Οι Τρεις Ευχές (Αγγλία)
Παραμύθια και ιστορίες από την Ευρώπη, την Ελλάδα και τον κόσμο όλοΣχετικά με αυτό το επεισόδιο
Οι Τρεις Ευχές | Αγγλικό λαϊκό παραμύθι
Τι θα ευχόσασταν αν μια νεράιδα σάς χάριζε τρεις ευχές;
Κάποτε, σ’ ένα μεγάλο δάσος της Αγγλίας, ένας φτωχός ξυλοκόπος συναντά μια νεράιδα που αποφασίζει να τον ανταμείψει για την καλοσύνη του. Από εκείνη τη στιγμή, η συνηθισμένη καθημερινότητά του παίρνει μια εντελώς απρόσμενη τροπή.
Ένα παλιό αγγλικό λαϊκό παραμύθι, με πηγαίο χιούμορ και μια παιχνιδιάρικη ματιά στις ανθρώπινες αδυναμίες, χαρακτηριστική των όμορφων, λαϊκών διηγήσεων του παρελθόντος.
Το παραμύθι περιλαμβάνεται στη συλλογή English Fairy Tales (1890) του Joseph Jacobs.
🎧 Το νέο μας επεισόδιο είναι διαθέσιμο!
Καθίστε αναπαυτικά και ταξιδέψτε μαζί μας στην παλιά Αγγλία, την εποχή που νεράιδες και ξωτικά ζούσαν μεταξύ των ανθρώπων.
Ακούστε την ιστορία στο Spotify και, αν σας αρέσουν οι αφηγήσεις μας, ακολουθήστε την εκπομπή για να ανακαλύψουμε μαζί ακόμη περισσότερα παραμύθια από τη λαϊκή παράδοση.
🎙️ Παραμύθια και ιστορίες από την Ευρώπη και την Ελλάδα
Αυτόματη μεταγραφή — ενδέχεται να περιέχει λάθη.
Οι τρεις ευχές που θα βρισκόταν στο δάσος. Ο ξυλοκόπος είχε βάλει στο μάτι μια τεράστια γέροικη βελανιδιά. Αυτό το δέντρο σκέφτηκε θα μου δώσει πολλά ξύλα. Θα έχω ξύλα για αρκετό καιρό. Όταν έφτασε κοντά της έπιασε γερά το τσεκούρι του και το σήκωσε ψηλά πάνω από το κεφάλι του σαν να σκόπευε να ρίξει ολόκληρο το δέντρο με ένα και μόνο χτύπημα.
Μα πριν προλάβει να κατεβάσει στο τσεκούρι Έκουσε μια φωνή να τον παρακαλεί με τόση θλίψη που ράγισε η καρδιά του. Και τότε μπροστά του παρουσιάστηκε μια νεράιδα που τον οικέτευε να λυπηθεί το δέντρο και να μην το κόψει. Ο ξυλοκόμπος έμεινε αποσβολωμένος. Μπορείτε να φανταστείτε την έκπλεξη και το φόβο του. Για αρκετή ώρα στεκόταν ακίνητος, ανίκανος να βγάλει λέξη από το στόμα του.
Στο τέλος όμως βρήκε τη μηλιά του. «Καλά», της είπε, «θα κάνω αυτό που μου ζητάς». «Έκανες μεγαλύτερο καλό στον εαυτό σου, όπως σου φαντάζεσαι», αποκρίθηκε η νεράιδα. «Και για να σου δείξω πως δεν είμαι χάριστη, θα σου πραγματοποιήσω τις τρεις επόμενες ευχές σου, όποιες και να είναι αυτές». Και μόλις ξεστόμησε τα λόγια αυτά, η νεράιδα εξαφανίστηκε.
Ο ξυλοκόμπος κρέμασε ξανά το σακούλι στον ώμο του. στερέωσε το παγόρι στο πλευρό του και πήρε το δρόμο του γυρισμού. Ο δρόμος όμως ήταν μακρύς και ο καημένος ο άνθρωπος ήταν τόσο σαστισμένος από το θαύμα στο περιστατικό που δεν μπορούσε να σκεφτεί τίποτα άλλο. Όταν έφτασε στο σπίτι του το μόνο που ήθελε ήταν να καθίσει και να ξεκουραστεί.
Μπορεί πάλι να ήταν κάποιο τέχνασμα της νεράιδας, ποιος ξέρει. Όπως και να έχει, κάθισε μπροστά στο τσάκι όπου η φωτιά έκαιγε ζωηρά και καθώς καθόταν εκεί άρχισε να πεινάει μόλον ό,τι η ώρα του βραδινού. Αργούς ακόμα πολύ. «Δεν έχεις τίποτα να φάμε γυναίκα» ρώτησε. «Όχι ακόμα άντρα μου» το αποκρίθηκε εκείνη. «Θα περάσω τουλάχιστον δύο ώρες ώσπου να ετοιμαστεί το φαγητό».
«Αχ, αναστέναξε ο ξυλοκόπος. Μακάρι να είχα τώρα μπροστά μου ένα καλό μεγάλο μαύρο λουκάνικο». Δεν πρόλαβε να τελειώσει την κουβέντα του και ξαφνικά ακούστηκε μια τρομερή φασαρία από την καμινάδα «Θροίσματα, χτυπήματα» Και άλλη θόρυβη «Κι τι λέτε πως κατέβηκε από την καμινάδα» «Ένα μακρύ κομμάτι από το πιο εκλεκτό μαύρο λουκάνικο που θα μπορούσε να λαχταρίσει ανθρώπου καρδιά»
Αν ο ξυλοκόπος έμεινε με το στόμα ανοιχτό η γυναίκα το απόρρισε τρεις φορές περισσότερο «Μα τι πράγματα είναι αυτά» αναφώνησε. Τότε ο Ξυλοκόπος θυμήθηκε μόνο μιας όλα όσα του είχαν συμβεί καινού το πρωί και άρχισε να διηγείται στη γυναίκα του την ιστορία ολόκληρη από την αρχή έως το τέλος. Της είπε για την γέρικη βελανιδιά, για την ράιδα που παρουσιάστηκε μπροστά του και για τις τρεις ευχές που του είχε υποσχεθεί.
Κι όσο εκείνος μιλούσε τόσο περισσότερο αγρίβε το βλέμμα της γυναίκας του. Ώσπου όταν τελείωσε την ιστορία του εκείνη ξέσπασε Είσαι ανόητος Τζον Γιατί οι Τζον λέγανε τον ξυλοκόπου μας Ανόητος πέρα για πέρα Τρεις ευχές μπορούσες να κάνεις και εσύ ζήτησες ένα λουκάνικο Αχ μακάρι να σου κολλούσε αυτό το λουκάνικο στη μύτη Και πριν προλάβει κανείς να μετρήσει ως το τρία Να σου ο καλός μας ξυλοκόπος Καθισμένος στην καρέκλα του Με ένα πελώριο μαύρο λουκάνικο κολλημένο στη μύτη «Τράβηξε ο ίδιος να το ξεκολλήσει, μα εκείνο δεν κουνιόταν.
Τράβηξε και η γυναίκα του, μα πάλι τίποτα. Τραβούσαν και οι δυο τους μόλοι τους τη δύναμη τόσο που λίγο έλειψαν να του ξεριζώσουν τη μύτη. Το λουκάνικ όμως εκεί κολλημένο για τα καλά». «Και τώρα τι θα κάνουμε» ρώτησε απολυπισμένος ο ξυλοκόμπος. Η γυναίκα του το κοίταξε προσεκτικά από πάνω σκάτω. Ε, εντάξει, δεν και τόσο άσχημο, του είπε.
Τότε ο ξυλοκόπος κατάλαβε πως αν ήθελε να γλιτώσει από το λουκάνικο έπρεπε να βιαστεί και να κάνει την τελευταία του ευχή. Κι έτσι ευχήθηκε να ξεκολλήσει το μαύρο λουκάνικο από τη μύτη του. Και πράγματι, την ίδια στιγμή το λουκάνικο βρέθηκε μέσα σε μια πιατέλα πάνω στο τραπέζι. Κι αν ο ξυλοκόπος και η γυναίκα του δεν απέκτησαν ποτέ χρυσή άμαξα, Ούτε φόρεσαν με ταξιδάκια σαν τα ενφορέματα Είχαν τουλάχιστον για τον βραδινό τους το πιο εκλεκτό μαύρο λουκάνικο Που θα μπορούσε να λαχταρίσει ανθρώπου καρδιά Κι έτσι τελειώνει η ιστορία μας
Σχόλια
Χωρίς σχόλιαΣυνδεθείτε για να συμμετάσχετε στη συζήτηση
Σύνδεση για ΣχολιασμόΔεν υπάρχουν σχόλια ακόμα