Skip to content
PodBase
#05 | Ο Αργύρης Νταουλιάρης αποφάσισε να φτιάξει σαμπάνια για να τιμήσει τον παππού και τον προπάππου του

#05 | Ο Αργύρης Νταουλιάρης αποφάσισε να φτιάξει σαμπάνια για να τιμήσει τον παππού και τον προπάππου του

Παρέα με την Μαρία Δουρουδή
Νοέμβριος 04, 2026 00:10:05 Σεζόν 1 Επεισόδιο 5
Συνδεθείτε για να δηλώσετε αν σας αρέσει
Συνδεθείτε για να δηλώσετε αν σας αρέσει
Προσθήκη σε Λίστα Επεισοδίων
Αποθηκεύστε αυτό το επεισόδιο σε λίστα.
Όνομα Λίστας

Σχετικά με αυτό το επεισόδιο

Είναι εύκολο να φτιάξει κανείς σαμπάνια; Μισός Γάλλος, μισός Έλληνας, ο Αργύρης Νταουλιάρης είναι από το Κρανίδι Αργολίδας αλλά όταν ο πατέρας του ερωτεύθηκε μια Γαλλίδα και πήγε να την βρει, η Γαλλία έγινε η δεύτερη πατρίδα. Αν και ασχολείται με τον τουρισμό, οι μνήμες τον οδήγησαν στην απόφαση να να ασχοληθεί με τους αμπελώνες των παππούδων του στην Καμπανία και να φτιάξει σαμπάνια με το όνομα του παππού του Ernest Bera, τιμώντας τον.

Αυτόματη μεταγραφή — ενδέχεται να περιέχει λάθη.

να φτιάξει σαμπάνια και φαίνεται πως τα καταφέρνει μια χαρά. Καταρχάς εγώ είμαι τέταρτη γενιά εινοποιών που σημαίνει ότι ο προπάπους μου ο Ερνέστος γιατί έτσι λεγόταν Ερνέστι Μπεγά γι' αυτό και λέει και σαμπάνια Ερνέστι Μπεγά ήταν ο άνθρωπος που ξεκίνησε που είχε τα χτύματα, που είχε τα μπέλια στην περιοχή της κοιλάδας του Μάρνη στην Καμπανία γι' αυτό και η ονομασία σαμπάνια σε ένα μικρό χωριουδάκι πλήρως την πορσό.

Άρα ξεκινάμε από τον προπάπου τον Ερνέστο, όπου είχε τρία παιδιά. Αυτός ο παππούς μου ήταν ο Γαϊμό. Αυτός μοίρασε λοιπόν τα αμπέλια του και στα τρία παιδιά. Ο ένας ήταν ο πρόεδρος της κοπερατήβας του συνεταιρισμού της περιοχής. Ο παππούς μου ήταν ο διευθυντής μιας σπουδαίας σαμπάνιας της Σαμπάνιας Λονέα. και παράλληλα είχαμε και τους δικούς μας αμπελόνες όπου βγάζαμε τη δικιά μας σαμπάνια.

Για σας ή για να... Βγάζαμε τη δικιά μας σαμπάνια για μας και παράλληλα πουλάγαμε το σταφύλι σε μεγαλύτερους οίκους όπως κάνουν όλοι οι πιο μικροί οίκοι της περιοχής της Καμπανίας. Μας περιγράψεις λίγο τώρα πώς είναι η περιοχή εκεί. Η περιοχή εκεί είναι μία ώρα και δέκα λεπτά έξω από το Παρίσι βορειοανατολικά με κατεύθυνση προς το Στρασβούργο η περιοχή χωρίζεται σε τρεις διαφορετικές μικρότερες περιοχές είναι η κοιλάδα της Γανς που είναι η πρωτεύουσα αν θέλεις της Καμπανίας είναι η δικιά μας κοιλάδα η Βαλετλα Μάγνο όπου είναι στο κέντρο περίπου και φυσικά υπάρχει και το Σαλόμ που είναι μια τρίτη περιοχή όπου είναι και αυτή η αμπελουργική περιοχή θα λέγαμε ότι είναι εξαιρετικά όπως βλέπουμε εμείς τη θάλασσα εκεί βλέπουμε τα καταπράσινα αμπέλια με τα δάση που έχει και φυσικά τον ποταμό του Μάρνη που περνάει κάτω από το σπίτι.

Είναι πιο ωραίο από το Κρανίδι δηλαδή. Το Κρανίδι είναι εξαιρετικό γιατί όπως βλέπεις το Κρανίδι, τις Πέτσες, τη Σπετσοπούλα, την Κυλάδα, το Πορτοχήλ και την Ερμιόνη γιατί είμαστε εκεί αμφιθεατρικά, βλέπεις τους ελαιώνες μας και βλέπεις και την όμορφη θάλασσά μας. Άρα και το ένα είναι όμορφο και το άλλο είναι όμορφο και τα δύο είναι εξαιρετικά Η μνήμεσή δηλαδή εσένα σε σχέση με τους αμπελώνες και τον παππού σου Τι θυμάσαι, πώς μπήκε μες στο DNA σου θεωρείς αυτό Η μνήμεση ήταν ανέκαθεν, δηλαδή πάντοτε ήταν αυτές οι εικόνες Ήταν η εικόνα της του αμπελιού γιατί όπως είναι το σπίτι μας Αριστερά, δεξιά, μπρος, πίσω έχουμε συνέχεια αμπέλια παντού Όπως είπα πριν είναι σαν μια τεράστια θάλασσα εμείς μένουμε και σε μια ιδιαίτερη περιοχή στην κοιλάδα του Μάνιου όπως είπα που μένουμε απέναντι από τον πύργο της Βοφκλικό άρα είναι ένα πολύ ιστορικό σημείο είναι πολύ όμορφο σημείο και οι μνήμες είναι αυτό το καταπράσινο αμπέλιο που εγώ πήγαινα με τον παππού μου

έχω προλάβει και την προγιαγιά μου πήγαινα με τη μητέρα μου την Εύελιν και φυσικά μέσα στους αμπελώνες βλέπαμε τα αμπέλια, την εξέλιξή τους και φυσικά τους τρίγους που έχω ζήσει παραπροστρίως από μικρό παιδί Δεν σου περνούσε όμως εσένα τότε από το μυαλό ότι εγώ μεγαλώνοντας θα πάρω αυτά τα μπέλια και θα κάνω αυτό που έκανε ο παππούς μου ή πότε σου μπήκε αυτό στο μυαλό Μας έλαβε και ένας πατέρας που ήρθε στη Γαλλία φυσικά και διεκδίκησε φυσικά και μου περνούσε από το μυαλό αλλά δεν ήταν η πρωταρχική μου σκέψη μου περνούσε από το μυαλό γιατί όταν έχεις κάτι δικό σου και το αγαπάς πάρα πολύ και βλήφθηκε τους άλλους να το αγαπάνε εξής το ίδιο ή στο μεταφέρουνε, σου μεταφέρουν αυτήν την αγάπη λες και εσύ τι θα κάνω τώρα θα το αφήσω άρα όταν ήρθε στα χέρια μου πλέον αυτή η περιουσία πριν από κάποια χρόνια όταν έφυγε από τη ζωή ο παππούς μου και η γιαγιά μου αποφασίσαμε με τη μητέρα μου και τον πατέρα μου να συνεχίσουμε και να ξαναδημιουργήσουμε την παραγωγή αυτή

έτσι ώστε να φτιάξουμε την σαμπάνια Agnes Bega αυτή που έχουμε σήμερα εδώ και να ξαναξεκινήσουμε την παραγωγή μας με τους τρίγους που κάναμε πριν από τέσσερα χρόνια Περίμενε τώρα γιατί μεσολαβεί και ο πατέρας σου Μεσολαβεί η μητέρα μου και ο πατέρας μου Η γενιά λεω πριν από σένα μετά τον παππού σου Δεν ασχολήθηκαν, ημίνανε τα μπέλια πουλάγαμε φυσικά το χυμό από τα σταφύλια Επομένως μια γενιά ο πατέρας και η μητέρα δεν ασχολείται Δεν ασχολήθηκα λόγω του ότι είχαν διαφορετικά επαγγέλματα.

Δεν τους έδιε έφερε η μητέρα μου. Σε εγώ. Κι εγώ. Αλλά είχα αυτή τη σχέση αγάπης αν θες και ίσως δεν ήθελα να το αφήσω να φύγει παρότι θα μπορούσαμε να πουλάμε και εμείς θα συνεχίσουμε να πουλάμε το σταφύλι μας σε μεγάλους οίκους. Αλλά ήθελα να φτιάξω το δικό μου προϊόν και ήθελα και να δώσω έτσι μια αξία αλλά και να εμνήσω τον Εγνέστη Μπεγά που ήταν ο προπάπους μου ένας εξαιρετικός άνθρωπος, καλόκαρδος και φυσικά επειδή έζησε μεταξύ του πρώτου και του δεύτερου παγκόσμιου πόλεμου ήταν και ένας άνθρωπος που βοήθησε πάρα πολύ την ευρύτερη κοινότητα της περιοχής Εκεί όταν είσαι στο χωριό που δεν μπορώ να το πω να το προφέρω Μπόχσου Μπόχσου Μια χαρά το είπες Μαρία, μια χαρά Εκεί σε αποκαλούν είσαι ο Έλληνας Εγώ δεν υπήρξα ποτέ Έλληνας ούτε υπήρξα και ποτέ Γάλλος στην Ελλάδα υπήρξα ένα μείγμα Δηλαδή πώς λένε ας πούμε Δεν λένε ο Έλληνας, λένε ο γιος της Εύελη ο Αργύρης Πώς σε λένε στα γαλλικά Αργύρη Αν κάνουμε λίγο έργο θα μπορούσα να με λες Αργύρης Αργύρης λέγεται

Εκεί λοιπόν ο άνθρωπος που δεν είναι ούτε Έλληνας ούτε Γάλλος, όταν το αποφασίζει να το κάνει αυτό που δεν έχει, δεν ξέρεις από χημεία και πως και τι με τον πατέρα σου που θυμάμαι εκείνο το βράδυ έλεγε λίγο περισσότερο να μπει μέσα δινονοάρ ήταν ναι ήταν πινόμονιε πινόμονιε μάλιστα για να μπορέσει να αλλάξει λίγο γιατί στους Έλληνες αρέσουν τα κοκκινιστά και αλήθεια είναι πως ήταν η πρώτη φορά η εμπειρία του να φτιάχνεις σαμπάλια είπα και εκείνο το βράδυ που γνωριστήκαμε ότι οι Γάλλοι είναι πάρα πολλοί εξωστρεφείς και τόνισα επίσης ότι είναι και πολύ βοηθητικοί μπορεί να έχουμε άλλη εικόνα για τους Γάλλους ή να θεωρούμε ότι είναι πάρα πολλοί εξωστρεφείς και δεν είναι αυτό που λέω αλλά δεν ισχύει Απ' την άλλη όμως δεν θα πρέπει να ξεχνάμε ότι εγώ είμαι ένα κομμάτι της περιοχής αυτής, δηλαδή είμαι ο άνθρωπος που είμαι ένας συνεχιστής. Είμαι ο γιος του...

Είμαι ο γιος της Εύελιν, άρα είμαι ο άνθρωπος, ο εγγονός του γαϊμό και τα λοιπά. Άρα λοιπόν είμαι ένας άνθρωπος που έζησε αρκετά εκεί μαζί τους. Ζει, γιατί εγώ πηγαίνω έρχομαι, δεν ζω μόνο στην Ελλάδα. Και υπήρξα... Α, θα πειράζεις, έλεγε το λίγο εκεί. Συνεχώς. Και υπήρξα πάω πολύ κοντά σε αυτούς τους ανθρώπους. η εξωστρέφειά τους όμως και ο τρόπος σκέψης τους ήταν πως θα μπορέσουμε να ξαναγεννήσουμε το αμπέλι δηλαδή πως θα μπορέσουμε να ξαναδώσουμε ζωή όταν είπες λοιπόν στην Εύελη και στον πατέρα σου ότι εγώ θα το βάλω μπροστά και πάλι, τι είπαν ο πατέρας μου δεν ήταν τόσο θετικός στο ξεκίνημα παρότι ήταν ο πιο βοηθητικός μετά η μητέρα μου ήταν θετική αλλά συγκρατημένη διότι γνωρίζει τον όγκο δουλειάς που έχω τόσο στη Γαλλία γιατί στη Γαλλία επίσης διδάσκω σε δύο πανεπιστήμια, άρα παράλληλα είχα και μεγάλο ογκοδουλιάς στη Γαλλία, μεγάλο ογκοδουλιάς στην Ελλάδα, και σου λέει πότε θα βρεις το χρόνο.

Ο χρόνος όμως βρέθηκε, διότι δεν είναι θέμα χρόνου, είναι θέμα κατά πόσο εσύ πιστεύεις ότι μπορείς να κάνεις πράγματα και αν είσαι καλός συνεργάτης. Εγώ είχα και τα δύο. Ωραία. Να μιλήσουμε τώρα για το πώς φτιάχνει, Πόσο εύκολο είναι να φτιάξεις μια σαμπάνια Πάρα πολύ εύκολο αρκεί να έχεις όπως είπα Καλή διάθεση Για να κάνεις σαμπάνια καταρχάς θα πρέπει να Εμείς βρισκόμαστε Σε ένα συγκεκριμένο τεχουάγος Σε ένα συγκεκριμένο χώρο Όπου σε αυτό το χώρο έχουμε ένα μικροκλίμα Έχουμε ιδανικές κλιματολογικές συνθήκες Έχουμε πολύ καλό αμπέλι Η σαμπάνια μας είναι τριπικυλιακή Έχει σαγντονέ έχει Pinot Noir, έχει Pinot Meunier δηλαδή έχει λευκό κόκκινο στα φύλλια και το Pinot Meunier είναι ίδιο σαν το Pinot Noir απλά είναι λιγάκι πιο αραγνοήφατο το φύλλο του η ποσόστοση της σαμπάνιας μου είναι στο 80% στο 20% Pinot Meunier στο 50% και Pinot Noir στο 30% άρα έχουμε ένα χρώμα έτσι ρουμπινή μιλάμε για τη σαμπάνια την Brut γιατί φτιάχνουμε δύο σαμπάνις πλέον εδώ και ένα μισή χρόνο αποφασίσαμε να φτιάξουμε και μία ροζέ

άρα πόσο εύκολο είναι όταν έχεις πολύ καλούς συνεργάτες έχεις το συνεταιρισμό μαζί σου ο συνεταιρισμός σε βοηθάει στον εξοπλισμό διότι τον εξοπλισμό δεν μπορείς να τον αγοράσεις είναι πάρα πολύ ακριβώς άρα συνεταιρίζεσαι μάλλον στους 12 μικρούς αμπελουργούς που είναι στην ίδια ράχη, στην ίδια περιοχή όπου μπορείς και ανταλλάσσεις επίσης στα φίλια μπορείς και μιλάς την ίδια γλώσσα μπορούν και σε βοηθάνε στο ράντισμα μπορούν και σε βοηθάνε σε οτιδήποτε έχει να κάνει με τη γη τότε σιγά σιγά με ένα πολύ καλό χημικό μπορείς σίγουρα να φτιάξεις και να δοκιμάσεις και να ξαναδοκιμάσεις και να ξαναδοκιμάσεις ανάλογα τους τρίγους που έχεις και τις χρονίες που έχεις ένα πολύ καλό προϊόν.

Sky Podcast

Σχόλια

Χωρίς σχόλια

Συνδεθείτε για να συμμετάσχετε στη συζήτηση

Σύνδεση για Σχολιασμό

Δεν υπάρχουν σχόλια ακόμα

Πίσω 15 δευτ.
Play
Μπροστά 30 δευτ.
00:00:00
00:00:00