Μπάλα και Πόλεμος: Η ιστορία πίσω από την κόντρα Αγγλίας-Αργεντινής
Πελότα ΛίμπρεΣχετικά με αυτό το επεισόδιο
Το 120o επεισόδιο του podcast Πελότα Λίμπρε είναι αφιερωμένο στην ιστορία πίσω από τη μεγάλη κόντρα Αργεντινής-Αγγλίας στο Παγκόσμιο Κύπελλο.
Αυτόματη μεταγραφή — ενδέχεται να περιέχει λάθη.
35ο λεπτό του πρώτου ημιχρόνου, τον αρχηγός Αργεντινής Αντώνιο Ρατίν αποβάλλεται από τον γερμανό διετητή Ρούντορφ Κράιτλαϊν. Ο Αργεντινός παίχτη ζητά εξηγής από τον άρχοντα του αγώνα, αλλά οι δυο τους δεν μιλούν κοινή γλώσσα. Το παιχνίδι διακόπτεται για περίπου 10 λεπτά. Η αποστολή της Αργεντινής απειλεί να αποχωρήσει από τον αγωνιστικό χώρο εάν αποβληθεί ο Ρατίν.
Συνοδευόμενος από δύο Βρετανούς αστυνομικούς, ο Αργεντινός περπατά κατά μήκος της πλάγιας γραμμής προς τα ποδητήρια. Περνά ακριβώς μπροστά από τους Άγγλους οπαδούς, οι οποίοι τον λούζουν με βρισχές κουτάκια μπύρας και σακούλες με σκουπίδια. Φτάνοντας στο σημαίακι του κόρνερ, ο Ρατίν το αρπάζει και το τσαλακώνει για να δείξει ξεκάθαρα την περιφρόνησή του προς τους διοργανωτές και τους οπαδούς τους.
Δεν είναι ένα τυχαίο σημαίακι, φέρει τη Union Jack, τη σημαία του Ηνωμένου Βασιλείου. Η Αγγλία κερδίζει τελικά με ένα 0 χάρη σε μια κεφαλιά του Jeff Hurst στο 78ο λεπτό, αλλά οι ταραχώδες Κινέες μετά τη λήξη του αγώνας φραγίζουν την οριστική ρήξη μεταξύ των δύο ομάδων. Πρωταγωνιστής είναι ο προπονητής Αγγλίας, Alf Ramsey.
Μετά το σφύριμα της λήξης τρέχει στον αγωνιστικό χρόνο για να σταματήσει τον George Cohen, εμποδίζοντάς τον να αλλάξει φανέλα με τον Αργεντινό μέσο Αλμπέρτο Γκονζάλης. Όταν ρωτήθηκε για την πράξη του κατά τη διάρκεια της έντευξης τύπου μετά το μάτς, ο Ράμψε ή δέμασαει τα λόγια του διατυπώνοντας μια φράση που θα στήχιονε τις αγγλοαργεντίνικες σχέσεις για δεκαετίες.
Περιγράφησε τους Αργεντινούς παίχτες ως «ζώα». Η δήλωση διασχίζει αμέσως τον Ατλαντικό, προκαλώντας τεράστια αθέλα στα μέσα ενημέρωσης του Buenos Aires, πυροδοτώντας επίσημες διπλωματικές διαμαρτυρίες από την πλευρά της Αργεντινής. Για τον νότιο Αμερικάνικο τύπο και την κοινή γνώμη, αυτό δεν αποτελεί απλώς μια αθλητική προσβολή.
Είναι μια κραυγαλαία εκδήλωση του βρετανικού, απικιοκρατικού και μπυρεαλιστικού ρατισμού, ο οποίος βλέπει τους νότιοαμερικανούς ως κατώτερα και απολύτιστα ανθρώπινα όντα. Στην Αργεντινή, ο αποκλεισμός από τον παγκόσμιο κύπελο βαφτίζεται αμέσως ως «el robot del siglo», «η κλοπή του αιώνα» δηλαδή. Το στάδιο Αστέκ και τα θελικά γκολ του Μαραντών εναντίον της Αγγλίας αργούν ακόμη πολύ, αλλά το σπίρτο μόλις άναψε και η αντιπαλότητα μεταξύ του Μπένος Άιρες και του Λονδίνου έχει αρχίσει να φουντώνει.
20 χρόνια αργότερα, η μοίρα ορίζει μια ακόμη αναμέτρηση σε προημιτελικό ανάμεσα στην Αγγλία και την Αργεντινή. Αυτή τη φορά είναι οτιδήποτε άλλο εκτός από ένας απλός ποδοσφαιρικός αγώνας. Τα μέσα ενημέρωσης παρουσιάζουν την αναμέτρηση ως μια συνέχεια της σύγκρουσης των νήσων Φόκλαν για τους Άγγλους και των νήσων Μαλβίνας για τους Αργεντίνους με άλλα μέσα.
Οι συνεντεύξεις τύπου πριν από τον αγώνα μετατρέπονται σε διπλωματικά ναρκοπαίδια όπου κάθε λέξη εξετάζεται εξονυχιστικά για τις πιθανές πολιτικές της συνέπειας Τα τεχνικά επιτελεία και των δύο ομάδων προσπαθούν απεγνωσμένα να περιορίσουν την ένταση και να κρατήσουν την πολιτική έξω από το γήπεδο Και οι δύο ομάδες φτάνουν στην νοκάουτ φάση με μεγάλη φόρα Η Αγγλία έχει ξεπεράσει ένα καταστροφικό ξεκίνημα στο τουρνουά μια ήττα από την Πορτογαλία και μια σοπαλία με τον Μαρόκο χάρη στην εκρηκτική φόρμα του Κάρι Λίνεκερ ο οποίος πέτυχε χα τρίκ εναντίον της Πολωνίας και δύο γκολ εναντίον της Παραγουάης στη φάση των 16.
Η Αργεντινή πλοηγήθηκε με επιτυχία σε έναν δύσκολο όμιλο που περιλάμβανε την κάτω οχό του τίτλου Ιταλία πριν ξεπεράσει δύσκολα το εμπόδιο της Οργουάης στους 16 του τουρνουά. Και οι δύο προπονητές δίνουν αυστηρές κατηγορηματικές οδηγίες στους παίχτες τους Η αναφορά των λέξεων Μαλβίνας ή Φόκλαν σε συνεντεύξεις απαγορεύεται ρητά Ο προπονητής Αγγλίας Μπόμπι Ρόψον πιεζόμενος επανειλημμένα από έναν αργεντινό δημοσιογράφο για το πώς αισθάνεται που αντιμετωπίζει την Αργεντινή για πρώτη φορά μετά το τέλος του πολέμου των Φόκλαν ξεσπάει εκνευρισμένος «Είμαι προπονητής ποδοσφαίρου, μη μου κάνετε τέτοιου είδους ερωτήσεις», είπε ο Ρόμψον.
Στον αντίπαλο πάγκο, ο Κάρλος Μπιλάρδο υιοθετεί μια σχεδόν πανομοιότυπη στάση, επιβάλλοντας ένα αυστηρό εμπάργκο ενημέρωση σχετικά με τον πόλεμο. «Το ποδόσφαιρο δεν είναι πολιτική. Ήρθαμε εδώ για να παίξουμε μπάλα, όχι για να λύσουμε προβλήματα μεταξυτό χωρών», είπε ο Μπιλάρδο. Ωστόσο, αυτό το καθησυχαστικό αφήγημα είναι ένα προπέτασμα καπνού ένα εύθραυστο προκάλυμα διπλωματικής σκοπιμότητας που καταραίανε επανόρθωτα Το συναισθηματικό βάρος της ιστορίας και ανοιχτές πληγές στη συνείδηση των παιχτών παραμένουν οπές και δεν θα μπορούσε να γίνει διαφορετικά Αν και είχαμε πει πριν από το παιχνίδι ότι το ποδόσφαιρο δεν έχει καμία σχέση με τον πόλεμο των Μαλβίνας Ξέραμε ότι είχαν σκοτώσει πολλά παιδιά από την Αργεντινή εκεί πυροβολώντας τα σαν καθιστές πάπιες και αυτό ζητούσε εκδίκηση, είχε δηλώσει ο Διεκό Μαραντώνα Αλλά τι ακριβώς είχε συμβεί σε εκείνα τα νησιά γιατί η Αργεντινική Αγγλία είχαν οδηγηθεί σε πόλεμο Πάμε να δούμε Η σύγκρουση για τα νησιά Φόκλαντ, όπως είναι γνωστά στο νομερό βασίλειο
η νησιά Μαλβίνας για τους Αργεντινούς αντιπροσωπεύει ένα από τα πιο επώδυνα και περίπλοκα συλλογικά τραύματα στη σύγχρονη ιστορία της Αργεντινής. Οι νομικές και ηθικές ρίζες της εδαφικής αμφισβήτησης ανάγονται στον 19ο αιώνα. Το 1833 βρετανικές ναυτικές δυνάμεις εξεδίωξαν στρατιωτικά την προϋπάρξουσα διοίκηση της Αργεντινής επανεκκινώντας με τη βία την εδαφική τους κυριαρχία.
Ανεξάρτητα από τις πολιτικές τάσεις των εκάστοντων κυβερνήσεων η Αργεντινή δεν έπαψε ποτέ να διεκδικεί τη δικαιοδοσία επί του αρχιπελάγους Κατά τη διάρκεια της δεκαετίας του 1970 οι διμερείς διαπραγματεύσεις μεταξύ Μπουένως Άιρες και Λονδίνου φάνηκαν να δείχνουν μια ύφεση στις σχέσεις των δύο πελβερών Μια συμφωνία του 1971 δημιούργησε αεροπορικές συνδέσεις ενώ στην κρατική εταιρεία πετρελαίου της Αργεντινής παραχωρήθηκε το μονοπόλιο στον εφοδιασμό των νησιών.
Αυτή ήταν μια Βρετανική προσπάθεια να γίνουν οι νησιώτες, οι λεγόμενοι kelpers, αυστηρά Βρετανικής χαταγωγής και έντονα εχθρική προς τον Πέννος Άιρες, πιο δεκτικοί σε μια μεταβίβαση της κυριαρχίας. Ωστόσο, ένας οριστικός συμβασμός δεν επιτεύχθηκε ποτέ. Στο ξημέρωμα της δεκαετίας του 1980, η Αργεντινία σφιχτιούσε, παραλυμμένη από τη στρατιωτική δικτατορία του στρατηγού Λεοπόλου τον Κουαλτιέρη.
Η χώρα μας στηζόταν από πρωτοφανή οικονομική στασιμότητα, καλπάζοντα πληθωρισμού και κλιμακούμενες πολιτικές και συνδικαλιστικές αναθραχές. Ως ένα απελπισμένο όπλο μαζικής απόσπασης προσοχής, ο Γκαλτιέρη και οι στετιωτικοί του ηγεσία εν ορχίστον σαν ένα μνημειώδες ρίσκο να ανακαταλάβουν της Μαλβίνας με αφορμή την 150η επέτειο της Βρετανικής κατοχής Ο στόχος ήταν σαφής, να αφυπνίσουν τον κοιμόμενο εθνικισμό του λαού της Αργεντινής να ενώσουν μια διχασμένη κοινή γνώμη πίσω από ένα πατριωτικό σκοπό και να παρατείνουν τη ζωή ενός καθεστώς που βρισκόταν σε εμφανή παρακμή.
Το κάζος Μπέλη, η αιτία πολέμου δηλαδή, που πυροδότησε την κλιμάκωση συνέβη στις 19 Μαρτίου του 1982 όταν μια ομάδα αυτοαποκαλούμενων αργεντινών εργατών αποβιβάστηκε στο νησί και ύψωσε τη γαλανόλευκη σημαία. Στις 2 Απριλίου του 1982 η στρατιωτική Χούντα εξαπέλισε την επιχείρηση Ροζάριο. Αργητινές αμφίβιες δυνάμεις εισέβαλαν στο πόρτ Στάνλεϊ Εξουδετερώνοντας γρήγορα τη φρουρά των βασιλικών πεζοναυτών Και απελάβνοντας τον Βρετανό κυβερνήτη Σερ Ρεξ Χάντ Μια έντεχνα ενοχιστρωμένη εθνικιστική ιστερία ξέσπασε στους δρόμους του Μπένος Αέρες Ο κόσμος που μόλις μια μέρα πριν ήταν έτοιμος να ανατρέψει την κυβέρνηση πλημμύρισε μαζικά την πλάθα Δεμάγιο για να αναποθεώσει αυτούς τους στρατιωτικούς που πριν από λίγο.
Έβριζε και κατηγορούσε για τα δεινά του. Ωστόσο το σχέδιο της Χούντας βασιζόταν σε μια κολοσιαία παρερμηνία του γεωπολιτικού σκηνικού. Ο Γκαλτιέρη ήταν πεπισμένος ότι το Ενωμένο Βασίλειο, γεωγραφικά απομακρυσμένο και εν μέσω ναυτικής αναδιοργάνωσης και περικοπών, δεν θα προέβαινε σε στρατιωτική απάντηση για ένα σύμπλεγμα νησιών που βρισκόταν στην άλλη άκρη του Ατλαντικού.
Ομοίως πίστευε ότι οι Ηνωμένες Πολιτείες, τότε στενός σύμμαχος του Μπένος Άιρες, λειτουργώντας ως προπύργιο κατά του κομμουνισμού στην Νότια Αμερική, θα παρέμεναν ουδέτερες και θα μεσολαβούσαν υπέρ τους. Και οι δύο υποθέσεις αποδείχτηκαν εντελώς λαθασμένες. Η Βρετανίδα Πρωθυπουργός Μάργκρατ Θάτσερ, η οποία αντιμετώπιζε και η ίδια μια εγχώρια κρίση δημοτικότητας με ποσοστά αποδοχή σε ιστορικό χαμηλό, διέταξε τη συγκρότηση μιας τεράστιας ναυτικής δύναμης κρούσης.
Η Βρετανική απάντηση ήταν ισχυρή, πρωτοφανής από την εποχή του Δεύτερου Παγκοσμίου Πολέμου. Ένας τόλος 127 πλοίων απέπλευσε από τα Αγγλικά λιμάνια προς το Νότιο Ατλαντικό. Η ένοπλη σύγκρουση διήγησε συνολικά 74 ημέρες και στήριξε τη ζωή σε 649 αργεντινούς στρατιωτικούς, 255 Βρετανούς και 3 πολίτες. Για την Αργεντινή, η καταστροφική στρατιωτική ήττα στο πεδίο της μάχης μεταφράστηκε σε πολιτικό κατακλυσμό.
Ο Γκαλτιχέλη αναγκάστηκε σε παρέτηση στις 17 Ιουνίου, ανοίγοντας το δρόμο για την οριστική επιστροφή της συνταγματικής δημοκρατίας στη χώρα το 1983. Σαν να μην έφτανε αυτό, ο λαός Αργεντινής συνειδητοποίησε ότι είχε υποστή χειραγώγηση και πλήρη εξαπάτηση από την προπαγάνδα του καθεστώτος Μια προπαγάνδα που διατυμπάνιζε ανύπαρκτες νίκες μέχρι και την τελευταία ημέρα του πολέμου Ακόμη και η εθνική ομάδα της Αργεντινής που αγωνιζόταν εκείνη την εποχή στο παγκόσμιο κύπρο της Ισπανίας Δεχόταν τηλεγραφήματα που ισχυρίζονταν ότι ο πόλεμος έγινε υπέρ της Μέσα ακριβώς σε αυτή τη βαθιά απελπισμένη ανάγκη για επαναβεβαίωση της εθνικής ταυτότητας και αναζήτηση ανταπόδοσης ο προεμπιτελικός του παγκοσμίου κυπέρου του 1986 τέριαζε γάντι για να φοντώσει και άλλο τα πνεύματα Η Αργεντινή διψούσε για μια συμβολική λύτρωση και αυτή τη φορά η μάχη πρόκειτο να δοθεί σε ένα έδαφος πολύ πιο οικείο και ευνοϊκό για τους Αργεντίνους Επιπλέον, η ομάδα μπορούσε να βασιστεί στην απόλυτη και απεριόριστη διοφία του Ντιαγκώ Μαραντούνα
Πόλη του Μεξικού, 12 το μεσημέρι, ντάλα ο ήλιος στις 22 Ιουνίου του 86 Το στάδιο ΑΣΔΕΚΑ έχει υποδεχθεί πάνω από 114.000 θεατές Δεν θα μπορούσε να υπάρξει καλύτερο σκηνικό για αυτό που πρόκειται να εκτεληχθεί Το πρώτο εμμήχρονο είναι μια τακτική παρτίδα σκάκι Το άγχος και η ένταση παραλύουν τα πόδια των 22 παιχτών στον αγωνιστικό χώρο.
Κατευθύνονται προς τη Φυσούνα στο ημίχρονο κολλημένοι στο 0-0. Στο δεύτερο ημίχρονο είναι που συμβαίνει το θαύμα. Μια αθλητική επιφάνεια που ανυψώνει τον Μαραντών από σούπερ στάτης γενιάς του σε μια απόλυτη θεότητα. Στον 51ο λεπτό η εναρχή κυρίευε τη Βρετανική αμυντική γραμμή. Στις παρυφές περιοχής Αγγλίας ο Μαραντών επιχειρεί ένα γρήγορο ένα δύο με το χόρχε Βαλδάνου Η μπάλα ξεφεύγει από τον έλεγχο του συμπέχτη του και ένα αποτυχημένο διώξημα του Άγγλου μέσου Στίβ Χότζ στέλνει την μπάλα με ψηλή καμπυλωτή τροχιά προς τη μικρή περιοχή Ο Πίτερ Σίλτον βγαίνει από την αισθία του για να διώξει την μπάλα με τις γροθιές Ο Μαραντών ακαταφτάνει όμως για να την διεκδικήσει Ο Σίλτον φτάνει πρώτος στην μπάλα και η επίθεση σβήνει.
Το σενάριο μοιάζει ήδη γραμμένο. Αντίθετα, ο Ντιέγκο καταφέρει να τον προλάβει και η μπάλα καταλήγει στο βάθος της αιστείας. Τα τηλεοπτικά πλάνα δείχνουν τους Άγγλους παίχτες να τρέχουν αμέσως προς τον διευθυντή για να διαμαρτυρηθούν. Ο Ντιέγκο τρέχει να παραγυρίσει και οι συμπαίχτες τους πέβδουν να τον αγκαλιάσουν. Η πρώτη κιόλας επανάληψη στο replay αποκαλύπτυξε κάθαρα ότι δεν πρόκειται για κεφαλιά, λέγε χέρι Ούτε ο διευθυντής, ούτε ο επόπτης παρατηρούν το παραμικρό Το γκολ μετράει, η Αργεντινή παίρνει προβάρισμα, οι Άγγλοι δεν μπορούν να το πιστέψουν Σε συνεντεύξεις μετά τον αγώνα ο Ντιέκο διετυπώνει τη θρηλυκή φράση που θα σφραγίσει το γεγονός στην ποδοσφαιρική ονειότητα Λόγισε ούν πόκο κον να καμπέθατε Μαραντόνα Ή ότρο πόκο κον να μάνοτε διός Το έβαλα λίγο με το κεφάλι του Μαραντόνα Και λίγο με το χέρι του Θεού είπε Δεκαετίες αργότερα Στη βιογραφία του Ιωσουήλ Διέγκο Δεν αφήνει περιθώρια για αμφιβολίες Ποιο χέρι του Θεού Ήταν το χέρι του Διέγκο
Και ήταν σαν να κλέβεις τις τσέπες των Άγγλων σαν να βάζεις το χέρι σου στις τσέπες τους και να τους κλέβεις τα λεφτά όταν αυτά δεν τους άνοικαν. Αμέσως μετά σκόραρε το σπουδαιότερο γκολ της ιστορίας του ποδοσφαίρου για να διασφαλίσει ότι κανείς ποτέ δεν θα είχε πλέον τίποτα να πει για τον κόλλον του χέρι. Και αυτό ακριβώς ένα φαινόμενο της ηλεοπτικής μετάδοσης.
Ονόματι Βίκτο Ρούγκο Μοράλες το έκανε καλύτερα από ότι θα μπορούσε ποτέ να το περιγράψει κανείς. Είναι μια ακόμη απόδειξη ότι εκείνη την ημέρα όλα κούμπωσαν τέλεια μεταξύ τους Το μάτς, το στάδιο, η ιδιοφύεια του Ντιέγκο και το ταλέντο της περιγραφής του Μωράλες Αυτά ήταν τα συστατικά μιας φόρμουλας που γέννησε την απόλυτη κορυφή της ποδοσφαιρικής ιστορίας Στο 81ο λεπτό ο Γκάριλ είναι και σκοράρει για να μειώσει σε 2-1.
Έτσι τελειώνει ο αγώνας. Η Αργεντινή προκρίνεται στα ημιτελικά. Ο λαός της Αργεντινής βρίσκεται σε απόλυτη έκσταση. Η εκδίκηση πάρθηκε. Ο κύκλος έκλεισε. Και αυτά τα τέσσερα λεπτά μεταμόρφωσαν αυτό το νούμερο 10 από έναν άνθρωπο πρικισμένο με απερίγραπτο ταλέντο σε κάτι που μοιάζει πολύ με θεότητα. 40 χρόνια μετά είναι ασφαλές να πούμε ότι η αναμέτρηση που διεξήχθη στις 22 Ιουνίου του 1986 στο στάδιο Αστέκα δεν ήταν ένας απλός ποδοσφαιρικός αγώνας ήταν η απόλυτη μετουσίωση ενός γεωπολιτικού δράματος μέσα στο ποδόσφαιρο Το προκάλυμμα των ειρηνικών δηλώσεων που ξεστόμιζαν τις προηγούμενες ημέρες προπονητές και διπλωμάτες παράλληλα με τις απελπισμένες προσπάθειες να αναπλαισιωθεί το γεγονός ώστε να τη δηληθεί το πρωτόκολλο της FIFA θρηματίστηκε ολοσχερός μπροστά στη σκληρή δυνάμη της λογικής μνήμης.
Η σκιά των εκαοντάδων νεαρών αργεντινών στρατιωτούν που έχασαν τη ζωή τους εκείνο τον πόλεμο εξαιτίας των λανθώ και των εγωιστικών φιλοδοξιών μιας στρατιωτικής δικτατορίας αιωρούνταν πάνω από το χορτάρι του Αστέκα. Ο Ντίγκο Μαραντώνα μέσα σε μόλις τέσσερα λεπτά κατάφερα να συνθέσει τις δύο αντίθετες αλλά συμπληρωματικές ψυχές του έθνους της Αργεντινής.
Πρώτον, την υλοποίηση και την αγιοποίηση της ασύμμετρης εκθήκησης του αδύναμου ενάντια στον ισχυρό, την εξαπάτηση ανυψωμένη σε μια ιερή πράξη επιβίωσης, τη σαδιστική, εκδηγητική και βαθιά καθαρτική ικανοποίηση του να έχεις κλέψει τις τσέπες των Άγγλων με χρήματα που δεν τους άνοικαν. Έπειτα, την πιο αγνή δυνατή αναπαράσταση του κρυστάλλινου ταλέντου και της τεχνικής Την απόλυτη απόδειξη ότι οι Άγγλοι μπορεί κάλιστα να εφήβραν το ποδόσφαιρο αλλά είναι ότι οι Αμερικάνοι και η προκειμένη Αργεντίνη το απολύωσαν σε μια εντελώς διαφορετική στρατόσφαιρα Εκείνη η νίκη άνοιξε το δρόμο στην Αργεντίνη για να κατακτήσει το παγκοσμικό κύπελο Κι όμως, στη συλλογική φαντασία, η ανύψωση του τροπέου απέναντι στη δυτική Γερμανία στον τελικό 7 ημέρες αργότερα έμοιαζε σχεδόν με μια γραφειοκρατική υποσημείωση, ένα τυπικό καθήκον σε σύγκριση με τον αγώνα της 22ης Ιουνίου.
Όλοι θυμόμαστε εκείνο τον πρώην τελικό και πολύ λιγότερο θυμούνται τον τελικό. Κατά τη διάρκεια εκείνων των 90 λεπτών το ποδόσφαιρο έπαψε να είναι απλώς ένα άθλημα για τους Αργεντίνους αν υποθέσουμε ότι υπήρξε ποτέ και μεταμορφώθηκε σε κάτι εντελώς διαφορετικό σε μια οντότητα αδύνατο να οριστεί και να κατηγοριοποιηθεί μια οντότητα ικανή να προσφέρει στην περίπλοκη κοινωνία της Αργεντινής μια κοινωνία πληγωμένη από τους εξαφανισμένους τους της απαραίσίδος τις οικονομικές καταρρεύσεις και τις στρατιωτικές τραγωδίες, το μόνο βιώσιμο κοινωνικό αναισθητικό για να προσπαθήσει να επουλώσει, να απαλύνει, τουλάχιστον να ξορκίσει προσωρινά τις βαθιές ή δεχθείς φουλές που κληροδότησαν οι δικτατορίες και η τελική ήττα σε εκείνα τα απομακρυσμένα νησιά.
Ο αγώνας δεν επέστρεψε την κυριαρχία των νησιών στον Ποενός Άιρες, αλλά κατάφεραν να επιστρέψει την τίμη και την υπερηφάνεια στο λαό της Αργεντινής και αυτό κατά πάσα πιθανότητα ήταν εκείνο που είχαν περισσότερο ανάγκη οι Αργεντινοί. Αυτό ήταν το 120ο επεισόδιο του podcast Pelota Libre αφιερωμένο στην ιστορία πίσω από τη μεγάλη κόντρα Αργεντινής Αγγλίας στο παγκόσμιο κύπελο.
Για τους φίλους ακροατές μας δίνουμε δώρο μία εμφάνιση της Αργεντινής και μία εμφάνιση της Αγγλίας από το Μουντιάλ του 98 στη Γαλλία και εκείνο το 2-2, εκείνο το φοβερό μάτς των δύο ομάδων στους 16 του τουρνουά που κρύφηκε στα πέναλντι και έδωσε την πρόκριση στους Αργεντίνους. Στέλνετε μήνυμα στο λογαριασμό μας σε Facebook και Instagram γράφοντας Αργεντινή αν θέλετε τη φανέλα της Αργεντινής και Αγγλία αν προτιμάτε τη φανέλα της Αγγλίας για τις επόμενες 25 ώρες και εμείς μετά την κλήρωση θα επικοινωνήσουμε με τους στυχαιρούς ακροατές για τον τρόπο αποστολής.
Επαναλαμβάνουμε, στέλνετε μήνυμα στον λογαριασμό μας σε Facebook και Instagram γράφοντας Αργεντινί αν θέλετε τη φανέλα της Αργεντινίς και Αγγλία αν προτιμάτε τη φανέλα της Αγγλίας για τις επόμενες 25 ώρες και εμείς μετά την κλήρωση θα επικοινωνήσουμε με τους στυχαιρούς ακροατές για τον τρόπο αποστολής. Αν σου άρεσε αυτό το επεισόδιο κάνε και like στο Pelota Libres στο Spotify και ακολούθησε μας στους λογαριασμούς μας σε Facebook και Instagram όπου ανεβάζουμε και άλλο περιεχόμενο Το Pelota Libres στηρίζεται αποκλειστικά σε σένα και τους ακροατές αυτού του podcast Στο μικρόφωνο ήταν ο Diagito και στην προετοιμασία του και μένου η Frida Ευχαριστούμε πολύ για την ακρόαση και τα λέμε πάλι παιδες στο επόμενο επεισόδιο
Σχόλια
Χωρίς σχόλιαΣυνδεθείτε για να συμμετάσχετε στη συζήτηση
Σύνδεση για ΣχολιασμόΔεν υπάρχουν σχόλια ακόμα