Όταν η Γκάζπρομ κατακτούσε το ευρωπαϊκό ποδόσφαιρο
Πελότα ΛίμπρεΣχετικά με αυτό το επεισόδιο
Το 116ο επεισόδιο του podcast Πελότα Λίμπρε είναι αφιερωμένο στον ρωσικό ενεργειακό κολοσσό Gazprom και το sportswashing που έκανε στο ποδόσφαιρο μέχρι και την έναρξη του πολέμου στην Ουκρανία.
Αυτόματη μεταγραφή — ενδέχεται να περιέχει λάθη.
της Ρωσίας από το γύρω και το παγκόσμιο κύπελο. Η UEFA μάλιστα τερμάτησε και το συμβόλο χορηγίας της με την Gazprom, τη μεγαλύτερη ενεργειακή εταιρεία της Ρωσίας, της οποίας η πλειοψηφία των μετοχών ανήκει στη ρωσική κυβέρνηση. Η Gazprom είχε γίνει χορηγός του Champions League το 2012 και πρόκειται να παραμείνει έτσι μέχρι το 2024, 12 χρόνια δηλαδή.
Ο τελικός Champions League εκείνης της χρονιάς, του 2022, ήταν σχεδιασμένο να φιλοξενηθεί στην Αγία Πετρούπολη και θα ήταν ένας αγώνας που θα είχε πανηγυρικό χαρακτήρα τιμώντας τη στενή σχέση μεταξύ της UEFA και του Ρωσικού Κολοσσού. Εκείνη η συνεργασία μάλιστα είχε μεγαλώσει τόσο πολύ με τα χρόνια που τα συνολικά έσοδα για την UEFA είχαν ξεπεράσει τα 40 εκατομμύρια ευρώ με το λογότυπο της Gazprom να έχει σταθερή παρουσία σε πολλά σημεία των γηπέδων κατά τη διάρκεια των αγώνων του Champions League.
Ήταν η εταιρεία που εξασφάλιζε ότι περισσότερο από το 40% των προμηθειών φυσικού αερίου θα πήγαινε στην Ευρωπαϊκή Ένωση για να καλύψει τις ανάγκες, τις ενεργειακές ανάγκες των κρατών μελών. Η ανακοίνωση όμως της ΣΟΕΦΑ για το τέλος της εργασίας με την Γκάσπρον δεν ήταν το μοναδικό γεγονός εκείνης της ημέρας. Την ίδια ακριβώς μέρα, η γερμανική Σάλκη ανακοίνωσε επίσης το τέλος της συμφωνίας της με την Γκάσπρο.
Η σχέση μεταξύ του γερμανικού Σλοου και της ρωσικής εταιρείας κρατούσε από το 2007 και δεν ήταν μια απλή χορηγία στη Φανέλα, αλλά μια στενότατη συνεργασία. Πώς όμως φτάσαμε σε εκείνο το σημείο? Πώς έγινε η Γκάσπρο μένας από τους κύριους χορηγούς του παγκόσμιου και του ευρωπαϊκού ποδοσφαίρου? Για πάμε να δούμε. Η Gazprom ιδρύθηκε το 1989 και είναι μια εταιρεία που εξορίσει, παράγει, μεταφέρει και πουλάει φυσικό αέριο.
Μια θεμελιώδης πτυχή όμως αυτής της εταιρείας είναι ότι το ρωσικό κράτος κατέχει περισσότερο από το 50% των μετοχών της. Έτσι όταν μιλάμε βασικά για την Gazprom αναφερόμαστε κυρίως στον Βλαντίμηρ Πούτιν. Όπως κάθε συγμένη σχεδιαστηριακή εταιρεία, η Gazprom θα έπρεπε κανονικά να επιδιώκει να μεγιστοποιεί τα κέρδη των μετόχων της, όμως για εκείνη πρώτα αρχόταν πάντα το ρωσικό κράτος.
Το ενδιαφέρον του Ρώσου Προέδρου ήταν να χρησιμοποιήσει την εταιρεία ως εργαλείο εξωτερικής πολιτικής και αυτό είναι που έκανε στην πραγματικότητα. Ο δημοσιογράφος Γιούργεν Ροθ, που επί χρόνια μελετά τη δράση και το έργο του ρωσικού κολοσσού, το περιέγραψε ως το πολιτικό, οικονομικό και κατασκοπευτικό όπλο του Κρεμλίνου.
Μόλις ήλθα στην εξουσία, ο Πούτιν απομάκρυνε τους ανθρώπους που ήταν υπεύθυνοι για την εταιρεία και τους αντικατέστησε με δικούς του έμπιστος ανθρώπους. Άνθρωποι όπως ο Αλεξέι Μίλλερ, ο σημερινός CEO της εταιρείας και πρώην Υφπουργός Ενέργειας είναι ένα από τα κεντρικά πρόσωπα της Gazprom. Ο Ντμίτρι Μετβέντεφ επίσης υπηρέτησε ως πρόεδρος του Διοικητικού Συμβουλίου της εταιρείας μέχρι το 2008 ωστόσο είναι γνωστός εβραίος παγκοσμίως ως εκείνος που αντικατέστησε τον Πούτιν ως πρόεδρος μετά τα πρώτα 8 χρόνια της οτιμών της χώρας μόνο και μόνο για να επιστρέψει και πάλι στην Προεδρία ο Πούτιν κάνοντας δηλαδή μια τράμπα για να αποφύγει το συνταγματικό όδο που υπήρχε για τα συνεχόμενα χρόνια που μπορούσε ένας πολιτικός να ασκεί τα καθήκοντα του Προέδρου στη Ρωσία.
Καλά όλα αυτά στο πολιτικό παιδί όλα. Γιατί η Γκάσπρο με επένδυσε τόσο βαριά στο ποδόσφαιρο και σε χορηγικές συμφωνίες. Θεωρητικά αν συγκρίνουμε τη Ρωσική εταιρεία με άλλες εταιρείες που κάνουν χορηγίες σε ποδοσφαιρικούς λόγους η τακτική της δεν θα είχε νόημα. Η κύρια διαφορά όμως μεταξύ των χορηγών που έχουμε συνηθίσει να βλέπουμε και στην Γκάσπρο που πουλούσαν προϊόντα πάνω στις φανέλες των ομάδων όπως αυτοκίνητα, αψιωτικές κάρτες, κρυπτονομίσματα, τηλέφωνα.
Η απάντηση ήρθε λίγο μετά και πλέον το μοντέλο της εταιρείας, της Gazprom, ακολουθούν πλέον και τα κράτη του Περσικού κόλπου. Στόχος λοιπόν του Ρωσικού κολοσσού δεν ήταν να αυξήσει τη βάση των πελατών της ούτε τα έσοδα των μετόχων της, καθώς δεν εδιαφορώταν να αυξήσει τις πωλήσεις της. Ήθελε όμως να δώσει μια πιο ελκυστική εικόνα της Ρωσίας, να συνδεθεί μέσω του ποδοσφαίου με τους Ευρωπαίους πολίτες, με την Ευρωπαϊκή κοινή γνώμη, να κάνει δηλαδή sports washing χωρίς την άμεση εμπλοκή του Κρεμλινού.
Το ταξίδι της Γκάσπρον στο ποδόσφαιρο ξεκίνησε από την ίδια τη Ρωσία. Η εταιρεία δεν μπήκε απλά ως χορηγός αλλά αγόρασε τη Ζενίτα Αγίας Πετρούπολης το 2005 ένα σύλλογο με τον οποίο διατηρούσε χορηγική συμφωνία ήδη από το 1999 Οι επενδύσεις της Γκάσπρομ έφεραν επιτυχία στην ομάδα ο σύλλογος κέρδισε το πρώτο του ρωσικό πρωτάθλημα επί ημερών Γκάσπρομ το 2007 και συνέχεια καπάρωσε ακόμη 8 τίτλους στο ρωσικό πρωτάθλημα Η Ζενίτη τριάνδευσε όμως και έκτος Ρωσίας κερδίζοντας το κύπελλο UEFA το 2008 και συνέχεια το Ευρωπαϊκό Super Cup.
Εκείνα τα χρόνια η ομάδα βίωνα την ποδοσφαιρική της άνθηση. Όλοι στην Ευρώπη μιλούσαν για την ομάδα που υπέγραφε παίχτες όπως ο Βραζιλιάνος Χούλκ και ο Βέλγος Άξελ Βίτσελ, δεκάδες εκατομμύρια έπεσταν για μεταγραφές και ένα ολοκαίνου λιωγήπεδο, το στάδιο Κρευστόφσκι ή αλλιώς τον Γκάσπρο Μαρίνα, χτίστηκε το παγκόσμιο Κύπρο 2008 που φιλοξένησε η Ρωσία και κόστησε πάνω από 600 εκατομμύρια ευρώ.
Η επιλογή της Γκάσπρου να επενδύσει στη Ζενίδη δεν ήταν σε καμία περίπτωση τυχαία. Και εδώ έρχεται η ώρα να ρίξουμε και μια ματιά στον χάρτη. Η Αγία Πετρούπολη βρίσκεται περίπου 137 χιλιόμετρα από το Βίμπορκ. Και ποιο είναι το Βίμπορκ θα πείτε. Ναι, έχετε δίκιο. Είναι μια πόλη 80.000 κατοικών στα σύνορα της Ρωσίας με τη Φιλανδία και είναι γνωστή ως το σημείο εκκίνησης του αγωγού φυσικού αερίου Nord Stream, ο οποίος ήταν για χρόνια ο αγωγός που μετέφερε ρωσικό φυσικό αέριο στη Γερμανία.
1224 χιλιόμετρα σωληνών τοποθετήθηκα στο βυθό της Βαλτικής θάλασσας, η οποία συνέδεσε το Wiburg με το Greifswald στα προδεκτικά της Γερμανίας, μια άλλη μικρή πόλη και σημείο άφηξης του αγωγού. Τώρα φεύγουμε από το χάρτη και πάμε να εμβαθύνουμε λίγο παραπάνω στις διευθυντές σχέσεις μεταξύ Γερμανίας και Ρωσίας. Με ποια πόλη και ομάδα της Γερμανίας συνδέεται η Αγία Πετρούπολη μέσω της Γκάσπρομ, αυτό είναι το μαϊκό, με τη γεωγραφία, την μπάλα και τη γεωπολιτική, ότι με κάποιο τρόπο, κάπου, κάπως συνδέονται.
Για πάμε να δούμε. Μετά λοιπόν τη Ζενίδα Υγείας Πεντρούπολης, η Γκάσμπρομ αποφάσισε να ανοίξει τα φτερά της και στην Ευρώπη και συγκεκριμένα στη Γερμανία. Και πάλι, η επιλογή της Γερμανίας δεν ήταν τυχαία. Κατά τη διάρκεια της κυβέρνησης του σοσιαλιστή πρωθυπουρού Γκέρχαρ Σρέντερ, η Γερμανία ανακοίνωσε την πρόθεσή της να πορευτεί χωρίς άθρακα και πυρηνική ενέργεια.
Αυτό πρακτικά σήμαινε ότι το Βερολίνο θα χρειαζόταν φυσικό αέριο Πολύ φυσικό αέριο Πράγματι, το 2005, λίγους μήνες πριν χάστης εκλογές από την Άγγελα Μέρκελ Ο Σρέντερ υπέγραψε μια κολοσιαία συμφωνία για την κατασκευή του αγωγού φυσικού αερίου Nord Stream Μια εμπορική αλλά πάνω απ' όλα μια απόφαση βασισμένη σε μια δομημένη γεωπολιτική ανάλυση Μέσω εκείνου του αγωγού οι σχέσεις μεταξύ των δύο χωρών, Γερμανίας και Ρωσίας δηλαδή, ενισχύθηκαν σημαντικά.
Το ρωσικό αέριο μπορούσε να φτάσει στη Γερμανία χωρίς να χρειάζεται να περάσει από άλλες χώρες. Σπουδαία έποθεση. Με αυτόν τον τρόπο η Μόσχα έβγαλε από τη μέση ένα σημαντικό της πρόβλημα. Να πρέπει να πληρώνει για να περνάει το αέριο της μέσα από αγωγού στα εδάφη τρίτων κρατών. Για παράδειγμα, στην Ουκρανία. Για τη Γερμανία, αυτή η εξέλιξη έθεσε τις βάσεις για ραγδαία οικονομική ανάπτυξη που θα σταματούσε με τη ρωσική εισβολή στην Ουκρανία.
Η γερμανική οικονομία τα τελευταία πολλά χρόνια βασίστηκε στη φθηνή απόκτηση ρωσικού αερίου και στην υψηλού κόστος εξαγωγή των αγαθών της σε όλο τον κόσμο, ειδικά στην Κίνα. Το Made in Germany επέτρεψε τεράστια κέρδη, κέρδη, χάρη στις χαμηλές τιμές ενέργειας και τις υψηλές τιμές στις οποίες πολλούνταν τα προϊόντα της. Χρήματα που το Βερολίνο χρησιμοποίησε στη συνέχεια για να διατηρήσει ένα σημαντικό επίπεδο ευημερίας και ασφάλειας εντός των συνόρων της Γερμανίας.
Και εκείνη ήταν μια θεμελιώδης προϋπόθεση για να κρατήσει τους πολίτες ικανοποιημένους και να επιχειρήσει να μειώσει τις διαφορές και το χάζομαι μεταξύ των ανατολικών και δυτικών κρατηδίων. Η Άγγελα Μέρκελ κατάφερε να κυβερνήσει για 16 ολόκληρα χρόνια κάνοντας πρακτικά μικρές ενέργειες πολιτικά βασιζόμενη και εκείνη στα τεράστια ωφέλη που προσέφερα ο Γκοζ Νόρτστριμπ τη γερμανική οικονομία.
Ωστόσο, κάποια στιγμή ήρθα στην επιφάνεια υποθέσεις διαφθοράς και δωροδοκιών με κεντρικό πρόσωπο να είναι ο πρώην καγκελάριος Ρέντερ. Σε μια τέτοια κατάσταση είναι απαραίτητο να μετατοπιστεί η εστίαση και τα φώτα της δημοσιότητας αλλού. Έτσι γίνεται στην πολιτική άλλωστε. Τι λοιπόν καλύτερο από το να προχωρήσει μια ακόμη επιχείρηση sports washing.
Έτσι η Γκάσπρομ μετέφερε την εστίαση στο ποδόσφαιρο υπογράφοντας μια συμφωνία χορηγίας με τη ΣΑΛΚΕ το 2006. μια ομάδα που τότε βρισκόταν σε μεγάλη οικονομική δυσπραγία με μια τρύπα χρέους άνω των 100 εκατομμυρίων ευρώ. Αλλά και σε αυτή την περίπτωση η γεωγραφία μας βοηθά να πάμε πέρα από μια απλή χωρική συμφωνία. Η Σάλκε, όπως γνωρίζετε, είναι μια ομάδα από τον Γκέζελ Κίρχεν.
Η πόλη βρίσκεται στην περιοχή του Ρουρ, γνωστή ως το κέντρο της ενεργειακής βιομηχανίας της Γερμανίας. απέχει 200 χιλιόμετρα από την πόλη Ρέχτεν εκεί όπου υπάρχει εγκατάσταση αποθήκευσης φυσικού αερίου με το όνομα Αστώρα μια από τις μεγαλύτερες εγκαταστάσεις στη Δυτική Ευρώπη. Wir geben Gas auf Schalke ήταν το σλόγα της Γκάσπρον που σημαίνει δηλαδή δίνουμε γκάζι φυσικό αέριο στη Σάλκε μια φράση που παίζει με τη γερμανική έκφραση Gas geben που σημαίνει πατάω το γκάζι.
Τα χρήματα της Γκάσπρον βοήθησαν την ομάδα να αναθαρρύσει να καταγράψει νίκες και επιτυχίες να πάρει το πρωτάθλημα στην Πουντες Λίγκα να σηκώσει και το κύπελο και να φτάσει μέχρι και τα ημιτελικά του Τσάμπιος Λίγκ Από εκείνη την ομάδα ο παίχτης που πήγε πιο μακριά από όλους ήταν ο Μάνιελ Νόιερ Μία από τις σπουδαίες εμφανίσεις στη Σάλκε ένας τρομερός παίχτης που μετακόμισε στην Παϊρ Μονάχου μια μεταγραφή την οποία ο Πούτιν λέγεται ότι προσπάθησε να την μπλοκάρει.
Σύμφωνα με δημοσιεύματα των μέσων εκείνης της εποχής, ο Ρώσος πρόεδρος πίεζε μέσω τρίτων για να μείνει ο Νόιερ στη Σάλκε. Μάται όμως. Ο Γερμαντς Τρανοπεφύλακας έφυγε, έκανε σπουδαία καριέρα και σταδιακά η κριτική τόσο για το έργο του Nord Stream όσο και για τη συμφωνία μεταξύ του συλλόγου και της ρωσικής εταιρείας δεν άργησε να έρχεται.
άρτηση της Γερμανίας από το ρωσικό φυσικό αέριο με απρόβλεπτες οικονομικές και πολιτικές διαστάσεις. Η ρωσική τακτική που χρησιμοποιήθηκε στη Γερμανία λειτουργούσε όμως άψογα. Η Γερμανία γινόταν η βασική αγορά της Γκάσπρομ και οι Γερμανοί σύγχαγαν πάνω από το 35% του αέριου από την Ρωσία και έτσι βήμα-βήμα ο ρωσικός κολοσσός άπλωσε τα πλοκάμια του και στη ΦΥΦΑ και έστεισε στα κεντρικά του γραφείας το Ζούγκ της Ελβετίας, εκεί όπου εγρεύει και παγκόσμιο ποδοσφαιρική ομοσπονδία, όταν και στη συντοχή έγινε και ο βασικός χορηγός της.
Πριν όμως από αυτό, ο Ρωσικός κόλωσος έκανε και μία μικρή στάση στα Βαλκάνια και συγκεκριμένα στη Σερβία. Πάμε να δούμε τι έγινε εκεί. Πάμε λοιπόν στα Βαλκάνια και συγκεκριμένα στη Σερβία, όπου την πρώτη δεκαετία του 2000 βίωνε ακόμη τις συνέπειες του πολέμου της Ισουκοσλαβίας, των Αντοϊκών Μοβαρδισμών, των σαχιωτικών επιχείρησεων στο Κόσμο και κυρίως βίωνε μια βαθιά φτώχεια και οικονομική κρίση.
Ιστορική σύλλογη όπως ο Ιρθρός Αστέρας πλήρωσαν το τίμημα. Η μεγάλη ομάδα του Βελιγραδίου βρισκόταν σε κρίσιμη οικονομική κατάσταση το 2010 με χρέη άνω των 20 εκατομμυρίων ευρώ. Για άλλη μια φορά, τα χρήματα των Ρώσων ήρθαν ως μάνα εξ ουρανού για να σώσουν την ομάδα με μια πενταετή συμφωνία χορηγίας ύψους 3 εκατομμυρίων ευρώ ετησίως να σώζει τον Ερυθρό Αστέρα από την κατάρρευση και τη χροκοπία.
Αλλά και πάλι, το ποδόσφαιρο και η διευθέτηση χρεών είναι μόνο ένα μέρος της όλης της ιστορίας. Υπήρχε και ένας άλλος αγωγός φυσικού αερού που εμπλεκόταν στην ολυπόθεση, ο Southstream. ένα έργο που είχε ανακοινωθεί τρία χρόνια νωρίτερα, το 2007 στην Ιταλία. Ο Παόλος Καρόνι, τότε διευθύνων σύμβολος της Ιταλικής Έννη και ο Αλεξάνδρ Μετβέντεφ της Γκάσπρομ υπεράγραψαν το πρώτο μνημόνιο συνεργασίας με τον αγωγό να αποσκοπεί στη μεταφορά ρωσικού φυσικού αερίου από τη Μαύρη Θάλασσα περνώντας από τη Βουλγαρία και τη Σερβία για να φτάσει στην Ευρώπη.
και για άλλη μια φορά η πρόφηση των Ρώσων ήταν να παρακαμφθεί η Ουκρανία Ωστόσο ο South Stream δεν ονοκληρώθηκε ποτέ το έργο δεν ήταν σύμφωνο με τις προδιαγραφές που επέβαλε η Ευρωπαϊκή Ένωση και η Ρωσική κυβέρνηση αναγκάστηκε να ακυρώσει το έργο το Δεκέμβριο του 2014 Η ανάγκη όμως της Ρωσίας να είναι παρούσα σε σερβικό έδαφος πηγαίνει πέρα από το αέριο Το Βελιγράδι είναι η πλησιέστερη γεωγραφικά πρωτεύουσες στην Ευρωπαϊκή Ένωση χωρίς όμως να είναι μέσα στην ίδια την Ένωση και στο πολιτικό και οικονομικό περιβάλλον της πόλης και της Σερβικής πρωτεύουσας η Μόσχα και το Κρεμλίνο ήθελαν και εξακολουθούν να θέλουν να ασκούν κρίσιμη επιρροή.
Ιδανικά η Σερβία ήταν και παραμένει ένα κράτος ανάχωμα που θα μπορούσε να στηρίξει τα συμφέροντα της Γκάσπρον και της Ρωσίας. Σε αυτή την περίπτωση, οι ιστορικοί και πολιτισμικοί δεσμοί και η θρησκεία έρχονται σε βοήθεια του Πούτιν. Ο πανσλαβικός πολιτισμός και η ορθοδοξία είναι δύο βασικά έργα για να προωθηθεί το αφήγημα που χρειάζεται, για να κρατηθούν οι δύο λαοί κοντά και να επιτραπεί στο Κρεμίνο να ασκεί επιρροή πάνω στους Σερβούς.
Η Ρωσία υποστηρίζει πάντα τη Σερβία στις διεθνείς της υποθέσεις, ειδικά στο ζήτημα του Κοσμοπεδίου. Υποστηρίζοντας τους έλλους καρατηριάκια του πολέμου και ακόμη και όταν η σύγκουση τελείωσε, η Μόσχα δεν αναγνώρισε ποτέ την ανεξαρτησία της πρίστηνα. Τίποτα δεν έχει αλλάξει σήμερα μεταξύ Βελιγραδίου και Μόσχας μετά τη ρωσική εισβολή στην Ουκρανία και το Βελιγράδι συνεχίζει με συνέπεια να υποστηρίζει τους Ρώσους Ακόμη και το συμβόλου χορηγέσεις γκάσπρο με τον Ερυθρό Αστέρα δεν έχει Ολοκληρωθεί το αντίθετο Συμβαίνει θα λέγαμε συνεχίζεται και θα συνεχίζεται όπως έχουν πει και οι δύο πλευρές στο μέλλον Η κριτική όμως προς το ρωσικό κολοσσό επέστρεψε στην Ευρώπη όταν με τη σειρά του ο Ερυθρός Αστέρας επέστρεψε και εκείνος στους ομίλους του Champions League επιτρέποντας έτσι στην Gazprom να φαίνεται και πάλι στην πιο μεγάλη και απαστράπουτσα σκηνή του ευρωπαϊκού ποδοσφαίρου Η παρέμβαση του ρωσικού ενεργειακού κολοσσού είχε επίσης αντίκτυπο και στην ψυχολογία των οπαδών του συλλόγου
που είδαν τη δημοφιλία του Πούτιν στη Σερβία να φτάνει σε πάρα πολύ υψηλά επίπεδα. Μετά το ταξίδι στο Βελιγράδι, η Γκάσπρομ εστίασε και στον τελικό προορισμό της. Ποιος ήταν αυτός? Η κατάκτηση της Σουέφα και της Φήφα. Πάμε να δούμε πώς πήγε αυτό. Μπαίνουμε λοιπόν στο τελευταίο κομμάτι του ταξιδιού της Γκάσπρομ στον κόσμο του ποδοσφαίρου.
Η ρωσική εταιρεία κατάφερε τελικά να γίνει επίσημος χορηγός τόσο της UEFA όσο και της FIFA Εντάχθηκε στη λίστα των κύριων χορηγών του Champions League Αλλά υπήρχε μόνο μία άλλη διοργάνωση που ξεπερνούσε το Champions League Και εκείνη ήταν το παγκόσμιο κύπελλο Ο ρωσικός κολοσσός ξεκίνησε τη συνεργασία με τη FIFA το 2015 Δίνοντας πολλά χρήματα και κερδίζοντας μεγάλη προβολή Η σύνδεση με τη FIFA και την UEFA αντιπροσώπευε μια τρομακτική ποιοτική αναβάθμιση για την Gazprom, ολοκληρώνοντας μια μακρά διαδικασία sports washing.
Η ρωσική εταιρεία έγινε τελικά συνώνυμη με τους αγώνες του Champions League και του Παγκοδημίου Κυπέλου, σε συνδυαζόμενο με μια σταθερή παρουσία σε χώρες όπως η Γερμανία και η Σερβία όπως είδαμε, αλλά και η Αγγλία όπου έγινε χορηγός στη τσέλιση του Αμπράμμοβιτς. Το τελευταίο κομμάτι, αν αμφίβαλα για το πιο σημαντικό, ήταν η φιλοξενία του Παγκοσμίου Κυπέρου στη Ρωσία το 2018 Μια πραγματική επίδειξη ισχύους για την Κάσπρο Η εταιρεία κατάφερε να δημιουργήσει ένα παγκόσμιο μπραντ, να καθαρίσει μια αμαυρωμένη εικόνα Δημιουργώντας μια οντότητα κάπως ξεχωριστή από το ρωσικό κράτος Στη δίδυντα στην πραγματικότητα ένα ισχυρό πολιτιστικό εργαλείο, όπως μια ποδοσφαιρική ομάδα, η Ρωσική εταιρεία κατάφερε να συνδεθεί με τα ιδανικά των συλλόγων.
Το να βρεις ακόμα και σήμερα οπαδούς που κυκλοφορούν φορώντας φανέλες με το λογότυπο της Gazprom είναι μια τεράστια κατάκτηση, ειδικά για έναν οργανισμό που λειτουργεί υπό τον έλεγχο ενός κράτους που διεξάγει πόλεμο και σκοτώνει κόσμο. Η Gazprom ήταν η πρώτη εταιρεία που ανήκει σε μια χώρα που μπήκε στον κόσμο του ποδοσφαίρου Στη συνέχεια το παράδειγμα ακολούθησαν τα ΗΕΕ και το Κατάρ με τις αεροπορικές εταιρείες τους Αποκτώντας τη Manchester City και την Paris-Jerben Και αργότερα η Newcastle η οποία αποκτήθηκε από το Ταμείο Κρατικών Επενδύσεων της Αυδικής Αραβίας Για την Gazprom ο πόλεμος στην Ουκρανία άλλαξε τα εδωμένα όμως πλέον γίνεται σαφές ότι οι Ηνωμένες Πολιτείες θέλουν να αποκαταστήσουν τις σχέσεις τους με τη Ρωσία.
Ενώ μπορεί να είναι λίγο πιο εύκολο για τον Λευκοήκο να πει στους Αμερικανούς πολίτες για την ανάγκη αποκατάστασης των σχέσεων με τη Μόσχαρν, για τα Ευρωπαϊκά κράτη θα ήταν μια λίγο περισσότερο περίπλοκη διαδικασία. Μετά από τέσσερα χρόνια πολέμου και αφού τερματίστηκαν όλες οι εμπορικές σχέσεις με τη Μόσχα από το κλείσμα των αγωγών αερίου μέχρι τον τερματισμό των συμφωνιών ομάδων με ρωσικές εταιρείες και τον μποϊκοτάζ της Ρωσίας στα αθλήματα ποιο αφήγημα θα μπορούσαν αυτή τη στιγμή να χρησιμοποιήσουν οι Ευρωπαίοι πολιτικοί για να πείσουν τους πολίτες τους ότι οι σχέσεις με τη Ρωσία θα μπορούσαν κάπως να επανεκκινήσουν πολιτικές ηγεσίες στην Ευρωπαϊκή Ένωση αρχίζουν να μελετούν ήδη σχέδια για την επόμενη μέρα καθώς ο πόλεμος στο Ιράν ανοίγει ένα νέο κεφάλαιο ενεργειακής ανασφάλειας και κρίσης και από εκεί που η Ευρωπαϊκή Ένωση αναζητούσε την απεξάρτηση από το ρωσικό φυσικό αέριο μπορεί τώρα να κληθεί, λόγω των συνθήκων, να ξανασκεφτεί την πιθανότητα παναπροσέγγισης με τη Μόσχα.
Όσο τρελό και κουφό και αν μπορεί να ακούγεται αυτό οι πολιτικοί και οι ιστορίοι έχουν δείξει ότι τίποτα δεν μείνει για πάντα όπως είναι και ότι τα στρατόπεδα, τα πολιτικά στρατόπεδα μπορούν να αλλάζουν οι πολιτικές να προσαρμόζονται στις σημερινές προκλήσεις και σύμμαχοι του χθες που είναι σήμερα εχθροί να ξαναγίνουν και πάλι σύμμαχοι αύριο σε εσένα και στους ακροατές αυτού εδώ του podcast.
Ευχαριστούμε πολύ για την ακρόαση και τα λέμε πάλι στο επόμενο επεισόδιο.
Σχόλια
Χωρίς σχόλιαΣυνδεθείτε για να συμμετάσχετε στη συζήτηση
Σύνδεση για ΣχολιασμόΔεν υπάρχουν σχόλια ακόμα