Καθρέφτη καθρεφτάκι μου
ΠΙΣΤΕΥΕ ΚΑΙ ΠΑΝΤΑ ΕΡΕΥΝΑΣχετικά με αυτό το επεισόδιο
Μαζί με τον Νίκο Φωτεινό συζητάμε για την αυτοεικόνα και την ταυτότητα. Πως βλέπουμε τον εαυτό μας; Τι επηρεάζει την πεποίθησή μας για το ποιοι είμαστε τελικά; Και πώς μας βλέπει ο Θεός; Ένα ταξίδι αυτογνωσίας και αυτοβελτίωσης που μπορεί να σου αλλάξει την εικόνα για τον εαυτό σου πιο κοντά, όσο είναι δυνατό, στο ιδανικό.
Αυτόματη μεταγραφή — ενδέχεται να περιέχει λάθη.
Λίκο Φωτεινό, καλώς ήρθες Νίκα. Καλώς σας βρίσκα. Πες μας λίγο για αρχή ποιος είσαι, με τι ασχολείσαι. Τα τελευταία χρόνια ασχολούμαι με συμβουλευτική ψυχικής υγείας. Έχω εντρυφήσει περισσότερο σε CBT θεραπείες, γνωσιακή θεραπεία περισσότερο. Και προσπαθούμε μαζί με κάποιους άλλους να ανοίξουμε ένα κέντρο υπνοθεραπείας, το οποίο είναι το επόμενο βήμα.
Ωραία! Είμαι πάρα πολύ intrigued, θέλω να μάθω για το CBT γιατί προσωπικά είμαι σε αυτή τη θεραπεία τώρα πηγαίνω θεραπείας και κάνουμε τα CBT οπότε θέλω να μάθω και από έναν άλλον ειδικό Τέλεια! Ναι, ευχόμαστε επιτυχία σε ότι ετοιμάζετε Και σε εσάς εδώ το πρόγραμμα να πάει και τα επεισόδια Πιστεύουμε! Για να δούμε Πάρε ας βούμε τότε κατευθείαν στο θέμα μας.
Νίκο, τι πιστεύεις ότι επηρεάζει περισσότερο την αυτοεικόνα των νέων σήμερα. Θα ήθελα πρώτα πριν πούμε το κομμάτι τι επηρεάζει περισσότερο να δούμε ποιοι είναι οι νέοι. Δηλαδή επιγραμματικά κάποιος που είναι νέος είναι στην αρχή της σταδιοδρομίας του. Που τι σημαίνει πάντα παίζει μια κασέτα μέσα στο μυαλό του τι θα γίνω.
Πώς θα γίνω, τι θα γίνω. Επίσης νέο σημαίνει τεράστια δύναμη Όχι και την αίσθηση ότι έχει πολύ δύναμη Που σημαίνει ότι Ωραία πως θα πάω με τους δυνατούς Κανείς δεν θέλει να πάει με τους αδυνατούς Έκρηξη ορμωνών Εντάξει όλοι ξέρουμε ότι όταν είμαστε νέοι Εσείς ξέρετε ακόμα καλύτερα Ότι ήταν μια έκρηξη ορμωνών Που σημαίνει προσπαθώ Αλλά δεν μπορώ να το ελέγξω πολλές φορές τον εαυτό Άρα τώρα πως θα κρατήσω μια αυτοεικόνα που γίνεται ξαφνικά από τις ορμόνες μου αλλάζει έτσι υπάρχει η ανάγκη ορισμού ποιος είμαι η ανάγκη ταυτοποίησης έχω μια ταυτότητα δεν παίρνουμε κάπου στα 16 κάπου εκεί δεν στα 16 μια ταυτότητα ποιος είσαι αυτό που είναι πολύ σημαντικό είναι η ανάγκη της ταυτότητας της συναισθηματικής ταυτότητας οπότε ένας νέος για την αυτοεικόνα του πρέπει να βρει την ταυτότητά του τη συναισθηματική αν μπορούμε να δώσουμε έτσι λίγο φαντασιωσικά μια γραμμή να δούμε η οποία είναι η γραμμή της οριζόντιας γραμμής μνήμης δηλαδή από τότε που γεννηθήκαμε μέχρι τώρα που βρισκόμαστε
ό,τι συμβαίνει στο τώρα σίγουρα έχει έναν αναπόηχο πίσω δηλαδή κάνεται μια γέφυρα και αυτό το λέω γιατί είναι ωραία να ξέρουμε μερικά πράγματα πως σιγά σιγά χτίζουμε ταυτότητες, δηλαδή αν εμένα τώρα με κάνετε να αισθανθώ αγχωμένος έχω ένα όργανο που λέγεται αμυγδαλή που το έχουμε όλοι το οποίο δουλεύει σε 12 μιλισεκόντ πάρα πολύ γρήγορο που θα με πάει πίσω για να βρω τι έγινε τελευταία φορά που αισθάνθηκα το ίδιο και υπάρχει ένας υπόκαμπος ένα άλλο όργανο στον εγκέφαλο που είναι η λογική και το οποίο είναι πιο αργό 24 μιλισεκόντ που θα μου πει τι έκανα τότε και θα το κάνω τώρα Αν με στεναχωρήσετε και πάω πίσω που κάποιος με στεναχώρησε Και τότε έκλαψα θα κλάψω και τώρα Άρα τι κάνω μοτίβα Ναι Και αυτό γίνεται rotation Από εκεί λοιπόν βλέπουμε κατά πόσο μπορούμε να φτιάξουμε αυτοεικόνες Δεν ξέρω πως σας ακούγεται Έχω καταλάβει ότι όταν για την αμυγδάλη Εκεί δεν μπορείς να το ελέγξεις όμως με τον υπόκαμπο είναι λογική εκεί έχεις ένα κοντρόλ φανταστείτε ότι αυτό που λέμε σκέφτηκα
και αισθάνθηκα έτσι δεν λέμε όλοι είναι τελείως λαθός όταν σκεφτόμαστε έχουμε ήδη αισθανθεί μια φορά και αυτή είναι η δεύτερη αίσθηση που έχουμε μετά απλώς είναι τόσο γρηγορή που δεν το λαμβάνουμε άρα λοιπόν ειδικά στους νέους με τις ταχύτητες που έχουν, με τη δύναμη που έχουν με τις ορμόνες που είχαμε, με τις τότες ανάγκες αυτό το πλαίσιο νομίζω ότι είναι πάρα πολύ γιατί εντάξει όλοι φυσικά κάνουμε ταυτότητα από οικογένεια, από σχολείο, από πανεπιστήμιο από όλα αυτά αλλά τελικά με έναν τρόπο είναι ωραία να κάνουμε αυτό το αυτογνωσιακό ταξίδι από μικροί γιατί συνήθως το κάνουμε μεγάλοι αυτό που επηρεάζει περισσότερο την αυτοεικόνα των νέων είναι η αισθηματική τους εμπειρία και όχι τόσο όσο νομίζουμε σίγουρα αυτό που διαβάζουμε και που μεγαλώσαμε Σε ανθρώπους που μιλάμε, τα social media Αλλά πιο πολύ είναι η προσωπική Συναισθηματική εμπειρία Πώς αισθάνθηκα τότε, τι μου ξανασυμβαίνει τώρα Του αισθάνομαι πάλι, συνειδητά ή ασυνειδητά Φανταστείτε ότι Αυτό ξεκινάει να γράφει το κοντέρα
Από τη σύλληψή μας Δηλαδή Από το 0 έως 3 Εσείς τα κοριτσάκια μιλάτε λίγο νωρίτερα Εμείς τα γοράκια λίγο αργότερα Οπότε βάζουμε ένα μεσόωρο 3 εσείς μπορεί να μιλήσετε και νωρίτερα φανταστείτε λοιπόν ότι αν η μαμά είναι αγχωμένη κατά την κοίηση εγώ μπορεί να βγω αγχωτικός αλλά δεν θα ξέρω τι λέγεται αγχώς γιατί δεν το έχω πει ποτέ αλλά κάθε φορά που θα συμβαίνει κάτι στη ζωή μου θα βάζω και λίγο αγχώς από κάτω άρα ο Νίκος θα είναι πάντα ένας τύπος που είναι πάντα λίγο πιο αγχωμένος μπορεί να είμαι πάντα λίγο πιο φαβικός μπορεί να είμαι πάντα λίγο πιο θυμωμένος Άρα βλέπετε πως πάει ταυτότητα Δηλαδή το συνέστημα φτιάχνει ταυτότητες Αυτό όμως σημαίνει επίσης ότι μπορούμε να τα μπαλανσάρουμε Μπορούμε να είμαστε lesser αγχώδεις Βέβαια Αυτό δουλεύεται δεν είναι κάτι που ήρθε και μένει μόνιμο Απλώς είναι να βρεις από που ήρθε και πως να το δουλέψεις Τελικά τα social media βοηθάνε ή μπερδεύουνε το νέο να φτιάξει τη ταυτότητά του το ποιος είναι Κοίτα αρχικά βοηθούν
και βοηθούν με ποια έννοια αν έχετε ακούσει μεγαλύτερους ανθρώπους λένε αυτά τα παιδιά οι καινούργιες γενιές γεννιόνται με ένα κοντρόλ και με ένα τζόιστικ και με ένα πληκτρολόγιο ωραία που κάποια χρόνια πριν δεν ξέρανε τι σημαίνει, τι είναι αυτό άρα λοιπόν η εξέλιξη είναι γρήγορα όμως το θέμα ποιο είναι βοηθητικό κομμάτι στα social και γενικά όλη αυτή η εμπλοκή των νέων έχει να κάνει με αυτή την αίσθηση ότι δημιουργεί μια τάση. Η τάση αυτή είναι κι άλλο. Κι άλλο.
Κι άλλο. Που δεν τελειώνει. Δηλαδή είναι σαν πώς είναι το TikTok που το υπόμενο θα είναι καλύτερο. Και καλύτερο. Ντόπαμιν. Ναι, ναι, ναι. Και καλύτερο. Και καλύτερο. Και φτάνει σε ένα σημείο το οποίο εκεί έρχεται η συναισθηματική ατονία. Οπότε τελικά τα social θέλουν πολύ καλή διαχείριση για να μην φτάσεις στα όρια του κι άλλου Επίσης είναι σημαντικό τα resources που παίρνουμε από τα social media μερικά δεν είναι καν δεν είναι καν σωστά τα resources από τα social media Ναι, ξεκινάει η σύγκριση δεν νιώθεις ότι είσαι αρκετός είναι, είναι τρομακτικό για μένα προσωπικά εάν δεν υπάρχει αυτό το κοντρόλ και απλά ακούμε οποιονδήποτε βλέπουμε οτιδήποτε εκεί είναι, μπορούμε να χάσουμε την μπάλα ναι γιατί μένει το ανεκπλήρωτο δηλαδή εγώ δεν θα το φτάσω άρα πολλά κοριτσάκια μικρής ηλικίας βλέπετε να κάνουν πότοξ, επεμβάσεις και λες, ναι γιατί έχουν ένα πρότυπο το οποίο τελικά δεν θα το φτάσουν ποτέ όσα χειρουργία και να κάνουν οπότε εκεί είναι το θέμα να μην φτάσεις σε αυτό το κι άλλο κι άλλο
σε ένα θα πούμε μεταφορικά ταβάνι το οποίο εκεί δεν υπάρχει να κάνεις κάτι άλλο οπότε ξαναγυρίζουμε στην αυτοεικόνα αν έχεις κτισμένη καλά αυτοεικόνα δεν σε παρασέρνει εύκολα έχεις ένα φρένο φαντάζομαι αυτός είναι και ο λόγος που σήμερα πολλοί αισθάνονται ότι δεν νιώθουν αρκετοί πολλοίς κόσμος, πολλοί νέοι το συνδυάζω περισσότερο με τη σύγκριση αλλά δεν ήξερω ότι είναι τόσο βαθιά η ανάγκη του κι άλλο και δεν μου αρκεί αυτό και πρέπει κι άλλο και βλέπεις μια νεολαία, μια κοινωνία που αισθάνονται πως δεν είμαι αρκετός έτσι όπως είμαι αυτό το αρκετός να το διευκρινίσουμε εσύ που κάνεις συμπιτή θα σου έχουν πει για πυρηνικές πεπιθήσεις οι πυρηνικές πεπιθήσεις με πολύ απλά λόγια, είναι το κέντρο της σκέψης που έχουμε όταν κτίζουμε τον εαυτό μας άρα, λοιπόν, υπάρχει η πυρηνική πεπίθυση, όμως, ότι δεν είμαι αρκετός που είναι πολύ δύσκολο να δουλευτεί και πρέπει να δουλευτεί με ειδικό αλλά, οι νέοι έχουν την αίσθηση, δεν είναι πεπίθυση έχουν την αίσθηση ότι δεν είναι αρκετοί
είναι τελείως διαφορετικό το έχω μια πεποίθηση απ' το έχω την αίσθηση οπότε μπορεί να μην είναι καν είναι όλο fake είναι όλο ψεύτικο όλο και αυτό βασίζεται στη ματέωση που τρώνε γιατί δεν είναι ουσιαστικά αυτοί που λένε τα πρότυπα αυτά όλα που λανσάρονται μέσα δεν είναι καν ρεαλιστικά δηλαδή ωραία εγώ έχω 1,93 ύψος και έχω ένα σωματότυπο α από μικρός λοιπόν, αν ήταν της μόδας λέω τώρα εγώ, να έπρεπε όλα τα παιδιά να κάνουν ενόργανη γυμναστική εγώ με 1,93 και με αυτό το σωματότυπο δεν θα μπορούσα ποτέ να κάνω ενόργανη γυμναστική ναι, αλλά είμαι κάτι μοναδικό έχω μια άλλη ταυτότητα δεν πάω να πει ότι έχω κάτι πρόβλημα σε σχέση με τους άλλους σωστά που βρίσκουν οι νέοι αυτή την αξία νομίζω ότι συζητήσαμε ήδη που βρίσκουν τα λάθη τους για να δουν ότι το αξίζουν αλλά τι πρέπει να κάνει ένας νέος για να ξεκινήσει το ταξίδι της αυτογνωσίας και της πεποίθησης για το ποιος είμαι αρχικά πρέπει να βγει από το πρέπει, είναι ωραία αυτή η λέξη πρέπει να καταργηθεί
πρέπει να καταργηθεί πρέπει να βγει λοιπόν από την ομαδοποίηση και να πάει στη μοναδικότητα όλοι έχουμε την τάση να λέμε είμαστε εμείς και εμείς είμαστε καλοί ωραία, στο εμείς είμαστε καλοί όμως, χανόμαστε, δηλαδή είναι πολύ ωραία αυτό που λέγεται από το Γιούνγκ που λέει ότι ο ένας πάει δυναμικά μπροστά, οι πολλοί πάνε πιο μακριά όμως άρα χρειαζόμαστε και την ομάδα χρειαζόμαστε και τη μοναδικότητα το πρόβλημα είναι όταν οι νέοι χάνονται μέσα στην ομάδα τι γίνονται απρόσωποι εκεί είναι το πρόβλημα οπότε πάει η αυτοεικόνα φοράμε όλοι τα ίδια ρούχα φοράμε όλοι το αυτό το έχουμε αναφέρει και αυτό στο πρώτο επεισόδιο οπότε θα βρούμε τις απαντήσεις στον προσωπικά σκέφτομαι τη δικιά μου μικρή εμπειρία από την εφηβεία μου ειδικά στην εφηβεία που όλοι ψαχνόμαστε το ποιοι είμαστε και τι θα κάνουμε και και τώρα πλέον που αρχίζω αυτό το ταξίδι της αυτογνωσίας και της πεποίθησης έχω βρει μια ιδιαίτερη αξία στο να πιστεύω σε ένα Θεό που με θεωρεί μοναδική, με θεωρεί
πλασμένη με σκοπό για όσους πιστεύουν πώς αλλάζει η αυτοεκτίμηση, γιατί αλλάζει όταν αρχίζουμε να το βλέπουμε μέσα από τη ματιά του Θεού ότι έχω αξία για έναν δημιουργό καταρχήν η πίστη είναι ένα από τα πιο δυνατά κομμάτια που έχουμε σαν άνθρωποι είτε πιστεύουμε στο Θεό είτε πιστεύουμε στον εαυτό μας είτε πιστεύουμε στο σύμπαν γενικά το κομμάτι πίστη είναι μια διαδικασία είναι ένα πολύ δυνατό κομμάτι που το έχουμε ανάγκη άρα για να το έχουμε ανάγκη γωνιδιακά πα να πει ότι είναι τυπωμένο στο DNA μας ότι έχουμε ανάγκη να πιστέψουμε κάπου τώρα δεν είμαι εγώ αυτός που θα κρίνω που πιστεύει ο καθένας. Αλλά αυτό που μπορώ να κρίνω ξεκάθαρα είναι στη δουλειά μου έχω δει ανθρώπους που όταν δεν πιστεύουν δεν έχουν τα καλύτερα αποτελέσματα για τον εαυτό τους.
Που τι σημαίνει αυτό. Η Κιούμπλε Ρος ήταν μια γυναίκα ψυχολόγος η οποία ασχολήθηκε για το πένθος. Όλα τις τα χρόνια ασχολήθηκε με τους ετοιμοθάνατους άρρωστους που ήταν στα τελευταία στάδια. είχε λοιπόν πεί σε ότι είχε πέντε στάδια του πένθους είχε αναλύσει όλο το κομμάτι μέχρι την αποδοχή το θέμα όμως τώρα δεν είναι το πένθος το θέμα είναι ότι είχε πει κάποια στιγμή στην ερώτησή σου απαντώ ότι οι άνθρωποι που πιστεύουν περνάνε πιο όμορφα και πιο ήπια τα στάδια του πένθους και στο τέλος έρχεται μια άλλη ψυχική τακτοποίηση δηλαδή ακόμα και στο τέλος ένας άνθρωπος που πιστεύει είναι τελείως διαφορετικά από έναν άνθρωπο που δεν πιστεύει τα βλέπουν πάρα πολύ διαφορετικά και περνάνε όλο αυτό το challenge της ζωής τους διαφορετικά πιο manageable πιο ήρεμα ενώ για τους όλους που δεν πιστεύουν σε τίποτα ή δεν υπάρχει καμία πίστη σε οτιδήποτε μπορεί αυτό να είναι το τέλος τους Αυτό είναι That's it for me Πολλοί δεν αντέχουν, πολλοί αυτοκτονούν Πολλοί φεύγουν, πολλοί τα παρατάνε
Αφήνουν τη ζωή να πάει όπως θα κυλήσει Ναι Δεν σημαίνει ότι επειδή πιστεύω όλα θα πάνε καλά Στις ζωμόλες, νομίζω όλοι θα γινόντουσαν χριστιανοί Και θα ήταν όλοι Καλά, πλούσιοι, γέστατοι Όχι, αλλά Όντως δίνει Μία δύναμη, μία ειρήνη Που μέσα στη δυσκολία σε βοηθάει σιγά σιγά να ξανασηκωθείς είναι και αυτό πολύ εσωτερικό η πίστη έχει να κάνει με συναισθήματα τα οποία είναι πολύ προσωπικά δηλαδή δεν θέλω να αναφέρω το όνομα του ηθοποιού μου άρεσε πάρα πολύ όμως μια συνέντευξη η οποία έλεγε ότι από μικρός είχε ψάξει να βρει διάφορα πράγματα είχε κάνει ό,τι ήταν να κάνει πολύ κοσμικός οπότε τα είχε κάνει σχεδόν όλα και έλεγε ότι κάθε φορά έψαχνα τη χαρά και την ειδονή αλλά όσο περισσότερο έκανα τόσο μετά έρχονταν το κενό και μετά όσο περισσότερο έκανα ξανά πάλι κενό με αποτέλεσμα λέει ότι στο τέλος όταν εγώ βρήκα έτσι όπως αυτός το έχει στο μυαλό του το Θεό υπήρχε μια ηρεμία στην οποία εγώ δεν μπορώ να την περάσω και να πείσω κάποιον αυτό λέει μόνο αν το βιώσεις
άρα είναι καθαρά προσωπικό δεν περιγράφεται Δεν περιγράφεται Ούτε μεταφέρεται η εμπειρία Μπορεί δύο άνθρωποι που το έχουν βιώσει Να επικοινωνήσουν σε ένα επίπεδο Αλλά Κανείς πάλι δεν ξέρει πως ακριβώς ένιωσες εσύ Πως ένιωσα εγώ Ή πως έβγαινε σε κάποιος άλλος Είναι πολύ εσωτερικό Πάμε λίγο στα πρακτικά Εγώ ενδιαφέρομαι Πάρα πολύ να μάθω Ποιοι είναι μερικοί τρόποι Σε οποίους μπορώ να ξεκινήσω να κάνω Για να ξαναχτίσω αυτή την αυτοεκτήμηση αυτό το ταξίδι να πάει όσο δυνατόν καλύτερα γίνεται θα μπορούσα να αναφέρω πολλά όμως διάλεξα ένα κομμάτι δηλαδή κάποιους στίχους υπάρχει μια προσέγγιση που λέγεται gestalt η οποία έχει να κάνει με το εδώ και τώρα ναι ναι εδώ και τώρα μας το παρελθόν όχι όχι έλα εδώ μας το μέλλον όχι όχι έλα εδώ και δουλεύουν με το εδώ λοιπόν ο οποίος ο ιδρυτής της είχε βγάλει κάποιους στίχους που τους έλεγε ότι είναι η προσευχή της Γκεστάλ τώρα θα σας διαβάσω τους στίχους και θέλω και εσείς αλλά και αυτοί που θα το δούνε να σκεφτούν πραγματικά ένας άνθρωπος
που έχει βγάλει μια ολόκληρη προσέγγιση κατέληξε σε αυτό λοιπόν εγώ κάνω τα δικά μου και εσύ κάνεις τα δικά σου δεν βρίσκομαι σε αυτόν τον κόσμο για να ζήσω σύμφωνα με τις προσδοκίες σου Και δεν βρίσκεσαι σε αυτόν τον κόσμο Για να σύσεις σύμφωνα με τις δικές μου προσδοκίες Εσύ είσαι εσύ Εγώ είμαι εγώ Και αν κατατύχεις να αντιθούμε θα είναι πάρα πολύ ώρα Αν όχι δεν μπορούμε να κάνουμε τίποτα γι' αυτό Έχει αποδοχή Δεν πιέζεις κανέναν Επικοινωνείς ελεύθερα με όλους Δεν πιέζεις κάποιον Και δεν περιμένεις κάτι από κάποιον Ο καθένας δηλαδή έχει το δικό του journey μπορεί ο ένας να φτάσει σε αυτό το σημείο πάρα πολύ γρήγορα ο άλλος όμως θα φτάσει με το δικό του χρόνο αλλά και κάποιο διαφορετικό way ναι νομίζω ο κογκίτται το τεδανικό θα θέλαμε αυτό είναι το τέλειο που διαβάσατε αν ο καθένας όχι σκεφτόταν τον εαυτό του αλλά αν ο καθένας δεν περιμένετε προσδοκίες από τον άλλον αν δεν πίεζε τον άλλον Θα ήταν όλα τέλεια, θα ήταν μαγικά όλα.
Οπότε αν εστιάσουμε στο πώς ακριβώς γενικά ο κόσμος συμπεριφέρεται, θα διαπιστώσουμε ότι τώρα μιλάμε για νέος. Το πρόβλημα, όπως έλεγε και ο Καρ Γιούνγ, δεν είναι αν έχω άσχημα συναισθήματα, αν έχω μίσος, αν έχω θυμό. Το πρόβλημα είναι όταν υπάρχει έλλειψη συναισθήματος. Αυτό είναι το μεγαλύτερο πρόβλημα. γιατί όταν έχεις προσδοκίες απελπίζεσαι μετά λες ας το εντάξει άμα που έχεις κάποιον ή άμα δεν σου βγουν τα πράγματα έτσι όπως είναι οπότε ερχόμαστε πάλι σε ένα σημείο γι' αυτό λέω ότι τα μίδια με το κι άλλο κι άλλο κάποια στιγμή λες ωραία και δεν μου κάνει κάτι αυτό τελειώνει οπότε εκεί έρχεται η αποσύνδεση αυτό μας ενδιαφέρει να μην υπάρχει συναισθηματική αποσύνδεση Ναι Άρα υπάρχει κάποια εσωτερική Ανάγκη, ένα εσωτερικό πρόβλημα Που με κάνει αντί να στηρίξω Τη φίλη μου, είσαι σαν να την αχώσω Να Τη φίλη μου, το παιδί μου, το γονέα μου Το σύντροφό μου Αντί να φτάσω σε αυτό το δανεικό που είπαμε Εξαιτίας κάποιων αναγκών Εξαιτίας κάποιων δικών μου προβλημάτων
Αρχίζω και έχω τις προσδοκίες Ξεκινάω τη πίεση Αυτό είναι καταρχήν πρέπει να ξεχωρίσουμε δύο πράγματα είναι άλλο το θέλω μας και άλλο η ανάγκη μας Πόσο Δεν είναι τα ίδια γιατί όλοι τα μπερδεύουμε Ναι ναι ναι Εύκολα μπερδεύονται δηλαδή αν για παράδειγμα είσαι ένα άτομο το οποίο έχεις κάνει έναν εσωτερικό ορισμό αξιών Έχεις ιεραρχήσει τις ανάγκες σου Δηλαδή να έχεις πει ότι η πρώτη μου ανάγκη είναι αυτή η δεύτερη είναι εκείνη και έχεις κάνει και μια στοχοποίηση ζωής δύσκολα θα δυναστεύσεις ανθρώπους που είναι δίπλα σου γιατί θα τα έχεις λίγο τακτοποιημένα αν όμως όπως ο περισσότερος κόσμος αφαιθείς και πας όπως πάει μοιραία είναι σαν να πηγαίνουμε όλοι σε μια συναυλία που χτυπάει ο ένας πάνω στον άλλον αν δεν πηγαίνουμε κάπως να είμαστε στοιχείς, δεν πάμε παρέλαση πάμε όλοι να μπούμε από μια πόρτα κάποια στιγμή θα έρθουμε σε επαφή Πώς οι νέοι φίλοι η κοινότητα μπορεί να στηρίξουν κάποιον που παλεύει με την αυτοεικόνα του Το πρώτο πράγμα που ρωτάμε σε συνεδρίες είναι
με τι υποστηρικτικό δίκτυο έρχεται ο άλλος Δηλαδή έχει γονείς, έχει φίλους έχει συναδέλφους έχει γυναίκα, έχει παιδιά αλλά με έναν τρόπο να υπάρχει κάποιος που να μπορεί σε εισαγωγικά να βάλει πλάτη, δηλαδή να βοηθήσει Ναι, ένα support system Ναι, κάτι Το θέμα όμως είναι τι έχει κτίσει αυτός και αν ξαναγυρίσουμε λίγο πίσω αλλιώς κτίζεις φιλίες με κάποιες αξίες αλλιώς κτίζεις φιλίες χωρίς αξίες. Δηλαδή μετά πάμε να δούμε έχει γίνει σωστή προετοιμασία δηλαδή αυτό το υποστηρικτικό δίκτυο είναι υποστηρικτικό ή σε βγάζει περισσότερο έξω από τον δρόμο Οκ Οπότε ας δούμε και τις δύο πλευρές Οκ Ε, δηλαδή έχουμε το support system που όντως είναι εκτισμένοι από αξίες και ένα άλλο μια άλλη φιλία που χωρίς αξίες πώς μπορούμε εμείς να τους στηρίξουμε και in the two scenarios Πάμε σε ποιο θες να ξεκινήσουμε από το σενάριο που έχει αξίες, το ιδανικό το τέλειο Λοιπόν αυτό νομίζω και το αποτελέσματος επειδή τα αποτελέσματα ειδικά τα καλά τα δεχόμαστε πάρα πολύ ωραία όλοι και όταν θα πάμε και θα πούμε αν γυρίσω εγώ πίσω στους φίλους μου και πω παιδιά ξεκίνησα φυσικοθεραπεία και μου είπε ο θεραπευτής μου ότι πρέπει να το επικοινωνήσω γι' αυτό.
αν οι άνθρωποι αυτοί είναι στυμμένοι σωστά, δεν είναι σωστά η λέξη αλλά αν αυτοί οι άνθρωποι έχουν αξιολογηθεί όμως με έναν τρόπο δικό μου, θα μου πούνε μπράβο που πήγες που οτιδήποτε στη δεύτερη περίπτωση αν δεν είναι άνθρωποι που πιστεύουν σε οτιδήποτε πνευματικό βοήθεια, ας πούμε τι πήγαινα γιατί τρελώσεις στην πρώτη περίπτωση συνεχίζω τις θεραπείες και υπάρχει πιθανότητα να βρω τον εαυτό μου στη δεύτερη περίπτωση απελπίζομαι και φεύγω από τη θεραπεία, άρα συνεχίζω να έχω ένα πρόβλημα που το τραβάω σαν καρότσι μαζί μου και στην υπόλοιπη ζωή. Άρα είναι πολύ σημαντικό το υποστηρικτικό δίκτυο.
Οπότε είναι αυτό Choose your friends wisely. Ναι. Πραγματικά. Τι θα έλεγες σε κάποιον που θα πει ωραία όλα αυτά τα ιδανικά και τα τέλεια Αλλά εγώ δεν βρίσκω Δεν έχω τέτοιους φίλους Δεν έχω βρει αυτό το Στήριγμα Και ο ίδιος δεν βρίσκω τίποτα καλό πάνω μου Είναι απελπισμένη Τι θα έλεγα Άρα δεν βρίσκω τίποτα καλό Θα το έκανα μερικές ερωτήσεις Που είναι πολύ σημαντικές Γενικά δουλεύουμε με πολλές ερωτήσεις Για παράδειγμα Αν ήσουν εσύ αυτή που το έλεγε Θα έλεγα από πού ορμόμενη Λες ή πιστεύεις ότι δεν έχεις τίποτα καλό Ποιος το είπε Οπότε τους κάνουμε να Realize τι έχουμε τώρα Δεν είναι τόσο άσχημα Όπως νομίζεις Επιστρέφουμε πάλι στο Here and now Στο εδώ και τώρα Και βάζεις ένα καθρέφτη να δεις τελικά πως είναι ο άλλος Δηλαδή ok Και γιατί πρέπει να είσαι απόλυτο ότι δεν έχεις τίποτα Και ωραία Έλα Βικτώρια πες μου δεν έχεις τίποτα Δηλαδή άμα σε βάλω σε μια λίστα Να μου βγάψεις όλα τα της αβαντάς Όλα τα αρνητικά που έχεις Και να μου βγάψεις ένα δύο Καλά ρε παιδί μου θα βάλεις πέντε έξι
Είμαι σίγουρος Απλώς το θέμα ξέρετε ποιο είναι Ότι θα το ματαιώσεις Δηλαδή θα πεις τι να κάνω να αυτά Κοίτα εδώ τώρα τι έχω στην άλλη πλευρά Είναι κάτι που ακούμε πάρα πολύ τώρα Με τους νέους ειδικά Δεν παίζει ρόλο και η αυτολήπιση Και μια τάση για αυτό θυματοποίηση ναι γιατί έτσι θα μείνει αδρανοποιημένος δηλαδή αν δει οποιοςδήποτε νέος ότι έχει κάτι καλό πρέπει να το επενδύσει αν πει ότι ξέρεις αυτό το καλό που έχω ό,τι και να κάνω καπελώνεται ή τέλος πάντων είναι τόσο αταρνητικά που ό,τι και να κάνω ίδιος θα με εκεί τι βοηθάει να μείνω αδρανής βολεύει ναι μένω στη βόλεψή μου δεν χρειάζεται να μετακινηθώ γιατί όλες οι μετακινήσεις παιδιά είναι δύσκολες Είναι πολύ δύσκολο να πιάνεις τον εαυτό σου Και να τον μετακινείς Δεν είναι εύκολο Θέλει κόπο, θέλει τρόπο Θέλει πείσμα Δηλαδή υπάρχουν φορές που δεν θα βγει Ναι Θέλω να Να κάνω δύο ακόμα ερωτήσεις Αν θ' έπρεπε να συμπυκνώσεις Σε μία φράση την αξία του κάθε ανθρώπου Ναι Τι θα έλεγες Τέσσερις λέξεις
Δεν θα έλεγα μία φράση Θα έλεγα τέσσερις λέξεις Πολύ σημαντικές Αποδοχή, πρώτη πολύ σημαντική Αυτοπαρατήρηση Γιατί έχουμε ξεχάσει να κοιτάμε τον εαυτό μας Ενσυναίσθηση και δράση Το πιο δύσκολο είναι αυτό Πιστεύω η δράση Μας τρομάζει λίγο Γιατί όταν διαπιστώνεις κάτι Το επόμενο βήμα είναι Τι θα κάνω, πώς θα το κάνω Γιατί υπάρχουν άνθρωποι που διαπιστώνουν και λέει Τέλος η δράση και μένουν στη δράση Αλλά δεν κάνουν τίποτα άμα σας πω ότι ναι ξέρω τα ελαττώματά μου αλλά δεν τα κάνω δεν τα κάνω κάτι αν μείνω εκεί δεν έχει οπότε αυτές οι τέσσερις λέξεις νομίζω ότι είναι το πιο συμπυκνωμένο που μπορεί να βγει το αδικούμε αλλά εντάξει αυτές καταλαβαίνω από τη συζήτησή μας ότι η εύκολη έκφραση έτσι είμαι αποδέξου με ή όπως είμαι και αν σου αρέσουν δεν σε βοηθάει καθόλου σε αυτό το ταξίδι του ιδανικού που εντάξει μπορεί να μην φτάσει ποτέ στο ιδανικό Αλλά του λόγου σου μπορείς να φτάσεις σε ένα βαθμό Ειρήνης, σε ένα βαθμό Αυτοβελτίωσης Αυτοπεποίθησης Σεβασμού μεταξύ των άλλων
Οπότε αυτό που καταλαβαίνω εδώ Είναι ότι ας έχουμε όλοι Ένα growth mindset Και όχι ένα fixed mindset Είμαι έτσι Και έτσι θα μείνω Ας έχουμε όλοι ένα challenge Ας έχουμε αυτό το growth mindset Δεν πειράζει θα βελτιωθώ Δεν πειράζει, θα μάθω κι άλλα Δεν πειράζει, έχω κι άλλο χρόνο Να φτιάξω τον εαυτό μου Να Μία τελευταία ερώτηση Ωραία Αν σε ρωτούσε ένας νέος πώς ξέρω ποιος είμαι Τι θα απαντούσες Πώς να δω ποιος είμαι ή πώς ξέρω ποιος είμαι Το να δω Νομίζω προσπαθήσαμε να το Απαντήσουμε πριν Παγίδε η ερώτηση Ναι, οκ, ωραία, ωραία, μου αρέσουν οι παγίδε Νομίζω ότι τον εαυτό μας και σαν νέοι αλλά και πιο μεγάλοι τον ανακαλύπτουμε κάθε μέρα δεν μπορείς να ξέρεις απόλυτα τον εαυτό σου ποτέ ξέρεις τα βασικά κομμάτια ξέρεις τι έχεις χτίσει, τι έχεις περάσει αλλά πάντα υπάρχει ένα σημείο που πάλι θα δανειστώ από μεγάλο ψυχοθεραπευτή τη λέξη σπηλιά το οποίο στη σπηλιά πολλές φορές βάζουμε κομμάτια του εαυτού που δεν θέλουμε να τα ξέρουμε ναι άσχημά μας κομμάτια συνήθως
άρα λοιπόν αυτά όμως θα ανακαλύπτεις την πορεία άρα αυτό που με ρώτησες να ξέρω ποιος είμαι είναι μια διαδικασία ζωής δεν μπορείς να πεις τώρα ξέρω ποιος είμαι όχι, δεν γίνεται και πάντα θα ανακαλύψεις και κάτι και δεν είναι ότι θα ανακαλύψεις πάντα κάτι κακό ταυτόχρονα θα ανακαλύψεις και καλά κομμάτια δηλαδή, α το είχα και αυτό και δεν το ξέρα εγώ αυτό τώρα γιατί το έκανα πόσες φορές το έχουμε πει στη ζωή μας ότι έχω τώρα αυτό γιατί το έκανα Και λες αφού εγώ δεν είμαι αυτός Άρα είναι μια συνεχόμενη ανακάλυψη Ναι Σωστά Δεν ξέρω για εσένα Αυτό μου δίνει πάρα πολλή ελπίδα Και σιγουριά ότι όλη μου τη ζωή μπορώ να βελτιώνομαι Και να μαθαίνω Και να χτίζω Το ποια είμαι Είναι πολύ όμορφο Δεν είμαστε φτιαγμένοι έτσι να είμαστε ρομπότ Και έτσι όπως είσαι τέλος Αυτό είσαι Ζεις μια ζωή, έχεις μια ζωή εδώ να αυτοβελτιωθείς να γίνεις όσο πιο κοντά στο ιδανικό γίνεται με τις δυσκολίες του με τα λάθη του και είναι ok να έχεις και δυσκολίες είναι ok να κάνεις και λάθη
είναι ok να είσαι και έξω από το πλαίσιο το θέμα είναι να σε φόκου στο στόχο όχι να ξεφύγεις από εκεί και πέρα είναι όλα μέσα στο πως θα ζήσεις κλείνοντας θέλω να πω μια υπόσχεση που μου έρχεται στο μυαλό Υπάρχει ένα στίχος στη βιβλιο που μου αρέσει πάρα πολύ Ένας ψαρμοδός λέει θα σε υμνώ επειδή πλάστηκα με φοβερό και θαυμασιο τρόπο Και μου αρέσει πολύ γιατί όλοι έχουμε την αξία μας Όλοι έχουμε έναν λόγο που υπάρχουμε Δεν υπάρχει ούτε ένας άνθρωπος ο οποίος δεν είναι πλασμένος Με ένα σκοπό, με ένα φοβερό τρόπο Για να φέρει κάτι καλό είτε στη ζωή του είτε στη κοινωνία Είτε στη ζωή ενός άλλου ανθρώπου Με αυτό εγώ θα κλείσω Δεν ξέρω αν έχετε να πείτε κάτι άλλο Μακάρι όλοι όντως Να το πιστεύουν αυτό για τον εαυτό τους Ότι είμαι σπουδαίος Είμαι ιδιαίτερος Και ότι υπάρχει ένα πλάνο για μένα Για όλους υπάρχει ένα πλάνο σε αυτή τη ζωή Ναι Όμορφα, ευχαριστούμε πάρα πολύ Εγώ σας ευχαριστώ για τη φιλοξενία Ήταν τέλεια Θα μας ξανάρθει στο επόμενο επεισόδιο Θα μιλήσουμε για τη μοναξιά
για το αίσθημα της μοναξιάς όταν βρίσκεσαι σε ένα πλήθος ανθρώπου και σε νιώθεις παρόλα αυτά μόνος. Θα το δούμε στα επόμενα μισή της ώρα. Ωραία, ωραία. Ευχαριστούμε πάρα πολύ που μας ακούσατε. Καλή συνέχεια σε όλους. Γεια σας.
Σχόλια
Χωρίς σχόλιαΣυνδεθείτε για να συμμετάσχετε στη συζήτηση
Σύνδεση για ΣχολιασμόΔεν υπάρχουν σχόλια ακόμα