#28 - Αλέξανδρε Τζοβάνι, τι βλέπουμε από το παράθυρο σου;
Podtales - Ιστορίες ανθρώπων που εμπνέουνΣχετικά με αυτό το επεισόδιο
Ο ερμηνευτής και τραγουδοποιός Αλέξανδρος Τζοβάνι μιλάει στο Podtales και τον Αλέξανδρο Παντελάκη για όλα όσα τον διαμορφώνουν ως καλλιτέχνη, τη διαδικασία της δημιουργίας ενός τραγουδιού, τα μελλοντικά του σχέδια και τη θέση της τέχνης σήμερα. Όλα αυτά με αφορμή το νέο του άλμπουμ "8 παράθυρα στον κόσμο" που είναι διαθέσιμο για ακρόαση σε όλες τις streaming εφαρμογές.
Μην το χάσετε: Μια ξεχωριστή μουσική παράσταση με την υπογραφή του Αλέξανδρου Τζοβάνι έρχεται την Τρίτη 17 Μαρτίου στη σκηνή του Caja de Música (Αμπελόκηποι, Αθήνα).
Κάντε εγγραφή/subscribe στην πλατφόρμα από την οποία μας ακούτε για να μην χάνετε κανένα μας νέο επεισόδιο! :)
Αυτόματη μεταγραφή — ενδέχεται να περιέχει λάθη.
Για κάποιο λόγο από μικρό παιδί ήθελα να τραγουδάω. Δεν μ' αρέσουνε ρε παιδί μου οι όροι. Δεν νιώθω καλά. Και το πιο βασικό που ψάχνουμε να δώσουμε και να πάρουμε νομίζω είναι το που λέμε ζωή. Γελάτε, γιατί πραγματικά είναι μια ερώτηση που μου κάνουν πολύ συχνά γιατί ο Γιώργος... Δεν ξέρω. Ήθελα να στυγγενώ κι εγώ. Ήθελα να στυγγενώ και το Γιώργο Βίσκο.
Δεν ξέρω. να ξεκινήσουμε και να μου πεις και εσύ κάποια πράγματα για σένα. Για κάποιον που ενδεχομένως μας ακούει και δεν σε γνωρίζει καλά. Να μάθουμε λίγο για σένα δύο-τρία πράγματα. Η πιο αμήχανη ερώτηση. Το ξέρεις τι, όταν τη σκεφτόμουν, η οποία δεν είναι καθόλου πρωτότυπη στην ερώτηση, αλλά όταν τη σκεφτόμουν έλεγα τώρα θα νομίζει ότι έχει πάει σε συνέντευξη για εργασία.
Και θα του λένε πες μας λίγα πράγματα για σένα. Είναι απολύτως δοκιολογημένη που την κάνουν αυτήν την ερώτηση συνήθως οι άνθρωποι, γιατί εντάξει είναι δεδομένο ότι γνωρίζει τον καλεσμένο οποιοςδήποτε, έτσι προφανώς, αλλά είναι και λίγο αμήχα να νιώθω εγώ όταν μιλάω για τον εαυτό μου και αυτοπαρουσιάζομαι. Θα ξεκινήσω με το ότι είμαι ένας τύπος σκεπτικός, είμαι ένας τύπος μοναχικός, είμαι λίγο χαμένος μέσα στα τετράδια μου και πάνω στο πιάνο μου και σε αυτά τα πολύ κλισέ που λέμε, αλλά είμαι τέτοιος άνθρωπος, ακούω τόνους μουσικής στην καθημερινότητά μου.
Τώρα καλλιτεχνικά είμαι κι εγώ ένας τραγουδιστής, ένας ερεμηνευτής, ένας τραγουδοποιός που ψάχνει να δώσει και να πάρει πράγματα μέσα από αυτή την τέχνη. Και το πιο βασικό που ψάχνουμε να δώσουμε και να πάρουμε, νομίζω, είναι το που λέμε ζωή. Να νιώθουμε ζωντανοί. και είμαι κι εγώ ένα τέτοιο πλασματάκι νομίζω. Δηλαδή άμα δεν ήταν αυτή η ερώτηση περίεργη πώς θα την απαντούσες διαφορετικά ενώ την είπες φανταστικά.
Απάντησες δηλαδή, νομίζω μου δώσες μια καταπληκτική εικόνα για τον τρόπο που σκέφτεσαι, για όλη αυτή τη δημιουργικότητα την οποία είχα κι εγώ στο νου μου ψάχνοντας και μαθαίνοντας λίγα πράγματα για σένα. Ξέρω ότι κατάγεσαι από τη Θεσσαλονίκη. Ξέρω ότι ήσουν στο εξωτερικό κάποια χρόνια για σπουδές Πες μας λίγο, πήγαινε μας λίγο εκεί στα πρώτα ερεθίσματα Πότε μπαίνει η μουσική μέσα σου Γιατί δεν είσαι και από μουσική οικογένεια Δεν είμαι από μουσική οικογένεια Οπότε είσαι ο πρώτος Παρότι η γιαγιά μου η Αγαθή, θεός χωρέστη Είχε μια καταπληκτική φωνή Ήταν δηλαδή, στην κοινωνία τη λέγανε το αειδόνια Ήταν μια καταπληκτική φωνή Εγώ προέρχομαι από μια μεσοαστική οικογένεια.
Για κάποιο λόγο από μικρό παιδί ήθελα να τραγουδάω. Δεν ξέρω γιατί, για ποιο λόγο. Οπότε με το που τελείωσα το σχολείο, πήγα γράφτηκας στην Καλαμαριά στο Ωδείο να μάθω τραγούδι. Το ένα έφερε το άλλο, κρατικόδιο Θεσσαλονίκης, από εκεί στην Γερμανία για ένα μισό χρόνο στο Πανεπιστήμιο της Κολωνίας. και από εκεί έφυγα και πήγα στη Βιέννη όπου έζησα για περίπου έξι χρόνια που έδασα κλασικό τραγούδι και μελλοδραματική έκανα δύο διπλώματα και σε κάποια φάση άρχισα να θέλω να γυρίσω να εσχοληθώ με τον ελληνικό στίχο έτσι μου έλειψε για αυτό που λέμε και ο ήλιος της Ελλάδας και οι άνθρωποι Σου λείπει όντως αυτό όταν πας έξω Πάρα πολύ ρε παιδί μου και αυτό κλισέ είναι που λέμε ο ήλιος της Ελλάδας γλυρίζει σε Ελλάδα, ναι αλλά κάτσε δέκα μήνες στην Καταχνιά το χρόνο, ζητώ εγώ μετά Κατάλαβα, ναι είναι δύσκολο Ήθελα να καταλήξουμε λίγο στη Βιέννη γιατί προσωπικά την αγαπώ πάρα πολύ αυτή την πόλη Δηλαδή να πηγαίνω κάθε εβδομάδα θα είμαι πολύ χαρούμενος γι' αυτό
Οπότε ήθελα έτσι να μιλήσουμε για αυτό, όπως επίσης μ' άρεσε που είπες αυτό για την ελληνική γλώσσα, ότι θέλεις να γυρίσεις και να μπορέσεις ουσιαστικά να μιλήσεις τη δική σου γλώσσα. Και μια απορία που είχα είναι πώς, ας πούμε, η γλώσσα επηρεάζει τελικά τη μουσική σου. Θέλω να πω πήγες στη Γερμανία. Εκεί ξέρουμε ότι διακρίνεται έχει μια δική της αισθητική η Γερμανία.
Πώς τη αμορφώνει, δηλαδή καλλιτεχνικά, δημιουργικά, πώς επηρεάζει η γλώσσα πιστεύεις. Εντάξει, η γλώσσα είναι στην ουσία η έκφραση της ψυχής του ανθρώπου με έναν τρόπο. οπότε και όπως έχει μάθει από εκεί που προέρχεται ο άνθρωπος είναι οπωσδήποτε πολύ πιο εύκολο και άμεσο να επικοινωνήσει στη γλώσσα του ακόμα και στην καθημερινότητά μου στη Βιέννη ενώ μιλάω γερμανικά και μιλούσα και καλύτερα από τον Έμενα φυσικά με την τριβή αυτή που είχα καθημερινά ακόμα και εκεί το χιούμορ δεν το λαμβάνεις το ίδιο, δεν το δίνεις το ίδιο με τον ίδιο τρόπο και πόσο μάλλον στην τέχνη και πόσο μάλλον στην ελληνική γλώσσα η οποία είναι ένας θησαυρός η ελληνική γλώσσα διότι κάτι που δεν λέω συχνά για κάποιο λόγο δεν ξέρω Είναι ότι είσαι και ποιητής Όχι, το λέω, ποιητής τώρα είναι μεγάλη κουβέντα γράφω ποίηματα ας πούμε Όχι, ότι είχα περάσει ελληνική φιλολογία στον τέτοιο πανεπιστήμιο μετά το σχολείο που παρακολούθησα κάποια χρόνια αλλά μετά έφυγα από εκεί πέρα με τράβηξε πιο περισσότερο η μουσική,
αλλά με την αγαπάω της γλώσσας γενικά και την ελληνική γλώσσα την εκτιμώ πάρα πολύ για το βάθος της και για τις έννοιες που μπορεί να δώσει κανείς μέσα από αυτή. Και τραγουδώντας και συχνά με ελοποιημένη ποιήση, είναι ένας κόσμος πραγματικά ουσιαστικός, ακριβολογίας και παρότι φαίνεται κάτι θεωρητικό, ας πούμε, η ποιήση, όχι, παρόλα αυτά έχει νοήματα ακριβή.
και πραγματικά εμένα με συνδέει ψυχικά το να τραγουδάω στην ελληνική γλώσσα βέβαια όχι μόνο, αλλά μιας και ερώτησες, περισσότερο στην ελληνική. Ακριβώς πάντως έχει αυτό που είπα για τη λυρικότητα και το πήγαινε, δηλαδή βγάζει μια ποιήση ο στίχος σου προσπαθεί να κλείνει έτσι πιο μεγάλα νοήματα, πιο βαθιά και θα επιστρέψουμε μετά σε αυτό γιατί μου έκαναν έτσι εντύπωση δύο στίχοι συγκεκριμένη από το νέο σου άλμπουμ.
Τώρα, μιλάμε για τη μουσική. Συχνά αποκαλούμε ότι είναι έντεχνος αυτός ο καλλιτέχνης, ας πούμε. Εσύ πώς νιώθεις με αυτόν τον όρο, δηλαδή είναι κάτι το οποίο θεωρείς ότι εκφράζει τη μουσική σου ή είναι κάτι το οποίο δεν σε αρέσει κιόλας να το λες γιατί μπορεί να σε περιορίζει. Πώς μιλάει σε σένα ο όρος αυτός. Δεν μ' αρέσουνε ρε παιδί μου οι όροι.
Δεν νιώθω καλά. Λίγο ξεβολεύομαι από την ελευθερία του νου μου, με έναν τρόπο, αν μου επιτρέπετε να το πω αυτό. Το εντεχνός, ο κόσμος, δικαιοργημένα σε έναν βαθμό, θέλει να κατηγορηποιήσει κάποιον άνθρωπο, να πει ότι αυτός είναι λαϊκός τραγουδιστής, αυτός είναι εντεχνός, αυτός είναι pop. Στην πραγματικότητα, όμως, επειδή ποτέ κανείς δεν είναι ένα πράγμα, έτσι και η τέχνη δεν μπορεί να είναι ένα πράγμα.
Εγώ αυτό που σκέφτομαι και νιώθω είναι ότι θέλω να υπάρχει πίσω από κάθε τι που τραγουδάω ή που γράφω, να υπάρχει ένας λόγος. Να υπάρχει λόγος έκφραση, λόγος και λόγος αιτία. Δηλαδή να υπάρχει ο λόγος που γίνεται λόγος. Μάλιστα. Είναι τροφή για σκέψη. Άρχισες να μας μιλάς ήδη ποιητικά. Κοίταξε, τώρα μου δώσεις ωραία πάση.
Θα ήθελα πιο μετά να στο ρωτήσω, αλλά είχες πει ότι η τέχνη ουσιαστικά, αν το μεταφέρω σωστά, αν το θυμάμαι και καλά, ότι δεν έχει να κάνει με την κανονικότητα, ότι είναι κάτι διαφορετικό. Και μιλώντας τώρα γι' αυτό, θα ήθελα έτσι κάπως, κατάλαβα δηλαδή περίπου πώς το εννοείς, αλλά θα ήθελα έτσι να μου το σχολιάσεις λίγο αυτό.
Ότι δεν έχει να κάνει με την κανονικότητα η τέχνη. Ναι, δεν ανήκει στην κανονικότητα. Κοίταξε τώρα πάλι θα πάμε πιο φιλοσοφικά φιλοσοφική σκέψη γιατί ο καλλιτέχνης δεν είναι κάτι το ιδιαίτερο ο ίδιος έχει όμως ένα ανοιχτό κανάλι μέσα από το οποίο γίνεται ο συνδετικός κρίκος για να περάσει συνέστημα για να περάσει ένα μήνυμα αυτό τώρα για να συμβεί δεν μπορεί ένας καλλιτέχνης να σκέφτεται κανονικά δεν μπορεί δηλαδή για να έχει αυτή την ελευθερία του να γίνει ο διάβλος της επικοινωνίας αυτής μεταξύ της τέχνης, από εκεί που προέρχεται η τέχνη, ό,τι και αν είναι αυτό, μέχρι τον τελικό ακροατή και τον τελικό δέκτη, δεν μπορεί να έχει κανονικότητα αυτό το πράγμα.
Ο τρόπος ζωής ενός καλλιτέχνη νιώθω ότι δεν έχει την καθημερινότητα και την σκέψη, τον τρόπο σκέψης ενός μέσου ανθρώπου. Γι' αυτό και εμείς οι καλλιτέχνες συγχωριζόμαστε μεταξύ μας κατά βάση. Δεν μας αντέχουν πάρα πολύ και οι πιο κανονικοί άνθρωποι. Μας βοηθάει όμως, θα έλεγες περισσότερο, μάλλον η τέχνη υποτελεί μια διαφυγή από την πραγματικότητα ή είναι κάτι το οποίο μας βοηθά να την κατανοήσουμε καλύτερα.
Πώς το βλέπεις. Δηλαδή συγγνώμη τώρα να πάω στο προηγούμενο που μου έλεγες. φαντάσου τώρα αυτά τα πράγματα που λέω εγώ εδώ πέρα που λίγο ας πούμε κοιτάς και στην πύρια και έχεις το δίκιο σου κι εσύ, ο λόγος είναι λόγος όχι με μην ανησυχήσω φαντάσου τώρα να είμαστε μια παρέα σαν ένα καφέ και να αρχίσω να λέω αυτά τα πράγματα δηλαδή δεν είναι γι' αυτό υπάρχουν τα podcast λοιπόν βλέποντας το από πάνω δηλαδή δεν είναι ωραίο, έχει βγει ο άλλος να πει ένα καφέ ας πούμε είναι ωραίο το γεγονός όμως ότι ένας καλλιτέχνης Αυτό που τον κάνει καλλιτέχνη τελικά είναι και αυτό που λες, ότι σκέφτεται διαφορετικά, έχει τις κερές του έτσι συντονισμένες, σε ένα μήκος το οποίο...
Αυτό που είπες, ότι ίσως δεν αντιλαμβανόμαστε όλοι με τον ίδιο τρόπο αυτά τα πράγματα, οπότε είναι καλό να δίνετε ευκαιρία να μιλάει για αυτά ένας καλλιτέχνης. Ναι, εντάξει, σωστό, σωστό. Είμαι πολύ υπέρ αυτού, αλλά και πάλι δεν εννοώ ότι είναι κάτι καλύτερο καλλιτέχνης. μπορεί και το αντίθετο να σου πω την αλήθεια. Σίγουρα, εντάξει, δεν το συζητώ.
Έχουμε δει καλλιτέχνες καταρχάς οι οποίοι και μόνο για να φτιάξουν την τέχνη τους μπορεί να οδηγούν σε πολλή dark μονοπάτια. Χρειάζεται και λογική σκέψη, χρειάζονται και όρια σε αυτό το πράγμα, εντάξει. Με ρωτήσετε κάτι όμως πριν, συγγνώμη. Μιλούσαμε για το κομμάτι της τέχνης και το κατά πόσο είναι μια διαφυγή ή αν είναι κάτι το οποίο ουσιαστικά μας μαθαίνει για τη ζωή πράγματα.
Και τα δύο μπορεί να είναι. Και τα δύο μπορεί να είναι. Η τέχνη δεν μπορεί να σώσει την ανθρωπότητα. Γι' αυτό είμαι πια σίγουρος. Μπορεί όμως να αφυπνήσει. Να δώσει, ας πούμε, να είναι το ξυπνητήρι για να ξεκινήσει η μέρα, ας πούμε. Για να ξεκινήσει μια αλλαγή, για να ξεπεράσω ένα συνέστημα βαρύ που έχω, να παρηγορηθώ ή και για να προβληματιστό για ένα κοινωνικό θέμα, για κάτι πιο σοβαρό.
Πολύ ωραία. Εσύ προσωπικά πώς γεννάται ένα τραγούδι μέσα σου, δηλαδή δημιουργείς, γράφεις, ερμηνεύεις, ενώ τι είναι αυτό το οποίο είναι το σημείο μηδέν, το οποίο ξεκινάνε όλα από αυτό. Τι να πω τώρα, είναι πολύ ετεροκλήτατα τα ερεθίσματα. Μπορεί πραγματικά να είναι το οτιδήποτε. Συνήθως, για να σου απαντήσω τώρα μιας θες απάντησης σε αυτό. Συνήθως είναι μια κουβέντα που θα υποθεί σε μια συζήτηση που θα κάνω, μια ωραία φράση.
Άρα τελικά τους στέλνουμε και τους ανθρώπους, τους φίλους, να πηγαίνουμε εκεί και να... Περσμίν είναι καλλιτέχνης, δίνουν τροφή. Πάρα πολύ, αλήθεια αυτή είναι. Όχι, βέβαια, νοήτε. Εντάξει, ο άνθρωπος είναι ένα κοινωνικό, δεν μπορεί να ζήσει χωρίς άλλο άνθρωπο. Δεν μπορεί. Είναι αδύνατον. τέλος πάντων αν δείστε σημειώσεις μου εδώ στο κινητό θα θα σταματήσει αυτή η συνέντευξη νομίζω θέλω να πω ότι είναι διάφορες διάσπαρτες λέξεις αυτά διάλογοι γράφω διαλόγους μέσα στο που μπορεί από αυτά αύριο ή σε δύο μήνες ή σε δύο χρόνια να δω κάτι και να πω τώρα αυτό με αφορά σίγουρα πάντα γι' αυτό λέω ότι είναι προσωπική η δουλειά αυτή που κάνω με την έννοια όχι προσωπική δισκογραφία εντάξει αυτό το λέμε ήθελα να το λέμε αλλά αφορά κάτι προσωπικό αυτό που κάνω γιατί για να γράψω κάτι πρέπει να είμαι στο mode αυτό πρέπει να το βιώνω πρέπει να είμαι μέσα σε αυτό το πράγμα δεν κάνω κατά παραγγελία δεν μπορώ να γράψω δηλαδή. Και γράφεις καλύτερα όταν πονάς ή όταν χαίρεσαι
πότε είναι δηλαδή εκεί που ανοίγει θα λέγαμε η έμπνευση περισσότερο και στα βίο είναι ζωή και τα δύο. Και ο πόνος είναι ζωή και η χαρά είναι ζωή τελικά. Μάλλον λίγο στον πόνο επειδή έχει την ανάγκη κανείς να το εκφράσει, να πει, να μιλήσει μάλλον εκεί το κανάλι ανοίγει λίγο περισσότερο. Ναι, είναι πιο ευαίσθητο στην έμπνευση και στα σημάδια τα οποία σου έρχονται.
Θα έλεγες ότι κάπως είσαι από τους ανθρώπους που κυνηγάει τα πράγματα ή αφήνεις και πράγματα στην τύχη, σαν καλλιτέχνης δηλαδή. Ναι. Σε όποιες περιόδους τα κυνηγάω τα πράγματα δεν έρχεται τίποτα. Συνήθως πρέπει να είσαι ήρεμος και να είναι αυτό που σημαίνει σε όλους μας πάνω κάτω. Ακριβώς. Δηλαδή πρέπει να κάνουμε τις κινήσεις μας να κάνουμε αυτά που νιώθουμε ότι είναι σωστά και όμορφα και οτιδήποτε ότι λέει η συνείδησή μας και να τα αφήνουμε.
Ότι εγώ αυτό το έκανα, το παρέντασα στο κοινό για παράδειγμα έβγαλα το άλμπου μου, το τραγούδι μου, οτιδήποτε, το podcast μου, οτιδήποτε και το αφήνω κάνω τις κινήσεις που νιώθω ότι είναι σωστές να κάνω για να το προωθήσω για να το επικοινωνήσω με τον άλλο κόσμο και το αφήνω να πάρει μετά την τύχη του ας πούμε την μοίρα του.
Το καταθέτεις τον κόσμο και από εκεί και πέρα συνεχίζεις και υπάρχει και το επόμενο. Κοίταξε, η αυθεντικότητα δεν χάνεται. Ό,τι είναι αυθεντικό μπορεί να μην κάνει το τρέντ μπορεί να μην γίνει επιτυχία με την έννοια του τρέντ αλλά δεν θα χαθεί και αυτό αφορά όλες τις τέχνες και όλους τους χαρακτήρες και όλους τους ανθρώπους αφορά αυτό νιώθω Μα να σου πω κάτι όμως η επιτυχία είναι λίγο και κάτι το οποίο ωραία υπάρχουν πολλοί παράγοντες που δημιουργούν επιτυχία σε κάτι αλλά δεν υπάρχει τίποτα καλύτερο από το να ψάχνεις μόνος αυτά που σου αρέσουν και να μπορείς να τα βρεις Δηλαδή, κι ας μην είναι επιτυχημένα ή ας είναι επιτυχημένα.
Μπορεί ένα τραγούδι να έρθει να μας συναντήσει από μόνο του, επειδή ξέρω εγώ παίζεται όλη μέρα σταμάτα στο ραδιόφωνο, αλλά μπορεί και μια έτσι στιγμή να μπεις σε ένα Spotify, που λέει ο λόγος, να είσαι σε μια κατάσταση που κάτι θες να ακούσεις και να παίζεις πάνω σε ένα καλλιτέχνη και αυτό είναι το ωραίο. Γιατί εκεί ακούς και όλας την εγκνησιότητα και την ταυτότητα ενός καλλιτέχνη, η οποία ίσως δεν έχει επηρεαστεί από ένα πιο mainstream κομμάτι.
Ίσως. Κοίταξε, για να μην παρεξηγηθώ. Δεν σημαίνει ότι γίνεται επιτυχία, είναι και ακολουθεί το τρέντ και είναι ο σατανάς. Ναι, καταλαβαίνω τι λες. Μπορεί να γίνει επιτυχία κάτι πάρα πολύ ποιοτικό, όπως και έχει γίνει στα ερώτα χρόνια, ιδιαίτερα στην ελληνική μουσική. Έχουμε διαμάντια. Φυσικά, φυσικά. Δεν το συζητάμε αυτό.
Απλά η διαφορά είναι όταν κανείς γράφει για την επιτυχία όταν την κυνηγάει για να επιστρέψει προς το ερώτημά σου Αυτό εκεί αλλοιώνεται λίγο ίσως Εκεί αλλοιώνεται γιατί πάει να είναι αληθινό πάει να είναι έμπνευση αυτό και είναι ένα κατασκεύασμα Ένα κυνήγι τέλος πάντων Εσύ πώς οδηγήθηκες τώρα στα οχτώ παράθυρα στον κόσμο Τι ήταν αυτό που γέννησε αυτή την ιδέα πώς πτάσαμε από την έμπνευση που είχες να φτάσει στα αυτιά μας Ναι.
Είναι διάσπαρτες στιγμές των τελευταίων ετών αυτός ο δίσκος. Έρωτες, χωρισμοί, ξαναχωρισμοί, κοινωνικές... κοινωνικοί προβληματισμοί. Είναι τέτοια πράγματα, πορείες... Πώς να σου πω... Είναι πτυχές της δικής μου ευαισθησίας και ανοίγουν, νομίζω, τουλάχιστον σίγουρα μέσα μου ανοίγουν κάθε τραγούδι ή κάθε τράκα από αυτά τα 8 ανοίγει ένα δρόμο και αυτό είπα ένα παράθυρο μάλλον παράθυρο είτε σε ένα καλύτερο μέλλον είτε ακόμα και παράθυρο και μέσα στο σκοτάδι μας γιατί είναι σημαντικό και αυτό να είμαστε ειλικρινοί σε σχέση με αυτό που νιώθουμε και να μην φοβόμαστε τα σκοτάδια μας να τα επικοινωνήσουμε γιατί όσο τα κρατάμε μέσα μας και τα πνίγουμε τόσο διογκώνονται αυτά και τόσο λιγοστεύει το φως Πολύ ωραίο αυτό που λες Θα σου πω, σήμερα είχα μια πολύ στρεσογόνα μέρα γενικά και πριν έρθω εδώ λέω ας κάνω ένα replay να ακούσω λίγο το άλμπουμ και μπορώ να πω ότι πραγματικά αυτό που λέμε και για τη μουσική και για τη δύναμη που έχει ότι κάπως ηρέμησα, δηλαδή λέω
ωραία τώρα ακούμε μουσική, είναι ωραία μουσική δηλαδή κάπως αυτό το στρες που είχα τέλος πάντων με το τρέξιμο λίγο μέσα μου έπεσε και λέω εντάξει έχει κάνει καλή δουλειά εδώ πετυχαίνει το στόχο αυτό το πράγμα όντως έχεις και τραγούδια που είναι έτσι πρόζα ποιητικά έτσι σύντομα που μ' αρέσει αυτό το πράγμα που να σαν να φύγεις πάνω σε μουσική και είναι πολύ σημαντικό αυτό θεωρώ ότι είναι μια πολύ καλή δουλειά και την έχεις παρουσιάσει και live δεν ξέρω τώρα αν υπάρχουν στα πλάνα έτσι στα κοντινά και άλλες τέτοιες παρουσιάσεις Ναι βέβαια υπάρχει το live μου στο Κάχαντε Μούζικα Σαμπελόκηπου στην Αθήνα 17 Μαρτίου όπου παράλληλα φέτος όλες οι εμφανίσεις μου είναι και μια παρουσίαση του δίσκου αυτού τα προσωπικά μου live τουλάχιστον και φυσικά με όλα αυτά τα υπόλοιπα το Ευρωπαϊκό Ρεπερτορίο που λέω τα θεατρικά μου Αυτό ναι θέλω να πάμε στη σκηνική παρουσίαση για αυτό τώρα έχω δει ότι κάνεις πολύ ωραία πράγματα σ' αρέσει η Ερμηνεία φεύγει και από το τραγούδι, γίνεται λίγο
γίνεσαι κάπως πιο παντρεύεται κάπως με την ηθοποιία πώς να το πω, με το... Ναι, θα μπορούσες να το πεις κάτι έτσι. Ναι, ο καλλιτέχνης έτσι κι αλλιώς έχουν πολλές καταβολές και ικανότητες. Πες μας λίγο αυτό, δηλαδή ποιο είναι το vibe που εισπράττεις μετά από ένα live σου. Νομίζω ότι κοιμάται μέσα μου ένας ηθοποιός. Απλά δεν το έχουν ανακαλύψει.
Λέξανδρε. Πάντως έχεις, πώς να το πω, η εμφάνιση σου πηγάζει πολύ, δηλαδή με εμπνέει στο να την έχω δει κάπου σε μια ταινία Ωραία, αυτά να τα πούμε παρακαλώ εδώ στην κάμερα και τώρα να τα λέμε εκεί να μας ακούνε οι σκηνοθέτες Ωραία Εντάξει, ας τι έχουμε φυσικά Είναι όμως, θα το έθελα πάρα πολύ Έχω παίξει σε δύο-τρεις παραστάσεις Δεν στο Σαλονίκη τον ήμουν ακόμα Θα με ενδιαφέρετε πάρα πολύ Βγάζουμε ειδήσεις σήμερα Ναι, βγάζουμε οι διευθυντικά, έτσι, ναι.
Θα με ενδιαφέρε αρκετά αυτό το πράγμα, να ασχοληθώ και με αυτό. Έχω ασχοληθεί πολύ με το μουσικό θέατρο, έτσι, και με την όπερα παλιότερα. Ναι, αυτό τα περιέχει όλα αυτά, την εκφραστικότητα, την επικοινωνία. Ναι, γιατί δεν είναι ένα πράγμα η τέχνη. Είναι αυτό που λέγαμε και από την αρχή. Κάνουμε έναν κύκλο τώρα και καταλήγουμε πάλι ότι δεν είναι ένα πράγμα.
Δεν είμαι έντεχνος, είμαι ηθοποιός και τελείωσε. Εγώ είμαι ηθοποιός. Τι θα πει αυτό. Εκτίθε με. Είναι ας πούμε performing arts. Είναι μια κατάθεση, αυτό που λέμε, συναισθημάτων, ψυχής, ικανοτήτων σε ένα βαθμό. Δεν έχει να κάνει. Γιατί οι ηθοποίητες δραγουδάνε. Και μάλιστα πολύ καλά. Φυσικά. Φυσικά. Φυσικά. Οπότε, ναι, αυτό το κομμάτι με τα live μου, νιώθω ότι θα θέλω πάντα να έχω όλες τις πτυχές μου.
Τις παραδοσιακό μπάλκαν πτυχές μου, τις συναισθηματικές μου, της μπαλάντας και όλα αυτά που γράφω και από άλλους συνθέτες φυσικά. Και ένα κομμάτι μου, ναι, είναι και η θεατρικότητα αυτή. Μ' αρέσει πάρα πολύ να λέω, ας πούμε, του Κραουνάκη κάτι, Γιώργο Μαρίνο. υπάρχει ένα τέτοιο πράγμα μέσα στο live μου πάντα έχω αλλά ξαναλέω ότι ο βασικός άξονας επιλογής των κομματιών μου είναι να υπάρχει λόγος από πίσω γιατί έρχεται κάποιος να παρακολουθήσει να φύσει τα χρήματά του, να παρακολουθήσει κάτι και με νοιάζει πολύ, με ενδιαφέρει να πήγει ένας άνθρωπος με μία αίσθηση ότι κάτι ευαισθητοποιήθηκε κάτι ευαισθητοποιήθηκε κάτι προβληματίστηκε μπορεί να είναι ο έρωτας αυτό να είναι κάτι πολύ θετικό να είναι η χαρά μπορεί να είναι όμως και κάτι ένας προβληματισμός πιο βαθύς οπότε Είσαι κέρμηνευτής και performer και εφόσον οι άνθρωποι έρχονται και ξανά έρχονται στα live οι ίδιοι άνθρωποι σημαίνει ότι κάτι γίνεται καλά Αυτό, ξεσδή, αυτό ο τρόπος που το χειρίζεσαι
και που πηγάζει από μέσα σου είναι αυτό το οποίο τελικά δημιουργεί και το κοινό σου δηλαδή ότι όταν θα έρθει να σε δει θα περάσει όμορφα, θα δει εσένα που θα έχει σκεφτεί πολλά πράγματα να κάνεις επισκηνής, ότι δεν θα είναι κάτι που θα του κουράζει τέλος πάντων, θα περάσει όμορφα. Χειρίζη, κάτι, δεν θέλω να επενδύω στην ικανότητα της φωνής μόνο.
Δεν με ενδιαφέρει, δηλαδή, να μου λένε μόνο τι ωραία φωνή που έχεις, γιατί σχεδόν, το έχω ξαναπεί αυτό το πράγμα, σχεδόν δεν το θέλω πια να μου λένε τι ωραία φωνή που έχεις, Γιατί δεν είναι αυτό το ζητούμενο της τέχνης. Δηλαδή δεν είναι να βγει ένας καλλιτέχνης και να επιδείξει τις ικανότητές του. Η τεχνική μου και η τεχνική μας και το ταλέντο μας είναι ένας δρόμος για να υπηρετήσουμε κάτι άλλο.
Να υπηρετήσουμε και το τραγούδι και όχι να υπηρετήσουμε τον εγωκεντρισμό μας, να δείξουμε τις τεχνικές μας ικανότητες. Οπότε το κρατάω και αυτό πάντα μέσα μου στην επιλογή των τραγουδιών και στην επιλογή των live Και γι' αυτό προσπαθώ και όσο μου επιτρέπει το εγώ μου και ο εγωισμός μου, προσπαθώ να τσαλακώνομαι. Μπράβο, αυτό είναι πολύ ωραίο και αυτό είναι που τελικά το τσαλάκωμα δείχνει και ο άλλος την προσωπικότητά του.
Δεν είμαστε τέλειοι, κανείς δεν είναι τέλειος. Δηλαδή αυτό σιγά σιγά ξεφτίζει όταν βλέπεις ένα πράγμα που νιώθει συνεχώς τέλειο, ξεφτίζει. Και το έχουμε δει και στη μουσική, δηλαδή, βιομηχανία αρκετά. έχεις κάνει πολύ ωραίες συνεργασίες έχεις συνεργαστεί με τον Μίλτο Πασχαλίδη με την Ελένη Τσαλιγκοπούλου τι έχεις μάθει από αυτούς τους καλλιτέχνες πώς ήταν η εμπειρία αυτή και πώς διαμορφώνουν τελικά εσένα αυτές τις συνεργασίες από εκείνη τη στιγμή και έπειτα Αυτό που καταλαβαίνω είναι ότι βλέποντας και την πορεία αυτών των ανθρώπων και όχι μόνο αυτόν βεβαίως έχω γνωρίσει και πάρα πολλούς σκηνοθέτες παλιότερα στο μουσικό θέατρο, που ασχολούμαι περισσότερο, συνθέτες, με τον Δημήτρη Μαραμή συνεργάζομαι, με τον Γιώργο Καζαντζή έχω συνεργαστεί.
Αυτό που παρατηρώ είναι ότι αυτοί οι άνθρωποι είναι πιστοί σε αυτό που κάνουν. Δηλαδή, είναι άνθρωποι που αυτό που νιώθουν να είναι, αυτό είναι. Τουλάχιστον αυτό μου βγάζουν εμένα. Με αυτή την έννοια, αυτό που έχω κερδίσει από αυτές τις συνεργασίες, είναι να καταλάβω ότι η αυθεντικότητα είναι κάτι που στο τέλος γίνει νικύτρια πάντα.
Σε σχέση με το Θεαθήνε, σε σχέση με τα trends που λέγαμε πριν. Μ' αρέσει που κάπως έδεσε με αυτά που έχουμε ήδη συζητήσει. Ναι, ναι, ισχύει. Είναι αυτό. Η αυθεντικότητα θα νικήσει στο τέλος. Μπορεί να πάρει παραπάνω χρόνο. Αλλά αυτή η προσήλωση, όχι προσήλωση, είναι λάθος λέξη, το να είναι κανείς συνεπής σε αυτή η συνέπεια σε αυτό που νιώθει και σε αυτό που είναι στην ειλικρινιά του θα δώσει πάντα αποτέλεσμα Είναι στη δική του αλήθεια δηλαδή που μεταφέρει μέσα από την τέχνη του Υπάρχουν έτσι συνεργασίες και αυτή είναι μια κλεισέ ερώτηση αλλά είναι ωραίο γιατί μαντεύεις βλέπεις μάλλον πως σκέφτεται ένας καλλιτέχνης Υπάρχουν συνεργασίες έτσι που θα ήθελες Δεν μιλάω για ένα απίθανο μέλλον μιλάω για τα επόμενα πολύ κοντινά χρόνια.
Το έχεις έτσι στο μυαλό σου ότι θα θέλεις πολύ να συμβεί με κάποιον συγκεκριμένο καλλιτέχνη. Σίγουρα έχω στο μυαλό μου κάποιους καλλιτέχνες και καλλιτέχνιδες. Τώρα δεν ξέρω αν είναι καλό να τα πω. Εγώ μάλλον θα πρέπει αυτήν την ερώτηση να την επιστρέφω. Εσύ με ποιον με φαντάζεσαι. Α, ωραία ερώτηση και δύσκολη. Δύσκολη ερώτηση.
Και θα σου πω κι εγώ μετά. με ποιον σε φαντάζομαι λοιπόν θα σου πω το βρήκα κοίταξε στους στίχους που γράφεις ας πούμε μου θύμισε λίγο Ευαγγελάτο το μου θύμισε τόσο εισαγωγικό γιατί δεν είναι ωραίο να λες ότι ο καθένας καταθέτει τη δική του ενώ ας πούμε έχεις και ένα τραγούδι μέσα το οποίο θα στο έφερνα μετά στην κουβέντα το οποίο είναι έτσι λίγο επαναστατικό έχει ένα στίχο το οποίο ας τον βρω λίγο και όσο θα λες αντίσταση και πάλι να μην ξεχνάς να σκύβεις το κεφάλι δηλαδή θεωρώ ότι από αυτόν το στίχο βγαίνει πάρα πολύ κουβέντα δεν ξέρω, δηλαδή τώρα που με ρωτάς και το σκέφτομαι λίγο, με την ομάδα εκείνη Στύλμπο Φίλιου Ευαγγελάτο, Καραμουρατήτης να σου γράψει έτσι ένα κομμάτι με το Γεράσι μου έχουμε και μια επαφή εδώ και κάποια χρόνια τον εκτιμώ πάρα πολύ φυσικά και θα ήταν μια ευλογία να συνεργαστούμε κάποια στιγμή.
Μπράβο, έπεσα καλά. Απάντησες σωστά στην ερώτηση. Μία άλλη καλλιτέχνητα, για να σου πω κι εγώ, να είμαι δικιός, μια καλλιτέχνητα που μου αρέσει πολύ είναι η Μαρία Παγιοργίου. Τηλετρεύουμε. Μου αρέσει πάρα πολύ όλο αυτό που φέρει και όλο αυτό που είναι και νιώθω ότι θα μπορούσε να υπάρχει κάποια κοινά vibes. Ωραία το πες.
Όντως, κι εγώ θα μπορούσα να σε φανταστώ. Εξάλλου έχετε κάνει και διασκευή το ίδιο ένα τραγούδι, ο Κυπουρός, νομίζω. Ναι, το έχω δισχογραφήσει εγώ, το έχω έστειλει live. Αλλά είναι από τις αγαπημένες μου εκδοχές. Τώρα όσον αφορά αυτό που είπες πριν για τον επαναστατικό στίχο, η αλήθεια είναι ότι πάντα με αγγίζει πάρα πολύ το κοινωνικό περιεχόμενο.
Είμαι ένας άνθρωπος που παρακολουθεί πάρα πολύ τις εξελίξεις. Αγανακτό πολλές φορές θυμώνω με αυτά που συμβαίνουν. Είναι ειδικά τώρα μια περίοδος που είναι γεμάτη με ασυνέπειες. Τι ασυνέπειες, τώρα αυτή είναι μια πάρα πολύ ήρεμη λέξη για να περιγράψουμε και σε διεθνές επίπεδο το τι συμβαίνει με αυτά που αποκαλύπτονται.
Με αφορά πολύ ο άνθρωπος να είναι άνθρωπος, να συνεχίσει να είναι άνθρωπος. Δεν μπορώ να φανταστώ ένα μέλλον στο οποίο να επικρατεί ο μη σεβασμός, η ζωή στο θάνατός μου. Δεν μπορώ να το χωνέψω αυτό το πράγμα μου. Είναι πολύ δύσκολο να το μεταβολήσω. γι' αυτό και σε κάθε δουλειά μου έχω πάντα κάποια κοινωνικά τραγούδια μέσα που μου βγαίνουν να γράψω τώρα αυτό με την καμπάνα είναι είναι ό,τι πιο πολύτιμο μπορούμε να καταλάβουμε σε αυτή την εποχή που ζούμε ότι ακούμε κάτι, γίνεται κάτι δεν αφορά τον απέναντι η καμπάνα χτυπάει και για μένα και για σένα η καμπάνα χτυπάει για όλους και πρώτα για σένα που την ακούς αν την ακούς σημαίνει ένα μήνυμα αυτό οπότε θα πρέπει κάτι ο καθένας από το μετερίζει του να κάνει εγώ να γράψω ένα τραγούδι δεν θα αλλάξει τον κόσμο ακόμα όμως και μια συζήτηση να κάνουμε να υπάρχει να συντηρείται στην κοινωνία η αίσθηση του ότι πρέπει να αλλάξουν πράγματα, να μην επαναπαυόμαστε και θα βρεθούν, βρίσκονται οι άνθρωποι μες στην ιστορία
να πρωτοστατήσουν και να πάρουν αποφάσεις η εποχή θέλει σοβαρότητα έχουμε φτάσει σε πολύ οριακά σημεία Σοβαρότητα να φέρεις απέναντι στην τέχνη σου ας πούμε, στο πώς αντιμετωπίζεις το μήνυμα που στέλνεις εκεί έξω Όχι μόνο, αυτό είναι ένα μικρό κομμάτι Σοβαρότητα σε σχέση με το πώς θα μιλήσω στον άνθρωπό μου στη ζωή μας, στη δουλειά.
Στο πώς θα φερθώ στον υπάλληλο που θα πάω, πώς θα μου φερθεί εκείνος. Θέλω να πω, πρέπει να αφυπνιστούμε σαν είδος. Νιώθω ότι μας πάνε εκεί που θέλουν να μας πάνε και έχουμε αποκοιμηθεί. Είμαστε δηλαδή πολύ κοντά στον ύπνο. Τον ύπνο πνευματικό. Είναι σημαντικό, ωστόσο, που καλλιτέχνες, όμως, ακόμη και μέσα από το στίχο τους, από κάτι όπως το αποκάλυψες εσύ, μικρό, που η τέχνη θεωρώ ότι κινητοποιεί κάπως στον κόσμο.
Μπορεί να γίνει και μεγάλο, έχεις δίκιο. Είναι σημαντικό ότι τολμάς, το καταθέτεις και είναι ωραίο να υπάρεις αυτό και να μπορεί κάποιος να το ακούσει και να προβληματιστεί. Γιατί πρέπει να πάρει και το ερέθισμα κάποιος για να προβληματιστεί. και η μουσική σίγουρα γενικότερα και η τέχνη είναι ένας πώς να το πω, ένα μέσο το οποίο μπορεί να, πιστεύω εγώ προσωπικά τώρα να κάπως να κινήσει τον άλλον και να τον προβληματίσει σε άλλο σου τραγούδι έχω σμειώσει άλλον ένα στίχο εδώ το αναφέρεσαι λέγεται το δέον το τραγούδι μπορείτε να το ακούσετε και στο Spotify λες γιατί να κρύβομαι πλέον εικόνα σάπια το δέον και μπορώ να πω ότι όπως λέγαμε και πριν ότι αυτός είναι ένας στίχος που με προβλημάτισε και μένα και ταιριάζει λίγο πολύ και με όλα όσα έχουμε συζητήσει μέχρι τώρα είναι και αυτό κάτι το οποίο δεν βρίσκεται μάλλον είναι ένας στίχος που πραγματικά σε εκφράζει απόλυτα αυτό που λες εκεί με εκφράζει απόλυτα και θα έπρεπε κατά μένα να εκφράζει όχι θα έπρεπε, πάλι πρέπει βάζω, είδες
γιατί το δέον τελικά είναι αυτό που πρέπει το κοινωνικό πρέπει από το οποίο πρέπει να πρέπει πάλι βλέπεις πως έχουμε φυσικά έχει ριζωθεί μέσα μας θα ήταν καλό να αποτινάξουμε τα κοινωνικά πρέπει να είναι ο καθένας ο εαυτός του, να λέει αυτό που νιώθει, να μην φοβάται να το πει. Να μην φοβάται να είναι ο εαυτός του, γιατί...
Πέρασα κι εγώ πολλές περιόδους της ζωής μου που κρυβόμουν όχι από τους άλλους, από τον ίδιο μου τον εαυτό σε πολλά ζητήματα. και αυτό έχει να κάνει και με την τέχνη πάρα πολύ με το που μου επιτρέπεται να πάω ως ένας τραγουδιστής που υποτίθεται λέει ένα πιο σοβαρό ρεπρετόριο μέχρι τι μπορώ να πω και τι μπορώ να ερμηνεύσω και τι να πιάσω ακόμα βέβαια και στην προσωπική ζωή δηλαδή σε όλες τις πτυχές ας είμαστε αυτό που νιώθουμε να είμαστε να εκφραζόμαστε με σεβασμό πάντα τον άλλο άνθρωπο, αλλά έτσι πως νιώθουμε να εκφραζόμαστε και όσο γίνεται να έχουμε ανθρώπους δίπλα μας που δεν χρειάζεται να φιλτράρουμε συνέχεια τις σκέψεις μας για αυτό που πάμε να πούμε και αυτό που πάμε να κάνουμε.
Δηλαδή να βρούμε ανθρώπους που μας καταλαβαίνουν και τους καταλαβαίνουμε. Αυτό. Και να βάζουμε τρόπο και τι άλλο. Να βάζουμε και λίγο νερό στο κρασί μας κάποιες φορές με πράγματα. Και τελευταία, αυτό το ότι το οποίο έχει μια πολύ καλή βάση, ότι εγώ μέχρι εδώ μπορώ. Αυτό είναι το όριό μου. Σε παρακαλώ, εγώ μέχρι εδώ αντέχω.
Και ναι, το δέχομαι σε έναν βαθμό. Όμως από ένα σημείο και μετά, αυτό αρχίζει να γίνεται μια εγωκεντρική κατάσταση καθημερινότητας και κοινωνικότητας και κοινωνικοποίησης, που με βρίσκει αντίθετο. Ναι, θα ήθελα να είμαι διαθέσιμο για τους κοντινούς μου ανθρώπους και όχι μόνο αν το νιώθω να είμαι και για άλλους ανθρώπους και θα ήθελα να είναι και διαθέσιμοι κάποιοι άνθρωποι για μένα όταν θα χρειαστώ κάτι.
Δεν έχει οριζόντια εφαρμογή το ότι να είμαι εγώ καλά και δεν πάω να ψωφίσει η κατσίκα του γειτονά. Πιστεύεις ότι σε αυτό έχει παίξει λίγο ρόλο και το κομμάτι τώρα μπορούμε να πυροβολήσουμε πώς θα το πω ας πούμε πάρα πολλοί πλέον είμαστε πολύ ενεχείς στο κομμάτι της ψυχοθεραπείας επίσης έχουμε γεμίσει και με ανθρώπους που δεν είναι ειδικοί σε αυτό και πολλές φορές μας συμβουλεύουν κάτι coaches δεν ξέρω και εγώ τι έχει γεμίσει ο τόπος βέβαια δεν ας μην δεν θέλω να τους τσουβαλιάσω κάποιοι κάνουν εξαιρετική δουλειά όπως σε όλους τους χώρους θεωρείς λίγο ότι η πολύ στροφή προς το άτομο τελικά και το τι θέλει τι θέλω εγώ, πώς νιώθω εγώ τι επιδιώκω εγώ τι θέλω να κάνω στη ζωή μου όλα πάνω στο εγώ τελικά χτίζουν αυτή την ασπίδα και αντί να μας βοηθάει γιατί προφανώς σε ψυχοθεραπεία όταν στρέφεσαι στον εαυτό σου στρέφεσαι για να δεις κυρίως ποια είναι τα ζητήματα που έχεις που σε εμποδίζουν να προχωρήσεις τη ζωή σου που σε κλειδώνουν, αλλά κάποιες φορές μπορεί όντως να παρεξηγηθεί αυτό
και να αρχίσεις να βάζεις τελικά μόνο την εαυτό σου πάνω. Τώρα, η ψυχοθεραπεία, για να μην παρεξηγηθούμε, είναι ένα μικρό κομμάτι σε αυτό. Μπορεί κάποιος άλλος να... Είναι και η κοινωνία έτσι πολύ ληστική, που σε μαθαίνει λίγο να είσαι εγωκεντρικός. Οπωσδήποτε, οπωσδήποτε, οπωσδήποτε, ναι. Κοίταξε, εγώ δεν είμαι ειδικός.
Είμαι απλά ένας άνθρωπος που μου αρέσει να σκέφτομαι και να αναλύω τη ζωή και τις ανθρώπινες σχέσεις Μου αρέσει αυτό το πράγμα, εκφύσεως το έχω Και βρίσκεται και στο κατάλληλο περιβάλλον να συζητήσω με ανθρώπους Καταλαβαίνω λοιπόν ότι η ύπαρξη ενός ανθρώπου θα πρέπει ο ίδιος σου να είναι καλά Ο καθένας μας να νιώθει καλά Σε σχέση με τι όμως Δηλαδή αν νιώθω καλά μόνο σε σχέση με τον εαυτό μου μόνο σε σχέση με τον εαυτό μου τελικά πέτυχα τον σκοπό μου να θεραπευτώ ρωτώ απλώς νιώθω ότι όπως και στη ζωή γενικώς έτσι και στις ανθρώπινες σχέσεις όλα είναι σχετικά αυτό που κρατάω τώρα είναι σχετικό σε σχέση με το τραπέζι και επειδή ο άνθρωπος είναι βλέπουμε αυτό, είναι ένα ον κοινωνικό όπως είπα και στην αρχή θα πρέπει να είναι καλά και σε σχέση με τους άλλους.
Δηλαδή, δεν μπορεί να επικεντρώνεται μόνο στα δικά του θέλω. Σε περιπτώσεις που θα χρειάζεται η αυτοπεποίθηση ενός ανθρώπου να τονιστεί και να δυναμώσει, φυσικά πρέπει να γίνει κάτι τέτοιο. Αλλά από ένα σημείο και μετά, ας πούμε ότι είναι η αρχή αυτή. πολλοί άνθρωποι όμως μένουμε εκεί στην αρχή και δεν προχωράμε στο επόμενο στάδιο που είναι να το περιβάλλον μου θα γίνει πια φιλικό Αλήθεια είναι και είναι σημαντικό να χτίζεις ένα περιβάλλον γύρω σου το οποίο να είναι και εσύ να είσαι καλά μέσα σε αυτό και οι άλλοι να είναι καλά και σαν μονάδες και μαζί σου μέσα σε αυτό οπότε είναι πολύ δύσκολο βέβαια να το καταφέρεις αυτό είναι η αλήθεια Συμφωνώ πολύ, συμφωνώ, είναι πολύ δουλειά Και εδώ θέλουμε πάλι την ψυχοθεραπεία να μας βοηθήσει, είναι αλήθεια.
Είναι τεράστιο οργαλείο και χαίρομαι πάρα πολύ που τουλάχιστον όλο και περισσότεροι άνθρωποι πλέον έχουν πρόσβαση σε αυτό. Ας φύγουμε τώρα από τα πολύ φιλοσοφικά, να σε πάω έτσι στα πολύ επίκαιρα. Πρόσφατα διαλέξαμε τραγούδι για την Eurovision, δεν ξέρω αν το άκουσες. Είναι λίγο αδύνατο να μην το άκουσες. Το παρακολούθησα όλο το...
Και σίγουρα θέλω να μάθω για σένα. Αρχικά, ας μιλήσουμε λίγο για το κομμάτι του, πώς τοποθετείς απέναντι στην επιλογή μας, επιλογή το Μάσιν, ενώ ο κόσμος σου ψήφισε... Ναι, η Ελλάδα. Ναι, του κοινού και των επιτροπών, τέλος πάντων, για να μας υποσοπίσεις στο κύριο Βιζαλ. Δεν το ξέρω τον Ακύλα προσωπικά, αλλά είναι ένα γλυκύτατο πλάσμα, ένα γλυκύτατο παιδί.
Βγάζει, ας πούμε, αυτή την ενέργεια, αυτή η χαρά. Μ' αρέσει πάρα πολύ. τώρα μουσικά εγώ είμαι κάπως μακριά από αυτό το πράγμα δεν μπορώ να το δεν είμαι ο κατάλληλος ακροατής να το πω έτσι γι' αυτό όμως νιώθω ότι θα πάει πάρα πολύ καλά γιατί είναι ένα λαμπερό πλάσμα γλυκύτατο και το κάνει όλο αυτό από ό,τι βλέπω με ειλικρίνεια και με αυθεντικότητα οπότε δεν μπορεί να μην πάει καλά θα πάει καλά ακριβώς έχει αυτά τα στοιχεία τα οποία δυναμώνουν τη συμμετοχή ενώ αυτή την αυθεντικότητα που λέγαμε και στην αρχή έτσι πιστεύουμε γιατί είναι ένας καλλιτέχνης που τώρα το μαθαίνουμε ουσιαστικά αλλά αυτό που βγάζει είναι κάτι πολύ δικό του πολύ στα μέτρα του χωρίς να το ξέρουμε νιώθουμε ότι το ανήκει αυτό είναι δικό του τελείωσε ας πούμε πλέον έχει τη δική του ταυτότητα και την μάθαμε να το δούμε και στο μέλλον πώς θα συνεχίσει αυτό το πράγμα αλλά σε πρώτη φάση για αυτό που είναι για αυτό που πάει να κάνει νιώθω ότι έχει κανένα φορά νιώθεις και την ενέργεια του όλου εγχειρήματος
και εγώ νιώθω ότι αυτό θα πάει πολύ καλά. Τον εαυτό σου θα τον φανταζόσουν να στήσει σκηνή αυτή. Γελάω γιατί πραγματικά είναι μια ερώτηση που μου κάνουν πολύ σύντομα για τον κύριο Βίζον. Δεν ξέρω. Ήταν να στήνω κι εγώ. Δεν ξέρω. Λοιπόν. Θα το φανταζόμουν, ναι. Ξέρεις γιατί το ρωτάω. Είναι σίγουρα επίκαιρη ερώτηση. Αλλά αυτό που κατάφερε η ΕΡΤΑ τα τελευταία δύο χρόνια είναι ακριβώς αυτό, να μάθουμε νέους καλλιτέχνες.
Να μάθουμε διαφορετικά είδη μουσικής, ότι δεν είναι μόνο ένα. Έχεις δείχνει. Αλλά και εγώ δεν το ρωτούσα. Θεωρώ ότι θα έλειπε ένα είδος, σαν αυτό που εκπροσωπείς, τη δική σου ταυτότητα. Θα τη φανταζόμουν να είναι υποψήφια στο διαγωνισμό που γίνεται για την επιλογή του τραγουδιού. Γι' αυτό σε το ρωτάω κιόλας. Ναι, γιατί έχει και πολλά pop στοιχεία αυτό που κάνω. Δηλαδή δεν είναι μόνο αυτό που λέμε έντεχνο, όπως είπαμε και στην πριν.
Έχει και pop στοιχεία και έχω και pop στοιχεία και εγώ σαν άνθρωπο, σαν χαρακτήρας. Κοίταξε, θα με ενδιαφέρε πάρα πολύ αυτό το πράγμα. Θα ήθελα τις κατάλληλες συνθήκες για να συμβεί αυτό. Να γραφτεί, να γράψουμε με τους εργάτες μου, με ανθρώπους δεν ξέρω, να γράψουμε ένα τραγούδι που να είμαι εγώ πρώτα και δεύτερον να έχει και κάποια στοιχεία που θα του επιτρέψουν να βρεθεί σε ένα show γιατί είναι ένα show η Eurovision σωστά, ναι οπότε δεν είμαι καθόλου αρνητικός αλλά ούτε και είναι κάτι που να πω ότι το κυνηγάω και πρέπει να το κάνω τώρα την επόμενη χρονιά αν το κάνεις όμως θα μου δώσεις συνέντευξη εννοείται αυτό από τις πρώτες, την υποκλειστική εντάξει, έχει καταγραφεί αυτό θα σε κυνηγάω έχεις κάτι τελευταίο που θα ήθελες να μοιραστείς με τον κόσμο κάποια σκέψη σου κάποιο μελλοντικό σου πλάνο κάτι που θα ήθελες να τριγιάξεις με τον επιλογό μας θα ήθελα να έχω βάλει ένα στίχημα με τον εαυτό μου για τα επόμενα χρόνια να προσπαθώ να νικήσω να μην φοβάμαι
είναι πολύ γενικό αυτό να μην φοβάμαι να τολμήσω στη μουσική μου να μην φοβάμαι να τολμήσω στην προσωπική μου ζωή που εντάξει γενικά κάνω αλλαγές είμαι τέτοιος τύπος παίρνω τον χρόνο μου να σκεφτώ αλλά θα την κάνω την αλλαγή όταν έρθει η ώρα οπότε θα ήθελα να ευχηθώ αυτό στους ανθρώπους που ακούνε αυτό το podcast να προσπαθήσουμε να πετάξουμε από πάνω μας τις φοβίες μας και αυτό γίνεται μόνο με έναν τρόπο με το να καταλάβουμε τη ζωή Πάρα πολύ ωραίο καλύτερο κλείσμα δεν θα μπορούσαμε να έχουμε Αλέξανδρος ευχαριστώ πολύ που ήσουν εδώ Θεωρώ ότι έτσι ήταν ωραία η συζήτησή μας μάθαμε πράγματα σε γνωρίσαμε καλύτερα και για τις απόψεις σου γύρω από την τέχνη και μάθαμε και όλα αυτά που κάνεις τα ωραία και πως φτάνουμε στο να τα ακούμε εν τέλει από τη δημιουργία τους μέχρι τώρα που είναι ελεύθερα πλέον για το κοινό Ευχαριστούμε και εσάς που ήσασταν εδώ και μας ακούσατε Γραφτείτε κιόλας στο κανάλι μας είτε στο YouTube είτε στο Spotify και σε όλες τις streaming εφαρμογές
από τις οποίες μπορείτε να μας ακούσετε και εμείς θα τα πούμε ξανά στο επόμενο
Σχόλια
Χωρίς σχόλιαΣυνδεθείτε για να συμμετάσχετε στη συζήτηση
Σύνδεση για ΣχολιασμόΔεν υπάρχουν σχόλια ακόμα
