Podycaster Ep.10 : ΠΑΝΕΛΛΗΝΙΕΣ & ΠΕΝΤΑΗΜΕΡΗ, PEOPLE HAVE THE POWER!
Podycaster, όλα τα τυριά στην πίστα!Σχετικά με αυτό το επεισόδιο
Γκραν φινάλε της πρώτης σεζόν. #Patti Smith, #πενταήμερη, #πανελλήνιες & άλλα φανταστικοζουμεροσπαρταριστά στιγμιότυπα της τελευταίας σχολικής χρονιάς.Παρακαλούνται οι ευπαθείς ομάδες να απομακρυνθούν από τις πλατφόρμες.
Μπορείτε ν' ακούσετε τα τραγούδια του επεισοδίου στην Podycaster Ep.10 Song List σε Youtube & Spotify
Αυτόματη μεταγραφή — ενδέχεται να περιέχει λάθη.
Φίλες και φίλοι γεια σας Μόλις συντονιστήκατε στον Podicaster FM Είμαι ο Κώστας Κόλιας και είμαι εδώ για να σας διηγηθώ τις περιπέδειες του Podicaster Ένα hamster που με ιστορίες αλόκοτες ο θρύλος το έχει ζώσει Για την ακρίβεια, όχι αλόκοτες αλλά φανταστικοζούμερος παρταριστές Δεν πουλάω έξυπνες είδες Αλλά μπορώ να σας τυλίξω δύο εξυπνάδες Στα γρήγορα για τον δρόμο Αραδιάζω δυόμισι χιλιάδες λέξεις μέσα σε δεκαπέντε λεπτά Είναι λιγότερο τρομακτικό από όσο ακούγεται Άλλες δικήσουμε ποινώσεις Και άλλες γνωστές που χρησιμοποιούν οι μάγκλες Και είναι δοκιμασμένες στο πέρασμα των αιώνων Τζιροντζολάρω με απαρέμφατα γερούντια Ενεστώτες και υπερσυντέλικους Αυτό, υπονομευτικά σχόλια, ρίχνουν και κανένα δύο χαβάντες και φατζίτικους και βουάλα.
Ξεκινάει το Όλα τα τυριά στην πίστα. Το πιο μπαγκαράγκα podcast στην ελληνική ποτκαστερογραφία. Το μοναδικό με encore. Γι' αυτό, μη φιαστείτε να φύγετε, ενορχιστρωμένο και χορογραφημένο στην εντέλεια, μέχρι ψηλής κετασίας. Εκτός από λίγες στιγμές improv, όπως ένα αφθόρμητο τραπεζάτο τζάλα τζάλα τσεφτετέλι. Το θέλεις? Αυτό είναι το δέκατο καλό, το διαβαστερό.
Πάμε καπετάνιο. Βάιραλ της άγγελες να τρεντάρουμε χωρίς αύριο. Ωπα, μισό μισό. Στο σημερινό επεισόδιο ενδέχεται να υπάρχουν σκληρές σα παρμεζάνα περιγραφές από πενταήμεροι και πανελλήνιες. Για πότε πέρασε λοιπόν αυτός ο χρόνος, ούτε το κατάλαβα. Για πότε φτάσαμε στους εξωτερές? Παρακαλώ απομακρύνετε τις ευπαθείς ομάδες από τις πλατφόρμες, μην πέσει κανείς και χτυπήσει.
Το γαϊτανάκι της ιστορίας μας στροβιλίζεται αισίως στην τρίτη λυκείου. Πριν πιάσουμε όμως θέση σταθρανία, ας κάνουμε ένα σύντομο άλμα στο σήμερα. Πρωινό Κυριακής. Ο ήρωας μας σκρολάρει στο κινητό του. Μία άναρχη εναλλαγή φωτό και ειδήσεων. Η εικόνα ταξιδεύει πάνω από βουνά, θάλασσες και λαγκάδια. Στόπια 20 δευτερόλεπτα για να δούμε μια αγάτα από τη Λιθουρανία που παρακολουθεί φόρμουλα.
Ένα χάμπστερ που παίζει μπάσκετ. Γιατί δηλαδή αυτό είναι περίεργο? Ή ένας συμπαθέσαντος καζάκος που μπουκώνει 10 χαλαπένιους χωρίς να μεταμορφωθεί σε ειδηθρόδερμο από την κάψα. Μέσα σε μια καταιγίδα ομορφιάς και φλεξαρίσματος το timeline του πλημμυρίζει με stories από τη χθεσινή συναυλία της Πάτι Σμιθ στο λατρεμένο θέατρο του Λικαβιτού που είχε ανοίξει και πάλι Την είχε δει live παλιότερα στο Rock Wave του Άγιου Κοσμά ένα τετραήμερο στο Λιοπύρι με φοβερό line-up Manowar, Blair, Placebo, Deus, Michalis Delta, A.F.S.M.
σου λέω θα τα πω όλα Garbage, Fun Loving Criminals, Closer, Afghan Weeks Queens of the Stone Age, Earthbound και γονατίστε και σταυροκοπηθείτε Protegi, οι μεσουρανιστές της αναλλακτικής dance για το κλείσιμο. Δελήριο. Τι γινόταν τότε ρε αρεφάκι μου. Τέσσερις μέρες back to back 29 acts όπως οι κατασκευαστές πληκτηρίων. Αυτά ήταν φεστιβάλ. Την είχε συναντήσει φυσικά backstage στα πλήσια του εταιρικού meet and greet.
Τότε μάλιστα ο Κάστερ είχε μιλήσει και στην κάμερο του ΜΑΤΙΒΙ στο θέμα γιοργαντά λέγοντας τα δικά του για το φεστιβάλ και τι περίμενε να δει περασμένα μεγάλια. Κάντε λίγο θόρυβο, ε! Κάντε κανένα επιφώνημα. Στα τωρινά stories, το People Have The Power είναι άχαστο και γεννάει πάντα τα ίδια συναισθήματα. Αμέσως, το μυαλό του έτρεξε πίσω στα χρόνια του Ίνου και των Ρόδων και τα φανταστικά ζουμερά καταρθώματά του.
Μόλις είχε κυκλοφορήσει νέο άλμπουμ της κυρίας Μιθ. Η εταιρεία έχει καινούριο διευθυντή, managing director με την ονολογία της εποχής και νέο marketing manager. Φυσικά, ο ήρωάς μας θα τους καλωσόριζε διόντως. Είχε έρθει η στιγμή να ανάψει το λαμπάκι του κύρου Γρανάζη, να γεννηθεί άλλη μία ιδεάρα και να πάρει φωτιά το meeting room.
Καλώς ήρθατε στο λιμέρι του bodycaster. Τι πιο αρμόζουν για μια ιέρια της ροκ με πολλά χιλιόμετρα στο κοντέρα από ένα ντοκιμαντέρ μικρού μήκους για την παρουσίαση του CD στα μίντια. Το πρώτο μέρος θα βρετούσε ένα συνεργείο κάμερα και ήχο που θα έπρεπε με χειρουργική ακρίβεια να πηγαίνει σε διάφορα μέρη στην Αθήνα σε προκαθορισμένα ραντεβούκια να παίρνει δηλώσεις για την Πάτη Σμιθ.
Μουσική δημοσιογράφη όπως ο Μάικης Μιλάτος αλλά και πιο mainstream πρόσωπα της τηλεόρασης όπως ο Παύλος Τσίμας. Το γύρω-γύρω όλοι κράτησε δυο-τρεις μέρες, αλλά τελικά μαζέφτηκε το υλικό και μαζί με μερικά βίντεο κλίπ η ομάδα ήταν έτοιμη για το τελικό στάδιο. Το μοντάζ έγινε με την επίβλεψη του αξέχαστου Νίκου Τρενταφυλλίδη σε ένα στούντιο ένας τενάκι κοντά στον Ρίκος Δινάν.
Στη διπλανή κονσόλα ο Νίκος εκείνη την εποχή έκανε τα μαγικά του στο δικό του ντοκιμαντέρ για τον Screamy J. Hawkins. I put a spell on you. Η προβολή τελικά έγινε κάπου στο ψηρί παρουσία εκλεκτών εκπροσώπων των Μιμιέ με ποτό και μπουφέ και πέρασαν αυτοί καλά και εμείς καλύτερα Αφήνουμε τώρα τα μαθήματα marketing και γυρνάμε πίσω στα σχολικά χρόνια Πίσω σε μια εποχή που τα ταξία έπαιρναν διπλοκούρσες η Μελιτζάνα δεν είχε γίνει ακόμη η Μότζι και οι νέες ταινίες έβγαιναν στις αίθουσες Παρασκευή και όχι Πέμπτη Μια εποχή που ο μπαμπάς του αγαπημένου Νικόλα ο Βασίλης Τρενταφυλλίδης έγραφε τη δική του ιστορία στην ποπ κουλτούρα της χώρας και σημάδευε τον τρόπο που λέμε αστεία ακόμη και σήμερα Ο Χάρη Κλίν εξαργύρωνε το πικ της καλλιτεχνικής του δημιουργίας τις περίφημες πατάτες με κινηματογραφικές ταινίες όπως το Αλαλούμ αλλά και εμφανίσεις σε νυχτερινά κέντρα όπου έλεγε πολλά περισσότερα από το «Δε μας κατουράζερ πάριε» και το «Δε μας χέζει ρενταλάρα»
που είχαν αποτυπωθεί στους δίσκους του. Γενικά, αυτά που έλεγε στα άλμπουμ μπροστά σε αυτά που ξεστόμιζε στα μαγαζιά ήταν απλά ένα διάλειμμα στο προάγλιο των ουσουλίνων. Οι φυρατικές κασέτες με το πρόγραμμα έκαναν χα-μό. Ο ήρωας μας άκουγε από τότε Πάτι Σμιθ και Because The Night ενώ ο Father Podicaster το «Αμπράθαμε» με τον Χούλιο Γκλέσιας.
Με τον ελληνικό τίτλο «Αγάπαμε» θα το πει και ο Γιάννης Πουλόπουλος, αλλά όχι μόνο αυτός. Πρόσφατα ο λαός θα υποκλειθεί στο ταλέντο ενός ακόμη φαίρελπη καλλιτέχνη, οδηγού αγώνων και ιδιοκτήτη ομάδας ποδοσφαίρου, που πάνω στην τρέλα της κατάκτησης του πρωταθλήματος θα το τερματίσει και θα το ερμηνεύσει με γρέζι και πάθος ζηλευτό.
Τελεία και παύλα, άεκησε κάβλα. Πώς το πες αυτό αντίχριστε! Ο ήρωας μας που δεν πετυχαίνει νότα και δεν τραγουδάει ούτε στο μπάνιο είναι ένας χάμπστερ οκάς του Λύκειο γιατί όπως έχουμε πει όλα τα χάμπστερ μετά το γυμνάσιο πάνε Λύκειο Ακούει κάθε μεσημέρι πετρίδι, διαβάζει pop και rock και αγοράζει δισκάκια με το χαρτζιλίκι του Αλλά ακόμη δεν έχει πάει ούτε σε ένα live Έχουμε διαβάσει για τις συναυλίες των Πολύς του Ρόρι Γκάλαχερ το πάρτιο του Λουγιανού στη Βουλιαγμένη και εμείς τίποτα ακόμη.
Από λάδι είμαστε μια άρα. Ψάχνουμε ακόμη την τηγανίτα. Τα μόνα live που έχουμε δει είναι στις σχολικές γιορτές. Μην φανταστείτε καμία μεγαλοπρέπειη αίθουσα χορού ή τίποτα κλειστά γυμναστήρια όπως στις αμερικάνικες ταινίες με prom queens και άλλα τέτοια γραφικά. 28η και 25η όταν τελείωνε η γιορτή τα παιδιά που έπαιζαν δεν ξέστηναν και άρχιζαν να παίζουν ξανά.
Γύριζαν τότε όλοι μέσα και ζούσαν για λίγο το ροκόνιρο. Όπως κάθε σχολική μπάντα που σέβεται τον εαυτό της έπαιζε τα χαρακτηριστικά ρηφάκια του Smoke of the Water, του Suzy Q άντε και κανένας αβόπουλο. Δεν προλάβαιναν και περισσότερα, τους έπαιρναν χαμπάρι καθηγητές και τους κυνηγούσαν να σταματήσουν γιατί έπρεπε να κλείσει το σχολείο.
πίπες θα αναρωτιέστε βέβαια πως και δεν συμμετείχε σε κάποια μπάντα γιατί η μουσική φίλες και φίλοι είναι μια λαξευμένη πέτρα όχι μια απλή κοτρώνα να θυμίσω λοιπόν ότι ο Κάστερ παρόλο την αγάπη του για τη μουσική δεν είχε τα εργαλεία για το λάξευμα δεν ήταν απλά φάλσος ούτε ξόφαλσος αλλά καραφάλσος πιο φάλσος και από εκτέλεση φάουλ του πλατινή ένα φλάσμα καστραπής στο δημοτικό Στην προετοιμασία της σχολικής γιορτής Μία δασκάλα τον είχε σηκώσει να τραγουδήσει μόνο του Ακαπέλα Ενώ δεν το είχε καθόλου αυτή επέμενε Και τον είχε κάνει ρόμπα σε όλη την τάξη Σκληρό σαν κεφαλωτήρι Τράβαμα ανεπούλωτο Παρά την αταλαντοσύνη του όμως Είχε άποψη για αυτούς που είχαν ταλέντο Ή που νόμιζαν ότι είχαν Ακόμα λοιπόν δεν έχουμε δει live Αλλά ακούμε live albums Το σωστό το ροπ το ορθόδοξο θέλει ζωντανή ηχογράφηση Χειροκρότημα Ιρροϊκά κιθαριστικά και ατελείωτα τυμπανιστικά σόλο Οι μπασίστες ήταν πάντα λίγο ρηχμένοι σε αυτό το τομέα Του κάστερ του άρεσαν επίσης και οι ατάκες ανάμεσα στα τραγούδια
Ο τρόπος που ο τραγουδιστής παρουσίαζε το επόμενο τρακ Όλο μαζί στο μυαλό του ήταν κάπως σαν μια ραδιοφωνική εκπομπή ατάκα τραγούδι ατάκα τραγούδι και στο τέλος thank you very much you are a lovely audience θέλουμε να σας πάρουμε σπίτι μαζί μας see you soon εκείνη την εποχή για κάποιο λόγο ήταν δημοφιλή τα άλμπουμ που είχαν ηγογραφηθεί σοντανά στην Ιαπωνία από διάφορα ονόματα της hard rock ένα από αυτά ήταν ένα παλιότερο των Scorpions το περίφημο Tokyo Tapes τότε έπαιζε κιθάρα στο γκρουπ και ο Ούλι Τζον Ροφ ένας γκρου του είδους που έφτιαχνε και φτιάχνει ακόμα δικές του κιθάρες με το όνομα Sky και κάθε χρόνο διοργανώνει την Sky Academy όπου διδάσκει μια ολιστική προσέγγιση στην διδασκαλία της ηλεκτρικής κιθάρας.
Σε εκείνο το άλμπου λοιπόν οι Σκόρπνος είχαν τραγουδήσει και στα Ιαπωνικά. Αιώνες πριν οι μετάλλιαδες και βάζουν ζορμπά και δεν χωράς πουθενά. Να τα λέμε κι αυτά. Ανοίγω μια παραθεσάρα για ένα ταξίδι αναψυχής του κάστερ στη Βουδαπέστη όπου έζησε ένα παρόμοιο folklore-σλας τουριστικό σκηνικό. Σε ένα νυχτερινό κέντρο της πόλης, ο συμπαθής Μαγιάρος Εντερτέινερ είχε σαν ατραξιόν ένα τραγούδι στην γλώσσα των χώρων που αποτελούσαν τον κρουπ των τουριστών.
Για τους Έλληνες, το τρίμπιουτ ήταν ένα οσκαρικό τραγούδι με τίτλο «Το βρήκατε, τα παιδιά του πειραιά». Έτριξαν λίγο τα κόκκαλα του Ατζηδάκη που το είχε ψηλοαπαξιώσει κιόλας το τραγούδι. Πίσω στην κανονική ροή του προγράμματος μας στην τελευταία σχολική χρονιά. Η διαθήμιση του Καμπάρη κάνει επιτυχία το Total Eclipse του Klaus Nomi ένα από τα διάσημα θύματα του AIDS που είχε φύγει ένα χρόνο πριν.
Οι Scorpions κυκλοφορούν το Love at First Think αλλάζουν πίστα και από τα λόνια μπαίνουν στα σαλόνια. Σιγά σιγά θα γίνουν ένα ελληνικό συγκρότημα. Οι Van Halen κυκλοφορούν το Jump με τον David Lee Roth να κάνει τι άλλο εντυπωσιακά άλματα στο βιντεοκλίπ. Η Tina Turner κάνει επιτυχία με το Private Dancer και η Human League λοξοδρομούν από τον pop ήχο τους με το εκπληκτικό The Libano.
Έχουμε debut το άλμπουμ για Dead Can Dance, Smiths Johnny Marmormorcy, Cars με το Drive, The Bunnymen με το Killing Moon. Ο Nick Cave κάνει μεταγραφές αεροδρομίου και φτιάρνει τους bad seats και μαζί ξεκινούν την πορεία προς την αιωνιότητα με το From Here to Eternity. Τι χρονιά ήταν αυτή! Κυκλοφορεί το πρώτο άλμπτον των Bon Jovi.
Ο Τζον ήταν η αδυναμία της μάδερ. Την πείραζε λίγο ο Κάστερ. «Δάξει ρε μάνα, καταλάβαμε. Δεν θα πω τίποτα στον φάμερ». Στο ραδιόφωνο τους είχαν πρωτοποιεί Bon Jovi. Γαλλικό, ε! Ωραίο! Του πάει, νομίζω. Πιστεύω πως καλιάγα στην πρώτη φορά έτσι θα τους είχε πει Συνδέουν αυτά στις ζωντανές εκπομπές Ακόμη και στο λόκαρα επεκτόριο παρατηρείς παραδείγματος χάρη στη λαυρίου Της αφήσεσαι με τους καλλιτέχνες στα πανηγύρια του καλοκαιριού Και βλέπεις με κεφαλαία γράμματα το όνομα του αηδού Λαλέζας ή Λαλεζάς Αν δεν έχεις φίλο μωραΐτη, πού να ξέρεις ότι λέγεται Λαλέζας Ελπίζω να θυμάμαι σωστά Ευκαιρία με αυτούς τους παρατονισμούς Να ανοίξουμε ξανά το φάκελο της Παρήχησης παύλα παρανόησης Στο στίχο που οδηγεί σε παρανοϊκά αποτελέσματα Τα αγαπημένα Miss Hair Lyrics Δώστε βάση Πάρε ένα αυτάκι σιριανό Ή πάρε ένα αυτάκι σιριανό Γιατί δηλαδή η Σύρος Επτός από Λουκούμια να μην βγάζει και αυτάκια Με βιολί σαν τουροβιόλι Σύνθετη λέξη, ούτε εγώ δεν βρίσκω τέτοια ή βιολής αν του ροβιόλη.
Δεν θα μπορούσε ο ροβιόλης να είναι ένας γνωστός βιολιτζής, κατασκευαστής ή συλλέκτης βιολιών. Κλείνουμε το φάγγελο αυτό για την ώρα και επιστρέφουμε στην ιστορία μας. Έχει φτάσει η ώρα για τη μεγαλύτερη στιγμή της λυκειακής ζωής. Κρατήστε ανάσα. Πενταήμερη παραπέντε στο φροντιστήριο. Ο μαθηματικός τη θεωρεί πολύ κακή επιλογή και προτείνει διάβασμα στο σπίτι.
Τι φάση Αυτός ο τρόπος χρήσης της λέξης φάση Ήταν ο μόνος από τους 352 που δεν υπήρχε τότε Θα πας και εσύ Εγώ είχε ρωτήσει τον Κάστερ Εννοείται Πάμε να ζήσουμε μοναδικές στιγμές Οι βάρδοι θα γράψουν ελεγίες Που θα μεταδίδονται από στόμα σε στόμα στους αιώνες των αιών Μη φας, έχουμε γλάρο Ημερολόγιο επώτη Κάστερ Σελίδα 425 Μήνας Απρίλιος καιρός, ωριακά φθινοπορεινός τόπος, σαντορίνι Ο ποντικάστερα φύγεται Στο νησί που σήμερα οι μόνιμοι κάτοικοι πρέπει να μείνουν μέσα για να μπορούν με ευκολία να βολτάρουν οι επισκέπτες από τα κροαζιερόπλια τότε έγινε ακριβώς το αντίθετο Τους φωνάζαμε να βγουν έξω για να έχουμε παρέα να φαινόμαστε πολλοί Ήμασταν εμείς κι άλλο ένα σχολείο από τα εξάρχεια. Τους συναντούσαμε και που και που στα δρομάκια του νησιού.
Η πιο fail πενταήμερη ever. Ήταν μια άλλη εποχή που δεν υπήρχε η μακτοναλτικοποίηση του υπερτουρισμού και στην off-season τα νησιά ήταν κρανίου τόπος. Μερικά από τα highlights ήταν η εκδρομή στο υφέστιο, κάτι κρύα αριστεία με αφρούστα κρεβάτια και μια στιχομηθεία από το διπλανό δωμάτιο. Λίγο πιο δεξιά στέλιο, λίγο πιο αριστερά στέλιο.
όπως καταλάβατε δεν έβρισκε το στόχο ως τέλος και ένα σούπερ παγωμένο μπούζι μπάνιο στη θάλασσα. Το μενού είχε φαΐ και μπαρότσαρκα στη χώρα και αργά το βράδυ γελούσαν στο καμάρι όπου ήταν το ξενοδοχείο τους. Η διασκέδαση τελείωνε στη disco Yellow Donkey που για αρκετά χρόνια θα γράψει τη δική της ιστορία στο νησί. Ουσιαστικά δούλευε τότε μόνο για αυτούς και έκλεινε μόλις έφευγαν.
Ο ύμνος της βραδιάς και της πενταήμερης Ήταν το Σουζάνα Τώρα πια υπάρχει και η ζητοποιία στο νησί με το ίδιο όνομα Άμα πάτε, πείτε μια γελοδόν Και στη μηγιά του Ποντικάστερ και των ανέμελων Σχολικών στιγμών Ήταν η δεύτερη φορά που επισκεπτόταν Τη Σαντορίνη Η πρώτη, πάλι στο Καμάρι Πρέπει να ήταν για τις τελευταίες διακοπές που είχε πάει με τους γονείς Μαζί με τον αδερφό του είχαν κάνει την πρώτη επανάστασή τους.
Είχαν σηκώσει μπαϊράκι, δηλώνοντας ένα απόγευμα ότι δεν θα ακολουθήσουν στην απογευματινή εξόρυνση στα αρχαία ερείπια στην Περίσα και θα πήγαιναν μόνοι τους βόλτα στην καφετέρια στην παραλία. Ξεσάλωσαν με πίτσα και κοκακόλα μέχρι να επιστρέψουν οι γονείς. Επικύβαρε τη έξοδος, αλλά έτσι είναι οι επαναστάσεις. Έχουν και το ανάλογο τμήμα.
άμα σηκωθεί το λάβαρο όμως το ποτάμι δεν γυρίζει πίσω. Αυτές οι εφηδικές διακοπές είχαν συμμαδευτεί από κάτι ακόμα. Ένα από τα καλύτερα δείγματα συνδυασμού χ και χ χρωμοσωμάτων. Ήταν μια τουρίστα λοιπόν από το μακρινό βορρά που την έβλεπε κάθε μέρα στη μαύρη από τη λάβα παραλία. Μαζί με τη φίλη της απολάβανα τον ήλιο φορώντας μόνο το ένα μέρος από το μαγιό τους.
Μαλλιά άχυρο και σοκολατή δέρμα από την υλιοθεραπεία. Ένα πραγματικό υπερθέαμα που έκανε το αίμα του να φτάνει ωριακά πάνω από το σημείο βρασμού. Ήταν η Μάριαν και αυτός ο Λέον Αρτ Κόεν. Ηλικιακά δεν έβγαινε το Love Story. Άσε που το πολυτραγουδισμένο ζευγάρι είχε γνωριστεί στην Ήδρα και όχι στη Σαντορίνη. Αλλά δεν αφήνουμε την αλήθεια να χαλάσει μια ωραία ιστορία.
Τα έχουμε πει αυτά. Τώρα ποια οι δύο φίλες θα είναι δύο σεβάσιμες συνταξιούχες που θα κάνουν ό,τι κάνουν οι σεβάσιμες συνταξιούχες στη Σκανδιναδία Δεν έχω ιδέα Η Παπαρίζου μπορεί να ξέρει να μας πει Ίσως κάπου να ξαναγύρισαν στο νησί με κάποιο από αυτά τα κροαζιερόπλια για να θυμηθούν τα νιάτα τους Ποιος ξέρει Επιστροφή στο Λίκειο Πάμε για το γκρα φινάλι της χρονιάς Κατηφόρα για τις Πανελλήνιες Μια εποχή που δεν υπήρχαν συμβουλευτικές γραμμές υποστήριξης για το άγχος των εξετάσεων.
Αλλά ακριβώς το αντίθετο. Οι γονείς έξω από το σχολείο. Μεγάλη επιτυχία. Εδώ είχε πατήσει πόδι. Γαμστερίσιο. Όχι αστεία. Θα κάτσετε σπίτι. Στο διάταυτα. Φυσική. Τα θέματα ήταν επίπεδου τι φάγατε χθες το βράδυ. Χημεία. Ένα δοκάρι μας χώρισε από την τελειότητα. μαθηματικά. Εδώ πέσαμε στα γνωστά παλούκια. Αλλά ευτυχώς γλιτώσαμε τον ανασκολοπισμό.
Και τέλος το αγαπημένο σας το ξέρω, περιμένατε με αγωνία το μάθημα που μας έχει κεράσει μεγάλες στιγμές από το 8 στις εισαγωγικές του Λυκείου στη συναυλιακή περιγραφή του Ρόδιν Κάλαχερ στον κανοκερινό φροντιστηριακό πάνω λεθρίαμβο και το ταπεινωτικό κατοίκον μάθημα μαρτύριο από τον φάδερ. Επίλογος με έκθεση. Το θέμα ήταν μια φράση που πλέον χρησιμοποιείται στα social, σε άρθρα, σε τίτλους ειδήσεων.
Όχι τόσο βαρύ, δούπο, όσο το αρρωγή και ευδοκίμηση, αλλά still a classic. Ποτέ άλλοτε οι στέγες των σπιτιών δεν ήταν τόσο κοντά, αλλά οι καρδιές των ανθρώπων τόσο μακριά. Σκληρό. Όπως η κοιλιακή της Τζέι Λο. Όπως έχουμε πει σε προηγούμενα επεισόδια γράφουμε τα κοινωνικώς καθιερωμένα τα αλοπαρμένα που νόμιζες ότι θα έπαιρναν νόμπελ ή θα γίνονταν σενάριο που θα σκηνοθετούσε ο Τσαφούλιας μπορούσαν να περιμένουν Ο Σωτηράκης τότε βρε βρεα πήγαινε ακόμη στο δημοτικό και δεν ήξερε τίποτε για τα μυστικά της έμπτομης τέχνης που εχμαλωτίζει 24 κάρες σε ένα δευτερόλεπτο That's a wrap Τελευταίος καφέ στο ρουφτόπ στο Βασιλόπουλο Άντε και καλή τύχη μάγκες, καλά μπάνια και καλό καλοκαίρι Τα αποτελέσματα δεν τον άχωναν Σε λίγο καιρό ο Μπρους θα κυκλοφορούσε το Born in the USA Και ο Πριντς το Purple Rain Ο κολλητός του θα έφερε για φαντάρους Και αυτός θα διάβανε τις πύλες της τυροβάθμιας εκπαίδευσης Τους περίμεναν βράδια ξημέρωτα Γεμάτα μουσική και κλικιά αλητεία
Μείνετε συντονισμένοι Αυτά για σήμερα. Ελπίζω να περάσατε πένα, μη λεμερσή για την Αγρόαση και μην ξεχάσετε να κάνετε like και να το πείτε και στους φίλους σας. Ήταν το τελευταίο επεισόδιο της πρώτης σεζόν, μην το ελένεστε, οπότε καλό είναι να ακούσετε και τα προηγούμενα για να έχετε όλες τις χάντρες στο φανταστικό ζούμερο Σπαρτάρι, στο κομπολό της ιστορίας.
Μην χάνεστε τώρα που μάθατε το δρόμο Θα σας ξανάβρω στους ίντερνετικούς μπαχσέδες Τα λέμε στο επόμενο Με τσικουδιά στους καφενέδες Για χαρά Και ό,τι είπαμε ναι Ποτκαστερόγραφο Εκείνη τη χρονιά συνδένουν κοσμοιστοτικά γεγονότα Σε μια διαφήμιση κατά τη διάρκεια του Super Bowl Υπήρχε από τότε Super Bowl Παρουσιάζεται ο Μάκιντος Ο πρώτος προσωπικός υπολογιστής με ποντίκι και γραφικό περιβάλλον χρήστη.
Καλωρίζω το επίπλο. Κάπου στη Νέα Υόρκη, η οικογένεια Ζάκεμπερκ καλωσορίζει στον κόσμο τον μικρό Μάρκ. Οι ραβίνοι πάνω από την κούνια του, εκτός από τα σιχαρίκια, ρίχνουν και ανεξήγητα πάρα πολλά likes. Ας πρόσεχαν.
Σχόλια
Χωρίς σχόλιαΣυνδεθείτε για να συμμετάσχετε στη συζήτηση
Σύνδεση για ΣχολιασμόΔεν υπάρχουν σχόλια ακόμα