Skip to content
PodBase
Η Γερμανία ξαναετοιμάζεται για πόλεμο! Από τη Volkswagen στα τανκς! - Λέανδρος Fischer | Ε11

Η Γερμανία ξαναετοιμάζεται για πόλεμο! Από τη Volkswagen στα τανκς! - Λέανδρος Fischer | Ε11

Πολιτική Ανασκόπηση
Οκτώβριος 21, 2026 01:00:26 Σεζόν 1 Επεισόδιο 11
Συνδεθείτε για να δηλώσετε αν σας αρέσει
Συνδεθείτε για να δηλώσετε αν σας αρέσει
Προσθήκη σε Λίστα Επεισοδίων
Αποθηκεύστε αυτό το επεισόδιο σε λίστα.
Όνομα Λίστας

Σχετικά με αυτό το επεισόδιο

🎙️ Πολιτική Ανασκόπηση – Political Review | Νέο Επεισόδιο

Από τη Volkswagen στα τανκς! Η Γερμανία στη δίνη της οικονομικής κρίσης και του επανεξοπλισμού.

Στο σημερινό επεισόδιο της «Πολιτικής Ανασκόπησης» φιλοξενούμε τον Λέανδρο Φίσερ, Επίκουρο Καθηγητή στο Τμήμα Φιλοσοφίας, Πολιτικής και Οικονομίας του Αμερικανικού Πανεπιστημίου της Βηρυτού στη Πάφο της Κύπρου, με τον οποίο συζητούμε τις βαθιές οικονομικές, πολιτικές και κοινωνικές ανακατατάξεις που συντελούνται στη Γερμανία και τις ευρύτερες επιπτώσεις τους στην Ευρώπη.

Μέσα από μια ιστορική και πολιτικοοικονομική ανάλυση, εξετάζουμε την καπιταλιστική κρίση του Γερμανικού οικονομικού μοντέλου, τη στροφή της Γερμανικής βιομηχανίας προς την πολεμική οικονομία και τους στρατιωτικούς επανεξοπλισμούς, καθώς και τη πολεμική αντιπαράθεση με τη Ρωσία στο πλαίσιο του πολέμου στην Ουκρανία.

Παράλληλα, συζητούμε την άνοδο του AfD, τις σχέσεις του με το Γερμανικό κεφάλαιο, τις αντιφάσεις της γερμανικής αριστεράς, αλλά και τη στάση της Γερμανίας απέναντι στο Ισραήλ και το Παλαιστινιακό ζήτημα.

Μπορεί η πολεμική βιομηχανία να αποτελέσει τη νέα διέξοδο για το γερμανικό κεφάλαιο; Ποιοι επωφελούνται από τον επανεξοπλισμό και ποιοι καλούνται να πληρώσουν το τίμημα;

Μια συζήτηση για τη Γερμανία του σήμερα, τις ιστορικές αντιφάσεις του Γερμανικού καπιταλισμού και το μέλλον της Ευρώπης.

🎧 Ακολουθήστε μας στο Spotify και στο Apple Podcasts, για να μπορείτε να μας ακούτε οποιαδήποτε ώρα και από οπουδήποτε!

🔔 Κάντε εγγραφή στο κανάλι μας και ενεργοποιήστε τις ειδοποιήσεις για να μη χάνετε κανένα νέο επεισόδιο.

#ΠολιτικήΑνασκόπηση #PoliticalReview #Γερμανία #ΛέανδροςΦίσερ #AfD #Ευρώπη #Geopolitics

Αυτόματη μεταγραφή — ενδέχεται να περιέχει λάθη.

Φίλες και φίλοι, καλωσορίζουμε στη σημερινή μας εκπομπή τον Λέαντρο Φίσερ, Επίκουρο καθηγητή στο τμήμα φιλοσοφίας, πολιτικής και οικονομίας του Αμερικανικού Πανεπιστημίου της Βηρητού με τη Τεράνιο στην Πάφο. Ο σημερινός μας καλεσμένος έζησε για περισσότερα από 20 χρόνια στη Γερμανία, όπου συμμετείχε ενεργά στα αριστερά κινήματα, ενώ παράλληλα αρθρογραφεί και αναλύτει τις πολιτικές και κοινωνικές εξελίξεις στη χώρα.

Σήμερα θα έχουμε την ευκαιρία να συζητήσουμε μαζί του για τη Γερμανία, τις πολιτικές ανακαταδάξεις που συντελούνται στο εσωτερικό της αλλά και τις ευρύτερες εξελίξεις που επηρεάζουν το πολιτικό σκηνικό της Ευρώπης Λέαντρες, σε καλωσορίζουμε στην πολιτική ανασκόπηση και σε ευχαριστούμε θερμά που αποδέχτηκες την πρόσκλησή μας Καλημέρα Ραφαέλο και συγχαρητήρια για την εκπομπή σου Θα πω ότι χρειαζόμαστε παραπάνω πλαίσια στο οποίο μπορούμε να συζητούμε σαν αριστερά στην Κύπρο και πιστεύω ότι εκπομπήσω έναν καλό βήμα μπροστού στην κατευθύνση.

Ευχαριστούμε πάρα πολύ για τα καλά σου λόγια. Λέαντρυ, αρχικά ξεκινώντας τη συζήτηση μας θέλω να δούμε τη γενικότερη νοικονομία που επικρατεί σήμερα στη Γερμανία. Για δεκαετίες η Γερμανία παρουσιοζόταν ως το μεγάλο οικονομικό πρότυπο της Ευρώπης Αφού, μάλιστα, να πούμε ότι η γερμανική οικονομία είχε χαρακτηριστεί από τις ελίτ ως ένα οικονομικό θαύμα, επίσης για χρόνια αποτέλεσε την τέταρτη μεγαλύτερη οικονομία στον κόσμο, με βάση και το ονομαστικό ακαθαριστό χωριό προϊόν, με μια πανίσχυρη βιομηχανία και έναν παραγωγικό μοντέλο που στηρίχθηκε, μεταξύ άλλων, και στη φθηνή ρωσική ενέργεια, στις εξάγωγες και στην βαριά βιομηχανία και στο φτηνό εργατικό δυναμικό από μετανάστες κυρίως.

Σήμερα όμως βλέπουμε ότι αυτό το μοντέλο βρίσκεται αντιμέτωπο με πρωτοφανή για τα δεδομένα της Γερμανίας κατάρρευση, αφού θα μπορούσε να λεχθεί ότι η Γερμανία σήμερα αντιμετωπίζει ίσως τη μεγαλύτερη κρίση στην ιστορία της, τουλάχιστον από την εποχή της ενοποιημένης Γερμανίας και μετά. Ποιο είναι το δικό σου πρωτοσχόλιο?

Νομίζω για να κατανοήσουμε την κατάσταση στη Γερμανία σήμερα πρέπει να πάμε πίσω γύρω στα 25 χρόνια όπου στα τέλη της δεκαετίας του 90 το γερμανικό οικονομικό μοντέλο νοσεί η λεγόμενη τότε παγκοσμιοποίηση είναι οφειλελεύθερη παγκοσμιοποίηση εσταχάητης οι γερμανικές ελίτ νιώθουν ότι χρειάζονται επίγουσες μεταρρυθμίσεις κυρίως του κοινωνικού κράτους για να μπορέσουν να ανταγωνιστούν, του κοινωνικού κράτους και της αγοράς εργασίας.

Τις οτιόντων το οποίων γίνεται είναι ότι στα αρχές του 2000 μια σοσιαδημοκρατική κυβέρνηση υπό τον Gerhard Schoen βασικά τροχιοδρομεί τις σημαντικότερες μεταρρυθμίσεις του γερμανικού, του πάλε ποτέ γερμανικού, πολύ γενναιόδωρου κοινωνικού κράτους στην ιστορία της μεταπολεμικής Γερμανίας. Ουσιαστικά το το οποίο κάνει η γερμανική κυβέρνηση φιλελευθερωποιεί την αγορά ενεργασίας και μεταρρυθμίζει το σύστημα κοινωνικής προνοίας σε μια ανανταγωνιστική βάση όπου ουσιαστικά το κοινωνικό κράτος μετασχηματίζεται ο ρόλος του που αργός βοήθειας θεσμός ο οποίος βοηθά ας πούμε τα άτομα να εισέλθουν ανταγωνιστικά στην αγορά εργασίας.

Πράγμα το οποίο έγινε και στην Βρετανία και σε άλλες χώρες. Αλλά το πιο σημαντικό είναι η φιλευθερωποίηση της αγοράς εργασίας. Όπου σημαίνει ότι αν πάεις σήμερα σε έναν εργοστάσιο της Mercedes ή της BMW στην Γερμανία, μπορεί το 40% των εργαζομένων να έχουν καλούς μισθούς, να έχουν συνδικαλιστική οργάνωση. το άλλο 60% θα είναι άτομα με χαμηλότερο μισθό, πιο επισφαλή και με πιο ομοιωμένες απολαβές.

Το λεγόμενο γερμανικό οικονομικό θαύμα που συντελέστηκε στα χρόνια της Μέρκελ αφενός οφειλόταν στην φτηνή ροή φυσικού αερίου που τη Ρωσία, πράγμα το οποίο είχε ξεκινηθεί από η Σουβετική Ένωση με τη Δυτική Γερμανία τότε, αφετέρου είσαι να κάνει με τον μεγάλον συμβιβασμό που οδήγησε ουσιαστικά η γερμανική συνδικαλιστική καραφιοκρατία την εργατική εντάξη το οποίο υπόθηκε να πούμε που τους κυβερνώντες τότε ήταν ότι κοιτάξτε παιδιά υπάρχει το πράγμα που μάζεται παγκοσμιοποίηση και αν δεν καταφέρουμε να είμαστε ανταγωνιστικοί αν δεν καταφέρουμε να βγούμε πρώτοι στις εξαγωγές παγκοσμίως να πάει όλη η οικονομία μας που κάτω.

Οπότε η συνδικαλιστική γραφειοκρατία αποδέχεται τότα τα πράγματα. Η Γερμανία μετασχηματίζεται. Η ανεργία μειώνεται κατακόρυφα, αλλά μειώνεται γιατί υπάρχει τούτη η εξάπλωση των επισφαλών θέσεων εργασίας μικρής διαχκίας. η γερμανική οικονομία καταφέρνει να κυριαρχήσει εντός της ευρωζώνης με τις νέες εξαγωγές της γιατί πλέον το να παραχθεί ένα γερμανικό αυτοκίνητο κοστίζει λιότερο σε εργατικά χέρια που τούτα που κοστίζει να παραχθεί ένα Renault ή ένα Fiat οπότε βλέπουμε ότι αρχές τους 2000 χώρες με ισχυρές βιομηχανίες όπως η Γαλλία, η Ιταλία αρχίζουν να νιώθουν την πίεση της γερμανικής ανταγωνιστικότητας η οποία αν οφείλεται σε κάποιον τεχνολογικό πλειονέκτημα αν οφείλεται στο ότι οι μισθοί των εργαζομένων σε σχέση με την παραγωγικότητα τους έχουν μειωθεί δραστικά.

Και για κάποια χρόνια το μοντέλο φαίνεται να είναι βιώσιμο για τον γερμανικό καπιταλισμό. Υπάρχει φτηνό φυσικό ρεάριο από την μια, υπάρχει φτηνό εργατικό δυναμικό από την άλλη Τούτον επιτρέπει στις γερμανικές εξαγωγές να κυριαρχήσουν μέσα στην Ευρωζώνη Τούτον επιτρέπει στη Γερμανία να μονοπολίσει τις αποφάσεις της Ευρωζώνης της Ευρωπαϊκής Ένωσης Καλύτερο που δεν ήταν Δηλαδή όταν είχε γίνει η Ευρωζώνη Τούτον θεωρήθηκε ένας πολλά μεγάλος γερμανικός συμβιβασμός εναντί της Γαλλίας Η Γερμανία εφησίαζε το πολύτιμο της γερμανικό Μάρκο αλλά μέσω της αντιεργατικής πολιτικής που ακολούθησαν οι γερμανικές κυβερνήσεις το γερμανικό κεφάλαιο κατάφερε να κυριαρχήσει τούτο το οποίο έχουμε που το 2015 ειδικά και μετά αρχίζουν να φαίνονται οι αδυναμίες του μοντέλου το μοντέλο βασίστηκε πάρα πολλά στη δημοσιονομική πειθαρχία σε δικλείδες συνταγματικές πλέον οι οποίες απαγορεύουν στα κρατήδια, στους δήμους, να δανειστούν σε τόσο βαθμό ώστε να κάνουν χρέη.

Για να κάνεις μια επένδυση η οποία να σου αποφέρει καλές υποδομές έναν πρέπει να μπει σε μια χρεώση για ένα συγκεκριμένο χρονικό διάστημα μέχρι όσο του να αποφέρει με άλλους τρόπους η επένδυση που έκαμε. Με συγχωρείτε πως σε διακοπτώ. Το αυτό που λέμε είναι το σύμφωνο σταθερότητας το οποίο έχουν αποδεχτεί όλα τα κράτη-μέλη της Ευρωπαϊκής Ένωσης.

Και να προσθέσω εδώ ότι υπάρχουν και οι εθνικές ρήτρες διαφυγής στις οποίες καταφεύγουν κάποια κράτη-μέλη, που βλέπουμε ότι όσον αφορά για ζητήματα παιδείας, στέγης, στέγασης κλπ, η Ευρωπαϊκή Επιτροπή δεν αποδέχεται, δεν ενεργοποιεί τις εθνικές ρήτρες διαφυγής, ενώ όσον αφορά για στρατοτικούς εξοπλισμούς βλέπουμε η Ευρωπαϊκή Επιτροπή να ουσιαστικά να επιτρέπει την ενεργοποίηση της Εθνικής Ρήτρας Διαφυγής διορθώσε με αν κάνω κάποιο λάθος Με στάτα λάλη Τότε το πράγμα, η Ρήτρας Διαφυγής που λες ξεκινούσε στη Γερμανία σαν εθνική πολιτική Εθνική πολιτική που εγκατοχυρώνεται μέσα στο Σύνταγμα της χώρας Πώς μεταφράζεται τούτο στην πράξη σημαίνει ότι οι γερμανικές υποδομές είναι πουτεσχυρότερες στην Ευρώπη ενώ είναι στιγμή η γερμανική εντέλεια η συνέπεια και τα λοιπά που ξέρουμε όλα τότε ότι πάει εν ισχύων τα τρένα της Γερμανίας είναι μια καταστροφή δεν ξέρεις βασικά αν θα φτάσεις ή όχι στον προορισμό σου πάντα πρέπει να υπολογίζεις με καθυστερήσεις οι γέφυρες καταραίουν

οι δρόμοι διαβρώνονται η παιδεία η υγεία είναι υποστελεχομένες είναι υποστελεχομένη κλάδη επίσης ας πούμε πάρε παράδειγμα την υγεία ένας τρόπος που τον οποίο η Γερμανία κατάφερε να διατηρήσει τον τομέα υγεία της ας πούμε πάνω παρόλο που ότι οι δαπάνες για την εκπαίδευση καινούριο γιατρών εμειώνονταν όλα τότε τα χρόνια ήταν μέσω της προσέλκυσης ξένων γιατρών πολλών Ελλήνων μάλιστα τους οποίους εκπαίδευσαν ας πούμε τον ελληνικό κράτος και τον οποίον τους καρπούς χαίρεται ας πούμε ο γερμανικός δημόσιος τομέας υγείας. Δηλαδή τούτο το μοντέλο ξέρεις ήταν αρκετά κερδοφόρο αλλά τώρα υπάρχει μια κρίση. Τούτο το συνέστημα το οποίο επικρατεί στη Γερμανία είναι γενικά ένα συνέστημα εθνικής παρακμής.

Δηλαδή ότι πλέον τα γερμανικά προϊόντα δεν είναι τόσο ανταγωνιστικά γιατί η Κίνα με τις τεχνολογικές της μεθόδους με την πρόοδο την οποία έχει κάνει σε διάφορα προϊόντα όπως τα ηλεκτρικά αυτοκίνητα, τεχνολογίες 5G κτλ κατάφερε να προσφέρει κάτι πιο ανταγωνιστικό στις μεγκόσμια αγορά. Επίσης το γεγονός ότι οι γερμανικές αυτοκινητοβιομηχανίες οι οποίες θεωρούν διατμόμηχανή της γερμανικής οικονομίας, ενέθεωρησαν σκόπιμον ή αναγκαίον να επενδύσουν στην ηλεκτρική αυτοκίνηση, τούτον αποδείχθηκε μοιραίο.

Και αποδείχθηκε, ο λόγος που δεν το έκαναν, ήταν γιατί τότε οι επιμηχανίες είναι θυσμένες σε χαμηλούς μισθούς. Και οπότε θεωρήσαν ότι αφού φκάλουμε τα κέρδη μας, εκμεταλλευόμενοι τους εργαζόμενους μας, γιατί να επενδύσουμε παραπάνω κεφάλαιο στην τεχνογνωσία ποιος δεν αγοράζει τα κινέζικα προϊόντα και η μεγαλύτερη γερμανική αυτοκίνητο βιομηχανία σήμερα που μιλάμε είναι η Volkswagen η οποία προχωρεί σε χιλιάδες απολύσεις εργαζομένων επίσης βλέπουμε κάποιες περίεργες κοινοπραξίες στα πλαίσια της πολεμικής οικονομίας όπου η Volkswagen συνάπτει συμφωνίες με την Rheinmetall, τη μεγαλύτερη γερμανική γυναμική βιομηχανία για παραγωγή tanks. Πώς το σχολιάζεις αυτό?

Ξεκάθαρα υπάρχει διαδεδομένη αντίληψη ότι ουσιαστικά το μόνο πράγμα το οποίο μπορεί να κρατήσει τη γερμανική βιομηχανία ζωντανή είναι οι πολεμικοί εξοπλισμοί. Δηλαδή είχαμε το δίδυ που στις απαρχές του πολέμου στην Ουκρανία, ότι οι μετοχές της Rheinmetall είχαν εκπροξευτεί στα ύψη πλέον ας πούμε αν κάποιος θέλει να επενδύσει πες εγώ εσύ ας πούμε θέλουμε να επενδύσουμε σε μετοχές στη Γερμανία η πρώτη επιλογή η οποία να μας προταθεί σαν έναν πολλάς χιούρον ας πούμε στη Γερμανία είναι να αγοράσουμε μετοχές της Rheinmetall υπάρχει βέβαια και η σύμπραξη με άλλα στρατιωτικά βιομηχανικά κατεστημένα όπως το Ισραηλινό βλέπουμε την Ισραηλινή Ελπίτ η οπλοβημηχανία θέλει να κάνει τη σύμπραξη μαζί με τη Volkswagen για να παράγονται τα επιράβλη του Iron Dome στο εργοστάσιο της Volkswagen στο Βόλφσπου οπότε υπάρχει μια λογική πίσω από τούτα η λογική είναι ότι να αναπτυχθεί για έναν είδος στρατιωτικού κεντζιανισμού όπως τον είχαμε να σπον τον τρόπο ψυχρού πολέμου σε χώρες όπως

η Αμερική, η Αγγλία όπου ξέρεις οι πολλές στρατηγικές δαπάνες που εδίδονταν σε μη παραγωγικά πράγματα όπως όπλα κρατούσαν τον ρυθμό κερδοφορίας του συστήματος ας πούμε αρκετά ψηλά γιατί η οργανική σύνθεση του κεφαλαίου κτλ. εμεινήθηκε να σπούμε σχετικά μειωμένη και τούτη είναι η ελπίδα ουσιαστικά των γερμανικών ελίτ πράγμα όμως το οποίο είναι εις αντικρίσταμα στην πραγματικότητα μέσα στις εγωμένες συνθήκες Θα το συζητήσουμε στην πορεία ειδικά όσον αφορά και το Ουκρανικό μετωπό Τώρα θέλω, περνώντας στο κυρίαρχο θέμα των τελευταίων ετών αυτό που μόλις προαναφέραμε του πολέμου στην Ουκρανία βλέπουμε τη γερμανική να στεγνιδάξει και η elite να εξακολουθεί να στηρίζει τη στρατηγική αντιπαράτηση με τη Ρωσία παρά το σημαντικό κόστος για τη γερμανική βιομηχανία, αλλά κυρίως το κόστος για το γερμανικό λαό και τα εργατική τάξη.

Πρόκειται, εσύ πιστεύεις, για μια συνειδητή στρατηγική επιλογή της γερμανικής τάξης ή βλέπουμε ουσιαστικά την υποταγή των γερμανικών οικονομικών συμφερόντων στους ευρύτερους γεωπολιτικούς σχεδιασμούς και των ΙΠΑ και του ΝΑΤΟ. Να με νομίζω πρέπει να είμαστε ξεκάθαροι για τη σχέση μεταξύ του καπιταλιστικού κράτους και των μερικών καπιταλιστικών συμφερόνων Δηλαδή, δεν υπάρχει ένα πράγμα το οποίο ονομάζεται Δηλαδή, η καπιταλιστική τάξη σε κάθε χώρα δεν έχουν ούτε ίδια συμφέροντα Δηλαδή, θεωρούμενο και στην Κύπρο Δηλαδή, πρέπει να σκυρώσει η Ρωσία, κάποιοι κλάδια να χάσουν, κάποιοι άλλοι να κερδίσουν ανάλογα με το πού στέκονται, αν είναι στη ξεδοχεία, η γεγονή, αν είναι υποσχέδιο, αν είναι υποδάσκη.

Ο ρόλος του καπιταλιστικού κράτους και του γερμανικού φυσικά είναι να λειτουργεί σαν ο μακροπρόδεσμος οργανωτής της συσσόρευσης κεφαλαίου στη χώρα. Οπότε νομίζω τούτο το οποίο έγινε με τη μεταστροφή της γερμανικής τάξης της γερμανικής αστικής τάξης σε μια εχθρική πολιτική προς τη Ρωσία δεν ήταν κάτι το οποίο έγινε, ξέρεις πώς να το πω, ενάντια στα συμφέροντα του γερμανικού κεφαλαίου.

Έγινε με βάση τα μακροπρόθεσμα συμφέροντα ασφαλείας που έχει το γερμανικό κράτος. Δηλαδή μπορεί το γερμανικό κράτος ας πούμε να έκαμνε business με τη Ρωσία. Αλλά τούτα τα business πάντα προϋποθέταν μια σχετική νύφεση εντός σχέσεων μεταξύ Ρωσίας-Δύσης όπου η Γερμανία ξεκάθαρα ανήκει μέσα στο δυτικό στρατόπεδο. Και η πολιτική της Γερμανίας, η εξωτερική πολιτική, είναι προφανώς προσανατολισμένη στα δικά της εθνικά συμφέροντα και κάθε φορά όπου επίεναν να πτυχθεί μια κοινή ευρωπαϊκή εξωτερική πολιτική οι Γερμανοί κάθε φορά που έβλεπαν ότι να πρέπει να μοιραστούν κάτι με τη Γαλλία πάντα κατεφεύγασαν στις ΗΠΑ σαν η τελευταία εγγύηση ασφαλείας.

Οπότε το πράγμα δεν νομίζω ότι είναι άντια στα συμφέροντα. Απλώς το γερμανικό κράτος, ο γερμανικός καπιταλισμός, σε τόση κρίση είναι όπου είσαι μεταξύ μιας κακής επιλογής και μιας χειρότερης επιλογής. Η κακή επιλογή προς τότε στιγμή είναι να προσδεθεί το γερμανικό κράτος στους πόλεμους της Ουκρανίας. Υπάρχουν και πολλά εμπριστικές δηλώσεις ανώτατο γερμανικών στρατιωτικών αξιωματούχων για το ότι πρέπει να χτυπήσουμε τη Ρωσία ακολουθεί την δική του σφαίρα ανεπιρροής ειδικά στην Ανατολική Ευρώπη.

Παρατηρούμε μια εντύπωσιακή στροφή προς τον στρατιωτικό επανεξοπλισμό με την κυβέρνηση Μέρτσι να προωθεί τεράστιες στρατιωτικές ζαμπάνες και τη Γερμανία να διεκδικεί έναν αναβαθμισμένο στρατιωτικό ρόλο στην Ευρώπη. κάποιες επίσης αναφορές στο προηγούμενο διάστημα από τον Υπουργό Αμήνας των Πιστόριους ότι η Γερμανία θα ξαναφτιάξει λέει τον μεγαλύτερο στρατό της Ευρώπης ενώχλησαν την ρωσική πλευρά γιατί το να λένε εξαιρεσιμό σε Γερμανία ότι θα ξαναφτιάξει είναι τουλάχιστον κάπως άστοχο και άτομο για να είμαι επίκης η Γερμανία σήμερα διαδραματίζει σημαίνοντα ρόλο φαίνεται όσον αφορά τη στρατηγοποίηση της Ευρώπης με τον πακτολό χρημάτων που θα δοθούν για στρατοτικούς εξοπλισμούς της τάξης των 500 δισεκατομμυρίων ευρώ από το γερμανικό αστικό κράτος, ενώ γίνεται συνεχώς λόγος για τη δημοσιονομική πειθαρχία, όπως είχαμε πει, περιορισμών των κοινωνικών δαπανών και ανάγκη θυσιών από τους εργαζόμενους, αυτό μας λέει η γερμανική αστική τάξη σήμερα.

Μήπως, λέανε, η πολεμική βιομηχανία αντιμετωπίζεται πλέον ως η μοναδική διέξοδος για το γερμανικό κεφάλαιο σε μια περίοδο που το παραδοσιακό παραγωγικό μοντέλο της χώρας φτάνει προς την ολοκλήρωσή του, τουλάχιστον η δική μου ευθύμηση. Εσύ θα μας πεις, με τους λαούς της Ευρώπης να καλούνται να πληρώσουν τα σπασμένα της γερμανικής άρχου σας τάξης?

Κοίτα, αφενός όπως προανάφερα υπάρχει τούτη η ελπίδα ότι η στροφή στους εξοπλισμούς θα βοηθήσει την οικονομία, αλλά νομίζω πρέπει να δούμε ότι στον καπιταλισμό η σχέση μεταξύ των γεωπολιτικών και οικονομικών συμφωνών είναι μια πολλά διαλεκτική σχέση. Τον τή στιγμή έχω την εντύπωση ότι τούτο που προεξέχει ας πούμε για τις ευρωπαϊκές ελλήνες και τις ευρωπαϊκές αστικές τάξεις όχι μόνο στη Γερμανία αλλά στη Βρετανία στη Γαλλία, είναι ο υιοπολιτικός ανταγωνισμός.

Είμαστε σε μια πολλά επικίνδυνη συγκυρία όπου πλέον οι κυβερνήσεις μιλούν ανοιχτά για το ενδεχόμενο πολέμο. Στη Γερμανία διεξάγονται ασκήσεις του ΝΑΤΟ που τα νοσοκομεία πρέπει να δηλώσουν πόσους τραυματίες, πόσους μπορούν να περιθάλψουν δηλαδή τρομακτικά πράγματα. Υπάρχει τούτη η κανενοικοποίηση του στρατοκρατικού λόγου.

και στη Βρετανία επίσης όπου λένε ότι ξέρεις οι Βρετανοί πρέπει να είναι έτοιμοι να πολεμήσουν κτλ. Η Γερμανία πάντα είχε τα δικά της εθνικά συμφέροντα. Η Γερμανία προσπαθούσε για δεκαετίες ουσιαστικά και λόγω του βεβαρημένου ιστορικού της Μητρώου να ασκεί έναν είδος soft power. Δηλαδή ξέρεις για την ασφάλεια αντί σε κοιτάζεσαι προς το ΝΑΤΟ αλλά για τα οικονομικά της ειφέραντα κοίταζε και προς τη Ρωσία, προς την Κίνα, προς τον Παγκόσμιο Νότο για εξαγωγές και μαζί με τη Γαλλία προωθούσαν του την ιδέα ότι η Ευρωπαϊκή Ένωση είναι μια αξιακή δύναμη η οποία ξέρει σε χρησιμοποιία ας πούμε σαν ειδικές επεμβάσεις όπως κάνουν οι Αμερικάνοι αλλά χρησιμοποιεί τα ανθρώπινα δικαιώματα κτλ.

βρισκόμαστε την εποχή του φιλελεύθερου παγκοσμιοποιημένου καπιταλισμού η οποία τέλειωσε ουσιαστικά πριν μερικά χρόνια αρχίσαν να φαίνονται ήδη να διαφαίνεται το τέλος της με την παγκόσμια οικονομική κρίση του 2008 η οποία διακεί μέχρι σήμερα εγώ νομίζω τούτο το οποίο κάνει η γερμανική αστική δάξη του τη στιγμή είναι να σκεφτεί ότι, κοιτάξτε εισερχόμαστε σε μια περίοδο παγκοσμίου πολέμου, όχι με την έννοια μιας γενικής απαραίτητας σύραξης, αλλά βλέπουμε διάφορα μέτωπα, Ιράν, Ουκρανία κτλ. Πρέπει και εμείς ας πούμε, ξέρεις, έναρκει πλέον η οικονομική υπεροχή την οποία είχαμε στην Ευρωπαϊκή Ενωσία, πλέον πρέπει τούτη η οικονομική υπεροχή να μεταφραστεί σε στρατιωτική υπεροχή. Τούτον συνάδει με κάποια πιο μακροπρόθεσμες επιδιώξεις του γερμανικού κεφαλαίου, όπως ας πούμε η μείωση της Ευρωπαϊκής Ένωσης σε έναν αριθμό χωρών της περιφέρειας, όχι της περιφέρειας του πυρήνα, όπως είναι η Γερμανία και κάποιες άλλες ευρωπαϊκές χώρες όπως είναι η Τσεχία, οι Βαλτικές χώρες που λειτουργούν ας πούμε σαν supply chain της γερμανικής βιομηχανίας.

Οπότε δεν είναι καθόλου τυχαίο ότι η Γερμανία τώρα θέλει να εγκαταστήσει μια δύναμη 5.000 αντρώς στη Λιθουανία ξέρεις μετά από το 2ο Μαγκόσμιο Πολέμο οπότε νομίζω είναι ένα πλώς για να απαντήσω νομίζω νομίζω ότι μπορεί να υπάρχει τούτη η ελπίδα ότι τούτης της στρατηγίας δεν θα πάρεσε να βοηθήσουν την οικονομία αλλά νομίζω το κύριο διακύβευμα για τη Γερμανική να συγκεντάξει είναι η επιβίωση του γερμανικού κράτους μέσα στις πιο άγριες ας το πούμε συνθήκες παγκοσμιοποιημένου γεωπολιτικού ανταγωνισμού.

Επίσης θα βλέπουμε ότι υπάρχει πλέον μια περιρρέουσα ατμόσφαιρα στην Ευρωπαϊκή Επιτροπή όπου προτείνεται με αλφαϊόντα η κατάργηση βέτο για τα μικρά κρατημέλη στην Ευρωπαϊκή Ένωση. Δεν ξέρω αν αυτό είναι κάτι που θα εξυπηρετήσει την γερμανική αστική τάξη και ποιες αντιθέσεις θα αναπαράγει μεταξύ των υπολείπων ευρωπαϊκών αστικών τάξεων.

Παρεμπιπτόντως, όσον αφορά και το θέμα της στρατηγοποίησης της Γερμανίας, είδα τον προηγούμενο καιρό, θα μας το πειραιώσεις ή θα μας το διαψεύσεις, αρκετά νεαρά παιδιά να εναντιώνονται με διάφορες εκδηλώσεις και διαμαρτυρίες στους δρόμους της Γερμανίας στο ενδεχόμενο στρατιωτικής κατάταξης. Μάλιστα, πλέον υπάρχει μια νομοθετική τροποποίηση όπου τα νέα παιδιά όταν ταξιδεύουν προαιρετικά αρχικά τους λένε να δηλώνουν σε ποια χώρα θα ταξιδέψουν και πότε θα επιστρέψουν, πώς ταξιολογήθησες όλα αυτά.

Ναι, εξεκάθαρο δαμέω ότι η στροφή προς τη στρατικοποίηση αρχίζει να στρέφεται ενάντια στον ίδιο τον πληθυσμό. Για αρκετά χρόνια η Γερμανία προδούσε τα δικά της γεωπολιτικά συμφέροντα πάνω στις πλάτες άλλων. Αν λέει ο Τραμπ ας πούμε ότι εμείς πολεμούσαμε στο Αφγανιστάν και όλους εσάς και εσείς δεν έκανατε τίποτα, Δεν είσαι όσοι άδικο.

Δηλαδή, η Γερμανία είσαι, να πούμε, είσαι αντιχθητή αντών σωρών του ψυχρού πολέμου. Είσαι και μετά τον ψυχρόν πολέμον, αλλά ως την χρονιά, πριν περίπου 20 χρόνια που καταργήθηκε, υπήρχε το δικαιώμα αντίλησης συνείδησης. Το οποίο χρησιμοποιούσαν οι παραπάνω. Ήταν πολύ εύκολο. Τι συμβαίνει σήμερα όσον αφορά αυτό? Κοιτάξτε, η θητεία καταργήθηκε πριν 20 χρόνια και ο στρατός έγινε ένας πολλά επαγγελμανικός στρατός ο οποίος βασικά είναι τούτο που πολεμούσε στο Αφχανιστάν, στο Κόσοβο, στο Μαλί σε άλλες περιοχές όπου ο γερμανικός εμπεριαλισμός ενέστελνε στρατιώτες αλλά οι στρατιώτες ήταν κυρίως χαμηλόμιστοι που την Ανατολική Γερμανία οι οποίοι έβλεπαν κάποια άλλη διέξοδο παρά να κατατάχτουν και προφανώς τούτο το ίδιο στρατού κάνει ας πούμε για μια ξέρεις χρονικά περιορισμένη στρατική επέμβαση σε μια χώρα του παγκοσμίου όντωπος Αφγανιστάν αλλά αν μιλάς ας πούμε για τον τεχόμενο ενός μεγάλου χερσαίου πολέμου στην Ευρώπη δηλαδή βλέπουμε τους αριθμούς που σκοτώνονται

από τη Ρωσία και την Ουκρανία σήμερα τούτο απαιτεί ένα πολλά πιο μεγάλο στάτευμα να πούμε ότι τον χρόνο του ψυχρού πολέμου ο δυτικογερμανικός στρατός ήταν ο πιο ισχυρός στρατός χερσαίος στρατός ξηράς μέσα στο ΝΑΤΟ, δηλαδή είναι κάτι το καινούργιο τούτο. Το ζήτημα είναι όμως ότι ξέρεις ενώ για πολλά χρόνια ο στρατός προσπαθεί μπαίνοντας μέσα σε σχολεία να διαφημίσει τη Λίωσα να πούμε μια καλή προπτική καριέρας κλπ.

Τούτα τα μέτρα δεν αρκούν και αρχίζει να πέφτει λόγος πλέον για την επαναφορά της στρατηρικής θητείας. όπου θα είναι θελοντική, αλλά ουσιαστικά θα είναι, όπου γίνεται γελός για κατάταξη γυναικών. Και έχουμε ευτυχώς, και θα με εγωθέτω πολλές προσωπικές μου ετπίδες, έναν πολλά, θα πω μαζικό, γιατί εντάξει, κυρίως σε κάποιες πιο μεγάλες πόλεις που συγκεντρώθηκαν το κίνημα, αλλά βλέπουμε μαθητές να φκαινούν στους δρόμους, όχι μόνο ενάντια στη θητία αλλά ενάντια στη λιτότητα σε αλληλεγγύη μαζί με τους Παλαιστίνιους διότι το θέμα της γενοκτονίας των Παλαιστινίων πλέον εκλαμβάνεται που μεγάλων κομμάτων της νεορέας σαν απόδειξη της υποκρισίας της γερμανικής αστικής τάξης και θα δυσκολευτεί πάρα πολλά νομίζω το γερμανικό κράτος να εδρεώσει την στρατοκρατική του κατεύθυνση μέσα στην κοινωνία.

Λοιπόν, κεφάλαιο αιευτέ, αν το προφέρω σωστά. Το κόμμα της γερμανικής ακροδεξιάς, που παρουσιάζεται ως αντισυστημικό, εκμεταλλευόμενο την κοινωνική δυσαρέσκεια για όλα αυτά που έχεις αναφέρει προηγουμένως, την οικονομική ανασφάλεια, απογοήτευση από τα παραδοσιακά κόμματα εξουσίας, την ίδια στιγμή προβάλλει θέσεις που συνδέονται και με τον οικονομικό φιλελευθερισμό ενώ επιχειρεί να μετατοπίσει τη λαϊκή της αρέσκεια προς το μεταναστευτικό και σε ζητήματα εθνικής ταυτότητας όπως και φυσικά όλα τα κομμάτα τέτοιου τύπου.

Ποιος είναι ο ρόλος που επιχειρεί το IFD να διαδραματίσει, πιστεύεις και ποια είναι η σχέση του με το γερμανικό κεφάλαιο. Επίσης θεωρώ ακόμα κάτι πολύ σημαντικό που θα θέλαμε την απόψη σου είναι και η πολιτική θέση που εκφράζει το ΑΕΒΔ για τον τερματισμό του πολέμου στην Ουκρανία και πώς αυτό εξηγείται μέσα στα πλαίσια της γερμανικής αστικής τάξης.

Υποψιάζομαι κάτι, αλλά θέλουμε τη δική σου άποψη. Αξιόκεφαλον ΑΕΒΔ είναι αρκετά μεγάλο. Νομίζω πρέπει να δούμε λίγο πώς άρχισε το κόμμα. Το κόμμα ξεκίνησε σαν έναν, θα έλεγα ακροδεξιό κόμμα, Αρχίστηκε σαν ένα ακραίο νεοφιλελεύθερο κόμμα, του οποίου το κύριο περιεχόμενο ήταν η αντίθεση στα οικονομικά πακέτα, τα οποία εμείς ξέρουμε σαν μνημόνια, τα οποία ενέκρινε το Γερμανικό Κοινοβούλιο προς την Ελλάδα τότε.

Εμείς ξέρουμε ότι τότε τα πακέτα Είναι πιένα στο ελληνικό λαό Είναι πιέναν ουσιαστικά Εμμεσα στις γερμανικές και στις γαλλικές τράπεζες Στις οποίες ήταν καταχρεωμένο Το ελληνικό κράτος Όμως όταν τα πακέτα Οι δημοσιονομικοί ας πούμε Επιρροήπηχα στην Γερμανία Είχε χτυπήσει Όχι τόσο πολλά των μεγάλων κεφάλαιων Αλλά τις μικρομεσαίες επιχειρήσεις Οι μικρομεσαίες επιχειρήσεις οι οποίες είναι πιο εχθρικές απέναντι στα δίκαια των εργαζομένων γιατί εξαρτούνται παραπάνω που την αύξηση του ρυθμού της εκμετάλλευσης της εργασίας οπότε τζαμ έξεκινήσε το ΑΕΦΤΕ σαν έναν κομμάτ προφεσόνων οικονομικών που θεωρήσαν ότι η Γερμανία πρέπει να ακολουθήσει ένα μαντέλο όπως το θατσέρικό μοντέλο έναν βαρβάτων νεοφιλελεύθερο μοντέλο όπως τύπο Αγγλίας.

Βέβαια, για να κάνουμε μια συσσόρευση κοινωνικής βάσης, έπαιζαν πάρα πολλά στο ρατσισμό. Αλλά τον ρατσισμό ενάντια των Ελλήνων είχαν τον ήδη βρει ετοίμο. Που τα γερμανικά μύτια τα οποία κοροϊδεύαν τους Έλληνες ότι ήταν σπάτα, λιώτηταν, τεμπέληδες κτλ. όταν ξεσπάει η λεγόμενη μεταναστευτική κρίση του 2015 που ουσιαστικά ήταν η κρίση ότι ήρθαν μετανάστες ήταν η κρίση του ευρωπαϊκού συνοριακού μοντέλου η εισροή πολλών μεταναστών αναδεικνύει τις ελλείψεις του γερμανικού δημοσιονομικού μοντέλου δηλαδή από τη στιγμή που πρέπει να εντάξεις μέσα στα σχολεία, ας πούμε, εμπρόστιες αλλά το, ξέρεις, οι σχολικές υποδομές διαλυμένες γιατί υπάρχει τούτη η δημοσιονομική πειθαρχία αυτόματα μπορείς να πάεις σε δύο κατευθύνσεις είτε να φταίξεις στο οικονομικό μοντέλο είτε να φταίξεις στους μετανάστες Το ΑΕΤ προφανώς επέλεξε να φταίξει στους μετανάστες προωθώντας οικονομικές πολιτικές που είναι ακόμα πιο ακραίες, νεοφιλελεύθερες που τούτες του λεγόμενου ακραίου κέντρου.

Και ουσιαστικά με την άνοδο ενός μιας ισλαμοφοβικής περιρέουσας στην κοινωνία η οποία δεν εμφανίζεται με τον κλασικό νεοναζιστικό τρόπο αλλά εμφανίζεται σαν άποψη πλειοψηφίας γιατί για να λέμε την αλήθεια η ισλαμοφοβία καλλιεργήθηκε από τις ελλήτες ευρωπαϊκές, τις φιλελεύθερες ευρωπαϊκές ελίτ ήδη από τον καιρό του πολέμου κατά της τρομοκρατίας.

βρίσκει πρόσπορον έδαφος η προπαγάνδα ενάντια των ξένων των μεταναστών του ΑΕΦΤΕ αλλά στρέφεται επίσης και εναντίον της κυρίαρχης οικονομικής πολιτικής που είναι, ξέρεις, η Άγγελα Μέρκελ βλέπει ακόμα την Ευρωπαϊκή Ένωση σαν το μέλλον της γερμανικής δύναμης κτλ το ΑΕΦΤΕ έχει μια ευρωσκεπτικιστική τάση η προέλαση του ΑΕΦΤ δεν θέλει ότι έχει να κάνει με γνώση ότι οι γυναικοί που υγούνται του κόμματος είναι πολλά έξυπνοι, έχει να κάνει τις αδυναμίες ειδικά της αριστεράς και την οποία μπορούμε να θα συζητήσουμε μετά για την αριστερά όσον αφορά το Ουκρανικό το ΑΕΦΤ ουσιαστικά εκφράζει τα συμφέροντα κυρίως μικρομεσαίων επιχειρήσεων οι οποίες έχουν δεχτεί τα μέγιστα σε πλήγματα που τεσκυρώσει στο φθινό ρωσικό φυσικό αέριο, κυρίως στην Ανατολική Γερμανία.

Και ειδικά στην Ανατολική Γερμανία, το ΑΕΤ, ας πούμε, πέφτει σε έναν πρόσφορο έδαφος, όπου υπάρχει γενικά και λόγω της κοινωνικοποίησης πολλού κόσμου μέσα στην Ανατολική Γερμανία, υπάρχει τούτη της πιστεία ενάντια στην εξωτερική πολιτική των ΙΠΑ, και μπορεί εύκολα κάποιος να κάνει το επιχείρημα ότι ξέρετε ο πόλεμος στην Ουκρανία είναι κάτι το οποίο επεβάλλαν οι Αμερικάνοι σε εμάς και πρέπει να προασπίσουμε τα δικά μας εθνικά συμφέροντα που όπως ανέδειξα πριν μια λυπής αναγνώση ισχύει εν μέρη αλλά είναι ουλικό.

οπότε με τούτον τον τρόπο το ΑΕΦΤΕ θερίζει στην Αναλλατική Γερμανία αλλά θα έλεγα ότι το ΑΕΦΤΕ ουσιαστικά ξέρεις ότι όλοι που ψηφίζουν ΑΕΦΤΕ θα μπορούσαν να ψηφίζουν και αριστερά το ΑΕΦΤΕ ουσιαστικά παίρνει ιδέες οι οποίες επικρατούν κυρίαρχα στην κοινωνία και ριζοσπαστικοποιείται να σου πω ένα παράδειγμα τούτη η ιδέα ότι πρέπει να προσέξουμε τα δικά μας οικονομικά συμφέροντα και ότι πρέπει ας πούμε να ανταγωνιστούμε, να δεχτούμε πιο λίους μισθούς γιατί αλλιώς έρθει ο Βούλγαρος, ο Ρουμάνος και να πάνε σε μεταεργοστάσια.

Μια ιδέα η οποία είναι κυρίαρχη μέσα στη συνδικαλιστική γραφειοκρατία. Οπότε απλώς το αεύτερο ίσως πασικοποιεί το. Η Ισλαμοφοβία είναι κυρίαρχη μέσα στο γερμανικό φιλελεύθερο mainstream. Απλώς το αεύτερο και τέτοιο ίσως πασικοποιεί το. Δηλαδή, δεν ξέρω τι εφήβρεν των τρόχων Απλώς, κάνει όλα τούτα τα στοιχεία Και μετατρέπει τα σε μια δύναμη Η οποία έχει πλέον φασίζουσα χαρακτηριστικά Και από το διόν πολλά σημαντικό Αν δεν είναι αυτό το πράγμα που θέλω να πω Το ΆΕΦ έχει πολλές αντιφασίσεις όσον αφορά το θέμα της στρατικοποίησης Για ένα παράδειγμα Έγιναν εκλογές πρόσφατα στο κρατήριο της Σαξονίας Άνχαλπ έναν φτωχόν, όχι και τόσο πολυπληθέσιο Ανατολικογερμανικών κρατήριων όπου το ΑΕΦ τήρθε σε πρώτον κόμμα υπάρχει μια μικρή πόλη σε το κρατήριο το Ζάγκες Χάουζεν όπου η Ισραηλινή Ελπίτ θέλει να χτίσει ένα εργοστάσιο όπλων λοιπόν και ερωτήθηκαν το ΑΕΦ εσείς που είσαστε πολίτες ανάντιον του πολέμου στην Ουκρανία γιατί τι είναι η θέση σας πάνω αντισέτουτον

και είπε ότι, κοιτάξτε, αν θέλουμε να φτιαξουμε όλους τους ξένους, να χρειαστούμε όσα όπλα γίνεται. Δηλαδή, ήταν πολλά φρικτόρατσιστικών πράγμα, αλλά υπήρχε ένας σκοπός. Δηλαδή, ήθελαν να κρύψουν το γεγονός ότι ουσιαστικά μπορεί να είναι εναντίον του πολέμου στην Ουκρανία, για κάποια δικά τους συμφέροντα, αλλά δεν είναι εναντίον της στρατηγοποίησης της Γερμανίας, δεν είναι εναντίον της επαναφοράς της στρατηγικής θητείας, είναι υπέρ και με το παραπάνω και υπάρχουν και ενδείξεις ότι κάποια, ξέρεις έχουμε μια κατάσταση όπου το ΑΕΦΤ κανιβαλίζει τη χριστιανοδημοκρατία και έχει και παραπάνω μερίδες του μεγάλου κεφαλαίου οι οποίες λένε, όπως λέαν και οι ερθοπλίστες γιατί χρήση να αρχίσει τότε στην Ελλάδα γιατί ω, είμαι το ΑΕΦΤ ίσως θα χρειαζόμαστε μια εθνική αναπτυξιακή πολιτική που να ξέρεις να αναζωγονίσει το κεφάλαιο μας γιατί έχεις τους Κινέζους έχεις τον Τάτε και αν δεν κάνουμε κάτι να μας φάνουν λίτουτοι οπότε ξέρεις είναι η αντισυστημικότητα του ΑΕΦΤ

κάτι το οποίο με τη σωστή στρατηγική μπορείς να ξεσκεπάσεις και όσον αφορά τις αντιθέσεις της Alice White για παράδειγμα της επικεφαλής του ΑΕΦΤ εσύ πώς τις εξηγείς ενώ είσαι ο γνώσος ότι ζεις στην Ελβετία ότι το φορολογικό της Μητρώ είναι στην Ελβετία για παράδειγμα ενώ πουλά τον πατριωτισμό προς τους... Καλά εντάξει, ο φασισμός σαν φαινόμενο είναι καθαρά δημαγωγικός.

Δηλαδή ο φασισμός ποτέ ιστορικά είχε κάποια σχέση με την αλήθεια. Η λογική του φασισμού είναι όσα ψέματα πεις, όσο το καλύτερο και μια αρνητική ταύτιση που δημιουργεί ο φασισμός. Δηλαδή, ξέρεις, ρωτούσαν στην... Είδα ρεπορτάζ, όπου ρωτούσαν κόσμος στην Σαξονίαν, αν, αλπρίδες εκλογές, τι είναι να ψηφίσει. Και όμως, όταν τους ρωτούσαν να ψηφίσουν με ένα ΑΕΦΤΕ, ρωτούσαν τους, μα, εμείς ξέρετε ότι το ΑΕΦΤΕ έχει τούτερες θέσεις πάνω στο σύνταξιο τοτικών, πάνω σε τούτο, πάνω σε τούτο.

Η απάντηση ποια ήταν πάντα. Ε, οι άλλοι είναι καλύτεροι. Κάτι μου θυμίζει εδώ συγκεκριμένου Ναι, τούτο είναι το οποίο και σημαντικό για εμάς στην Κύπρο γιατί ξέρεις με πολλούς τρόπους το γερμανικό και το κυπριακό πολιτικός κοινικός έχουν αρκετές ομοιότητες σε κάποια πράγματα τούτο είναι το οποίο οδηγεί τον κόσμο στην ακροδεξιά δεν είναι απαραίτητα η πίστη του ότι η ακροδεξιά να βελτιώσει την οικονομική του θέση αλλά εντός ότι αυρωμένες οι σχέσεις αλληλεγγύης που έχουμε στην κοινωνία μας όπου υπάρχει κόσμος που σου λέει ναι ξέρω ότι έφτασα αλλά λέει σου έφτασα ούτε ο άλλος ο μετανάστης, ο ξένος κλπ και εντούτο το πρέπει να αντιληφθούμε για τη σημερινή μπαγκόσμια ανακροτεξία είναι ότι δεν έχει κάποιο θετικό ουτοπικό να σπούμε πρόσημο δηλαδή ο Σιναζί ας πούμε και οι φασίστες του Μουσολίνη προβάλλονται έτσι μια ουτοπία να σπούμε καθαρά εθνικιστικοί, εθνοτικοί όπου ξέρεις οι ταξικές αντιθέσεις θα εξαφανιστούν δια μαγείας και το έθνος θα ζει ευτυχισμένο. Ούτε καν τούτο

δεν το προσφέρει πλέον ο σημερινός φασισμός. Ο σημερινός φασισμός είναι ένα φαινόμενο το οποίο το momentum του είναι σε μια αρνητική ενταύτιση. Δηλαδή είναι στον αντοπικισμό, είναι στην παράνοια ενάντια σε κάθε τι ξένο και βλέπουμε τα αποτελέσματα. Έχεις αναφέρει προηγουμένως ότι πιστεύεις πως το IFD κυρίως στηρίζεται από αυτά τα τμήματα των μικρομεσαίων επιχειρήσεων, αν έχω καταλάβει σωστά.

Αυτό σημαίνει για σένα ότι δεν στηρίζεται και από τα μεγάλα κεφάλαια και μονοπόλια του γερμανικού κράτους. Πώς το εξήγεις εσύ. Κοίταξε, ο φασισμός ιστορικά ήταν πάντα ένα φαινόμενο μιας οικονομικά συμπιεσμένης μικροαστικής τάξης, η οποία βλέπει εχθρούς παντού. Βλέπει που την μια των εχθρών του μεγάλου κεφαλαίου, ο οποίος πάντα μεταφράζεται στο χρηματιστικό κεφάλαιο, άρα τότε οι Εβραίοι, δηλαδή τούτος ήταν ο αντισημιτισμός του Χίτλερ.

και από την άλλη βλέπει το εργατικό κίνημα το οποίο ξέρεις απειλεί τα μικροαστικά στρώματα αλλά παρέσθεση ο Χίτλερ είχε στηριχτεί από τα μεγάλα κεφάλαια ναι, πράγμα, ναι, ναι αλλά το που θέλω να πω είναι ότι το μεγάλο κεφάλαιο τότε στη Γερμανία δεν ήταν ιδεολογικά πεπισμένο εθνικο-σοσιαλιστικά το μεγάλο κεφάλαιο εκατάπηκε τον ναζισμό του Χίτλερ σαν έναν μπικρό φάρμακο το οποίο έπρεπε να πηγεί αν ήταν για να σωθεί από μια σοσιαλιστική επανάσταση Πέβαια σήμερα στο παγκόσμιο, μόνο στη Γερμανία έχουμε μια ιδιαίτερη κατάσταση όπου βλέπουμε την ακροδεξιά να αυξάνεται, αλλά δεν έχουμε να πούμε και το μεγάλο, δηλαδή και το σοσιαλδημοκρατικό κόμμα αντιδεκαδείαν του 30 στη Γερμανία Ήταν πολιτοφυλακές, ήσαν ξέρω εγώ, μιλούσαν και με μαξισμό Και εκτός που το κομμουνιστικό κόμμα Σήμερα δεν έχουμε τέτοιες δυνάμεις μέσα στην εργατική τάξη Σήμερα έχουμε μια εργατική τάξη και στην Γερμανία και στην Κύπρο Η οποία είναι ακινητοποιημένη ουσιαστικά Οπότε έχει και μια άλλη ποιότητα το είδος του φασισμού

Το οποίο βλέπουμε σήμερα είναι ένας φασισμός ο οποίος ουσιαστικά χτίζει πάνω στα πιαστικοποίηση ουσιαστικά του ακραίου κέντρου και αναλαμβάνει που τζαμέ και εντάξει δημιουργεί άλλους εχθρούς είναι η woke κουλτούρα είναι οι μετανάστες είναι το ένα το άλλο αλλά το ότι των μεγάλων κεφάλαιων τζαμέ που βλέπει τα οικονομικά τους συμφέροντα να απειλούνται στην προηγημένη περίπτωση να πάει και με το φαζισμό, το ξέρουμε και εβλέπω το πράγμα να γίνεται για να είμαι δίκαιος εντάξει, έπαιξε το τελευταίο του χαρτί το ακραίο κέντρο στη Γερμανία αλλά αν τυχεία, να σου πω ένα παράδειγμα στο Περολίνο το κόμμα της αριστεράς ευκήκε πρώτο στις εκλογές προβάλλοντας το το σύνθημα της απαλωτρίωσης των μεγάλων real estate owners το πράγμα επιρροδόνται σε μια νηστερία μία νηστερία ενάντια στην αριστερά ότι να μας κάνει η Πενεζουέλα, να μας κάνει η Κούβα ότι να πάρει τα σπίτια του κόσμου ξέρεις και αρχίσαν να εμφανίζονται άρθρα σε μεγάλες αστικές εφημερίδες όπως η Frankfurt Allgemeine Zeitung

με τον τίτλο γιατί να μην απαγορεύσουμε την αριστερά έναν κόμμα δηλαδή το οποίο ψηφίζει το 1 τέταρτον του Περολίνου οπότε τούτο η ούλη αντικομουνιστική, αντιαριστερή θερία δημιουργείται και με τον επιπλέον σκοπό να κάνει κανονικοποιήσει το αεφτέος και το οποίο ξέρεις, εντάξει μπορεί να μείνει και πολλά καλή αλλά είναι ο παμπούλας ας πούμε.

Μόλις διαβάζα χθες για το DL και στο Βερολίνο ότι δεν ξέρω έχει σχηματίσει την κυβέρνηση έτσι, λοιπόν ότι ψηφίστηκε Εμπέρασαν οι τροποποιήσεις για κρατικοποίηση δεκάδων χιλιάδων κατοικιών και ότι οι κατοικίες, λέει στο Βερολίνο, η πλειοψηφία τους ανήκουν σε πέντε εταιρείες. Ναι. Λοιπόν, η αριστερά, όχι μόνο η αριστερά, υπήρχε το 2021 ένα δημοψήφισμα στο Βερολίνο, μη δεσμευτικό, το οποίο εκαλούσε την απαλωτρίωση γι' οχτή μόνο, ή πώς τους λέμε στους εταιρείων στέγης που είχαν πάνω από 3.000 εκκληστικές μονάδες Είναι οι εταιρείες διαχείρισης ακινήτων Ναι, ακριβώς με πάνω από 3.000 εκκληστικές μονάδες Ίσως η Δημοκρατική Κυβέρνηση η οποία έχει ευκεί στις εκλογές τότε είπε ότι δεν ζητεύω, θα το εφαρμόσουμε το πράγμα είναι ανάντιαστες στους κανόνες της ελεύθερης αγοράς κτλ.

Και το Λίνκε ουσιαστικά ευκήγε, μεταξύ άλλων λόγων, το πρώτο κομμά γιατί είπαν ότι εμείς θα το εφαρμόσουμε το πράγμα. Άλληστα. Λοιπόν, όμως, ουσιαστικά το τόπο το οποίο έγινε μόλις οι κερδίσεις της εκλογής στο Λίνκε ακολούθησε μια ιστερία όπου το Λίνκε ήταν αντισημητικό γιατί μεγάλη μερίδα του στηρίζει έμπραχτα των αγώναν των Παλαιστινίων ότι είσαι σχέση με το οργανωμένο έγκλημα γιατί θεάθηκε ένας Άραβας μεγαλοεγκληματίας εντελώς τυχαία στην μετεκλογική φιέστα του κόμματος στο Νόικχολμπ μια περιοχή με σημαντικό αραβικό στοιχείο ότι είναι Ισλαμοφασιστός ταλληνική κτλ κτλ ξέρεις που λατούτα υπήρξε εντούτη η ιστερία η οποία έχει έναν ξεκάθαρον πολιτικό λόγο. Ουσιαστικά η πράσινη και η σοσιαλδημοκρατία δεν ήθελαν να συμμαχήσουν με το ΛΙΝΚΕ αλλά δεν μπορούσαν να φανούν στους ψηφοφόρους τους ότι προτιμούν καλύτερα να συμμαχήσουν μαζί με το ΤΣΕΤΕΟΥ με τη δεξιά δηλαδή. Οπότε πιέσαν το ΛΙΝΚΕ ας πούμε να απολογηθεί, να λογοκρίνει τη φιλοπαλαισθηνιακή του τάση μέσα στο κόμμα

και καταλήξασες σε μια συμφωνία στο τέλος η οποία τι προνοεί λέει ότι θα παλωτριωθούν εταιρείες όχι με πάνω που 3.000 οικιστικές μονάδες αλλά με πάνω που 10.000 οικιστικές μονάδες αυτό το πράγμα δεν θα γίνει άμεσα θα γίνει σε περίοδο εντός τριών χρόνων Και τι θα γίνει σε τότε τα τρία χρόνια Τούτες οι εταιρείες Θα αρχίσουν να μοιράζονται Σε διάφορα holdings Γιατί η εταιρεία που έχει 20.000 σπίτια Θα γίνουν Θα γίνουν 8 εταιρείες Με 3.000 ας πούμε μονάδες Καθεμία ή πιο λίγες Διαρκέτο χρόνο Στα μεγάλα συμφέροντα Τούτη συμφωνία Να Ξέρεις, ουσιαστικά είναι να γλιτώσουν που την απαλωτρίωση.

Και μέσα σε τότε τα τρία κλούνια... Άρα τον Τιελίκ και με λίγα λόγια έχει υποκύψει στις πιέσεις των πρασίνων και των σοσιαλδημοκρατών δηλαδή. Ναι, έχει υποκύψει. Δεν υπήρχε περίπτωση... Σίγουρα. Δεν υπήρχε περίπτωση η σοσιαλδημοκρατία, η οποία ειδικά στο Βερολίνο σειρίζεται πάρα πολλά από το λόπι του real estate να συμφωνήσει σε μια ουσιαστική αναπαλωτρίωση. Και επίσης μέσα σε τότε τα τρία χρόνια δίνεται και αρκετή ευκαιρία στα άλλα κόμματα να προσφύγουν στο ανώτατο ομοσπονδιακό δικαστήριο, το συνταγματικό δικαστήριο, το οποίο θα βγάλει μια απόφαση που θα λέει ότι η αναπαλωτρίωση είναι αντισυνταγματικό γιατί παραβιάζει τους όρους της ελεύθερης ιδιοκτησίας. Οπότε θα σου πω το σύστημα είναι εντάξει δεν υπάρχει η νομική οδή για παλωτρίωση περιορισμένες μέσα στο καπιταλιστικό σύστημα. Ακριβώς. Αυτό ήταν σωστό να δεχτεί το ζήτημα είναι και ένα ζήτημα το οποίο πρέπει να δεχτεί και στην Κύπρο. Και στην Κύπρο.

Ειδικά στην Λεμεσό. Συγγνώμη που φεύγω από τη Γερμανία Αν πάω στην κύκλωνα, ένα από τα πιο μεγάλα προβλήματα τα οποία έχουμε σε ό,τι αφορά το λόγο που διαμορφώνεται γύρω από το στεγαστικό είναι ότι οι λύσεις οι οποίες προτείνονται είναι πάντα για κάποια πιο μεγάλη παρέμβαση του κράτους να ρυθμίσει να δουλέψει λίγο με τον ιδιωτικό τομέα και πάντα θεωρούμε ότι ο ιδιωτικός τομέας οι χρηματομεσητικές εταιρείες οι κονστράκτορες, ότι είναι η αιρία η Ελλάδα τους οποίους πρέπει να αντζήξουμε γιατί είναι η ατμομηχανή της Κυπριακής βιομηχανίας.

Εγώ νομίζω ότι πρέπει να το δείξουμε και πρέπει να τεθεί και το αμέσθημα αναπαλωτρίωσης μεγάλων εταιριών οι οποίες χτίζουν πύργους τους οποίους αφήνουν άδειους στην ίδια στιγμή που ο κόσμος δεν έχει να φάει. Δηλαδή χρειαζόμαστε ετήματα τα οποία να διευρύνουν και λέω ότι μέσα στον καπιταλισμό τα ετήματα θα υλοποιηθούν αλλά να διευρύνουν το φάσμα του εφηχτού και να ριζοσπαστικοποιούν συνειδήσεις με τον όντων τρόπο.

Το οποίο έκαμε το κόμμα της αριστεράς στο Βερολίνο με το να θέσει το ζήτημα της απαλωτρίωσης ήταν αρκετά... Άγγιξε έναν ταμπού το οποίο υπάρχει όσον αφορά την ιερότητα του ιδιωτικού τομέα. Και είναι ένα πράγμα, νομίζω, παρόλες στα προβλήματα το οποίο αντιμετωπίζει στο Περιορήνων όπως λέμε τώρα τη στιγμή, το οποίο είναι πολιτικής φύσης κυρίως, πρέπει να το δούμε και στην Κύπρο όσον αφορά το στεγαστικό.

Δηλαδή πρέπει να σταματήσουμε πλέον να θεωρούμε ότι κάθε λύση στο στεγαστικό πρέπει να λαμβάνει υπόψη και τα συμφέροντα του ιδιωτικού τομέα και πρέπει να θέσουμε νομίζω και στην Κύπρο γενικά θέμα αναπαλλοτρίωσης εταιριών οι οποίες χτίζουν ας πούμε νοικιστικές μονάδες οι οποίες μένουν άδειες στην ίδια στιγμή που παραπάνω ο κόσμος δεν μπορεί να πληρώσει το ενίκιο του αν έχει ενίκιο ή δεν μπορεί να βρει σπίτι ή δεν μπορεί να βρει δάνειο για να χτίσει σπίτι οπότε χρειαζόμαστε συνθήματα πολιτικές οι οποίες αν και μπορεί να μην υλοποιούνται μέσα στο εφιστάμενο σύστημα εν τούτοις διευρύνουν μέσα σε συνειδήσεις του κόσμου τα όρια του εφικτού και ριζοσπαστικοποιούνται σε συνειδήσεις.

Σωστά, είναι ένα εξαιρετικά σημαντικό ζήτημα, το ζήτημα της στέγασης και στη Λεμεσό, που κατοικούμε. Νομίζω θα πρέπει κάποια στιγμή να το δούμε πολλά πιο σοβαρά, πλέον ο κόσμος έχει φτάσει στα όρια του. Εν πάση περιπτώσει, να συνεχίσουμε για να τελειώσουμε σιγά-σιγά τη συζήτηση μας, θέλω να πω να πούμε και λίγο για τις σχέσεις Ισραήλ-Γερμανίας ο καγκελάριος Μέρτσε έχει αναφερθεί στο παρελθόν ότι το Ισραήλ κάνει τη βρώμικη δουλειά για εμάς αναφερόμενος στις Ισραηλινές επίθεσεις κατά του Ιράν το προηγούμενο διάστημα η Γερμανία επίσης επικαλούμενη διακόστη ιστορική της ευθύνη για το ολοκαύτωμα έχει αναγάγει την ασφάλεια του Ισραήλ σε ζήτημα κρατικής πολιτικής δίνοντας λευκή επιταγή στο κράτος του Ισραήλ.

Την ίδια στιγμή η γερμανική στήριξη προς το Ισραήλ, ακόμη και εν μέσω γενοκτονίας και εγκλημάτων πολέμου στη Γάζα, έχει προκαλέσει πάμπολες κέντρονες αντιδράσεις, ενώ σοβαρά ερωτήματα γύρονται μάλιστα και για την αντιμετώπιση των φιλοπαλαιστινιακών κινητοποιήσεων στον εσωτερικό της χώρας από το γερμανικό λαό. Εσύ θεωρείς ότι πίσω από αυτήν την πολιτική βρίσκεται αποκλειστικά το ιστορικό βάρος του ολοκαυτώματος ή υπάρχουν βαθύτερα γεωπολιτικά και ταξικά κυριοσυμφέροντα που καθορίζουν τη γερμανική στάση απέναντι στο ζήτημα της Παλαιστίνης.

Ναι. Σίγουρα αν έχει να κάνει με τις ενοχές τις οποίες ακούμε συχνά ή το ιστορικό με παρεμμένων παρελθόν η σχέση της ομοσπονδιακής δημοκρατίας της Γερμανίας γιατί η Ανατολική Γερμανία έχει μια άλλη σχέση με το ζήτημα η Ανατολική Γερμανία στηρίζει τον Αραφάτ στους Παλαιστίνιους η σχέση της Δυτικής Γερμανίας με την Ισραήλ ήταν πάντα ένα παρεδός ουσιαστικά οι Αμερικάνοι αρχές της δεκαετίας του 1950 ήθελαν να επανεντάξουν τη Δυτική Γερμανία μέσα στον Δυτικό Συνασπισμό παρά τις αντιθέσεις, τις αντιρήσεις ας πούμε της Γαλλίας και ένας από τους τρόπους με τους οποίους ας πούμε η Γερμανία του Αντενάου ερ τότε, η δυτική Γερμανία μπορούσε να αποδείξει ότι δεν είναι η παλιά Γερμανία παρόλο που ο κρατικός μηχανισμός ήταν στελεχωμένος που πρώην να ζει ήταν ας πούμε να πει ότι θα δώσουμε αποζημιώσεις για το λόγο αυτό μας στο Ισραήλ και απολογούμαστε και θα στηρίζουμε το Ισραήλ κλπ.

Οπότε υπήρχε εξ αρχής έναν έτσι γεωπολιτικό παρεδόσε σε σχέσεις. Τώρα το πώς ενωμιμοποιεί τούτη η σχέση στους εσωτερικούς είχε πάντα να κάνει με διάφορες κοινωνικές δεργασίες, τις πολιτικές μνήμεις του γερμανικού παρελθόντος, το κίνημα των φοιτητών του 1968 που άρχισε να θέτει ζητήματα ιστορικής ευθύνης κτλ. Μια πολλά μεγάλη συζήτηση, το οποίο μπορούμε να κάνουμε μια άλλη φορά.

Αλλά το που θέλω να πω είναι ότι πρέπει να διαχωρίσουμε μεταξύ τις διακηρύξεις που λαλεί η Γερμανία για τις σχέσεις με το Ισραήλ και τις υπαρκτές της σχέσεις με το ζήτημα του Παλαιστινιακού, του Ισραήλ, τη Μέση Ανατολή ευρύτερα. Το δεύτερο είναι απορρέει κατά τη δική μου άποψη ούτε σχέσης της Γερμανίας με τις Ηνωμένες Πολιτείες. Η Γερμανία ουσιαστικά θα κάνει στο Παλαισθηνιακό ό,τι κάνουν και οι Ηνωμένες Πολιτείες της Αμερικής.

Αμερικής. Και για να λέμε την αλήθεια όσον αφορά, ας πούμε, τον τρόπο των οποίων ψηφίζει η Αρμάνια στη Γενική Συνέλευση, στην Ευρωπαϊκή Ένωση είναι άσχημος αλλά έχει χειρότερες χώρες π.χ. κάτι Τσεχίες, κάτι Αυστρίες κτλ. Που είναι κάπως πιο ιδεολογικά φυξαρισμένες. Η αναγωγή της ασφάλειας του Ισραήλ σαν εθνικό συμφέρον ή εθνική ταυτότητα είναι ένα μέσο είναι έναν στοιχείο το οποίο δεν είναι τόσο πολλά στοιχείο εξωτερικής πολιτικής αλλά εσωτερικής πολιτικής.

Είναι έναν ιδεολόγημα ρατσιστικό το οποίο λέει ουσιαστικά στα εκατομμύρια άτομα γερμανούς πολίτες μουσουλμανικής καταγωγής ότι αν εσείς δεν έχετε εσείς ας πούμε αν δεν νιώθετε ενοχές για το που έκαμε η Γερμανία στους Εβραίους δεν μπορείτε να θεωρήσετε δεν θεωρήσετε Γερμανοί οπότε είναι έναν εργαλείο αποκλεισμού και κυρίως είναι έναν ιδεολογικό όπλο εναντίον της αριστεράς γιατί τούτος ο λόγος τον οποίο ξεκινήσει η Άγγελα Μέρκελ μιλώντας προς τα από την Κνεσέτ το 2008 λέγοντας ότι η ασφαλετή Ισραήλ για μας είναι το υπερθέντο και τα λοιπά, διαδραματίζεται σε έναν πλαίσιο όπου ξεσπάει Παγκόσμια οικονομική κρίση Και έναν καινούριον κόμμα Το κόμμα της αριστεράς, το ΛΥΝΚΕ τότε Αρχίζει να αμφισβητεί Ας πούμε Τες αρχές της νεοφιλελεύθερης ορθοδοξίας Οπότε πώς μπορείς Να αποπροσανατολίσεις την αριστερά Να την εξημερώσεις Να την κάνεις ουσιαστικά Να μην σε απειλεί πλέον Ξεκινάς μια συζήτηση Ότι ξέρετε ο αντισημιτισμός σήμερα στη Ρεμανία δεν προέρχεται από τους συντηρητικούς ή ακόμα και τους ακροδεξίους.

Ακριβώς. Αλλά προέρχεται από τους μουσουλμάνους, τους μετανάστες και από τους αριστερούς. Ακριβώς. Και βλέπουμε το και στην Κύπρο να γίνεται. Το ζούμε σε κάθε χώρα, εν τω συγκεκριμένο, και στην Κύπρο. Ναι, ναι, ακριβώς. Τούτο είναι το πράγμα, η Γερμανία το έχει εξάγει στην υπόλοιπη Ευρωπαϊκή Ένωση. Στη Γαλλία, στην Ιταλία, στην Ελλάδα.

Στην Ελλάδα ότι ένας αντισημίτης Ακροδεξιός φασίστας όπως ο Άδωνης Ο Γεωργιάδης Έχει το θράσος να κατηγορεί την αριστερά Ότι είναι αντισημιτική Εντάξει φυσικά Πολλά πιο εύκολο Να το διαστανθεί Στην υποκρισία στην Ελλάδα Αλλά είναι ένα γερμανικό προϊόν Λοιπόν Λέαντρε Νομίζω θα μπορούσαμε να συζητούσαμε για τις ώρες Για το θέμα του φασισμού Αλλά κυρίως και της αριστεράς ειδικά για το θέμα της αριστεράς στη Γερμανία θα ήθελα να σε ξανακαλέσω να συζητήσουμε για την αριστερά στη Γερμανία το πρόσεχες διάστημα γιατί είναι ένα ζήτημα που μας ενδιαφέρει αρκετά πιστεύω θέλω πριν να κλείσουμε να μας πεις όμως δύο λόγια και για το πώς προέκυψε το νέο γόμμα BSW της ΣΑΡΑ και να μας πεις δύο λόγια για τη Σάρα, η οποία αυτοπροσδιορίζεται ως έναν κόμμα αριστερών, έναν κόμμα αρχών, όπως η ίδια λέει.

Το κόμμα δεν λέει, η Σάρα Βάγκη λέει ότι δεν είμαι αριστερή, γιατί όλοι οι αριστερά και οι δεξιά έχουν χάσει τη σημασία τους. Έτσι για να ξεκαθαρίσουμε. Και εντάξει να δεις, η Σάρα Βάγκη έχει ταπολέλεσσε μια απάντηση σε αστραλική διέξοδα της αριστεράς πανευρωπαϊκά μετά την κολοτούμπαν του ΣΥΡΙΖΑ το 2015, όπου το ιδεολόγημα του ότι θα μεταρρυθμίσουν την Ευρωπαϊκή Ένωση είναι κατερέψει.

Η Σαραβάγκη Αγκνέχτ άντλησε το συμπέρασμα ότι ουσιαστικά για να ανακόψουμε την ακροδεξιά πρέπει να μιλήσουμε στην ακροδεξιά, για να το πω έτσι όσο πιο ντούρα γίνεται. Οπότε οι θέσεις της μεταναστευτικών ουσιαστικά πλησιάζονται στις θέσεις του ΑΕΦΤ, Η Σαραβάγκη νέχτε αρνείται συστηματικά ότι το ΑΕΦΤ αποτελεί ένα φασιστικό κόμμα.

Μιλάμε και για συνεργασία με το ΑΕΦΤ, έτσι? Ένα ακριβώς συνεργασία, αλλά ουσιαστικά έχει σπάσει των κλειών γύρω του ΑΕΦΤ, των οποίων είχαν κάνει όλα τα άλλα κόμματα. Κοιτάξτε, μεγάλη συζήτηση, ευχαριστώ από πολλά, αλλά θα πω το εξής. Η πολιτική του να μιμηθούμε την ακροδεξιά για να ανακόψουμε την ακροδεξιά απέτυχε παταγωδώς.

Αν δούμε τα εκλογικά αποτελέσματα στη Σαξονία Ανάγχαλτ, βλέπουμε ότι το ΜπΕ ΣΒΤ Σαραβάγκεν Κνέχτ παίρνει ας πούμε 15.000 ψήφους από την αριστερά και μόνο 2.000 ψήφους που το αέφτε. Ουσιαστικά με τον αντιγράψη σε θέσεις της ακροδεξίας το μόνο που κάνεις είναι να την νομιμοποιείς και ουσιαστικά δεν την ενισχύεις. Οπότε το γεγονός ότι τούτο το κόμμα παρότι έχει μια καλύτερη στάση στο θέμα της Ουκρανίας παρότι το Λίνχιε Ότι δεν κατάφερε να κεφαλοποιήσει τούτο το πλειονέκτημα του Και ακόμα μηνίσκει στάση μόνο στο 4 με 5% σε όλες τις εκλογές Δείχνει ότι η πολιτική απέτυχε Και ακόμα υπάρχουν και πολλές εσωτερικές τριβές μέσα στον ΠΕΣΒ Δηλαδή υπάρχουν κάποια άτομα Τα οποία έχουν έτσι ένα σύνδικα ληστικό παρελθόν Έχουν έτσι ένα ρίζομα Μέσα σε εργατικούς αγώνες Τα οποία λένε ότι δεν μπορούμε να έχουμε Του την πολιτική να απέναντι στο αεύτε Ότι δεν μπορούμε να Πρέπει να είμαστε λίγο πιο συγκρουσιακοί Υπάρχει μια καλή σύγκριση Η αρχική έμπνευση για τη Σαραβάγκεν

Ήταν το κόμμα του Jean-Luc Mélenchon στη Γαλλία Η ανυπόταχτη Γαλλία όπου και ο Μελανσόν κάποια χρόνια εμφανίζεται σε συγκεντρώσεις μόνο με τη γαλλική στήνια αλλά υπάρχει μια πολύ σημαντική διαφορά ο Μελανσόν έσπασε με το γαλλικό κατεστημένο και είπε ότι υπάρχει ισλαμοφοβία δηλαδή ο Μελανσόν, που είναι ένας αριστερός εφορμιστής με τις αντιφάσεις του κατάφερε να δημιουργήσει ένα ρεύμα το οποίο να συνενώνει τη μεταναστευτική νεολαία στα αστικά κέντρα μαζί με την εργατική εντάξη σε περιοχές που βιώνουν από βιομηχανοποίηση μαζί με τα φιλοπαλαισθηνιακά, τα τσιστικά κινήματα.

Τότε, στιχώς, δεν το έκαμε ούτε το Λίνκε στη Γερμανία και δεν το έκαμε ούτε η Σαραβάγενκνε στη Γερμανία. Βλέπουμε το Μελασσό να έχει φτάσει από μόνος του πλέον όλες οι δημοσιοποιήσεις στη Γαλλία να το δείχνουν σε έναν ποσοστό της τάξης του 20%. πιστεύω και εγώ ότι αυτό συμβαίνει όπως το περιέγραψες εν πάση περιπτώσει για να μην ξεφύγουμε πολλά από τη συζήτηση ήταν εξαιρετική η συζήτηση μας εξαιρετική η αναλύση σου Λιάνδρε σε ευχαριστούμε πάρα πολλά κάπου εδώ να φτάσουμε στο τέλος της σημερινής μας συζήτησης θέλω να σε ευχαριστήσω ξανά θερμά για το χρόνο σου και για την παρουσία σου στην πολιτική ανασκοπησία και για τις ενδιαφέρουσες αναλύσεις νομίζω ότι είχαμε την ευκαιρία να φωτίσουμε σημαντικές πτυχές της γερμανικής πολιτικής.

Εννοείται ότι δεν τελειωνούν τα ζητήματα μέσα σε έναν επεισοδίο. Ελπίζω να έχουμε την ευκαιρία να τα ξαναπούμε σύντομα, καθώς υπάρχουν πολλά ακόμη ζητήματα που αξίζει να συζητήσουμε, όπως το ζήτημα της αριστεράς και του φασισμού. Σε ευχαριστούμε και πάλι Λιάνδρε και καλή συνεχεία. Παρακαλώ. Να είσαι καλά.

Σχόλια

Χωρίς σχόλια

Συνδεθείτε για να συμμετάσχετε στη συζήτηση

Σύνδεση για Σχολιασμό

Δεν υπάρχουν σχόλια ακόμα

Πίσω 15 δευτ.
Play
Μπροστά 30 δευτ.
00:00:00
00:00:00