Επεισόδιο 1.21~ Club 27: Η κατάρα που μας βολεύει

Αυτόματη μεταγραφή — ενδέχεται να περιέχει λάθη.

01:00 Γράφω για τη ζωή των ανθρώπων του Club 27 και ηχογραφώ τα επεισόδια τους. Εσείς θα ακούτε ανά δύο εβδομάδες, αλλά για μένα ήταν μια δουλειά τριών ημερών. Υπερβολικός όγκος εργασίας γιατί έχουμε και τη φράουλα. Και τώρα λογικά που ακούτε αυτό το επεισόδιο είμαστε στο φούλ της φράουλας. Αλλά εγώ το γράφω 9 Ιανουαρίου, 2.30 το μεσημέρι.

01:23 Είμαι μπουκωμένη φούλ. αλλά πριν μπω στο επεισόδιο και πριν μπω τις σκέψεις μου να δώσω τα φιλιά μου και τα χαιρετίσματά μου σε όλους εσάς που μας ακούτε στους φίλους μου σε αυτή την πλευρά του Ατλαντικού αλλά και στην άλλη πλευρά του Ατλαντικού και ευχαριστώ πάρα πολύ για τη στήριξή σας μπείτε να μας βάλετε 5 αστεράκια κάντε share το podcast και βοηθήστε να μάθει ο κόσμος περισσότερα για αυτούς τους μύθους λοιπόν το club27 Το Club 27 το είχα ακούσει, είχα ασχοληθεί μαζί του όταν είχα και το κανάλι μου στο YouTube και είχα κάνει ένα πεντάληπτο βιντεάκι σχετικά με αυτό.

02:04 Είχε έρχεσει και έμπαινε στο μυαλό μου όταν ο φίλος μου ο Γρηγόρης πριν από 12-13 χρόνια μου δάνεισε ένα βιβλίο για τη ζωή του Τζι Μόρισον και ξεκίνησα να διαβάζω για αυτόν τον καταραμένο ποιητή ουσιαστικά που έψαχνε τη γνώση και τη δύναμη να αντιμετωπίσει τους δαιμονές του μέσα από τα βιβλία και σιγά σιγά με πήγε στην Τζάνις Τζόπλεν, στον Τζίμι Χέντριξ, στην Αιμι Βάιν Χάους που θυμάμαι τον θανάτο της, θυμάμαι δηλαδή να βλέπω τηλεόραση και να ακούς τις ειδήσεις ότι βρέθηκε νεκρή 27χρονη τραγουδίστρια Αιμι Βάιν Χάους στο διαμέρισμα της στο Λονδίνο.

02:42 και ψάχνοντας όλους αυτούς λοιπόν τους θανάτους, όλες αυτές τις προσωπικότητες λίγο περισσότερο τώρα, βρήκα ένα μοτίβο. Ήταν από οικογένειες οι οποίες φαινομενικά μπορεί να τους έδιναν αγάπη ή και όχι, αλλά ουσιαστικά δεν τους έδιναν. Ήταν άτομα στα οποία η εποχή τους έτρεχε πιο γρήγορα από αυτούς και δεν μπορούσαν να το αντιμετωπίσουν.

03:07 Μπορεί πολλές φορές να γινόμαστε κοινικοί, να μην έχουμε ενσυναίσθηση και να κρίνουμε εξειδίον τα λότρια Αλλά συνήθως οι άνθρωποι που είναι λίγο πιο ευαίσθητοι και εκφράζονται καλλιτεχνικά Είτε γράφοντας τραγούδια, είτε γράφοντας μουσική, είτε τραγουδώντας Βλέπουν τον κόσμο με διαφορετικά μάτια Και αυτοί οι πέντε άνθρωποι το έβλεπαν εντελώς διαφορετικά και δεν είχαν πάρει τις βάσεις και τη στήριξη από την οικογένειά τους ώστε να το συνεχίσουν αυτό.

03:38 Επίσης, το άλλο που κατάλαβα, επειδή όπως είπα γράφω χωρίς καλέτα, θέλω να συγχωρέσετε τα συντακτικά μου, γραμματικά μου λάθη και τις συγκεχημένες σκέψεις που μπορεί να έχω. Ναι, σήμερα το Sex, Lies and Rock'n'Roll παίρνει λίγο από Common Sense Diary, μεταμορφώνεται για λίγο. αλλά σας υπόσχομαι ότι στα επόμενα επεισόδια θα είναι αυτά που σας έχω συνηθίσει.

04:07 Λοιπόν, και τι έλεγα, ναι, ο κόσμος γύρω τους ήταν σαν αδιφάγα όρνια που προσπαθούσαν να τους ξεσκίσει τις σάρκες. Καταλαβαίνω ότι ένας καλλιτέχνης είναι ένα προϊόν και ειδικά η βιομηχανία του θεάματος προσπαθεί να βγάλει όσο περισσότερα χρήματα μπορεί από τον καθένα. και τους ξέσκησε. Όπως και οι φανς. Είπα σε ένα επεισόδιο ότι ο καλλιτέχνης οφείλει να σέβεται τον θαυμαστή του ο οποίος τον ανεβάζει ή τον κατεβάζει.

04:38 Έτσι όμως και ο θαυμαστής πρέπει να σέβεται τον καλλιτέχνη που είναι εκεί πάνω. Ευτυχώς οι εποχές μας έχουν εξομαλυνθεί λίγο ίσως γιατί τα social media έχουν μπει περισσότερο στη ζωή μας. οπότε μπαίνουμε ουσιαστικά μέσα από το Instagram, μέσα από το TikTok στο σπίτι του εκάστοτε ιδάλματος που έχουμε. Εκείνη την εποχή όμως δεν μπορούσες να μπεις στο σπίτι του.

05:04 Εκείνη την εποχή υπέρξε ο παπαράτσι που προσπαθούσε να βγάλει την πιο προκλητική φωτογραφία, προσπαθούσε να φέρει τον διάσημο ή τον καλλιτέχνη στα άκρα ώστε να πάρει το κλικ που ήθελε. Σε καμία περίπτωση όμως δεν είναι άμυροι ευθυνών και τα ίδια τα άτομα. Καταλάβαιναν ότι ήταν εθισμένοι, καταλάβαιναν ότι έβρισκαν παρηγοριά σε αυτές τις ουσίες οι οποίες τους έβγαζαν από την πραγματικότητα είτε ήταν ναρκωτικές ουσίες είτε ήταν αλκοόλ και δεν έκαναν τίποτα για να σωθούν από τους δαίμονές τους.

05:41 μπορείτε να μου πείτε ότι στην εποχή που ζήσανε οι Τζόπλιν, ο Χέντρικς, ο Μόρισσον ίσως δεν ήταν τόσο διαδεδομένος ο ψυχολόγος ή δεν ήταν τόσο διαδεδομένη η νοοτροπία να πάμε να μιλήσουμε σε κάποιον ώστε να διορθώσουμε σε πολλές αγωγικά να καταλάβουμε θα έλεγα καλύτερα τον ίδιο μας τον εαυτό και να αντιμετωπίσουμε αυτά που μας βασανίζουν αλλά στην εποχή της Amy Winehouse δεν υπάρχει δικαιολογία Και αν η ίδια δεν το έβλεπε έπρεπε το περιβάλλον της να τη στηρίξει σε αυτό.

06:13 Αλλά εκεί υπάρχει και ένας άλλος μύθος. Ο μύθος της βασανισμένης ψυχής, της κατατρεγμένης ψυχής που πρέπει να έχει ένας καλλιτέχνης ώστε να μπορέσει να βγάλει από μέσα του ό,τι καλύτερο έχει. Και θα πω γιατί είναι μύθος στηριζόμενη στη δική μου προσωπική εμπειρία. Όταν ξεκίνησα λοιπόν την ψυχοθεραπεία μου επειδή εγώ γράφω, έχω εκδώσει και ένα βιβλίο, το μεγαλύτερό μου μέλημα, φόβος, ο μεγαλύτερος μου φόβος ήταν ότι εάν γιατρέψω αυτό το κομμάτι της ψυχής μου που μου δίνει το ένασμα να γράφω, μη πως χάσω το ταλέντο μου.

06:52 Και τότε πολύ όμορφα ο Σάββας μου είπε ότι αυτή τη στιγμή έχεις μια ψυχή που είναι πληγωμένη και βλέπεις στη μία πλευρά του δρόμου. Εάν την διατρέψεις θα μπορέσεις να ανοίξεις τον ορίζοντά σου και να ανακαλύψεις και άλλες πτυχές του εαυτού σου και να δώσεις και άλλα κομμάτια στη ψυχή σου πολύ πιο όμορφα και πολύ πιο δημιουργικά.

07:14 Οπότε πρέπει λίγο να καταρρύψουμε και αυτό το μύθο της κατατρεχμένης ψυχής που θα δώσει τα καλύτερα μόνο και μόνο αν είναι βασανισμένη και μόνο και μόνο εάν είναι στον αδίρ της. Τώρα για το Club 27. Το Club 27 είναι κάτι φτιαχτό, κάτι που επινοήσαμε και θεωρώ ότι το κάναμε οι άνθρωποι μόνο και μόνο για να αποτενάξουμε τις ευθύνες από πάνω μας.

07:41 Και τι εννοώ το να πετάξουμε τις ευθύνες από πάνω μας. Αν αυτό το κάνεις λες και αν το κάνεις στην κλαμπ, αν μιλήσεις για την κατάρα, αυτομάτως δεν χρειάζεται να μιλήσεις για αμέλεια, για εκμετάλλευση, για ανθρώπους που έβλεπαν την κατάρρευση και συνέχιζαν το πρόγραμμα το έκαστο τα καλλιτέχνη. Το παρουσιάζει απλά σαν μοίρα, σαν την κατάρα, σαν τον ροκεν ρολ νόμο που με το θάνατο της Αιμι Βάιν Χάους ξέφυγε από την ροκεν ρολ κουλτούρα και πήγε στην ποπ κουλτούρα, την πολιτισμική κουλτούρα.

08:13 Και ωρεοποιεί την αυτοκαταστροφή, ωρεοποιεί τον θάνατο, ωρεοποιεί τους αυτοτραυματισμού και την αυτοκτονία και μετατρέπει την τραγωδία σε μύθο. Και όπως ξέρουμε οι μύθοι δεν ζητάνε εξηγήσεις, οι μύθοι απλά υπάρχουν και αυτό μας βολεύει όλους και με το όλους σε πολλά εισαγωγικά. Κάνει τον πόνο των ανθρώπων, η κατάρα αυτή, artistic και τον εθισμό τον κάνει lifestyle.

08:43 Τραγικό, ναι τραγικό. Και μέσα σε αυτή την τραγικότητα ουσιαστικά ποιον προστατεύει τη βιομηχανία. Προστατεύει όλο αυτό το σύστημα, προστατεύει όλους αυτούς τους ανθρώπους που βλέπουν τους άλλους ανθρώπους σαν κινούμενα χρήματα. Και λένε α φταίει η ηλικία και το ρίχνουμε εκεί, α ο αστικός μύθος, α η κατάρα. Και δίνει και ένα παραθυράκι σε εμάς να αισθανόμαστε λίγο καλύτερα φορώντας την μπλούζα με τον Γκέρτ Κομπέιν που δεν κατηγορώ κανέναν, δεν έχω κι εγώ αυτή την μπλούζα με τον Γκέρτ Κομπέιν να τραγουδάει το Smell Like Teen Spirit και να ανεβάζω story με το Break on Through to the Other Side ή με το Light My Fire των Doors.

09:30 Και πολλές φορές να μην αναρωτιέμαι καν τι όθησε τον Μόριστο να γράψει αυτούς τους στίχους ή τι όθησε τον Γκομπέιν να γράψει αυτούς τους στίχους. Γενικότερα μέσα από αυτό το ταξίδι μου με το Club 27, με την κατάρα αυτών των ανθρώπων που δεν ήταν κατάρα επειδή ήταν 27, ήταν κατάρα γιατί η εποχή τους έτρεχε πιο γρήγορα από αυτούς και κανένας δεν έκατσε εκεί να τους ακούσει, απλά τους οθούσαν στους εθισμούς τους.

09:59 είναι ότι συνεχίζει και υφίσταται ώστε να μην αλλάξουμε τίποτα. Να μην βγούμε από τη βολή μας, να μην κάνουμε αυτόν τον κόσμο καλύτερο. Τέλος πάντων αυτές ήταν οι σκέψεις μου. Δεν μπορώ να καταλάβω πώς έχει βγει αυτό το κομμάτι που έχω γράφει. Πραγματικά είχα πολύ καιρό να γράψω έτσι ελεύθερα χωρίς σκαλέτα, χωρίς τα bullet points μου ή τα ολόκληρα κείμενα που γράφω για τις εισαγωγές και τα outros που σας έχω συνηθίσει.

10:28 σε αυτό το τίμιο podcast. Γενικότερα βασανίστηκα αρκετά, μου πέσανε πολύ βαριά, δηλαδή θέλω τώρα να πάνω ζωγραφίσω μαζί με την άλλη και να ξεφύγει λίγο το μυαλό μου ή να βγω για ένα τρέξιμο. Βέβαια με ακούτε πώς μιλάω, με τη μύτη, οπότε τι τρέξιμο να βγω, καλησπέρα. Λοιπόν, θέλω πραγματικά να μου γράψετε την άποψή σας.

10:52 Πραγματικά σε αυτό το επεισόδιο περιμένω feedback, περιμένω τις σκέψεις σας. και είμαι εδώ να το συζητήσουμε και να μου πείτε αυτό την άποψή σας, γιατί έχω χαοθεί πάρα πολύ, μη σας πω ψέματα. Λοιπόν, ήμουν η Αναστασία, αυτό ήταν ένα ακόμα επεισόδιο του Sex, Lies & Rock'n'Roll και μέχρι την παραεπόμενη Πέμπτη. Γεια σας!

11:21 Μπορείτε να μας ακούσετε στο Spotify, Amazon και YouTube Music, καθώς και σε όλες τις πλατφόρμες που υποστηρίζουν podcast και να μας ακολουθήσετε στο instagram sex-lice-rock'n'roll stay cool, stay rock και αν σας ρωτήσουμε τι ακούγατε πείτε ένα ντοκιμαντέρ τα λέμε στο επόμενο επεισόδιο