Επεισόδιο 2.3~ Αλκιβιάδης: Ο πρώτος rockstar της ιστορίας ft. Σχεδόν Μεγάλη Αικατερίνη (part1)

Αυτόματη μεταγραφή — ενδέχεται να περιέχει λάθη.

01:00 κλεισί, δεν το σκέφτηκες και εσύ καλά, αλλά εντάξει. Να ξέρετε με κάλεσε αυτοβούλος, εγώ δεν είπα τίποτα. Το περίμενα, παιδιά, πώς και πώς με έχετε ακούσει σε όλα τα επεισόδια που λέω για το γίνε και εσύ βασιλιάς μπορείς είναι το κόλλημά μου, όταν βλέπω ότι υπάρχει επεισόδιο πάνω από μία ώρα είμαι κάπως ναι, ναι, ναι δηλαδή τόσο πολύ χαίρομαι όπως το θάνατο του Τζόφρις στο Game of Thrones. Πρέπει να το πω, Κατερίνα.

01:24 Ωραία μέρα. Όχι, και εγώ είχα χαρή πολύ. Απίστευτη μέρα και να ξέρεις ότι αυτό το συνέστημα μου το δημιουργείς κάθε φορά που μου χτυπάει το καμπανάκι στο Spotify και βλέπω ότι έχεις ανεβάσει επεισόδιο. Τιμή μου. Κατερίνα, θέλω να μου πεις πώς σου ήρθε η ιδέα, λέω, για το γίνε και εσύ βασιλιάς μπορείς. Και γιατί τέτοια θεματολογία.

01:43 Θα σου πω πώς μου ήρθε. Είναι το χόμπι μου καταρχήν η ιστορία, δεν το έχω σπουδάσει, ευτυχώς, γι' αυτό και την αγαπάω. Μ' αρέσει πάρα πολύ να διαβάζω ιστορία, αλλά μ' αρέσει και ακόμη περισσότερο να διαβάζω την ιστορία στην πιο πικάντικη και την πιο ανθρώπινη πλευρά της. Και είχα ιστορίες τις οποίες ήθελα να τις μοιραστώ κάπως.

02:06 Είμαι ψώνιο, γνωστό, όποιος έχει ακούσει την εκπομπή. Έχω το ψώνιο του μικροφόνου. μου είχαν κάνει κάποια στιγμή πριν πολλά χρόνια όμως πίσω μια πρόταση να κάνω ραδιόφωνο ίντερνετικό, εντάξει δεν ευόδωσε ποτέ αλλά υπήρχε και αυτό σαν ιδέα και επειδή ήρθε πλέον το podcasting το οποίο είναι πάρα πολύ απλό για να μπορείς να βγεις το ψώνιο στο κοινό ένα μικρόφωνο θέλει και ένα πρόγραμμα εγγραφής γιατί όχι και ήθελα να κάνω και αυτό βασικά να δώσω ιστορίες ανθρώπων που εντάξει άλλο είναι να κάνεις την ιστορία ενός στάνταρ βασιλιά που λίγο ως πολύ ξέρουμε πώς θα πάει η ζωή του, άλλο τώρα ανθρώπους που ξεκινήσανε από κατακάθια της κοινωνίας και έφτασαν να γίνουν αρχηγοί κρατών ας πούμε, αλλά κυρίως ήθελα να τη δώσω με γλώσσα καθόλου ακαδημαϊκή, καθόλου στεγνή, ήθελα να τη δώσω όσο το δυνατόν πιο παιχνιδιάρικα αν θέλεις γίνεται, γιατί έχω συμπεράνει από μένα τουλάχιστον, ότι όταν ακούς για σκάνδαλα και όταν υπάρχει και η λίγο πιο σόκιν γλώσσα, μαθαίνεις πιο εύκολα, σου μένουν πράγματα.

03:18 Ενώ τώρα να κάθεσαι και να λες τα κοινωνικο-πολιτικο-γεωγραφικά πλαίσια και το γείγνεσθε της εποχής και να τη μετοπίσεις όλα έτσι, κάπου γίνεται στήρα και νομίζω είναι και ένας λόγος που πολλοί κόσμος δεν αρέσκεται πολύ στο να διαβάζει ιστορία σήμερα, δυστυχώς. Θα συμφωνήσω απόλυτα και σκέψω ότι είμαι ένας από αυτούς τους ανθρώπους που ξεκίνησα να διαβάζω ιστορία όταν τελείωσα το Λύκειο.

03:44 Καλά, ήμουν και παιδί της θετικής, καμία σχέση με τα φιλολογικά. Και εγώ. Ναι, αλλά μπήκα στο τρυπάκι με το «Μια σταγόνα ιστορία» του Καμπουράκη, ο οποίος έδινε κομμάτια της ιστορίας, μικρές σταγόνες ιστορίας, όπως τις δίνεις εσύ, εσύ τις δίνεις με περισσότερο τζουρτζούλο και πιο ωραίες. Εντάξει, εγώ δεν γράφω άλλωστε.

04:04 Αλλά εκεί με τρίγκαρε και θα συμφωνήσω 100% σε αυτό που λες, ότι αν δώσεις μια ιστορία όχι αποστηρωμένη, θα κάνεις και τον άλλον και να μάθει πράγματα, αλλά να θέλει να ακούσει. Εμένα σε αυτό με έχεις κερδίσει, τι να σου πω, είμαι γκρούπη σου. Το ξέρω, το τιμώ, το εκτιμώ. Αντίστοιχα κι εγώ είμαι γκρούπη της εκπομπής, των εκπομπών μάλλον, γιατί είσαι και πλήρως παραγωγική, ρε παιδί μου, δεν είναι, είπαμε.

04:33 Σαν παρέα όλοι παράγουμε περισσότερα podcast από όσα μπορούμε να καταναλώσουμε. Και μου δίνεις πολύ ωραία πάσα να πω για την ημίσκλη ριγόμα το podcast του φίλου μας του Νίκου και του Ασίλια. Αδερφή. Πραγματικά. Αδερφή τα παιδιά, ναι. Όμορο, όμορο. Όμορο, το οποίο να ξέρεις τη λέξη δεν μάθα από σένα, με ξεβλάχιψες. Καλά, ναι, εννοείται, θα μαθαίνετε και λεξιλόγιο, γιατί εκεί που ρίχνω τα πινελίκια, σου πετάω και το ιταμός ποταπός και τρισάθλιος.

05:03 Είναι το αντίστοιχο excellent, fabulous, marvellous. Όχι, πέρα από την πλάκα, ξεβλαχεύεις όντως κόσμο. Οπότε, να δώσουμε τα χαιρετίσματά μας, η μη σκληρη γόμα που αν σας αρέσει ο μηχανοκίνητος αθλητισμός μπείτε να το ακούσετε χθες το podcast φυσικά το podcast του Μαργαριταριού μας της Μαργαρίτας, ό,τι μου φανεί που είναι φοβερό γιατί είναι χαλαρωτικό podcast το βάζεις, είναι το comfort podcast μου αυτό να ξέρεις στις αδελφοί σου Κατερίνα και εμένα μ' αρέσει ναι κάνω τις δουλειές μου όχι την αδερφή μου αλλά και εμένα μ' αρέσει και να πω εδώ στο κοινό ότι έχετε κάνει και μαζί επεισόδια Καλά το τελευταίο εντάξει είναι και το θέμα τέτοιο δεν γίνεται Ναι σας αφήνουμε, μιλάμε με γρίφους γέροντα αλλά να μπείτε να τα ακούσετε Να μπούνε να τα ακούσουν να καταλάβουν Επειδή σήμερα θα είναι μεγάλο το επεισόδιο για να μην κολλήσει εργό πάμε στην εισαγωγή που σας έχω συνηθίσει σε τούτο εδώ το τίμιο το podcast και μετά η σχεδόν μεγάλη Κατερίνη θα παίξει μπαλίτσα

06:08 όπως αυτή μοναδικά ξέρει Σήμερα αφήνουμε για λίγο τις κιθάρες, τα backstage και τα ξενοδοχεία των rockstars και ταξιδεύουμε στην αρχαία Αθήνα. Γιατί πολύ πριν υπάρξουν οι γκρούπις, οι δημόσιες καταρρεύσεις και οι star που αλλάζουν στρατόπεδο για να σώσουν το τομάρι τους, υπήρχε ένας άντρας που τα είχε σχεδόν όλα. Ομορφιά, πλούτο, μυαλό, πολιτική δύναμη και μία αυτοπεποίθηση που άγγιζε την ύβρη.

06:33 Το όνομά του, Αλκιβιάδης. Ο άνθρωπος που μπορούσε να βοητεύσει τον Σοκράτη, να ξεσηκώσει την Αθήνα, να γίνει εχθρός της Σπάρτης και ύστερα να συνεργαστεί μαζί της. Που μπορούσε να λατρεύεται ως σωτήρας και να καταδικάζεται ως προδότης με την ίδια σχεδόν ευκολία. Σήμερα μιλάμε για σεξ, εξουσία, σκάνδαλα, προδοσία και έναν άντρα που δεν ήθελε απλά να παίξει το παιχνίδι.

06:58 Ήθελε να αλλάζει τους κανόνες όποτε τον συνέφερε. Ο μεγαλύτερος ροκστάρ της αρχαίας Ελλάδας δεν χρειάστηκε ούτε μικρόφωνο ούτε ηλεκτρική κιθάρα. Χρειαζόταν μόνο ένα κοινό να τον κοιτάζει και αυτό πιστέψτε με δεν του έλειψε ποτέ. Κατερίνα Αλκιβιάδης. Αλκιβιάδης αν διαβάσεις τη βιογραφία του είναι τελείως ροκστάρ ας πούμε των 70's 100%.

07:26 Το μόνο που λείπει είναι η μουσική, που βέβαια υπάρχει και κομμάτι αναφορικά με τη μουσική στη ζωή του Αλκιβιάδη, γιατί στην αρχαία Αθήνα ήταν υποχρεωτική η μουσική παιδεία, στα αγόρια τουλάχιστον. Οπότε θα πούμε και για αυτό, έχουμε και για τη μουσική. Δεν μπόρεσα δυστυχώς να βρω κάπου στη βιβλιογραφία, εάν ήταν βιρτουόζος σε κάποιο μουσικό όργανο ή αν τραγουδούσε καλά αυτό, το δυστυχώς δεν μπορέσαμε να το, δεν το αναφέρει κανείς, αλλά το ότι έχει και με τη μουσική εμπλοκή βεβαίως και έχει.

08:01 Έχει τα πάντα αυτός ο άνθρωπος βασικά, δεν μπορείς να βγάλεις άκρη. Εντάξει, αν ήταν βριτουόζος και σε κάποιο μουσικό όργανο, θα ήταν ασυχτήρ, ρε Κατέρινα. Εντάξει, εκεί θα ήταν γάμο μας, άσε μας, άσε μας. Δηλαδή, ρε Θεέ, αν υπάρχεις, είμαι αρτώνα, αμάν, ασυχτήρ. Υπήρξε, υπήρξε γεγονός, υπήρξε. Για πες μου λοιπόν, γεννάτε στην Αρχαία Αθήνα από αριστοκρατική οικογένεια.

08:23 Γεννιέται την αριστοκρατική οικογένεια, δεν ήταν απλός αριστοκράτης. Γεννιέται το 450 π.Χ. περίπου, τώρα δεν ξέρουμε ακριβώς πότε. Και γεννιέται από δύο γονείς οι οποίοι ήταν εξαιρετικά καλής καταγωγής και οι δύο. Ο μεν πατέρας του ο Κλινίας ήταν πλούσιος γεωκτήμωνας, Κλινίας ο Αλκιδιάδου. Από την πλευρά αυτή είχε πολιτική εμπλοκή η οικογένειά του. Ο παππούς του αν θυμάμαι καλά ήταν και πρόξενος στη Σπάρτη. Έχει σημασία αυτό, κρατήστε το για μετά.

08:54 αλλά η πραγματική αριστοκρατική καταγωγή ήταν από τη μάνα του που η μάνα του η Δινομάχη ανήκε στη γενιά των Αλκμεωνιδών που ήταν ό,τι πλησιέστερο είχε η Αθήνα στην βασιλική της οικογένεια. Ήταν η οικογένεια που θα μπορούσαμε να πούμε ότι είτε γέννησε είτε κατέστρεψε την Αθηναϊκή Δημοκρατία και θα πέθαμε μέσα και στα δύο.

09:19 Ήταν σόι του Κλισθένη, ήταν σόι του Περικλή, ανιψιός του, από τη μάνα του. Ας μου επιτραπεί ο όρος, οι Αλκμεονίδες είναι κάτι σαν το Μητσοτακέικο της αρχαίας Αθήνας. Αγάπη και πολιτικό σχόλιο. Όχι καλά, κανείς το γενναιοκρατεία. Υπήρχε πάντα, ρε συ, και όταν μιλάμε και για μια πόλη-κράτος, ούτε καν για κράτος-κράτος, Είναι φυσικό και επόμενο οι πιο καλές της οικογένειας να έχουν συνεχή παρουσία στα πολιτικά πράγματα της πόλης.

09:49 Είναι λογικό, είναι αυτοί που είχαν χρήματα για να μπορούν να κάνουν πολιτική. Αυτό είχα διαβάσει ότι η Δινομάχη, η μάνα του Αλκιβιάδη ήταν αδελφή του πατέρα του Περικλή. Από εκεί ήταν στην γένεια. Όχι, θα σου πω, περίμενε αδελφή του πατέρα του Περικλή. Νομίζω όχι, δεν έχω τώρα μπροστά του οικογενειακό δέντρο. Αδέλφοι.

10:13 Αλλά ο Περικλής νομίζω με τη μάνα του είχε κάποια σχέση ή κάπως από μάνα και μάνα γιατί ο Περικλής δεν ήταν αλκμεονίδης από πατέρα, ήταν επίσης από μάνα. Άρα πρέπει να ήταν πρωτοξάδελφα και να το έχασα εγώ μια γενιά το Σόι. Κάπως έτσι, κάπως έτσι. Είχαν σίγουρα συγγένεια, αρκετά στενή η δίνωμά έχει με τον Περικλή, αλλά τώρα ακριβώς το βαθμό δεν το έχω μπροστά μου.

10:35 Πάμε να το βρω, θα το πούμε, θα βάλουμε το γενεαλογικό δέντρο, να ξέρετε το σόι πώς είναι. Πάντως όλοι αυτοί λίγος πολύ είναι σόι του Κλεισθένη, που είναι ο πατέρας της Αθηναϊκής Δημοκρατίας, ο ιδρυτής της. Και Κατερίνα, κάπου διάβαζα ότι ο Αλκιβιάδης κατέληξε να τον μεγαλώνει ο Περικλής και ο αδελφός του Περικλή. Και εκεί δεν κατάλαβα πώς έγινε το όλο τζούρτζλο.

10:57 Να το εξηγήσουμε αμέσως το τζούτζλο πώς έχει γίνει. Όχι, είναι μάλλον θλιβερή η ιστορία. Ο πατέρας του Αρκιβιάδη πρώτα από όρα ο Κλισθένης, εάν ισχύουν αυτά που γράφουν οι ιστορικοί, ο Πλούτραχος ειδικά, και δεν έχει μπερδευτεί λίγο με τους Κλινίες, δεν τον μπερδεύε με κανέναν πρωτοξάδερφο, γιατί και οι αρχαίοι συνήθιζαν να δίνουν τα ονόματα του παππού στα παιδιά, οπότε τύχαινε να έχεις πρώτα ξαδέρφια με το ίδιο όνομα.

11:22 Ο Κλινίας λοιπόν έχουμε μία μαρτυρία που αναφέρει Κλινία του Αλκιβιάδου να αρματώνει μόνος του με τα δικά του χρήματα τριήρη και να πολεμά σίγουρα στο Αρτεμίσιο, δεν θυμάμαι και στη Σαλαμίνα. Οπότε αν έχει πολεμήσεις αυτές τις ναυμαχίες το 480 π.Χ. και ο γιος του έχει γεννηθεί το 450 θα πρέπει να ήταν ήδη αρκετά μεγάλος για την εποχή σε ηλικία.

11:50 Πρέπει να ήταν ίσως 55ης που για τότε ήταν μεγάλος να έχει παιδί τόσο μικρό και να είναι το πρώτο του παιδί. Ο Κλινίας λοιπόν αν ισχύουν αυτές οι χρονολογίες ήταν ήδη στα 50 πλάσου όταν απέκτησε τον Αλκιβιάδη. κάτι που δεν είναι πολύ γνωστό, απέκτησε κι άλλο ένα παιδί πριν το θάνατό του, το μικρό Κλινία, ή ίσως γεννήθηκε κάπου κοντά στο θάνατό του, γι' αυτό και πήρε αυτό το όνομα.

12:19 Στη συνέχεια όμως ο Κλινίας, σε μεγάλη ηλικία από ό,τι φαίνεται, ως βετεράνος, αποφασίζει να πάει και να πολεμήσει στη μάχη της Κορώνιας, το 447 εναντίον των Βιωτών και πεθαίνει στη μάχη. Και τον τιμούν εξαιρετικά οι Αθηναίοι σε αυτή τη μάχη. Νομίζω θαύεται και δημοσία δαπάνη που είναι μεγάλη τιμή. Οπότε γι' αυτό βρέθηκε ο Αλκιβιάδης να μεγαλώνει στο σπίτι του Περικλή και του Αρήφρονα, του αδερφού του.

12:49 Το μεγάλο ερώτημα σε αυτή την περίπτωση είναι τι απόγεν η μάνα του. Γιατί εντάξει μπορεί ο Κλινίας να άφησε και οι δαιμόνες τον Περικλή και τον αδερφό του, Άλλωστε, εκτός από τη συγγένεια εξανχιστίας με τη Δινομάχη, ήταν ήδη και πάρα πολύ καλοί φίλοι και πολιτικοί σύμμαχοι με τον Περικλή. Αλλά εάν η μητέρα του ζούσε, θεωρητικά τουλάχιστον το παιδί θα έπρεπε να μεγαλώνει μαζί της.

13:14 Οπότε υπάρχει η θεωρία ότι και η Δινομάχη πρέπει να πέθανε πολύ νωρίς στη ζωή των παιδιών της. Τώρα από τι δεν ξέρουμε. Έλα, ναι, ναι. Μπορεί να είναι και χαζή. Το γεγονός ότι στην αρχαία Αθήνα οι γυναίκες ήταν πιο υποβαθμισμένες. Πολύ. Ναι, παρόλο που ήταν ένα δημοκρατικό πολυκράτος, δεν είναι με τη δημοκρατία που έχουμε...

13:38 Δεν έπαιζε καθόλου σχέση, δεν είχε να κάνει καθόλου αυτό με τη θέση της γυναίκας. Ίσα-ίσα. Κάθε άλλο, ήταν πολύ πιο υποβαθμισμένη η θέση της γυναίκας στη δημοκρατική Αθήνα σε σχέση με την ολιγαρχική Σπάρτη, ας πούμε. Παίζει λοιπόν να τον μεγάλωσαν ο περικλής με τον αδελφό του επειδή δεν μπορούσε μια γυναίκα μόνη της εκείνη την εποχή να μεγαλώσει ένα παιδί Κοίταξε να δεις, θα μπορούσε να είναι και αυτό αλλά δεν μιλάμε για μια τυχαία γυναίκα μιλάμε για αλκμεονίδισσα αποσόη, πλούσια, σε βάζει μια χείρα όσο και οι γυναίκες να είχαν μια κάπως πιο υποβαθμισμένη σχέση θεωρητικά σε σχέση με τους άντρες γυναίκες στη θέση και την πολιτική καταγωγή της δινομάχης είχαν παρουσία στα πράγματα της Αθήνας δηλαδή η μάνα του Περικλή για παράδειγμα ξέρουμε ότι πάταγε πόδι και επενέβαινε πολύ στη ζωή του γιώκα της οπότε το βρίσκω λίγο δύσκολο να μην είχε εμπλοκή η μητέρα του παιδιού στα θέματα της ζωής του παιδιού της αν όχι στην καθημερινή του ανατροφή γιατί τα γόρια κάποια στιγμή μοιραία ανατρέφονταν κυρίως σε ένα ανδρικό περιβάλλον

14:57 τουλάχιστον αργότερα στα θέματα του γάμου του η μάνα θα είχε σίγουρα εμπλοκή και δεν τη βλέπουμε πουθενά Οπότε ναι, οι περισσότεροι θεωρούν ότι έχει πεθάνει και η δινομάχη Νωρίς στη ζωή των παιδιών της Και νομίζω βγάζει νόημα και με το πώς μεγάλωσαν αυτά τα παιδιά Ειδικά ο Αλκιβιάδης Το ότι έγινε αυτό που έγινε ίσως σε μεγάλο βαθμό έχει να κάνει με το ότι ακριβώς Δεν έζησαν οι γονείς του που θα μπορούσαν να τον πειθαρχήσουν Ίσως καλύτερα σε σχέση με τους υπόλοιπους κηδεμόνες του Αλλά πάλι δεν το ξέρουμε και σίγουρα είναι ιστορική υπόθεση καθαρά.

15:33 Μπορεί να φταίει και το γεγονός ότι ήταν τόσο όμορφος και χαρισματικός από μικρός και γι' αυτό δεν μπορούσαν να το βάλουν. Εκατό της εκατό. Εκατό της εκατό. Γενικά ο Αλκιβιάδης είναι λίγο μια περίπτωση του ήταν στραβό το κλίμα, το φάγηκε ο Γάιδαρος και απόγεινε. Έχουμε ένα παιδάκι το οποίο είναι πανέμορφο, πανέξυπνο, χαρισματικό, διάδοχος μίας πάρα πολύ πλούσιας, δύο μάλλον πολύ πλούσιων οικογενειών γιατί κι η Δινομάχη είχε πάρει γερή πρίκα και επίσης είναι και το παιδί του ήρωα βετεράνου πολέμου που πέθανε για την πόλη του ενώ θα μπορούσε και να μην υπηρετήσει οπότε σίγουρα για πολλά άτομα στην Αθήνα τουλάχιστον για το γενικό κοινό τώρα για την οικογένειά του είναι λίγο πιο περίπλοκα τα πράγματα του έδιναν και πάρα πολύ το δίκιο πάντα και δεν το παρεξηγούσαν και λέγανε «Α, ο μικρός Αλκιβιάδης που είναι ο γιος του Κλινία και τι ωραίο παιδί είναι και θα είναι από τα πιο πλούσια παιδιά».

16:33 Δηλαδή ανέχονταν πολλά καπρίτσια από αυτό το παιδί από πολύ πικρή ηλικία. Ενδεικτική ιστορία. Είναι αυτό που κάνουν οι σύγχρονοι γονείς που το παιδί τους βάζει φωτιά και τους καίει ζωντανός και λένε «Έλα μωρέ παιδάκι είναι». Θα πω ένα άλλο παράδειγμα και όσοι με ακούνε ξέρουνε Ξέρουνε, είναι αυτό που συνέβαινε για χρόνια με το χαράλαμπο στην Αγγλία.

16:53 Ήταν ο μικρούλης γιος της Νταϊάννα. Αυτό ακριβώς ήταν και ο Αλκιβιάδης. Στο πιο όμορφο όμως και με περισσότερο μαλλί. Δεν είχε Μέγαν Μάρκλ δίπλα του όμως. Καλά, θα τα πούμε και αυτά. Θα τα πούμε και αυτά. Έχουνε περάσει διάφορες από το πλευρό του Αλκιβιάδη. Όχι, δεν είχε κάτι τέτοιο. παρά ήταν έξυπνος για να πέσει σε τέτοια λούπα, αλλά ήταν λίγο αυτό.

17:13 Ήταν το παιδί που έχασε τόνοι τους γονείς τους πολύ μικρό, ήταν από πάρα πολύ καλή οικογένεια και έτσι τότε τα καμώματά του ταύρις και ο κόσμος περισσότερο χαριτωμένα. Και γι' αυτό και ανέχονταν τα πάντα σχεδόν. Όλοι εκτός από τον Σοκράτη. Καλά, θα φτάσουμε. Καλά και ο Σοκράτης ανέχτηκε διάφορα. Τώρα, να τα πούμε όλα. μη μου βάζεις φιτιλιές.

17:40 Λοιπόν, θα δώσω μια ενδεικτική ιστορία για να καταλάβετε τι σκατόπεδο ήταν από μικρό. Κάποια στιγμή λέει έπαιζε με τους φίλους του στο δρόμο και πέρναγε ένα κάρο με βόδια. Τώρα φαντάζεσαι, βόδι ολόκληρο μπροστά στο πιτσιρίκι, το πατήσα, το κάνει πατάκι. Και φώναξαν τέλος πάντων, περνάει το κάρο, ανοίχτε το δρόμο. πήγανε να ανοίξουν οι υπόλοιποι το δρόμο πήγανε και τα υπόλοιπα παιδιά και ο Αλκιβιάδης, being Αλκιβιάδης είπε εγώ δεν βγαίνω από τη μέση του δρόμου γιατί είμαι Αλκμεονίδης, γιατί είμαι ο Αλκιβιάδης του κλινίου και όταν το είπανε φύγε πουλάκι μου θα σε πατήσει το κάρο, πήγε το βλαμένο και εξαπλώθηκε στη μέση του δρόμου και δεν με συμπονότανε και έλεγε θα σταματήσει το κάρο και σταμάτησε κολλόπεδο Κολόπεδο λέμε. Αυτό ήταν όμως το πρόβλημα με τον Αλκιβιάδη. Δεν τον πάτησε μια φορά, δεν τον κλώτησε ένα βόδι να πάρει το μάθημά του.

18:35 Εν τέλει του βγαίνε. Και να πούμε ότι γενικά με τον Περικλή, τον Κιδεμόνα, του είχαν μια λίγο πιο ιδιόμορφη σχέση. τουλάχιστον από τις μαρτυρίες που έχουμε ήταν ίσως από τα λίγα πρόσωπα που ο Αλκιβιάδης σεβόταν στη ζωή του και ενίοτε μπορεί και να τον άκουγε λίγο ενίοτε βέβαια, όχι πάντα Α, ο Περικλήφς ήταν αυτό το πρόσωπο Ναι, μα ο Περικλής με το Σοκράτη ήταν άλλου τύπου η σχέση του Ο Περικλής σκέψου ότι ήταν στην ουσία το μόνο του πατρικό πρότυπο τον πατέρα του τον έχασε σε ηλικία ίσως λιγότερο από πέντε χρονών δεν ξέρω αν τον θυμόταν ποτέ αν είχε μνήμες από αυτόν στην ουσία το Αλκιβιάδης μεγαλώνει στο σπίτι του Περικλή με τον Περικλή και την Ασπασία οπότε ήταν φοβάται δεν μπορώ να σου πω ότι τον φοβότανε απαραίτητα δεν νομίζω ότι ο Αλκιβιάδης φοβήθηκε ποτέ άνθρωπο στη ζωή του αλλά ας πούμε ότι ήταν ο ένας άνθρωπος ή από τους λίγους ανθρώπους που τον υπολόγιζε και τον σεβόταν κάπως.

19:43 Δηλαδή αν του βάζε καμιά φωνή μπορεί ενίοτε και να τον άκουγε. Και από ό,τι λένε τουλάχιστον με τον Αλκιβιάδιο, η περικλήση είχε μια λίγο περίεργη σχέση από την άποψη ότι πότε τον εκνεύριζε, πότε τον διασκέδαζε, πότε το θαύμαζε αυτό το παιδί και έλεγε τι θα γίνει αυτό το παιδί, ή θα κατακτήσει τον κόσμο ή θα τον βρούμε σφαγμένο σε κανένα χαντάκι.

20:06 αλλά αυτό ήταν ίσως από τους λίγους ανθρώπους που τον υπολόγιζε και γεγονός είναι και από τη μετέπειτα ζωή του Αλκιβιάδη ότι φάνηκε ότι και τον Περικλή και κυρίως την Ασπασία τους είχε αγαπήσει γιατί να πούμε σε αυτό το σημείο ότι ο Περικλής με τα δικά του παιδιά δεν είχε καθόλου καλή σχέση λόγω της Ασπασίας. Αυτό δεν το ήξερα.

20:28 Ναι βέβαια, η Ασπασία δεν ήταν σύζυγος του Περικλή. Η Ασπασία ήταν αιτέρα πρώτον. Ήταν παλακίδα θα έλεγα. Ναι, εταίρα. Α, εταίρα όχι παλακίδα. Ήταν εταίρα η οποία έγινε στη συνέχεια παλακίδα του γιατί οι εταίρες δεν επιτρεπόταν να παντρεύονται. Λόγω του επαγγέλματος. Δεν παντρεύτηκαν, όχι, ποτέ. Ναι, ναι, έχεις δίκιο. Και τα παιδιά του που ήταν από το γάμο με τη σύζυγο δεν την είχαν δεχτεί την ασπασία όπως είναι λογικό και επόμενο γιατί χάλασε το σπίτι του μπαμπά.

20:58 Το πούμε έτσι. σε αντίθεση με τον Αλκιβιάδη ο οποίος από ό,τι λένε την αγαπούσε πάρα πολύ γιατί εντάξει θα την έβλεπε κάπως έτσι ήταν η μητρική του φιγούρα γι' αυτό λέω ότι πρέπει να πέθανε η Δινομάχη γιατί δεν νομίζω ότι θα ζούσε η μάνα του τώρα αριστοκράτησα χείρα ήρωα πολέμου και θα δεχότανε το παιδί της να το μεγαλώνει η παλακίδα του ξαδέρφου εύκολα Θα είχε μπει με τα μπούνια μέσα στο σπίτι να το πάρει.

21:30 Θα είχε πατήσει τσόκαρο σίγουρα στο σπίτι να το πάρει το παιδί, οπότε ναι πιστεύω ότι είχε πεθάνει. Και να πούμε και κάτι ακόμη λίγο για την προσωπικότητα του Αλκηβιάδη. Τώρα εντάξει δεν είμαι ειδικός και δεν είμαι ψυχολόγος, αλλά για το μικρό του αδερφό τον Κλινία, που ξέρουμε ελάχιστα πράγματα, έχουν ένα χαρακτηρισμό λίγο αργότερα όταν είναι ψηλονεαροί ενήλικες ή τέλος πάντων στην ύστερη εφηβεία τους ο Αλκιβιάδης τον αποκαλεί εντελώς τρελό.

22:03 Υπάρχει λοιπόν μια πιθανότητα και λόγω της μεγάλης ηλικίας του πατέρα τους να υπήρχε και κάποιο θέμα στην οικογένεια. Τώρα το πώς εκφράστηκε στον κάθε αδερφό είναι θέμα συζήτησης αλλά ο μικρός κλινίας τουλάχιστον πρέπει να είχε κάποια ζητήματα νευρολογικής φύσεως. Οπότε το κρατάμε και αυτό κατά νου και για τον Αλκιβιάδη, ότι παίζει να έχει ένα θεματάκι.

22:30 Κάποια βίδα, λίγο λάσκα ρε παιδί μου. Να αρκισιστήσετε, ήτανε σίγουρα. Ναι ρε παιδί μου, κάποια διαταραχή πρέπει να την είχε προσωπικότητας. Απλά θέλω να πω ότι υπάρχει μια πιθανότητα να μην ήταν μόνο θέμα της ανατροφής του και του περιβαλλοντός του, να υπήρχε και θέμα. Κοίτα, από τα λίγα πράγματα που ξέρω και χωρίς να είμαι ψυχολόγος, μια διπολική διαταραχή είχε, θεωρώ.

22:55 Είχε διαταραχές γενικώς. Δεν μπορείς να πεις όταν μια προσωπικότητα εντελώς βανίλα. Θέμα υπήρχε. Ένα μανιακό επεισόδιο βασικά. Ήταν όλη τη ζωή με όλα αυτά που έκανε. Αλλά ναι, θα πάμε πιο μετά. Θα πάμε πιο μετά. Ένας άνθρωπος που δεν βρίσκεται σε μανία θεωρώ, στα πολύ πάνω του, που δεν φοβάται τίποτα αυτό, μάλλον άνιωθος, αχάμπαρος, δεν ένιωθε.

23:19 Βασικά ήταν σαν ένα μπιντζάρι κοκαίνι από τα δύο του ας πούμε αυτός ο άνθρωπος, δεν είναι. Γι' αυτό όλο είναι πολύ ροκστάρη η ζωή του, έχει αυτή τη σπίντα, αλλά κόκα δεν υπήρχε τότε, δεν ξέρω τι μπορεί να στιφάρει σε πάντως κόκα δεν είχανε στην Αρχαία Ελλάδα. Τίποτα ρε θα τον έβλεπε ο Ζιόσμπορν και θα τον προσκυνούσε απλά Ποιος Ζιόσμπορν ρε είσαι σοβαρή Ανέσκα γεμίτη στα 70's ο Αλκιβιάδης τους Είχε τίποτα φιλιππινέζες τους όλους μαζί Σε όλα τα θέματα Λοιπόν να πούμε και αυτό για τη μουσική Ότι μεγαλώνοντας ο Αλκιβιάδης πρώτα απ' όλα ο Σέφιβος είναι πάρα πολύ όμορφος Ενδεικτικά είναι ένα από τα μοντέλα του Φιδία για τη ζωφόρο του Παρθενώνα Δεν θυμάμαι ποια από όλες τις μορφές είναι, αλλά έχουν πει, υπάρχει παράδοση ποιος από όλους τους νεαρούς ωραίους άντρες τους έφηπους είναι ο ίδιος ο Αλκιβιάδης.

24:14 Ήταν επίσης μοντέλο σε πολλούς ζωγράφους, σε πολλούς γλύτες λόγω της ομορφιάς του. Και εδώ έρχεται λοιπόν το θέμα της μουσικής. Επειδή ήταν ένας μικρός Νάρκησος, είχε αρνηθεί ορθάκοφτα στο δάσκαλό του να μάθει αυλό. που ήταν από τα όργανα που μάθαιναν οι νεαροί Αθηναίοι. Γιατί αρνιόταν να μάθει αυλό, γιατί θεωρούσε ότι παίζοντας τον αυλό παραμόρφωνε το πρόσωπό του και είπε εγώ δεν πιάνω αυλό στο χέρι μου, μόνο λύρα.

24:45 Την οποία λύρα μπορούσε να κάθεται έτσι στο ανάκλυδρο ωραίος και πεσμένος και μοιραίος να παίζει τη λύρα του και παράλληλα να μιλάει, να τραγουδάει, δεν ξέρω εγώ, να το κάνει με στυλ. Και λέγεται ότι έκτοτε όλοι οι νεαροί αριστοκράτες της Αθήνας επειδή ακολουθούσαν τον μικρό Αλκιβιάδη σαν κουτάβια από πίσω στο θέμα μόδας, αρνήθηκαν επίσης να μάθουν αυλό και έπαψε ο αυλός να διδάσκεται στους νεαρούς αριστοκράτες της Αθήνας. Μαθαίνανε μόνο λύρα.

25:14 Στον Άρα μιλάμε. Ναι και έφερε το τρέντ πριν κάνει γίνει... Ήθελε να είναι frontman το παιδί, δεν ήθελε να είναι μπασίσας ή πίσω στα drums. ήθελε να φαίνεται ωραίος με την κιθάρα μπροστά Μαρα Κατέρη να σκέψεις τώρα ότι έχουν περάσει 2.500 χρόνια και τον κάνουμε επεισόδιο μετά από 2.500 χρόνια ποιος από όλους αυτούς τους ροκσταρ που ξέρουμε μετά από 2.500 χρόνια θα τον κάνει κάποιος επεισόδιο Πιστεύω τους Rolling Stones θα ζει ακόμη ο Keith Richards 100% με το Mick Jagger ούτε ο Mick Jagger παθαίνει μαζί θα είναι, αθάνατοι θα τα λένε μόνοι τους σε 2.500 χρόνια θα τους καλούν να τους παίρνουν συνέντευξη ακόμη.

25:58 Στάνταρ. Και τομ κρούζ κάπου από πίσω να φτιάχνει κοκτήλακια. Καλά, εκεί έχω κάποιες παραπάνω αμφιβολίες, αλλά για τον Keith Richards και τον Mick Jagger 100% σε μια χιλιετία εκεί θα είναι τουλάχιστον και θα τα λένε. Καλά να είναι οι άνθρωποι που έχει ξεχάσει να τους πάρει ο χάρος. Ναι, καλά, εννοείται, εννοείται. Δεν μου τρώνε το ψωμί, μα κάνε να φτάσουν 200 χρονών οι άνθρωποι.

26:21 Και θα φτάσουν. Θα φτάσουν. 100% Άμα δεν έχεις πεθάνει από κάτι μέχρι στιγμής δεν θα πεθάνεις από τίποτα, δεδομένως. Με τόσα που έχουν πάρει αυτοί οι άνθρωποι. Δεν ξέρω. Μπορεί να έχουν βρει το ελιξήριο της μακροχρόνιας ζωής. Φανό, φανό. Τι να σου πω. Κάποια χημική ένωση τους κράτησε. Κάποιο αποκτήλ αυτό. Δεν αποκλείεται να έχουν σνιφάρει φορμόλι οπότε αποκλείεται και αυτό.

26:47 Είμαι σίγουρη όμως. είπαμε για αυτούς, πάμε λίγο στον έφηβο Αλκηβιάδη και την αρχή των τζούτζουλων σκαρδάλων, γιατί τώρα μπαίνει και το σεξουαλικό κομμάτι στην ιστορία και αφού μου έλεγες για τον Σοκράτη. Όπως ξέρουμε, βέβαια με κάποιες μικρές παρανοήσεις, οι αρχαίοι ήμουν πρόγονοι. Ήταν λίγο ανοιχτοί σε κάποια θέματα. Ήταν λίγο καλός ομίλος όλα τα αλέφη, ειδικά με τους εφήβους.

27:14 Ο έφηβος Αλκιβιάδης λοιπόν, όπως και όλοι οι καλοί νέοι της ηλικίας του, έπρεπε εκτός της εκπαίδευσης που έπρεπε να λάβει, να έχει και αεραστές και θαυμαστές. Να καίγεται κόσμος, ρε παιδί μου, στην ποδιά του. Ο αεραστής με την έννοια που τη λέμε και σήμερα, Κατερίνα, ή είχε κάποια άλλη έννοια στην αρχαιότητα. Είναι κάπως, θα σου πω, είναι λίγο παρανόηση να λέμε ότι οι αρχαίοι ήταν πιο ανοιχτοί ως προς την ομοφυλοφιλία γενικά.

27:44 ήτανε ανοιχτή ως προς κάποιες πρακτικές που εμείς σήμερα κατηγοριοποιούμε ομοφιλοφιλικές. Για να το πω επιστημονικά, τους ένοιαζε να είσαι μπρίζα, όχι ντουή. Ο μπίχτης δεν είχε πρόβλημα στην Αρχαία Ελλάδα, διότι ήταν μπίχτης. Το θέμα ήταν να μην τον έτρωγες. Εάν τον έτρωγες, είχες το χαρακτηρισμό του κυνέδου, ο οποίος ήταν βαριά βρισιά. Οπότε δέχονταν την ομοφιλοφιλική πράξη, αν θέλεις, φτάνει ο άντρας να ήταν ενεργητικός. Ο πολίτης μάλλον, για να το πούμε πιο σωστά.

28:25 Εάν ένας πολίτης Αθηναίος έκανε ομοφιλοφιλικό σεξ με σκλάβους, για παράδειγμα, αλλά ως μπίχτης, δεν υπήρχε θέμα. Κανένα. Εάν είχε τον εραστή του ας πούμε ως ενήλικας και δεν είχε οικογένεια παράλληλα και ήταν παθεντικός Εκεί ήταν βαριά προσβολή το κίνεδος και ήταν και μεγάλη ντροπή για την Αθήνα Αυτό που ήθελαν γενικά, θα το εξηγήσω λίγο διαφορετικά Επειδή η κοινωνία ειδικά της αρχαίας Αθήνας ήταν σε μεγάλο βαθμό ομοκοινωνική που σημαίνει ότι οι άντρες ως επιτοκλήστων συγχρονίζονταν με άλλους άντρες και οι γυναίκες με γυναίκες, για τους εφήβους μέχρι να φτάσουν σε μια ηλικία γάμου, κυρίως είχαν επαφή με άλλους άντρες.

29:16 Δεν είχαν τη δυνατότητα να γνωρίσουν κοπέλες, να φλερτάρουν, να κάνουν σχέσεις, ειδικά οι αριστοκράτες. Οπότε σαν διέξοδος ερωτική μέχρι να φτάσουν σε μια ηλικία που να μπορούν να κάνουν γάμο, ήταν συνήθως άλλοι άντρες. Είτε αυτοί ήταν σκλάβοι, είτε ήταν οι νεαρότεροι έφηβοι ερώμενοι που λέμε, οι οποίοι έχουν ένα πιο παθητικό ρόλο στη σχέση, όμως δεν δίνουν ποπό.

29:46 Έχει μεγάλη σημασία αυτό. Άρα δεν υπήρχε σεξ με το ενέργεια της διείσδυσης μεταξύ των εφήβων. Διείσδυση υπήρχε, όχι μεταξύ εφήβων, πρώτα απ' όλα η σχέση ήταν μεταξύ... Των εφήβων και των μεγαλυτέρων εννοώ αυτό. Ναι, η σχέση δεν ήταν ανάμεσα σε έναν έφηβο και ένα πεντάρι ας πούμε, ήταν ανάμεσα σε έναν έφηβο και έναν νέο ενήλικα. Το βλέπανε λίγο σαν μια σχέση μέντορα και μαθητευόμενου. Δεν ήταν μόνο ερωτική η σχέση.

30:13 Ο νεότερος θα έπρεπε να έχει τον ερωμένο, ο εραστής στην προκειμένη περίπτωση, ο ενεργητικός της υπόθεσης, έπρεπε να έχει τον πιο παθητικό ερωμένο, να τον παίρνει μαζί του σε συμπόσια, να τον συστήνει σε κόσμο, να τον εντάξει στην κοινωνία. Δηλαδή ήταν μια πολύ πιο ολοκληρωμένη κοινωνική σχέση, η οποία βέβαια έπαβε όταν και ο ερώμενος έφτανε σε μια πιο μεγάλη ηλικία, όταν έβγαζε γένεια συνήθως.

30:40 Αλλά το σεξ μεταξύ τους δεν ήταν διεισδυτικό, ήταν ανάμεσα στα πούτια. Κατάλαβα. Ακριβώς για να μην προσβληθεί και ο ανδρισμός του ερώμενου. Δηλαδή, στην ουσία ήταν σαν να παίρνει ένας μεγαλύτερος νέος άντρας, ένα μικρότερο προστατευόμενο και να του μάθει όλα όσα πρέπει να κάνει ως μέλλον πολίτης. Μέσα σε αυτά ήταν και το πώς να συμπεριφέρεται στο σεξ σαν ενεργητικός στη μέλλου σαν σύζυγο.

31:11 Γιατί έπρεπε οπωσδήποτε να κάνεις οικογένεια για να θεωρείς αξιοσέβαστος πολίτης. Και μια μικρή σημείωση, αυτά για την αριστοκρατία. Όσο πιο χαμηλά ήσουν στην κοινωνική τάξη, επειδή είχες περισσότερες πιθανότητες να γνωρίσεις γυναίκες, γιατί οι πιο φτωχές γυναίκες αναγκαστικά έπρεπε και να βγαίνουν έξω και να εργάζονται και να πηγαίνουν που λέει ο λόγος να πάρουν νερό από τη βρύση, τα πιο χαμηλά κοινωνικά στρώματα δεν είχαν τόσο πολύ τις ομοφυλοφιλικές πρακτικές, γιατί ακριβώς είχαν τη δυνατότητα να έχουν γυναίκες πιο ε Αλκιβιάδης ποιον νου ερώμενος ήτανε.

31:51 Του Σοκράτη. Μάλλον ήθελε, δεν είμαστε απόλυτα σίγουροι τελικά αν όντως είχαν σχέση, μάλλον είχανε, αλλά σε μεγάλο βαθμό ο Αλκιβιάδης κυνήγησε τον Σοκράτη, γιατί ο Σοκράτης ήταν μια λίγο περίεργη φιγούρα για την Αθήνα, δεν ήταν μάλλον τόσο φτωχός όσο τον θέλει η παράδοση, Υπήρξε πριν γίνει φιλόσοφος λιθοξός ή λήπτης, τον είχε τον τρόπο του γενικά, αλλά επειδή ήταν ένας άνθρωπος που γοήτευε πάρα πολύ δικά τους νέους με τη φιλοσοφία του, με τα λόγια του, με αυτή την τάση που είχε να τους προκαλεί όλους να έχουν την ενδοσκόπηση, την σκέψη έτσι και την...

32:38 το να ψάξουν τον εαυτό τους και τις απαντήσεις, αυτό μάγευε τον κόσμο. Και μάγευε βέβαια και το ειν' Αλκιβιάδη γιατί ήταν ο μόνος άνθρωπος που μπορεί να τον έβαζε στη διαδικασία να σκεφτεί και κάτι παραπάνω πέρα από την παρτάρα του. Υπάρχει στους σοκρατικούς διαλόγους στον Πλάτωνα ένας διάλογος όπου ο μεθυσμένος Αλκιβιάδης μπουκάρει μέσα στο συμπόσιο και εκφράζει με απόλυτο θαυμασμό πιωμένο τον έρωτά του για τον Σοκράτη και γιατί ο Σοκράτης δεν του κάθεται, μάλλον του κάτσε εν τέλει.

33:14 Τουλάχιστον με γνώμονα τη σχέση του στη συνέχεια πρέπει να του κάτσε κάποια στιγμή. Αλλά δεν ήταν ο μόνος. Υπήρχαν πολύ παραπάνω άνθρωποι οι οποίοι ήθελαν τον Αλκιβιάδη και έχουμε ενδεικτική ιστορία το συμπόσιο του Ανίτου. Ο Άνητος ήταν ένας νεαρός πλούσιος Αθηναίος και αυτός ο οποίος ήθελε πάρα πολύ τον Αλκιβιάδη, ο Αλκιβιάδης δεν του καθότανε και λέγεται ότι κάποια στιγμή καλεί τον Αλκιβιάδη σε συμπόσιο και ο Αλκιβιάδης λέει όχι, ξέρω πού έχει να πάει κάπου αλλού.

33:45 κάποια στιγμή εκεί που είναι κάπου αλλού ο Αλκιβιάδης τύφλα μαζί με τους υπόλοιπους λέει να σας πω πάμε να κάνουμε ντου στο Ανίτου και μπαίνει στο σπίτι του Ανίτου και του κλέβει τα μισά καλά του σκεύη χρυσά και αργυρά τώρα μιλάμε κρατήρες και τέτοιες πήγε μέσα ο Αλκιβιάδης τύφλα τα πήρε έτσι ενώρας υποσίου με όλους τους άλλους μέσα ναι ναι με όλους τους άλλους μέσα παιδί μου ήταν πώς να το πω, γι' αυτό λέω ροπστάρ.

34:14 Θράσος. Αυτά θα τα έκανε ο Ντέιβιν Μπάουι κάποια στιγμή ας πούμε. Και μπήκε μέσα και έκλεψε τα χρυσά και τα σημαίνια. Καλά για τον εαυτό του. Μπορεί να τα πέταγε μετά γιατί ο ίδιος ήταν ακόμη πιο πλούσιος. Δεν τον ένοιαζε αυτό. Είτε έτσι απλά για να το κάνει είτε γιατί είχε έναν φίλο μαζί του το Θρασίλο ο οποίος ήταν πιο φτωχός και είπε να σου πω δεν γίνεται ο άννητος να έχει τόσο αξαφκά τα πάρει να δώσει το θρασίλο, μόνος του του ξένου ανθρώπου και δεν είναι ότι ο θρασίλος δεν έφταιγε σε τίποτα ο άνθρωπος εντάξει μεθυσμένος ήταν αλλά τη φτώχεια του είχε το θέμα δεν είναι όμως ότι πήγε απλά και του κλέψε τα μισά για την καποτήρια δεν κατάλαβες εκεί θέλω να καταλήξω ο άννητος ήταν τόσο ο ερωτευμένος που προκειμένου να έχει την αγάπη του θα δικαιολογήσει τα δικαιολόγητα που είπε να είσαι καλά Αλκιβιάδη που μ' άφησε στα μισά.

35:13 Θα μπορούσε να τα πάρει όλα. Τέτοια καψούρα μιλάμε. Δεν ξέρω ποια είναι η λέξη του αντίστοιχου μουνόδουλου για τους άντρες. Ούτσο όδουλος τι θα σου πω. Δεν μπορώ να σκεφτώ. Δεν μπορώ να σκεφτώ κάτι αντίστοιχο. Ρε άντε. Τον είχε τυφλώσει. Αλλά εντάξει είπαμε ο έφηβος Αλκιβιάδης είναι και καρακούκλαρος μέσα στον Λαξάντος.

35:34 Τα ντουζένια του. Δεν νομίζω ότι υπήρξε αυτός ο άνθρωπος ποτέ στα μη ντουζένια του. Λένε ότι μέχρι και στην όρημη ηλικία του παρέμενας πάρα πολύ ωραίος άντρας. Αλλά τώρα σκέψου έτσι έναν 18χρονο αλκιβιάδι μιλάμε ήταν αλαβάστρινος. Τον κάνει εικόνα σαν τον Παρθένη στα νιάτα του που ήταν στα πολύ καλά του. Το θυμάσαι τότε 2001-2002 ρε Κατερίνα.

35:58 Ναι, ρε, τον θυμάμαι πάρα, γιατί εγώ, η Βύση. Αλλά, θα σου πω, ναι, αλλά σκέψου έναν παρθένι πιο ψηλό και πιο ξανθό, αλλά πιο ξανθό, γιατί ο Αλκιβιάδης ήταν πολύ ξανθός. Αυτό ήταν έτσι ξανθός και άσπρος. Εντάξει, για την αρχαία Ελλάδα ήταν σχετικά... Ο Βουίλιαμ, τα ωραία του. Γιατί ο πρίγκιπας Βουίλιαμ, όταν είχε μαλάκι, ήταν ωραίος.

36:23 Ε, δεν είχες γουρό μαλάκι μωρέ. Προσπαθώ να σκεφτώ κάποιον έτσι ξανθό με σγουρό μαλάκι. Τώρα μου έρχεται, αλλά δεν θυμάμαι πώς λέγεται αυτός ο άνθρωπος, το αγόρι που έπαιζε στο θάνατο στη Βενετία. Αχ, ναι, έλα, ο Σουηδώς, το παιδάκι που πέθανε και πέρυσι, που πέθανε και πέρυσι σε 71 χρονών. Θα βάλω το όνομά του στο σχόλιο.

36:44 Φαντάσου κάτι τέτοιο ας πούμε ήταν σε τέτοιο επίπεδο ομορφιάς ήταν τελείως μοντελικός συγγνώμη μισό λεπτό γιατί περνάει το ρούκι πάνω από το λάπτον δεν έχει πατήσει κάτι ευτυχώς ναι μιλάμε για τέτοιο επίπεδο ομορφιάς και μετά πως βρίσκει τη γυναίκα τη ζωή σου να το πάω λίγο προγραμματικά επίσης να πούμε το εξής ότι μια και είπαμε David Bowie όπως και όλοι οι rockstar του 70 ειδικά το γεγονός ότι ήθελε να τον κυνηγάνε οι άντρες δεν σημαίνει ότι δεν πήγαινε και με γυναίκες και πάρα πολύ του αρέσανε ήταν ο καλός ομίλος όλα τα λέθη Απριν είπαμε η Μικ Τζάκερ και η Θρίτσαρτς αυτή κάτι παίχτηκε μεταξύ τους θα έρθει άλλο επεισόδιο Εντάξει, ναι ρε παιδί μου σου λέω δεν είχε σημασία έπρεπε ο καλός ομίλος όλα τα λέθη αυτό που είπαμε ήταν διαβόητος για το ότι είχε πάρα πολλές σχέσεις με εταίρες και εκεί στα Συμπόσε και αυτά εκτός από αναμετάξυ τους είχαν και γυναίκες, εταίρες όμως πάντα.

37:51 Έρχομαστε όμως στην περίπτωση του γάμου του, ο οποίος γίνεται ως εξής, τελείως ροκ ιστορία δηλαδή, αν αυτό δεν είναι ροξαρίδι και τι άλλο. Ο νεαρός Αλκιβιάδης εκτός από όλα τα άλλα υπέροχα που έκανε, του άρεσε πάρα πολύ να βάζει στοιχήματα. Βάζει λοιπόν κάποια στιγμή στίχημα με τους άλλους τεντιμπόιδες της παρέας του Ότι μπορεί να χτυπήσει δημόσια όποιον θέλει Και συγκεκριμένα του βάζουν το στίχημα να χτυπήσει τον υπόνοικο του Καλία Που ήταν ένας από τους πιο πλούσιους και πιο σεβάσμιους Αθηναίους Μεγάλος άνθρωπος σε ηλικία, πολύ ευυπόλοιπτος πολίτης Και πράγματι ο Αλκιβιάδης πάει και τώρα γροθιά τους, χαστούκι τους, πάντως τον χτύπησε δημόσια στην αγορά.

38:39 Και το χαστούκι είναι πιο υποτιμητικό θεωρώ. Ε, ναι, καλά. Και αυτό, αλλά σύν της άλλης για τα δεδομένα της νομοθεσίας της αρχαίας Αθήνας, ο υπόνοικος μπορούσε να το πάει δικαστήριο και να φτάσουμε μέχρι και εκτέλεση. και αυτό ήταν και ο λόγος που οι Αθηναίοι δεν φέρονταν πολύ σχετικά με άλλους πολιτισμούς και άλλες πόλεις φέρονταν καλά στους δούλους τους γιατί υπήρχε το ρίσκο να χτυπήσεις κάποιον δούλο στον δρόμο ξέρω εγώ γιατί σου αφθαδίασε και τέτοια και να μην ήταν δούλος και να ήταν φτωχός πολίτης και να σε τρέχει στα δικαστήρια μετά.

39:16 Δεν ήταν γιατί ήταν καλοί άνθρωποι, τα δικαστήρια φοβόντουσαν. που λες λοιπόν υπάρχει αυτό το ρίσκο για τον Αλκιβιάδη να τον τρέχει στα δικαστήρια ο Ιπώνικος, αλλά τον προλαβαίνει ο Αλκιβιάδης ως εξής. Πάει στο σπίτι του Ιπώνικου, πέφτει στα πόδια του γυμνός οικέτης, γιατί είναι η μεγαλύτερη μορφή και εσύ ας το να είσαι γυμνός και εντελώς αποήθητος, δεν έχει όπλα, δεν έχει τίποτα πάνω του, και του λέει Ιπώνικ...

39:41 Δεν το ήξερα αυτό γιατί θα σε ρώταγα, γιατί γυμνός. ναι όχι ήταν το να πέσεις γυμνός ως ηκέτης ήταν αυτό που σου είπα ακριβώς ότι έδειχνες ότι είσαι εντελώς αβοήθητος τώρα δεν ξέρω αν το έκανε και για να γυαλίσει λίγο στον υπόνοικο γιατί ήταν και όμορφος μπορεί να σου πω το γεγονός είναι ότι πέφτει στα πόδια του ηκέτης και του λέει ότι υπόνοικε αυτό που σου έκανα ήταν μεγάλη προσβολή έχεις δικαίωμα να με τιμωρήσεις βάλε εδώ τους μπράβους σου να με δίρουν μου αξίζει Και το ακούει αυτό, άσε το ατρόμητος.

40:16 Είπαμε, δεν φοβόταν χάρος τόσο ο άνθρωπος. Το θέμα είναι ότι δούλεψε. Ο υπόνοικος σου λέει, εντυπωσιάστηκε. Γι' αυτό ξαναλέω, ήταν το κακομαθημένο unfound terrible της Αθήνας. Εντυπωσιάστηκε γιατί ο Αλκιβιάδης, είπαμε, Πάμπλουτος, Αλκμεονίδης, γιος Κλινία, ήρθε ο άλλος και μαγεύτηκε και σου λέει, κοίτα να δεις, εκεί που ήταν έτοιμος το κολόπεδο να το σαπίσουνε στο ξύλο οι μπράβοι του, έλα μωρέ εντάξει παιδιά είναι, κάνανε μια βλακία, παραφέρθηκε λίγο σιγά μωρέ και εμείς υπήρξαμε νέοι αχ να τον τα νιάνω τα δύο φορές στα γυρατιά καμία και τον συγχώρησε σε τέτοιο επίπεδο που αποφασίζει να τον παντρέψει με τη γυναίκα όχι τη γυναίκα του Θεέμου την κόρη του, θα ήταν το πιο προχωρημένο από όλα.

41:05 Πάρτε να φύγει. Εκεί θα ήταν και κάπως σιτεμένη την εποχή εκείνης. Βέβαια, εντάξει, Αλκιβιάδης είναι αυτός. Μα δεν έπαιρνε για αυτή, δεν είχαμε τέτοια θέματα. Μιλφάρα, Κατερίνα. Πιθανό. Δεν την ξέρω τη γυναίκα, δεν έχουμε διαβάσει κάτι για αυτή. Πιθανό. Αλλά όχι, δεν του έδωσε τη Μιλφάρα, ανταυτού του έδωσε τη νεαρή και πανέμορφη κορούλα του, την Υπαρέτη.

41:29 Και με απρίκα δέκα τάλαντα. Με ένα τάλαντο έκανες καράβι, θυμάμαι καλά ή όχι. Εάν θυμάμαι καλά, ναι. Κάτσε, περίμενε, θα σας δώσω μια ιδέα. Θα το ψάξω επί τόπου λίγο, δώστε μου ένα λεπτάκι. Γιατί τώρα μου έρθες άφλαση από το βιβλίο της Ετάρτης Δημοτικού. Δεν ξέρω τι έφαγα τώρα. Θα σου πω έτσι, για να σας δώσω μια ιδέα.

41:54 Θα το δούμε λίγο με το χρυσελεφάντινο άγαλμα της Αθηνάς. να δω πόσα τάλαντα ήταν. Έτσι για να καταλάβουμε. Αν θυμάμαι καλά, ναι, αυτό που λες για το ένα τάλαντο, για το καράβι πρέπει να ισχύει, αλλά και η αξία του τάλαντου ήταν κάπως διακειμενόμενη μέσα στην αρχαιότητα. Οπότε έτσι ενδεικτικά για να καταλάβετε, το χρυσελεφάντινο άγαλμα της Αθηνάς του Φιδεία που ήταν πάνω στην Ακρόπολη, ο χρυσός ζήγησε 40 τάλαντα.

42:24 1 τέταρτο αγάλμα τους έλαβε ως πρίκα ενδεικτικά τα 10 τάλαντα είναι περίπου 300 κιλά χρυσό τα λεφτά στα λεφτά τα λεφτά στα λεφτά εντάξει ρε εσύ κοίταξε πέρα από την κίνηση του Αλκιβιάδη ξέρω εγώ και το πως εντυπωσίασε τον μέλλοντα πεθερούλη του κακά τα ψέματα ξαναλέμε ήταν ο αριστοκράτης της εποχής. Δεν ήταν ένας γάμος ο οποίος δεν έβγαζε νόημα και για τη μία οικογένεια και για την άλλη.

42:59 Πολιτικά αυτοί οι άνθρωποι έκαναν μια δυναστία μαζί. Και τώρα καταλαβαίνω το λόγο που άμα πήγαινα να χώσω μπουκέτο στο Λάτσι δεν θα γινόμουν ποτέ κυρία Λάτσι. Μπορεί να πήγαινες μετά και να του έλεγες Μπαρμπαγιάννη στα πόδια σου πέφτω Φέρε μου εμένα τη Μαριάννα μην τη δίνεις στον κούρκουλο ας πούμε. Πες εκεί με τον Κασιδόκοστα ρε, θα βολευόμουν.

43:23 Ε, εντάξει γιατί. Καλύτερη ήταν η Πάρις από σένα. Πες το ψέματα. Οπότε ο γάμος του πώς ήταν με την Υπαρέτη. Πώς περιμένετε να ήτανε. Χάλια, εννοείται χάλια. Δεν είναι ότι παντρεύτηκε και έστρωσε από εκεί και πέρα. εξακολούθησε και είχε και εταίρες και εταίρους και από όλα μαζί και να σου τα συμπόσια άπιστος, ανοιχτά και επίσημα και έφτασε σε τέτοιο σημείο η παρέτη, η οποία γενικά για τότε οι δικά γυναίκες ενθαρρύνονταν να είναι όσο το δυνατόν γίνεται πιο ανεκτικές, να είναι στο σπίτι τους, τα παιδιά τους, την οικοκυρωσύνη τους και αυτά.

44:08 έφτασε σε τέτοιο επίπεδο αυτό το κορίτσι που ζήτησε να πάρει διαζύγιο. Πώς το έκανε και την έσκασε. Τι πώς το έκανε και την έσκασε. Άγμα που βάλαγε τις γκόμενες τιμίες μετά την άγιο στο σπίτι κάποια στιγμή και άλλη. Τάξη, δεν κατάλαβαν τα πήρα πριν κάποιοι. Ήταν 300 κιλά χρυσό. Είπε enough is enough. Κάπου πάτησε πόδι και είπε να σας πω θα θα κάτσω εγώ εδώ πέρα.

44:32 Επιτρεπόταν όμως μωρέ Κατερίνα το διαζύγιο τότε Ναι, όχι εύκολα Αλλά για τις γυναίκες ειδικά Εντάξει, οι άντρες ήταν πολύ πιο εύκολο να διώξουν τη γυναίκα τους Αλλά όταν μιλάμε για μια γυναίκα με την αριστοκρατική καταγωγή της υπαρέτης Ναι, μπορούσε να ζητήσει διαζύγιο Ζήτησε διαζύγιο, πήγε στην αγορά της Αθήνας για να ξεκινήσει τις διαδικασίες Και εδώ μπαίνει λίγο το 50 από χρόνια της Αθηναγκικής Δημοκρατίας, του βγήκε λίγο Mr. Gray του Αλκιβιάδη, γιατί είπαμε όταν είσαι το μαθημένο πλουσιόπεδο της Αθήνας δεν τελειώνει η σχέση όταν θέλει ο άλλος αλλά όταν θέλεις εσύ.

45:17 οπότε σου λέει μόλις το άκουσες ο Αλκιβιάδης ότι πάει να κάνει την έτηση διαζυγίου η Παρέτη πήγε στην αγορά, τη βούτηξε εκεί μέσα στον κόσμο, την έκοψε στον ώμο και τίτλα μωρή θα σε χωρίσω όταν θέλω εγώ και όταν θες εσύ και πάμε πίσω σπίτι ας πούμε και ξέρω εγώ της έκανε και άγριος εξγυρίζοντας πίσω στο σπίτι τι να σου πω οι αρχαίοι το αντιμετωπίζουν λίγο σε φάση α, τη έρωτα, στη πάθος, τη ρομάντζο είναι το body's reaper της αρχαιότητας λίγο έτσι άρλικη εμείς είμαστε μέσα ναι μην πάμε και μακριά μέχρι και το 90 2000 να είναι τις 2000 και εμείς τα ίδια δεν θυμόμαστε τώρα το ξύλο του Ήβιτς την πετρουλάκη είμασταν μικρά αλλά όχι και τόσο έχουμε ζήσει με Χριστίνα Λαμπύρη και Θοδωρή Ρακιτζή ναι γι' αυτό σου λέω όχι ρε θα εκλαμβανόταν, πιστεύω μέχρι και τότε τουλάχιστον ως σε μεγάλο βαθμό έδειξη πάθους και όχι μηνύσιμη πράξη.

46:21 Ρε Κατερίνα, εδώ σκοτώνανε τις γυναίκες τους και λέγαμε έφτασε το έγκλημα αγάπης και πάθους. Αυτό ακριβώς. Σκέψου τότε. Και την πήρε πίσω που λένε λοιπόν την υπαρέτη και ο γάμος εξακολούθησε να υπάρχει. Και θέλω να με βάλεις λίγο στα στρατηγικά. Πώς χώθηκε, πώς έγινε πολιτικό πρόσωπο. Καλά είχε τον background να γίνει πολιτικό πρόσωπο.

46:45 Είχε τον background, είπαμε, ήταν και το παιδί αυτό μεγάλωσε στο σπίτι του Περικλή μέσα, οπότε βίωσε την Αθηναϊκή Δημοκρατία πιο εκ των έσω δεν γίνεται, ανήκε σε πολιτική οικογένεια, ούτως ή άλλως όλοι οι Αθηναίοι πολίτες είχαν το καθήκον, αν θέλεις, να συμμετέχουν στα κοινά στην Εκκλησία του Δήμου, αλλά ο Αλκιβιάδης σε μεγάλο βαθμό διακρίθηκε γιατί διακρίθηκε πολύ στα στρατιωτικά.

47:16 Έχουμε την πρώτη του μάχη, την Ποτίδεα, το 432, όπου πολεμά μαζί με τον Σοκράτη και μάλιστα λένε αργότερα ότι ο Σοκράτης τον σώζει στη μάχη. Μετά το 424 έχουμε τη μάχη του Δηλίου που αυτή τη φορά σώζει ο Αλκιβιάδης στο Σοκράτη και μάλιστα αν θυμάμαι καλά στη μάχη του Δηλίου υπήρχε μια διαφωνία σχετικά με το ποιος πολέμησε πιο γενναία για να πάρει το βραβείο της αριστείας ο Αλκιβιάδης ή ο Σοκράτης και το έδωσε ο Αλκιβιάδης στο Σοκράτη είπε εγώ παρετούμε το παίρνει ο δάσκαλος είπαμε καψούρα είναι αυτή και θα έλεγα εγώ ευγενής άμυλα αλλά όχι καψούρα όχι ρε καψούρα καψούρα Και είναι και περίεργο γιατί ο Σοκράτης λέγανε ότι ήταν και πάρα πολύ άσχημος.

48:01 Δεν ξέρω, θα έχει άλλα χαρίσματα. Η δύναμη του λόγου είναι να μην έχεις τύπο. Μπράβο, Κατερίνα, γιατί είναι και τέτοια ώρα εγώ κάτι άλλο μου έρθει στο μυαλό. Αλλά είναι η δύναμη του λόγου. Είπαμε. Δεν έπρεπε να υπάρχει ντουή σε αυτή τη σχέση. Σωστό και αυτό. Έπρεπε να είναι πρίζες και δύο με κάποιο τρόπο. Λοιπόν, και επειδή ακριβώς ο Αρκιβιάδης είναι πολύ γενναίος στρατιωτικά, αρχίζει και αποκτά και πολιτικά όλο και περισσότερη παρουσία.

48:33 Πάει κάποια στιγμή, όταν ξεκινάει την πιο ενεργή πολιτική του δράση, ιδρύει μία συμμαχία μεταξύ του άρχου της Μαντινίας και της Ηλίας, προκειμένου να μπορέσει να αποδυναμώσει τη Σπάρτη, άλλωστε είμαστε ήδη μέσα στον Πελοποννησιακό πόλεμο. Η συμμαχία αυτή εν τέλει ιτάται στη Μαντίνια το 418, παρόλα αυτά δεν διαλύεται σαν συμμαχία και είναι η απόδειξη ότι ξέρεις κάπως μπορούμε να αποδυναμώσουμε τη Σπάρτη.

49:03 Και αυτό είναι γενικά το παράδοξο του Αλκηβιάδη, μάλλον αυτό που δεν περιμένουμε. Για έναν άνθρωπο τόσο υπερφύαλο, τόσο να ζει μέσα στην πολυτέλεια και τις απολαύσεις, θα περιμέναμε ότι θα ήταν ψηλοάχριστος. Όχι, ήταν πάρα πολύ καλός. Και σαν στρατηγός και σαν πολιτικός. Είχε φοβερό χάρισμα, αλλά ήταν και εξαιρετικά ευφύης.

49:28 Μιλάνε για ένα δαιμόνιο μυαλό. Εντάξει μωρέ Κατέρα είναι και το γονίδιο και όλα σαν ποιος του περικλεί ήταν. Καλά δεν έχει να πει κάτι ο περικλής είχε και παιδιά δεν διακρίθηκε κάποιος με εξαίρεση ίσως το γιοντό από την ασπασία τα άλλα του παιδιά δεν διακρίθηκαν ποτέ πολιτικά. Ναι αλλά υπήρχε το γονίδιο στην οικογένεια.

49:47 Εντάξει γενικά στην οικογένεια γι' αυτό λέμε ότι οι αλκμεονίδες ήταν το κατεξοχήν πολιτικό τζάκι κάθε γενιά έβγαζε εξέχοντες πολιτικούς. Και σίγουρα είχε μεγαλώσει και σε ένα περιβάλλον το οποίο αν ο άνθρωπος έχει ήδη μέσα του το μικρόβιο, σαφώς και θα το ενθάρρυνε σε σχέση με το να μεγαλώσει ας πούμε σε ένα σπίτι, να σποτσαγκάρει τον ασπίτη.

50:11 Άρα πρώτα έγινε η συμμαχία της Μαντίνιας, δηλαδή με την αρχαία ύληδα το Άργος, και μετά πήγε στη Σικελία, γιατί εγώ νόμιζα τα ανάποδα. Ναι, ναι, ναι, όχι, όχι. Η Σικελία έγινε ακριβώς γιατί υπήρξε η πολιτική επιτυχία με αυτή τη συμμαχία, έστω και αν ειτίθηκαν στη Μαντίνια, η συμμαχία απέδειξε ότι κάποιος μπορούσε να μπει μέσα στο σπίτι, το σπιτάκι της Σπάρτης, δηλαδή την Πελοπόννησο και να τους στερήσει σημάχους.

50:44 Και σοβαρός συμμάχους. Τώρα το Άργος και η Λεία ήταν και οι Μαντίνοι, όμως, που ήταν σοβαρές πολυσκράτη. Λοιπόν, και έτσι φτάνουμε, για να καταλάβεις γιατί είναι μια ιστορία που δεν την είπαμε, ο Αλκιβιάδης όσο ανεβαίνει πολιτικά έχει φανατικούς φίλους αλλά και φανατικούς εχθρούς. Πολλοί από τους οποίους είναι παιδιά με τα οποία τσακωνόταν μικρός, γιατί όλοι αυτοί είναι αριστοκράτες και όλοι αυτοί μπαίνουν ταυτόχρονα στα κοινά της Αθήνας.

51:10 και είναι μία από τις πλέον διαβόητες ιστορίες για τον Αριστοκράτη και τη σχέση του με τη φήμη και τα μήντια ανθές εποχής, ιστορία με το σκύλο του Αλκιβιάδη. Τα χρόνια που είναι έτσι στην πολιτική του δράση αγοράζει κάποια στιγμή ένα πάρα πολύ όμορφο και πολύ ακριβό κυνηγό σκύλο, το οποίο γίνεται talk of the town στην Αθήνα, το σκυλί του Αλκιβιάδη και το σκυλί του Αλκιβιάδη και κάποια στιγμή όταν αρχίζει και κοπάζει κάπως το σούσουρο για το σκύλο αυτό το Αλκιβιάδη, πάει και του κόφει την ουρά του καημένου του ζωντανού.

51:44 Μην ακούτε παιδάκια, εσείς δεν πρόκειται να σας κόψω την ουρά ποτέ. Έχω και τα γατιά μαζί που γράφουνε, με παρακολουθούν όσοι εγωγραφούμε. Και όταν ρώτησαν τον Αλκιβιάδη φίλοι το ότι ρε εσύ τι ήθελες, γιατί το κόψες την ουρά του καημένου του ζωντανού, η απάντησή του ήταν απόλυτα κοινική και εξαιρετικά έξυπνη, λέει, για να δώσω στους Αθηναίους κάτι να ασχολούνται και να μην μιλάνε για τα πραγματικά μου σκάνδαλα.

52:10 Πω πω, αυτός ήταν σαν τον κουμπάρο μου τον κοκλόνι. Before it was κοκλόνι. Σκέψου όμως, ρε παιδάκι μου, η σχέση που είχε αυτός ο άνθρωπος με τη φήμη ήταν ο ορισμός του no publicity is bad publicity πριν υπάρξουν τα αγγλικά σαν γλώσσα, τι λέμε τώρα. Ε, ρε, attention whore με τα όλα του. Ήταν attention whore η Λίκη, είναι βασικό συστατικό της προσωπικότητάς του, αλλά καταλάβαινε και το πώς να χειραγωγήσει την κοινή γνώμη.

52:43 Όταν σου λέει, ας τους να λένε για το σκύλο μου, να μην λένε για τα υπόλοιπα, αυτό είναι αρκετά περίπλοκη πολιτική σκέψη για την εποχή τώρα. Και όλες που μιλάμε για μια αρχαία Αθήνα, πω ότι ήταν μια πόλη στην ουσία. εντάξει μεγάλη, με ένα πόλι μην μιλάμε για χώρα επέλεγε ο ίδιος για το πώς ήθελε να το συζητάνε ακριβώς αυτό ήταν πολύ μπροστά σήμερα αν δεν ήταν ροκστάρ θα ήταν μαρκετίστας 100% θα ήταν τύπου madman θα ήταν don draper jay toonie πάρε μαθήματα θα μπορούσε να ήταν μια αρσενική jay toonie ανετότατα και ξανθιά και όλας Που λες λοιπόν έτσι έφτασε στη Σικελία γιατί ναι μεν ήταν πολύ φιλόδοξος και έτσι έκανε τα τενσιονχωριλίκια του αλλά είχε αποδείξει ότι ήταν και εξαιρετικά ικανός.

53:39 Η Σικελία λοιπόν ξεκινά ως εξής, δεν ήταν η ιδέα του Αλκιβιάδη μόνο, υπήρχε γενικά στην Αθήνα στην παράταξή του ας πούμε. Τώρα εντάξει μην κουράσουμε το κοινό, η ιστορία άμα τη θυμάστε από το σχολείο, λίγος πολύ οι σύμμαχοι της Αθήνας στη Σικελία πήγαν στους Αθηναίους και ζήτησαν να επέμβουν για να μειωθεί η δύναμη των Συρακουσών, που ήταν απικία των Μεγάλων, αν θυμάμαι καλά, και βασικός σύμμαχος της Σπάρτης και η πλέον ισχυρή πόλη της Σικελίας.

54:14 Σικελία, να πούμε, γνωστή και ως Μάνια Γκρέτσια, η Μεγάλη Ελλάδα, ήταν πολύ πλούσια περιοχή, ίσως πιο πλούσια σε σχέση με την Ελλάδα, καθ' αυτό Ελλάδα και θεωρούσαν ότι όποιος μπορούσε να ελέγχει και να έχει συμμάχους και πηγές, κρήματα και προμήθειες από τη Σικελία μπορούσε να κερδίσει τον πόλεμο στην ουσία. Οπότε ναι, ο Αλκιβιάδης είναι ένας από αυτούς ο οποίος στηρίζει πάρα πολύ και πολύ ενεργά την ιδέα της εκστρατείας στη Σικελία εκεί γύρω στο 415 π.Χ. και ξαναλέμε αυτό ήταν πρόβλημα αν μπορούμε να το πούμε έτσι με τον Αλκιβιάδη.

54:52 Ήταν μια πολύ φιλόδοξη ιδέα, στηριζόταν πολύ στο να δράσει η Αθήνα πολύ άμεσα, πολύ γρήγορα και στην ουσία να πιάσει τους 400 στον ύπνο, αλλά επειδή δεν ήταν βλάκας, το σχέδιο του έβγαζε κάποιο νόημα. Δεν είναι ότι έλεγε μια μπουρδολογία, αερολογία, να το πούνε όλοι, α, υπάρχει ξέρω κάπου κάπου, τι μας λες, θα πάμε να βάλουμε το κεφάλι μας στον τροφά.

55:14 έβγαζε νόημα αυτό που έλεγε. Είχε δυνατότητες επιτυχίας. Το πρόβλημα είναι με τη συγκελία το πραγματικό ότι πέραν του Αλκιβιάδη οι άλλοι δύο στρατηγοί που ορίστηκαν από την Αθήνα και τους δόθηκε στην ουσία λευκή επιταγή για το πώς θα δράσουν σε αυτή τη συγκελία ήταν ο Νικίας και ο Λάμαχος. Ο Λάμαχος εντάξει ήταν στην ουσία ο τρίτος επιλαχών ο οποίος επιλέγει τελείως την τύχη καταλάβαινε όμως το σχέδιο του Αλκιβιάδη, συμφωνούσε με το σχέδιο δράσης του.

55:48 Ο Νικίας όμως, κατά τα άλλα πολύ σεβαστός και ικανός στρατηγός και άνθρωπος, ήταν ο πλέον ακατάλληλος άνθρωπος για αυτή τη θέση. Γιατί σε αντίθεση με τον Αλκιβιάδη που ήταν έτσι ο πολύ να κάνουμε το παράτολμο σχέδιο που όμως έχει πιθανότητες να δουλέψει αλλά βασίζεται στην ταχύτητα και το να τους πιέσουμε στον ύπνο και στα σπουδαία στρατηγήματα, ο Νικίας ήταν ένας πάρα πολύ συντηρητικός άνθρωπος, πολύ μεθοδικός, ο οποίος ήθελε να μειώσει το ρίσκο όσο το δυνατόν περισσότερο γίνεται.

56:23 Αυτόν τον άνθρωπο λοιπόν δεν τον βάζεις μαζί με τον Αλκιβιάδη να κάνει μια εξτρατεία. Δεν ξέρω τι σκέφτονταν. Τίποτα πιθανότατα. Σκοτώθηκαν μεταξύ τους, τσακώθηκαν. Γιατί κάτι θυμάμαι ότι ο Νικίας θυγήθηκε της εκστρατείας, όχι ο Αλκηδιάνης. Όχι, όχι, δεν τσακώθηκαν μεταξύ τους. Τα πράγματα έγιναν πολύ χειρότερα. Ετοιμάζουν την εκστρατεία, μάλιστα για να καταλάβεις γιατί, εντάξει, η Αθηναϊκή Δημοκρατία είχε τα καλά της, αλλά είχε και τα κακά ότι ο Δήμος μπορούσε να γίνει πολύ εύκολα όχλος.

56:52 Ο Νικίας, επειδή δεν ήθελε να κάνουν την εκστρατεία, όπως είπαμε ήταν ένας από τους τρεις στρατηγούς που είχαν στην ουσία λευκή επιταγή να κάνουν ό,τι θεωρούν προκειμένου να πετύχει εξτρατεία, όταν τον ρώτησαν πόσα άτομα και πόσα πλοία θέλεις για να γίνει εξτρατεία σωστά, ήρθε και τα φούσκωσε τρεις φορές ακριβώς για να τρομάξουν οι Αθηναίοι και να πούν ότι παιδιά εντάξει όχι το σχέδιο δεν δουλεύει, ας το κάνουμε κάτι άλλο.

57:18 οι Αθηναίοι ακούν τα νούμερα του Νικία και ενθουσιάζονται και λένε ναι βεβαίως τρεις φορές πάνω θέλεις από το αρχικό σχέδιο πέντε θα σου δώσουμε εμείς βάλε και στέφαδε και ζαμπόν πολλοί ζαμπόν δεν τούκατσε καθόλου ο άνθρωπος πρέπει να κοπάει να έχει το κεφάλι του στον τείχο να φέρει σε φάση τι να κάνω για να σας πεις ότι το σχέδιο δεν πρόκειται να λειτουργήσει σπάθια να κάντα ποιο Ναι, ξέρεις Κατερίνα, το έχω κάνει αυτό για δουλειά.

57:44 Έχω ζητήσει τα μαλλιοκεφαλά μου, γιατί δεν ήθελα να τα πάρω για δουλειά. Και σου είπανε να πρέπει να ζητήσεις και άλλα. Αυτό το σκεφτόμουν εγώ, τι βλάκασή ήμουνα. Όχι, έχει συμβεί και σε... Αυτό το σκεφτόμουν εγώ, τι βλάκασή ήμουνα, αλλά ήτανε 170 ευρώ την ώρα και λέω γιατί δεν ζήτησα 250. Και μου τα δώσανε και εγώ ήθελα να μου πω να είσαι τρελή κοπέλα μου.

58:02 όχι δεν κατάλαβες μπορεί να σου λέγανε ότι ξέρεις εμείς περιμέναμε και άλλα και φτηνά μας βγαίνεις έχει συμβεί και σε εμάς εννοείται σε όλους νομίζω έχει συμβεί κάποια στιγμή στη δουλειά και στον καημένο τον οικία συνέβη που λες λοιπόν ξεκινάει η εκστρατεία ετοιμάζεται με τεράστιο ενθουσιασμό από την Αθήνα γιατί σου λέω βλέπανε και λέγανε τώρα θα βγάλουμε λεφτά τώρα θα γίνουμε Φεύγουν από την Αθήνα και με το που φεύγουν από την Αθήνα σκάει ένα τεράστιο θρησκευτικό σκάνδαλο.

58:33 Κάπου εδώ θα βάλουμε μια άνω τελεία και θα τα πούμε την μεθεπόμενη Πέμπτη με το δεύτερο μέρος αυτού του χορεταστικότατου επεισοδίου. Ήμουν η Αναστασία, αυτό ήταν ένα ακόμα επεισόδιο του Set Class & Rock'n'Roll και μέχρι την μεθεπόμενη Πέμπτη. Γεια σας!