Γκέλι Ράουμπαλ: Η νέα έρευνα του 2026 που αμφισβητεί το άλλοθι του Χίτλερ
Σιωπή ΜετάΣχετικά με αυτό το επεισόδιο
Μια νέα έρευνα του 2026 φέρνει στο φως τρία αρχειακά έγγραφα που αμφισβητούν το επίσημο χρονολόγιο του θανάτου της Γκέλι Ράουμπαλ — και θέτουν ξανά υπό εξέταση το άλλοθι του Αδόλφου Χίτλερ.
Το 1931, η 23χρονη ανιψιά του βρέθηκε νεκρή στο διαμέρισμά του στο Μόναχο, με το δικό του πιστόλι. Η αστυνομία κατέληξε στην αυτοκτονία. Όμως η σχέση τους, οι αντικρουόμενες μαρτυρίες και η παρουσία συνεργατών του πριν φτάσουν οι αρχές άφησαν αναπάντητα ερωτήματα.
Στο «Σιωπή Μετά» εξετάζουμε την υπόθεση και τα νέα ευρήματα: τι αλλάζουν, τι αμφισβητούν και τι εξακολουθούν να μην αποδεικνύουν.
Αυτόματη μεταγραφή — ενδέχεται να περιέχει λάθη.
Σεπτέμβριος του 1931. Ο Αδόλφος Χίτλερ βρίσκεται δύο χρόνια μακριά από την ανάληψη της εξουσίας στη Γερμανία. Το ναζιστικό κόμμα έχει ήδη εξελιχθεί σε μια από τις μεγαλύτερες πολιτικές δυνάμεις της χώρας. Ο ίδιος έχει καταφέρει να συγκεντρώσει γύρω του ανθρώπους που τον αντιμετωπίζουν με σχεδόν απόλυτη αφοσίωση. Και τότε μέσα στο πολυτελές διαμέρισμά τους στο Μόναχο μια γυναίκα 23 ετών πεθαίνει από πυροβολισμό.
Το πιστόλι ανήκει στο Χίτλερ. Η νεκρή είναι η ανιψιά του. Η Άγγελα Μαρία Ράουμπαλ ή αλλιώς Γκέλη. Η αστυνομία καταλήγει στην αυτοκτονία. Πριν όμως ειδοποιηθούν οι αρχές στο διαμέρισμα έχουν ήδη φτάσει δύο στενείς συνεργάτες του Χίτλερ. Οι εφημερίδες αρχίζουν να δημοσιεύουν πληροφορίες για έναν καυγά, για μια σχέση που είχε προκαλέσει σχόλια και για την προσπάθεια της νεαρής γυναίκας να εγκαταλείψει το Μόναχο.
Ο Χίτλερ απαντά προσωπικά στις κατηγορίες και η υπόθεση κλείνει. Για 95 χρόνια ένα συγκεκριμένο στοιχείο θα βρίσκεται στο κέντρο της επίσημης ιστορίας. Ο Χίτλερ είχε φύγει από την πόλη όταν σύμφωνα με την καθιερωμένη χρονολογία πέθανε η Γέλλη. Το Σεπτέμβριο του 2026 όμως έρχονται στο φως τρία αρχαιακά έγγραφα και η ημερομηνία που αναγράφουν είναι διαφορετική.
Ακούτε το podcast Σιωπή Μετά. Είμαι η Σιωπή. Κι εγώ είμαι το Μετά. Σε κάθε επεισόδιο θα σας αφηγούμαστε ιστορίες ανεξιχνίας των υποθέσεων που κατά κύριο λόγο έλαβαν χώρα στις Ηνωμένες Πολιτείες Αμερικής και όχι μόνο. Στο τέλος κάθε επεισοδίου θα ακολουθεί μια συζήτηση στην οποία περιμένουμε να συμμετέχετε και εσείς με τα σχόλιά σας.
Ακολουθήστε μας σε Spotify, Apple Podcast και στο κανάλι μας του YouTube καθώς και σε Instagram και TikTok με το όνομα Σιωπή Μετά. Σήμερα θα ασχοληθούμε με την Γκέλη Ράουμπαλ και τον θάνατό της μέσα στο διαμέρισμα του Αδόλφου Χίτλερ. Θα γνωρίσουμε τη ζωή της, τη σχέση της με το θείο της, τους ανθρώπους που βρίσκονταν γύρω τους και τα γεγονότα των τελευταίων ημερών.
Θα εξετάσουμε επίσης γιατί μια υπόθεση που χαρακτηρίστηκε αυτοκτονία εξακολουθεί να προκαλεί τόσο σοβαρές αμφισβητήσεις Η Γκέλη γεννήθηκε στις 4 Ιουνίου του 1908 στο Λίντς της Αυστρίας Η μητέρα της Άγγελα ήταν ετεροθαλής αδελφή του αδόλφου Ο πατέρας της Λέο Ράουμπαλ πέθανε όταν η Γκέλη ήταν ακόμα μικρό παιδί Η Άγγελα έπρεπε να μεγαλώσει τρία παιδιά χωρίς τον σύζυγό της.
Η οικονομική κατάσταση της οικογένειας δεν ήταν εύκολη και η εργασία της μητέρας αποτελούσε βασική προϋπόθεση για την επιβίωσή τους. Η Γκέλη μεγάλωσε σε μια Αυστρία που άλλαζε δραματικά. Ο πρώτος παγκόσμιος πόλεμος είχε ήδη οδηγήσει στην διάλυση της Αυστρο-Ουγγρικής Αυτοκρατορίας. Η οικονομική ανασφάλεια, η ανεργία και η πολιτική αστάθεια επηρέαζαν χιλιάδες οικογένειες.
Ο θείος της, στο μεταξύ, είχε ακολουθήσει μια εντελώς διαφορετική πορεία. Είχε εγκατασταθεί στη Γερμανία, είχε συμμετάσχει στον πόλεμο και είχε ενταχθεί στην πολιτική ζωή του Μονάχου μέσα από ένα μικρό εθνικιστικό κόμμα. Σταδιακά αναδείχθηκε σε αρχηγό του. Το 1923 επιχείρησε να καταλάβει την εξουσία με πραξικόπημα Η απόπειρα όμως απέτυχε και ο ίδιος οδηγήθηκε στη φυλακή για πέντε χρόνια Η αποτυχία ωστόσο αυτή δεν σήμαινε το τέλος των πολιτικών του φιλοδοξιών Μετά την αποφυλάκησή του άρχισε να αναδιοργανώνει το ναζιστικό κόμμα επιδιώκοντας πλέον να αποκτήσει την εξουσία μέσα από τους πολιτικούς θεσμούς τους οποίους αργότερα θα κατέληε Για την Γκέλη, ο Χίτλερ ήταν ένας συγγενής που αποκτούσε όλο ένα μεγαλύτερη αναγνωρισιμότητα και οικονομική επιφάνεια.
Όταν η μητέρα της άρχισε να εργάζεται στο οικιακό του περιβάλλον, η οικογένεια Ράουμπαλ συνδέθηκε στενότερα μαζί του. Η Γκέλη απέκτησε πρόσβαση σε έναν κόσμο διαφορετικό από εκείνον στον οποίο είχε μεγαλώσει. Ταξίδια, κοινωνικές γνωριμίες, οικονομική υποστήριξη και δυνατότητες σπουδών. Όμως η οικονομική άνεση δεν σήμαινε απαραίτητα και προσωπική ανεξαρτησία Το 1927 η Γκέλη βρέθηκε στο Μόναχο με σκοπό να σπουδάσει ιατρική Ήταν μόλις 19 ετών, ο Χίτλερ πλησίαζε τα 40 Εκείνη την περίοδο ο Χίτλερ είχε ήδη αναπτύξει ένα τρόπο ζωής Στον οποίο οι προσωπικές και πολιτικές του σχέσεις συχνά αλληλοεπικαλύπτονταν Οι συνεργάτες του τον συνόδευαν σε ταξίδια, συγκεντρώσεις και κοινωνικές εκδηλώσεις.
Η αφοσίωση προς το πρόσωπό του είχε ιδιαίτερη σημασία. Η Γκέλη άρχισε να συμμετέχει σε αυτόν τον κύκλο. Εμφανιζόταν δίπλα του, ταξέδευε μαζί του και περνούσε χρόνο με ανθρώπους του ναζιστικού κόμματος. Οι φωτογραφίες τους δείχνουν μια στενή οικογενειακή οικειότητα. Οι μαρτυρίες όμως περιγράφουν μια σχέση αρκετά πιο περίπλοκη.
Ο Χίτλερ ενδιαφερόταν έντονα για την προσωπική της ζωή. Παρακολουθούσε τις συναναστροφές της και παρενέβαινε στις επιλογές της. Η ίδια δεν ήταν πάντοτε πρόθυμη να συνοφώνεται με τις επιθυμίες του. Άνθρωποι του περιβάλλοντός τους την περιέγραφαν κοινωνική, ζωηρή και με διάθεση να διασκεδάζει. Άλλοι τη θεωρούσαν επιπόλαιη και ανεπαρκώς αφοσιωμένη στις σπουδές της.
Οι χαρακτηρισμοί αυτοί προέρχονταν κυρίως από ανθρώπους που γνώριζαν τον Χίτλερ. Δεν αποτελούν μια πλήρη εικόνα της προσωπικότητάς της. Μας δείχνουν ωστόσο ότι η Γκέλη δεν ήταν η άβουλη φιγούρα που συναντάμε σε ορισμένες μεταγενέστερες αφηγήσεις. Μπορούσε να διαφωνεί. Μπορούσε να επιδιώκει προσωπικές σχέσεις που ο θείος της δεν ενέκρινε.
και είχε επιθυμίες που δεν ταυτιζόταν με τις δικές του. Μια τέτοια περίπτωση ήταν και ο Εμίλ Μωρίς. Ο Εμίλ Μωρίς δεν ήταν ένα τυχαίο πρόσωπο. Ανήκε στους πρώτους συνεργάτες του Χίτλερ. Είχε συνδεθεί με το ναζιστικό κίνημα από τα αρχικά του χρόνια και είχε εργαστεί ως προσωπικός του οδηγός. Η σχέση του με την Κέλλη προκάλεσε έντονη αντίδραση.
Ο Χίτλερ δεν ήθελε να εξελιχθεί γρήγορα. Σε μεταγενέστερες αφηγήσεις εμφανίζεται να συγκρούεται με τον Μωρής και να προσπαθεί να τους απομακρύνει Υπάρχει επίσης μια επιστολή που αποδίδεται στην Γκέλη με ημερομηνία 24 Δεκεμβρίου 1928 στην οποία φέρεται να εκφράζει τα αισθήματά της προς τον Μωρής και να αναφέρεται στην απέτηση του θείου της να περιμένουν πριν προχωρήσουν τη σχέση τους Η προέλευση και η αυθεντικότητα της δημοσιευμένης μεταγραφής χρειάζονται ιδιαίτερο έλεγχο Ανεξάρτητα από αυτήν, η σχέση της Γκέλη με τον Μωρής καταγράφεται σε ιστορικές βιβλιογραφίες Εδώ συναντάμε μια σημαντική αντίφαση στη συμπεριφορά του Χίτλερ Ο Μωρής ήταν άνθρωπος του δικού του περιβάλλοντος Δεν ήταν ένας πολιτικός αντίπαλος ή κάποιος άγνωστος που θα μπορούσε να θεωρεί επικίνδυνο για την οικογένεια Κι όμως, η προοπτική μιας στενότερης σχέσης ανάμεσα στον Μωρής και την Γκέλη τον ενοχλούσε Οι ιστορικοί έχουν συζητήσει κατά πόσο αυτή η αντίδραση προερχόταν από οικογενειακή κτητικότητα, προσωπική ζήλια ή αισθήματα διαφορετικής φύσης.
Το σημαντικότερο για την ιστορία μας είναι ότι ο Χίτλερ δεν περιοριζόταν στο ρόλο του συγγενή που πρόσφερε οικονομική υποστήριξη. Επιδίωκε να έχει λόγος τις προσωπικές της αποφάσεις Και όσο η Γκέλη μεγάλωνε Αυτή η παρέμβαση γινόταν όλο και πιο δύσκολο να συμβιβαστεί Με τη ζωή που εκείνη ήθελε να ακολουθήσει Το 1929 ο Χίτλερ μετακόμισε σε ένα μεγάλο διαμέρισμα Στην Πριντς Ρε Γκέτεν Πλατς 16 στο Μόναχο Η Γκέλη εγκαταστάθηκε μαζί του Η κατοικία ήταν ευρύχορη και πολυτελής με προσωπικό που φρόντιζε για τις καθημερινές ανάγκες του σπιτιού.
Η οικονομική κατάσταση του Χίτλερ είχε βελτιωθεί σημαντικά. Τα έσοδα από το βιβλίο του, αυτό που έγραψε τα χρόνια που βρισκόταν στη φυλακή, το Mein Kampf, τη δημόσια δραστηριότητά του και την πολιτική του άνοδο του επέτρεπαν έναν τρόπο ζωής πολύ διαφορετικό από εκείνον των πρώτων χρόνων του στο Μόναχο. Η Γκέλη είχε δικό της δωμάτιο.
Παρακολουθούσε μαθήματα τραγουδιού και συνέχιζε να εμφανίζεται μαζί του σε κοινωνικές περιστάσεις Οι σπουδές ιατρικής είχαν εγκαταληφθεί Το τραγούδι ήταν πλέον το αντικείμενο με το οποίο ήθελε να ασχοληθεί Χωρίς όμως να υπάρχουν ενδείξεις ότι είχε ήδη διαμορφώσει μια σταθερή επαγγελματική πορεία Οι μαρτυρίες για τη μουσική της πρόοδο δεν είναι ιδιαίτερα ενθαρρυντικές Ορισμένοι άνθρωποι που τη γνώριζαν θεωρούσαν ότι δεν εργαζόταν αρκετά συστηματικά Άλλοι περιέγραφαν μια νέα γυναίκα που ενδιαφερόταν περισσότερο για τις κοινωνικές της σχέσεις παρά για την εξάσκηση Δεν χρειάζεται να της αποδώσουμε μεγαλύτερη καλλιτεχνική φιλοδοξία από αυτή που προκύπτει από τις πηγές Η Γκέλη μπορούσε να επιθυμεί μια καριέρα χωρίς απαραίτητα να έχει την πειθαρχία που απαιτούσε και μπορούσε να απολαμβάνει τις ανέσεις που της πρόσφερε ο θείος της, ενώ ταυτόχρονα να δυσανασχετεί με την επιρροή του.
Αυτά τα δύο δεν είναι ασυμβίβαστα. Το πρόβλημα ήταν ότι στη ζωή της στο διαμέρισμα εξαρτιόταν οικονομικά από έναν άνθρωπο που ήθελε να έχει τον τελευταίο λόγο. Ο Χίτλερ, από την άλλη, δεν φαίνεται να αντιμετώπιζε την παρουσία της σαν μια προσωρινή οικογενειακή διευκόλυνση. Η Γκέλη είχε αποκτήσει ιδιαίτερη θέση στην καθημερινότητά του.
Και όσο η πολιτική του δραστηριότητα γινόταν εντονότερη, η προσωπική του σχέση παρέμενε αντικείμενο συζητήσεων μέσα στον στενό του κύκλο. Για τη σχέση του Χίτλερ με την Γκέλη έχουν γραφτεί πολλά. Ορισμένοι άνθρωποι του περιβάλλοντός του υποστήριξαν αργότερα ότι ο Χίτλερ είχε αναπτύξει ερωτικά αισθήματα για την ανιψιά του.
Άλλοι περιέγραψαν μια σχέση έντονης προσκόλλησης, ζήλιας και εξάρτησης. Κυκλοφόρησαν ακόμη ισχυρισμοί για τη σεξουαλική του ζωή, οι οποίοι επαναλήφθηκαν σε βιβλία και δημοσιεύματα. Αυτές οι ιστορίες απέκτησαν μεγάλη δημοσιότητα κυρίως μετά τον θάνατο της Γκέλη. Ορισμένες προερχόταν από πολιτικούς αντιπάλους του Χίτλερ, άλλες από πρώην συνεργάτες του που είχαν προσωπικούς λόγους να τον δυσφημίσουν.
Δεν θα βασίσουμε την ιστορία μας σε αυτές τις περιγραφές Υπάρχει ένα πολύ πιο συγκεκριμένο γεγονός Ο Χίτλερ παρενέβαινε στις σχέσεις και στις μετακινήσεις της Γκέλη Η περίπτωση του Εμίλ Μωρής που είδαμε προηγουμένως δεν ήταν η μοναδική Στις τελευταίες εβδομάδες της ζωής της μια ακόμη διαφωνία θα εμφανιστεί ανάμεσά τους Αυτή τη φορά αφορούσε τη Βιέν Η Γκέλη ήθελε να ταξιδέψει στην Αυστριακή πρωτεύουσα Σύμφωνα με την εκδοχή που έδωσε ο Χίτλερ στις αρχές, σκοπός της ήταν να συμβουλευτεί έναν ειδικό για τη φωνή της και τις δυνατότητές της στο τραγούδι Άλλες μαρτυρίες υποστήριξαν ότι επιθυμούσε να απομακρυνθεί από το Μόναχο και να αποκτήσει μεγαλύτερη προσωπική ανεξαρτησία Κυκλοφόρησαν επίσης φήμες ότι στη Βιέννη υπήρχε κάποιος άνδρας τον οποίο ήθελε να συναντήσει Το βέβαιο είναι ότι το ταξίδι αποτέλεσε αντικείμενο διαφωνίας Και εδώ υπάρχει κάτι αξιοσημείωτο Ο Χίτλερ δεν αρνήθηκε πλήρως ότι είχε θέσει όρους Στην αστυνομική του κατάθεση ανέφερε ότι θα δεχόταν τη μετακίνηση εφόσον τη συνόδευε η μητέρα της
Η Γκέλη δεν ήθελε να ταξιδέψει με αυτή την προϋπόθεση Ο θείος της τότε αντιτάχθηκε στην αναχώρηση Ήταν μια διαφωνία ανάμεσα σε δύο ενήλικους ανθρώπους Αλλά όχι ανάμεσα σε δύο ανθρώπους με την ίδια εξουσία Η Γκέλη εξαρτιόταν οικονομικά από τον Χίτλερ Και ο Χίτλερ θεωρούσε ότι μπορούσε να αποφασίζει τους όρους Με τους οποίους εκείνη θα έφευγε από το σπίτι Λίγες ημέρες αργότερα η Γκέλη θα ήταν νεκρή Και έτσι φτάνουμε στην Παρασκευή 18 Σεπτεμβρίου Σύμφωνα με την αστυνομική ανασύνθεση που επικράτησε ο Χίτλερ βρισκόταν στο διαμέρισμα του Μονάχου και ετοιμαζόταν να αναχωρήσει για την Ιρεβέργη.
Η Γκέλη εξακολουθούσε να επιθυμεί το ταξίδι στη Βιέννη. Οι δυο τους συζήτησαν για το θέμα. Ο Χίτλερ αργότερα περιέγραψε τη συζήτηση ως μια διαφωνία που δεν είχε εξελιχθεί σε σοβαρή σύγκρουση. Υποστήριξε ότι η Γκέλη είχε θυμώσει, αλλά ότι τον αποχαιρέτησε χωρίς ιδιαίτερη ένταση. Μια μεγάλη αντιναζιστική εφημερίδα του Μονάχου παρουσίασε διαφορετική εικόνα. Έκανε λόγο για έντονο καυγά λίγο πριν από την αναχώρησή του.
Ο Χίτλερ απάντησε δημόσια αρνούμενος ότι είχε προηγηθεί βία η σκηνή. Η αντίδρασή του είχε σημασία. Δεν επρόκειτο για έναν απλό ιδιώτη που επιθυμούσε να προστατεύσει την προσωπική του ζωή. Ήταν ο αρχηγός ενός κόμματος που είχε κερδίσει εκατομμύρια ψήφους στις εκλογές του 1930 Ένα σκάνδαλο στο οποίο θα εμφανιζόταν να έχει καταπιέσει την ανιψιά του λίγο πριν από το θάνατό της μπορούσε να προκαλέσει σοβαρό πολιτικό πρόβλημα Η δημόσια εικόνα του είχε αρχίσει να αποκτά τεράστια σημασία Και αυτή η εικόνα εξαρτιόταν όχι μόνο από όσα έλεγε στις συγκεντρώσεις αλλά και από όσα πίστευαν οι ψηφοφόροι για τον ίδιο Στην επίσημη αφήγηση μετά την αναχώρησή του η Γκέλη παρέμεινε στο σπίτι Κάποια στιγμή μέσα στις επόμενες ώρες πήρε το πιστόλι του Ακολούθησε ο πυροβολισμός Όμως αυτή η ανασύνθεση στηρίζεται σε μια χρονολογία που σήμερα αμφισβητείται Και γι' αυτό θα επιστρέψουμε σε εκείνη την Παρασκευή όταν εξετάσουμε τα έγγραφα του 2026 Σύμφωνα με την καθιερωμένη αστυνομική εκδοχή
το πρωί του Σαββάτου 19 Σεπτεμβρίου οι άνθρωποι που εργάζονταν στο διαμέρισμα αντιλήφθηκαν ότι η Γκέλη δεν είχε εμφανιστεί. Η πόρτα του δωματίου της ήταν κλειστή. Όταν τελικά μπήκαν, τη βρήκαν νεκρή. Η Γκέλη είχε τραυματιστεί από πυροβολισμό στο στήθος. Το πιστόλι που συνδέθηκε με το θάνατό της ήταν ένα Wallfer του Χίτλερ.
Η είδηση δεν έφτασε αμέσως στην αστυνομία, αλλά ειδοποιήθηκαν πρώτα άνθρωποι του Ναζιστικού Κόμματος. Ο Ρούντολ Φες, ένας από τους στενότερους συνεργάτες του Χίτλερ έφτασε στο διαμέρισμα μαζί με τον Φραντς Ξάβερ Σβάρτς, τον ταμεία του κόμματος. Οι δύο άνδρες γνώριζαν πόσο σοβαρές συνέπειες θα μπορούσε να έχει η είδηση για τον αρχηγό τους.
Είχαν μπροστά τους ένα θάνατο που είχε συμβεί στην ιδιωτική κατοικία του Φίρερ και το όπλο ήταν δικό του. Σύμφωνα με την ανασύνθεση του ιστορικού Βόλκερ Ούλριχ η αστυνομία ειδοποιήθηκε αφού ο Ε. και ο Σ. είχαν φύγει από το διαμέρισμα Η σειρά αυτή των γεγονότων είναι καταγεγραμμένη και έχει ιδιαίτερη σημασία για τον τρόπο με τον οποίο εξετάστηκε αργότερα η υπόθεση Όταν έφτασαν οι αστυνομικοί, η σκηνή του θανάτου δεν ήταν πλέον ένας χώρος στον οποίο είχαν πρόσβαση μόνο τα μέλη του οικιακού προσωπικού Είχαν ήδη βρεθεί εκεί πολιτικοί συνεργάτες του ιδιοκτήτη του διαμερίσματος Αυτό δεν μας λέει τι έκαναν όσο βρίσκονταν μέσα Μας λέει όμως ότι η πρώτη αντίδραση των ανθρώπων του σπιτιού ήταν να ενημερώσουν τον πολιτικό κύκλο του Χίτλερ Οι αστυνομικοί εξέτασαν το δωμάτιο και τη σωρό Ο γιατρός που συμμετείχε στην εξέταση διαπίστωσε ότι ο θάνατος είχε προκληθεί από τραύμα στον πνεύμονα Με βάση την νεκρική ακαμψία εκτίμησε ότι είχαν περάσει περίπου 17 με 18 ώρες από το θάνατο.
Η αστυνομία θεώρησε ότι τα στοιχεία συμφωνούσαν με αυτοπυροβολισμό. Δεν βρέθηκε αποχαιρητιστήριο σημείωμα. Υπήρχε όμως κάτι άλλο μέσα στο δωμάτιο. Μια ημιτελής επιστολή. Η επιστολή απευθυνόταν σε μια γυναίκα στη Βιέννη. Δεν ήταν σημείωμα αυτοκτονίας. Σύμφωνα με την αστυνομική αναφορά, το περιεχόμενό της δεν έδειχνε ότι η Γκέλη σκόπευε να βάλει τέλος στη ζωή της.
Αναφερόταν σε μελλοντικά σχέδια και σε μια πιθανή συνάντηση. Η επιστολή είχε μείνει ανολοκλήρωτη. Δεν γνωρίζουμε γιατί. Μπορεί η Γκέλη να τη διέκοψε για έναν εντελώς συνηθισμένο λόγο. Μπορεί να συνέβη κάτι που άλλαξε την πορεία της ημέρας. Αυτό που έχει σημασία είναι ότι οι αστυνομικοί δεν διέθεταν κάποιο προσωπικό κείμενο της Γκέλη που να εξηγεί την απόφασή της.
Οι άνθρωποι του σπιτιού δεν μπορούσαν επίσης να προσδιορίσουν ένα σαφές κίνητρο. Μία υπάλληλος ανέφερε ότι η Γκέλη ήταν ιδιαίτερα συναισθηματική το τελευταίο διάστημα. Η αστυνομία ωστόσο δεν χρειαζόταν να γνωρίζει το κίνητρο για να καταλήξει σε συμπέρασμα σχετικά με τον τρόπο θανάτου. Θεώρησε ότι η θέση της ορού, το τραύμα και το όπλο επαρκούσαν Η υπόθεση αντιμετωπίστηκε ως αυτοκτονία Αλλά οι εφημερίδες δεν ήταν έτοιμες να δεχτούν τόσο εύκολα την κατάληξη Η Munchiner Post ήταν μια από τις εφημερίδες που ασκούσαν συστηματική κριτική στον Χίτλερ και στον Αζιστικό Κόμμα Οι δημοσιογράφοι της είχαν ερευνήσει επανειλημμένως τη δράση των Αζί τις οικονομικές τους σχέσεις και τη βία που συνόδευε την πολιτική του σάνοδο.
Ο θάνατος της Γκέλη τους έδωσε αφορμή να εξετάσουν την ιδιωτική ζωή του Χίτλερ. Η εφημερίδα δημοσίευσε πληροφορίες για σοβαρές διαφωνίες ανάμεσα στο θείο και στην ανιψιά. Υποστήριξε επίσης ότι η Σορός έφερε τραύματα που δεν εξηγούνταν από τον πυροβολισμό. Ένας από τους πιο σοβαρούς ισχυρισμούς αφορούσε τη μύτη της Γκέλη.
Σύμφωνα με το δημοσίευμα υπήρχαν ενδείξεις κατάγματος. Η πληροφορία αυτή μπορούσε να οδηγήσει στην υπόθεση ότι είχε προηγηθεί σωματική βία. Ο γιατρός που εξέτασε τη ΣΟΡΟ έδωσε διαφορετική εξήγηση. Υποστήριξε ότι δεν είχε διαπιστώσει τραύματα στο πρόσωπο που να επιβεβαιώνουν ξυλοδαρμό και απέδωσε τις αλλοιώσεις που περιγράφονταν στην θέση στην οποία είχε παραμείνει το σώμα.
Η διαμάχη δεν περιορίστηκε στα ιατρικά ευρήματα Οι δημοσιογράφοι αμφισβήτησαν και τη συμπεριφορά του Χίτλερ απέναντι στην ανιψιά του Ο Χίτλερ απάντησε με δημόσια δήλωση στις 21 Σεπτεμβρίου 1931 Αρνήθηκε ότι είχε προηγηθεί σοβαρός καυγάς Αρνήθηκε επίσης ότι είχε αντιταχθεί στο ταξίδι της Γκέλης στη Βιέννη με τον τρόπο που περιέγραφε η εφημερίδα Επέμεινε ότι η ανιψιά του ενδιαφερόταν να εξετάσει τις δυνατότητες της στο τραγούδι.
Η απάντησή του ήταν προσεκτικά διατυπωμένη. Δεν επιχείρησε μόνο να υπερασπιστεί την προσωπική του συμπεριφορά. Προσπάθησε να διαχωρίσει το θάνατο από πληροφορίες για τη σχέση τους. Η εικόνα που ήθελε να παρουσιάσει ήταν εκείνη ενός συγγενή που είχε προσφέρει στην Κέλλη οικονομική υποστήριξη και δεν είχε κανένα λόγο να εμποδίσει το μέλλον της.
Υπάρχει ωστόσο μια ενδιαφέρουσα διαφορά ανάμεσα στη δημόσια δήλωσή του και στην αστυνομική κατάθεση που ακολούθησε Στην κατάθεση αναγνώρισε ότι είχε θέσει ως προϋπόθεση για το ταξίδι να συνοδεύεται από τη μητέρα της Και ότι όταν εκείνη δε δέχτηκε είχε αντιταχθεί στην αναχώρησή της Η διαφωνία για τη Βιέννη υπήρξε Το ερώτημα είναι πόσο έντονη ήταν και τι συνέβη μετά Όταν ο Χίτλερ ενημερώθηκε για το θάνατο της Γκέιλι, επέστρεψε στο Μόναχο.
Οι μαρτυρίες ανθρώπων του περιβάλλοντός του περιγράφουν μια έντονη συναισθηματική αντίδραση. Ο προσωπικός του φωτογράφος, Χάινρι Χόφμαν, αφηγήθηκε αργότερα ότι ο Χίτλερ βρισκόταν σε κατάσταση βαθιάς ταραχής. Άλλοι συνεργάτες του υποστήριξαν ότι χρειάστηκε να μείνουν κοντά του, επειδή φοβούνταν ότι θα έκανε κακό στον εαυτό του.
Οι αφηγήσεις αυτές έχουν επηρεάσει σημαντικά τον τρόπο με τον οποίο παρουσιάζεται ο θάνατος της Γκέλης τις βιογραφίες του Ο Χίτλερ εμφανίζεται ως ένας άνθρωπος που έχασε ξαφνικά ένα από τα σημαντικότερα πρόσωπα της προσωπικής του ζωής Στα επόμενα χρόνια διατήρησε φωτογραφίες της και σύμφωνα με μαρτυρίες μιλούσε για αυτήν με ιδιαίτερη συγκίνηση Η Γκέλη είχε αποκτήσει μια ξεχωριστή θέση στη μνήμη του Αυτό όμως δεν αλλάζει όσα γνωρίζουμε για τη συμπεριφορά του απέναντί της όσο ζούσε Η έντονη προσκόλληση δεν συνεπάγεται απαραίτητα σεβασμό στην προσωπική ελευθερία του άλλου ανθρώπου Και ο τρόπος με τον οποίο κάποιος αντιδρά σε έναν θάνατο δεν αρκεί για να εξηγήσει τι συνέβη πριν από αυτόν Ο Χίτλερ δεν παραβρέθηκε στην κηδεία της Κέλλη στη Βιέννη Επισκέφθηκε αργότερα τον τάφο της Η προσωπική του ζωή συνέχισε να απασχολεί όσους βρίσκονταν κοντά του, αλλά η πολιτική του δραστηριότητα σύντομα επέστρεψε στο προσκήνιο.
Το 1932 θα διεκδικούσε την Προεδρία της Γερμανίας. Τον Ιανουάριο του 1933 θα διοριζόταν καγκελάριος. Η ναζιστική δικτατορία που εγκαθίδρυσε στη συνέχεια θα οδηγούσε στην καταστροφή της ευρωπαϊκής ειρήνης, στο δεύτερο παγκόσμιο πόλεμο και στη συστηματική εξόντωση εκατομμυρίων ανθρώπων. Ο θάνατος της Γκέλη όμως παρέμεινε ένα γεγονός που δεν εντάχθηκε ποτέ σε μια πλήρως αποσαφινισμένη προσωπική ιστορία.
Και όσο περνούσαν τα χρόνια, οι υποψίες πολλαπλασιάζονταν. Μία από τις πιο ευθείες κατηγορίες προήλθε από τον Ότο Στράσσερ. Ο Στράσσερ υπήρξε μέλος του ναζιστικού κινήματος αλλά συγκρούστηκε με τον Χίτλερ και αποχώρησε από το κόμμα το 1930. Αργότερα εξελίχθηκε σε πολιτικό του αντίπαλο. Το 1939 δημοσιεύτηκε σε γερμανόφωνη εφημερίδα της εξορίας ισχυρισμός που απέδιδε στον ίδιο τον Χίτλερ τη δολοφονία της Γκέλη.
Η κατηγορία αποδιδόταν σε πληροφορίες που φέρονταν να είχαν περάσει μέσα από την οικογένεια Στράσερ. Όμως η διαδρομή αυτών των πληροφοριών ήταν έμεση και δεν συνοδευόταν από ανεξάρτητη ή ατορδικαστική τεκνηρίωση. Η κατηγορία βέβαια ήταν εξαιρετικά σοβαρή. Αλλά η πολιτική αντιπαλότητα του ότως Στράσερ με τον Χίτλερ αποτελεί σημαντικό στοιχείο για την αξιολόγηση της μαρτυρίας του.
Άλλες εκδοχές υποστήριξαν ότι ο Χίτλερ δεν πυροβόλησε ο ίδιος την Κέλλη, αλλά ότι κάποιο πρόσωπο του περιβάλλοντός του μπορεί να είχε αναμειχθεί στο θάνατό της. Οι θεωρίες αυτές στηρίχθηκαν κυρίως στην πολιτική σημασία του σκανδάλου και στις πληροφορίες για τη σχέση τους. Εμφανίστηκαν ακόμη φήμες για εγκυμοσύνη, για μυστικές ερωτικές σχέσεις και για γεγονότα που υποτίθεται ότι θα μπορούσαν να καταστρέψουν την πολιτική καριέρα του Χίτλερ.
Οι ιστορίες αυτές απέκτησαν δική του ζωή. Επαναλαμβάνονταν σε βιβλία, άρθρα και τηλεοπτικές παραγωγές, συχνά χωρίς να εξετάζεται η αρχική τους προέλευση. Αν όμως αφαιρέσουμε τις πιο εντυπωσιακές φήμες, εξακολουθούν να υπάρχουν συγκεκριμένα ζητήματα που αξίζουν εξέταση. Η σχέση εξουσίας ανάμεσα στον Χίτλερ και την Κέλλη, η διαφωνία λίγο πριν από το θάνατο.
Η παρουσία στελεχών του κόμματος στο διαμέρισμα πριν από την αστυνομία είναι επίσης ένα σημαντικό στοιχείο. Η χρονολογία των γεγονότων επίσης. Το τελευταίο στοιχείο είναι εκείνο που απέκτησε νέο ενδιαφέρον το 2026. 95 χρόνια μετά το θάνατο της Γκέλη, ο ερευνητής Χαραλτ Σάντνερ παρουσίασε αρχαιακά έγγραφα που αμφισβητούν τη χρονολογία πάνω στην οποία στηρίχτηκε η επίσημη ανασύνθεση.
Ο Σάντνερ εντόπισε δύο αναγγελίες θανάτου και μία καταχώρηση σε Μητρώο του Μονάχου. Τα έγγραφα αυτά αναφέρουν ότι η σωρός της Γκέλη βρέθηκε την Παρασκευή 18 Σεπτεμβρίου 1931 στις 10 και τέταρτο το πρωί, όχι το Σάββατο 19 Σεπτεμβρίου. Η διαφορά είναι μια ολόκληρη μέρα, αλλά η σημασία της είναι πολύ μεγαλύτερη. Σύμφωνα με την καθιερωμένη χρονολογία, ο Χίτλερ είχε αναχωρήσει από το Μόναχο πριν από το θάνατο της Γκέλη.
Εάν όμως η Σορός είχε ήδη ανακαλυφθεί το πρωί της Παρασκευής, η αναχώρησή του δεν θα μπορούσε να λειτουργήσει ως άλοθη για το ίδιο χρονικό διάστημα. Η έρευνα του Σάντνερ προκάλεσε νέο ενδιαφέρον στη Γερμανία και στο εξωτερικό. Ο ιστορικός Τόμας Βέμπερ, ο οποίος εξέτασε αντίγραφα των εγγράφων, θεώρησε ότι η νέα χρονολογία δημιουργεί σοβαρό πρόβλημα στην καθιερωμένη αφήγηση.
Η ύπαρξη τριών εγγράφων με την ίδια ημερομηνία δυσκολεύει την εξήγηση ότι πρόκειται απλώς για ένα μεμονωμένο λάθος. Ωστόσο, η ιστορικός Χάικε Κέρτε Μάκερ εξέφρασε διαφορετική άποψη. Υποστήριξε ότι ένα σφάλμα καταχώρησης παραμένει πιθανό και επισήμανε ότι η χρονολογία της 19ης Σεπτεμβρίου στηρίζεται σε περισσότερες μαρτυρίες Ας δούμε τι σημαίνει αυτό πρακτικά Αν η αστυνομική χρονολογία είναι σωστή, η Γκέιλι πέθανε μετά την αναχώρηση του Χίτλερ και βρέθηκε το επόμενο πρωί Αν τα έγγραφα που εντόπισε ο Σάντνερ καταγράφουν σωστά την ανακάλυψη της Σορού τότε η Γκέλη ήταν ήδη νεκρή το πρωί της Παρασκευής Σε αυτή την περίπτωση δεν αλλάζει απλώς μια ημερομηνία αλλάζει ολόκληρη η σειρά των γεγονότων Η τελευταία συνάντηση της Γκέλη με τον Χίτλερ θα πρέπει να τοποθετηθεί διαφορετικά Η αναχώρησή του από το Μόναχο θα αποκτήσει άλλη σημασία και θα χρειαστεί να εξηγηθεί γιατί οι επίσημες αστυνομικές αναφορές κατέγραψαν διαφορετική χρονολογία.
Ο Σάτνερ θεωρεί ότι τα στοιχεία του ενισχύουν την υπόθεση συγκάλυψης. Άλλοι ιστορικοί παραμένουν επιφυλακτικοί. Η διαφωνία αυτή δεν είναι μια απλή αντιπαράθεση απόψεων. Αφορά το κατά πόσο τα έγγραφα καταγράφουν το ίδιο το γεγονός, αν οι ημερομηνίες έχουν αποδοθεί σωστά και ποια μαρτυρία μπορεί να θεωρηθεί περισσότερο αξιόπιστη.
Σίγουρα οι μαρτυρίες των ναζί δεν μπορούν να θεωρηθούν και τόσο. Το ερευνητικό ενδιαφέρον βρίσκεται ακριβώς εκεί, σε ένα στοιχείο που μπορεί να ελεγχθεί μέσα από αρχεία και όχι μέσα από υποθέσεις. Αφού εξετάσαμε την ιστορία μπορούμε να επιστρέψουμε στο βασικό ερώτημα. Τι συνέβη στην Κέλλη Ράουμπαλ? Η επίσημη εκδοχή ήταν η αυτοκτονία.
Υπάρχουν στοιχεία που συμφωνούν με αυτή την εκδοχή, κυρίως τα ευρήματα που κατέγραψαν οι αστυνομικοί και ο γιατρός που εξέτασε τη ΣΟΡΟ. Υπάρχουν όμως και πλευρές της υπόθεσης που μας προβληματίζουν. Ο Χίτλερ είχε ασκήσει σημαντικό έλεγχο στην προσωπική ζωή της Γκέλη. Η σχέση τους είχε εντάσεις. Λίγο πριν από το θάνατό της είχε υπάρξει διαφωνία για την επιθυμία της να ταξιδέψει στη Βιέννη.
Στελέχοι του ναζιστικού κόμματος βρέθηκαν στο διαμέρισμα πριν ειδοποιηθεί η αστυνομία. Και σήμερα υπάρχουν νέα αρχαιακά στοιχεία που αμφισβητούν τη χρονολογία των τελευταίων ωρών. Για εμάς όλα αυτά καθιστούν την πιθανότητα εμπλοκής του Χίτλερ μια υπόθεση που αξίζει σοβαρή διαρεύνηση. Δεν εννοούμε απαραίτητα ότι κρατούσε ο ίδιος το όπλο. Το ερώτημα της συμμετοχής του είναι ευρύτερο. Αν γνώριζε περισσότερα από όσα δήλωσε, αν κάποιος ενήργησε για λογαριασμό του ή αν υπήρξε προσπάθεια να προστατευτεί η θέση του μετά το θάνατο.
Αυτές είναι διαφορετικές πιθανότητες και κάθε μία απαιτεί διαφορετικά αποδεικτικά στοιχεία. Εμένα με προβληματίζει ιδιαίτερα ο τρόπος με τον οποίο η προσωπική ζωή της Γκέλη είχε συνδεθεί με τις επιθυμίες του Χίτλερ. Δεν ήταν απλώς μια συγγενής που φιλοξενούσε. Ήταν μια νέα γυναίκα της οποίας τις σχέσεις και τις μετακινήσεις προσπαθούσε να επηρεάζει.
Όταν πέθανε, η υπόθεση απέκτησε αμέσως πολιτική διάσταση. Οι άνθρωποι του κόμματος γνώριζαν ότι η είδηση μπορούσε να προκαλέσει σοβαρές συνέπειες. Η προστασία της δημόσιας εικόνας του Χίτλερ έγινε μέρος της ιστορίας του θανάτου της. Αυτός είναι ένας από τους λόγους για τους οποίους θεωρώ ότι η υπόθεση δεν πρέπει να αντιμετωπίζεται ως μία απλή και οριστικά λιμένη αυτοκτονία.
Υπάρχει διαφορά ανάμεσα στο να αποδέχεσαι ένα επίσημο συμπέρασμα και στο να θεωρείς ότι έχουν απαντηθεί όλα τα ερωτήματα και στην περίπτωση της Γκέλη η ιστορική έρευνα εξακολουθεί να έχει δουλειά να κάνει. Η Γκέλη Ράουμπαλ πέθανε στα 23 της χρόνια. Όσα γνωρίζουμε για εκείνη προέρχονται κυρίως από ανθρώπους που έζησαν γύρω από τον Χίτλερ από αστυνομικά έγγραφα και από δημοσιεύματα της εποχής.
Δεν γνωρίζουμε με ακριβία πώς αντιλαμβανόταν η ίδια τη σχέση τους ούτε έχουμε μια πλήρη εικόνα των προσωπικών της σκέψεων. Ξέρουμε ότι είχε εγκαταλείψει τις σπουδές ιατρικής, ότι ασχολήθηκε με το τραγούδι και ότι ήθελε να ταξιδέψει στη Βιέννη Ξέρουμε επίσης ότι η ζωή της είχε συνδεθεί στενά με αυτόν τον άνθρωπο που δεν ανεχόταν εύκολα την ανεξαρτησία των άλλων Αυτό ωστόσο δεν την κάνει αυτομάτως μια εξειδανικευμένη μορφή Ήτανε μια νέα γυναίκα με δικές της επιλογές, αντιφάσεις και αδυναμίες Με τίποτα από αυτά ωστόσο δεν μειώνεται η σημασία της διερεύνησης του θανάτου της.
Το 1931 η αστυνομία του Μονάχου έκλεισε την υπόθεση της Γκέλη Ράουμπαλ ως αυτοκτονία. Το 2026 νέα έγγραφα έφεραν ξανά στο προσκήνιο ένα ερώτημα που είχε τεθεί ήδη από την εποχή του θανάτου της. Ήταν η επίσημη ιστορία πλήρης και αν δεν ήταν ποιος είχε συμφέρον να παρουσιαστεί με αυτόν τον τρόπο. Η δική μας εκτίμηση είναι ότι οι υποψίες για εμπλοκή του Χίτλερ αξίζουν να εξεταστούν πολύ σοβαρότερα από όσο επιτρέπει μια απλή αναφορά στην αστυνομική απόφαση του 1931.
Το ποια μορφή θα μπορούσε να έχει αυτή η εμπλοκή παραμένει αντικείμενο ιστορικής έρευνας. 95 χρόνια μετά η ιστορία της Γκέλη εξακολουθεί να μας απασχολεί. Όχι μόνο επειδή ήταν η ανιψιά του Αδόλφου Χίτλερ, αλλά επειδή ο θάνατός της βρίσκεται στο σημείο όπου η ιδιωτική ζωή ενός ανθρώπου συναντά την πολιτική εξουσία, τη δημόσια εικόνα και την αξιοπιστία μιας αστυνομικής έρευνας η οποία την εποχή της ανόδου του Εθνικο-Σοσιαλιστικού Κόμματος στην εξουσία δεν χαρακτηρίζεται από ακαιρεότητα και αξιοπιστία.
Αυτή ήταν η υπόθεση της Γκέλη Ράουμπαλ και αυτό ήταν το σιωπή μετά, όταν η αλήθεια έμεινε πίσω
Σχόλια
Χωρίς σχόλιαΣυνδεθείτε για να συμμετάσχετε στη συζήτηση
Σύνδεση για ΣχολιασμόΔεν υπάρχουν σχόλια ακόμα
