H σκληρή αλήθεια για τον Ντέμη Νικολαΐδη
Σκληρές αλήθειεςΣχετικά με αυτό το επεισόδιο
Ένα ηχητικό ντοκιμαντέρ του Άρη Δημοκίδη για την συναρπαστική ιστορία του θρύλου των γηπέδων που περιλαμβάνει θριάμβους, κόντρες, απώλειες και… τον Μάκη Ψωμιάδη
Αυτόματη μεταγραφή — ενδέχεται να περιέχει λάθη.
Η ιστορία του είναι εξαιρετικά ενδιαφέρουσα και περιλαμβάνει θριάμβους, κόντρες, χαρές, διαφωνίες, απώλειες, φήμοι και τον Μάκη Ψωμιάδη. Σήμερα μιλά χωρίς δισταχμό και χωρίς να απορρίψει καμία ερώτηση, καθώς του θέτω όλα τα αρνητικά που έχουν ακουστεί για αυτόν, ενώ νομίζω για πρώτη φορά ανοίγεται τόσο πολύ για ζητήματα της προσωπικής του ζωής, με συγκινητική μάλιστα ειλικρίνεια.
Αυτή είναι η σκληρή αλήθεια για τον Ντέμι Νικολαίδη. Γεια χαρά, είμαι ο Άρης Δημοκίδης και σας καλωσορίζω στις σκληρές αλήθειες το podcast της Life, όπου φιλοδοξεί κάθε εβδομάδα να έχει κάτι ενδιαφέρον και κάθε μήνα μια νέα τριλογία στο σκληρές αλήθειες on demand. Πιάνουμε λοιπόν τα πράγματα από την αρχή. Ο Ντέμις Νικολαίδης γεννήθηκε στη Γερμανία.
Γεννήθηκα στη Γερμανία, ναι. Το 1973 μετανάστησα στις γονείς. Μεγάλωσες εκεί. Έμεινα μέχρι 4,5 χρονών και γυρίσαμε Αλεξανδρούπολη. Οι δικοί μου είχανε μείνει για 10 χρόνια, έχω μια αδελφή, 5,5 χρόνια μεγαλύτερη. Γυρίσαμε όταν ήμουν 4,5 χρονών, οπότε δεν έχω αναμνήσεις. Μπορεί να νομίζω τι έχω, ξέρεις από περιγραφές, αλλά δεν έχω αναμνήσεις.
Οι γονείς πώς και γυρίσανε τελικά. Εκείνη την εποχή πήγαινε πάρα πολλοίς κόσμος στη Γερμανία για να βγάλει χρήματα. Γι' αυτό το λόγο πήγαν, με σκοπό να βγάλουν χρήματα και να γυρίσουν. Οπότε μαζέψαν κάποια χρήματα, γυρίσαν, φτιάξαν ένα σπίτι. Ευτυχώς δεν ήμασταν από αυτούς που μείναμε εκεί. Πρόλαβα να παίζουμε μπάλα στους δρόμους.
Είχε λίγη κίνηση στη γειτονιά που μεγάλωνα στην Αμεξανδροκόλη. Τα διπλανά σπίτια ήταν όλοι συγκινείς. Θή, ξαδέρφια, μπάλα στους δρόμους. Αυτό θυμάμαι να παίζω γιατί η μάνα μου να μην φωνάζει από τον μπαλκόνι για να γυρίσω πίσω το βράδυ. Τα πρώτα ποδοσφαιρικά βήματα πώς έγιναν. Ξεχώρισα στη γειτονιά από μικρούλης και ο παμπάς μου πήγε γύρω στα 10, 9,5.
Στην Ακαδημία Τσικώ τα λέγαμε τότε, τα μικρά παιδάκια, στα Τσικώ, το Εθνικό Αλεξανδρούπολης, για να με δοκιμάσουνε μήπως με πάρουν. Εκεί πέρνανε πάνω από 10 χρονών, εγώ ήμουν λίγο μικρότερος Αλλά με δοκίμασε, προπονητής ήταν ένας που η δουλειά του κανονική ήταν στρατιωτικός Με δοκίμασε και θυμάμαι στην πρώτη προπόνηση, μετά την προπόνηση να με βάζει στους ώμους του Και από τότε έμεινα στην ομάδα, οπότε από τα 10 μου παίζω σε ομάδα Μετά παίζω στα πρωταθλήματα τα παιδικά του νομού Εύρου με τον Εθνικό Αλεξανδρούπολης Και σιγά σιγά ανέβαινα και στα 15.30 έπαιξα στην πρώτη ομάδα της πόλης, στην Αντρική.
Έπαιζα στη νικτή Αεύρου, μετά με κάλεσαν στην Εθνική Πέδο, οπότε από τα 15.30 ξεκίνησα να κάνω ταξίδια και να λείπω πάρα πάρα πολύ από το σχολείο, σε τουρνουά, υπήρχε χρονιά δηλαδή που μερικούς καθηγητές δεν τους είχα δει. Πέρα από αυτό είχες κάποιο άλλο χόμπι ή ήταν αυτό που όλη τη ζωή σου κυρίευε? κυρίευε όλη τη ζωή μου δεν με θυμάμαι δηλαδή ξέρεις αν κάπου ξεχωρίζεις είναι και μετά εύκολο να πάρεις απόφαση για το τι θα κάνεις στη ζωή σου δεν θυμάμαι να είχα αμφιταλλαντευτικά που λες και ήταν μονόδρομος επειδή ήμουν στην εθνική ομάδα η μαμά και πρέπει να πρέπει να πρέπει να πρέπει να πρέπει για γυμναστική αγαδημία το μόνο που μου λέγε μήπως περάζει η γυμναστική αγαδημία ο μπαμπάς δεν έλεγε τίποτα με άφηνε, έβγαζα λεφτά μόνος μου από τα 16 γιατί παίζαμε ΔΕΛΤΕΘΝΙΚΗ μετά έβγαζα λεφτά δηλαδή ειδικά για ένα παιδί που πήγαινε σχολείο μονόδρομος ήτανε, δεν είχα σκεφτεί ποτέ κάτι άλλο να κάνω έρχονταν να με δούνε δεν με παίρνανε, εγώ έπαιζα Εθνική Νέων
θυμάμαι την τελευταία σεζόν πριν φύγω είχα φτάσει 20 δηλαδή, πολύ μεγάλος και μέχρι τότε ακουγόντουσαν πάντα ονόματα η Ξάνθη που ήταν στην πιο κοντινή ομάδα η Δόξα Δράμας, ο Πάοκ μετά έρχονταν από ΑΕΚ, από Αναθηνάϊκο αλλά δεν με παίρνουν και στα 20 άρχισα να σκέφτομαι ότι παίζαν γάμοι εθνικοί εκείνη τη σεζόν ότι άρχισαν να με κάνουν λίγο ανασφάλεια θυμάμαι δηλαδή το σκεφτόμαι γιατί δεν με παίρνουν και το Δεκέμβριο του 1993 ήρθε πρώτα σε Απόλλωνα Εντάξει είχε έρθει και ο Ιωσσαϊκός να με πάρει που τότε πήγε στην Αθήνα Αυτό είναι όμως όταν με πέραναν εννοούσα μεγάλες ομάδες Και ήρθε ο Απόλλωνας, κατέβηκα στην Αθήνα με τον πρόεδρο του Εθνικού Αλεξανδρούπολης Για να συζητήσουμε, τα βρήκανε, μου έδωσαν το συμβόλαιο να το υπογράψω Δεν είχε νούμερα, ήταν λευκό όλο Θυμάμαι ότι ζήτησα να πάω ένα τηλέφωνο στον πατέρα μου Πήρα τον πατέρα μου, του λέω είναι λευκό το συμβόλαιο, δεν έχει νούμερα Μου λέει δεν πειράζει, υπέγραψε μόνο να φύγεις Υπέγραψα και ξεκίνησε η καριέρα μου στην ΑΕΕ
Ήτανε Δεκέμβριος, ξεκίνησα Και από τότε παίζω συνέχεια Χωρίς τα νούμερα τι σημαίνει? Ότι είχα ένα μισθό μόνο, δεν είχα δηλαδή χρήματα στο συμβόλαιο Έπαιρνα τα πριμ που έβαζε η ομάδα στο μεσοτερικό κανονισμό, ανάλογα τις νίκες. Στον πρώτο Εξάμβριο η ομάδα δεν ήταν καλή, αλλά σωθήκαμε, οπότε κάποια λεφτά πήρα. Αλλά τις άλλες δύο χρονιές που έμεινα στον Απόλλωνα, κάναμε εκπαιδευτικές χρονιές, οπότε έπαιρνα πολλά λεφτά από τα πριμ. Ζούσα πάρα πολύ άνετα.
Και επίσης ο πρόεδρος του Απόλλωνα, ο κύριος Αλαμάνος, αν του ζητούσα κάτι, μου το έκανε. Δηλαδή δεν είχα λεφτά εκεί και του ζητούσα να φέρω ένα αυτοκίνητο. Μου έδινε. Κάλυπτε κάτι. Ένα φανταστικό σουτ από τον νεαρό αυτόν τον Νικολαίδη. Όσο κοντούλης είναι ο επιθετικός παίκτης του Απόλλωνα τόσο το μυαλό του παίρνει στροφές.
Βελέτες για τον Νικολαίδη ολομόναχος αλλά λέων. Και κάνει το 2-1. Κεφαλιά από τον Νικολαίδη και το 0-3 για τον Απόλλωνα είναι γεγονός. Στον Νικολαίδη, σπάντα μόνο στον Νικολαίδη, σουτ και 2-0. Μπρος στον Νικολαίδη και 3-0. Κολ, πολύ ωραίο κολ από τον Ντέμι Νικολαίδη. Πολύ όμορφο κολ από τον Ντέμι Νικολαίδη. Στον σουτ του Νικολαίδη, άντρο με ρόφολ.
Και είναι το 4-0 με φοβερή ατομική ενέργεια του Ντέμι Νικολαίδη. Άρχισε από τον πρώτο χρόνο να υπάρχει ενδιαφέρον από μεγαλύτερες ομάδες, γιατί είχαμε τερματίσει τέταρτη, είχαμε κάνει μια εντυπωσιακή πορεία. Τελικά δεν έφυγα. Εγώ πάντα ήθελα να πάω στην ΑΕΚ από μικρός, γιατί ήμουν ΑΕΚΤΣ από μικρός. Με κάλεσε, στο δεύτερο χρόνο με κάλεσε η Εθνική Ομάδα Ανδρών, ενώ έπαιζα στον Απόλλωνα.
Πάλι πήγαμε πολύ καλά, πήγαμε και στον τελικό κυπέλου. Είχα παίξει πολύ καλά κινητή σεζόν, οπότε ενδιαφέρθηκαν όλες οι ομάδες να με πάρουν. Πώς έγινε η ΣΑΕΚΤΣΙΣ? Πώς έγινε η ΣΑΕΚΤΣΙΣ? Όταν γυρίσαμε από Γερμανία μέχρι να χτιστεί το σπίτι που είχαν αγοράσει το οικόπεδο και χτίζανε σπίτι οι γονείς μου και μείναμε πάνω από την αδελφή του πατέρα μου.
Οπότε εμείς στο δεύτερο όροφο, από κάτω ήταν η θεία μου και η θεία μου είχε ένα γιο και μια κόρη, τη Λένα και τον Άκη, ο Άκης ήταν ΑΕΚ. Και ο θείος ΑΕΚ. Είχα κατέβει στον ξάδελφο, ο οποίος με περνάει κάποια χρόνια, και να μου είχε βάλει τον ύμνο της ΑΕΚ σε ένα δισκάκι, νομίζω 45' ήτανε, και άφησα τον ύμνο της ΑΕΚ. Και δεν έχω άλλη ανάμνηση.
Στη κατάπαση που τα νότια με επηρέασε αυτό. Το διπλανό σπίτι ήταν ο άλλος θείος μου, που είχε τον Ευρυπίδη, ο οποίος ήταν πάγκ, παράδειγμα. Αλλά τυχαίνα γίνω ΆΙΚ. Καμιά φορά, ξέρεις αυτά, είναι και τυχαία το τι ομάδα θα γίνεις. Πηρεάζεσαι από έναν ποδοσφαιριστή, πηρεάζεσαι από μπαμπά, πηρεάζεσαι από συγγενείς, από κάποια τυχαία γεγονότα.
Και μετά γίνεσαι φανατικός με αυτά που πιστεύεις, λες και τα διάλεξες εν γνώση σου, αλλά έτσι είναι. θρησκεία, ομάδα, είναι λίγο τυχαία. Την εποχή εκείνη ήταν ο πόκαλης των πρόεδρων του ιδιοκτήτης του Ολυμπιακού και τη σεζόν 95-96 ξόδεψε πολλά χρήματα να μαζέψει παίχτες και πήρε προπονητή τον Πάγιεμ, τσαντινά εκ, αγοράζε όλους τους καλούς παίχτες από όλη την Ελλάδα. Οπότε ήθελα να με πάρει από τον Απόλλωνα, ο πρόεδρος τα βρήκε με τον Απόλλωνα, μου είπαν ότι πρέπει να πας εκεί.
εγώ δεν ήθελα να πάω στον Ολυμπιακό το όνειρό μου ήταν να παίξω εθνική και να πάω στην ΑΕΚ δηλαδή όσο ήμουν στον Απόλλωνα παίχτης οπότε τέριαζε το πρόγραμμα η ΑΕΚ και πες άλλη μέρα, εγώ πήγαινα και βλέπα την ΑΕΚ ενώ ήμουν παίχτης στον Απόλλωνα εντάξει δεν δέχτηκα, με πιέζανε υπάρχει σειρία λέει, έφυγα από την Αθήνα με ψάχνανε, ήθελε ο Ολυμπιακός να με συναντήσει Η ΑΕΚ μου έκανε και αυτή την πρόταση.
Η ΑΕΚ μου φέρθηκε καλά, είχε πρόεδρο τον κύριο Τοχανά. Μου είπε ότι και να μην έρθει θα σε περιμένουμε. Προσπαθούσα να βρω μια λύση για να κάνει πίσω ο Ολυμπιακός. Οπότε σκέφτηκα να δηλώσω δημοσίως ότι εγώ θέλω να παίξω στην ΑΕΚ. Αλλιώς να μείνω στον Απόλλωνα. Το έκανα. Οπότε μόλις το έκανα και βγήκε αυτή η δήλωση παντού.
Ο Ολυμπιακός αποσύρθηκε και είπε πόδος φεριστής που δεν θέλει να παίξει ο Ολυμπιακός Δεν τον θέλουμε ούτε εμείς, οπότε απέστηκε την προσφορά Και αναγκαστικά ο Απόλλωνας με έδωσε στην επόμενη προσφορά που ήταν η Τσάικ Και έτσι πήγα στην ΑΕΚ Οι άνθρωποι του Απόλλωνα έγιναν εξαλήμω αυτού Είχε θυμώσει ο κύριος Σαλαμάνος γιατί του χαλούσα τη συμφωνία με τον Ολυμπιακό αλλά της ουσίας έκανε μια πολύ καλή συμφωνία με την ΑΕΚ δεν νομίζω ότι στο τέλος έχασε κάτι Το να παίζεις στην ΑΕΚ ήταν όπως το περίμενες όπως το ήλπιζες από μικρός Είχα σκεφτεί ότι θέλω να βάλω τη φανέλα και να παίζω για την ΑΕΚ Μετά μπαίνεις σε άλλες συνθήκες. Δηλαδή, πας για το πρωτάθλημα.
Πρέπει να κάνεις προλαθλητισμό. Εκείνα τα χρόνια δεν ήταν και πολύ ωραία. Το πρωτάθλημα δεν ήταν τόσο καθαρό. Οι διαιτησίες επηρεαζόταν. Ήταν πολύ δύσκολο να πάρουμε το πρωτάθλημα. Εγώ, επειδή αγαπούσα πολύ την ΑΕΚ, ήμουνα πολύ παθιασμένος. Έχανα ενέργεια και αυτοσυγκέντρωση με το να σκέφτομαι ότι δεν μας παίζουν καλά οι ιδιαιτητές.
δεν ήμουν οπλοσυγκεντρωμένος στο ποδόσφαιρο, η ΑΕΚ είχε διοικητικά προβλήματα και με αυτό ασχολιόταν το κεφάλι μου, αδίκως, δεν μπορούσα να κάνω κάτι για αυτό. Θέλω να πω ότι με ενδιαφέρει πολύ η ΑΕΚ, περισσότερο από ό,τι θα έπρεπε, που επηρέασε την αποδοκού, πιστεύω. Παρ' όλα αυτά ήσουνα και πρώτο σκόρερ μια χρόνια. Εντάξει, ήμουνα.
Ήμουνα καλός παίκτης, κάναμε καλή σεζόν, είχαμε καλή ομάδα. Αλλά τότε το πρωταθλήμα το έπαιρνε ο Ολυμπιακός Ναι, συνέχεια Σκεφτώσουν ποτέ ότι αν είχα πάει στον Ολυμπιακό Θα είχα πάρει όλα αυτά τα πρωταθλήματα Δεν με νοιάζει καθόλου Δεν με νοιάζει και ούτε με νοιάζει και τώρα Καθόλου Δεν τα αλλάζω εγώ Παρ' όλα τις δυσκολίες τα 7 χρόνια που έπαιξα στην ΑΕΚ Δεν τα αλλάζω Μίλησα σήμερα με τον δημοσιογράφο Γιώργο Λικουρόπουλο, ο οποίος παρουσιάζει στη Life of κάθε Κυριακή το podcast «Ημερολόγια Κυριακής» και μου λέει...
που είχε γυαλίσει τον Πάουκ, ας το πούμε έτσι, τον είχαν χειροκροτήσει ο παρέτης του Πάουκ τότε με το παιχνίδι που έκανε, είχε βάλει ένα φοβερό γκολ μέσα στο κρατικάκι με τον Απόλλωνα κοντά στον Ολυμπιακό, από τα ωραίωτα που είχαν μπει σε εκείνη την εποχή και είπαν όλοι τι παίκτης είναι αυτός, τι ταλέντο είναι αυτό. Και αργότερα αυτή η αρετή που είχε σαν προσφυριστήρια εκδηλώθηκε βέβαια, εννοείται στην ΑΕΚ, Δινός κόρευ με πάρα πολλά σημαντικά γκολ, σύμβολος Κερκίδας εννοείται και πίσω ο Ρίτσιναλ και παίκτης που είχε και μεγάλη αποτελεσματικότητα κοντά στον Ολυμπιακό στην έποχη που ο Ολυμπιακός ήταν το κατεστημένο του Ολυμπιακού Ποδοσφαιρού άρα ο Ντέμις ήταν ο ήρωας του τατουάζ της Μαρατσάκ με τα γκολ που ήταν πολύτιμα Κάθε τόσο ακούγεται ότι ο Ντέμις θα φύγει στο εξωτερικό π.χ. στην Άντελεχτ Κοίταξε, κάθε χρόνο επειδή πήγαινα καλά, απογοητευόμουν στο τέλος γιατί πάλι δεν βγήκαμε πρώτοι.
Αλλά κάθε χρονιά ξεκινούσα πείθοντας στον εαυτό μου ότι μπορούμε να βγούμε πρώτοι, γιατί αλλιώς δεν γινόταν. Άσχετα αν ήταν ουτοπικό. Πάντα είχα ενδιαφέρον και προτάσεις. Η Άντρελεχτ απλά ήταν η πιο ζεστή πρόταση που ήταν ένα βήμα από το να γίνει, γιατί είχαμε παίξει ένα μάτς εκείνη τη χρονιά μέσα στη Λοκομοτήβ Μόσχας, είχα χάσει μια ευκαιρία, αποκλειστήκαμε, θα πηγαίναμε στους τέσσερις της Ευρώπης στο κυπέλο κυπελού, πωμίζω.
Και υπήρχε έτσι ένα κλίμα από τους οπαδούς, ή από κάποιους συμπέχτες μου που δεν ήταν ευχάριστο προς εμένα. Εγώ είχα μάθει εκεί να με αγαπάνε και να τους αγαπάω όλους, οπότε δεν αισθανόμουν καλά. Ίσως επειδή είχε γίνει αυτό Λίγο οι γονείς μου μπορεί ή οι αδελφοί μου Να μου λέγανε φύγε ας πούμε Για να παίξω κάπου χωρίς πολλές τεραχώριες Οπότε μπήκα στην Ποδέντα Με την Άντρελεχτ αφού είχε συμφωνήσει πρώτα η ομάδα Πήγα στην Άντρελεχτ Ετοιμάσα τα συμβόλαια να υπογράψω Μου δώσανε και φανέλα Και για κάποιο λόγο δεν υπέγραψα Είπα ότι θέλω να γυρίσω δύο μέρες στην Αθήνα δεν τους άρεσε καθόλου αυτό δεν θέλανε να με αφήσουν να φύγω καταλάβανε ότι μπορεί να κάνω πίσω παρόλα αυτά εγώ δεν υπέγραψα γύρισα στην Αθήνα μπορεί να υπήρχε εκείνο το κλίμα για την ευκαιρία που έχασα στη Λοκομοτίβ αλλά υπήρχε και η αγάπη μεταξύ των οπαδών και εμένα επειδή είχε βγει στη δημοσιότητα δεν τους χαίρεσε καθόλου ότι θα φύγω είχα πάει σε ένα ξενοδοχείο, είχα κλειστεί δύο μέρες
και το σκεφτόμουν τι να κάνω. Αφού είχα γυρίσει βέβαια από την Άντερλεχ που με περίμεναν, πήγα στο γραφείο του μάνατζέρ μου με περίμεναν κάποια παιδιά της Original και κάνανε συζήτηση και προσπαθούσαν να μου πούνε ότι πρέπει να μείνω και ότι θέλουν ένα μες στην ΑΕΚ όλα αυτά με πηρεάσαν και μετά από δύο μέρες πήρα τηλέφωνο τον Μπρόντιτ Σάκη και του είπα ότι δεν πάω θα μείνω. Εντελώς συναισθηματική απόφαση.
Υπήρχαν κόντρες με συμπέκτες Υπήρχε λίγο γκρίνια Και μου φαινόταν πολύ άδικο Υπήρχαν δημοσιεύματα κακά Ότι δεν με ένοιαζε που έχασα την ευκαιρία Ήμουνα και μικρός τότε Το θεωρούσα πολύ άδικο να δέχομαι τέτοια επίθεση Επειδή απλά έχασα μια ευκαιρία Δεν το κάνεις και επίτηδες Και μέσα μου επειδή θέλω πολύ τέλεια να είναι αυτή η σχέση Και χάλασε στο μυαλό μου Αν και ήταν πρόσχερο το φαινόμενο αυτό πρώτο εφήμερο. Το ήθελα να είναι τέλειο, δεν ήτανε και στεναχωρέθηκα από τη στεναχώρια μου. Σκέφτηκα ότι ήθελα να φύγω. Ατέλικα δεν έγινε.
7 Απριλίου του 1999 Μεγάλη Τετάρτη. Η ΑΕΚ αψηφώντας τους κινδύνους, ταξιδεύει στην εμπόλεμη ζώνη του Βελιγραδίου για να παίξει έναν παράτολμο φιλικό αγώνα ποδοσφαίρου. Και ο Παύλος Τσίμας μεταδίδει ζωντανά στο Μέγγα. Καλησπέρα κυρίες και κύριοι από το Ιλιόλουστο, σήμερα Βελιγράδη. Το Βελιγράδη που προσπαθεί να ξεχάσει ότι εδώ και 15 μέρες ζει τον πόλεμο και τους μομβαρτισμούς.
Είναι πραγματικά μια υπέροχη μέρα για το Βελιγράδη και για τα νέα παιδιά του Βελιγραδίου που έχουν έρθει εδώ στο ιστορικό γήπεδο της Παρτιζάν ίσως ακούτε και εσείς τους δέκτες σας με τι αρχίζει αυτή η συνάντηση που δεν είναι βέβαια ποδοσφαιρική συνάντηση είναι μια συνάντηση ειρήνης αρχίζει με ένα τραγούδι του Γιώργου Νταλάρα ενώ τα παιδιά της Παρτιζάν στο γήπεδο μέσα στον αγωνιστικό χώρο έχουν ανοίξει ένα τεράστιο μακρύ πανό που λέει να το στόπ σταμάτησε το πόλεμο σταμάτησε τους βομβαρδισμούς Αυτή τη στιγμή η ομάδα της ΑΕΚ μπαίνει στο κήπεδο που έχει ήδη έρθει πριν από λίγο.
Παρτιζάν ΑΕΚ 1-1 σε έναν αγώνα φιέστα, σε έναν αγώνα μήνυμα ελπίδας, όχι μόνο για το τι συμβαίνει στη γειτονιά μας, στα Βαρκάνια, αλλά και μήνυμα ελπίδας για το ποδόσφαιρο, αφού έδειξε ότι το ποδόσφαιρο δεν είναι μόνο σούπερ επαγγελματισμός, αλλά και πανεγκυρματικές ομάδες μπορούν να έχουν συνέστημα και να φέρνουν τέτοιες πρωτοβουλίες που σίγουρα φιάζονται.
Θυμάται σήμερα ο ίδιος. Κι όταν πήγαμε να παίξουμε στο Βελιγράδι που βομβαρδίζε το ΝΑΤΟ και πήγαμε μέσα στον πόλεμο να παίξουμε για να δείξουμε τη συμπαράστασή μας εκεί. Η Άκια αυτή την κίνηση την έκανε και το είχα πει τότε. Όχι γιατί ήταν υπέρ κάποιου, αλλά επειδή ήταν ενάντια στον βομβαρδισμό και ήταν υπέρ της ειρήνης. Δεν ήταν υπέρ των νεοσέρβων και κατά των Κροατών παράδειγμα. Είναι πιο μεγάλο το θέμα.
Πιο μεγάλα αγαθά υποστηρίζουμε πώς να το πω. Είμαστε κατά των βοηθορισμών είμαστε υπέρ της ειρήνης. Τέτοιες θέσεις πρέπει να παίρνουν οι ομάδες κατά τη γνώμη μου. Μίλησα με τον διευθυντή σύνταξης του Sport24 και podcaster Ζωσιμάρ Θέμη Κέσαρη. Δεν νομίζω ότι θα βρεις Έλληνα φύλαφλο, αρκετήτος προτιμήσεως και ομάδας να σου πει ότι δεν πίστευε ότι ο Ντέμις υπήρξε μεγάλος ποδοθεριστής.
Μου παίρνεται πάρα πολύ δύσκολο να βρεις κάποιον που πει έλα μωρέ ο Ντέμις. Θα πω τώρα περισσότερο ότι θα βρεις κόσμο που θα σου πει ότι θα μπορούσε να κάνει περισσότερα. Θα μπορούσε να παίξει περισσότερο στο εξωτερικό, πιο γρήγορα, να πετύχει περισσότερα πράγματα στην καριέρα του. Τελικά το αποτύπωμά του ήταν Όταν τα παιδιά λάμπουν έξω, δεν μπορώ να φανταστώ πόσο θα έλαπε το ταλέντο που εμφάνισε ο Τέμις Δικολάηδης τότε.
Δεν μ' αρέσει αυτή η εκφρασή. Ίσως να δίκησε λίγο τον εαυτό του σε αυτό το επίπεδο, αλλά αυτό το ξέρει εκείνος και το πώς νιώθει εκείνος για την καριέρα που έκανε. Το Νοέμβριο του 1999, το γήπεδο της ΑΕΚ βράζει, καθώς όλοι θεωρούν ότι ο διαιτητής της αναμέτρησης, Δημητρόπουλος, βοήθησε με τα σφυρίγματα του τον Ολυμπιακό.
Ακολουθεί πανικός. Έχει έρθει εδώ στο στάδιο 20 γκου μας για να παραλάβει ένα τραυματεία. Πυροβολισμούς μέσα στην αίθουσα των επισήμων Είναι σωστό αυτό που μου μεταφέρθηκε Μέσα στο Μέμπερς Κλαμπ Νίκο κυρίες και κύριοι Έπεσαν πυροβολισμοί Έπεσαν τουλάχιστον τρεις πυροβολισμοί Πριν από δέκα λεπτά διαδραματίστηκαν τα γεγονότα Κάποια στιγμή ο πρώην πρόεδρος της ΠΑΕΑΕΚ Ο κύριος Δημήτρης Μελισανίδης Βγήκε έξω από την πόρτα του Μέμπερς Κλαμπ φώναξε τους αστυνομικούς και είπε ότι μέσα στο Μέμπερς Κλαμπ βρίσκεται ένα άτομο το οποίο οπλοφορεί.
Οι αστυνομικές δυνάμεις έσπευσαν μέσα. Έχουμε μάθει ποιος είναι ο οπλοφόρος. Δεν γνωρίζουμε μέχρι στιγμής Νίκο κυρίες και κύριοι τα στοιχεία του. Γίνεται πανδημόνιο μέσα στο Μέμπερς Κλαμπ. Να ακούσουμε λίγο ο Νίκο. Βλέπετε αποκλειστικές εικόνες του Μέγκα. Ακούσατε τον πυροβολισμό. Να πούμε ότι τα πλάνα είναι αμοντάριστα.
Αυτή την ώρα, Νίκο, βλέπετε... Πω, πω, πω, πω, πω. Απίστευτα πράγματα. Κάποιοι προσπαθούν να τον αρχοπλήσουν. Απίστευτα πράγματα. Αυτός δεν είναι αθλητισμός και πρέπει να το πούμε. Τι άλλο θα δούμε. Οι υποδοσφαιριστές της ΑΕΚ, Ντέμις Νικολαίδης, Ηλίας Ατματζίδης και Μιχάλης Κασάπης, ανακοινώνουν εν βρασμού ότι αποχωρούν προσωδεινά από την εθνική ομάδα σε ένδειξη διαμαρτυρίας.
Μια από τις πιο εμβληματικές ποδοσφαιρικές στιγμές του Νικολαίδη έρχεται το 2000, στον αγώνα ΑΕΚ Ιωνικός, όταν έχοντας βάλει γκολ με το χέρι, είναι αυτός που ειδοποιεί τον επόπτη και τον διετητή που δεν το είχαν προσέξει, ώστε το γκολ να ακυρωθεί. Τον ρωτάω τι θυμάται από τότε. Ήταν ένα μάτσα τελικός κυπέλου με τον Ιωνικό.
Έγινε μια σέντρα από μια στιγμή παλιά νομίζω, από φάουλ ή μια σέντρα. Έχω την εντύπωση ότι έσκασε κάτω η μπάλα, δεν έχει σημασία. Έκανα ψαράκι για να πετύχω την μπάλα με το κεφάλι και να την βάλω βόλ. Ήταν πλάνος στο χέρι του αριστερό και η μπάλα περνάει από το κεφάλι μου, δεν πρόλαβε. Πάει στο αριστερό μου χέρι και μπαίνει.
Τώρα, από ένστικτο το έκανα το χέρι έτσι. Νομίζω και όχι, αλλά τέλος πάντων δεν είμαι και σίγουρος. Σίγουρα όμως με το που μπήκε γκολ και αυτό χαίρομαι που βλέπω καμιά φορά την εικόνα είναι το ότι μέσα σε ένα δευτερόλεπτο δεν σηκώθηκα καν από το έδαφος. Σήκωσα το χέρι και είπα ότι το έβαλα με το χέρι. Ο διετής έδειξε τη σέντρα.
Εκείνη την εποχή άμα δείξει ο διετής η σέντρα είναι γκολ. δεν υπήρχε βάρ, δεν υπήρχε άλλα στην απόφαση, αλλά πήγα και του τόπα τελικά τον πείσαμε γιατί κατάλαβε ότι έτσι είναι, διαμαρτυρώνω τους αντιπέκτης του ελληνικού, οπότε το ακύρωσε τον κόλ και μετά μου βγάζει και κίτρινη κάρτα και εκεί έγινα έξω εδώ σαν θυγάω ότι κάτσε εδώ πέρα, σου λέω την αλήθεια και μου βγάζεις και την κάρτα, θυμάμαι να είχαν ευρειάσει πάρα πολύ στο γήπεδο για αυτό, αλλά Εντάξει, δίκαιο είχε ο διευθυντής, έτσι λέει ο κανονισμός Ναι, αλλά κατά λάθος δεν ήταν με το χέρι Κατά λάθος ήταν, αλλά μπορεί να ήταν και ένστικτο Καμιά φορά που περνάει η μπάλα, δεν ξέρω Δεν ξέρω να σου απαντήσω Ξέρω να σου απαντήσω ότι σε ένα δευτερόλεπτο έκανε χέρι Ο Γιώργος Δούρος όμως έχει Μετά από κάποια λεπτά έβαλα κανονικό γολ Κερδίσαμε το Μάρτς 3-0 Το πήραμε το κύπελο Η οριμότητα ενός ποδοσφαιριστή φαίνεται Από τη συμπεριφορά του Και όταν αυτός ο ποδοσφαιριστής Στο τελικό αγώνα Ένας θεσμού Στην κορυφαία στιγμή
Με τις χειρονομίες του Έρχονται να βάλουν τα πράγματα στη θέση τους Δείχνουν τη μεγαλοσύνη Ένας μεγάλος ποδοσφαιριστής Είναι όντως μεγάλος όταν είναι μεγάλος και σαν άνθρωπος. Σας ευχαριστώ. Μάλιστα για την πράξη του θα τιμηθεί με το Διεθνές Βραβείο Fair Play. Με βράδυ στην Ολυμπιακή Επιτροπή στη Φραγκφούρτη για Fair Play.
Κύρθαν και οι γονείς μου μαζί και ξαναγυρίσαμε στην Γερμανία όλοι μαζί ας πούμε. Εμείς είχαμε μεγαλώσει στη βόρεια της Φραγκφούρτης από ένα γωριό και γυρίσαμε πάλι εκεί κοντά αλλά για αυτό το λόγο ήταν η πιο μεγάλη μου στιγμή. Στην καριέρα μου νομίζω ήταν η πιο μεγάλη μου τιμή αυτή. Η πιο μεγάλη μου χαρά μετά το παιδί μου.
Και οι γονείς? Οι γονείς χαρούμενοι είναι. Πολλοί ήτανε πολύ ωραία στιγμή. Το ποδόσφαιρο δεν είναι μόνο γκολ. Είναι πολύ μεγάλο κοινωνικό φαινόμενο για να μένουμε μόνο στα γκολ. Όμως το 2001 θα έρθει μια ακόμη μεγάλη αλλαγή στη ζωή του και γενικά στα ποδοσφαιρικά πράγματα Ισχυρός άντρας στην ΑΕΚ γίνεται ο αμφιλεγόμενος καταδικασμένος στη συνέχεια απαταιώνας Μάκης Ψωμιάδης Όπως ο δικός μου και του νερνούριου ιδιοκτήτη, δεν είναι η ΑΕΚ να παίζει στο ΕΦΑ, αλλά να παίζει στο Champions League.
Να γίνει η ΑΕΚ όπως ήταν παλαιά, να γίνει η μεγάλη ομάδα, η ΑΕΚάρα για εμάς, τους ΑΕΚτζίδες, τους... Τους πεκταράδες που κατέχει η ομάδα, του Ντέμι, του Νικολαίδη, του Τσάρτα, του Αμανατίδη, του Ατματζίδη. Με ένιωζε πάρα πολύ ποιος διοικούσε. είχα μάθει ότι θα ερχόταν ο Ψωμιάδης ήμουν διακοπές εγώ κάθε Ιούνιο έλειπα 30 μέρες από την Ελλάδα για να μπορούσα να είμαι ήσυχος και θυμάμαι είχα πάει να δω μια συναυλία στη Νέα Υόρκη, είχα πάει κάπου αλλού τις τελευταίες 5-7 μέρες τις είχα κλείσει να είμαι για να ξεκουραστώ εντελώς στον Ιρηνικό, σε κάτι νησιά φτάνω εκεί και τη δεύτερη μέρα με παίρνουν τηλέφωνο και μου λένε ότι μπαίνει ο Ψωμιάδης την δεύτερη ημέρα και πήγα στην ENIC που ήταν η εταιρεία που είχε την AEK και θα πουλούσε στον Πσομιάδη.
Σαρκώθηκα μαζί τους, λες και είχα κάποιο λόγο για αυτό, θέλω να πω πως ευχαριστήσει μου. Δεν κατέβαινα στην προπόνηση, η AEK πήρε τον Σάντος, έναν πολύ καλό άνθρωπο ο οποίος έγινε και φίλο του μετά και ήθελα να με δει ο Σάντος, δεν μπορούσα να του πω όχι, τον είδα, με έπεισε και κατέβηκα στην προπόνηση με τον Πσομιάδη πρόεδρο.
Τι σε έκανε να φύγεις από τον Ηρηνικό και να τρέξεις εδώ, τι ήξερες για τον Ψωμιάδη και τι φοβόσουν. Όλα αυτά που κουβαλάει το όνομα από πίσω, δεν χρειάζεται να τα αναλύσουμε. Δεν παντάνομουν ότι έπρεπε ένας τέτοιος άνθρωπος να είναι στο τιμόνι της ομάδας. Αυτά σκεφτόμουν τότε, πόσο χρονών ήμουν, πόσοι ήταν. Μπορεί να αντέτρεψα και σίγουρα υπερβολικά γιατί πως ευχαριστήσει ήμουν.
Υπήρχαν πολλά περιστατικά τώρα που ξέραμε. Είχε περάσει από διοίκηση μπάσκετ, ξέραμε πολλά πράγματα. Τέλος πάντων, ακουγότανε, δεν ήταν πολύ όμορφα τα πράγματα. Οπότε δεν ήθελα. Απλά περιγράφω την ψυχολογία μου εκείνη την εποχή. Η οποία ψυχολογία σου γενικά επηρεαζότανε από τέτοια πράγματα, ενώ άλλοι είναι λίγο πιο μηχανές και λένε «Α, εγώ το κεφάλι κάτω και δεν με νοιάζει».
Όχι, και εγώ επηρεαζόμουν πολύ. όπως επηρεαζόμουν και από τον προπονητή κυρίως δηλαδή τη χρονιά εκείνη ήμουν πάρα πολύ καλός είχα βγει καλύτερος παίχτης γιατί είχα πιστέψει πάρα πολύ στο Σάντος οπότε όλοι μου αυτοσυγκέντρωσαν στην ομάδα και στον προπονητή και έκανα λίγο πέρα το ποιος είναι στη διοίκηση για να μπορέσω να παίξω και να ποδώσω Εν τω μεταξύ σε πολλές ομάδες κατά καιρούς μέχρι και σήμερα οι διοκτήτες γίνονται διάφοροι οι οποίοι δεν ενδιαφέρονται για το ποδόσφαιρο, αλλά θέλουν το κοινό της κάθε ομάδας για στήριξη σε άλλα πράγματα που κάνουν.
Έτσι όπως τα λέζει είναι. Δεν μπορώ να πω ότι όλοι είναι έτσι. Όχι, δεν είναι όλοι έτσι. Αλλά μπορεί οι περισσότεροι να είναι. Ή τουλάχιστον ήταν οι περισσότεροι. Βένανε εκεί για να εκμεταλλευτούν τη δύναμη μιας ομάδας και να ξέρεις να έχουν κέρδος και συμφέροντα αλλού. Αυτό είναι δεδομένο ότι υπάρχει. Θα μπορούσε να προστατευτεί κάπως το ποδόσφαιρο τόσα χρόνια, αλλά δεν έχει γίνει ποτέ, δεν κανείς δεν έχει ασχοληθεί σοβαρά με αυτό το θέμα.
Δεν θα μπορούσε να μην υπάρχουν ιδιοκτήτες ομάδων, οι οποίοι μπορεί να έχουν και αθλητικά μέσα παράδειγμα. Λέω κάτι πολύ απλό. Ο Ψωμιάδης θεωρούνταν επικίνδυνος, όμως ο Νικολαίδης δεν τον φοβάται. Ο δημοσιογράφος Γιώργος Λικουρόπουλος θυμάται κάτι που έζησε ο ίδιος. Είχαμε τα δώσει για τηλεόραση ένα παιχνίδι στο Ηράκλειο της πίτες μεταξύ ΟΦΚΑΕΚ με παράγοντα τότε της ΑΚΤΟΜΑΚΙΤΣΟΜΙΑΔΗ όπου είχε γίνει ένα παιχνίδι απόγευμα Κυριακή στο Ηράκλειο και το πρωί της ίδιας ημέρας είχε βρεθεί καμένος το πάρκινγκ την πιλωτή της πολυκατοικίας στο αυτοκίνητο του συμπέχτη του Ντέμιντ, ο Ακηζίκου ο οποίος δεν υπέγραφε ένα συμβόλαιο που του είχε προτείνει δίκησα και τέλος πάντων γενικά επήξε μια αναστάτωση τέτοια που ο Ντέμις που είχε ήδη εκδηλώσει την αντίθεσή του τις πρακτικές ψωμιάδη και είχε δείξει πραγματικά θάρρος.
Μπροστά μου στο αεροδρόμιο του Ηρακλείου έχω δει με ένα τρομερό θάρρος να καταφέρεται να δίνει ψωμιάδη και το έχω δει με τα μάτια μου. Μάλιστα ήταν ένα περιστατικό που είχε δημιουργήσει ένταση. Τότε ήταν συμπαίκτες του Ζαγοράκης, ήταν παίκτες μεγάλης τραξίας. Και δεν σου πρέπει να πω ότι εγώ είχα λίγο τρακονιθεί. Λέω κάτι τώρα μπορεί να γίνει εδώ κάτι υπεραιτέρω.
Να έχουμε παρεκτροπή μέσα στον κόσμο. Ο Ντέμις είχε ανοιχτά βγει εναντίον του Ψωμιάδη. Μέσα στο πλαίσιο του θάρρος που λες είναι και το ότι είχε πάρει θέσεις και για άλλα πράγματα που κατά κάποια τρόπο ήταν και εναντίον του. Δηλαδή είχες σκόσει το χέρι και είχες δίσει από το δεδοτή να ακυρώσει ένα δικό του γκολ που παίρνει με το χέρι.
Βέβαια εντάξει, το ότι σε μια μικρή λογική απέναντι στην ευθύνη να γίνει παράγοντας και αυτό δείχνει μια πλευρά του χαρακτήρα του που ήταν και συγκροσιακή γιατί δεν ήταν εφαρμογή της παράγοντας και τολμηρή. Η συνύπαρξη με τον Ψωμιάδη, ο οποίος καταέκλεβε ταυτόχρονα την ομάδα όπως θα αποδειχθεί αργότερα, είναι δύσκολη, με αποκορύφωμα την περίφημη βραδιά που ο Ψωμιάδης πηγαίνει στο σπίτι του Νικολαίδη με απειλητικές διαθέσεις.
Επειδή δεν του δίνα καμία αισθημασία, ήμουν αγενής απέναντί του. Εγώ ήμουν αγενής, δεν ήθελα πολλά-πολλά. Ήρθε σπίτι, χτύπησε το κουδούνι, εγώ ήμουν με παρέα, βγήκα έξω, άρχισε να με βρίζει, άρχισε να με βρίζω, είχε και μπράβους μέσα σε αυτοκίνητα, ήταν λίγο τρομακτική η βραδιά. Εγώ την προηγούμενη μέρα επειδή το είχε κάνει και κάπου αλλού, είχα κανονίσει να έχω φύλαξη έξω από σπίτι, αλλά δεν τον έβλεπα τον άνθρωπο, ποτέ δεν ήξερα αν είχε έρθει.
τελικά σε κάποια στιγμή σταμάτησα μου φωνάζει μπήκε μέσα σε ένα αυτοκίνητο που ήταν μπροστά ή και άλλα δύο αυτοκίνητα που είχαν κλείσει το στενό εκείνη την ώρα ανοίγει μια πόρτα από απέναντι που είναι ο άνθρωπος που είχα πέξω που ήταν γιος ενός κυρίου που ήταν ασφάλεια κάπου μου είπε ότι έχει στείλει και στον πατέρα του είχε έρθει και εκείνος και ήταν στη διπλανή πολυκατοικία δηλαδή φαντάσου τώρα είπανε Μπράβο Ψωνιάδης, εγώ και δύο που θα φιλούσαν εμένα.
Ένας δηλαδή που φώναξε και τον πατέρα του. Πολλά απλά μαζί εμένα φρυμνάντανε. Δεν με ακούμπησε, δεν έκανε κάτι τέτοιο. Έφυγε. Μετά πήγα το κατ' εγκυλάλο το συμβάν συγκατά. Δεν κατέβαινα πάλι στην προπόνηση. Αυτός είπε ότι θα αποχώρησε. Εντάξει, ήταν μια εβδομάδα σπίτι. Ήταν πολύ δύσκολα. Απ' έξω ήταν όλα τα βάν. βγάζανε δελτία από εκεί είχε γίνει μεγάλο επεισόδιο τέλος πάντων το ξαναλέω πάλι πήγα στο σπίτι του κυρίου Νικολάηδη μόνος μου εντελώς και όταν αντελήθηνα ότι ήταν στο σπίτι του είπα εντάξει δεν είναι περαστικός ήμουνα και καλή σου νύχτα εντωμεταξύ από το 1999, είναι ζευγάρι με την τραγουδίστρια Δέσποινα Βάνδη.
Θα παντρευτούν μερικά χρόνια αργότερα και θα αποκτήσουν δύο παιδιά. Γίνονται μέρος του ελληνικού star system, κάποιοι τους συγκρίνουν ενίοτες κοπτικά με τον Ντέιβιτ και την Βικτόρια Μπέκαμ, άλλοι θυμούνται πως και στην Ελλάδα δεν ήταν ασυνήθιστο οι ποδοσφαιριστές να είναι με γυναίκες της Σόουμπις, π.χ. ο Δωμάζος με την Βίκυμο Σχολιού ή και παλιότερα ο Στεφανάκος με την Μάρθα Καραγιάννη.
Κάποιοι θεωρούν ότι εκείνη την περίοδο ο Νικολαίδης δεν προσέχει πολύ τον εαυτό του, ξενυχτάει, ζει σαν στάρ και ότι και από πάνω τον φθείρει κόντρα με τον Ψωμιάδη. Τον ρωτάω αν υπήρξε κάποια σκιά φόβου από πάνω τους ως ζευγάρι λόγω Ψωμιάδη και μου λέει πως Ήταν εκείνη η περίοδος, δεν υπήρχε ο φόβος, όχι. Ποτέ δεν έκανε κάτι, δεν μπορώ να σου πω ότι μ' απείλησε ποτέ ή κάτι.
Όχι ήταν αυτό το περιστατικό. Κι η Δέσποινα Βάνδη ήταν υποστηρικτική. Ήτανε πάμε να φύγουμε από εδώ. Ήταν υποστηρικτική. Ήταν υποστηρικτική και όταν ήθελα να φύγω στο εξωτερικό ενώ είχε την καριέρα της εδώ μπορώ να πω ότι ήταν υποστηρικτική. Δεν είχαμε θέματα μεταξύ μας για αυτό. Πώς έφυγε λοιπόν έξω. είμαστε εκεί που έχει αποφασίσει να απέχει από τα παιχνίδια μετά την νυχτερινή επίσκεψη ψωμιάδη.
Τελικά κατέβηκα πάλι να παίξω γιατί δεν θα φεύγει αλλά δεν έφυγε και τέλος σεζόν είχα μια ρήτρα που μπορούσα να εργοποιήσω άλλα δύο χρόνια συμβόλαιο το οποίο ήταν πολλά λεφτά, πάρα πολλά. Η ΑΕΚ είχε κάποια υπόλοιπο να μου δώσει και τους είπα να με αφήσουν ελεύθερο να κρατήσουν και τα χρήματα εκείνα για να φύγω. και να ελευθερώσω και την ομάδα από ένα πολύ μεγάλο συμβόλιο που θα μου έκανε.
Αυτός δεν τα πήγαινε καλά, έδωσε το λύσος δικούς του και έφυγα από την ΑΕΚ. Το 2004 είναι μια χρονιά ορόσημο για την Ελλάδα με τους Ολυμπιακούς και βέβαια το Ιούρο. Τη σεζόν 3-4 που έπαιζα στην Αθλητικό, επειδή είχε πολλά προβλήματα η ΑΕΚ, από το Δεκέμβριο ξεκίνησα μαζί με άλλους δύο φίλους, τον Γιώργο Κιντή και τον Νίκο Κούλη, που ο Γιώργος περνάει τηλέφωνο και μου πέντεν κινδυνεύει η ΑΕΚ να κάνουμε κάτι, έχω ένα σχέδιο, και να την αναλάβουμε όταν τελειώσει η σεζόν, μετά το 2ο τέλος πάντων.
Όταν πήγα στην Ατλετικο να υπογράψω, μου πρότειναν δύο χρόνια συμβολή και εγώ ζήτησα ένα. Και αυτό τους έκανε εντύπωση, γιατί οι παίχτες πάντα θέλουν περισσότερα χρόνια, ήμουν και 30 χρονών. Και του είπα ότι αν είμαι καλός, το Γενάρη φώναξε με και κάνουμε ανανέωση και το άλλο, αλλά θέλω να με δείτε πρώτα. Οπότε τον Ιανουάριο του 4 με φώναξε ο πρόεδρος της Ατλετικο, διοκτήτης, και μου είπε να κάνουμε και το άλλο χρόνο γιατί σε θέλουμε.
Εγώ του είπα ότι δεν θα κάνουμε γιατί σταματάω το ποδόσφαιρο. Μου είπε γιατί είσαι τρελός, το εξήγησα. Μέχρι και τώρα έχουμε καλές σχέσεις γιατί είναι ακόμα ιδιοκτητής της Ατλέτικο. Οπότε από το Γενάρη και μετά η αλήθεια είναι ότι δεν πρόσεχα τόσο πολύ τον εαυτό μου. Ενώ μέχρι το Γενάρη όταν πήγα στην Ατλέτικο ήμουνα στα καλύτερά μου αθλητικά.
Το Δεκέμβρη έκανα και μια δεύτερη επέμβαση στη Μέση την οποία ξεπέρασε το πρόβλημα πολύ γρήγορα. Έμεινα 20 μέρες έξω το Δεκέμβριο, αλλά ήταν οι διακοπές. Αλλά άρχισα να ασχολούμαι πάρα πολύ με την ΑΕΚ. Δηλαδή θυμάμαι να μην είχε πάρει τηλέφωνο η εταιρεία κινητής τηλεφωνίας η Movistar. Νομίζω ήταν, δεν θυμάμαι, κάνω και λάθος να με ρωτήσει, αν μου κλέψαν το τηλέφωνο γιατί είχα λογαριασμό 10.000 ευρώ.
Γιατί μιλούσαμε συνέχεια με Αγγλία, Αμερική, Ελλάδα. γιατί οι μέτοχοι που μπαίνανε σιγά σιγά ο καθένας ήταν σε άλλη χώρα. Όμως ενώ ο Νικολαίδης ψάχνει τρόπο να σώσει την ΑΕΚ, ποδοσφαιριστές που δεν αποδέχονται τις προτάσεις του μπαίνουν στο στόχαστρο των οργανωμένων οπαδών. Από βίντεο του ChiliBet είμαστε ένα μήνα πριν από το Euro.
Η σεζόν που πλησίαζε στο τέλος της δεν είχε πάει καθόλου καλά για την ΑΕΚ και σήμερα θα έπαιρνε μια ακόμα χειρότερη τροπή. Καθώς η προπόνηση πλησιάζει προς το τέλος της, μια φασαρία αρχίζει να φτάνει στα αυτιά των παιχτών, μαζί με δυνατές φωνές πλήθους και τον κρότο τζαμιού που σπάει. Οι πιο παλιοί της ομάδας βγαίνουν να δουν τι συμβαίνει.
Αυτό που αντικρίζουν είναι δεκάδες οργανωμένους να έχουν αρχίσει να σπάνει το προπονητικό, αλλά και τα πανάκριβα αυτοκίνητα των παιχτών. Γρήγορα η κατάσταση ξεφεύγει από τον έλεγχο. Ο Κας, Κασάπης και Τσιάρτας πέφτουν θύματα ξυλοδαρμού. Όπως γράφει η Καθημερινή, το φυτίλι έφτασε στον παρούτη και η έκρηξη που ακολούθησε αποτελείωσε ότι είχε μείνει όρθιο στην ΑΕΚ.
Η εισβολή περίπου 200 hooligans και η επίθεσή τους στους παίκτες, τους οποίους ο Νικολαίδης είχε φωτογραφίσει ως υπέτειους για το ναυάγιο της προσπάθειάς του, συνεχίζει καθημερινή, προκάλεσε και μια σειρά αντιδράσεων που θέτουν σε κίνδυνο την υπόσταση της ίδιας της ομάδας. Παίκτες της ΑΕΚ, όπως ο Τσιάρτας ή ο Κασάπης, καταγγέλουν ευθέως τον Ντέμι Νικολαίδη ως ηθικό αυτουργό των επεισοδίων, κάποιοι διεθνείς της ομάδας δεν θέλουν καν να σκεφτούν ότι θα συνεπάρξουν μαζί τους στο Euro, ενώ παίκτες, ακόμα και αυτοί που είχαν αποδεχθεί τις προτάσεις του, αρνούνται να μείνουν στην ομάδα και ετοιμάζονται για προσφυγές.
Επιπλέον, όταν καλείται η ρασιτεχνική ομάδα για το παιχνίδι του Σαββάτου γιατί κανείς επαγγελματίας δεν θέλει να εμφανιστεί στο γήπεδο, είναι σαφές ότι η θηλιά έσφιξε για τα καλά στο λαιμό της πολύπαθης ομάδας. «Ηθικός αυτουργός είναι ο Νικολαίδης, είναι εκβιαστής», δηλώνει εξοργισμένος ο Βασίλης Τσιάρτας. Αν ήταν αρσενικός, δεν θα έκανε αυτά που έκανε.
Κοροϊδεύει τον κόσμο τέσσερις μήνες και δείχνει με το δάχτυλο τους παίκτες που έμειναν για να κρατήσουν απλήρωτη όρθια την ΆΕΚ. Όταν αυτός έφυγε πρώτος και πληρωμένος, μόλις μυρίστηκε τα δύσκολα. Δεν θέλω να σκέφτομαι ότι θα αναγκαστώ να μείνω μαζί του τόσες μέρες με την Εθνική. Η εικόνα διάλυσης, καταλήγει η καθημερινή, έφτασε μέχρι τη Μαδρίτη, από όπου ο Νικολαίδης, πλέγοντας σχεδόν, είπε ότι δεν έχει καμία ευθύνη και ότι κακώς ανακατεύθηκε το όνομά του σε αυτή την ιστορία.
Η ουσία είναι ότι αν δεν συμβεί κάτι θεαματικού, οι περισσότεροι παίκτες θα κάνουν προσφυγή και η ΑΕΚ θα βυθιστεί σε ακόμη μεγαλύτερες περιπέτειες. Σύντομα θα συμβεί αυτό το κάτι θεαματικό Αλλά πρώτα είναι η σειρά του Γιούρου Και η αμφίβολη συμμετοχή του Νικολαίδη σε αυτό Καθώς είχε αφαιθεί κάπως ποδοσφαιρικά Μου λέει Άρχισα να μην κάνω την ίδια προπόνηση Άρχισα λίγο να παρατάω τον εαυτό μου Και να ασχολούμαι πολύ με την ΑΕΚ Όταν κάνεις μια επέμβαση στη μέση Για να μπορείς να είσαι οκ Πρέπει να έχεις γερούς κοιλιακούς και γερούς ραχιαίους ακόμα και αυτό το σταμάτησα άρχισα να μου βγάλουν προβλήματα άρχισα να με σφίγγει η γάμπα η δεξιά πριν πάμε στο γύρο θα μας φωνάζει ο Ρεχάγγελ και μαζευόμαστε για να κάνουμε προετοιμασία στην Ελβετία εκεί με πιάνει η δεξιά η γάμπα εγώ φυσοραπευτήχα τον κύριο Καρβονίτη ο οποίος δεν ήταν στην εθνική ομάδα οι φυσοραπευτές μου κάνανε μπας στην γάμπα ο Καρβονίτης μου λέει δεν είναι η γάμπα είναι η μέση ο Ρε Χάγγελ μου έλεγε πες μου αν μπορείς να έρθεις πρέπει να ανακοινώσω
με περίμενε όμως, με ήθελε στην ομάδα και με περίμενε μέχρι το τέλος, μέχρι την τελευταία μέρα υπάρχει ιστορία ότι δύο μέρες πριν τρεις την ημερομηνία που μου πρέπει να του πω αν μπορώ ή όχι γιατί δεν μπορούσα ούτε καν να τρέξω έφυγα από την Ελβετία με το πύρατο γραξουράνι πήγαμε στην Γερμανία σε έναν γιατρό που είχε κανονίσει ο Καρβουνίδης Μου έκανε 25 νέσεις και μετά από δύο μέρες ξεκίνησα να τρέχω, οπότε είπα ναι μπορώ να πάρω μέρος στο Euro.
Και έτσι πήγα στο Euro. Αυτά που μου έβαλε, που μου έδωσε και χαρτί, γιατί μπορεί να ήταν να με βγάζανε στο αντιτόπινγκ, γιατί είχε πολύ ισχυρά φάρμακα μέσα. Μου κράτησαν μέχρι τον προηγουμένικο με τη Γαλλία, που είναι και το τελευταίο μάτι της καριέρας μου. Και το δίδυμο της επίθεσης, ο Χαριστέας κλασικός προθυμένος, με τον Ντέμι Νικολαίδη να αλλάζει θέσεις και να κινείται περιφερειακά.
Τέτοιος τουλάχιστον φαίνεται από τα πρώτα πλάνα του Ρεκάγκελ. Για να δούμε. Προσπαθεί να γεμίσει. Αου, πλάγια για την Ελλάδα. Έλειξε! Έλειξε! Έλειξε! Η Ελλάδα είναι στους τέσσερις, αν είναι δυνατόν. Η Ελλάδα βγάζει έξω την πρωτασλήτρια Ευρώπης. Η Ελλάδα βγάζει έξω τους Γάλλους, αν είναι δυνατόν. Θα τρελαθούμε όλοι. Έτσι έγινε, πήγαμε στην Πορτογαλία με σκοπό να κάνουμε μια νίκη, να βάλουμε ένα γκολ με αυτό το πρώτο στόχο.
Γιατί μέχρι τότε η ομάδα, η Εθνική δεν είχε κάνει τίποτα. Είχε πάει σε ένα μουντιαλ που έκανε μόνο ήττες και δεν είχε βάλει γκολ. Είχε πάει σε ένα γύρο. Είχαμε μικρούς στόχους. Αλλά παιχνίδι με παιχνίδι βάζαμε άλλους από τη φάρικη. Εγώ μπορεί να πήγα εκεί, αλλά είχα χάσει τη θέση μου για πρώτη φορά. Εγώ πάντα, αν δεν ήμουν πραγματείας, από τα 16 μου, ας πούμε περίπου 15 εμις, πάντα ήμουν βασικός στην εθνική.
Δεν είχα διαχειριστεί ποτέ συναισθήματα των άμεστων πάγκων. Οπότε πήγα στο γιουρό και δεν ήμουν βασικός. Απ' την άλλη όμως ήξερα ότι αυτός ο προπονητής είναι δικαιός και ότι μάλλον σωστά δεν είμαι βασικός. Από έχω χάσει προπονήσεις, μπορεί να μείνω στη φυσική κατάσταση που έπρεπε. Οπότε δεν είχα τέτοια θέματα. βασικός ήμουν μόνος στο τελευταίο παιχνίδι με τη Γαλλία το ότι μπόρεσα να είμαι απ' έξω και να μπορέσω να το χαρώ τόσο πολύ με τα παιδιά είναι κάτι το οποίο με κάνει πολύ χαρούμενο δεν είχα πικρία γιατί δεν έπαιξα αυτό θέλω να πω προσπαθούσα να βοηθήσω ψυχολογικά όλοι μας έτσι ήταν και για αυτό πήραμε και ένας από τους λόγους που το πήραμε ήταν αυτό ήταν 23 παιδιά τα οποία είχαν σεβασμό και εκτίμηση ο ένας απ' έντες των άλλων χωρίς πίκρα και με προσήλωση στην ομάδα.
Οπότε μετά από εκείνο το καλοκαίρι ξεκινάει όλο αυτό με την ΑΕΚ. Το οποίο ήταν, εντάξει, πολύ καινούριο για μένα. Ήμουνα 31, έγινα μάνατζερ επίσης στα 31. είχα τουλάχιστον στα οικονομικά και σε όλα τα άλλα τα λειτουργικά πολύ βοήθεια από τους ανθρώπους γύρω μου γιατί ήταν επιχειρηματίες και στελέχοι οπότε εκείνο το κομμάτι δεν ασχολιόμουν πολύ αλλά ασχολιόμουν πολύ με προπονητή, ομάδα, οτιδήποτε έχει να κάνει με το ποδοσφαιρικό τμήμα οπότε ήταν κάτι καινούριο για μένα και ήμουν και πολύ νέος αλλά ήθελα να το μάθω, είχα κάνει ταξίδια, αγαπούσαμε συγκεκριμένο τρόπο το ποδόσφαιρο είχα βάλει διαδικασίες. Κάναμε καλή δουλειά όσον αφορά το ποδοσφαιρικό κομμάτι. Κάναμε καλή δουλειά.
Απλά ήταν πάρα πολύ δύσκολο. Τώρα, επικοινωνώντας πίσω τον χρόνο, δηλαδή ειδικά τα δύο πρώτα χρόνια, ζούσα μέσα στο γραφείο. Πολύ λίγες ώρες ένιπα. Από εκεί που δεν ήταν καλές χρονίες για την ΑΕΚ, άρχισε να πηγαίνει πάρα πολύ καλά. Ακόμα και με νέους ποδοσφαιριστές που στηρίχτηκες στην αρχή. Με νέους, όχι πολυποιοτικούς, αλλά είχα πάρει προπονητή το Σάντος, ο οποίος ξέρει να κάνει ομάδες.
Είχαμε μέσα στην ομάδα τον Λιμπερόπουλο και τον Γατσουράνη που ήταν σπουδαία ονόματα και μείνανε εκείνο θα μπορούσαν να είχαν φύγει γιατί όλοι οι παίκτες των να πήγαμε να εναλλάγουμε την ΑΕΚ 2004 ήταν ελεύθεροι γιατί δεν υπήρχαν πληρονομές τίποτα. μπορούσαν να κάνουν προσφυγές και να φύγουν παρόλα αυτά μήναν. Ο Ψωμιάδης τι είχε κάνει, ενώ είχε τα δικαιώματα τηλεοπτικά της ΑΕΚ η Νόβα για κάποια χρόνια, έσπασε το συμβόλαιο, πήγε στον ΑΕΚ, πήρε μπροστά όλα τα λεφτά η ΑΕΚ για τα επόμενα δύο-τρία χρόνια, πήγε αυτός έκανε ανάληψη των χρημάτων, οπότε άφησε μια τρύπα, Αυτά που σας λέω είναι τελεσίδικα στα δικαστήρια 22 εκατομμύρια ευρώ κάπου εκεί Και άφησε την ομάδα χρεωμένη Αυτά τα 22 εκατομμύρια ξεκίνησαν να πολλαπλασιάζονται Γιατί δεν πλήρωνες πρόστιμα, προσαυξήσεις Οπότε είχαν φτάσει 100 κάτι Της σεζόν 2004 Οπότε η ομάδα κινδύνευε Και όλα αυτά τα ανακαλύψαμε Βάλαμε όρκο τους λογιστές μέσα πριν πάρουμε την ομάδα Και ανακαλύψαμε όλα αυτά οπότε ήταν τη μία διαφορία που κυνηγούσε τον κύριο Ψωμιάδη
και την άλλη είπα με ένα εκφραστή προσπαθούσαμε να βρούμε το δίκαιο μας για πολλά χρόνια. Ο επιχειρηματίας Τάκης Κανελόπουλος που συμμετείχε στη νέα διοίκηση έχει μιλήσει στο podcast της ΛΑΙΦΟ «Ημερολόγια Κυριακής» και στον Γιώργο Λυκουρόπουλο. Ένα τέτοιο χείρημα στην Ελλάδα ήταν τελικά επιτυχημένο ή εκ του αποτέλεσματος θεωρείς ότι πέσατε στα βράχια.
Εγώ θα έλεγα ότι αρχικά ήταν πολύ επιτυχημένο και η ιδέα ήταν πάρα πολύ καλή και η υλοποίηση στην αρχή ήταν πολύ καλή. Διότι ουσιαστικά ήταν τελείως διαφορετικό μοντέλο. Από εκεί που είχε συμβεί σε όλοι οι φίλοι να έχουν έναν ισχυρό πατερούλη για επιχειρηματία, για πρόεδρο ιδιοκτήτη, ο οποίος και δούλευε και εκτός κοιπέδου πολλές φορές.
Εμείς είπαμε θα κάνουμε κάτι τελείως διαφορετικό. Άνθρωποι που μας ενδιαφέρει ο αθλητισμός, μας αρέσει ο αθλητισμός και θέλουμε να κάνουμε κάτι καθαρό. Και όταν πήρατε την εταιρεία είπαν χρέη. Ήταν χρεοκοπημένια εξωστικά. Το φθινόπωρο του 2004 βρίσκει την ΑΕΚ με νέα αδιοίκηση και με αναπτερωμένο ηθικό. Επίσης, διαβάζουμε στα νέα, φέρνει νέα ήθη και έθιμα στο ελληνικό ποδόσφαιρο.
Η μεγάλη επιτυχία της εθνικής μας ομάδας στο γύρω της Πορτογαλίας φαίνεται ότι έφερε πιο κοντά τους παράγοντες των μεγάλων ομάδων. Σημειώνει σε άρθρο που έχει τίτλο «Κόκαλης και Ντέμις μαζί στο Ρέντι». Πώς ήταν όμως ως πρόεδρος της ΑΕΚ, ρωτά ο Γιώργος Λικουρόπουλος, των εκ των συνοδοιπόρων του στο εγχείρημα Τάκη Κανελόπουλο.
Ο Ντέμις ήταν πολύ νέος για ένα τέτοιο χείρημα Αυτό ήταν καλό ή η απειρία του στήχησε Καταρχήν δεν ήταν μόνος του Δεν ήταν μόνος του, όλοι ήμασταν νέοι Εγώ θυμάμαι ότι έλεγα πρέπει να βρούμε κάποιον με άσπρα μαλλιά Για να είναι στο συμβούλιο Αλήθεια, δεν το λέω για πλάκα Πρέπει να βρούμε έναν άνθρωπο με άσπρα μαλλιά Και πρέπει να βρούμε και μια γυναίκα Γιατί οι γυναίκες σκέφτονται διαφορετικά Σε οτιδήποτε Δυστυχώς δεν το πήραμε Άρα εγώ δεν θα ρίξω την ευθύνη στον Τέμι Όλοι μας είχαμε ευθύνη για την πορεία Όμως χωρίς τον Τέμι δεν μπορούσε να γίνει ποτέ αυτό Πρώτον γιατί ενέπνευσε τον κόσμο Επέφευσε εμάς Είχε γνώση Του ποδοσφαίρου Του ποδοσφαίρου του αθλήματος Όχι του εξωαγωνιστικού Τότε γι' αυτό ρωτάω μήπως ήταν άπειρος Άπειρος ήταν όλοι μας ήταν άπειροι ουσιαστικά Το θέμα είναι ταραξίες. Πρώτο σχίσμα με οπαδούς το 2005 αφού έπειτα από επεισόδια δίνει στη δημοσιότητα τα ονόματα οπαδών της ΑΕΚ. Η κόντρα συνεχίζεται και το επόμενο έτος. Κάποιοι στον ποδοσφαιρικό χώρο τον στηρίζουν
όπως ο Σάββας Κοφίδης αλλά το ελληνικό ποδόσφαιρο δεν ήταν ακόμα έτοιμο για τέτοια κάθαρση. Επιπλέον οπαδοί στρέφονται νομικά εναντίον του και χρόνια μετά θα καταδικαστή ερήμην, πρωτόδικα, σε 15 μήνες φυλάκιση με αναστολή για ψευδή καταμήνιση και συκοφαντική δυσφήμιση. Το ποδόσφαιρο εξακολουθούσε να έχει τις ίδιες παθογένειες.
Τώρα τα είδες και από μέσα. Εννοείται, το ήξερα και από πριν. Εγώ στο μυαλό μου είχα ότι εμείς θα είμαστε ένα μικρό κρατήριο στην Ελλάδα, θα αγαπάμε, θα χειροκροτάμε, δεν θα προκαλούμε, δεν θα έχουμε βία και γύρω μας σας γίνεται χαμός. Αυτό ήταν τοπικό. Ήταν να κάνει γίνονται την ηλικία μου. Δεν γίνεται. Δεν γίνεται αυτό.
Δεν γίνεται να πετώ σε εισαγωγικά από τους φιλάφιους μας να είναι σε όλα σωστοί. Ενώ όλοι οι άλλοι μπορούν να κάνουν τα πάντα χωρίς να έχουν συνέπειες. Θα έπρεπε και εγώ να ασχοληθώ περισσότερο με το ποδόσφαιρο γενικά και όχι με την ομάδα μου. Αλλά εγώ ήθελα να φτιάξω την ΆΕΚ να είναι στο δικό μου μυαλό κάτι όμορφο και ξεχωριστό κάναμε κάποια διαφορά στο ποδόσφαιρο γιατί όντως στο κήπεδό μας δεν υπήρχε βία κάναμε μόδα τα διαρκείας κάναμε τηλεοπτική καμπάνια για τα διαρκείας είχαμε πολλές γυναίκες και παιδιά στο κήπεδο βγάλαμε ένα προφίλ τέτοιο κάναμε πολλά φιλαθροπικά βοηθούσαμε σχολεία βοηθούσαμε σε όλη την Ελλάδα εννοώ μαζί με τον κόσμο μας ήταν όμορφα και ταυτόχρονα δύσκολα γιατί είχα και την κόντρα με τους οργανωμένους οπαδούς τους οποίους ήθελα να είναι άψογοι ας πούμε.
Είναι αυτό που είπα και πριν. Αν γυρνούσα τον χρόνο πίσω θα το έκανα διαφορετικά. Όχι ότι αλλάζω τις αρχές μου, όχι. Αλλά έτσι δεν γινόταν. Πολίτης ορίτσιναλ με τους οποίους είχε μέχρι τότε στενή σχέση τον θεωρούν τότε ρουφιάνο, προδότη κτλ. Βλέποντας τα από απόσταση, ρωτάω τον Θεμικέσαρη τι πιστεύει τώρα για όλα αυτά.
Πολύ καλή ερώτηση, γιατί θυμάμαι εκείνη την εποχή δηλαδή τα πρώτα χρόνια που κάνανα δύο φωνού. Θυμάμαι να είμαι υπέρ της τάσης του, του τρόπου με τον οποίο επέλεξε να χειριστεί κάποια πράγματα εκείνη την εποχή. Με απόσταση τώρα πολλών ετών η αλήθεια είναι. Θα σου έλεγα ότι ακριβώς για τον λόγο που ανέφερας, δηλαδή τη στενή σχέση που είχε ως παίκτης και μετά ως παράγοντας, ίσως τελικά να είναι λογική απέτηση από εκείνους να μην κάνει αυτό που εκείνοι θεωρούσαν ότι είναι ρουφιανιλίκη.
Δεν ξέρω αν γίνομαι κατανοητός. Θέλω να πω ότι αν κάνεις κάτι κακό και τον καταγγείλεις, πότε σε λέει ρουφιάνο. Όταν σε έχεις στο κεφάλι του σαν κάποιον που πρέπει να είσαι μαζί του. Σωστά. Σύμμαχό του. Τότε καταγγέλεσε ως ρουφιάνος, καταγότης, μπορείς να το πω ρε παιδί μου, καρφί που λέγαμε στην τάξη, γι' αυτό δεν λέγαμε σχολείο.
Μην το λες στο δάσκαλο, γιατί όλοι οι μαθητές πρέπει να στηρίζουν μόνο στον άλλον. Τότε χαρακτηρισμός που τώρα κάποιος μπορεί να τον ακούσει και να πει, μα κάτι δεν κατάλαβα, καλά έκανε, γιατί ήθελε να έχουν η φυλαφή καλύτερη συμπεριφορά στις κερκίδες και να μην πληρώνουν οι ομάδες τα σπασμένα και κάποιος ο οποίος θα βάλει με τους οργανωμένους γιατί να μην είμαστε μαζί του.
Όλη αυτή η ρητορική έχει λογική. Αλλά ταυτόχρονα έχει λογική και η δική τους απέτηση ότι εσείς ήσουν πολύ κοντά με εμάς για να είσαι αυτός που έκανε αυτή την κίνηση που πέρασε το Ρουβίκονα και έκανε κάτι που δεν έκανε ποτέ κανένας να πάει με φωτογραφίες, ας πούμε, στην αστυνομία. Αν δεν ήταν ποτέ με τους οργανωμένους και αν δεν ανέβαινε ποτέ στα κάγκελα της Κεπαστής θα μπορούσε κάποιος να πει ότι είχε μια σταθερή ξέρεις, στάση όλα τα χρόνια.
Ότι εγώ παιδιά με εσάς δεν ήμουν ποτέ, δεν είχαμε ποτέ πολλά κοινά. Αλλά δεν ήταν έτσι. Και το τατουάζ και τα κάγκελα, μια θερμική φωτογραφία ας πούμε, του ελληνικού ποδοσφαιρού. Και γενικά οι σχέσεις τους και ως παράγοντες, ότι έχω άνοιχτο διάβλο με τα παιδιά στο πέταλο. Βέβαια και ο ίδιος δεν θα μπορούσε να σκεφτεί ότι ήμασταν τόσο κοντά Γιατί το κάνατε Ναι φυσικά Γιατί δεν βοηθάτε τώρα που προσπαθώ να σώσω την ομάδα και εσείς μας βάζετε εμπόδια Μα κατανοητό είναι όλο αυτό το κομμάτι Ότι ο καθένας κάτι έχει να σου πει Για να μην κάνω όμως υποθέσεις του τι μπορεί να πει ο Νικολαίδης Τον ρωτάω σχετικά Βγήκε ένας νόμος παράδειγμα και έλεγε Δεν θα πάτε στο γήπεδο, δεν θα είναι ο παδί σας αν υπάρχουν οπαδοί σε αυτές τις θήρες εκτός από αυτές που σας είπαμε η ποινή είναι αυτή, μεγάλη ποινή εγώ προσπάθησα να το πω στους οργανωμένους τους πήγαιναν τον νόμο καθόμουνα συζητούσα με την ηγεσία τους και από το επόμενο μάτς πήγανε γινόταν φασαρίες τιμωρία η ομάδα
εγώ ήμουνα στη λογική μα πως γίνεται δεν αγαπάτε την ομάδα, γιατί το κάνετε αυτό οπότε είχαμε μεγάλη κόντρα γιατί εννοείται ότι είχαμε συμφωνήσει για μερικά πράγματα τα οποία δεν γινόταν. Και εγώ εκεί ήμουν πολύ κάθετος. Δεν μου άρεσε καθόλου η βία στο γήπεδο. Δεν μου άρεσε να κάνουμε κακό στην ομάδα κανένας. Δεν είναι δικιά μας η ομάδα, ας πούμε.
Είναι όλων. Ανήκει παντού. Δεν δημιουργούμε τέτοια θέματα. Σημισήσανε κάποιοι τέλος πάντων από αυτούς. Σίγουρα κάποιοι, ναι. Το στενάχωρο ήταν ότι κυκλοφόρησαν πάρα πολλά μυθεύματα και ψεύματα, πάρα πολλά ότι τους κυνηγάω, τους πάω φυλακή η αλήθεια είναι ότι φαινομενικά τους κυνηγούσα αλλά κανέναν δεν κυνήγησα, κανέναν δεν πήγε φυλακή, ούτε ένας αλλά αυτά βγάζανε μεταξύ τους κάποιοι από την άλλη εγώ τόσα χρόνια και πριν πάω στον Απόλλωνα και μετά όσο ήμουν απέχτης, εγώ είχα γνωρίσει πάρα πολλά παιδιά από την original, πάρα πολλά ήταν φίλοι μου πάρα πολλοί, οπότε κάποιοι ξέρουν και την αλήθεια ήρθαμε απέναντι. Παραπληροφόρηση, παρεξηγήσεις αλλά εγώ πάνω από όλα έβαζα την ΑΕΚ και ήμουνα πολύ απόλυτος.
Ξαναλέω το ότι θα... χωρίς να αλλάζω τίποτα σε αυτά που πιστεύω αν γινούσε το χρόνο πίσω θα το έκανα αλλιώς. Και όχι μόνο εκεί. Διότι αυτοί μπορεί να λέγανε συγγνώμη εμείς κάναμε αυτό και μας κυνηγάς ενώ οι οπαδοί της άλλης ομάδας κάνουν αυτό και δεν τους κυνηγά κανείς ας πούμε και κάνουν ό,τι θέλουν. Εγώ η απάντησή μου ήταν δεν με νοιάζει τι κάνουν οι άλλοι.
Εμείς πρέπει να είμαστε σωστοί. Αλλά δεν γίνεται, δεν γίνεται. Μπορεί να υπάρχουν και δικίες, να τις βλέπουν. Είναι δύσκολο τέλος πάντων να θέλεις εσύ να είσαι όπως πρέπει, να κάνεις τα σωστά και όλοι οι άλλοι γύρω σου να κάνουν ό,τι θέλουν. Δεν δίσταζε να κάνει αυτό που θεωρούσε σωστό ακόμα και αν δυσαριστούσε τον πρόεδρο της ομάδας του, τους παλιούς τους συμπέκτες ζητώντας τη μείωση των αποδοφών τους ή και τους φανατικότερους οπαδούς της ΑΕΚ.
Αναρωτιέται ο Γιώργος Λικουρόπουλος μιλώντας με τον Τάκη Κανελόπουλο. Αυτό θεωρείς ότι ήταν θέμα χαρακτήρα του, δεν τον ένοιαζε να βρεθεί στο... Εγώ νομίζω είναι αυτό που το έχω σκεφτεί και προσπαθώ να το φιλοσοφήσω, ότι η μεγάλη επιθετική είναι συγκρουσιακή. Αν ήταν αμυντικός. Αμυντικός είναι διαφορετικός. Είναι άλλη προσωπικότητα.
Αλλά δεν μπορείς να είσαι μεγάλος επιθετικός. Μεγάλος όχι οποιοςδήποτε. Μεγάλος επιθετικός και να μην είσαι συγκρουσιακός. Δεν γίνεται. Οπότε ήταν θέμα χαρακτήρας σε μεγάλο βαθμό και θέμα νεότητος. Νομίζω τώρα δεν είναι έτσι ο Ντέμις. Έχει βάλει νερό στο κρασί του. Αλλά... Κινήτη σεζόν, ο Ολυμπιακός, είχε βάλει τον Πέτρο Κόκαλη μπροστά.
Εγώ δεν ήξερα τίποτα, οπότε ήμουν λίγο ανασφαλής. Και ο Τζίγκερ μου είπε ότι εγγυώμαι εγώ για τον Πέτρο. Και του λέω, με εγγυά σας εσύ, το πιστεύω κι εγώ, ότι πάμε και θα είμαστε καθαροί. Ξεκινήσαμε, αλλά μετά από κάποιο καιρό, ο Πέτρος έφυγε από εκεί. Οπότε, χάλασε αυτό. γιατί για να καθαρίσει το ποδόσφαιρο πρέπει όλες οι ομάδες να έχουν συνεργοθεί και να είναι μεταξύ τους.
Οκ, αλλιώς δεν γίνεται. Ειδικά αν δεν υπάρχει η πολιτεία για να ασχοληθεί, δεν γίνεται αλλιώς. Δεν υπήρξε από την πραγματικότητα που έτσι πρόθεση... Εκείνη την εποχή όχι. Πρόθεση υπήρχε από τον Πέτρο Κόκαλ, ναι. Μετά όχι. Η υπόθεση Βάλνερ το 2008 ήταν μια δικαστική διαμάχη σχετικά με την αντικανονική συμμετοχή του Ρόμαν Βάλνερ του Απόλλωνα Καλαμαριάς, η οποία επηρέασε άμεσα την διεκδίκηση του πρωταθλήματος ανάμεσα στον Ολυμπιακό και την ΑΕΚ.
«Εμείς είμαστε πρωταθλητές, αλλά το πρωτάθλημα δόθηκε ως εξυπηρέτηση από τον Γκαγκάτσι στον Ολυμπιακό, επειδή εκεί θα δουλεύει μετά», θα δηλώσει εξοργισμένος ο Νικολαίδης. Η ΕΠΟ, συνεχίζει, γνώριζε για την υπόθεση Βάλνερ, αλλά δεν απέστειλε στην Καλαμαριά εν γέρος το έγγραφο, παρά φρόντισε να την ενημερώσει μετά τον αγώνα με τον Ολυμπιακό.
Τα έφεραν έτσι, ώστε όταν έστειλαν τα έγγραφα στο ΚΑΣ, η Καλαμαριά είχε ήδη υποβιβαστεί στη ΒΕΕ. Έχουν πάρει τίτλους με πολλούς τρόπους. Τώρα τον πήραν και με αυτόν. Δεν νιώθω καλά σε αυτό το ελληνικό ποδόσφαιρο Όμως αν αποχωρήσω θα είναι σαν να δέχομαι ότι έχω ιτηθεί από το κατεστημένο Ακολουθούν εξώδικα και αγωγές εναντίον του Αυτός ανταπαντά και πάει λέγοντας Ποδοσφαιρικά η ΑΕΚ πήγε καλά Ψηλές θέσεις, παραλίγο πρωτάθλημα, πήγε Champions League Δηλαδή γυρνώντας το χρόνο πίσω σε ένα πρωτάθλημα έτσι κανονισμένο ας πούμε Το να έχουμε κάνει αυτή την επιτυχία Μια χρονιά να έχουμε χάσει το πρωτάθλημα για έναν κολ, την άλλη να το έχουμε χάσει στο πρωτάθλημα στα χαρτιά.
Ποδοσφαιρικά πήγαμε πολύ καλά. Αλλά δεν πάρει αυτά να ξεχνούνται και να μένει πίκρα ότι έχασες το πρωτάθλημα. Οπότε να μαζεύεται και η γκρίνια, να υπάρχει και η κόντρα με ένα κομμάτι των ογγρανομένων οπαδών. Που αυτό κόστισε σε όλους μας. Μου κόστιζε και εμένα ψυχολογικά πάρα πολύ. μου κόστησε το ότι δεν ξέραμε καλά τα γεγονότα πάρα πολύ ήταν στενάχωρο οπότε έβλεπα το τέλος μου μετά την τρίτη χρονιά έβλεπα ότι ξέρεις αυτό το πράγμα έχει γίνει τέλος, δεν θα πάει καλά Οπότε παρετήθηκες και λίγο νωρίτερα από ό,τι σκεφτόσουν νομίζω Ναι, δεν είχα βάλει κάποια ορίζοντα αλλά παρετήθηκα γιατί είχαμε και κάποιες στη διοίκηση μέσα τουλάχιστον στους μετόχους ήταν όλοι καθαροί, καλοί άνθρωποι εφοπλιστές, επιχειρηματίες και εγώ.
Εγώ μπορώ να έχω βάλει το 80% της πυρουσίας μου αλλά και το 80% ήταν λίγα λεφτά. Οι άλλοι άνθρωποι έχουν βάλει πολύ μικρό ποσοστό της πυρουσίας αλλά με περισσότερα λεφτά. Και επειδή είναι ποδόσφαιρο όλοι νομίζουμε ότι το ξέρουμε. Οπότε ο καθένας από εκεί είχε και μια άποψη για τον προπονητή, για τους παίχτες. Εγώ προσπάθησα να εξηγήσω όχι όλοι, σε κάποιους ότι έχουμε διαδικασίες ότι πρέπει να πηγαίνουμε έξω στα πράγματα εκεί όσο περνούσε ο καιρός ο καθένας ήθελε να πάρουμε τον Τάδε παίχτη ο άλλος έλεγε θέλω να πάρω αυτόν ο άλλος έλεγε να μην πάρουμε αυτόν γιατί είχε παίξει τον Ολυμπιακό προπονητή να πάρουμε τον Τάδε πράγματα τα οποία ποτέ δεν είχαμε συμφωνήσει ότι θα γίνουν και ότι θα έχουν άποψη ακόμα και για τον παίχτη και δεν αισθανόμουν καλά γιατί όλοι ήταν καλοί άνθρωποι επίσης δεν ήταν καλά, ξέρεις Και δεν μπορούσα και κάθε χρόνο να λέω να βάλουμε λεφτά, γιατί εγώ δεν μπορούσα να βάλω άλλα λεφτά.
Είχα φτάσει το ταβάν. Οπότε αποφάσισα ότι πρέπει να φύγω και έφυγα. Ο Νικολαίδης αποχωρεί από την Προεδρία στις αρχές του Νοεμβρίου του 2008 μετά την επεισοδιακή νίκη της ΑΕΚ με 2-1 κόντρα στον Αστέρα Τρίπολης. Έχανε 0-1 και την ώρα που ο Μαϊστόροβιτς ισοφάριζε σε 1-1, οι οπαδοί της ΑΕΚ αποδοκίμασαν έντονα, κάτι που τον έφτασε στα όρια του.
Θα πει, «Δεν περιμένα ποτέ ότι τα πιο απογοητευτικά συναισθήματά μου θα ήταν μετά από νίκη της ομάδας και, λόγω της συμπεριφοράς του κόσμου. προσπάθησα να αλλάξω νοοτροπία στον κόσμο μας αλλά δεν τα κατάφερα αυτό δεν είναι καρφή για τον κόσμο αλλά λάθος δικό μου δεν μπορώ να είμαι πρόεδρος μιας ομάδας που γιουχάρεται όταν βάζει γκολ δηλώνει αποχωρώντας τι πήγε στραβά στο τέλος ο τότε αντιπρόεδρος Τάκης Κανελόπουλος στο podcast του Γιώργου Λικουρόπουλου στη live για να στραβώσει πήρε τέσσερα χρόνια δεν στράβωσε το πρώτο του δεύτερο χρόνο Στράβωσε μετά από τέσσερα χρόνια Όταν επί τέσσερα χρόνια βγαίναμε δεύτεροι Παίζει και ρόλο αυτό Βέβαια πέσαμε στη μεγαλύτερη παράγκα που έχει δει ποτέ Το ελληνικό ποδόσφαιρο Ποδοσφαιρικά δεν πήγαμε άσχημα Ιδίως την τέταρτη χρονιά Ήτανε ξεκάθαρο ότι είχαμε καλύτερη μάδα από τον Ολυμπιακό Παρότι είχαμε ούτε το μισό μπάτζετ Γιατί βγήκαν τριβές, γιατί δημιουργηθήκαν και προσωπικά προβλήματα μεταξύ των μετόχων.
Η κόπωση, τα παραπάνω χρήματα χασούρας κάθε χρόνο, από αυτά που υπολογίζει κανείς, βάζε, βάζε, βάζε, τέσσερα χρόνια το ίδιο πράγμα. Μετά άρχισαν και κάποιες μικρές προσωπικές, δηλαδή κάποια μικροπαραδείγματα, τα οποία όταν τα δει κανείς από απόσταση μοιάζουν τίποτα. Αλλά τελικά όταν γίνονται, παίζουν ρόλο. Εγώ θα έλεγα ότι ένα λάθος, δηλαδή κάτι που μπορούσαμε να κάνουμε λίγο διαφορετικά για να μην συμβεί αυτό, ήταν να είχαμε όλοι μας κάποια ευθύνη.
Γιατί ευθύνη είχε ο Ντέμις, ο Κούλης, εγώ είχαμε ευθύνες συγκεκριμένες. Ο Ντέμις ήταν πρόεδρος. Ναι, αλλά είχε ευθύνη όλης της ομάδας. Το δικαίωμα υπογραφής που λέμε. Εκείνος και ο οικονομικός διευθυντής. Δηλαδή, αν κάποιος είχε πει συγκεκριμένα ότι παίρνει την κατασκευή του γηπέδου ένας από τους συμμετοχούς πάντα πρέπει να υπάρχει ένας υπεύθυνος, όχι τρεις ένας να παίρνει το προποντινικό ένας να παίρνει τις διεθνείς σχέσεις Όταν έχεις τομεία ευθύνης καταλαβαίνεις λίγο περισσότερο και τον άλλον που έχει την ευθύνη και δεν θα του επιτεθείς τόσο εύκολα Περισσότερες τριβές γίνανε μεταξύ Ντέμι και κάποιον από τους μετόχους Αυτό ήταν πιο πολύ Κάποιοι μέτοχοι χρεώναν στο Ντέμι πράγματα Ότι δεν το έκανες σωστά αυτό Ναι πάντα γίνονται αυτά Γιατί αποκλείω να έκανε ο Ντέμις επίθεση σε μετόχους Όχι Ενώ το αντίθετο το βλέπω Ότι α εσύ που έκανες αυτή την επιλογή του προπονητή Ναι ναι ναι Ή ένας ήρθε ξέρω μια μέρα Τον τέταρτο χρόνο που είχαν χαλάσει τα πράγματα
Με μια αφημερίδα που λέγει ότι θα πάρει τον Βενετήρι Αριστερό Μπακ. Και ήταν έξαλλος γιατί ο Βενετής είχε περάσει από τον Ολμπιακό. Και έκανε επίθεση στον Τέμι. Ναι. Δηλαδή για να γίνει εκεί, για να φτάσει εκεί σημαίνει ότι ήδη δεν πολυσέβεσαι τον άλλον. Ότι είχε αρχίσει με αυθορά. Είχε γίνει ήδη με αυθορά. Ρωτάω σήμερα τον Γιώργο Λικουρόπουλο αν μπορεί να ζυγίσει εκ των υστέρων την απόφαση του Νικολαίδη να μπει στη διοίκηση της ΑΕΚ.
ο πρόσωπος που ήταν άικον, επέλεγε σε ποιους δημοσιογράφους να μιλήσει, ήταν ένας άνθρωπος αρκετά εκλεκτικός, είχε ένα περιβάλλον που του μίλαγε για το star system, άρα αυτό που του προτείνεται με αλφαγιότα, του αρέσει. Υκανοποιεί τη δική του νοοτροπία, ικανοποιεί το θάρρος που έχει να πάρει πάνω του πράγματα. Θεωρώ ότι δεν γνωρίζει πάρα πολλά πράγματα για το ποδόσφαιρο κοινό, τα οποία είναι τα παρασκηνιακά πράγματα, από τα αυτά που χρειάζεται το επιχειρήν και μπαίνει σε μια περιπέτεια αγωγητευτική για τον ίδιο και για την ΑΕΚ μην ξεχνάμε ότι έγινε πρόεδρος, λατρεύτηκε υπάρχει το τραγούδι που συνέβη η επιχειρηματικότητα όμως ήθελε και άλλες λογικές της προσπάθησε, ήταν τιμιός είχε επιχειρηματίες πολύ δυνατούς μαζί του κάποιοι στο τέλος συγκρούστηκαν μαζί του δεν τον βοήθησαν πώς να το πω, επιτυχίες, τα αποτελέσματα που ήθελε το ποδόσφαιρο μπορεί να γίνει και ακριβό και επικίνδυνο σπορ και να σου κοστίσει οικονομικά.
Πράγματι και εκεί έδειξε θάρρος, άρα ξαναβγαίνει ο χαρακτήρας του. Τα βάλεμε οπαδούς άνοιξε μέτωπα. Αλλά πιστεύω ότι δυστυχώς για αυτόν το εχείρημα στο τέλος έμεινε ως προβληματικό. Λέβη δεν έφερε αυτά τα αποτελέσματα που ήθελε. Δυστυχώς για αυτόν γιατί οι προθέσεις του ήταν πάρα πολύ καλές. Πάντως η ένταση συνεχίζεται και μετά την αποχώρησή του.
Ένα χρόνο μετά, την συνέντευξη, ζωντανή τηλεοπτική συνέντευξη, και περίπου 150 οπαδοί επιχειρούν να εισβάλλουν στις εγκαταστάσεις της Νόβα για να διακόψουν τη μετάδοση. Η εκπομπή τελικά διακόπτεται. Ένα χρόνο τώρα, η τετραετία 2004 με 2008, έχει δεχτεί σκληρή κριτική που ούτε επί ψωμιάδι δεν γινόταν. Είχε προλάβει να πει ο Νικολαίδης στη συνέντευξη.
Παρέλαβα την ΑΕΚ με 150 εκατομμύρια χρέη, περιουσία 0, έδρα τα λιώσια και όλους τους παίκτες ελεύθερους. Όταν έφυγα από την ομάδα, είχαμε 9 εκατομμύρια προτάσεις για παίκτες, επιτυχημένο εμπορικό τμήμα, 20.000 διαρκείας. Αυτό εσείς το βλέπετε καταστροφή της ΑΕΚ. Να έχω κάνει όλα αυτά και να βγαίνω κλέφτης και απαταιωνάς.
Λένε πως όταν οι αθλητές συνταξιοδοτούνται και σταματούν να παίζουν Παθαίνουν κάποιου είδους κατάθλιψη Όταν όμως είχε σταματήσει εκείνος να παίζει Δεν πρόλαβε να νιώσει τίποτα Καθώς έγινε αμέσως πρόεδρος Μετά όμως Θυμάμαι ότι όταν έφυγα από πρόεδρος ένιωσα τεράστια ανακούφιση Αυτό δεν είναι το πρώτο συνέστημα Τεράστια όμως για το πρώτο διάστημα Μετά η άλλη μου αγάπη ήταν η μουσική Πολύ γρήγορα έκανα μια εταιρεία και έκανα συναυλία στην Αθήνα.
Ήθελα να φέρνω μπάντες και τραγουδιστές που δεν έχουν ξανάρθει. Οπότε αυτό με έκανε χαρούμενο για τρία χρόνια. Με Σαντάνα, Μποντζόβι, Έροσμι, Μπιονσε, Ριάννα, διάφορους. Και αυτό με έκανε χαρούμενο. Περνούσα ωραία. Μετά που σταμάτησα και αυτό, είχαμε μπει και στην κρίση. Μετά νομίζω μου ήρθαν όλα μαζί. Με κατεστέρησε. Στον Γιάννη Σουλιώτη και στο Sky είχε πει Δεν πρόσχα τον εαυτό μου Πήρα κιλά Έπινα χωρίς να μπαρέσει αλκοόλ Είχα κλειστεί περισσότερο στον εαυτό μου ενώ ήμουν κλειστός Έτσι κι αλλιώς Δεν είχα κοινωνικές επαφές μόνο Κάποιους φίλους Αυτά είναι τα πρώτα που μου έρχονται Ήθελα να μείνουμε όμως λίγο στην Eleven Την εταιρεία που διοργάνωσε μέχρι την κρίση Μερικές από τις μεγαλύτερες συναυλίες στη χώρα Ναι, θυμάμαι, η τελευταία συναυλία μεγάλη που έκανα ήταν στο ΑΚΑ Μποντζόβι.
Την είχα κλείσει δύο χρόνια πριν με, δεν θυμάμαι πόση, 3,5 εκατομμύρια δολάρια, δεν θυμάμαι. Για να βγουν αυτά τα χρήματα δίνεις μπάντζετ, δίνεις τιμές ειστηρίων και από την ώρα που την έκλειξα και μετά τρέχανε τα γεγονότα πάρα πολύ. Η Ελλάδα μπήκε στην κρίση, οπότε οι τιμές ήταν εξωτερικές για εκείνη την εποχή. Ήταν μεγάλο το άγχος αν θα πουλήσουμε και πώς θα πάει η συναυλία και αν θα βγει.
Δεν ήμουν και πλούσιος, είχα βάλει ποσά χρήματα στην ΑΕΚ, θέλω να πω, ζούσα από τις συναυλίες. Τελικά, τελευταίες μέρες, ενώ δεν πουλούσε πολύ, φτάσαμε να πουλήσουμε 57-58.000 εισιτήρια κάπου εκεί. Έβγαλε κέρδος η συναυλία, αλλά ήταν και η τελευταία μεγάλη γιατί δεν μπορούσε. Δηλαδή για πολλά χρόνια μεγάλες συναυλίες δεν γίνονταν στην Ελλάδα μετά.
το 2012, πήρχε... Όταν εκεί σταμάτησα γιατί δεν γινόταν. Έχοντας έτσι διαχειριστεί και ποδοσφαιριστές και καλλιτέχνες, ποιοι ήταν πιο δύσκολοι. Οι αθλητές γιατί υπήρχε προσωπική επαφή. Με τους ξέρους υπήρχαν οι μάνατζερ, πολλοί επαγγελματίες και τα πράγματα ήταν συμβόλαια. Δεν θυμάμαι τίποτα που να πήγε λάθος όσον αφορά αυτό το κομμάτι.
Με αντιμετωπίζανε πολύ καλά γιατί ήμουνα και έπαιζα στην Αθλητικο, πήραμε το γύρο και όλα αυτά. Δηλαδή, κουβαλούσα μια αφήμια στους γιατί ψάχνανε, δεν δίνουν συναυλίες όπου να είναι. Θυμάμαι Σαντάνα που ήταν την πρώτη μου συναυλία. Αυτός έπαιζε, έκανε ένα tour και έπαιζε σε 7-8 χιλιάδες γήπεδα. Και εμείς, για πρώτη φορά έστεισα τη συναυλία στο ΑΚΑ κοιτώντας τα επίσημα Και σταμάτησαν να πουλάμε εισιτήρια γιατί δεν χορούσαν έτσι πως δεν θα βλέπανε κάποιοι.
Στα 27.000, πράγμα το οποίο ήταν εντυπωσιακό εκείνη την εποχή και για το Santana. Ο manager του μου είχε πει μετά τα 20.000 εισιτήρια να πάρει και άλλα χρήματα, ανάλογα τα εισιτήρια. Του είχα πει οκ, να ήταν η πρώτη μου συναυλία νομίζω. Είχαμε ραντεβού μετά σε ένα μαγαζί μετά τη συναυλία για να κάνουμε τις πράξεις. και πάω να βγάλω το χαρτί αφού μιλάμε και του πα πόσο κόσμο έχουμε και πάω να βγάλω το χαρτί να το δείξω και αυτός μου λέει μην το βγάζεις θέλω να σου πω ότι σε αυτή τη δουλειά που μπήκες να μην είσαι πάντα τόσο ειλικρινής μπορείς να μου καλύψεις δύο βραδιές να μείνει ο Κάρλος στην Αθήνα και να μας το καίει είχα να εντυπωσιαστεί γιατί για μένα να καλύψω δύο βραδιές στην Αθήνα να το να μείνουν ήταν τίποτα Δηλαδή μου χάρισε πολλά λεφτά Αυτή ήταν η πρώτη μου έποφη με το χώρο Αλλά κάτι μου λέει ότι δεν ακολούθησες τη συμβουλή του Όχι αλλά επειδή ήμασταν καλά Μου φερόταν όλοι καλά Και στο Ποντζόβια ας πούμε που θα έπρεπε να μου πει Ο πρόεδρος της AEG Ευρώπης
Και εκεί είχαμε ένα μίτινγκ στο Λονδίνο Ότι πόσα λεφτά θα πάρουνε Πάνω από τα 52.000 εστιαρία Αλλά επειδή ήταν πάρα πολύ υποδοσφαιρόφιλος Όλο το meeting ήταν να μιλάμε για την Τσέλσι που ήταν Τσέλσι και τον Μουρίνιο που ήταν προπονητής νομίζω Μουρίνιο Τότε καμιά ώρα μιλούσαμε για μπάλα με καμιά δεκαριά άτομα που είχε φέρει οικονομικούς είχα και εγώ άλλους δύο τρεις Και στο τέλος μου λέει να σου πω Ντέμι 40.000 δολάρια είσαι οκ Ήταν κάτι πολύ μικρό όσον αφορά τη συναυλία το ποσό μου φαινόταν καλά Σου λείπουν καθόλου οι συναυλίες Το χόρτασα, δεν μου λείπει να το ξανακάνω.
Αν και να σου πω την αλήθεια, τον τελευταίο χρόνο μπήκε λίγο στο μυαλό μου. Το ξανασκέφτηκα δηλαδή. Αλλά δεν μπορώ να πω ότι όλα αυτά τα χρόνια το σκεφτόμουν. Υπάρχει, θα νότω το ξανακάνω ίσως. Μετά το 2012 και το κλείσιμο της εταιρείας, δεν βρίσκει γρήγορα κάτι για να τον γεμίζει. Πλέον άρχισα να κάνω πράγματα, δουλειές που να μην αγαπώ.
Απλά για να βγάζω χρήματα. Οπότε μετά από 2-3 χρόνια δεν ήμουν ένας χαρούμενος άνθρωπος Εκείνη την περίοδο δεν το καταλάβαινα Αλλά είναι κάτι πολύ σημαντικό που πρέπει να αναρωτιόμαστε Κάτω από τη γνώμη μου Είμαστε χαρούμενοι Αυτό το πάρα πολύ απλό πράγμα Ίσως να μην περνάει από το μυαλό μας Σε κάποιες περιοχές της ζωής μας Το πολύ απλό Και ο λόγος ήταν αυτός Δεν έκανα πράγματα που με γεμίζανε Οπότε ναι θεωρώ ότι μετά από 2-3 χρόνια πέρασα κατά βλήψη. Τι πράγματα έκανες μετά το 2012 για βιοποριστικούς λόγους Διάφορα, καλά πράγματα, απλά δεν τα αγαπούσα τηλεοπτικά δικαιώματα, προετοιμασίες ομάδων, οργάνωση, ticketing, αλλά δεν το αγαπούσα Και επέστρεψες στο να κάνεις κάτι που αγαπάς, πότε Το 2021. Με τα μίντια Με το ποδόσφαιρο για μένα Το 2021 άρχισα να ασχολούμαι με συνέπεια με αυτό το πράγμα Υπήρχε ραδιόφωνο που ξεκίνησα να κάνω περίπου το 17-18 ως προερφέμενα χρόνο που πέρασα καλά γιατί ασχολιόμουν με το ποδόσφαιρο μια εκπομπή τηλεοπτική στο Open που πάλι ασχολιόμουν με το ποδόσφαιρο
το 18-19 οπότε άρχισα σιγά σιγά να κάνω αυτό το πράγμα και το 21 από το 21 το κάνω με συνέπεια οπότε ασχολιόμουν πάλι με κάτι που αγαπάω και τι έκανα έλεγα τη γνώμη μου για το ποδόσφαιρο οπότε ήταν κάτι εύκολο αλλά ασχολιόμουν με κάτι που μου άρεσε ρωτάω τον Γιώργο Λυκουρόπουλο πώς βλέπει την παρουσία του Νικολαίδη στα μίδια.
Παιδιά που συνεργαστήκαν μαζί του στην ΕΡΤ για την εκπομπή του Μπιαλ ότι μελετούσε πάρα πολύ, διάβαζε, ήθελε να είναι πολύ καλός στην εκπομπή και να ξέρει τι θα πει. Εμένα μου αρέσει ο Ντέμις τώρα που τον βλέπω. Προσέχτονται αυτό του και βγαίνει και πάρα πολύ προσεγμένος και έχει ξαναγυρίσει τα κοιλά του αθλητή. Είναι πάρα πολύ τηλεοπτικός και του πηγαίνει πάρα πολύ αυτό το καινούργιο του προφίλ που επαναλαμβάνω είναι το άκρο αμπιθέτο από αυτό που είχε όταν ήταν παίκτης που θεωρούνταν πραγματικά λίγο αρνητικός με τη δημοσιογραφικότητα ή πιέρας πάντων λίγο πιο επιλεκτικός με έναν τρόπο που τότε φαινόταν ως αντιδημοσιογραφικός.
Η μηντιακή του εργασία απογοητεύει συχνά πυκνά σκληροπυρηνικούς οπαδούς της ΑΕΚ. Στο Ένωση, ο Ενωσίτης μιλά για διαδοχικά ατοπίματα του Ντέμι Νικολαίδη, Νικολαίδη, τονίζοντας ότι δεν είναι λίγες οι στιγμές που δημιουργεί διαφωνίες και τα βάζει με τη δουλειά που γίνεται στην ΑΕΚ. Ωστόσο, συμπληρώνει, αν και προσφέρει αθρώα τη γνώμη του στα μέσα, δεν έχει ποτέ πλησιάσει τη νέα διοίκηση της ΑΕΚ, τον Μάριο Λιόπουλο, για να μεταφέρει τις απόψεις του σχετικά με την πορεία του κλαμπ. Σχετικά με αυτό που λένε κάποιοι ότι μειώνει την ΑΕΚ για να το παίζει αντικειμενικός ή για να εξυπηρετεί συμφέροντα, ρωτάω τον Λικουρόπουλο.
Το έχω ακούσει. Είναι λάθος. Τον βλέπει έτσι όπως τον βλέπει, απέναντι σε οποιονδήποτε. Και σε αυτό να σου πω την αλήθεια, του βάζω την καπέλα, γιατί έχει έσχει φορά που μπορεί να σχολιάσει πάρα πολύ θετικά έναν αντίπαλο της ΣΑΕΚ. Δεν το κάνει για να πειράξει τις αεκδίδες όπως το παίρνουν εκείνοι. Είναι γιατί αυτό που βλέπει εκείνη την ώρα, αυτό λέει.
Ρώταω και τον Νικολαίδη αν νιώστηκε κάποια πίεση στα μίνια να στηρίξει κάποιον ή κάτι Δεν είχα ποτέ ποτέ δυσκολία Δηλαδή όπου και να ήμουν Δεν κάποιος προσπάθησε να μου πει κάτι Ή να μου διαμαρτυρηθεί για κάτι Οποιοςδήποτε και να ήταν διοξήτης Στο Open που ήταν ο Σαββίδης και επίσης ο Πάκος Στο Πορτάθλημα, στο Sporefem που ήταν το Αλαφούζου Ποτέ ποτέ δεν είχα Έλεγα πάντα ότι σκεφτόμουν Μια φορά λένε ότι προσπαθείς να είσαι αντικειμενικός αλλά αντικειμενικός δεν υπάρχει, υπάρχει αντικειμενικός.
Εγώ αυτό που κάνω είναι να λέω ελεύθερα την άποψή μου διότι σίγουρα υπάρχει μια υποκειμενικότητα. Ζεις, έχεις συναισθήματα, ξέρεις, αυτό θέλω να πω. Αλλά εγώ έλεγα ελεύθερα την άποψή μου, πράγμα που κάνω μέχρι και τώρα. Ποια είναι όμως η φιλοσοφία του για το ποδόσφαιρο? Το ποδόσφαιρο είναι το πιο δημοκρατικό άθλημα. Παίζουν όλοι. Ειδικά εργασιαστικά.
Μπορεί να παίζουν όλοι. Δεν χρειάζεται να είσαι ψηλός, παράδειγμα. Δεν χρειάζεται να είσαι πολύ γρήγορος. Δεν χρειάζεται να είσαι πολύ δυνατός. Είναι πολύ δημοκρατικό. Είναι το πιο δημοφιλές άθλημα. Δεν τυχαίο που σε όλο τον κόσμο έχει τόσο μεγάλη αποδοχή. Όλοι με είχαν λόγω του πάθους που έπαιζα και την αγάπη προς την ΑΕΚ και οι εικόνες που βγαίνανε με τον ανεβαίνω στα άγγελα, να πανηγυρίζω με τον κόσμο.
Όλοι νομίζανε ότι είμαι πολύ άεκα, άρα είμαι αντιολυμπιακός ή αντί κάτι άλλο. Δεν υπήρξε ποτέ κάτι τέτοιο. Δεν μου άρεσαν οι παράγοντες, οι ισχυροί που μπορεί να κάνουν κουμάντο. Ναι, δεν μου άρεσαν, αλλά δεν μου άρεσαν και στην ομάδα μου. Οπότε αυτό είχε να κάνει μόνο με ένα στυλ ανθρώπων και δεν είχε να κάνει με ομάδα.
ποτέ δεν είχα όλα αυτά τα χρόνια αντιπαράθεση με φιλάθμους ή οπαδούς άλλης ομάδας, πάντα σε εγώ ήμουν οποιονδήποτε αγαπάει την ομάδα του με σωστό τρόπο τυχεία έγινα με μια ομάδα έτσι, απλά εγώ αγαπάω την ΑΕΚ σε αγαπάς τον Παναθηναϊκό, τον Πάκ, τον Ιμπιακό όποια ομάδα, άρα την αγαπάμε με σωστό τρόπο, σωστός τρόπος για μένα είναι να μην νησούμε κάποιον κάποια άλλη ομάδα, να χειροκροτάμε μια ωραία ενέργεια. Είναι λίγο πιο ρομαντικές οι ιδέες μου.
Είμαι εντελώς απέναντι στο φανατισμό ή στη βία. Και επίσης στο ποδόσφαιρο μπορεί να περάσουν πάρα πολλά μηνύματα. Αυτό το δεν υπάρχει πολιτική στο ποδόσφαιρο, παράδειγμα που μπορεί να λέγανε παλιότερα, δεν γίνεται. Πολιτική είναι τα πάντα. Πολιτική είναι το τρόπο ζωής μας. Άρα γιατί να μην υπάρχει και πολιτική. Αναγκαστικά υπάρχει πολιτική και μέσα στο ποδόσφαιρο.
Είχα σώσει ένα tweet της δημοσιογράφου Χριστίνας Αμερικάνου που βλέποντάς τον στην τηλεόραση έγραψε. Ο Ντέμις βγήκε και είπε επιτέλους στην τηλεόραση σε prime time πως ο Τραμπ είναι ένας κοινικός φασίστας που καταστρέφει την ανθρωπότητα. Τον ακολούθησε όλο το αθλητικό πάνελ στην εκπομπή της ΕΡΤ. Έχετε ακούσει τα ίδια σε άλλες εκπομπές που είναι και πολιτικές τρομάρα τους.
Δεν είναι τυχαίο που χαίρει εκτίμησης από φιλάθλους όλων των ομάδων. μια εκπομπή που παρουσιάζει με τον Δημήτρη Μωυσιάδη λέγεται Another Football Ήξερα ότι ο Ντέμις θα πάει σε παρουσίαση ενός βιβλίου του Βασίλου Κωστάκης στα Γιάννενα ο οποίος είναι στο Another Football στο project Another Football που βλέπει κοινωνικοπολιτικά το ποδόσφαιρο από μια σκοπιά όπως εμείς Σωστά. Με την παρουσίαση του βιβλίου λοιπόν πήγες εκεί πέρα Πήγα εκεί, είδα ότι το Another Football έχει κοινή οπτική στο ποδόσφαιρο με εμένα και σε πήρε ο τηλέφωνο Με πέτυχες λίγο πριν μπω στο αεροπλόνο στη Φυσούνα λοιπόν μη ψάχνεις το όνομα βρήκαμε και μου λες Another Football μου εξήγησες κάποια δευτερόλεπτα την ιδέα και δεν χρειάζεται παραπάνω νομίζω ότι ήμασταν ακριβώς εκεί Και θα τον έχουμε το Βασίλη Κωστάκη σε μια από τις επόμενες εκπομπές για να πει περισσότερα πράγματα για αυτό το project Ο Βασίλης Κωστάκης που στο podcast μου για τον Σάβα Κοφίδη μας μίλησε για το Another Football,
σήμερα μου λέει για τη γνωριμία του με τον Ντέμι που έγινε... Ένα Σάββατο του περασμένου Ιούνι, όταν είχε έρθει στα Γιάννενα για μια εκδήλωσή μας. Και είναι λίγο παράξενο να συστήνεσαι σε έναν άνθρωπο που εσύ αισθάνεσαι ότι γνωρίζεις από μικρό παιδί. Κάπου μπερδεύεσαι. Όταν, για παράδειγμα, του έδωσα το χέρι, δεν ήμουν σίγουρος αν μιλούσα στον Ντέμι που θυμόμουν να πανηγυρίζει κρεμασμένος στην σκεπαστή και όταν αρχίσαμε να μιλάμε δεν ήμουν σίγουρος αν είχα απέναντί μου εκείνον τον τύπο που σταμάτησε να παίζει ποδόσφαιρο πριν κάνει κλίση τα 31 για να αναλάβει πλέον ως πρόεδρος και να προσπαθήσει να σώσει την ΑΕΚ από τα χρέη.
Όταν όμως καθίσαμε και πιάσαμε την κουβέντα τότε τον αναγνώρισα. Δεν μου πήρε περισσότερο από λίγα λεπτά. Αυτός ήταν. Ήταν ο νεαρός παίχτης που είχε αποφασίσει με το έτσι θέλω σε ποια ομάδα θα πάρει μεταγραφή από τον Απόλλωνα τότε. Που ανακοίνωσε δημόσια ότι αποχωρεί από την Εθνική διαμερτυρώμενος για την διετησία της εποχής πολύ πριν να αποκαλυφθούν όλα όσα συνέβαιναν στα χρόνια της παράγκας.
Ήταν ο παίχτης που κινήθηκε δικαστικά εναντίον του ίδιου του προέδρου της ομάδας του ΤΣΑΕΚ, του Μάκη Ψωμιάδη όταν εκείνος του έσυσε σκηνικό έξω από το σπίτι του. Ενός ανθρώπου παρεπιτώντος που αρκετοί σήμερα επιχειρούν να ξεπλύνουν παρουσιάζοντάς τον απλώς ως μια cult, αστεία μορφή. Και βέβαια ήταν ο παίχτης που κέρδισε το βραβείο Fair Play επειδή ενημέρωσε το διεκτήτη ότι είχε βάλει γκολ με το χέρι σε τελικό κυπέλου και με το σκορ στο 0-0.
Αυτόν τον άνθρωπο είχα απέναντί μου, το σημερινό Ντέμι Νικολαίδη παρουσιαστή να τον πω, αναλυτή, δημιουργό περιεχομένου δεν ξέρω ποιος είναι ο ακριβής τίτλος μάλλον απλά Ντέμις και όταν η συζήτησή μας πήγε τότε στα παιδιά χάρηκα διπλά γιατί εκεί συνειδητοποίησα ότι τα οράματά μας συνέκλειναν βλέπαμε και οι δύο το ποδόσφαιρο ως χαρά ως έναν χώρο ελεύθερης έκφρασης και συμφωνήσαμε σε κάτι που που μου αρέσει πολύ ότι το μορφότερο γκολ μπορεί τελικά να είναι μια πάσα ή μπορεί ακόμη να είναι και ένα goal που δεν μπήκε ποτέ άλλωστε Άρη αν τον ρωτήσεις θα σου πω ότι το αγαπημένο του goal είναι εκείνο που ακυρώθηκε στον αγώνα του κυπέλου που προανέφερα Υπήρξαν βέβαια και σημεία στα οποία οι απόψεις μας έτσι απομακρύθηκαν για λίγο όπως το θέμα των στοιχηματικών εταιριών και της επιρροής τους στο ποδόσφαιρο και την γενικότερη κουλτούρα Επίσης ο Ντέμις πιστεύει περισσότερο από ότι εγώ στην ατομική ευθύνη για τα όποια δυνάμα μας.
Όμως, λίγα μέτρα παρακάτω, βρισκόμασταν ξανά να τρέχουμε στην ίδια γραμμή. Γιατί εδώ μιλάμε για ένα όραμα μαραθωνίου, σε έναν κόσμο που απαιτεί αντοχές. Ο Δέμις τώρα ξεκινά μια ακαδημία ποδοσφαίρου βασισμένη στις αρχές και στις αξίες που είχε και ο ίδιος όταν έπαιζε. Και του άρεσε τόσο πολύ το όνομα του οργανισμού μας, του Another Football, ώστε αποφάσισε να δώσει το ίδιο όνομα και στην δική του εκπομπή σε μία από τις δύο δικές του εκπομπές που έχει τον καιρό αυτόν.
Και έτσι λοιπόν ξεκινήσαμε να περπατάμε ή μάλλον να τρέχουμε πλάι πλάι και ελπίζω να συνεχίσουμε να συναντιόμαστε σε όποια σημεία αυτού του μαραθωνίου μας φέρει ξανά κοντά η ζωή. για τη Νέα Ακαδημία, για τις εκπομπές, αλλά ούτε τα διαφήμισε, ούτε μου ζήτησε να το κάνω εγώ. Και αυτό νομίζω ότι τον κάνει, δεν θα πω καλύτερο, καθώς δεν είναι κακό όταν δίνουμε συνεντεύξεις να προωθούμε τη δουλειά μας, αυτός είναι συνήθως ο σκοπός, αλλά θα πω ότι σίγουρα τον κάνει εντελώς ξεχωριστό.
Και γι' αυτό νομίζω ότι αξίζει να βάλω ένα πόσπασμα από το Instagram του για την Ακαδημία Ελληνικών Ευσή. Εδώ στο Ελλήνικο Νευσί δεν χτίζουμε μόνο ποδοσφαιριστές Χτίζουμε παιδιά με συνέστημα, σεβασμό, ομαδικότητα Θέλουμε να είμαστε εδώ για την νέα γενιά Η Ακαδημία μας είναι μια Ακαδημία βασισμένη στα πρότυπα του προγράμματος Αναγέννηση της ΕΠΟ Βασισμένη στα πρότυπα της ΣΟΕΦΑ Με φροντίδα σε κάθε λεπτομέρεια μέσα και έξω από το γήπεδο Σε ένα sports park μοναδικό στην Ευρώπη Εδώ στο Ελλήνικο Νευσί Όλα τα παιδιά παίζουν Ο Θέμης Κέσαρης Θυμάται πως όταν πρώτος συνάντησε τον Ντέμι Όταν είδαν 20 ετών Ο Θέμης τον είχε βρει πολύ χαρισματικό Το ίδιο πιστεύει και για τον σημερινό Ντέμι Έχει ένα χάρισμα Κερδίζει την εκτίμηση των ανθρώπων που βρίσκονται στον ίδιο χώρο μαζί του Και τη συμπάθειά του Χωρίς να προσπαθήσει πάρα πολύ Χωρίς να προσπαθεί να το εκνεύσει ακριβώς σαν να σου προκαλεί αβίαστα.
Και πολύ μεγάλος παίχτης. Πολύ μεγάλος παίχτης. Δηλαδή σε αυτή τη χώρα οι τρόποι είναι δύο. Ή πρέπει να πετύχεις με τη φανέλα του Ολυμπιακού ή αν φορέσεις τις άλλες φανέλες πρέπει να κερδίζεις τον Ολυμπιακό αν παίζεις στον Παναθηναϊκό, στην ΑΕΚ και στον ΠΑΟΚ. Εγώ δεν ήμουν στην δεύτερη κατηγορία. Ε, το τι έκανες τον Ολυμπιακό το ξέρει οποιοςδήποτε.
είναι πολύ εύκολο αν γράψεις το όνομά του και ψάξεις Γιαγκόλη και Νίκης θα βρεις αυτό ακριβώς το τι έκανες τον Ολυμπιάκο Η δεκαετία του 2020 έχει φέρει μεγάλες αλλαγές στη ζωή του και απόλυες Η σχέση του με την Δέσποινα Βανδή που κράτησε 22 χρόνια τελειώνει με διαζύγιο Ξαναβρίσκει τον έρωτα με την Αλεξάνδρα Νικολαίδου όμως δυόμιση χρόνια μετά, η συντροφός του πεθαίνει από καρκίνο, τον Αύγουστο του 2025, μόλις στα 41 της.
Τον ρωτάω διστακτικά για αυτά, καθώς ήταν σίγουρα μια πολύ βαριά περίοδος. Το διαζύγιο μετά από τόσα χρόνια είναι μια απώλεια και να θέλουν δυάθροποι να χωρίζουν. Ξέρεις, καμιά φορά μεγαλώνουν οι άνθρωποι, είναι μαζί χρόνια, αλλά μπορεί να μεγαλώνουν και να γίνονται λίγο διαφορετικοί, όχι αναγκαστικά κακοί. κάποια γεγονότα να επηρεάζουν τον έναν και τον άλλον διαφορετικά και αν δεν ασχοληθείς και πάρα πολύ, αν το μυαλό σου είναι αλλού, αν δεν υπάρχει μεγάλη επικοινωνία, καμιά φορά μεγαλώνεις διαφορετικά και κάποια στιγμή το χάνεις.
Οπότε μπορεί να είναι καλό να χωρίσεις, γιατί όλα τα διαζύγια δεν είναι κακά. Θέλω να πω ότι υπάρχουν και διαζύγια που μπορεί να έχεις πει ότι πέρασες πολύ καλά, αλλά πρέπει να χωρίσεις τώρα για να συνεχίσω. και να θέλεις να χωρίσεις όμως το ότι έχεις μια οικογένεια και έναν τρόπο ζωής και αυτό αλλάζει είναι μια απώλεια. Μπορεί από τη μία να λες σωστά έκανα που χώρισα, από την άλλη όμως είδες ένα χώρο, τα παιδιά ξέρεις μπαίνουν πολλά στη μέση.
Αλλά δεν είμαι ο μόνος, πολλοί άνθρωποι το κάνουν αυτό άρα δεν είμαι ο τύπος που παραπονιέμαι για κάτι, δύσκολο ήταν αλλά είναι όπως γίνεται σε ένα διαζύγιο για τον οποιοδήποτε άνθρωπο. Το άλλο με την Αλεξάνδρα ήταν πιο... δεν είναι ότι χάνεις τον μπαμπά σου, τη μαμά σου για τη μεγάλωση, τον παππού σου. Όταν όμως είναι λίγο αφύσικο και χάνονται νέοι άνθρωποι, κοστίζει πολύ.
Αυτό κοστίζει γιατί ήμασταν και πολύ αγαπημένοι και πολύ μαζί. Θεωρώ ότι αν πω πολλά πράγματα θα είναι ύβρις για αυτό το θέμα. Απλά πήρα πολλά από ότι πόσο αξιοπρέπει να έχει ένας άνθρωπος βλέποντας το σώμα του να χάνεται και βλέποντας τον θάνατο μπροστά. είναι τρομερά τα μαθηματικά που έτσι να πάρεις μπορώ μόνο να απολώ και να το σκιάφτομαι με χαμόγελο Πώς θέλεις να προχωρήσεις από εδώ και πέρα Δεν κάνω σχέδια και στις δύο περιπτώσεις αυτό που έκανα είναι να ασχοληθώ περισσότερο με εμένα να γίνω εγώ καλύτερο σε μερικά πράγματα γιατί σκέφτομαι ότι όταν γίνεσαι καλύτερος με τον εαυτό σου όσο βελτιώνεις εσύ τόσο καλύτερος και πράγματα μπορεί να δώσεις τους γύρω σου Τι θα ήθελες να βελτιώσεις τώρα άμα μπορούσες έτσι πολύ εύκολα να πεις να βελτιώσω αυτό στον εαυτό μου Βάζω μικρούς στόχους από το να μάθω ξένες γλώσσες μέχρι το να κάνω πολύ χαρούμενοι στις μέρες μου μπορεί να φαίνεται κάτι πολύ να ακούγεται πολύ απλό αλλά το να κάνω χαρούμενοι κάθε μέρα
και το βράδυ που κοιμάμαι να λέω ότι η μέρα ήταν καλή, έκανα αυτά, αυτά και αυτά και ήταν χαρούμενη, είναι καθημερινός στόχος. Όσο απλό και να ακούγεται. Κάπου εδώ τελειώσαμε. Στο μικροφόνο και την παραγωγή, ο Άρης Δημοκίδης. Συνεργάτης περιεχομένου, η Ελένη Καλέση. Οι τριλογίες μας για τον Σέμω Αναστασιάδη, για τη Μαλβίνα Κάραλη και για τον Ιωτόπουλο και την 17 Νοέμβρη είναι τώρα διαθέσιμες στο «Σκληρές Αλήθειες On Demand».
Γεια χαρά! Το όνομα που βρίσκεται στα χείλη όλων είναι Αλέξανδρος Ιωτόπουλος. Η σκληρή αλήθεια για τον Ιωτόπουλο και την 17 Νοέμβρη. Μια τριλογία θρίλερ. Η κρυφή μυθιστορηματική ζωή, η κλιματογραφική σύλληψη, η πολύκρωτη δίκη, η κόντρα με το κουφό τίνα. Πάμε στ' ήχη με το λόγο ότι θα σαπίσεις τις ελληνικές φυλάκες. Ο βίος και η πολιτεία του Αλέξανδρο Βιοτόπου με παρουσιάζει λίθες ιστορυματικά στοιχεία.
Δείχνει και πρώτη φορά και ως αρχηγό της 17 Νοέμβρης. Σκληρές αλήθειες on demand από τον Άρη Δημοκίδη. Μόνο στο lifeo.gr. Απόκτησέ το, άκουσέ το.
Σχόλια
Χωρίς σχόλιαΣυνδεθείτε για να συμμετάσχετε στη συζήτηση
Σύνδεση για ΣχολιασμόΔεν υπάρχουν σχόλια ακόμα