Skip to content
PodBase
Τα bloopers της χρονιάς απ' τις «Σκληρές Αλήθειες»

Τα bloopers της χρονιάς απ' τις «Σκληρές Αλήθειες»

Σκληρές αλήθειες
Οκτώβριος 03, 2026 00:11:29 Επεισόδιο 308
Συνδεθείτε για να δηλώσετε αν σας αρέσει
Συνδεθείτε για να δηλώσετε αν σας αρέσει
Προσθήκη σε Λίστα Επεισοδίων
Αποθηκεύστε αυτό το επεισόδιο σε λίστα.
Όνομα Λίστας

Σχετικά με αυτό το επεισόδιο

Όσα πήγαν στραβά φέτος στις ηχογραφήσεις, οι εκρήξεις μου για τις επίμονες γάτες μου, το πιο άβολο fail που μου συνέβη σε συγκινητική συνέντευξη κ.α.

Αυτόματη μεταγραφή — ενδέχεται να περιέχει λάθη.

Γεια χαρά, ήρθε πάλι αυτή η εποχή του χρόνου που θα με ακούσετε να βρίζω τις γάτες μου. Έχω μαζεμένα μερικά bloopers τα οποία βάζω με την αφορμή της κυκλοφορίας της νέας τριλογίας μου για έναν αγαπημένο κωμικό για τον Τζιμι Πανούση η τριλογία είναι online και αυτό είναι το τρέιλερ της Ευχαριστώ, αλλά δεν θα πάρω Η σκληρή αλήθεια για τον Τζίμι Πανούση Μια κωμικοτραγική τριλογία για τον ξεχωριστό καλλιτέχνη Περιπέτειες, η θρίαμβη, το γέλιο, οι κόντρες, οι δίκες, η λογοκρισία, οι φίλοι, οι εχθροί, ο άγνωστος Τζιμάκο Κάτω έχουν την ταλάρα Σκληρές αλήθειες on demand από τον Άρη Δημοκίδη Απόκτησέ το, άκουσέ το demand για τη Μαλβίνα Κάραλη.

Παιδεύομαι, παιδεύομαι, παιδεύομαι και στο τέλος τα παρατάω και επιλέγω απλά να μην το πω. Δεχτείτε με λοιπόν ο περιπέτειες της αρετής μου εσείς. Δεχτείτε με με την αυλαβή ερωτηματικό. Ερωτηματικός. Δεχτείτε μου δεχτείτε με με την αυλαβή, με την όχι τίποτα δεχτείτε μου, μη με δέχεστε. Μη με δέχεστε. Ξέρεις, δεν με νοιάζει.

«Μη με δέχεστε, άστο διάλογο, εσείς και ο γρήλος σας», ας πούμε. Πέρα από το ανέκδοτο με το γρήλο μου, θυμήσε και το ανέκδοτο με το χαντάκι και το οδόστρωμα, που ο αστυνομικός της τροχέας, ένα δυστύχημα, έπρεπε να γράψει ότι το κεφάλι του άτου χοδηγού ήταν στο οδόστρωμα. Πώς γράφεται όμως η ορθογραφία το «επιτουόδος τρόματος» αναρωτιέται, αναρωτιέται και στο τέλος το κλωτσάει στο χαντάκι για να τελειώνει και γράφει ένα κεφάλι στο χαντάκι.

Έτσι ήμουν και εγώ στο τέλος. Δεχτείτε με, δεχτείτε με, μη με δέχεστε. Από το επεισόδιο για την σκηνοθέτρια Μαρία Πλητά είναι το επόμενο. Αλλά δεν το θεώρησε τότε αξιοπρόσεκτο σχεδόν κανείς, ούτε καν σαν εξωτικό πνιό, ούτε καν σαν εξωτικό πτυνό δεν θεωρήθηκε λόγω σπανιότητας, δεν θεωρήθηκε η πλητά. Εδώ ηχογραφώ και ακούω από πίσω μου ότι μία από τις τρεις γάτες έχει πάει στην τουαλέτα με την άμμο περιμένω να κάνει την ανάγκη της μετά τα καλύπτει, οκ, τα ξανακαλύπτει παίρνει ώρα αυτό, μετά ακούω το κλασικό που κάνει ο μπέμπις, ο αρσενικός μας ο μικρότερος από τις γάτες που αρχίζει να σμπρώχνει τις άμμους ξανά και ξανά και βγαίνουν έξω από την τουαλέτα σταμάτα του λέω, του μιλούσα ευγενικά στην αρχή, κύριε πρόεδρε.

Σταμάτα μία, σταμάτα δύο. Δεν μπορούσα να εχογραφήσω. Λέρωνε τον τόπο. Περίμενα. Ένας αστυνομικός προσφέρει λουλούδια στην τραγουδίστρια. Στοπ! Στοπ! Όταν δεν σταματάει, σηκώνομαι και πάω προς το μέρος του, όμως... Και εξηγώ τι ακούσατε. Αφού τον βρίζω και κοιτάζω προς τη μεριά του με απειλητικό βλέμμα προς έκπληξή μου ανακαλύπτω ξαφνικά ότι ο ένοχος δεν ήταν ο μπέμπις αλλά το αγγελούδι που λέγεται Λούσι η οποία δεν κάνει ποτέ σκανταλιές οπότε ενώ έχω σηκωθεί σαν τον Ταΐ έτοιμος να πλακωθώ, βλέποντας το Λουσάκι αλλάζω τελείως και προσπαθώ να την πείσω με τη λογική ενώ βλέποντάς την να με κοιτάζει τόσο χαριτωμένα αρχίζω να της κάνω «Ωχ μωρέ και γλύκα μου εσύ και να τη χαϊδεύω» και τέτοια. Τελικά.

Υπάρχουν διάφορες δυσκολίες κατά την ηχογράφηση. Ας πούμε εδώ προσπαθώ να μιλήσω καθώς ακούγονται βροντές απ' έξω στο background. Τις δυναμώνω για να τις ακούσετε καλύτερα. Που πραγματοποίησε το όνειρό του. και όταν κάποτε για λίγο οι βροντές επιτέλους σταματάνε ναι, χτύπησε το 112. Ο Μπέμπις λοιπόν συνήθως αρχίζει να παίζει με κάτι μαύρα μεσάνυχτα πάντα όταν ηχογραφώ ρίχνει κάτι κάτω, το κυνηγάει, το κλωτσάει, κάνει γενικά τους ήχους του.

με τον Years of Youth έβγαλε ένα... Στην μάτα. Ένα εξαιρετικό άλμπουμ, Λίκη στον Άρη. Έτσι, λοιπόν. Σε κάποια στιγμή πάντα θα σηκωθώ, Θα του πάρω το παιχνιδάκι, θα το πετάξω σε ένα άλλο δωμάτιο για να παίξει εκεί. Φυσικά δεν αντέχει να μείνει για πολύ μακριά μου. Έβγαλαν ένα εξαιρετικό άλμπουμ με τίτλο Λύκης τον Άρη. Στα πέρσι...

Σταμάτα! Φέτος έβγαλαν τον δεύτερο ελληνόφωνο... Φέτος έβγαλαν τον δεύτερο ελληνόφωνο δίσκο τους με τραγούδια... και είναι ευκολοξή κάθε εβδομάδα να έχει κάτι ενδιαφέρον. Αν θέλετε να μας ακούτε, ακούστε μας. Αν όχι, κακό του κεφαλιού σας. Και κάπου εδώ, προχωράμε στο επόμενο κομμάτι. Αγωνία Έτσι που λέτε. Αυτά λοιπόν από μένα.

Για να δω λίγο εδώ ας πούμε είναι καλύτερο. Αυτά προς το παρούν. Για να πάμε και λίγο εδώ κάπως καλύτερα. Έτσι δεν είναι. Ωραία. Έγινε. Γεια σας. Οπότε φτάνουμε τώρα στην κορύφωση, στο πιο ντροπιαστικό fail που συνέβη μάλιστα κατά τη διάρκεια μιας συνέντευξης που ηχογραφούσα η οποία ήταν και έντονα φορτισμένη συναισθηματικά και συγκινητική στο podcast για την Τζένικα Ρέζι.

μου μιλάει, ο ηθοποιός Γρηγόρης Βαλτινός. Και τότε πατήσεται κάτι από την κονσόλα. Δεν θυμάμαι αν το έκανα στα αλήθεια εγώ ή αν πάτησε το κουμπί κάποια γάτα και την κάλυψα. Αλλά καθώς ήμασταν συγκινημένοι και οι δύο για τις δύσκολες στιγμές της Τζένις Καρέζη, γίνεται αυτό. Κατάλαβα ότι το είχε πάρει απόφαση. Πραγματικά.

Ναι, ναι, ναι. Ήταν δύσκολο. Ναι, ήταν τρομερά δύσκολο. και για μένα να γνωστώ ότι αυτό το πράγμα το λέω έτσι για να αλλάξει λίγο η ατμόσφαιρα. Συγγνώμη, συγγνώμη, πατήθηκε κάτι. Πώς την ώρα κρατάει αυτό. Συγγνώμη, είπατε να αλλάξει λίγο η ατμόσφαιρα και παρά αλλάξει. Τι έγινε σκυλιά είναι. Η κονσόλα του ήχου που έχω έχει κάποια εφέτα, τα οποία δεν ξέρω να τα χειρίζομαι.

και προσπαθώντας να ανεβάσω λίγο τον ήχο πάτησα ένα εφέ. Σαν γέλια ήταν. Ήταν σαν να καυγίζανε σκυλιά που τσακώνεται. Πού μείναμε για να δέσει ωραία το μοντάζι. Λέγατε για να αλλάξω λίγο το κλίμα. Αυτά λοιπόν για να πατήσω, θα πατήσω τώρα το τυρκουάζ ή μάλλον ταιριαζε πιο πολύ αυτό όχι αυτό αυτό ήτανε που ταιριαζε, κλείνοντας σας βάζω το πως ξεκινάει η τριλογία για τον Τζίμι Πανούση μπας και σας πίσω να πάτε να την αποκτήσετε είπαμε είτε από το lifeo.gr είτε από το σκληρές αλήθειες .lifeo.gr ή και να γράψετε σκληρές αλήθειες on demand στο google Πολλές ευχές για χαρά Το τέλος της ιστορίας μας ξεκινάει με σουρεαλισμό Με τον Μένιο Φουρθιώτη στην τηλεόραση Να προσπαθεί να κάνει ότι κλαίει για το θάνατο του Τζίμι Πανούση Έφυγε από τη ζωή ο αγαπημένος σε όλους μας Τζίμις Πανούσης Σουρεαλισμός και στην κηδεία του Η Ελένη Λουκά που κυνηγούσε τον Πανούση για σχεδόν 20 χρόνια Στα κέντρα που τραγουδούσε και στα δικαστήρια που πήγαινε τώρα είναι και στο νεκροταφείο.

Όμως η αρχή του τέλους είχε έρθει ένα μήνα νωρίτερα. Καθώς ο Πανούσης τραγουδά το τελευταίο τραγούδι της ζωής του, νιώθει αδιαθεσία. Ο κόσμος νομίζει ότι είναι μέρος της παράστασης. Τα τελευταία λόγια από το τραγούδι Σουζάνα είναι «Η πουτάνα η ζωή». Όμως, τι ζωή! Αυτή είναι η σκληρή αλήθεια για τον Τζίμι Πανούση. Κύριε Πανούση, ένα σχολείο.

Εγώ τον σκότωσα, εγώ τον παραδέχομαι, εγώ τον σκότωσα, το ομολογώ. Όχι άλλο τα λάρα! Σάτυρα ή αχαλή νοτιρή παρότητα. Χαρά μου, τσιμάχος εδώ. Δεν είναι καλλιτέχνης, αλλά ένας τσαρλατάνος. Ευραίοι γουρούνια δολοφόνοι. Ποτέ δεν έγινε αυτό. Μην πετάτε γιαούρτια στον Γιώργο, τα μαζεύει και τα πουλάει. Ο Πανούσης όμως σχεδόν διαλύθηκε.

Φεύγει κανονικά σαν κοπέλα τελειωμένη δηλαδή. Δεν είναι σάτυρα. Αυτό είναι ένα ψέμα. Καμάτε γιατί είχα νόμαση. Έχει μπλέξει μαμά σου, έχει μπλέξει μαμά σου. Με μια φωτογραφία του Τζίμι Πανούση πίσω από κάγκελα. Κάγκελα, κάγκελα παντού. Ωραίος, χώρισε και μην το χατζηλιάνε, Άμα θα το έξερες τίποτα παραπάνω Πρέπει να δηλώσεις Είναι χριστιανός ή δεν είναι Ήταν το ανταλλάσσο της Καστήριας Που λέει εσύ εδώ Ο Άρης είναι την βορυχία Ποιο κριτική να κάνεις σε κανέναν Να κάνω κάτι Είναι το σατανά τρόφι Είναι τα podcast της Λάιφο

Σχόλια

Χωρίς σχόλια

Συνδεθείτε για να συμμετάσχετε στη συζήτηση

Σύνδεση για Σχολιασμό

Δεν υπάρχουν σχόλια ακόμα

Πίσω 15 δευτ.
Play
Μπροστά 30 δευτ.
00:00:00
00:00:00