Skip to content
PodBase
Ταινίες για τα μεσημέρια του Πάσχα-τος

Ταινίες για τα μεσημέρια του Πάσχα-τος

Stream & Cinema | Kathimerini
Απρίλιος 10, 2026 00:40:15
Συνδεθείτε για να δηλώσετε αν σας αρέσει
Συνδεθείτε για να δηλώσετε αν σας αρέσει
Προσθήκη σε Λίστα Επεισοδίων
Αποθηκεύστε αυτό το επεισόδιο σε λίστα.
Όνομα Λίστας

Σχετικά με αυτό το επεισόδιο

Το Stream and Cinema ετοιμάζει σύνεργα ψησίματος και εύχεται καλό Πάσχα, κουβεντιάζοντας για τις αγαπημένες μας επικές ταινίες που συμπληρώνουν τις πατροπαράδοτες συνήθειες αυτων των ημερών.

Δημοσιογραφική επιμέλεια - Παρουσίαση: Αιμίλιος Χαρμπής, Αλεξάνδρα Σκαράκη

Επιμέλεια παραγωγής: Urbi Productions


Hosted on Acast. See acast.com/privacy for more information.

Αυτόματη μεταγραφή — ενδέχεται να περιέχει λάθη.

Καταρχάς σου λέω, υπάρχει το πρωινό ξύπνημα. Εγώ ποτέ δεν πήγαινα για... Αρχεία ρευβεγιών, όχι ρευβεγιών. Δεν υπήρχαν αυτά, να πάμε έξω τώρα να κάνουμε βόλτες. Όχι, όχι, δεν υπήρχαν. Δεν πήγαμε τώρα για γερτήριο, είναι 6 ώρα του πρωί. Ξημέρα. Πάει σπωτιά. Φίλες και φίλοι, καλώς ήρθατε στο Stream & Cinema. Πάσχα Edition.

Μπράβο, της Μεγάλης Δομάδας. Είναι η πασχαλιάτικη εκπομπή, η πασχαλιάτικη έκδοση του Stream & Cinema. Ο Εμίλιος Χαρμπής. Ο Εμίλιος Χαρμπής είμαι εγώ, η Αλεξάνδρα Σκαράκη είναι απέναντί μου. Ο Κωνσταντίνος Γεωργόπουλος είμαι λίγο... Μασκοφόρος. Ωριακά ασθενής, ωριακά μασκοφόρος. Έλεγα ότι θα γλιτώσω τον Πάσχαλα, μάλλον...

Όχι, φοράει μάσκα στο χρώμα των κόκκινων αυγών. Αυτά που έχουν αρπάξει λίγο. Που έχουν μείνει λίγο παραπάνω στη βαφή. Είμαστε σε αυτή την κατανυκτική εβδομάδα. Κατανυκτική διάθεση. Δεν ξέρω αν σας έχει πιάσει αυτή. Δεν το ακούτε. Έχω μια κατάνυξη. Του αρέσει. Όχι ξέρεις παλιά Μα με ένα Πάσχα που είχα πάει εγώ Ήταν να έρθουν οι δικοί μου Για κάποιο λόγο δεν ξέρω Επίσης κάποια δουλειά και θα έρχονταν κατευθείαν Μεγάλο Σάββατο Οπότε έχω πάει εγώ μεγάλη Πέμπτη νομίζω πάνω Να οργανώσεις κατάσταση Ναι ναι και θυμάμαι ότι είμαι μεγάλη Παρασκευή Που είναι η κατανήκτικη μέρα έτσι Μεγάλη Παρασκευή Αγαπημένη σου μεγάλη Παρασκευή που είναι μαύρος θάνατος.

Που δεν τρώμε λάδι και δεν τρώμε σχεδόν τίποτα. Εγώ έψηνα κάτι λουκάνικα στο χατζάκι αλλά δεν είναι και το θέμα. Υπήρχε μια κατάνυξη. Ήμουνα μόνος μου. Ήταν νωρίς το Πάσχα. Όντως είχα τζάκι βάλει γιατί έκανε και κρύο. Αυτό δεν μου αρέσει ας πω. Με είχε πιάσει η κατάνυξη. Που δεν είμαι θρησκευόμενος. Με είχε πιάσει μια...

Δεν ξέρω, είχε μία μελαγχολία, μία κατύπλα. Εντάξει και το τιμούνα μόνος μου βοηθούσε στο να συγκεντρωθώ καλύτερα. Όχι, δεν ήταν με την κακή έννοια, δεν είχε πιας κατάθλιψη. Ήταν αυτό το κατανυκτικό, είναι το πιο κοντινό που έχω φτάσει σε αυτό το πνεύμα. Μάλιστα. Και θα σου ακούγεται σαν διήγημα του Dickens με χαρπή ας πούμε.

Με twist. Ναι, δεν ήρθε κάποιο φάντασμα. Φτυχώς ή δυστυχώς Ωραία Παριαμαντικός Μεγάλη Παρασκευή Στη Σαλαμίνα εμείς για πολλά χρόνια Γιατί είχε θείο μου εξοχικό Στο βουνό Στην απομόνωση Που είχε μια μικρή εκκλησίτσα κάτω Κατεβαίναμε την κατηφόρα Πηγαίναμε όλοι οι φίλοι και συναντιόμασταν Και περνούσαμε πολύ όμορφα Περνούσαμε όμορφα τη Μεγάλη Παρασκευή Ο Πιτάφιος, η Ψαρμή Ο Επιτάφιος δεν είναι μεγάλη βέμνη.

Συνήθως ναι. Εν τόσο, ο Γλυκί μου έρ. Α, τα ξέρεις κι αυτά. Είμαι μέσα σε όλα. Εγέναι, πάσε. Εδώ μιλάμε τώρα για την απόλυτη. Τέλος πάντων, εντάξει, οκ. Μέσα, ό,τι θέλετε, δεν έχω πρόβλημα. Πιο πολύ το έχω συνδέσει περισσότερο και από τις βραδινές ώρες που παίζει κλασικά ο Ιησούς από την Ναζαρέτη. Και θα μιλήσουμε δηλαδή γιατί σήμερα όπως έχετε καταλάβει δεν θα πούμε για τις ταινίες της εβδομάδας.

Όχι. Γιατί δεν υπάρχουν και οι ταινίες της εβδομάδας είναι μια μισθαινία που δεν αξίζει και τον κόπο καν. Δεν πειράζει. Οπότε τη διώχνουμε, την παρατάμε στην άκρη. Παρατάμε ρε παιδί μου. Παίρνουμε μια πρωτοβουλία δεν μπορούμε. Δικό μας δεν είναι το podcast. Φυσικά. Λοιπόν. Δικό μας. Θα πούμε για ταινίες που βλέπουμε αυτές τις μέρες, παίζονται στην τηλεόραση, εντάξει, επειδή έχω κάνει και μια ψαχτική.

Φτωχό το πρόγραμμα. Φτωχό το πρόγραμμα φαίνεται. Δεν έχει πάρα πολλές. Ναι, έχει κάποιες από τα μεγάλα κλασικά, αλλά λιγότερα νομίζω από άλλες χρονιές. Παρόλα αυτά, μπορεί κάποιος, τώρα έχουμε και 200 πλατφόρμες γύρω-γύρω, μπορεί να βρεις ό,τι θέλεις. Νομίζω αυτό είναι ότι οι streaming πλατφόρμες έκοψαν τις μεγάλες παραγωγές που έπαιζαν πασχαλιάτικα στις τηλεοράσεις τύπου Μπεν Χου, Χιπτόνας κλπ.

Δόκτρο Ζιβάγκο. Εγώ έχω συνδυαίσει το Πάσχα με Δόκτρο Ζιβάγκο. Έχει και κάτι τέτοια τελείως ξεκούδουτα. Θα πούμε και για αυτά που είναι άκυρο. Ο Σπάρτακος δεν είναι άκυρος. Ο Σπάρτακος θα πω τις κατηγορίες. Θα βάλουμε... Έχει κάνει λίστες. Οπότε αρχικά να πούμε ότι σήμερα θα μιλήσουμε για ταινίες οι οποίες έτσι έχουμε και λίγο αναμνήσεις που τις βλέπαμε το Πάσχα, που πέζανε στην τηλεόραση που για κάποιο λόγο έχουν συνδεθεί.

Ναι, ναι. Αρχικά, λέμε, να πούμε ότι, οκ, υπάρχουν οι κλασικές ταινίες Πάσχα, έτσι, που έχουν να κάνουν τη ζωή του Χριστού, έτσι, η Μεγάλη Δομάδα, τα Πάθη. Εννοείται, ο Ιησούς Αμπιναζαρέτη είναι η κορυφαία όλων του Φράγκο Τζεφιρέλη. Σειρά. Σειρά στην πραγματικότητα, είναι σειρά τηλετενιών, τρόπο. Είναι ανάλογο πώς θα το σπάσεις.

Δηλαδή, νομίζω ότι το συγκεκριμένο μοντάζ που έχουμε δει εμείς, Είναι απλά αυτό που έχει προσαρμοστεί από το κανάλι που το παίζει όλα τα χρόνια. Είναι φτιάξω μόνος σου. Ναι, το έχουν κόψει σε αυτά γιατί αυτό τους βολεύει τηλεοπτικά. Και το παίζουν έτσι δηλαδή. Εγώ το έχω δει το Ισούς Ευναζαρέτη να είναι σε δύο μέρη. Σε δύο μέρη, μπράβο.

Σε box set. Ναι ρε παιδί μου, σε δύο μέρη. Τώρα στους τηλεόρασης εμάς το παίζουν σε τέσσερα αν δεν κάνω λάθος. Σε τέσσερα. Το δείχνουνε τέσσερις μέρες, νομίζω θα παίξει... Μεγάλη Τετάρτη. Τετάρτη, Πέμπτη, τώρα έχουμε πέμψη. Έχει ξεκινήσει. Έχει ξεκινήσει. Μεγάλη Τρίτη, λάθος. Το ξεκίναγαν. Τετάρτη νομίζω. Φέτος. Γιατί φέτος το ψάξα για αυτό το λέω.

Άλλες χρονιές δεν ξέρω. Τετάρτη, Πέμπτη, Παρασκευή, Σάββατο. Έτσι παίζει. Λίγο με την Ανάσταση. ΟΚ, Ισούς από τη Ναζαρέτ, εντάξει μεγάλα κλασικά, το έχουμε δει 2.000 φορές το καθένα, καλό όμως. Πολύ καλό, πολύ καλό. Εντάξει ο Φρανκο Τζεφυρέλη τώρα είχε μεγάλη... Η Πάσχα, Ισούς από τη Ναζαρέτ για μια ολοκληρωμένη εμπειρία.

Ναι ρε παιδί μου εντάξει είναι και μεγάλο πολύ, είναι το πιο αναλυτικό. Τώρα μετά υπάρχουν διάφορες ταινίες. Υπάρχουν οι Δεκαντολές που είναι μια κλασική ταινία. Η Δεκαντολές είναι η ταινία του Σεσίλ Ντε Μιλ. Ο Σεσίλ Ντε Μιλ ειδικεύεται σε αυτά τα πράγματα. Παλιός έτσι. Σε Σεσίλ Ντε Μιλ μιλάμε για δεκαετία 40 και 50 στην Hollywood.

Το 1956 είναι συγκεκριμένα οι Δεκαντολές με Τσάλτον Ίστον και αυτή η μορφή συνδεμένη πολύ με τις μέρες του Πάσχα. κυρίως λόγω του Μπενχούρ αλλά και τις δεκατοντωλές και εντάξει μετά πάμε και σε πιο καινούρια πράγματα υπάρχουν εννοείται πάρα πολλές υπάρχουν ό,τι ταινία θες όχι δεν σου βάζω καν το βαραβάστον έχω στην άλλη κατηγορία στα πιο καινούρια όχι στα πιο καινούρια στα πιο που δεν είναι ο Ιησούς εγώ λέω τώρα αυτές που ο Ιησούς είναι ο πρωταγωνιστής είναι ο ο στάρ της υπόθεσης είναι όμως τα πάθη του Χριστού του Μελγύψε Η πιο αιματηρή και η πιο σκληρή ταινία από όσες έχουν γυριστεί γύρω από το θείο Πάθος.

Μου αρέσει σε αυτήν την ταινία το πώς, και είχα κάνει και ένα κομμάτι παλιότερα, κυριαρχάτικο, για το πώς απεικονίζεται το κακό σε αυτήν την ταινία. Πολύ ενίωμα. Ο διάβολος. Ο διάβολος, ναι. Στην οποία ο Μέλ... Θυμάμαι το κομμάτι αυτό που είσαι γράψει. Ναι, ήταν, μου άρεσε κι εμένα. Ο Μέλ... Και μπράβο σε εγώ. Και μπράβο, θα πω μπράβο είναι αυτό που λέει η γυναίκα.

Ο Μελ, του ενδιαφέρει πολύ το ζήτημα του διαβόλου και του κακού και όλο αυτό που έρχεται και μπαίνει μέσα, βυρασμός. Για όσους το βαστάει λίγο το στομάχι τους. Νομίζω παίζει, είναι από αυτές που παίζουν αυτές τις μέρες. Οπότε θα το βρείτε αν το δείτε. Μία άλλη ταινία είναι η Μαρία Μαγδαληνή, που είναι η πιο πρόσφατη. Εμείς αυτή μου αρέσει.

Σ' αρέσει, ε. Μου αρέσει και αυτή. είναι η Ρούντι Μπάρα και η Χοκκίν Φίνιξ η Χοκκίν Φίνιξ παίζει το Τζίζας η πρωταγωνίστρια είναι η Μέρι βέβαια αλλά έχουμε και πολύ Τζίζας οπότε τον βάζουμε στο... ναι μωρέ δεν μας παρεξηγεί τώρα λοιπόν, 2018 ταινία ναι αρκετά καλή είναι εκεί πέρα, έχει τις σημανίες τους ψαράδες ψαρεύουν, κάνουν και αναπτύχθηκε και το ειδήλιο off camera και αναπτύχθηκε εκεί, μπράβο γιατί φτυπαντευτήκαν Ο Πάκιν Κύρουνι.

Ναι, ναι, ναι. Είναι ζευγάρι βέβαια. Αλήθεια. Ζευγάρι ζωή. Εκεί τη γνώρισα. Ωραία. Θα έλεγε κανείς μέσα... Σταθεία. Ευλογήθηκε. Ευλογητός. Είμαστε ευλογηθούμε. Η Μαγδαληνή βέβαια εκεί δεν ήτανε πόρνη. Ήτανε μια κοπέλα. Ξιοσέβαστη. Εντάξει. Δεν τολμήσαμε να την κάνουμε. Τέλος πάντων. Εντάξει. Ναι, έπρεπε να έχουμε λίγο, να είμαστε πιο...

Να είμαστε. Ναι. Και πολύ καλκορέκτη από τη βίβλιο, δηλαδή. Ναι. Φίλοι, το 2018 έπεσε αυτό, εντάξει. Έπεσε. Πιο παλιά ταινία, πρέπει να είναι 90s γυρισμένη, το 90 κάπου. Δεν είναι τόσο γνωστή, αλλά έχει παίξει στην ελληνική τηλεόραση, που είναι πρωταγωνίστρια η Μαρία και δείχνει, ουσιαστικά είναι η ζωή της Μαρίας, της Μαγουργικής.

Αμερικάνικη ταινία είναι. Έπαιζε Κριστιαν Μπέιλ εκεί. Έχει παίξει κάτι ο Κριστιαν Μπέιλ. Τι έπαιζε το 90 ο Κριστιαν Μπέιλ, στο Νεαρό Χριστό. Ναι, νομίζω. ή τουλάχιστον σε μια ταινία έχει παίξει δεν θυμάμαι αν αυτή Ρε βλέπεις οράματα Όχι όχι τα μια ταινία την δείχνουν πολύ η τηλεόραση Πετιμάτε πως λέγεται Μέρυμαγδα Μέρυμα λέγεται Μαρία Ωραία εντάξει άμα τη βρούμε όποιος τη βρει ψάξτε ταινίες με τη Μαγδαληνή ομολογώ δεν ήξερα ότι υπάρχουν για τη Μαγδαληνή σίγουρα η Μαγδαληνή απεικονίζεται σε άλλες ταινίες που είναι γύρω από τον Ιησού.

Για πάμε τώρα σε αυτές τις ταινίες που... Ναι αυτές είναι γύρω γύρω. Νομίζω ότι πιο γνωστή όλων, δεν ξέρω αν είναι και η πιο αγαπητή, νομίζω η πιο ευθύ που έχει κάνει για τη μεγαλύτερη εμπορική επιτυχία είναι το Ben Hur. Το Ben Hur βέβαια. Το γνωστό Ben Hur, το οποίο παίζει πάντα. Το Ben Hur είναι από τις ταινίες αυτές και γι' αυτό λένε αγαπημένες μου, δεν είναι που θα ανοίξει το βράδυ γιατί το βράδυ τώρα δεν μ' αρέσει δεν ξέρω τουλάχιστον εγώ δεν έβλεπα τόσο τηλεόραση το βράδυ όχι βράδυ είναι για μεσημέρι είναι αυτές οι ταινίες που ανοίγει στοιχεία την τηλεόραση δύο η ώρα το μεσημέρι λίγο πριν ή μετά το φαγητό στη Σιγαλιά αυτής της περίοδου στη Σιγαλιά συνήθως μπορεί να την ανοίξει και πριν και μετά και είναι το ίδιο δεν έχει σημασία γιατί αυτές τις ταινίες καθάνε τέσσερις ώρες κάθε μία πραγματικά και δεν χρειάζεται να τη δεις όλη εσύ τη βλέπεις την ταινία παίρνει λίγο ύπνος μετά το φαΐλες ξυπνάς συνεχίζει η ταινία παίζει ακόμα γιατί έχουμε ακόμα δυόρες

και αισθάνεσαι αυτό το βίωμα του χρόνου το νιώθεις του ήρωα το ταξίδι και οι υπόλοιποι τι κάνουν όσο βλέπεις εσύ την ταινία οι υπόλοιποι στο σπίτι Και αυτοί βλέπουν. Όποιος παίρνει. Σου λέω κάποιος μπορεί να βγει έξω. Μαζέψει λουλούδια. Δεν χάνεις κάτι. Μπαίνεις μέσα. Εδώ στη γαλέρα τραβάει κουπί ο Τζούντα. Τζούντα Μενχούρ.

Τζάλντον Ιστον ξανά. Ή Χέστον για να πούμε σωστά. Χέστον τους μάθαμε. Οι Αμερικάνοι εγώ λένε. Εμείς εδώ το αλλάξαμε για προφανείς λόγους. Αλλά εντάξει. Τέλος πάντων, 1959 η ταινία του μεγάλου William Wyler, σπουδαίος Αμερικανός σκηνοθέτης, έχει πάρει τα πάντα, έχει πάρει 3-4 Oscar. Και αυτή είναι μια ταινία τεράστιας κλίμακας, είναι από αυτές τις ταινίες που γυρίζονταν τότε στο Hollywood, δεκαετία του 50 και του 60 βασικά, που δεν γυρίζονται πια.

Δυστυχώς. Δεν υπάρχει αυτή η κλίμακα. βέβαια όταν λέμε γυρίζονταν στο Hollywood το πιο σωστό είναι να πούμε γυρίζονταν από το Hollywood γιατί δεν γυρίζονταν στα στούντιο στην Καλιφόρνια γυρίζονταν στα στούντιο πολύ πιο κοντά μας στη Τσινετζητά εκεί γυρίζονταν αυτές τις ταινίες έχεις πάει στη Τσινετζητά η αλήθεια είναι όχι έχω πάει τέσσερις φορές στη Ρώμη και δεν έχω πάει στη Τσινετζητά πρέπει να πάω και ήταν κλειστά εντάξει εγώ κάθε φορά αφιερώνομαι στο κρασί και στο φάγη.

Τέλος πάντων. Αυτή είναι μια άλλη παρένθεση. Πάντως και ο Μπεν Χουρ ένα κομμάτι του όχι όλος, ένα κομμάτι του πάντως σημαντικό έχει γυριστεί στην Ζινετστά τους άρεσε πολύ το φως το μεσογειακό. Γιατί αυτές οι ταινίες σχεδόν όλες τοποθετούνται στην εποχή της Ρωμαϊκής Αυτοκρατορίας. Άρα χρειαζόμαστε Ευρώπη, Μεσόγειο, γύρω.

δηλαδή έτσι πρέπει να είναι φτιαμένο θα φανταζείς λίγο περίεργο έχει άλλο φως στην Καλιφόρνια ας πούμε οπότε τα γύριζαν εδώ έχουν γίνει γυρίσματα και στην Ισπανία βέβαια σκηνές από εδώ από εκεί εντάξει η πιο θρηλυκή σκηνή βέβαια από όλες είναι αυτή της αρματοδρομίας τις κορυφές σκηνές top 10 νομίζω στην ιστορία του κινηματογράφου και τεχνικά πολύ δύσκολη Ναι ρε συ, η αρματοδρομιά τεχνικά πολύ δυσκολή.

Να πείστε, αν το δεις σήμερα, καταρχάς η σκηνή στέκει μια χαρά. Ναι, ακόμη και σήμερα. Ναι, δηλαδή φοβερό επίτευμα. Απίστευτο. Φοβερό επίτευμα. Επίσης, μια άλλη ωραία σκηνοθετική μαγκιά έχει να κάνει με την παρουσία και παρουσίαση του Ιησού στην ταινία. Και με τους λεπρούς που έρχονται αυτό εννοείς. Όχι ενώ γενικά με το πως υπάρχει ο Χριστός δεν φαίνεται ποτέ το πρόσωπο.

Πάντα είναι είτε εκτός κάδρου είτε καδράρεται νομίζω από σώμα, χέρια. Ήταν κάτι άλλο. Καταρχάς η ταινία ξεκινάει με τη γέννηση. Η ταινία ξεκινάει με τους τρεις μαύρους που πηγαίνουν να βρούνε το... Μετά όμως φεύγει τελείως από εκεί. Δηλαδή η ιστορία του Ιησού είναι αυτή η παράλληλη ιστορία με τον Μπεν Χουρ τον οποίο το βρίσκει όμως και στο τέλος ας πούμε αλλάζει η ζωή του από αυτό φοβερό η άλλη μεγάλη ταινία από κάθε απόψη μεγάλη ταινία είναι η Κλαιοπάτρα θα σου το έλεγα τώρα, η Λίζα Μπεθ Τέιλωρ η Λίζα Μπεθ Τέιλωρ τελείωση κοίτα αυτή δεν έχει καμία σχέση με το με το όλο Χριστός δεν έχει όχι γιατί λέμε για την εποχή αυτής της Κλαιοπάτρας που έγινε η Ναμαχία στο Άκτιο και τα λοιπά, είμαστε πριν λίγο.

Στην ουσία ο Κταβιανός Αύγουστος, ο οποίος είναι ο αυτοκράτορας, που είναι στην εποχή του Ιησού, είναι αυτός που διαδέχεται την κατάσταση εκεί της Κλαιοπάτρας. Δεν τον βλέπουμε στην ταινία, που παίρνει εξουσία μετά. Αφού είναι Ιούλιος Κέσας, Μάρκος Αντώνιος, σφάζονται τέλος πάντων, μετά έρχεται ο Κταβιανός. αλλά όχι δεν έχουμε απλά αυτή την ταινία την βλέπουμε αυτή την εποχή γιατί μας θυμίζει την εποχή και είναι οι Ρώμοι και αυτά ειδικά πάντα την πετυχαίνω σε μια σκηνή που είναι πηγαίνει ένα κεφάλι κομμένο σε δίσκο τι ωραίο ξέρω θα το εκτιμήσεις τα είναι και πως το λέγανε τον άλλο που έφερε το δίσκο ο Ηρώδης ο Ηρώδης που τον άγιο είναι το πρόδρομο Με το κεφάλι που το ζήτησε η...

Η Σαλόμι, η Πυλωριάδα και αυτή από τα νέα. Ωραία, είδες, δεν είμαι άσχετος. Η Κλεοπάτρα. Απολύμφη βάλλω αν στις άλλες χώρες του κόσμου ας πούμε παίζουν την Κλεοπάτρα και την Πάσχα. Και εγώ δεν νομίζω. Εμείς εκεί, η Κλεοπάτρα. Όχι το βάλαμε, το λατρέψαμε. Φυσικά, παίζει πάντα. Άνω των τεσσάρων ωρών. Αυτή είναι η ορισμός της ταινίας που δεν τελειώνει ποτέ.

Αυτό, ναι. Αλλά εντάξει, τι να πεις τώρα ρε εσύ. Δηλαδή, είναι μια τεράστια... Δεν είναι τόσο καλή ποιοτικά όσο είναι το Μπενγκούρ. Ναι, εντάξει. Η αλήθεια είναι. Αλλά εντάξει. Αλλά είναι μια τεράστια χολιγουντιανή παραγωγή. Θρηλική για το πόσο περίπλοκη και το πόσο... Άλλια τα είχαν κάνει τα παιδιά του πόδου. Κόμψα. Ναι, μιλάμε τώρα για μια ταινία που ξεκίνησε να γυρίζεται στο Pinewood Studio στο Λονδίνο.

Ξεκίνησε να γυρίζεται στο Λονδίνο η ταινία. Αφού ξοδέψανε χρήματα, ξοδέψανε γύρω στα 7-7,5 εκατομμύρια δολάρια εκεί το οποίο σε σημερινά λεφτά είναι πάνω από 80 εκατομμύρια. Ένα σύλληπτο ποσό. Αποφασίσανε ότι από αυτό που παρέξανε έχοντας γυρίσει τώρα 16 εβδομάδες αποφασίσανε ότι δεν μπορούν να κρατήσουν τίποτα από αυτό έχουν τίπου 10 λεπτά αξιοποιήσιμο πράγμα από εκεί η Ελίζα Μπεθέλη ήταν στο νοσοκομείο με βαριά πνευμονία την οποία τζιμισε εκεί στο Λονδίνο γιατί ήταν και βέστη και αυτά και βαρέσανε οι διάλειφοι, πάνε το παρατάμε απολύουμε τον σκηνοθέτη φέρνουμε τον Τζόζεφ Μάνκεβιτς για να το κάνει αυτός ο Μάνκεβιτς λέει δεν είμαστε για εδώ φεύγουμε, τα αμπαλάρουν όλα όπως είναι και πάμε τσινετσιτά ρόμι για αυτό και γυρίζουν εκεί κοστίζει συνολικά ένα ποσό το οποίο σε σημερινά χρήματα εκτιμάται ανάμεσα στα 350 και στα 400 εκατομμύρια δολάρια ένα απίθατο ποσό η 20th Century Fox έφτασε στο χείλος της καταστροφής, κόντριψε ένα το μεγαλύτερο στούντιο ας πούμε

και πήγε να κλείσει από αυτό το πράγμα σκούρασε εκεί ελληνικό ενδιαφέρον γιατί αυτός ήταν ο Τιφόξ. Ο Σκούρας. Ο Σκούρας, ο γνωστός Σκούρας. Ναι. Χαμός. 1963 είπαμε, Elizabeth Taylor Richard Barton ως Μάρκος Αντώνιος. Ωραίος. Λαβερ. Φουλ λαβερ. Φουλ. Εντάξει. Και φυσικά ο έλα. Και Rex Harrison Ιούλιος Κέσσαρας Επομένως έχουμε αυτό το τρίο, το τρομερό Τι να πεις τώρα για σκηνή Και η Λίζα Μπεθέλη το 1963 είναι ο μύθος της είναι στην κορύφωση δηλαδή είναι η πιο ωραία γυναίκα στον κόσμο είναι τα πάντα Θυμάμαι και τα χρώματα που ήταν πάρα πολύ έντονα της ταινίας, δηλαδή και οι στολές, τα κοστούμια ήταν πάρα πολύ έντονα τα χρώματα και ωραία Ναι, τεράστια σκηνικά, κοστούμια Τη μουσική, εντάξει, τα θυμάμαι Όλα είναι το απόγειο της χολιγουντιανής υπερβολής.

Στην υπερβολή του. Δεν είπα καν μέτρο σε αυτήν την ταινία. Και στην εποχή που και ο κινηματογράφος ήταν σε εδών στα ντουζέν. Όχι, είναι η δεκαετία του 60 που είναι τεράστια. Τερσή εποχή. Πετάνε τα λεφτά κανονικά στο χολιγουντιαν. Δηλαδή τώρα αυτή η ταινία κόστισε τόσα λεφτά. Όχι γιατί, ρε παιδί μου, ήταν... Οκ, είχε πολλά σκηνικά και το ένα και το άλλο. Χωρίς αυτά τα λεφτά. Γιατί δεν υπήρχαν οργάνωση καμία. Γιατί δεν υπήρχε τώρα σοβαρή οργάνωση. Για να γίνουν αυτά τα πράγματα που είπαμε πριν. Τώρα πας στο Λονδίνο και μετά αλλάξουν το όπο και το ένα και το άλλο. Πάει να πει ότι ο προγραμματισμός είναι της πλάκας. Που πάει να πει δεν μας ενδιαφέρει τα λεφτά. Ή ότι υπήρχε και λίπος εγώ θα έλεγα. Αυτό λέω.

Αυτό λέω. Αυτό λέω. ότι δεν είπε, δεν πάει ακοστής, εμπειράζει παιδιά. Η Ελίζα Μπεθέλη όχι, είχε κάτι απαιτήσεις απίστευτες. Ναι, ναι, τρελές απαιτήσεις. Ήταν και αυτή που ήταν. Ήταν η Σταρ. Καταλαβαίνεις τώρα. Η Σταρ. Ήταν, νομίζω τότε είχε κάνει ήδη τέσσερις γάμους σε μια τέτοια φάση. Και όλας, ναι. Μα τώρα μπροστά εδώ πέρα που ασχολούμασταν. Και μετά έκανε απάτηση στον τέταρτο γάμο της Συγκρινόμουν το Ριτζάν Μπάρτον εκεί πέρα στη συγκεκριμένη εταιρεία.

Ναι, σωστά. Εντάξει, παράνοια. Τι θα την έβγαλε, θυμάστε τη σκηνή από την ξετυλίγια, από το χαλί, που την έχουν μέσα στο χαλί. Λοιπόν, αυτά από την Κλεοπάτρα. Να πούμε για το Βαραβά, που τον αναφέρατε ποσές φορές. Το Βαραβά, ο Παραβά. Το Βαραβά, έχετε έκδηση τιμής. Πρόδρομος του Μονομάχου, έτσι. Ναι, σωστά. Ο Ρίτσαρτ Φλάισερ είναι ο σκηνοθέτης.

Μία ταινία η οποία αυτή δεν είναι Αμερικάνικη ταινία. Είναι Ντελαουρέντις. Ιταλική ταινία. Ιταλική. Ντελαουρέντις. Συγκεκριμένη ταινία. Εννοείται στο ίδιο μέρος έχει γυριστεί. Πάντα. Ωραία κι αυτή. Μικρότερη παραγωγή από τις άλλες. Αλλά ωραία κι η Άντωνικού είναι φοβερός. Αυτή νομίζω παίζει βράδυ. Πιο αργά. Συνήθως. Να μην το ξεχνάμε.

Ο Βαραβάς παίζει βράδυ. Κυρίως μεγάλη πέμπτη, ίσως θα λέγαω. Με το που θεωρούμε ακόμα πιο βλέπω, ακόμα πιο συγκεκριμένα. Ωραία λεπτομέρεια, την οποία δεν θυμόμουν και την είδα χτες που το έψαχνα, είναι ότι ο Βαραβάς ξεκινά με τη σκηνή της Σταύρωσης. Γιατί ο Βαραβάς είναι ο ληστής που ήταν να σταυρωθεί και δεν σταυρώσει τη Σταυρώση του Ιησού.

και η υπόλοιπη με ταινία μετά είναι η ιστορία του Βαρβα από εκεί και πέρα η σκηνή αυτή της Σταύρωσης η οποία είναι πραγματικά συνταρακτική θα έλεγα, γυρίστηκε κατά τη διάρκεια μιας πραγματικής ολικής έκλειψη λίου τους έκατσε δηλαδή προφανώς ολική έκλειψη λίου δεν έχει κάθε χρόνο οπότε πρέπει να είσαι και δίκιο να πεις τη χρονιά που θα γυρίσω αλλά το κανονίσανε να γυριστεί τότε και τη μέρα Και γυρίσανε και αυτοί. Είναι φοβερό το... Δηλαδή δεν μπορείς να το πετύχεις αυτό.

Όχι, όχι. Ειδικά σε μια εποχή που δεν έχουμε ειδικά εφαίρια. Όχι, όχι. Δηλαδή, Ολική Εκκληψιλίου. Και γυρίσανε και τη σκηνή της Σταύρου. Φοβερό. Respect. Ούτε τον Όλαν δηλαδή ξεπέρασε. Ερχόταν. Ναι, έπρεπε να έρθει. Ναι, έπρεπε να έρθει. Ναι, έπρεπε να έρθει. Θα τελειώσετε επεισόδια και θα μην αναπαιτείτε. Μουσική Στην ίδια κατηγορία είναι ο Σπάρτακος.

Αυτό θα έλεγα τώρα για Σπάρτακο. Και εδώ έχουμε μονομαχίες. Μονομαχίες, εδώ μάχες, φασαρία πολύ σε αυτήν την ταινία με τις μάχες. Εντάξει, Κέρκ Ντάγκλας βασικά Στάνλε Κιούμπρικ ο Μέγας ο οποίος και εδώ αλλαγή σκηνοθέτη άλλος το ξεκίνησε. Και άλλος το τελείωσε. Ναι, δεν τα είχαν βρει υπήρχαν προβλήματα και η παραγωγή εκεί δεν ήταν τόσο ζήτημα χρημάτων δεν το σήκωνε ο Αντώνη Μάντανε να το κάνει όπως έλεγε γιατί πάλι διαβάζα αυτά τα ανεκδοτολογικά ο Κέρτ Ντάγκλας είχε πάει στον παραγωγό και του είχε πει με λίγα λόγια δεν μπορεί το παλικά δεν γίνεται δεν μπορεί αφού είχε βάλει τις σκηνές τις δικές του να τις σκηνοθετεί ο Πίτερ Ουστίνοφ ο οποίος έπαιζε στην ταινία και πήρε και Όσκαρ για τη συγκεκριμένη ταινία αλλά τον εμπιστευόταν περισσότερο λέει αυτός ξέρει καλύτερα κάμια στιγμή ανάκτησε και ο Στίνοφερ έπρεπε να παίξει ο άνθρωπος το δώσανε στο Κιούμπρικ ο οποίος ήταν 30 χρονών και ανέλαβε αυτή τη τεράστια παραγωγή για τα μέτρα του μέχρι τότε είχε γυρίσει τέσσερις ταινίες

32 αν δεν κάνω λάθος αλλά δεν ήταν χαμηλού προϋπολογισμού ταινίες το Path to Glory ήταν Εμείς δεν έχουμε κάτι. Αντάσσου. Τέλος σαν. Ας το ξεπεράσουμε. Μέσως με τον Κέρκ, το οποίο έχει πολύ μεγάλο ρόλο. Τούπε το σύστημα που θα πέξουν. Κέρκ Ντάγκλας σε πλήρη φόρμα με τρομερό μαύρισμα, με τρομερό πηγούνι, με το βρακί που φόραγε αυτό.

Βρακί είναι ρε παιδιά, δηλαδή αυτό το μονομαχί έτσι είναι πάνω. Δεν υπάρχει, είναι σορτσάκι αυτό. Βράκα. Το είναι το μονομαχί. Τραβάει κουπί λαδωμένος έτσι. Τραβάει κουπί λαδωμένος, μονομαχή λαδωμένος, γενικά έλαδωμένος όλη την ταινία. Τρομερές σκηνές του τύπου Άμ Σπάρτακους και αυτά που έχουν γίνει viral που λένε. Αρέσει το θείο μου πολύ αυτή η ταινία.

Εντάξει. Είναι σπουδαία ταινία. Σαν ταινία μάλλον είναι μαζί με τον Πέροχορ δύο καλύτερες. Σε θείους αρέσει σίγουρα. Σε θείους. Σε θείους. Σε θείους Ιταλός. Αρέσει και σε... Ναι. Θείος Μιταλός, ναι. Θείος Μιταλός, εντάξει. Σπάρτακο. Σπάρτακο, ναι. Η ιστορία φυσικά των σκλάβων, έτσι γνωστή και έχουμε και ταξικό πρόσημο με τα πάντα εδώ πέρα.

Όλα αλλαγή. Εννοεί το κιούμπρικ μέσα σε αυτά. Ωραίος. Τι άλλο έχω σημαίωση, υπάρχει το Κωβάντης που είναι πιο παλιό. Ναι ρε συγγνώμη. Κωβάντης, θυμάστε Κωβάντης. Τι είπες τώρα, ναι. 1951 είναι η πιο παλιά από αυτές. Έχω πολύ καιρό να την δω. Αμυδρά. Είναι ένας έρωτας παράνομος. Ένας έρωτας που είναι ένας Ρωμαίος... Δεν είναι στρατηγός, είναι λίγο πιο καταρματάρτης.

Λέγε ο αρχηγότης, κάτι τέτοιο. Και αγαπάει μία που την έχουν κάνει σκλάβα. Την σκλάβα αγαπάει. Είναι ψηλοαριστοκρατικής Αριστοκρατικής καταγωγής αλλά έχει ξεπέσει. Ναι και τα βρίσκουν αυτά. Αλλά δεν τους γουστάει και πάει κόντρα στον αυτοκράτορα ο οποίος είναι ο Νέρονας. Ο μουγλός της υπόδοσης. Είναι ο Νέρονας. Ξανά πείτε Ρουστίνοφ ως Νέρονας.

Ωραίος. Είναι κάποιοι ηθοποιοί, κάνουν rotation. Κάνουν rotation, ναι. Λοιπόν, καλό και το κομβάντης, εντάξει. Κι αυτό μεγάλη παραγωγή. Εννοείται. Λοιπόν, αυτές είναι νομίζω οι ταινίες. Δεν ξέρω αν θέλετε να έχετε κάποια άλλη. Εγώ θα ήθελα να προσθέσω κάποιες. Επίσης, για αυτά τα ερωτήσεις που είπες, είναι και λογικό. Σκέψου τώρα αν αυτά τα σενάρια γυρίζονταν, δεν θα έπαιζες σε όλες ένας Πέντρο Πασκάλ.

Αλλά σίγουρα. Και ένας Νιμωτέ Σαλαμίνος στο Γιώτου. Ελπίζω όχι. τότε ειδικά σε εκείνον τον Χόλγου ούτε απ' έξω τον είχαν να φέρνει τα νερά τον βάζαν να κάνει εκεί κάνα δούλο αυτό βρε για δούλος για δούλος καλός οι πρωταγωνιστές άμα δεις οι άντρες πρωταγωνιστές της εποχής είναι όλοι κάτι τύποι όχι μάτσο τώρα να αλλάζεις πεζοδρόμιο ναι να αλλάζεις πεζοδρόμιο εγώ ήθελα να προσθέσω κάποιες φαντάζομαι ότι μπαίνουν σε αυτήν την κατηγορία όπως είπα Dr. Zivago που τον θυμάμαι μεγάλο Σάββατο να τον βλέπω αυτές είναι οι παντελώς άσχετες ταινίες τον έχω ας πούμε για Χριστούγεννα δεν τον έπαιζαν ποτέ όμως Χριστούγεννα όχι παίζει Πάσχα μεγάλο Σάββατο έπαιζε φουρ και Λόρινς Σαραβίας σίγουρα ο Λόρινς Σαραβίας είναι κλασική ταινία Πάσχατος και Κυριακή του Πάσχα απόγευμα Θα μπορούσε, ναι. Κυρία Κερμπάσχα σπάνια παίζανται ταινίες, αλλά τέτοιες παίζανε.

Ξέρω τι σου λέω. Ίσως και David Lean γενικά, γιατί είχε αυτό το επικό και σου λέει... Και πάλι μεγάλη διάρκεια. Νομίζω ότι ψάχναν να βρουν στενισμού μεγαλύτερη διάρκεια και τσιχώνανε τότε. Γιατί σου λέει... Ποιος θα δει όλη η τρόνια. Σωστή παρατήρηση. Και όχι, υπάρχει το γεγονός μετά το άλλο. Το κοινό έχει χρόνο. είναι οι μέρες που έχεις χώρο που μπορεί να ράξεις τον καναπέ και να βλέπεις την ταινία να παίζει οπότε έχεις και ανοιχτή μια τηλεόραση τις άλλες μέρες δουλεύει ο κόσμος πιο δαρκά ειδικά μεσημέρια για τις νέες ταινίες πρέπει να είναι μεσημέρια όλες λόγες της Αραβίας μεσημέρι σίγουρα εγώ θυμάμαι να παίζει και δελτίο ειδήσεων διάμεσα το κόβει και πάρε να δει ωραία ακόμα συνεχίζεται η ταινία για τα λεπτά το θυμάμαι Και έχω ακόμη κάποιες.

Μια φορά είχα δει και επειδή είχες πει κλαιοπάτρα, είχαν σε κάτι πιο έφημο αστερίξ με κλαιοπάτρα. Α, οκ. Το δεύτερο. Και δύο animation τα οποία τα έχω δει. Πρίγκιπα Σεγίπτου. Πού είναι και αγάπη σου το ξέρω. Πρίγκιπα Σεγίπτου, ναι, παίζει και παίζει και φέτος. Και παίζει και φέτος, ναι. Πολύ δυνατό animation. Και πιο άλλο.

Και επίσης κάποιο που περίμενα πολλές φορές μεγάλο Σάββατο απόγευμα περιμένοντας για Ανάσταση έπαιζε το Μέγκα Παπιοπεριπέπιες το θυμάμαι έχεις δίκιο με τον Βολίδα και Σκλουτς Μαγντάκ και τα Νιψάκια ο Ντόναλντ όχι και κάνει και φίλες το θυμάμαι αλλά εγώ εν τω μεταξύ έχω μεγάλη αγάπη στα παπιά έχω πολλά κόμικς παπιά εγώ τα έχω κάλ μπάρτ και αυτό Είναι ο τελεστές πειρασμός του Μάρτυ Σκορσέζε το 1988 το γνωστό βιβλίο του Νίκου Καζαντζάκη το οποίο το μετέφερε στην οθόνη ο Σκορσέζε ένα τρομερό βιβλίο κατά την άποψή μου για μένα το καλύτερο βιβλίο του Καζαντζάκη με το μεγαλύτερο βάθος και τολμήρο δεν το συζητάμε τώρα και από ασκητική είναι ένα βιβλίο στο οποίο πρωταγωνιστής κατά βάση είναι ο Ιούδας και αυτό το μεταφέρει όσο γίνεται βέβαια το μεταφέρει ο Σκορσέζες την ταινία και εδώ έχουμε πολύ ενδιαφέρους αλλά εντάξει ο Τσιάλος αυτό είναι και το βιβλίο πολύ ενδιαφέρους απεικόνες του πειρασμού και του κακού μια ταινία που αξίζει να δει κανείς λίγο διαφορετική από τις υπόλοιπες

αλλά και πάλι η ιστορία ίδια είναι η ιστορία του Χριστού είναι και εδώ αλλά λίγο διαφορετική, λίγο πιο αιρετική επίσης παίζει φέτος Με θεελώδες αντιδράσεις όταν είχε βγει. Με θεελώδες δεν το συζητάμε. Μιλάμε άστο. Σε Ελλάδα και Ευρώπη. Στην Ιταλία νομίζω απογορεύτηκε. Στην Ελλάδα. Όχι ρε. Οι καθολικοί είναι πιο τα λιμπάν από εμάς.

Ειδικά τότε ήταν σίγουρα. Και με το πάθος έχουν μεγάλη η αλήθεια ευαισθησία. Ναι, ναι. Μη μου το πάθος θα... Λοιπόν. και οι άλλοι φίλοι μου φυσικά δεν έχεις υποψιαστεί το καταμαθαίον Πιέρ Παόλο Πιέρ Παόλο Παζολίνη το καταμαθαίον Ευαγγέλιο Ιταλικό δεκάρι 1964 ο Παζολίνη αποφασίζει να μεταφέρει το θείο πάθος στη νότια Ιταλία στον Ιταλικό Νότο εκεί που δένεται το ατσάλι εκεί που ο κόσμος είναι από τα κάτω εδώ κι αν έχουμε ταξικό πρόσημο πάρα πολύ για μένα υπάρχει μια πολύ τρυφαίρη ταινία και το πως απεικονίζει που δεν έχει δείχνει κάτι αιρετικό στην πραγματικότητα δηλαδή δεν είναι αυτό το πως θα δείχνεις καλά για τώρα πιθανό να μην μας ναι καλά για τότε το 1964 οκ θεωρείται βρασφημία και μόνο αυτή η επιλογή που έκανες αλλά κατά τα άλλα το χριστιανικό και ανθρωπιστικό πνεύμα του χριστιανισμού το ανθρωπιστικό πνεύμα του χριστιανισμού για μένα μεταφέρεται πολύ άρτια στη συγκεκριμένη ταινία.

Κάτι αλλακτικό. Σίγουρα. Αυτές είναι ταινίες του Πάσχατος? Νομίζω ναι. Στη Πάσχα δεν έχει άλλες. Ξέρω παιδιά μου αν έχουμε ξεχάσει. Καλά, υπάρχουν πολλές άλλες. Ειδικά για τη ζωή του Χριστού υπάρχουν ό,τι θέλεις. Πιο ωραία ιστορία του κόσμου και πιο καινούργια λίγο. Εγώ λέω ότι είναι ταινίες που ο Χριστός είναι ξανθός.

Δεν μπορώ, ρε παιδί μου. Καν λίγο, εντάξει, και ξανθός και γαλα... Στον Ινσούα του Ναζαρέτ είναι μόνο γαλανομάτις. Ξανθός τουλάχιστον δεν είναι. Και κάτι άλλο επίσης ωραίο σκηνοθετικά που είχε κάνει ο Φράνκο εκεί για τον Χριστό. Ο Τζεφιρέλη, ο οντοστός μου. Ότι σε όλα τα πλάνα που εμφανίζεται ο Χριστός, ο Πάουελ, πώς πλεονόταν, δεν ανοιγοκλίνουν πλευράδες.

Ο Ρόμπερτ Πάουελ. Ο Ρόμπερτ Πάουελ, ναι. Ναι, φίλε, γιατί σκέψου τώρα τι τον είχε βάλει τον άνθρωπο να κάνει. Όμως σκέψου το impact που είχε. Του είχε βάλει αυτά που είχαν στον κουρδιστό πορτοκάλι μετά. Γιατί ακόμη και τώρα όλοι συζητάνε για αυτόν τον Ισού. Ναι, ο οποίος ο Κακομύρης βέβαια μετά έφαγε τόσο τέτοιο που δεν μπόρεσε ούτε να ξαναπαίξει ποτέ.

Δηλαδή νομίζω έπαιξε κάτι ελάχιστα πράγματα και δεν μπόρεσε να το ξαναβρει να παίξει γιατί τον συμμάδεψε τόσο πολύ αυτό που εντάξει συμβαίνει. Συμβαίνει. Και σε έναν βαθμό το πάθη και ο Τζιμ Καβίζιελ που έπαιξε τον Ισού στο Μελγκίμ στα πάθη του Χριστού. Είναι δύσκολο Τα νομίζω Από τις ταινίες του Πάσχα Πάντα μου έλειπε κάτι ελληνικό Φίλε όμως η Ελλάδα Και εμείς ως Έλληνες Δεν είμαστε πρωταγωνιστές στον Πάσχα Δηλαδή εμείς το ανακαλύψαμε το Jesus Όταν ήρθε ο Απόστολος Παυλός Καλά δεν τα λέω τα ξέρω αυτά Ήρθε ο Απόστολος Παύλος εδώ Έτσι μετά ο Απόστολος των Εθνών Και μας έμαθε Εμείς ήμασταν οι επαγανιστές τότε Οι Έλληνες και όλες θεωρούνταν τότε ήταν συνώνυμο των παγανιστών.

Θα μπορούσε να κάνει η Εύανάθεννα μαζί με την... Τάξη, ό,τι θέλεις μπορεί να γίνει. Με την Κατερίνα Μπέι ένα σενάριο ελληνικό. Με μπουζουκιά. Και στο χωριό μου εμένα κάποτε είχα τσακωθεί με τον άλλο σας. Το έχω πει την ιστορία. Τσακώθηκα στο καφέ γιατί μου έλεγε ότι ο Μαγκάς Αλέξανδρος είναι χριστιανός. και εγώ του έλεγα δεν ήταν ο Τιάνος Μαγκάς Αλεξάνδρος του έλεγα πως γίνεται να είναι ο Τιάνος Μαγκάς Αλεξάνδρος και τι μου λέει ήταν Τούρκος πηγαίνεις και τσακώνεις και την καφεδία μιλάμε το ζει ζει όλη την ελληνική ύπεθρο δεν μπορείς να τσακωθείς με ένα τέτοιο άνθρωπο ζει όλη την ελληνική ύπεθρο ο Εμίλιος Κραμπής όλο το πακέτο αν πάρουμε αυτή τη λογική τότε θα μπορούσε να έχει γυριστεί και κάτι πάντως ναι Δεν έχουμε κάποια ελληνική ταινία του Πάσχα τους.

Κι όσο αν έχουμε κάποια που να δίνει τα έθιμα του. Ήταν κάτι τέτοιο ας πούμε. Τι να είναι Πάσχα στην Κέρκυρα τώρα, εντάξει. Ναι, ντοκιμαντέρ μόνο, εντάξει. Ντοκιμαντέρ υπήρχαν κάποια πολύ ωραία της ΣΕΡΤ με το κόκκο πάνω στην οθόνη αποτυπωμένο, ξέρεις. Στο Σινά που έπαιζαν κάποιες φορές μεγάλος αυτοκίνητος. Ήταν, δεν ξέρω, παμπάλα όταν λέω.

Οι ντοκιμαντέρ παίζουν και τώρα, δεν είναι ότι όχι τόσο παλιά. Ναι, ναι. Αλλά ντοκιμαντέρ επειδή τα ψάξαμε αυτές τις μέρες, έχει πολλοί ντοκιμαντέρ. Έχει. Τέλος πάντων, αυτά νομίζω θα ευχηθούμε. Καλή Ανάσταση. Να είναι αυτό, με το καλό. Υγεία. Ωραία, να περάσετε πολύ ωραία. Να φάτε να πιείτε. Ό,τι και να κάνετε, φάτε να πιείτε, απαραίτητο είναι αυτές τις μέρες.

Και κατάνοιξη που λέει εδώ. Και κυρίως κατάνοιξη παιδιά. Ειδικά τη μέρα που θα βγει το podcast γιατί δεν ξέρω το κόβω. Έχει πέσει δουλίτσα. Έχει πέσει δουλίτσα. Καταφέρουμε. Θα βάλεις και... Τέμπτη Παρασκευή θα υπάρχει κατάνοιξη. Θα υπάρχει κατάνοιξη. Θέλω να αναδόσεις λίγο. Λοιπόν, αυτά.

Σχόλια

Χωρίς σχόλια

Συνδεθείτε για να συμμετάσχετε στη συζήτηση

Σύνδεση για Σχολιασμό

Δεν υπάρχουν σχόλια ακόμα

Πίσω 15 δευτ.
Play
Μπροστά 30 δευτ.
00:00:00
00:00:00