4.4 Η Τραμπάλα του Cornish: Πέρα από το Όριο
Τα Χρονικά Του ΦρίκουλαΣχετικά με αυτό το επεισόδιο
Στη δεκαετία του 1930, ο νεαρός βιολόγος Robert Edwin Cornish αποφάσισε να αμφισβητήσει το αμετάκλητο όριο του θανάτου. Χρησιμοποιώντας αίμα, οξυγόνο, χημικές ουσίες και μια παράξενη μηχανική «τραμπάλα», επιχείρησε να επαναφέρει στη ζωή οργανισμούς των οποίων η καρδιά είχε σταματήσει. Τα αμφιλεγόμενα πειράματά του με τα σκυλιά «Lazarus» και η προσπάθειά του να δοκιμάσει τη μέθοδο σε έναν θανατοποινίτη των φυλακών San Quentin συγκλόνισαν την κοινή γνώμη. Σε αυτό το επεισόδιο, εξερευνούμε την επιστημονική εμμονή του Cornish, τα όρια της βιολογικής αναζωογόνησης και τη σκοτεινή «γκρίζα ζώνη» ανάμεσα στην τελευταία ανάσα και την οριστική σιωπή.
Αν θέλετε να στηρίξετε το Podcast,κεράστε κάνα καφέ εδώ
Αυτόματη μεταγραφή — ενδέχεται να περιέχει λάθη.
Τελειώσαμε το προηγούμενο πριν κάποια λεπτά. Back to back όπως λέμε. Γιατί θα λείπω διακοπές. Είναι αυτή η τέλεια περίοδος χρόνου που καταφέρω να πάω διακοπές. Και επειδή είπαμε ότι ακόμη δεν ξεκινήσαμε, αργήσαμε να ξεκινήσουμε, ξεκινήσαμε να κάνουμε κενό. Όχι. Δεν υπάρχει κενό. Δεν υπάρχει κενό. Δεν υπάρχει κενό. Δεν υπάρχει κενό.
Οπότε, όπως καταλαβαίνεις, επειδή είναι πολύ χρονικό το πλαίσιο. Που, τι είπα ρε, πολύ κοντινό το χρονικό πλαίσιο. Δεν έχουμε νέα. Λέγω τα είπα. Ναι, αλλά θα έχουμε... Σαν σήμερα όμως. Έχουμε. Οπότε ρίχτω μου. Σαν σήμερα. Λοιπόν, σαν σήμερα φίλε, 15 Δεκάτου, 15 Οκτώβρη. Μάρι μάρι, φτάσαμε στην αμισά του Οκτώβρη, ακόμα μην το κινήσαμε.
Ακριβώς. Λοιπόν, το 1837, Ιδρύεται η Σχολή Καλών Τεχνών στην Αθήνα. Οπότε χρόνια πολλές όλους τους καλλιτέχνες. Τους καλλιτεχνίτες. Τους αθηναίσους ας πούμε καλλιτεχνίτες. Ναι. Λοιπόν, 1844 γεννιέται ο Φρίντριχ Ονίτσε. Ο Φρίντριχ. Φρίντριχ Ονίτσε. Λοιπόν. 1940 κάνει πρεμιέρα στους Αμερικανικούς κινηματογράφους ο μεγάλος δικτάκτορ του Τσάρλι Τσάπλιν.
Μάλιστα. που έγινε το πιο... Ναι, ναι, ναι. Πολύ cool, πολύ cool. Το ζωγράφο ήταν. Ήταν το πύκτης κωμοβίας. Ναι. Λοιπόν, και την ίδια μέρα, 1940, το Γενικό Επιτελείο Στρατού της Ιταλίας, το ΓΕΣ της Ιταλίας, μπράβο, λοιπόν, αποφασίζει να κάνει ντου στην Ελλάδα. Για ελάτε. Για ελαντούτσε. Όχι. Εντάξει, για ελαντούτσε να δεις πώς θα πάει αυτό.
Λοιπόν, ωραία. 1951 στο Μέχικο ο Λουίς Μιραμόντες Λουίς Μιραμόντες Αυτό είναι μεταλλική χρήα ρε που το είπες Μιραμόντε Εξακολουθεί να είναι μεταλλικό Μιραμόντε Μιραμόντε Είναι τα τρίκαλα Τι κάνει λοιπόν, παρασκευάζει το πρώτο αντισυλληπτικό χάπι Τι λες ρε συ Τόσο πολύ ήθελε να μην αφήσει έγκαιο τη γυναίκα του. Ε, μάλλον, ξέρω εγώ.
Μάλιστα. 1954, επανδρώνεται στο Ηράκλειο η πρώτη σε ελληνικό έδαφος βάση τον ΙΠΑ. Ναι. Και το 1987, Γιώργο. Γεννήθηκα εγώ. Έγινε κάτι τρομερό, 15 Οκτωβρίου του 1987. Α, όχι Οκτωβρίου, εγώ μεσ' το Ροάριο. Ναι, γεννήθηκε μια εξέχουσα προσωπικότητα σε το δωδόν κόσμο. Ναι. Εγώ. Ο! Οπότε σαν σήμερα είναι να γενέθλιασουν Σαν σήμερα το 1987 ήρθες σε αυτόν τον κόσμο Γιώργο Χρόνια πολλά φίλε Χριστέ Ευχαριστώ φίλε μου Πολύ χρόνος Δεν είσαι καν εδώ τώρα αλλά δεν πειράζει Δεν είμαι καν εδώ είμαι κάπου διακοπές ανακαλύπτω διάφορους γαστρονομικούς παύλα πολιτιστικούς πολιτισμούς Ωραία Ακρίδεις να φας Ακρίδεις τρώω ναι Λοιπόν δεν είναι πολύ παράξενο που έχω η ίδια ημέρα γενέθλια με τον Ίτσε Ναι, εντάξει, αλλά είμαι εξής ο Κρινιάρης.
Το 1991 η Βοσνία Αρζεγοβίνη ανακηρύσσει την ανεξαρτησία της από την Γιουγκοσλαβία. Το 1993 το Νόμπελ Ειρήνης απονέμεται στον Μέσορ Μαντέλλα. Και το 1999 βρίσκεται στη Γερμανία η αυθεντική, η OG, λίστα του Σίντλερ με 1200 ονόματα Εβραίων που σώθηκαν από το λογαύτιμο. Είπες OG τη λίστα του Σίντλερ. Είναι αυθεντική. Επίσης είναι Διεθνής ημέρα Αγρότησας, όχι γενικά Αγροτιάς, της Αγρότησας.
Της γυναίκας Αγρότησης. Να αναδειχθεί η σημαντικότητα της γυναίκας Αγρότησης στην Αγροτιά. Επίσης είναι Διεθνής ημέρα Λευκού Παστούνιου, αυτό το παστούνι που έχουν οι τυφλοί. είναι παγκόσμια ημέρα υγείας του μαστού όλος ο μήνας κατά της πρόληψης του καρκίνου του μαστού είναι ημέρα όμως και η παγκόσμια ημέρα πλησίματος χεριών πλύντε τα χέρια σας παλιοβρομιάριδες λοιπόν τώρα δεν ξέρω τι feedback θα έχουμε πάρει από τη νέα θυματική που εισήγαγες εμείς το ξαναγάνουμε πάντως τα καπάκια αν έχει πάρει πάρα πολύ κακά όλο αυτό δεν πειράζει παιδιά εμείς θα συνεχίσουμε οπότε ήρθε η ώρα να παίξει και η νέα θεματική.
Χρήστο είσαι έτοιμος για τη νέα θεματική. Σου έχω πει μην κάνεις αυτή την κρινς φωνή. Απλά μίλα κανονικά. Τι εννοείς κρινς φωνή. Αυτή είναι η φωνή μου. Σταμάτα. Λες και βλέπω πως ο Dragon Ball τώρα είναι. Μίλα κανονικά. Λοιπόν πάμε. Κάθε φορά που βλέπεις ένα μωρό σε καρότσι να πρέπει να πλησιάζεις τους γονείς και να τους κοιτάς σοβαρά και να τους λες καλή δουλειά αλλά το επόμενο θα βγει καλύτερο είναι η μία σου επιλογή και η δεύτερη επιλογή είναι σε κάθε φορά που έχεις γενέθλια και σου τραγουδάνε το να ζήσεις, Χριστάκη και χρόνια πολλά εσύ θα πρέπει να στέχεις σε προσοχή και να χαιρετάς ναζιστικά την τούρθα μέχρι να σβήσει τα κεράκια λοιπόν εύκολο είναι ε είναι, δεν ξέρω Εύκολο είναι να το λες.
Για πες, πώς το σκέφτεσαι καταρχήν. Δεν ξέρω. Κοίτα, αυτό είναι μια φορά το χρόνο, το άλλο μπορεί να βρεις πολλούς γονείς με καράτσια έξω. Βλέπεις αρκετούς. Ως πιο έντονα. Τον τάλος είναι περισσότερος. Τώρα να είναι δυο random τύποι και να πηγαίνω να τους λέω... Το επόμενο θα είναι πιο καλύτερο. Το επόμενο θα είναι λίγο καλύτερο.
Κοίτα, λογικά κάποια στιγμή θα τις αρπάξω. Ναι. Είναι σίγουρα τελείως awkward, θα κοιτάνε λίγο κάπως. Ε, το άλλο... Είσαι σε κλειστό φιλικό κύκλο. Ε, ναι, αλλά όχι πάντα. Δηλαδή, αν είσαι σε ένα... Με ένα μαγαζί, ας πούμε. Ναι. Δηλαδή, είμαι τώρα εγώ κάπου έξω και μου παίρνουν μια τούρτα. Τι πρέπει να κάνω, πρέπει να...
Καλά, εγώ άμα διαλέγεις το δεύτερο, θα σε κυνηγάω με τούρτες, ρε. Παραπάνω από μία φορά τη μέρα. Αααα! Τι. Όχι, τη μέρα των γενέθλιών, θα σε κυνηγάω με τούρτα όταν και να πάω. Μπορώ, το έχω κάνει κάποιες φορές στη ζωή μου κάποιες χρονιές, να μην βγαίνω έξω την ημέρα των γενέθλιών μου. Έλα ρε! Περίμενε, πέριμενε. Δεν λέει ποια μέρα.
Βρήκες την λόπα, βρήκες την λόπα. Ωραία, οπότε διαλέγω το δεύτερο. Όποτε λοιπόν μου φέρνουνε τούρτα στα γενέθλιά μου, να πρέπει να κάτσω προσοχή, κερδώντας αρχαιοελληνικά, όπως λένε και κάποιοι τους δικές, τι λέει ο κόσμος. Ναι, και θα κάθομαι σπίτι μου αναγκαστικά όλη μέρα. Έτσι, λοιπόν, δεν είμαι άνθρωπος που γουστάρει να του λένε και πολλή χρονιά πολλά, ούτε θέλω πολλές εκπλήξεις, ούτε θέλω τούρτες, εντάξει.
Δηλαδή, μια χρονιά σου είχα πει, νομίζω, ότι είχα περάσει την εγκυρία του Λεόμου ψάχνοντας πάρκινγκ. Σωστά. Θα κάνω αυτό σήμερα, θα ψάχνω πάρκ. Ταξ. Οπότε θα διαλέξεις το δεύτερο, γιατί δεν θέλω να μιλάμε. Θα είναι ημερός η ασκή για και τους φίλους, θα το καταλάβουμε ρε παιδί μου, ότι δεν το κάνεις επίτηδες. Ναι, κλειδώνω πόρτα, θα κλειδώνω πόρτα.
Και ότι είναι ημερός η κατάρας. Ταξ, αυτό. Λοιπόν, ωραία. Και έχουμε κι άλλο. Τι. Δύο είπαμε διλήμματα τη φορά. Αυτό ήταν ένα. Οκ, νομίζω ότι κλείτωσα έτσι έρχομαι Όχι, όχι δεν ήταν, το επόμενο είναι ακόμη πιο δύσκολο Γιατί θα σε πάω σε ερωτικά διλήμματα Ερωτικά? Ναι, ναι, ναι, τώρα θα σε ζορίσω πραγματικά Τώρα θα σε ζορίσω πραγματικά Σταμάτα ρε, σταμάτα ρε Ετοιμάσου με το ζόρι Είναι το χειρότερό μου να μιλάς έτσι Εντάξει, λοιπόν, στο πρώτο ραντεβού Με μια κοπέλα λοιπόν Την ώρα που παραγγέλνεται θα πρέπει να κοιτάξεις το σερβιτόρο και να πεις δυνατά φέρε μας ό,τι πιο φθηνό έχεις γιατί αν δεν πάμε στο κρεβάτι μετά δεν θέλω να έχω χάσει πολλά λεφτά είναι μια επιλογή και η άλλη επιλογή είναι τη στιγμή που πάτε να φιληθείτε για πρώτη φορά με μια κοπέλα να πρέπει να σταματήσεις 2 εκατοστά πριν τα χείλη της να βγάλεις από την τσάντα σου ένα πιεσόμετρο να μετρήσεις τους φυγμούς σου και να πεις Όχι ακόμα, η καρδιά μου είναι σε επικίνδυνα επίπεδα Κοίτα, είναι και τα δύο
Πράγματα που άνετα μπορώ να κάνω Δηλαδή δεν νιώθω ντρόπι να τα κάνω Οπότε θα σου πω και τα δύο Και τα δύο Για παραγωγή κόντεντρε βέβαια Ναι, αλλά πράγμα διαλέξεις Το πρώτο Το πρώτο, να λες φέρε ότι πιο θυμό έχουμε Γιατί αν δεν πάμε στο κρεβάτι μετά δεν θα έχω χάσει πολλά λεφτά Ναι, δηλαδή είναι κάτι το οποίο πραγματικά Αυτό δεν μηδενίζει λίγο τις πιθανότητες σου τη συνέχεια με την κοπέλα.
Σω. Δεν πέρασα πολύ ωραία. Και να σου πω και κάτι. Ενώ το δεύτερο δεν μηδενίζει τις πιθανότητες σου. Ε ναι καλά. Βγάζεις ένα πιεσόμετρο, κουβαλάς πιεσόμετρο. Απλά θέλω να πω ότι καμιά φορά όλα αυτά τα πράγματα τα έχω λίγο στην ελόγου μου ως φίλτρα. Δηλαδή κάνεις κάτι, κάνεις μια πράξη, η οποία πράξη αυτή σου βγαίνει πηγαία.
Δηλαδή, έχεις τέτοιου τύπου χιούμορ. Αν δεν το φάει ο άλλος στη μάπα, στο πρώτο ραντεβού και δεν το δεχθεί, σημαίνει ότι δεν θα το δεχθεί ποτέ. Καταλάβεις, οπότε φά' το, αυτό είναι, αυτό έχω, απλώσεις το τραπέζι του τραχανάς σου και λες αυτό είμαι, αυτό έχω να κάνω, αυτό έχω να παρουσιάσω. Σ' αρέσει. Τέλεια. Δεν σ' αρέσει.
Νωρίς το καταλάβαμε να πάει καθαρίς στον δρόμο του. Οπότε δεν ήταν πολύ δύσκολο το δεύτερο. Και βέβαια είναι δύο περιπτώσεις που θα τις σημειώσω το δεύτερο να τις κάνω εν καιρό. Αυτό δεν το έχω κάνει. Έχω κάνει άλλο, αυτό όχι. Μάλιστα. Αυτά πάρα πολύ ωραία. Καλησπέρα Χρήστο. Γεια σου Φρικουλά. Λοιπόν, πριν από λίγο, αφού το αποκαλύψατε ότι τα επεισόδια είναι back to back, Μιλήσαμε για την αθανασία.
Ναι. Τώρα θα μιλήσουμε για κάτι άλλο σχετικά παρενφερές. Οκ. Έχουμε μιλήσει αρκετές φορές για τον θάνατο. Το γνωρίζεις αυτό. Έχουμε μιλήσει και κάποιες φορές για την ανάσταση των νεκρών. Ναι. Σωστά. Ναι. Πού πάει το μυαλό σου λοιπόν στην ανάσταση των νεκρών. Τι θρήσκευτο. Όπως θες σκέψου το. Ε, τι που πάει. Ότι κάποιος επιστρέφει.
κάποιος επιστρέφει. Ναι. Άμα πάρουν κάποιες ιστορίες που έχεις ακούσει. Ναι. Έχουμε ακούσει διάφορα για την νεκροανάσταση. Οκ. Έχουμε ακούσει για ανθρώπους που τους επαναφέρει η επιστήμη στη ζωή. Έτσι. Ναι. Έχουμε ακούσει για τον βιβλικό Λάζαρο. Ναι. Σωστά. Έχουμε ακούσει για την νεκρομαντία. Ναι. Τώρα θα δούμε μια υπόθεση σήμερα η οποία είναι λίγο πιο επιστημονική για έναν άνθρωπο ο οποίος προσπάθησε πολύ να το κάνει αυτό.
Να επαναφέρει κάποιον άλλον άνθρωπο στη ζωή. Ναι. Οκ. Η στιγμή λοιπόν που η καρδιά σταματά και η αναπνοή πάβει, αυτό σημαίνει το τέλος. Δεν μιλάμε για το τέλος μιας λειτουργίας του σώματος, αλλά για το τέλος του ίδιου του ανθρώπου. Στη δεκαετία λοιπόν του 1930, τότε είναι η ιστορία μας, ένας νεαρός επιστήμονας αποφάσισε να κοιτάξει αυτό το όριο από μια άλλη πλευρά.
Δεν αναζήτησε απαντήσεις σε θρησκευτικά κείμενα Δεν στράφηκε στον αποκριφισμό Και δεν προσπάθησε να επικαλεστεί καμία υπερφυσική δύναμη Χρησιμοποίησε εργαστηριακά πειράματα Χημικές ουσίες, αίμα, οξυγόνο Και έναν παράξενο μηχανισμό που έμοιαζε περισσότερο με τραμπάλα Παρά με επιστημονικό όργανο Σκοπός του ήταν να επαναφέρει στη ζωή ζώα τον οποίο να αναπνοεί και η καρδιακή λειτουργία είχαν σταματήσει και να δώσει ξανά σημάδια ζωής.
Ο άνθρωπος είναι ο Ρόμπερτ Έντουιν Κόρνις. Ο Κόρνις γεννήθηκε στην Καλιφόρνια το 1903. Από πολύ μικρός έδειξε ιδιαίτερη ευφύεια και ακολούθησε μια ακαδημαϊκή πορεία που εξελίχθηκε με ασυνήθιστα γρήγορο ρυθμό. Σε ηλικία μόλις 18 ετών, είχε ήδη αποφοιτήσει από το University of California, το Berkeley, ενώ στα 22 του είχε αποκτήσει τη δοκτορικό.
Ήταν βιολόγος και ερευνητής και το ενδιαφέρον του στρεφόταν στο ανθρώπινο σώμα, στις λειτουργίες και στα ωριά του. Φυσικά δεν ξεκίνησε την ερευνά του επειδή πίστευε ότι μπορούσε να νικήσει το θάνατο με κάποιον μεταφυσικό τρόπο. Η προσέγγιση του ήταν πολύ πιο ψυχρή, πιο επιστημονική. Ήθελε να καταλάβει ουσιαστικά τι ακριβώς συμβαίνει στο σώμα όταν οι ζωτικές λειτουργίες σταματούσαν και πόσο από αυτή τη διαδικασία μπορούσε να αντιστραφεί.
Στις αρχές της δεκαετίας του 1930 λοιπόν, άρχισε να ασχολείται με την αναζωγόνηση οργανισμών. Η βασική ιδέα πίσω από την έρευνά του ήταν ότι ο θάνατος ίσως δεν συνέβαινε ολόκληρο σε μία στιγμή. Δηλαδή με το που πάβει το μυαλό να διευκολύνει. Πεθαίνουμε σε στάδια δηλαδή ας πούμε. Ας το πούμε ναι, δηλαδή σταματάει, η καρδιά σταματά, η κυκλοφορία του αίματος διακόπτεται και ο εγκέφαλος και τα υπόλοιπα όργανα στερούνται οξυγόνο.
Από εκεί λοιπόν, όπως γνωρίζουμε επιστημονικά, ξεκινά μια λυσίδα καταστροφικών αλλαγών. Ο Κόρνης λοιπόν ενδιαφερόταν ακριβώς για εκείνο το διάστημα ανάμεσα στη διακοπή της φυσιολογικής λειτουργίας και στη μοριστική καταστροφή των ιστών. Αν μπορούσε λοιπόν να επαναφέρει την κυκλοφορία αρκετά γρήγορα Ίσως να μπορούσε να δει έναν τρόπο να δώσει στον οργανισμό μια δεύτερη ευκαιρία να ζήσει Όμως αφού έχει διαπιστωθεί ο θάνατος Δεν είναι τίποτα πρώτες βοηθειές Όχι, όχι, σταματάει η καρδιά, σταματάει ο εγκέφαλος, περνάει ένας χρόνος Διαπιστώνουμε ότι υπάρχει ο θάνατος και αυτός έθελα από εκείνο το σημείο και μετά Πριν περάσει όμως πολύ μεγάλο διάστημα Ακριβώς.
Η σκέψη τώρα ήταν απλή στη διατύπωση, αλλά όπως καταλαβαίνεις ήταν πάρα πολύ δύσκολο στην εφαρμογή. Χρειαζόταν αρχικά έναν τρόπο να κινήσει το αίμα μέσα σε ένα σώμα του οποίου η καρδιά δεν λειτουργούσε. Για αυτόν τον λόγο ξεκίνησε να κάνει πειράματα σε σκυλιά. Τα πειραματόζωα, σύμφωνα με τον ίδιο, θα μπορούσαν να του επιτρέψουν να δοκιμάσει τη θεωρία του και να παρατηρήσει τι συνέβαινε στο σώμα όταν επιχειρούσε να επαναφέρει την κυκλοφορία.
Έτσι λοιπόν, δημιουργήθηκε αυτός ο παράξενος μηχανισμός που έμεινε γνωστός στην ιστορία ως η τραμπάλα του κόρμις. Τι τραμπάλα... Οκ, εγώ τα καταλαβαίνω όλα μέχρι το κομμάτι της τραμπάλας. Πού βοηθά η τραμπάλα? Τι γινότανε. Το σώμα λοιπόν του ζώου τοποθετούνταν πάνω σε μια συσκευή που μπορούσε να κινείται πάνω κάτω. Οκ.
Η συνεχής αυτή κίνηση είχε σκοπό να βοηθήσει το αίμα να κυκλοφορήσει ξανά μηχανικά μέσα στο σώμα. Αχωρίς τη λειτουργία της καρδιάς. Ακριβώς. Απλά πηγαίνοντας πάνω κάτω να κοιμείτε το αίμα. Ναι. Οκ. Παράλληλα ο Κόρνες χρησιμοποίησε και διάφορες ουσίες και τεχνικές που πίστευε ότι μπορούν να υποστηρίξουν την προσπάθεια αυτή.
Η διαδικασία δεν είχε κάτι, μην το φαντάζεσαι, κάτι πάρα πολύ θεαματικό. Ήταν μια πάρα πολύ δύσκολη διαδικασία, μια επαναλαμβανόμενη, η οποία και αφεύγει. Συγγνώμη κιόλας, αλλά το να υπάρχει ένα νεκρό ζώο πάνω σε μια τραμπάλα και να το κουνάς πάνω κάτω για να ξεκινήσει η καρδιά του να λειτουργεί, ε είναι ασφασμαγόρικο.
Δεν είναι μια εικόνα που βλέπεις κάθε μέρα. Απλά μην φανταστείς ότι φαινόταν. Ήταν μια τραμπάλα και ένα νεκρό σκυλί να νευροκατεβαίνει πάνω κάτω. Κρύπη τελείως. Τελείως. Αυτό το ακίνητο σώμα βρισκόταν πάνω σε αυτό το μηχανισμό και ο ερευνητής από κάτω περίμενε να δει κάποιο σημάδι ότι η διαδικασία δεν έχει αποτύχει. Κάπου λοιπόν εκεί, αφού το σχεδίασε όλο το μηχανισμό, σταμάτησε στην θεωρία και αποφάσισε να περάξει στην πράξη.
Ο Κόρνης λοιπόν ήθελε να δει ένας οργανισμός που είχε σταματήσει να λειτουργεί, μπορούσε να επιστρέψει σε μια κατάσταση ζωής. Τα πρώτα πειράματα τώρα έφεραν ένα αποτέλεσμα που ήταν ταυτόχρονα εντυπωσιακό αλλά και απογοητευτικό. Τα δύο πρώτα σκυλιά που συνδέθηκαν με την έρευνα έγιναν γνωστά ως Λάζαρος 1 και Λάζαρος 2. Το όνομα δεν ήταν τυχαίο, αναφερνόταν στον βιβλικό Λάζαρο, ο οποίος σύμφωνα με την κοινή διαθήκη επανήλθε στη ζωή.
Τα ζώα τώρα δεν αντιμετωπίζονταν από τον Κόρνησο στάγματα. Ήταν πειραματόζωα. Και το ζητούμενο ήταν να εξεταστεί αν μπορούσε να επαναφέρει τις ζωτικές τους λειτουργίες. Τα αποτελέσματα των πρώτων πειραμάτων ήταν περιορισμένα. Τα δύο σκυλιά παρουσίασαν σημάδια επαναφοράς όμως η επιστροφή τους δεν ήταν μόνιμη Το ένα έζησε περίπου 8 ώρες και το άλλο περίπου 5 πριν πεθάνουν ξανά Από μία άποψη το πείραμε, είχε αποτύχει Ο Κόρνης όμως είδε κάτι πάρα πολύ διαφορετικό Είχε παρατηρήσει οργανισμούς που είχαν χάσει τη φυσιολογική της λειτουργία να παρουσιάζουν ξανά αναπνοή και ξανά καρδιακή δραστηριότητα Στην περίπτωση του Λάζαρος 2 κιόλας σύμφωνα με την καταγραφή της εποχής το ζώο είχε παραμείνει χωρίς καρδιακό παλμό για περίπου 6 λεπτά πριν ξεκινήσει τη διαδικασία Ο Κόρνης άνοιξε μια φλέβα στο πόδι του ζώου και άρχισε την προσπάθεια επαναφοράς Για αρκετή ώρα δεν συνέβη τίποτα το σώμα παρέμεινε ακίνητο Ο μηχανισμός συνέχισε να κινείται και ο Κόρνης περίμενε
και ύστερα η καρδιά άρχισε να χτυπά ξανά. Το ζώο δεν σηκώθηκε ξαφνικά και άρχισε να τρέχει μέσα στο εργαστήριο. Η επιστροφή ήταν πάρα πολύ αργή και πάρα πολύ αβέβαιη. Η καρδιακή λειτουργία επανήλθε και η αναπνοή ακολούθησε, όμως το σώμα παρέμεινε βαριά επηρεασμένο. Για τον Κόρνης, παρόλα αυτά, το γεγονός είχε τεράστια σημασία.
Είχε πλέον μπροστά του κάποια δεδομένα που μπορούσε να μελετήσει. Τα πειράματα όπως καταλαβαίνεις άρχισαν σύντομα να προσελκύουν δημοσιότητα μέσα σε πανεπιστήμιο γιονόντες Οι εφημερίδες λοιπόν έγραφαν για ένα νεαρό επιστήμονα που προσπαθούσε να επαναφέρει νεκρά σκυλιά στη ζωή Το όνομα Λάζαρος που έδινε στα σκυλιά έδινε στην όλη ιστορία ένα τόνο που ξεπερνούσε τη ψυχνή γλώσσα ενός εργαστηρίου Η εικόνα ενός σώματος που σταματούσε και στη συνέχεια παρουσίαζε ξανά σημάδια ζωής ήταν αρκετή για να τραβήξει την προσοχή του κοινού.
Ο Κόρνης όμως επέμεινε στη δική του λογική. Δεν μιλούσε για θαύμα. Μιλούσε για έναν καθαρά βιολογικό μηχανισμό. Πίστευε ότι η διακοπή της ζωής δεν ήταν απαραίτητα ένα μοναδικό σημείο χωρίς επιστροφή. Υπήρχε μια ακολουθία γεγονότων Μέσα στο σώμα και ίσως Όπως σκεφτόταν με τη σωστή παρέμβαση Ένα μέρος αυτής της διαδικασίας μπορούσε να αντιστραφεί Οι πρώτοι Λάζαρους δεν του έδωσαν την ολοκληρωμένη απάντηση Του έδωσαν όμως ένα υλικό Για να μπορέσει να συνεχίσει Οπότε τι πιστεύεις ότι έγινε μετά Συνέχισε Ήρθε ο τρίτος σκύλος Στις αρχές λοιπόν διάνυξης του 1934 ο Κόρνης αποφάσισε να κάνει ένα νέο πείραμα.
Η διαδικασία έγινε πιο σύνθετη. Εκτός από το οξυγωνομένο διάλειμμα, το εκχύλισμα ύπατος, την αδρεναλίνη και το αίμα σκύλου που χρησιμοποιούσε ήδη, πρόσθεσε και αραβικό κόμι. Ελπίζοντας ότι θα βοηθούσε την καρδιά να λειτουργήσει χωρίς να την καταπονήσει. Το ζώο λοιπόν έμεινε χωρίς καρδιακή λειτουργία για περίπου 4 λεπτά.
και αυτή τη φορά η καρδιά επέστρεψε. Η επιστροφή και πάλι δεν ήταν πλήρης. Το ζώο παρέμεινε ανέσθητο. Υπήρχαν αντιδράσεις στα μάτια όταν δεχόταν φως, μπορούσε να καταπιόταν του έδιναν τροφή, υπήρχαν αντιδράσεις όταν οι ερευνητές άγγεσαν το πόδι του. Το σώμα έδειχνε ότι ορισμένες λειτουργίες είχαν αρχίσει να επιστρέφουν, αλλά η κατάσταση του κεφάλου ήταν πολύ πιο δύσκολη.
Ο Κόρνις το μόνο που μπορούσε να κάνει σε εκείνη τη φάση ήταν να περιμένει Πέρασαν οι μέρες χωρίς κάποια θεαματική αλλαγή Όλες αυτές τις μέρες το σκύλι ήταν ζωντανό Ήταν ζωντανό Η καρδιά λειτουργούσε όμως το ζώο παρέμενε σε βαριά κατάσταση Και ύστερα τη δωδέκατη μέρα συνέβη κάτι που για τον Κόρνις είχε ιδιαίτερη σημασία Ο σκύλος γύρισε στο πλάι και στη συνέχεια προσπάθησε να σηκωθεί Έβγαλε έναν αδύναμο ήχο σε ρυθίσματα γύρω του.
Δεν είχε όμως επιστρέψει στην προηγούμενη κατάστασή του. Παρέμεινε με σοβαρά προβλήματα και δεν μπορούσε να σταθεί κανονικά μόνος του. Αυτό ήταν και το σημαντικότερο μάθημα του πειράματος. Η επιστροφή της καρδιάς δεν σήμαινε απαραίτητα την επιστροφή ολόκληρου του οργανισμού. Μπορούσε να επανέλθει η κυκλοφορία και μαζί με τις ορισμένες ζωτικές λειτουργίες ενώ ο εγκέφαλος είχε ήδη υποστεί σοβαρή φλάτη.
Έχω να κάνω μια ερώτηση. Ναι. Για να καταλάβω λίγο και το ποιόν του συγκεκριμένου επιστήμον, άσπρο. Ήταν ένας τζίνιος. Πέραν αυτό. Τα σκυλάκια. Ναι. Τα θανάτων. Δεν υπάρχουν πληροφορίες γι' αυτό, Χρήστη. Κι ας μην κάνουμε αναφορά παραπάνω σε αυτό το θέμα. Συνεχίζοντας λοιπόν την αφήγηση, ο Κόρνης είχε καταφέρει να μετακινήσει το σώμα προς την πλευρά της ζωής, αλλά δεν είχε καταορθώσει να επαναφέρει τον οργανισμό στην κατάσταση που βρισκόταν πριν από το πείραμα.
Και αυτό ουσιαστικά ήταν από τα στοιχεία που κάνουν την ιστορία πιο περίεργη. Γιατί πλέον υπήρχε ένα πραγματικό όριο μπροστά του. Η καρδιά μπορούσε να ξαναρχίσει. Το σώμα μπορούσε να αντιδράσει. Η αναπνοή μπορούσε να επιστρέψει. το δύσκολο κομμάτι λοιπόν ήταν η πλήρης επαναφορά της λειτουργίας του εγκεφάλου. Ο Λάζαρος III λοιπόν έγινε το πιο γνωστό από τα πειράματά του και η δημοσιότητα γύρω από αυτόν μεγάλωσε.
Μέχρι την άνοιξη του 1934 το όνομα του Κόρνης είχε βγει πολύ πέρα από τα όρια του πανεπιστήμιου. Εφημερίδεσε ολόκληρη την Αμερική. Γράφανε για τον νεαρό επιστήμονα και τα σκυλιά που προσπαθούσε να επαναφέρει. Πώς πιστεύεις ότι έδρασαν στο πανεπιστήμιο του Κοίταξε σε ένα λογικό κόσμο Νομίζω ότι θα ήταν λίγο το φρικιό Που προσπαθεί να επαναφέρει Να κάνει νεκρανάσταση σκυλιών Μάλιστα Πράγματι το πανεπιστήμιο δεν αντιμετώπισε τη δημοσιότητα Με καθόλου ενθουσιασμό Το εργαστήρι όπως καταλαβαίνεις Είχε αρχίσει να προσελκύει δημοσιογράφους, επισκέπτες Με μια επιστημονική έρευνα λοιπόν να μετατρέπεται πρακτικά σε δημόσιο θέαμα.
Η εικόνα ενός επιστήμωνα που θα προσπαθούσε να επαναφέρει νεκρά ζώα ήταν αρκετή για να δημιουργήσει ενδιαφέρον πολύ μεγαλύτερο από αυτό που θα μπορούσε να διαχειριστεί ένα πανεπιστημιακό εργαστήριο. Κάποια στιγμή μάλιστα ο Πρίτανης ζήτησε από τον Κόρνης να εγκαταλείψει το εργαστήριο. Το περιοδικό Time ανέφερε ότι η πανεπιστημιακή υπεύθυνη ήταν δυσαρεστημένη με την έκταση που είχε πάρει η δημοσιοτήτα γύρω από το πείραμα.
Ο Κόρνης λοιπόν πήρε μαζί του τον Λάζαρος και συνέχισε την παρακολούθησή του στο σπίτι του στο Μπρέκλι. Η απομάκρυνση του από το εργαστήριο προφανώς δεν σήμαινε ότι θα εγκατέλειπε την ιδέα. Ο Κόρνης είχε πλέον πιστεί ότι το πρόβλημα μπορούσε να αντιμετωπιστεί άμα φτιάξει μια καλύτερη και μια πιο ταχύτερη τεχνική. Δεν τον ενδιαφέρε πλέον να ξαναρχίσει την καρδιά Ήθελε η επαναφορά να είναι 100% Τα πειράματα με τα σκυλιά είχαν δείξει ταυτόχρονα τη δυνατότητα και τον περιορισμό της μεθόδου Η καρδιά επανήλθε, αλλά κάθε λεπτό όμως χωρίς κανονική κυκλοφορία Φαινόταν ότι έχει συμμέπει στον οργανισμό Όσο περισσότερο καθυστερούσε η επαναφορά Τόσο μεγαλύτερη ήταν η πιθανότητα να πάθει βλάβη ο εγκέφαλος και μάλιστα βλάβει μία αναστρέψιμη.
Οπότε, ποιο είναι το επόμενο βήμα, Χρήστο? Εντάξει, έχω αρχίσει να καταλαβαίνω όπου το πάει τώρα. Λάζαρος 4. Λάζαρος 4? Ναι. Η σκέψη λοιπόν του Κόρνης πήγε από το αζώο στους ανθρώπους. Τι λες. Η ιδέα του λοιπόν ήταν ακραία, αλλά μέσα από το δικό του σκεπτικό είχε μια συγκεκριμένη λογική. Αν λοιπόν ένας κρατούμενος είχε καταδικαστεί σε θάνατο, ήθελε να χρησιμοποιήσει αυτή την περίπτωση ως ευκαιρία για να δοκιμάσει τη μεθοδό του.
Μετά την εκτέλεση λοιπόν, το σώμα θα μπορούσε να μεταφερθεί αμέσως στο εργαστήριό του εκεί που έχει τον εξοπλισμό του και να αρχίσει την προσπάθεια επαναφοράς κυκλοφορίας των ζωτικών λειτουργιών. Οι αρχές δεν ενέκριναν το σχέδιο. Η διαφορά ανάμεσα σε ένα πείραμα πάνω σε ένα ζώο και πάνω σε έναν άνθρωπο ήταν τεράστια και τότε.
Δεν υπήρχε μόνο η επιστημονική ευεβεβαιότητα, υπήρχε ένας άνθρωπος, μια κρατική εκτέλεση και ένας επιστήμονας που περίμενε τη στιγμή του θανάτου για να ξεκινήσει τη δική του διαδικασία. Υπήρχε και μια αξιοπρέπεια. Και κάποια ειδική φραγμή. Χρόνια λοιπόν αργότερα, εμφανίστηκε ένας άνθρωπος που δήλωσε πρόθυμος ότι ήθελε να συμμετάσχει σε αυτό το πείραμα.
Το όνομά του ήταν Thomas McMonigle, ο οποίος ήταν κρατούμενος στις φυλακές του Σαν Κουέντινγκ ο οποίος είχε καταδικαστεί σε θάνατο. Ο Μακμόνικλ λοιπόν συμφώνησε να χρησιμοποιηθεί το σώμα του για το πείραμα μετά την εκτέλεσή του. Για τον Κόρνις αυτή ήταν η ευκαιρία που περίμενε χρόνια. Δεν επθάει πρόκειτο πλέον για ένα ζώο σε ένα εργαστήριο θα ήταν η πρώτη πραγματική δοκιμή της θεωρίας του σε άνθρωπο.
Το σχέδιο λοιπόν έφτασε στις αρχές της Καλιφόρνιας, αλλά δεν εγκρίθηκε. Ο Κόρνις δεν πήρε την άδεια που χρειαζόταν και το πείραμα μην πραγματοποιήθηκε ποτέ. Ο Μακμόνικλ τώρα εκτελέστηκε το 1948 και το σώμα του δεν χρησιμοποιήθηκε πουθενά. Έτσι λοιπόν, ο άνθρωπος που είχε ξεκινήσει με σκυλιά και έφτασε μέχρι τις πύλες της φυλακής του Σαν Κουέντιν δεν κατάφερε να πραγματοποιήσει το ανθρώπινο πείραμα που επιδίωκε.
και εδώ η ιστορία αποκτά μια διαφορετική διάσταση Μέχρι εκείνη τη στιγμή ο Κόρνης μπορούσε να παρουσιάσει τη δουλειά του ως ρεύνα πάνω στην αναζωογόνηση και στην επαναφορά των ζωτικών λειτουργιών Τώρα όμως η θεωρία του είχε φτάσει σε ένα σημείο όπου το αντικείμενο του πειράματος θα ήταν ένας άνθρωπος που περίμενε την εκτέλεσή του Η ιστορία όμως τελείωσε πριν ξεκινήσει το πείραμα και έτσι ο Κόρνης δεν έγινε ο πρώτος άνθρωπος.
Ο Μακμόνικλ δεν έγινε ο πρώτος άνθρωπος που επέστρεψε από το θάνατο. Δεν υπήρχε αντίσταση, δεν υπήρχε ούτε απόδειξη. Υπήρχε όμως μια ιδέα ότι θα μπορούσε να φτάσει πολύ μακριά. Ο Κόρνης ουσιαστικά δεν είχε αποδείξει ότι μπορούσε να επαναφέρει έναν πραγματικά νεκρό άνθρωπο στη ζωή. Πιο κοντά είναι στο πείραμα της ανάνυψης που ανέφερες και εσύ. Τα πειράματα του λοιπόν, αφορούσαν την προσπάθεια επαναφοράς της κυκλοφορίας των ζωτικών λειτουργιών μετά από ένα σύντομο χρονικό διάστημα, χωρίς όμως φυσιολογική καρδιακή λειτουργία.
Η καρδιά όμως δεν είναι όλο πλήρως ο άνθρωπος. Όταν σταματά η κυκλοφορία, ο εγκέφαλος στερεί το οξυγόνο και αρχίζει μια διαδικασία καταστροφής των κιντάρων. Θα τα ξέρουμε πλέον, έτσι. Όσο περνά ο χρόνος, αυτή η βλάβη αυξάνεται. Ο Κόρνης ήθελε ουσιαστικά να βρει ένα κομμάτι χρονικό το οποίο να μπορεί να επέμβει σε αυτή τη διαδικασία πριν γίνει οριστική.
Η δημοσιότητα λοιπόν της δεκαετίας του 1930 παρέμεινε από τα πιο χαρακτηριστικά στοιχεία της ιστορίας του. Κυκλοφορούν φωτογραφίες με τα σκυλιά, ο παράξενος μηχανισμός που χρησιμοποίησε και το όνομα Λάζαρους έκαναν τον Κόρνης πολύ πέρα από τον ακαδημαϊκό κόσμο. Ωστόσο η πορεία του δεν οδήγησε ποτέ στην απόδειξη ότι θα μπορούσαν να στήσει νεκρούς ανθρώπους.
Η ιστορία του έμεινε ως ένα παράξενο κεφάλαιο στις πρώιμες προσπάθειες αναζωγόνησης. Ο Ρόμπερτ Κόρνις τώρα πέθανε το 1963 σε ηλικία 59 ετών. Δεν υπάρχει κάποιο στοιχείο που να δίνει στο θάνατο του κάποια μεταφυσική σημασία. Δεν υπάρχει κάποια μυστηριώδη συνέχεια, ούτε κάποια τελευταία απόδειξη ότι οι θεωρίες του είχαν πετύχει.
Υπάρχει μόνο η ειρωνία μιας ζωής αφιερωμένη στην προσπάθεια να κατανοηθεί το όριο ανάμεσα στη ζωή και στο θάνατο. Ένας άνθρωπος λοιπόν πέρασε χρόνια παρακολουθώντας καρδιές που σταματούσαν και προσπαθούσε να τις κάνει να ξεκινήσουν ξανά. Είδε σώματα που έμοιαζαν ακίνητα να παρουσιάζουν ξανά σημάδια λειτουργίας. είδε όμως και τα όρια της μεθόδους του.
Είδε ότι η επιστροφή της καρδιάς δεν σημαίνει απαραίτητα την επιστροφή του ανθρώπου όπως ήταν πριν. Τελικά ο ίδιος βρέθηκε αντιμέτωπος με το όριο που προσπάθησε να μετακινήσει. Ο Ρόμπερτ Κόρνης ούτε αυτός κατάφερε να νικήσει τον θάνατο και δεν ανέστησε ποτέ νεκρούς ανθρώπους. Δεν κατάφερε λοιπόν να πραγματοποιήσει το πείραμα που θα μπορούσε όπως καταλαβαίνεις να αλλάξει για πάντα την ιστορία της ιατρικής.
Κατάφερε όμως να φέρει μέσα σε ένα εργαστήριο μία από τις αρχαιότερες ανθρώπινες αιμονές. Την ιδέα ότι ίσως υπάρχει ένα μικρό χρονικό διάστημα ανάμεσα στην τελευταία ανάσα και στην οριστική σιωπή. Ένα διάστημα όπου το σώμα δεν λειτουργεί όπως πριν αλλά ίσως δεν έχει χαθεί ακόμα κάθε δυνατότητα επιστροφής. Εκεί κινήθηκε ο Κόρνης.
με μηχανές, χημικές ουσίες, αίμα, οξυγόνο, σκυλιά και μια θεωρία που τον έφερε μέχρι και τις πύλες μιας φυλακής. Δεν έδειξε τι υπάρχει μετά το θάνατο. Δεν απέδειξε ότι η συνείδηση συνεχίζει. Δεν απέδειξε ότι ο άνθρωπος μπορεί να επιστρέψει αφού περάσει οριστικά το τελευταίο όριο. Προσπάθησε κάτι διαφορετικό. Ουσιαστικά προσπάθησε να καθυστερήσει τη στιγμή που ο θάνατος γίνεται οριστικός.
και κάπου ανάμεσα στην τελευταία ανάσα και στην απόλυτη σιωπή μέσα σε εκείνα τα λίγα λεπτά που ο Κόρνης προσπάθησε τόσο απεγνωσμένα να κερδίσει βρίσκεται ίσως και το πιο παράξενο κομμάτι ολόκληρης της ιστορίας γιατί μερικές φορές το πιο σκοτεινό μέρος του θανάτου δεν βρίσκεται σε αυτό που έρχεται μετά βρίσκεται στα λίγα λεπτά πριν από αυτό.
Καλή συνέχεια Χρήστο. Γιώργο, γύρισες! Γύρισες όντως ή... Ο εγκέφαλος όχι! Θέλω να σου πω ότι αυτόν τον τύπο, αν τον είχα στην καθημερινότητά μου, τον περίγυρό μου... Δεν θα τον έκανες παρέα! Όχι! Και άλλα... Απλά θα τα πω δημόσια! Τι έκανες! Με έχει γυρίσει τα μυαλά μου! Φίλε, ακούγονται την ιστορία, έκανα την ίδια απορία με σένα!
Τι γιάννε τα σκυλιά! Τι τα έκανε τα σκυλιά σου. Οι πιθανότητες είναι να μην ήταν τα σκυλιά. Η τραμπάλα χαίρονται προς το να έκανε αυτός κάτι έτσι. Ναι. Γιατί δηλαδή, πέθανε ένα σκυλάκι και το πήγανε εκεί, όχι. Ή είχε δυο σκυλάκια στο εργαστήριο του και περίμενε πως θα... Θες πάνω. Μου θυμίζει λίγο τον άλλον εκείνον από το δεύτερο παγκόσμιο.
Το Ciro Easy. Να σου πω κάτι. Δεν ξέρω πώς θα ακουστεί τώρα αυτό, αλλά δεν με εκνευρίζει το ίδιο όταν το κάνω στους ανθρώπους, όταν το κάνω στα σκυλιά. Δεν ξέρω. Χάλια είναι και στην Κεφρινή. Ναι, με εκνεύρισε πάρα πολύ, γιατί σίγουρα ήταν φουλ ψυχρός. Αυτό το είπε το Φρίκουλα. Το φουλ ψυχρός. Το μυαλό μου, δηλαδή τύπο που δεν σπάνε τα χείλη του, ούτε για οργή, ούτε για θυμό, ούτε για χαρά, ούτε για ευχαρίστηση, τίποτα.
Όχι, καμιά φορά λίγο απογοήτευση, θα έχει την έκφραση της απογοήτευσης. Πιστεύω ότι θα φαινόταν στα μάτια του, στο βλέμμα του και όχι στο χείλη του. Πιστεύω ότι το χείλη του ήταν μόνιμα, πως έχουν κάνει, μπότοξας. Ναι, ναι, μονοκόμματος. Έτσι δεν σπάνε. Ναι, ναι, μονοκόμματος. Τσιμένου, έτσι. Τέλος πάντων. Παρ' όλα αυτά, εφόσον είναι ένα θέμα που επέλεξε ο Φρίγκουλας να μας πει, θα θα συζητήσουμε ήδη σ' αυτό.
Γιατί ρε φίλε όλοι αυτοί οι τύποι οι περίεργοι, αυτοί είναι όλοι τζίνιους, ξέρω εγώ και ο τύπος τελείωσε το πανεπιστήμιο στα 18 και στα 22 είχε διδακτορικό. Γιατί όλοι είναι έτσι. Μήπως επειδή είναι τζίνιους γίναν έτσι. Δηλαδή... Δηλαδή δεν θα λύσουν τα προβλήματα που προσπαθούν οι άλλοι, οι απλοί. Η άπειρη ευφυΐα σε οδηγεί από το να κοπείς τελείως από το συναισθηματικό κόσμο.
Ναι και την ηθική. Σίγουρα. Τι που δεν με νοιάζει, εγώ θα κάνω αυτό που θέλω. Έχω μια ιδέα, θα την υλοποιήσω, βρέξει η γυμνήση ας πούμε. Είναι εντυπωσιακό πάντως που δεν μπλέχθηκε καθόλου στο κομμάτι το θρησκευτικό. Εντάξει, αφού ήταν F.E.s, δηλαδή, νομίζω οι πάρα πολλοί έξυπνοι άνθρωποι δεν είναι... Ούτε παραφυσικό μέσα.
Όχι, τίποτα. Αγνά, μαθηματικά, φυσική, βιολογία, επιστήμη. Και τραμπάλες. Ή τραμπάλες, δηλαδή... Κρέμι. Γιατί τραμπάλα, δηλαδή, ξέρω εγώ, κάρπα, ρε παιδί μου. Πρέπει να σου λέω και τραμπάλα. Κάποιο λόγο θα είχα τώρα ειδικά. Μια καρέκλα που να κουνιέται. Αυτές που έχουν οι... Αυτές οι καρέκλες, πώς τις λένε ρε παιδί μου, κατάλαβες.
Οι ξυριστές, οι rocking. Βάλες μια τέτοια, δώσ' το μια και άστο να πηγαίνει μπρος πίσω. Τέλος πάντων. Το πλάνο, το να... Το ότι υπάρχει θεωρία, ότι υπάρχει ένας χρόνος συγκεκριμένος από την ώρα που... Καλά, αυτό δεν γίνεται και τώρα. Δηλαδή όταν κάποιος σταματάει η καρδιά του, Δεν το κάνουν με το κλίαρ και τα ανάληψη. Με τον απεινιδωτή.
Και αυτό είναι ότι όσο περισσότερο χρόνος περάσει, τόσο περισσότερο μη αναστρέψιμο γίνεται. Γι' αυτό κάνεις και κάρπα. Γιατί έλεψε οξυγόνου και αρχίζει να καταστρέφει τον εγκέφαλο. Ναι. Δεν είναι όμως το αποτέλεσμα το ίδιο. Δηλαδή είτε το κάνεις με κάρπα, είτε με απεινιδωτή, είτε με την τραμπάλα, σε συγκεκριμένη περίπτωση, το ίδιο θες να πετύχεις.
Ο Φρικουλάκης νομίζω το κάνει καλύτερα. Ναι, ναι, ναι. Απλά θέλω να πω ότι... Τώρα είμαστε και στο 1930, έτσι. Ναι. Δεν ξέρω. Υπήρχε τότε καρπα. Καρπα θα υπήρχε. Αν την ιδωτήσεις τώρα... Όχι, δεν νομίζω να υπήρχε. Κι εγώ δεν νομίζω. Αυτό σήμερα θα το κάνω αγνά με μια τραμπάλα. Αγνά και κουνιστά. Αυτό όμως, απλά δεν ήθελα να διακόψω τον Φρίκουλα, ήθελα να την κάνω μια ερώτηση.
Έρχεται το τέλος ρε παιδί μου. Ναι. Και σε σώζει ας πούμε αυτή η τραμπαλό κατάσταση. Ναι. Γιατί είσαι zombie μετά. Δεν θα ξανάρθει το τέλος. Ε, ξανά ήρθε, σε όλες τις περιπτώσεις. Όχι, λέω άμα ρε παιδί μου το πήγαινε, έκανε το quest του complete ρε παιδί μου. το έφτασα εκεί που θέλω, έχω τα στοιχεία, τα επιστημονικά δεδομένα, δεν θα ξανάρθει.
Θα ξανάρθει όμως, τι που με φυσικά αίτητο. Ή πάλι μπορεί να πάθει ένα φράγμα πάλι ο σκύλος, ας πούμε. Ναι. Δηλαδή, μου κάνει και λίγο ανούσιο. Δηλαδή, άμα όλο αυτό το κούμπωνε με μια παραφυσική θεωρία, ότι αν καταφέρω αυτό, θα πετύχω την αθανασία εόνια. θα το κάνω για πάντα κάθε φορά πεθαίνει κάποιος στον ονομαστήρα όχι, όταν το κάνω μια φορά δεν ξαναγίνεται έκανα ένα άλλο shortcut και γλύτωσα για πάω του θάνατο εκεί θα μου έδινε νόημα τώρα πέραν ας πούμε το ιατρικό δεδομένο ότι μπορεί κάποιος να επανέλθει στη ζωή σε ένα συγκεκριμένο χρονικό πλαίσιο μέχρι εκεί εμένα το scaling μου έκανε ότι ξέφυγε η κατάσταση. Δηλαδή ξεκίνησε να γίνει με δυο σκυλιά, τα ανέστησε για 8 και 5 ώρες.
Τα ανέστησε, έτσι. Τα ανέστησε. Τα επανέφερε. Ναι. Γι' αυτόν τα ανέστησε. Όταν κάτι δεν έχει κλινική λειτουργία και... Ναι, σωστά. Το ανέστησε. 8 και 5 ώρες. Και είπε, α, μάλλον πρέπει να βάλω έξτρα πράγματα, ξέρω εγώ, στο ζωμί που τα δίνω, για να τα επαναφέρω. και ανασταίνει το άλλο και το άλλο αρχίζει ξέρω εγώ τύπου...
Πώς, στο 12 μέρες? Όχι, στις 12 μέρες πήγε να κουνηθεί. Στο 12 μέρες κουνήθηκε. Το πήρες στο σπίτι του. Μάθαμε. Δεν ξέρουμε πόσο επιβίωσε αυτό το σκυλί. Το θέμα είναι ότι επιβίωσε. Στην χειρότερη δυνατή κατάσταση, δηλαδή σχεδόν ήταν αυτό που λέμε ζόμπιρ, έπρεπε να το ταΐσεις, δεν μπορούσε να κουνηθεί. Φυτό, ναι. Ναι, όχι, κουνιότανε λίγο, κουνιότανε.
Άλλαζε πλευρό. Φυτό μπορεί να ήταν κεφαλικά. Όταν φτάνεις σε αυτό το σημείο, δεν λες όμως ρε φίλε, πάω σε άνθρωπο. Λες, οκ, δεν μπορώ να κάνω κάτι καλύτερο και τα βράζω. Ενέα, αλλά με αυτούς τους τύπους... Επίσης δεν έκανε πειράματα σε ποντίκια ο μπρο. Ε, πού να ξέρουν. Δηλαδή τώρα σε σκυλί ρε φίλε. Θα μου πεις γιατί και τα δυο ζωάκια είναι, αλλά τουλάχιστον τα έχουν αποδεχθεί λίγο τα ποντίκια ρε παιδί μου κάποιοι που είχε.
Μπα, όχι. Κοίτα, πιστεύω ότι το βήμα του να πας σε άνθρωπο δηλώνει και αυτό που σου έλεγα στην αρχή, ότι ο μαν δεν είχε καθόλου ενσυναίσθηση. Θέλω να καταφέρω κάτι και άντε ρε παιδί μου, οκ, αυτός πάει και κάνει την πρόταση τύπου έχετε κάποιον θανατοποιητή, Λέει, οκ, άρα δεν έχει νόημα η ζωή του, οπότε φέρτε τον μου εδώ.
Ε, τι είσαι ρε. Όχι, λέει, άμα τον καθαρίσετε, δώσε τον, δεν θα του κάνεις στουπτό μας. Τι είναι αυτό. Το θέμα είναι ο μπρο ο άλλος, ο Τόμας που λέει, όπα. Θα σου πω τι σκέφτηκε ο Τόμας. Για πες. Αν ήμουν εγώ τουλάχιστον. Ποιο είναι το χειρότερο σενάριο σκέφτηκε. Λοιπόν, λέει, αυτή εδώ, ξέρω εγώ τι έκανα γιατί καταδικάστηκα γι' αυτό.
Ναι. Αν πάω σε αυτόν και με επαναφέρει. Μετά γερνάται ένα εξής ερώτημα το οποίο δεν έχει δικαστικό προηγούμενο. Αυτός θεωρείται ένοχος. Την έχει χτίσει την ποινή του, πέθανε. Αυτός ζει. Ναι, αλλά πέθανε για λίγο. Ναι, αλλά ζει. Λέει, εμείς σου επιβάλλουμε την ποινή του θανάτου. Ναι. Σου επιβάλλουμε την ποινή του θανάτου επειδή δεν είναι αναστρέψιμη.
Άμα ο άλλος ο πρώτος ο επιστήμονας τον επαναφέρει. Ναι αυτό λέω ότι δημιουργηθεί κάτι Πρέπει να ξανακάλεσαι θανάτικη ποινή Ναι δηλαδή δεν ξέρω Αλλά λέω ναι Τι θέλω να πω Θεωρητικά όχι Όταν η λογική της θανάτικης ποινής Είναι ότι αυτός ο άνθρωπος Είναι ανάξιος Να είναι σε Σε ένα κοινωνικό σύνολο Δηλαδή δεν είναι ότι Θα σε τιμωρήσω Με πόνο ή με κάτι τέτοιο Θα πεθαίνεις γιατί Αυτή είναι η λογική δεν σου αξίζει να είσαι κομμάτι ενός κοινωνικού συνόλου.
Αν σε σκοτώσω και επανέλθεις και ενταχθείς στην κοινωνία απέτυχε η λογική της αναδικής ποινής. Που έτσι κι αλλιώς είναι η λύθια. Αν το δεις όμως από άποψη επιβολής προς τίμου δηλαδή, περνάς το φανάρι με κόκκινο σε γράφει όλους 80 ευρώ. Είσαι ένοχος, πληρώνεις, τελείωσε. Εκεί ο άλλος, πέθανε, τελείωσε. ναι αλλά το πνεύμα του νόμου όμως είναι για αυτό το λόγο δεν αξίζει να είσαι μέλος του κοινωνίου απλά νομίζω ότι μιλάμε για μια ιστορία που δεν έχει καθόλου ηθική μέσα οπότε τύπου παίζει να τον αφήνουν ελεύθερο αυτόν αλλά η λογική του ήταν τέλεια γιατί σου λέει ή θα πεθάνω αλλά και θα πεθάνω τελείωσε ή υπάρχει μια πιθανότητα να στιθώ δηλαδή αν πήγαινε σε κάποιο νοσοκομείο απλά για να δεις τι κόπανος ήταν και ο ίδιος Ποιος ο Πουσδίου τώρα? Ο Θωμάς?
Όχι ο Θωμάς ρε Ο άλλος Ο Κόρνης Ο Κόρνης, ο Χόρνης Χόρνη δεν παιζευόταν καθόλου αυτος Κατώ τα κατώ ήταν Αυτός δεν παίζει να χρησιμοποιήσει πουλί ούτε για πλάκα Ούτε για κατούριμα Ούτε ούτε ούτε Λοιπόν Με καφετήρα θα ήταν Αν ας πούμε πήγαινε σε ένα νοσοκομείο Με ανθρώπους, δεν πιθυμούν που... Εντάξει, ήταν στα τελευταία τους Ναι, εκεί πάλι μπαίνει στο κομμάτι ηθική συζήτηση.
Πάντα θα μπαίνει. Αλλά οκ, είναι τελείως διαφορετικό. Απλά φαντάζομαι ότι ο ίδιος ήθελε να έχει έναν υγιέστατο οργανισμό, γιατί θα ήταν και πιο εύκολο για αυτόν να έχει μετρήσεις. Ναι, προφανώς. Οπότε πραγματικά είναι ξετσίποτος. Έναν ασθενή ο οποίος του έλειπε, άρχισε να καταστρέφονται τα όργανα του και τον ανέστηνε, Ε, πάλι θα καταστρέφω τότε όργανα που δεν διατρέφει.
Οπότε δεν... δεν... δεν σώζεται οπουθενά. Και επανέρχομαι σ' αυτό που σου είπα στην αρχή, ότι αν υπήρχε στον περίγυρό μου, σίγουρα δεν θα πηγαίναμε καλά. Δεν... Ούτε πήρες τα βία να αντιβάζει. Δεν πάρ... Δεν θέλω, δεν θέλω, ας πω. Λοιπόν, θέλω να δούμε και άλλες δυο απόψεις, οι οποίες κι αυτές μου φάνηκαν, έτσι, σαν λίγο πιο ανάλαφρο αστείο σημείο της υπόθεσης.
Το ένα είναι με τους δημοσιογράφους που ήταν σε φάση Τι που, όπα, ρεπορτάζ Τι διάτοιος κάνουν, δηλαδή, είναι κάτι γκράντε όλο αυτό Λογικό δεν είναι Ναι, οπότε πάμε να τον κάνουμε ρεπορτάζ Αλλά από την άλλη, σκέφτονται και τους συναδέλφους Τους πανεπιστημιακούς Οι οποίοι τον δείχνουν στον διάδρομο και λένε Ο τρελός που σαφεί να αναστήσει, σκυλιά Σκέψου τους μαθητές Σκυλιά του πανεπιστημίου Που, ας πούμε, μπορεί να είχαν Είναι μάθημα, άμα χρειάζεται να κάνει κάποιο τύπο επίδειξη, θα πει έλα λίγο εδώ Γιώργο, κάτσε λίγο στην καρέκλα.
Μπουνίδη ρε, μπουνίδη, εγώ φεύγω. Παπάγιου Λατζιέρη. Σκέφτονται όσο ήταν στο πανεπιστήμιο και βοηθούς. Δηλαδή πώς πάνε οι άλλοι βοηθάνε την κατεχθήκη της και κάνουν τα εφακτορικά τους, διετρυφές με τα πτυχία και τα λοιπά. τι πτυχία και πήρες θα πάω στο εργασίδιο του κ. Κόρνου στη τραμπάλα τι σε έβαλε να κάνεις εγώ λέω θα κουνάω τη τραμπάλα θα κάθομαι από την άλλη πλευρά όχι δεν θα το κάναμε τίποτα μα να αποκατευθείς στη τραμπάλα τώρα για να σε βάλει 9 να περάσεις ξέρω ε να πάρεις ένα 5 μήνυμο δεν ξέρω δύσκολο κομματάκι το κοροϊθεύαμε πολύ πιστεύω ότι καταρχήν 100% αυτό το πράγμα 20 χρόνια μετά αυτή η έρευνα θα είχε κοπεί από την αρχική λήψη της ιδέας Καλά με το που θα ακούτε λεξικιλιά τελείωνα εκεί Γενικά όλο αυτό όχι ότι δεν γίνονται τέτοια πράγματα γίνονται και δεν τα μαθαίνουμε αλλά επίσημα ας πούμε σε κάποιο πανεπιστήμιο με τέτοια δημοσιότητα νομίζω ότι θα είχε κοπεί ήδη Θεωρείς ότι κάπου κάποιος εκεί έξω σε ένα σκοτεινό καταφύλιο έχει στα χέρια του
όλη την έρευνα και όλες τις σημειώσεις του Κόρνιας και που σταθεί να κάνει το ίδιος στους ανθρώπους. Το πιστεύω. Κάποιος το έχει κάνει. Πιστεύω ότι γίνεται και τώρα. Ναι, τώρα. Ναι, ναι, ναι. Κάποιος το κάνει αυτό. Απλά δεν είναι το ίδιο. Γιατί εκείνος είναι παράνομος, δεν το διατυμπανίζει, δεν κάνει, ας πούμε, δεν δημοσιεύει τη διατριβή του, τη σκέψη του. Εντάξει, αλλά ήταν πρωτοπόρος.
Ναι. Τέλος πάντων, νομίζω ότι είναι από τα λίγα επεισόδια που βάζω πάρα πολύ μεγάλο αρνητικό πρόσημο στον πρωταγωνιστή με κανέναν νιώθω και ο Ίση σκέψτε όταν ήταν όπως ο Ίση διευθυντής εκείνο το στην Τζαπωνιά και αν είχε πάλι ο Λότιντο Κόρνις αυτοί οι δυο θα κάνανε όχι παρέα αυτή θα ήταν όλη η μέρα μπύρες μπορεί να είχα παντρευτεί και μεταξύ τους καθόλου απίθανο και να ήταν ο Κομπλε τέλος πάντων Εντάξει, νομίζω το καλύψαμε το θέμα.
Αν αφρικάρατε κι εσείς όπως εμείς, γράψτε μας ένα... Για αλήθεια, θα ήθελα να ακούσω την άποψη των χροντών. Απλά, εντάξει, λίγο κοσμιακή. Γιατί είναι, ρε παιδί μου, το θέμα ιδιαίτερο και ευαίσθητο. Ήταν ένα επεισόδιο λίγο σφινάκι, για να μην αφήσουμε πολύ μεγάλο κενό. μια ιστοριούλα έτσι ωραία, όμορφη ευχάριστη δεν θα λέγα σκοτεινή λέμε ας πούμε κάτι βανάγνωστο όταν αυτό το ακούς πως λέγεται εύυχο εύυχο είναι κάτι το οποίο ακούγεται ο κοκοίτρας ήχος καλά τέλος πάντων δεν ξέρεις τη λέξη δεν ξέρω περιέραψέ με αυτό ότι ακούγεται ρε παιδί μου γρήγορα και ευχάριστα Α, όχι ο Λένης.
Τέλος πάνω Γιώργο, μη με ζορίζεις τώρα, δεν ξέρω ελληνικά. Εντάξει, λοιπόν, μέχρι την επόμενη φορά, αναζητήστε την αλήθεια από όπου και αν προέρχεται.
Σχόλια
Χωρίς σχόλιαΣυνδεθείτε για να συμμετάσχετε στη συζήτηση
Σύνδεση για ΣχολιασμόΔεν υπάρχουν σχόλια ακόμα