#150 ΕΚΑΝΕΣ ΚΑΤΙ ΔΙΑΣΚΕΔΑΣΤΙΚΟ ΣΗΜΕΡΑ; | ΤΙ ΘΑ ΠΕΙ Ο ΚΟΣΜΟΣ ΜΕ ΤΗ ΡΟΥΛΗ ΜΠΟΥΡΑΝΤΑ
ΤΙ ΘΑ ΠΕΙ Ο ΚΟΣΜΟΣΣχετικά με αυτό το επεισόδιο
Πώς τα AI φίλτρα, τοξικά trends όπως το looksmaxxing και η άνοδος μισογύνικων online groups μάς γεμίζουν ανασφάλειες και διαστρεβλώνουν την αυτοεικόνα μας; Μήπως έχουμε εθιστεί σε πρότυπα που απλώς δεν υπάρχουν;
Η απάντηση σε αυτό το ψηφιακό χάος κρύβεται σε μια απλή, αλλά πανέμορφη ερώτηση: «Πώς πάει η μέρα σου; Πρόλαβες να κάνεις κάτι διασκεδαστικό σήμερα;»
Κάνε εγγραφή στο κανάλι και πάτα το καμπανάκι για να μην χάσεις κανένα επεισόδιο!
🪭Εγώ:
https://www.instagram.com/tithapeiokosmos
https://www.instagram.com/roulibouranta/
https://www.tiktok.com/@rouli_bouranta
🎧 Άκου το podcast και στο Spotify/Apple Podcasts!
Νέο επεισόδιο κάθε Τετάρτη🐈
Μέχρι τότε...μίλα καλύτερα στον εαυτό σου!
#τιθαπειοκοσμος #roulibouranta
Αυτόματη μεταγραφή — ενδέχεται να περιέχει λάθη.
Εντάξει, ήδη έχω αρχίσει και χάνω την προσοχή μου. Καλή, τι θα πει ο κόσμος. Καλώς ήρθατε στο podcast, τι θα πει ο κόσμος, με τη Ρούλη. Εγώ είμαι η Ρούλη. Γεια! Γεια σας, καλώς ήρθατε στο podcast, τι θα πει ο κόσμος, με τη Ρούλη. Εγώ είμαι η Ρούλη. Γεια! Πρώτα-πρώτα. Είδα ένα πολύ ωραίο βίντεο στο ίντερνετ, γιατί εκεί είναι όλα πλέον, βίντεο στο ίντερνετ.
Από εκεί μαθαίνεις τα πάντα, από εκεί παίρνεις έπνευση, από εκεί παίρνεις πληροφορίες. Ψέματα είναι αυτό, δεν παίρνεις από εκεί έπνευση. Το πόσο βίντεο στο ίντερνετ βλέπουμε καθημερινά είναι απίστευτο. Είδα ένα βίντεο στο ίντερνετ που ήταν δύο φιλανάδες και η μία χαιρέτησε την άλλη με το εξής, της λέει Did you have fun yet?
Πέρασες ωραία σήμερα? Πρόλεβες να περάσεις όμορφα σήμερα? Έκανες κάτι σήμερα που να σε έκανε χαρούμενη? Έκανες κάτι διασκεδαστικό σήμερα? Διασκέδασες σήμερα? Πρόλεβες να διασκεδάσεις? Και μου άρεσε πάρα πολύ αυτός ο χαιρετισμός. Να χαιρετίσεις κάποιον και να του πεις τι κάνεις, πέρασες ωραία σήμερα. Βρήκες κάτι να σου αρέσει σήμερα.
Τέλειο. Δεν το έχω σκεφτεί ποτέ. Δεν σκεφτόμαστε ποτέ έτσι τη μέρα μας. Σαν ότι είναι σκοπός μας να περάσουμε καλά. Ή να διασκεδάσουμε. Ή να βρούμε κάτι fun να κάνουμε. Και να χαρούμε. Γιατί δεν το κάνουμε αυτό. Μήπως είναι η κάμερα πολύ ψηλά. Μπορείς να την κατεβάσω λίγο. Μόνο με την μεταξύ. Είχε κανέναν. Δεν είναι πολύ ψηλά η κάμερα.
Μόνο για μένα. Δεν βάζουμε τη ζωή μας σε αυτή την προοπτική. Στο ότι κάθε μέρα πρέπει να κάνουμε πράγματα. για να είμαστε χαρούμενοι και να διασκεδάσουμε. Τε σκεφτόμαστε καν έτσι. Σκεφτόμαστε με το ότι πρέπει να ξυπνήσω, πρέπει να πάω για δουλειά, πρέπει το πρωί να πιω καφέ, να πλύνω τα δόντια μου, να πάω στο γραφείο, να γυρίζω το απόγευμα, να φάω, να μαγειρέψω για αύριο και να κοιμηθώ για να ξανακάνω όλη αυτή τη μέρα από την αρχή.
Δεν βάζουμε χρόνο δηλαδή στη μέρα μας για να διασκεδάσουμε. Δεν το έχουμε καν αυτό σαν προϋπόθεση για την κάθε μέρα. Και μετά, άντε να ξυπνήσεις το πρωί χαρούμενος. Ή με όρεξη να ξυπνήσεις καν. Το κράτησε αυτό το did you have fun yet. Το έχετε πει ποτέ αυτός ο άνθρωπος σας, το έχει πει ποτέ αυτός ο άνθρωπος. Καλημέρα, πέρασε ωραία σήμερα ή ακόμα.
Έχουμε ξεχάσει το βασικό λόγο που υπάρχουμε. Δεν νομίζω ότι έγινε όλο το μπιγ μπανκ και εξελιχθήκαμε από κάτι μικροοργανισμούς μέσα στη θάλασσα για να φτάσουμε εδώ πέρα και να μην περνάμε καλά. Φαίνεται ότι το να περνάμε καλά είναι το τελευταίο πράγμα που ψάχνουμε στη ζωή μας. Είμαστε τόσο θελωμένοι με το να πετύχουμε για τους άλλους. Να πετύχουμε και να βλέπουν οι άλλοι ότι έχουμε πετύχει.
Να είμαστε αποδεκτοί από τους άλλους. Να είμαστε κάτι που θέλουν οι άλλοι. Κάτι που είναι κοινωνικά κομπλέ. Να είσαι αδύνατη. Να είσαι όμορφη. να έχεις φίλους και να κάνεις αυτά που κάνουν τα παιδιά στην ηλικία σου να έχεις καλούς βαθμούς αν είσαι στο σχολείο να πάρεις πραγωγή, να παίρνεις καλά λεφτά μόνο εγώ σκέφτομαι ότι οι προσδοκίες της πραγματικότητας πλέον είναι τόσες πολλές που ξεχνάς να διασκεδάσεις δεν είναι καν αυτό το ζητούμενο δεν σε έχει ρωτήσει ποτέ κανένας αν διασκέδασες σήμερα θα σε ρωτήσω εγώ, διασκέδασες σήμερα έκανες κάτι σήμερα που να χάρηκες να σκεφτώ και να κρατήσω και κάτι.
Γιατί εγώ το σημείωσα αυτό το «Did you have fun yet» γιατί είμαι σφασή τι είναι αυτό κάτι που πρέπει να σκέφτομαι κάθε μέρα. Δεν πρέπει να σκέφτομαι κάθε μέρα αν είμαι αρκετά παραγωγική. Τι έκανα λάθος. Αν κάποιος μου κρατάει μούτρα από το 2004 να νιώσω ενοχές ή να νιώσω ότι απέτυχα σε κάτι και ότι δεν είμαι αρκετά καλή για να το κάνω αυτό.
Και γενικά όλο αυτό το φόβο που έχω μέσα μου όταν ξυπνάω που δεν ξέρω καν ότι είναι φόβος και τον ονομάζω τεμπελιά και μετά κάθομαι και κοιτάω το ταβάνι για δύο ώρες ή κοιτάω μία σειρά είκοσι επεισόδια ασταμάτητα για να μην σκεφτώ τι δεν έκανα σήμερα επειδή είμαι τεμπέλα όχι επειδή φοβόμουν να το κάνω χωρίς να ξέρω καν γιατί φοβάμαι είπα πολλά, μοιράστηκα πολλά μόνο εγώ στραγγλάρω έτσι Μόνο εγώ είδα 20 επεισόδια Δερούκη σε δύο μέρες.
Τι είναι το Δερούκη? Λαγεία, μια αστυνομική σειρά, η οποία είναι πολύ ωραία για background. Είναι έτσι σαραντάληπτο, είναι old school σειρά, ενώ βγήκε πρόσφατα. Είναι αυτές οι σειρές που βάλιζαν παλιά στιλόρισμα που είχε 20 επεισόδια. Και απλά την έβαλα, γιατί μου αρέσουν αυτά τα cop shows από ό,τι φαίνεται. Τα αστυνομικά, whatever, ενώ μισώ τους μπάτς.
απλά δεν ήθελα να δω πάλι νόμους και τάξεις special victims γιατί πολύ κακοποίηση παίζει πέρα και όσο και αν αγαπάω την Olivia Benson είμαι σε φάση αρκετά θυμάται κανένας το νόμος και τάξη το άλλο unit που έπαιζε ο Ντονόφριο μου φαίνεται λες και μιλάω για ένα λουλούδι μέσα σε μια λίμνη δεν ακούγεται σαν το ο Νούφριο τι λέω κάνει παθαίνει κεφαλικό είδατε έχω γενικές γνώσεις δεν έχω μόνο συγκεκριμένες γνώσεις ο Ντονόφριο έπαιζε λοιπόν σε μια σειρά νόμους και τάξη, το άλλο όμως στο Law and Order Criminal Intent που έπαιζε έναν τύπου οριακά φτιστικό detective ο οποίος ασχολιόταν μόνο με σοβαρά crimes και φόνους, serial killers που έμπαιναν στο μυαλό τους και τα λοιπά θυμάμαι δηλαδή μια σκηνή που είχε βρει έναν από τον τρόπο που έβαζε τον Ρακά στο πιάτο του τη θυμάμαι κι εγώ ε, φτιστικό στήμα ήταν φτιστικό αχ τι έλεγα, πού ήμουνα ας επικεντρωθούμε λίγο εκεί λοιπόν γιατί ξέρεις τι ξεχνάμε συνέχεια δεν ξέρω γιατί μιλάω έτσι αλλά ξεχνάμε συνέχεια ότι θα πεθάνουμε σε λίγο καιρό
και τι θα έχουμε να κρατήσουμε στις τελευταίες στιγμές μας λίγο μακάβριο αυτό αλλά όντως τι θα σκεφτείς δηλαδή ενώ πεθαίνεις, θα λες τουλάχιστον έχω στείλει αυτό το email στη δουλειά όχι Θα σκέφτεσαι, τουλάχιστον δοκίμασα να παίξω απεροπλάνο, δεν θα έφτασα ποτέ απεροπλάνο, αλλά μπορεί να έκανα άλλα πράγματα που δεν κάνω.
Να παίξω πάντελ για παράδειγμα. Γιατί εγώ να μην έχω παίξει πάντελ ποτέ. Γιατί κλεινόμαστε μες στα σπίτια μας. Ξέρω γιατί. Καλά δεν ξέρω απόλυτα, αλλά πολλές φορές είσαι απογοητευμένος από τα γύρω γύρω και από άλλες καταστάσεις. Έχεις από PTSD, από τραύμα, μέχρι αυτισμό, μέχρι μια κακιά εμπειρία. Αν μένεις και σε πόλη είναι πάρα πολύ δύσκολο το κοινωνικό άγχος.
Εγώ έχω καταλάβει δηλαδή. Και γενικά δεν βοηθάει πάρα πολύ που δεν μας βλέπει ο ήλιος, δεν βλέπουμε ορίζοντα, δεν βλέπουμε πράσινο, κουτουλού-κουτουλού. Τα έχουμε ξαναπεί ότι μισούμε την Αθήνα, δεν θα τα λέμε σε κάθε επεισόδιο. Αν δεν τα δείτε σημειώσεις μου πώς είναι γραμμένες, καλά. πρώτο πράγμα που έχω γράψει είναι η δύναμη των βυσιών αλλά δεν ξέρω αν θα προλάβουμε να το πούμε σε αυτό το επεισόδιο συζητούσα και με μία φίλη μου προχθές και λέγαμε ότι μετά την καραντίνα κάνουμε πάρα πολλοί άνθρωποι unmask, δηλαδή τι σημαίνει αυτό σημαίνει ότι πολλοί άνθρωποι που μπορεί να είχαν δέπη, αυτισμό διάφορα τέτοια mental thingies πριν την καραντίνα επειδή ήταν σε μία συνεχόμενη ασταμάτητη πραγματικότητα τα κρύβανε πάρα πολύ καλά αυτά για να είναι κοινωνικά αποδεκτοί, για να μην είναι περίεργοι.
Προφανώς έχουμε μεγαλώσει όλοι με το τι θα πει ο κόσμος εξω για αυτό το podcast. Οπότε πάρα πολλές φορές έχουν στον εαυτό σου σε ένα ντουλάπι για να μην σε δει κανένας πώς πραγματικά είσαι γιατί τα παιδιά είναι πάρα πολύ σκληρά και οι ενήλικες πολύ σκληροί και γενικά με το παραμικρό σου βγαίνει ένα παρατσούκλι. Δηλαδή το χωριό μου, το τι παρατσούκλια έχει ο κάθε άνθρωπος και έχουν βγει όλα από μια στιγμή αδυναμίας.
Δηλαδή μπορείς να έχεις μια μέρα κάτω και να σε βγάλουν οφτήσιας ξέρω εγώ. Ή να έχεις μια μέρα κάτω και να σε βγάλουν οχήσιας. Βλέπετε παιρνάω καλά με τον εαυτό μου, δηλαδή έτσι λέω βλακίες και χαίρομαι. Αυτά είναι intrusive thoughts, δηλαδή εγώ αυτό δεν το έλεγα τώρα, θα έσκαγα. I did a fun thing today, this is my fun thing.
Τι έλεγα για το χύσια. Κάναμε unmasking λοιπόν και το ξέρω πολύ καλά γιατί εγώ έκανα τρελό unmasking στην καραντίνα. Αφού θα πέθαινε όλη μου η οικογένεια, εγώ θα πέθαινα, δεν μπορούσα να βγω, δεν μπορούσα να πάνω στους γονείς μου. Ήτανε όλα σκατά. Άρχισα να κάνω έτσι, σαν να βγάζω τη μάσκα, σαν να είμαι ο Τζιμ Κάρι στην ομώνυμη ταινία.
Και άρχισε να βγαίνουν πάρα πολλά πράγματα. Φόβος ότι θα πεθάνω, αυτισμός. Το δέπι μου εκτύπησε κάγκελα, δηλαδή μετά δεν ήμουνα καλά. Πάρα πολλές συνειδητοποιήσεις στην καραντίνα. Πάρα πολλά πράγματα που τα ανέλεα από το παρελθόν μου, ψυχολογικά, τραύματα, το ένα το άλλο μου, βγήκανε πάρα πολλά. Και μετά την καραντίνα θυμάμαι ότι είχα ένα πράγμα, δεν μπορούσα να είμαι με πάρα πολύ κόσμο, δεν μπορούσα να είμαι με πάρα πολύ φασαρία.
Με πιάνανε κάτι κρίσης πανικούς σε συναυλίες και όταν είχα πάει στο Pride για παράδειγμα και δεν μπορούσα να διαχειριστώ τη βαβούρα. Κρίσης πανικού ήταν χαιρόμουνα πάρα πολύ, όταν χόρευα πάρα πολύ. Τρελά πράγματα, απλά ήταν το... η ψυχική μου κατάσταση, δεν ξέρω, σε μια φάση ακραία. Γιατί ήταν το unmasking, σημαίνει ότι όταν φοράς τη μάσκα και τα κρατάς όλα μέσα, τα κρατάς και απαγγελιασμένα και μετά όπως το βγάζεις αυτό, δεν είσαι έτοιμος, δεν είσαι προετοιμασμένη για το τι θα βγει. Και σίγουρα δεν είναι προετοιμασμένη και η γύρω σου για το τι θα βγει. Γιατί μέχρι τώρα τους πλασάρεις ένα άλλο άτομο έτσι. Μια άλλη πραγματικότητα.
Και μετά έχει δει κι άλλος να σου πει όπα αυτό τι είναι. Εγώ για παράδειγμα αυτό που έφτασα στην καραντίνα είναι ότι μετά την καραντίνα δεν μπορώ να φορέσω πάρα πολύ στενά μπλουζάκια εδώ στο λαιμό. Δηλαδή με πνίγει αυτό το πράγμα. Γιατί το θυμάμαι ότι ξύπναγα το πρωί ξύπναγα με κλάματα, δηλαδή άνοιγα τα μάτια μου και ήδη έκλαιγα.
Sad, ok. Ξύπναγα έτσι και έπρεπε να πάω στο γραφείο παράνομα, σε ένα τουριστικό τερό που μας βρίζανε, whatever. Ενώ ταυτόχρονα ήμουν μακριά από την οικογένειά μου, δεν είχα τρόπο να πάω, ήμουν όλοι μόνοι στην Αθήνα. Νόμιζα ότι θα πεθάνουμε όλοι, γιατί ήταν η παραπληροφόρηση υπερβολική και ο τρόμος που μας πλασάρανε, τύπου εγώ νομίζω ότι θα μπω στο μετρό και θα πεθάνω από τον αέρα.
Αλλά ξύπναγα έτσι και φορούσα μπλούζες τίσερτς, ξέρω εγώ, και θυμάμαι ότι όποιο τίσερτ ήταν λίγο πιο ψηλά εδώ στο λαιμό, τίσερτς δηλαδή που μου αρέσανε πάρα πολύ. Έχω ένα μπλουζάκι με την πούλμα. Αυτό είναι ένα από τα κύριε μπλουζάκια που μου δημιουργήσαν αυτό το πρόβλημα, γιατί ήταν έτσι λίγο στενό στο λωμό και νόμιζα ότι θα με πνίξει και πλέον δεν μπορώ να φορέσω πολύ στενομπλουζάκι με πιάνει PTSD μάλλον, δεν ξέρω θυμάμαι τη μέρα που...
Οπότε θα πω, δεν είναι παράλογο να προσπαθούμε να γυρίσουμε πίσω σε πράγματα που μας κάνουν χαρούμενος το πρόβλημα είναι ότι όσο προσπαθούμε να αντισταθούμε σε αυτό, τόσο πιο δυστυχισμένοι γινόμαστε. Όσο ακούμε τους άλλους για το τι πρέπει να κάνουμε και πώς πρέπει να είναι η ζωή, τόσο απογοητεύουμε τον εαυτό μας. Και σε κανέναν δεν αξίζει να απογοητεύει τον εαυτό του επανειλημμένα, γιατί κάποια στιγμή ο εαυτός σου μπορεί να αρχίσει να τα παρατάει και μετά δεν θες να δεις πώς είναι αυτό.
Και τι άλλο διάβασα σήμερα και μου άρεσε πάρα πολύ. Το κλειδί είναι στη δράση, δηλαδή όταν νιώθεις ότι δεν κάνεις τίποτα και ότι προχωράει η ζωή σου και όταν έχεις μπλεχτεί σε μία δίνη φόβου που την έχεις βαφτίσει για τεμπελιά γιατί αφού δεν κάνεις τίποτα, τεμπέλσεις. Αυτό δεν σου λέγανε όλη τη ζωή, ότι είσαι τεμπέλης.
Δεν είσαι τεμπέλης, είσαι βοηθισμένος άνθρωπος. Και σε έχει πιάσει μια παράλυση, αυτό το executive παράλυσης, είναι ουσιαστικά η δυσλειτουργία του να παίρνεις αποφάσεις και να κάνεις πράγματα. Είναι ένα mental block, παιδί μου. Σε μπλοκάρει κάτι στο κεφάλι σου, σε παγώνει δηλαδή, και δεν σε αφήνει να αρχίσεις ή να ολοκληρώσεις διάφορα πράγματα που πρέπει να κάνεις.
Και θες και πάρα πολύ να τα κάνεις. Αυτό το πράγμα είναι υπερφόρτωση του συστήματος του κεφαλιού σου. Είναι υπερχλούμπαμα δηλαδή του συστήματος που διαχειρίζεται τα πάντα στο κεφάλι σου. Ωραία. Μπορεί να αρχίσεις να σκέφτεσαι, ειδικά άμα έχεις δέπει, ξυπνάς, αρχίσεις να σκέφτεσαι τι έχεις να κάνεις, βρίσκεις ένα βουνό πράγματα και μετά παραλύει όλο το σύστημα και λες από το να αποτύχω σε όλα αυτά καλύτερα να μην κάνω τίποτα ώστε να μην φάω την κρυάδα ότι θα αποτύχανα οπότε θα κάτσω το σπιτάκι μου και δεν θα κάνω τίποτα θα κοιτάω το ταβάνι been there, done that, also many years oh my god γάμισέ τα και φυσέ τα γενικά είναι η φάση πολλές φορές σε άλλα νέα έγινε ένα θέμα τώρα στο instagram αυτές τις μέρες με το metamnews δεν ξέρω ποιος το παρατήρησε.
Το MetaMuse ήταν ένα νέο future του Instagram, το οποίο τι έκανε, έδινε την άδεια στους χρήστες να επεξεργάζονται με AI φυσικά εργαλεία τις φωτογραφίες όλων των χρηστών στο Instagram. Δεν χρειαζόταν δηλαδή εσύ να έχεις δώσει άδεια στη Meta να πάρει τη φωτογραφία που έχεις στο προφίλ σου κτλ. στο Instagram και να τη χρησιμοποιήσει κάποιος άγνωστος στο Albuquerque και να φτιάξει μια οτιδήποτε φωτογραφία δικιά σου.
απλά έβγαλε αυτή τη λειτουργία και λέει καλά να περάσετε. Και ευτυχώς σε τρεις μέρες μόνο αυτό το πράγμα το χαιρετήσαμε δηλαδή το κατεβάσανε από την ίδια τη μέτα γιατί έγινε ένας χαμός από τους χρήστες γιατί ξαφνικά χωρίς συνένεση, συνένεση είναι μεγάλη λέξη εδώ μπορούσε να πάρει ο καθένας τη φωτογραφία σου και να την κάνει ό,τι θέλει.
Και τώρα είμαστε μεγάλα παιδιά, δεν μπορούμε να πιστευτούμε το καθένα να κάνει ό,τι θέλει στη φωτογραφία μας γιατί ειδικά άμα είσαι γυναίκα ή παιδί, αυτό η σκέψη είναι τρομακτική. Έτσι, δυστυχώς οι άντρες δεν τα κάνουν μεταξύ τους. Να πάρει μια φωτογραφία ενός άλλου άντρα να κάνει παπαριές, θα τα κάνει συνήθως με γυναίκα ή ένα παιδί.
Creepy! Όπως έχουμε δει ότι το AI κάνει πάρα πολύ. Έκανε και στο Twitter με τον, πώς τον λέγανε αυτό το AI του Twitter, τον Claude. Ε, δεν μπορώ να ξέρω και όλα τα ανώματα του AI. τι είναι γκόμενή μου το AI, να ξέρω και τα τηλέφωνα τους απ' έξω. Εντάξει, το θυμάστε αυτό που μαθαίναμε τηλέφωνα απ' έξω από τα γκομενά και μας όταν ήμασταν μικρά.
Πόσες φορές όμως το κάνεις, το κάνεις μία, το κάνεις με τον πρώτο, το κάνεις με τον δεύτερο, το κάνεις με τον τρίτο. Ε, κάποια στιγμή όπως σε χωρίσανε όλοι αυτοί και σε πληγώσανε πάρα πολύ βαθιά, λες, σιγά με ξαναμάθω κινητό τηλέφωνα απ' έξω. Μόνο του πατέρα μου και της μάνας τα ξέρω και το παλιό σταθερό που είχαμε στο σπίτι.
Τέλος. Αυτό. Τι μάθω εγώ. Κάθομαι να μαθαίνω κάθε δύο χρόνια θα ήθελα να πω. Αλλά δύο μήνες ανάλογα πόσο βγαίνεις και πόσο κάνεις και ρένς. Μπορεί να είναι και ένα εβδομάδα. Θα κάθεις κάθε εβδομάδα να μαθαίνεις νέο τηλέφωνο απ' έξω. Όχι. Πούλω λοιπόν στο μεταμνιούζ. Γιατί παιδιά δεν θέλουμε το AI να μας κάνει τέτοια πράγματα.
Με την ρομποτική σκούπα την πήραμε 400 ευρώ. Δεν κάνει τίποτα. Δηλαδή πήραμε ρομποτική σκούπα για να με αναγκάζει να σκουπίζω εγώ. Μπορείτε να διενοηθείς. Αφού βλέπω το χάλι που κάνει, παίρνει τις τρεις από τα γατιά και αντί να τις ρουφήξει, τις μαζεύει σε μια γωνία. Και μετά εγώ βλέπω αυτό και λέω πρέπει να σκουπίσει.
Να έχουμε ρομποτική σκούπα να βάζει πλαντήριο και να πλώνει το ρούχα. Δηλαδή τέτοια πράγματα θέλουν να κάνει η ρομποτική σκουπά, το AI. Θέλουν να κάνει τέτοια πράγματα. Να βάζει πλαντήριο, να πλώνει ρούχα, να μου μαγειρεύει, να μου βοηθάει να μου λέει σήμερα θα φας φακές, θα τις φτιάξω εγώ μισό λεπτό. Πώς σε έφτιαχνε η γιαγιά σου έτσι.
Πάλις πληροφορίες εδώ και θα τις αναπαράγω. Δεν θέλω να παίρνεις φωτογραφίες μου και να τις αλλοιώνει και να τις κάνει αλλιώς ή να μου βάζει φίλτρα να φαίνομαι πιο αδύνατη. Δεν ξέρω εγώ, αυτό είναι το καλύτερο σενάριο. Αλλά και αυτό είναι ήδη πάρα πολύ προβληματικό. Γιατί άμα βλέπω τον εαυτό μου πιο αδύνατο συνέχεια ή αυτό το πρόβλημα που ήταν με τα φίλτρα μορφιάς όταν είχαν ξεκινήσει πριν κάποια χρόνια.
Θυμάστε με το Snapchat και όλα αυτά που υπήρχαν αυτά τα φίλτρα. Σε αδυνατίζανε ουσιαστικά στη μουρή. Ρε παιδί μου πήγαινες να κάνεις τη δοραφή και χρονικά έσουν 7 κιλά λιγότερα. Τι με παίρνει κάποιος τηλέφωνο. Ποιος. Παρακαλώ. Τώρα που έλεγα λοιπόν για όλα αυτά τα πώς αλλοιώνεται η πραγματικότητά σου αν βλέπεις τον εαυτό σου από φίλτρα, δυνατίσματα κτλ.
Έτυχε να με πάρουν από ένα κέντρο αισθητικής στο Αγρήνιο ότι έχω κερδίσει ένα δώρο. Πού με βρήκανε αυτοί και πώς κέρδισα εγώ ένα δώρο. αφού δεν, τι να κάνω, τατουάρ φρυδιών να βάλω φρυδιά, να κάνω τύπου το ένα να είναι πιο ψηλό, να είμαι συνέχεια έτσι με την απορία, δεν ξέρω, τέλφωνο, λοιπόν συγγνώμη που σήκωσα το τηλέφωνο, αλλά τι να κάνω να το αφήσω να χτυπάει και να με έτανε καμιά σοβαρή δουλειά δεν πιστεύω να είναι ένα τέτοιο που είχα πάει, είναι τώρα αυτή η ώρα για να το ψάξω αυτό, όχι θα πω λοιπόν, ωραία, πουλ, έλεγα για τις ανασφάλεις και πως τα social δεν μας βοηθάνε σίγουρα στο να μην είμαστε ανασφαλείς και πως το AI ούτε αυτό μας βοηθάει να μην είμαστε ανασφαλείς γιατί άμα δώσεις το AI μια φωτογραφία σου και του πεις φτιάξε μου αυτό και αυτό θα σε κάνει αψεγάδια στη μουνάρα.
Δηλαδή πραγματικά είμαι από μόνη μου μουνάρα και ας έχω και 5 κιλά παραπάνω και ας έχω και πόρους και σπυράκια και τρίχη στη μουρή. Όλα αυτά τα πράγματα είναι ανθρώπινα. Θα ξεχάσουμε πως είναι ο άνθρωπος Στο τέλος της μέρας Αλλά είμαι έξαλλη γιατί Αδυνατόν να φανταστώ πως είναι να μεγαλώνεις τώρα Γιατί ειδικά όταν μεγάλωνα εγώ Από τότε ήμασταν σε πάρα πολύ δύσκολη φάση Γιατί είχαμε τα supermodels Είχαμε όλα τα παιδευτικά Απλά το photoshop είχαμε και τότε είχαμε και basic photoshop Και χάνεσαι το μυαλό σου Νόμιζες ότι όλες είναι ψεγάδιαστες Με ούτε μια τρίχα πόρους Δηλαδή εγώ που ήμουν μελαχρινή είχα πάντα πολύ τριχοφία.
Είχα πάντα το ανθρώπινο, λίγο κοιλίτσα, που σιγά τη κοιλίτσα και αδύνατη είμαι. Δηλαδή αν εγώ σκέφτομαι ότι είμαι χοντρή, πόσο μάλλον ένα κορίτσι το οποίο έχει παραπάνω κιλά από μένα, αυτό τι πρέπει να σκέφτεται για τον εαυτό του. Ότι εγώ δεν αξίζει να υπάρχω καν, μπάγια, φεύγω. Δεν ξέρω, είναι λίγο τρομακτικό να σκέφτεσαι πώς ο κόσμος αντιλαμβάνεται τον εαυτό του και ειδικά οι γυναίκες δεν μπορούμε να κερδίσουμε με τίποτα νιώθω.
Και μεγαλώνεις κάποια στιγμή και λες κάτσε ρε φίλε, αυτά όλα πώς άρχισα να τα σκέφτομαι και να τα πιστεύω για μένα. Ήταν οι άνθρωποι γύρω μου, ήταν τα μέσα ενημέρωσης που με κάνανε έτσι. πώς ξαφνικά έκανε κάποιος bullying μου, είπε κάποιος κάτι μια μέρα και άλλαξε όλη μου η εικόνα για τον εαυτό μου πώς έχω φτάσει στο σημείο και δεν θυμάσαι ακριβώς γιατί είναι όλα αυτά μαζί και τώρα έχω δει ότι οι άντρες έχουν αρχίσει να έχουν τέτοια προβλήματα με εμάς γιατί ξέρουμε όλοι ότι μέχρι τώρα ήταν κομπλέ για έναν άντρα να έχει την κοιλίτσα του, να έχει την καραφλίτσα του και να τα έχει όλα αυτά και απλά να είναι αστείος με χιούμορ και να έχει οποια κοπέλα θέλει.
Να έχει λεφτάκι καλά, γιατί αυτό είναι ένα πάρα πολύ πάλι θέμα με το οποίο έχουμε μεγαλώσει, ότι όλες οι γυναίκες είναι gold diggers πλέον. Αλλά να πω κάτι, ποιος έφτιαξε αυτό το σύστημα, οι άντρες. Δηλαδή οι άντρες μας κλείσανε μέσα στο σπίτι μας, τώρα θα κάνω ένα feminist rant, μας κλείσανε μέσα στο σπίτι μας, χωρίς κανένα δικαίωμα συσογικά, και δεν μιλάω για τώρα, 2026, Μιλάω για όλο αυτό που έχουμε περάσει μέχρι τώρα που δεν μπορούσε να έχεις, ξέρω εγώ, πριν μερικά χρόνια δικό σου τραπεζικό λογαριασμό.
Μας είχαν μέσα στο σπίτι, κλεισμένες. Μας λέγανε και οι κολιντικές ότι στέλνουμε για τα λεφτά. Άσε με να έχω δικά μου λεφτά και δεν θα έχουμε κανένα τέτοιο θέμα. Τέλος πάντων, sorry, κλείνω παρένθεση. Αυτό που έχω δει όμως πρόσφατα είναι ότι και οι άντρες μόνοι τους είδανε εμάς που είμαστε μέσα στην πατριαρχία ντάλαφουλ και πως έχουμε μισογυνισμό και για τον εαυτό μας και για την άλλη και είπανε λοιπόν αυτό το θέλω και εγώ ναι παρακαλώ βάλτε μου και εμένα ένα κιλό τέτοιο και ξεκίνησε έτσι το looks maxing ότι πρέπει να είναι ο άλλος δεν ξέρω κούκλος να πηγαίνει γυμναστήριο να είναι πολύ όμορφος να μην έχει πόρους να έχει μαλλιά ότι η αξία του να είναι άρκετα συνδεδεμένη με την εμφάνισή του πολύ χαζό αντί να πάμε πίσω από αυτό και να πούμε ότι το ανθρώπινο είναι να φαίνεσαι έτσι και όχι να είσαι αψεγάδιαστος και τέλειος και ότι η αξία ενός ανθρώπου δεν μετριέται από την εξωτερική εμφάνιση αλλά από τις πράξεις του και από τον εξωτερικό του κόσμο τι ξέρεις τι κάνουμε
λουκς μάξινγκ, κάτσε να το ψάξεις αλλά αυτοί οι άντρες είναι αυτοί οι άντρες οι οποίοι θεωρούν ότι όλες οι γυναίκες η αξία τους είναι μόνο η εμφάνισή τους και ότι ζηλεύουν τις γυναίκες και θεωρούν ότι ό,τι έχουν καταφέρει οι γυναίκες είναι επειδή είναι ωραίες υποτίθεται. Και αυτό όλο ισχυροποιεί πάρα πολύ το pretty privilege γιατί προφανώς είμαστε σε μια κοινωνία που οι πιο όμορφοι τυπικά σεσογικά άνθρωποι έχουν πρισσότερα προνόμια.
Προφανώς το ξέρουμε από το σχολείο. Άμα είχες τρίχες σου κάνουν bullying. Άμα δεν είχες τρίχες ήσουν το cute κορίτσι που το θέλουν όλα τα γόρια. Άμα είχες τρίχες και ήσουν και το cute κορίτσι, κάποια στιγμή μπερδεύω τον εγκέφαλός και ληστορεμένα γιατί με θέλουν. Με θέλουν μόνο... Το Luxe Maxing είναι μια διαδικτυακή τάση αυτοβελτίωσης και αισθητικής που εστιάζει στη μηγιστοποίηση της εξωτερικής εμφάνισης.
Χωρίζονται στο Soft Maxing, υγιεινή περιποίηση γυμναστική, και στο Hard Maxing, πλαστικές επεμβάσεις. Απαιτείτε προσοχή καθώς μπορεί να δημιουργήσει μία ληθιές προσδοκίες. Αυτά τα παιδιά που ασχολούνται με αυτά τα πράγματα και έχουν φτιάξει αυτά τα πράγματα είναι τα παιδιά που στην καραντίνα πηγαίνουν σχολείο. Γιατί δεν είχαν επαφή με τον πραγματικό κόσμο.
Ήταν μόνο online συνέχεια. Και όταν είσαι μόνο online συνέχεια, είναι πολύ εύκολο να κάθεσαι να ποζάρεις σε μία κάμερα συνέχεια και να πάρεις την τέλεια πόζα και να μην αφήσεις την ευολοτότητά σου να φανεί στους άλλους ανθρώπους. Και μετά από ένα σημείο και εσύ ο εαυτός σου ίδιος αρχίζει να βλέπει τον εαυτό σου έτσι συγκεκριμένο και οτιδήποτε άλλο πέρα από αυτό είναι λάθος.
Ένα φίλτρο άμα βάλεις, εγώ, εγώ βάζω φίλτρο, ναι, δεν λέω ψέματα. Έχω βάλει ένα φίλτρο το οποίο κάνει λίγο πιο soft τη μούρη μου από την άποψη ότι δεν μου αρέσει πάντα να βλέπω τους σπόρους μου ή τους μαύρους μου κύκλους όταν θέλω να βγάλω μια φωτογραφία. Ήδη βγάζω πάρα πολλές φωτογραφίες καθημερινά και δεν ανεβάζω καμία, γιατί είμαι ασφαλής.
Και εγώ είμαι άνθρωπος, εντάξει, προφανώς. Ή δεν θέλω να... Δεν ξέρω τι. Δεν ξέρω. Με πιάνει ένας μηδενισμός. Και λέω, δεν μου αρέσει τίποτα, είμαι χάλια. Δεν ανεβάζω τίποτα σήμερα. Και προσπαθώ με πάρα πολλή προσπάθεια και επιμονή να ανεβάζω κάποια πράγματα χωρίς να τα περνάω από 300 δεκοπτάκια δεν είμαι αρκετά καλή, δεν είμαι αρκετά όμορφη δεν είμαι αρκετά τι και για ποιον κιόλας δεν είμαι αρκετά γαμώ το κερατό μου αυτό το podcast, το επεισόδιο είναι all over the place αλλά νομίζω ότι συνονόμαστε αρκετά και προσπαθώ και λέω όχι ανέβασέ το και μην το ξανακοιτάξεις τι θα γίνει, θα σου πει κάποιος πως είσαι έτσι μωρή αγκούρο, θα στο πει αυτό το κάποιο, αλλά αυτός θα στο πει οτιδήποτε και να ανεβάσεις. Δεν έχει καν να κάνει με σένα.
Και συνήθως δεν είναι άντρας. Έκανε τώρα μια πολύ ωραία συνέντευξη το Channel 5. Το Channel 5, αν το ξέρετε, είναι ένα ωραίο YouTube channel που είναι ένας independent δημοσιογράφος, ένας τυπάς. Έγραψα Channel 5 και με έγραψε Chanel νούμερο 5. Ένας τυπάκος, ο Andrew Gallaghan, ο οποίος πραγματικά ίσως είναι και από τους τελευταίους άξιους δημοσιογράφους της Αμερικής. Είναι ένα νέο παιδί το οποίο γυρνάει όλη την Αμερική και κάνει βδίτε το στο YouTube.
Έχει πάρα πολύ ενδιαφέρον content. Και πήρε συνέντευξη από έναν αντιπάτορα πρόσφατα για το luxe maxing. Anyway, αντί να βρίσκουμε όλοι τρόπους να αγαπάμε πιο πολύ τον εαυτό μας και να είμαστε πιο αυθεντικοί, που νομίζω ότι αυτό είναι και η μόνη λύση πλέον σε αυτή τη δυστοπία που ζούμε, γιατί πλέον δεν ζούμε στην πραγματικότητα, ζούμε στη δυστοπία, γίνεται τόσο γρήγορα η εξέλιξη της τεχνολογίας που δεν προλαβαίνουμε να βάλουμε κανόνες.
Και εγώ είμαι ένας άνθρωπος ο οποίος από το σχολείο σκεφτόμουν ότι είμαι ένας αναρχικός άνθρωπος. Απ' την άποψη όμως της αναρχίας στην ουτοπία. Όχι της αναρχίας ίσως με το πώς το αντιλαμβάνεται ο καθένας. Γιατί για να είμαστε αναρχικοί και να ζούμε όλοι χωρίς κανόνες κτλ. Πρέπει όλοι να ψυχοθεραπευτούμε φουλ πρώτα. Αλλιώς δεν είμαστε άξιοι για τίποτα τέτοιο.
και να έχουμε έμπαθο και σεβασμό ο ένας στον άλλο. Αλλά είμαστε πάρα πολύ μακριά από εκεί. Πάμε τρέχοντας προς την άλλη κατεύθυνση. Εξελίζονται τόσο πολύ τα πράγματα πλέον που δεν προλαβαίνουμε να βάλουμε ένα κανόνα για να προστατέψουμε τους αυτούς μας. Αντί το AI μπορεί να πάρει μια αυτογραφία σου και να σε βγάλει γυμνή ξαφνικά και έτσι ερχόμαστε στο επόμενο θέμα μας που είναι το τσίλι καφενείο.
Και ίσως θα κλείσουμε και με αυτό και θέλω να φάω και έχει περάσει και ένα μισάωρο και δεν θέλω να αναλύσω πάρα πολύ το Chili Café και αν δεν το κάνω θα το κάνω και σε άλλο επεισόδιο το Chili Café και όποιος δεν κάθεται κάτω από μια πέτρα και δεν το ξέρει είναι ένα γκρουπ στο facebook στο οποίο άντρες άντρες δεν θέλω να προσβάλλω και τους άντρες δηλαδή γιατί υπάρχουν και κάποιοι καλοί άντρες ναι το πιστεύω τους έχω δει, τους έχω γνωρίσει τους έχω στη ζωή μου στο οποίο λοιπόν άντρες μπαίνουν και ξεφτυλίζουν τα πάντα, τις γυναίκες κυρίως.
Με έχουν βάλει πάρα πολλές φορές στο τσίλι καφενείο. Παίρνουν τα βίντεό μου, τα βάζουν στο τσίλι καφενείο για να με κράξουν και να με βρήσουν και να πουν ότι θέλουν να με σκοτώσουν ή να με... δεν ξέρω τι. Πάρα πολύ ωραία πράγματα, είδατε. Είναι μια ωραία ομάδα μεταξύ ανθρώπων που προάγει την αγάπη. Κλαίω. Και πέρα από γνωστές γυναίκες με δημόσιο λόγο κτλ σίγουρο θα σε πάρουν και θα σε βάλουν στο τσίλι καφενείο.
Έβαλες μια οφθογραφία απλά και κάθεσαι δημήνη φουλ στη δουλειά σου, δηλαδή θα σε πάρουν και θα σε βάλουν στο τσίλι καφενείο. Και θα γίνει από κάτω ο οχετός. Άνθρωποι οι οποίοι απορώ, ζουν ανάμεσά μας, μπορεί να τους ξέρουμε, μπορεί να είναι ο καφεντζίς οπουπάς το πριν να πιεις καφέ, μπορεί να είναι ο αφεντικός στη δουλειά σου, μπορεί να είναι ο γκόμενος μιας φίλης ο ή ο πατέρας της, Δεν ξέρω, είναι creepy και crazy και full scary όλο αυτό.
Αλλά αυτοί οι άνθρωποι περπατάνε γύρω μας, μας μιλάνε ενδεχομένως. Τους ξέρεις, τους ξέρω και δεν τους ξέρω ταυτόχρονα. Τέρατα της κοινωνίας μακριά τους χωρίζει μια λάθος στιγμή από έγκλημα, γιατί δεν πρέπει να είσαι καλά για να φέρεσαι έτσι και να μιλάς έτσι. Αν θέλετε να δείτε τον οχιετό της πραγματικότητας πίτες στο Τσίλι Καφενείο, έχουν links για το Telegram.
φωτογραφίες άπειρων γυναικών τις οποίες τις κράζουν ή λένε ότι θέλουν να τις πηδήξουν που όταν λένε να τις πηδήξουν ενώ τις βιάσουν προφανώς γιατί δεν είναι συναιρετικό όλο αυτό και γενικά ο πλήρης εξευθελισμός της ανθρώπινης πραγματικότητας βρίσκεται εκεί μέσα απορώ γιατί δεν τις έχουν πιάσει οι αστυνομικοί όλους να τους βάλουν μέσα θα μου πεις φλέω σιγά μην γινόταν αυτό εδώ καταδικάστηκαν οι δύο αστυνομικοί που βιάσαν την κοπέλα στο α τάφω μόνιας ο τρίτος δεν κατακάθιε γιατί αυτός δεν φταίει απλά κράταγε τσίλιες γελάω για να μην χτυπήσω και βάλω στον τοίχο προφανώς βάλω αντιμετωπίση τους αστυνομικούς και τώρα πριν έβλεπα κάποια πράγματα που είπε ο δήμαρχος ναυπλίου μπορώ να κάνω λάθος και να μην ήταν του ναυπλίου ο ένας δήμαρχος τέλος πάντων και έλεγε ότι α όχι αυτό ήταν για άλλο απλά έχω μπερδέψει στους αστυνομικούς γιατί είναι οι περισσότεροι για τον Μπούτσο και λίγο μπερδεύομαι από τα τόσα εγκλήματα που κάνουν οι αστυνομικοί πλέον.
Έλεγε ένας για αυτούς τους άλλους αστυνομικούς που προβολήσανε αυτό το παιδί. Το οποίο του προβολήσανε τύπου 12 φορές το κεφάλι. Κάτσε να δω. Στο Άργος. Μπράβο. Ο δήμαρχος του Άργος βγήκε, σαν σκουπίδι. Γύρκε αυτός και είπε ότι καλά κάνανε οι αστυνομικοί και ποιος αφήνει το παιδί του αν έχει πρόβλημα να κυκλοφορεί στον δρόμο.
Τέλος, τώρα τι νόημα έχει να βρήσει αυτόν τον τύπο. Τον έχει βρήσει η πραγματικότητα της όπως είναι σαν γαμώτο σπίτι του. Κλαίω που λένε ότι οι αστυνομικοί προσπάθησαν να προστατευτούν και να τον εκφοβήσουν ενώ τον πυροβόλησαν στο κεφάλι, από πίσω, ενώ αυτός έτρεχε και τον πυροβόλησαν πάνω από 7 φορές. Από το σημείο του περιστατικού οι αρχές έχουν συλλέξει 16 κάλκες, τέλειο φανταστικά.
Οπότε τον πυροβολήσανε αυτόν τον άνθρωπο από πίσω, τρέχοντας αυτός από την πλάτη του, δηλαδή τον πυροβολήσανε από την πλάτη, ούτε στον πόλεμο δεν πυροβολούν από την πλάτη, δηλαδή είναι για δειλούς αυτό το πράγμα. Η αστυνομία αν πάθω τίποτα είναι το τελευταίο μέρος το οποίο θα πάνε να ζητήσει βοήθεια. Αυτό είναι το... γιατί πρώτον φοβάμαι να μην βιαστώ επειδή είμαι και γυναίκα και αν κλειτώσω από το βιασμό, το πιθανότητα είναι να με σκοτώσουν με κάποιο τρόπο γιατί μπορούν να σε τρομάξουν με τα ρόζου μαλλιά.
Μπα! Κλείνοντας το επεισόδιο θα πω ότι το αντίδοτο σε όλα αυτά είναι το whimsy. Τι είναι το whimsy, Ρούλη? Και γιατί μιλάς αγγλικά. Γιατί οι λέξεις δεν υπάρχουν στα ελληνικά γαμοτοκερατό μου, εμείς που εφίβραμε τη γλώσσα. Το Wimsy είναι η φαντασία. Η φαντασία, η παιχνικιάρικη διάθεση, το ανάλαφρο χιούμορ, όλο αυτό που λέγαμε πριν.
Να κάτσεις μια μέρα σπίτι σου και να κάνεις λουλούδια από χαρτί. Θυμάστε ότι όταν ήμασταν μικρά που υπήρχε φούλοι αυτό το Wimsy γιατί δεν είχαμε όλα αυτά τα κομπιούτερ και τις παπαριές. Και η γιαγιά σου έψαχνε τρόπους να σε κάνει να χαίρεσαι. Μπορεί να έπαιρνε κουμπιά και να τα έρευε πάνω σε κούκλες και να ήταν αυτά ξαφνικά τα μάτια της κούκλας.
Εγώ όταν ήμουν μικρή έπαιζα φοβελή με κούκλες και έρευα εγώ ρουχαλάκια για τις κούκλες. Έπαιζα με χώμα και έφτιαχνα τούρτες από χώμα. Ξέρετε πόσο μου λείπουν αυτά τα πράγματα. Αυτή ήταν η ευτυχία μου και αυτή θεωρώ ότι είναι γενικά η ευτυχία. το να βγαίνεις έξω με τους φίλους σου να χαμογελάς, να χαίρεσαι και να τραγουδάς και να κάνεις πράγματα με τα χέρια σου.
Πότε ήταν η τελευταία φορά που πήρες ένα ένα χαρτί ρε παιδί μου whatever και έκανες σχεδιάκια και ζωγράφησες χωρίς να περιμένεις κάποιο αποτέλεσμα χωρίς αυτό να πρέπει να το κάνεις κάτι ή να βγάλεις λεφτά από αυτό ή να πρέπει να το δείξει κάποιον να σου πει μπράβο πολύ ωραίο. Να το κάνεις για σένα μόνος σου σε ένα δωμάτιο κάτι σήμερα που να σε χαροποίησε, πρόλαβες να το κάνεις ή ακόμα.
Πρέπει να ζούμε την κάθε μέρα μας, λες και αυτός είναι ο σκοπός της ημέρας, να κάνω αυτό το ένα πράγμα που θα με κάνει χαρούμενη. Αλλιώς καταλήγουμε να καθόμαστε σπίτι μας όλη μέρα και θα το πω εγώ που κάθομαι πάρα πολλά χρόνια σπίτι μου όλη μέρα, δεν κάνω τίποτα, υπερβάλλω και πάλι, αλλά κρατήστε λίγο χώρο για να πω και εγώ τα παραπονά μου.
Γιατί ξυπνάω το πρωί και δεν ξέρω τι πρέπει να κάνω. Αλλά αυτό που σίγουρα μου έχει περαστεί είναι ότι δεν πρέπει να περάσω και καλά. Ότι δεν είναι αυτός ο σκοπός της ημέρας μου. Είναι οτιδήποτε άλλο εκτός από αυτό. Αλλά προχθές που άκουσα αυτό το πράγμα στο βίντεο στο ίντερνετ, με έβαλε σε σκέψεις ότι πρέπει να αλλάξω δραματικά τη ζωή μου.
Θα μου πεις και πόσες αλλαγές να κάνεις άνθρωπος. Ναι, αλλά και πάλι. Και που καλλιτέχνηση έχω γίνει. Και που έχω αφήσει το 9 με 5. Και που έχω βάλει τα όρια στους γονείς μου. Και που έχω ορχίσει να αγαπάω τον εαυτό μου περισσότερο. Και να του μιλάω καλύτερα. Και πάλι δεν είμαι χαρούμενη. Οπότε, γιατί δεν είμαι χαρούμενη.
Γιατί υπάρχει κάποια προσδοκία για τον εαυτό μου. Ότι εγώ πρέπει κάτι να κάνω για να είμαι χαρούμενη. Που και να το κάνω, επειδή το έχω κάνει. Δεν θα είμαι και πάλι χαρούμενη. Οπότε, μήπως κάθε μέρα να ξυπνάω. Σαν να είναι να πάω εκδρομή με το σχολείο και να λέω τι θα κάνουμε σήμερα για να ξέρουμε στο τέλος της μέρας ότι χαρήκαμε και διασκεδάσαμε και περάσαμε καλά.
Σήμερα για παράδειγμα θα πάω στη Florence in the Machine. Χαίρομαι πάρα πολύ γι' αυτό. Προφανώς είναι τρίτη και γράφεται επεισόδιο σήμερα τελευταία στιγμή. Προσπαθώ να το αλλάξω. Ναι, θα πάρει λίγο χρόνο. Ναι, πρέπει να είμαι σκληρή με τον εαυτό μου. όχι πρέπει να είμαι επίκης και να πω στον αυτό μου μπράβο, σ' αγαπάω πάρα πολύ, κάνε ότι γουστάρεις και παίρνα καλά ένα καλοκαίρι.
Και αφού μίλησα τόσο γρήγορα και πεινάω πάρα πολύ γιατί έχει πάει τρεις η ώρα και θα πάω και φλόριν σήμερα, last minute, είμαι πάρα πολύ χαρούμενη. Και αφού είπα και όλα αυτά τα πράγματα, τα οποία θα τα ξανασυζητήσουμε την άλλη εβδομάδα, αυτός ήταν ο χρόνος μας για σήμερα. Ας κρατήσουμε αυτό, ας κρατήσουμε την χαρά σαν να είμαστε παιδιά.
κάθε μέρα λοιπόν βρες λίγο χρόνο γιατί έχουμε πάρα πολύ χρόνο απλά όταν το χαλάμε σε βλακίες μας φαίνεται ότι δεν έχουμε καθόλου χρόνο βρεις λίγο χρόνο λοιπόν κάθε μέρα να κάνεις ένα πράγμα για τον εαυτό σου που θα σου κάνει να χαμουγελάσεις δεν ξέρω τι κάνει ο καθένας δεν ξέρω με τι χαροποιείται το κάθε άτομο απλά ας ψάξουμε να γυρίσουμε πίσω σε αυτό τι μας έκανε χαρούμενος παιδιά πως μπορούμε να φέρουμε αυτό στην ενήλικη ζωή μας Ευχαριστώ πάρα πολύ για την παρέα Σε λατρεύω, σε αγαπάω πάρα πολύ Είσαι υπέροχη, υπέροχος, υπέροχο Και μπορείς να κάνεις τα πάντα Οπότε μπορείς σίγουρα να τη διασκεδάσεις Και να περάσεις καλά, το αξίζεις Γι' αυτό είναι η ζωή Φιλάκια πάρα πολλά, τα λέμε την άλλη Τετάρτη Bye και να δώσεις εκεί πέρα λιγάκι την προσοχή σου.
Αυτά, πάω να φτιάξω ένα χοντόγνωφο.
Σχόλια
Χωρίς σχόλιαΣυνδεθείτε για να συμμετάσχετε στη συζήτηση
Σύνδεση για ΣχολιασμόΔεν υπάρχουν σχόλια ακόμα