Skip to content
PodBase
Ένα όμορφο over-sharing για κλείσιμο | Το Φρατζόλι Podcast #108

Ένα όμορφο over-sharing για κλείσιμο | Το Φρατζόλι Podcast #108

Το Φρατζόλι Podcast
Ιούλιος 29, 2026 00:28:04 Σεζόν 3 Επεισόδιο 108
Συνδεθείτε για να δηλώσετε αν σας αρέσει
Συνδεθείτε για να δηλώσετε αν σας αρέσει
Προσθήκη σε Λίστα Επεισοδίων
Αποθηκεύστε αυτό το επεισόδιο σε λίστα.
Όνομα Λίστας

Σχετικά με αυτό το επεισόδιο

Άλλη μια σεζόν φτάνει στο τέλος της. Σας ευχαριστώ που ήσασταν εδώ, και ελπίζω να μείνετε και του χρόνου. Μέχρι τότε, ακόμα ένα επεισόδιο <3

.

Ένα podcast για καθημερινότητα, επικαιρότητα και γάτες.

Είμαι ο Θανάσης Γκατζόλης, είμαι σταντ-απ κωμικός από τη Θεσσαλονίκη και αυτό είναι το podcast που εγώ και η γάτα μου προσφέρουμε στην ανθρωπότητα.

Κάθε Τετάρτη, στις 07:00.

Στήριξε το podcast ⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠εδώ⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠

Το Instagram Page του podcast ⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠ΕΔΩ⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠

.

Τσεκ μι άουτ :

Linktree ⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠εδώ ⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠

Instagram⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠ εδώ⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠

TikTok ⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠εδώ⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠

Youtube ⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠εδώ⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠

.

Music/beat : Γενιά Ονείρων (κλικ ⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠εδώ⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠)

Logo: Γιώργος Παπαφιλίππου (κλικ ⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠εδώ⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠)

Αυτόματη μεταγραφή — ενδέχεται να περιέχει λάθη.

Παραπαπαου, παραπαου, παου, παου, παου, είμαι κακός της μιμήσεις. Ναι, έτσι αρχίζει. Καλησπέρα σε όλους όλους και όλα Είναι το Francholi Podcast Επισόδιο 108 Και είναι το τελευταίο Επισόδιο της τρίτης σεζόν Και θα έχει καλοκαίρι Μετά, μέχρι τώρα δεν είχε Μέχρι τώρα δεν έχει καλοκαίρι από τώρα και μετά έχει καλοκαίρι για ένα μήνα που είναι και οι συνολικές μέρες του καλοκαιριού στις οποίες παλεύεται να αναπνέεις γιατί τις υπόλοιπες πεθαίνεις από την υγρασία ή τη ζέστη ή και τα δύο. Ή από τους γυμνούς τύπους που κάνουν τζόκινγκ στην παραλία. Αυτοί είναι οι χειρότεροι παιδιά. Αυτοί σε σκοτώνουν πιο γρήγορα και αποβρικόλακα στο αιματολογικό του ΑΧΕΠΑ.

Ναι, μπορούσε να υποθεί μια καλύτερη μεταφορά. Τι κάνετε Είναι το τελευταίο επεισόδιο Οπότε δεν θα έχει κανέναν επίσημο χαρακτήρα Παρ' όλα αυτά Δεν θα κάνουμε υπερβολικά πολύ μεγάλη ανασκόπηση Έως και καθόλου Θα είναι απλά ένα ακόμα επεισόδιο Και μετά ένας μήνας τέλος Αλλά παιδιά Είναι μια λοιπόν Ξεκίνησα να λέω αλλά παιδιά Και στα μισά δεν μου άρεσε ο τόνος μου Και το άλλαξα τελείως Γιατί είπαμε ότι τα Σερδάμ θα μένουν Γιατί είναι αυθεντικό αυτό το podcast ορίστε και τώρα με κριντζάρει αυτό οπότε μπορούσαμε για μια διαδικασία να αλλάξω και αυτό το ύφος της ηρωνίας και όλο αυτό πρέπει να βγάλει νόημα για τα αυτιά σας πολύ εμπορικό προϊόν παιδιά αυτό το podcast θα ξεχυλήσει ο κόσμος πάλι ας αφήσουμε όμως την αυτοκριτική μας στην άκρη και ας πάμε στο ψητό έχουν υποθεί ελάχιστα παράπονα από άτομα τα οποία ανήκουν κυρίως στο φιλικό μου κύκλο ότι το podcast θα σταματήσει για ένα μήνα και νομίζω ότι το βασικό πρόβλημα δεν είναι ότι θα σταματήσει και ότι τους αρέσει τόσο πολύ

όσο ότι οι φίλοι μου θα σταματήσουν να μαθαίνουν τα νέα μου no matter what. Γιατί παιδιά πλησιάζουμε στην εποχή της ζωής που οι άνθρωποι αρχίζουν και είναι full time ενήλικες και αυτό σημαίνει ότι δεν έχουν χρόνο. Οπότε ειδικά οι κομικοί που έχουμε podcast και τα κομικά άτομα γενικότερα είναι δεν έχουμε χρόνο. Ωραία. Οπότε ένας κομμικός και μες στη στιγμή μου είπε ότι μαλάκα τα νέα σου τα ξέρω το podcast και αυτό ισχύει για τους φίλους μου τους κομικούς οπότε αν βγαίνουμε δεν έχουμε τι να πούμε γιατί έχουμε πει τα νέα μας ήδη στα podcast ένας του άλλου περίεργο πρόβλημα για μια πολύ μικρή ομάδα ανθρώπων αλλά τέλος πάντων αν αυτό το podcast σας κρατούσε παρέα και νιώθετε αυτή την απουσία ότι σας ενοχλεί θα πω ότι είναι μια πολύ καλή ευκαιρία να κάνετε binge listen υποθέτω πως είναι ο σωστός όρος Bitch listen τα προηγούμενα επεισόδια τα οποία είναι 107 έτσι δεν είναι και λίγα μπουρδέλο γίνεται χαμός τακτοποιημένο μπουρδέλο για να παραφράσω δεν ξέρω να θυμάστε

είναι καλή δέπια αυτή η εφαρμή να μπούμε στο θέμα του podcast υπήρχε μια περίοδος της εποχής μια περίοδος της ελληνικής εποχής στην οποία ο Ηλίας Ψινάκης καθ' είχε ρόλο θεσμικό στο Δήμο Μαραθώνα, if I am correct. Αυτός ο άνθρωπος είχε εξουσία στα χέρια του παραπάνω από όσο έχει ήδη. Και έχει πει μία από τις μεγαλύτερες ατάκες Έλληνα πολιτικού σε αυτή τη γη, σε ποια άλλη, τέλος πάντων, που λέει ότι, τέλος πάντων, κάτι θέλει να πει, ότι ο Δήμος ήταν μπουρδέλο, τέλος πάντων, κάπως έτσι.

Υπόθηκε το μπουρδέλο και μετά λέει, βασικά όχι, τα μπουρδέλα έχουν τάξει. Ακατάστατο μπουρδέλο Το οποίο είναι τόσο ψινάκι σαν τάκα Αν δεν ξέρετε τον Λίλα Ψινάκι Ξέρω εγώ, Gay Cocaine Νομίζω αυτός είναι ο επίσημος τίτλος του Αλλά πέρα από αυτό, ο άνθρωπος αυτός Είπε αυτή την πολύ βαθιά τάκα Που ήταν πλήρης η ταυτότητά του Ανάβληζε η ταυτότητα του από αυτήν Και περιγράφει ακριβώς το ελληνικό δημόσιο Και αυτό είναι ένα πολύ σημαντικό Το κλιματιστικό έκλεισε ένα πολύ σημαντικό επίτευγμα για να το κάνει ο Λίας Ψινάκης.

Αλλά αυτή είναι η ζωή. Τα πράγματα έχουν εκπλήξεις. Θανάση, θα χρησιμοποιήσεις τη λέξη έκπληξη για να πας σε επόμενο θέμα. Εννοείται πως θα το κάνω αυτό. Θα περάσουμε στο καλλιτεχνικό πράγμα της εβδομάδας. Στην αρχή, τέλος που το λέω συνήθως, γιατί έτσι γουστάρω, είναι φάση που σας προωθώ ένα καλλιτεχνικό πράγμα που βίωσα, κατανάλωσα, πείτε το πώς θέλετε τέλος πάντων, μέσα στη βδομάδα. Και κατανάλωσα το φαγά, το κατάπια όλο ρε παιδί μου, μέσα βαθιά το Obsession.

Αυτό το χορορικό σινεμά που βλέπει όλος ο πλανήτης και έχει χάσει τα σκατά του από ένα ζευγάρι συνεργατών Αμερικάνων νομίζω μπορεί να κάνω ένα λάθος εδώ μην το ψάξετε το οι οποίοι κάναν πολλά χρόνια βίντεο online, έχουν κάνει κομικά, έχουν κάνει χόρρορ, νομίζω έχουν κάνει μια ταινία που δεν την έχω δει, την έχουν ανεβάσει τωραν στο YouTube ή κάτι τέτοιο και τώρα κάναν το Obsession.

Και ο ένας το σκηνοθέτησε και ο άλλος παίζει σε αυτό, δεν ξέρω αν έχει κάποια άλλο ρόλο στην ταινία, αλλά σίγουρα παίζει. Είναι μία από τις ταινίες που είναι και σε αυτήν την κατηγορία, για μένα υπάγεται και αυτή η κορεάτικη, το the devil in I, the devil in... Θα μπορούσα να κάνω μια έρευνα πριν αρχίσω να μιλάω, αλλά δεν είμαι αυτός ο άνθρωπος, το ξέρουμε.

Οπότε ψάξτε... Πόσες κορεάτικες ταινίες υπάρχουν που λέγονται the devil in something, the devil is me. Θα το βρείτε. Είναι αυτές τις ταινίες που τις βλέπεις και από τη μία θες να τις ξαναδείς πολύ και ποτέ. Και μένουν μαζί σου. Το ψέσιο έχει μείνει μαζί μου μέρες αφού το είδα. έχει κάτι η υπόθεση είναι πολύ απλή δεν θα πω σπόιλερς ένας τύπος κάνει μια ευχή, μια μαγική ευχή αθελά του, δεν ξέρω τι ισχύει αλλά την κάνει τέλος πάντων με ένα παιχνιδάκι εκεί πέρα ένα one wish παιχνίδι κάτι, ότι εύχομαι το κράσ μου η κοπέλα που γουστάρει να με αγαπάει περισσότερο από οτιδήποτε άλλο ή κάτι τέτοιο και συμβαίνει κακά πράγματα συμβαίνουν τέλος πάντων είναι πολύ είναι η πρώτη φορά στη ζωή μου που ήθελα να φύγω από την αίθουσα όχι γιατί δεν μου άρεσε αυτό που έβλεπα αλλά γιατί ήθελα να σταματήσω να το βιώνω και να ήτανε, σφιγγόμουνα σφίχτηκε η ψυχή μου, η καρδιά μου, το μυαλό μου όλα όλα όλα αυτά σφιχτήκαν τέλος πάντων διαλύθηκαν ήταν πάρα πολύ ζόρικη η θέαση

ήταν πάρα πολύ άβολη η θέαση ήταν τρομακτική επίσης η θέαση δεν ξέρω νιώθω ότι τα τα πραγματικά καλά, λάθος λέξη τα χόρρορ πραγματικά μ' αρέσουν δεν είναι μονοθυματικά τρόμο το χερεντητέρι άλλη μια ταινία σε αυτήν την κατηγορία το χερεντητέρι δεν είναι απλά τρομακτικό, είναι unsettling δεν είναι ότι σε τρομάζει με με jump scares, με μπού με τρομακτικές εικόνες, είναι it gets under your skin είναι αυτή η αίσθηση στο στομάχι, στο δέρμα αυτό το που εκείνη τη στιγμή είσαι πάλι παιδί και θες να χωθείς σε μια τρίπη που δεν ξέρω να βγεις ποτέ που πιάνει μέσα κάτι πιο βαθύ απ' το απλά, σε τρόμαξα που το οποίο οριακά από ένα σημείο και μετά δεν σε επηρεάζει άμα δεν υπάρχει κάτι που να τρομάξει την ψυχή σου βαθιά σαν συνέστημα, σαν σκέψη το επιφανειακό αυτό κομμάτι πλέον δεν αρχίζω και μέσα στη φάση δεν μου αρκεί και από την άλλη αρχίζω και καταλαβαίνω γιατί οι άνθρωποι μισούσαν το χόρορ για χρόνια γιατί αν η εικόνα του μέσου ανθρώπων και κριτικών για το χόρορ είναι

τα σλάσερ φιλμς φιλμς, σαρδά τα σλάσερ φιλμς των των zeroes I get the point of hatred λίγο δεν τα λες και δεν είναι και ταρκόφσκι αυτό έψανα να το παίξω ότι με έξυπνες το obsession λοιπόν για να γυρίσουμε είναι νομίζω ότι σαν ταινία δεν αλλα... my sister sister δεν εφευρίσκει τον τροχό, δεν αλλάζει το genre τόσο βαθιά δεν είναι τόσο καινούρια τα εργαλεία που χρησιμοποιεί αλλά χριστέ μου το είναι ίσως το φωτισμός ίσως το φως και το πως χρησιμοποιεί το φως να είναι κάτι που μου άρεσε πάρα πολύ πολύ unsettling ταινία για μένα την προτείνω αν είστε φαν του είδους και αν δεν είστε φαν του είδους θα ζοριστείτε πάρα πολύ και θα έχετε ίσως κάποια θυμινιστική αθύπνιση.

Αν όχι, καλή τύχη στα άτομα που σας περιβάλλουν. Εσείς μια χαρά θα είστε στο μπούτου σας. Αυτά για προτάσεις, ευχάριστα πράγματα και θα συνεχίσουμε με ευχάριστα πράγματα. Λοιπόν, πήγα στον γιατρό σήμερα για λόγους. Και θέλω να πω, να αναφέρω ένα θέμα το οποίο με ταλανίζει, ωραία λέξη, ταλανίζει, ταλαγάνει, Μεταλαμμάς, καταλάβατε.

Το μεταλανίζει. Αγαπητοί γιατροί, ανδρολόγοι, παθολόγοι, ουρολόγοι, ψυχοί γιατροί, δεν ξέρω, σαμάν της φυλής, ακούστε με. Έχετε γραμματείες για κάποιο λόγο. Γιατί αυτές οι γραμματείες υπάρχουν για να οργανώνουν το πρόγραμμά σας. Για να πηγαίνετε και να τους λέτε καλησπέρα σας. Είμαι ένας γιατρός και το Google Calendar το χρησιμοποιώ για να χέζω πάνω στην ιδέα της οργάνωσης.

Πάω στο PC μου, απλώνω το Google Calendar σε όλη την αρχική οθόνη, κάθομαι στην ενελόγω οθόνη, χέζω και φεύγω. Μπορείτε να κάνετε κάτι γι' αυτό. Και κάνουν. Οπότε, αδυνατό να πιστέψω και να δεχτώ ότι ως γιατρός έχεις όχι μία, αλλά δύο κοπέλες να γραμματιάζουν, να ασκούν το γραμματίν, να είναι γραμματίες στο γραφείο σου και να βάζεις πάλι τρία ραντεβού το ένα πάνω στο άλλο, μαλάκα.

αρχή, είστε σοβαροί γάμο το σπίτι έχω ραντεβού στις 6.30 και πάω εκεί και περιμένει άλλη μία κυρία που σημαίνει ότι έβαλες ραντεβού πριν 10 λεπτά και ήρθα εγώ και ήρθα εγώ στην ώρα μου που είναι σπάνιο αυτό σε γιατρό να μην αργήσω στο 5 λεπτά, ήρθα στην ώρα μου αρχίδη και ακριβώς και εμείς ήμουν εκεί και πάει και εσύ διάτομο εκεί το οποίο μπαίνει και μπαίνει και κάνει άλλα 20 λεπτά και είναι ήδη ένα άτομο μέσα και κάνει 20 λεπτά και έρχεται και ένα άλλο άτομο που περιμένει πριν από μένα έχει έρθει και κάνει και αυτό 20 λεπτά και έχω μπει 7 και τέταρτο στον μπουρδέλο το γιατρείο μετά από 45 λεπτά ενώ πληρώνεις ασφαλίζεις ελπίζω δύο άτομα εκεί έξω τα οποία η δουλειά τους είναι να μην συμβαίνει αυτό το πράγμα να παίρνεις τηλέφωνο και να σου λένε, έχω ένα ραντεβού κενό εδώ.

Αν βάλουμε άλλο ένα ραντεβού εδώ, θα καταρρεύσει το χωροχρονικό συνεχές. Τι θα έλεγες λοιπόν γιατρέ και γιατροί σε όλο τον κόσμο μέχρι το AI να αντικαταστήσει τη γραμματεία σαν ύπαρξη και να τελειώσει και αυτό το ψέμα της ύπαρξης, ύπαρξη ο ύπαρξη, να ακούτε τις γραμματείες σας. Γιατί αυτό, με δύο γραμματείες, δεν μπορεί να συμβαίνει κανονικά.

Οι γραμματείες δεν είναι χαζές. That's a job. The work. The work is that. Αυτό συμβαίνει, ξέρετε, γιατί? Γιατί ο γιατρός πάει και χώνει ραντεβού τον μπουρδέλο. Και εγώ μετά περιμένω 45 λεπτά, επειδή είναι γιατρός, δεν μπορεί να πει όχι. Καταλάβες? Αυτά. Γιατροί, ανατενιφύλιο. Έχετε δύο homework για τρία Να μάθετε να γράφετε σαν άνθρωποι Και να ακούτε τις γραμματείες σας Οκ Και ότι το δημόσιο είναι Η μόνη λύση στο επαγγελμά σας Πραγματικά Δεν θα πληρώνουμε 100 ευρώ για να μην πεθάνουμε Το κάνουμε ήδη λέγεται νίκη Όχι από εσάς Φορφάξε Αχ το βγάλω από μέσα μου ρε μαλάκα Αλλά και Τι άλλο, αποσκαλύψτε Υποθέτω ότι ήθιστε στα τελευταία επεισόδια Να γίνεται μια ανασκόπηση Και εγώ την έχω αναβάλει γιατί Δεν θέλω Γιατί αποφεύγω οτιδήποτε σοβαρό αυτή τη στιγμή Αλλά Δεν μπορούμε να τα αποφύγουμε Πρέπει να το Είναι θεμητό να γίνει αν όχι για μένα, για το κοινό.

Οπότε πάμε. Here goes something. Ήτανε μια καλή χρονιά για το podcast. Το λέω και στον εαυτό μου αυτό για να μην έχω άπια στους πύχης και θλίβομαι. Ήταν μια καλή χρονιά στην οποία το φρατζόλι ανέβηκε. Έχουμε φτάσει εσείς στα 630 συνδρομητά. είναι πολλά αυτά ακόμα και αν αφαιρέσεις τους φίλους μου τα άτομα που με ξέρουν είναι πολλά δεν έχω ιδέα ποιοι είστε ποιες είστε, ποια είστε πέρα από όσα άτομα γράφετε σχόλια θα ήθελα κάπως να μάθω αλλά δεν ξέρω πώς μπορεί να γίνει αυτό πέραν από κάποια ομαδική κάποιο discord ή κάτι τέτοιο περίεργο που δεν ξέρω αν είμαι σε θέση ακόμα να υποστηρίξω και σαν χρόνο και σαν εαυτός.

Δεν ξέρω πώς θα μπορούσα να διαχειριστώ μια ομαδική με πόσα άτομα θα είστε μέσα. 50, δεν νομίζω να είστε παραπάνω. Πόσα άτομα με τα 630 θα ασχοληθούν τόσο πολύ για να το κάνουν αυτό. Ας είμαστε ρελιστές. Και να υπάρχω εκεί ως team. Φαίνεται ένας ρόλος που βγάζει μια αυθεντία. Που δεν είναι απαραίτητο ότι βγάζει, απλά εγώ το νιώθω έτσι γιατί έχω ανασφάλεις.

Οπότε νιώθω πως αυτό απέχει. όσα άτομα σχολιάζετε και κάνετε share και ενίοτε με βρίσκετε και έξω παιδιά sorry έχει συμβεί αυτό το πράγμα νιώθω ότι δεν έχω φτάσει σε ένα σημείο στο οποίο οποιοςδήποτε πρέπει να με λέει να με αναγνωρίζει έξω από κάτι παρόλα αυτά αν το κάνετε και το κάνατε και ευγενικά οπότε ευχαριστώ εσάς τα δύο τρία άτομα μην νομίζετε ότι μπιανούν τα δικά μου, όλα αυτά είναι προβολή σε μένα, το έχουμε θέσει αυτό.

Ήταν λοιπόν μια καλή χρονιά για το podcast. Κάθε χρόνο λέω ότι μπορούσα να κάνω περισσότερα, αλλά εν τέλει ίσως αυτό είμαι, οπότε όχι το αυτό είμαι σαν προσπάθεια, ότι κάθε χρόνο θα λέω ότι μπορούσα και καλύτερα και θα αγνοώ την πρόοδο. Οπότε προσπαθώ να μείνω στα θετικά, που είναι ότι τα επεισόδια βγήκαν, εντάξει πλην κάποιων εξαιρέσεων αλλά σημασία έχει ότι μήναμε δώσαμε το παρόν παρόλες σαν αποδιές και τις απρογραμματισχές το κοινό σταδιακά ανεβαίνει άλλη μια χρονιά που δεν κατάφερα να βρω την ενέργεια και το χρόνο να κάνω βίντεο το podcast να το κάνω vidcast που λέμε εξωτερικό αλλά είμαι σχετικά ok με αυτό θα συμβεί, δεν το γλιτώνω πρέπει να συμβεί για πολλούς λόγους και ίσως γιατί έτσι θα πάρει και παραπάνω κοινό αυτό το μπουρδέλο και θα το ήθελα να σας πω την αλήθεια Μ' αρέσει να κρατήσω αυτό το podcast ως μια όλο και πιο ειλικρινή εκδοχή του εαυτού μου σε ένα μικρόφωνο να ραντάρει Ήταν σημαντική χρονιά επίσης γιατί άλλαξε ο χαρακτήρας του podcast

από εκεί που προσπαθούσε να έχει μια δομή και συγκεκριμένη θεματική κατέληξε να είναι πιο esoteric, δηλαδή να είναι απλά ένα ραντάρισμα σκέψεων, καθημερινότητας, ειδήσεων και σκέψεις πάνω σε όλα αυτά, αντί κάτι πιο δομημένο, όπου σχολιάζω πιο αυστηρά, από όπους δομής πιο αυστηρά, τη μέρα μου, την επικαιρότητα και τις γάτες.

Οι γάτες ήταν οι μεγάλες χαμένες, είναι η αλήθεια. νιώθω, δεν ξέρω πώς και αν μπορεί αυτό να επανέλθει σε μια συστηματικότητα γιατί αυτό θα απαιτεί μια οργάνωση και αυτό το podcast θέλω να είναι πολύ free flow και όπως τύχει και σχετικά προγραμμάτιστο, να υπάρχει μια βασική σκαλέτα που λέει και ο Δημήτρης ο Παλιγκίνης από το podcast κακά τα ψέματα, plugins για πάντα έτσι να υπάρχει μια σκαλέτα έστω στο μυαλό μου και να πιένω.

Οπότε, δυστυχώς, νιώθω ότι οι γάτες θα παραμείνουν σε ένα πιο μειωμένο επίπεδο συζήτησης. Εκτός και αν πάρω δεύτερο. Πότε τον ήπιατε. Αλλά αυτό απέχει αρκετά από το ζήτημα. Σίγουρα μεγάλη αλλαγή αυτή για το podcast. Θα ήθελα να αποτυπωθεί και κάπως περισσότερο στην εικόνα του podcast, στην περιγραφή του, ίσως το λόγκο Αλλά αυτά είναι υποσχέσεις που Τίνω να μην τηρώ Οπότε με λίγο αλατάκι από πάνω A bit of salt από πάνω Ήταν μια χρονιά που είχε καλεσμένο κόσμο Έφερα τον ευθυμίου ξανά Γιατί είμαι ηλίθιος Και αυτός είναι περισσότερο Όπως πάντα συνειδητοποιώ Ότι οι καλεσμένοι γαμάνε Αυτό που δεν γαμάει είναι να μην έχεις τον εξοπλισμό Για τους καλεσμένους Και να πρέπει να συμβιβάζεσαι με κάποιες άλλες μεθόδους.

Ακούστηκε πολύ απλητικό αυτό. Απλά εννοώ ότι έβαλα το μικρόφωνο πυκνοτικό. Αυτό δεν είναι κάτι άλλο περίεργο. Ήταν μια σημαντική χρονιά και εκτός podcast ωστόσο, γιατί το podcast κάπως συνδέεται με την υπόλοιπη ζωή. Συνέβη για πρώτη φορά η η σόλο παράσταση, η οποία... συνέβη. Παίχτηκε πέντε φορές αυτή τη χρονιά. Του χρόνου ελπίζω τουλάχιστον δέκα.

Ένας καλός στόχος. Προσπαθώ να σκεφτώ πώς νιώθω για αυτήν την... παράσταση. Και νομίζω... Αυτό που ένιωσα... Αντιπροσωπεύεται αυτό που ένιωσα από... Ωραία. Πάμε πάλι. Όταν τελείωσε η πρώτη solo, ήταν μια πολύ αγχωτική μέρα, προφανώς. Πολύ αγχωτική. Ήρθε πάρα πολλής κόσμος. Έγινε sold out and I'm proud of it. Είχαμε 92, νομίζω, εισιτήρια, 91, κάτι τέτοιο.

Mostly people I knew, αλλά όχι όλοι. όλοι και τέλος πάντων still important for me και πολύ αγχός, πολύ στρες πολύ αγωνία παραλίγο ξεχνώντας πράγματα παραλίγο να ξεχάσω κάτι, τόσο σαν και συνέβησαν πολλά σημαντικά πράγματα και εκτός stand-up εκείνη τη μέρα. Αυτό που φαίνεται όταν τελείωσε η παράσταση δεν είναι τόσο μια ευτυχία ή μια αίσθηση πληρότητας όσο μια ηρεμία ένα αίσθημα ότι αυτό τελείωσε, συνέβη αυτό το milestone κατακτήθηκε πάμε για το επόμενο μου θύμισε λίγο το συνέστημα όταν έπαιξα πρώτη φορά δεκάλεπτο αν έχουμε άτομα που κάνουν στο ακροατήριο θα καταλάβετε καλύτερα τι εννοώ υπάρχει κάτι πολύ αγχωτικό στο να βρίσκεσαι στη σκηνή για παραπάνω ώρα και με παραπάνω stakes για πρώτη φορά από ό,τι το έχεις συνηθίσει μέχρι τώρα.

Το πρώτο δεκάλεπτο, το πρώτο τέταρτο, η πρώτη παρουσίαση, η πρώτη φορά που κάνεις κάτι τελείως καινούριο, που δεν υπάρχει προηγούμενο και απλά πας πάνω και αυτό, εδώ είναι. Δεν υπάρχει. Απόβαση στο φεγγάρι. Νομίζω ότι αυτή είναι η λάθος λέξη, αλλά αντιλαμβάνεστε. Απόβαση στο φεγγάρι, το κρατάω. πρώτη φορά. Μετά να το ξανακάνουμε έχουμε να πατήσουμε στην πρώτη απόβαση αλλά η πρώτη απόβαση δεν έχει να πατήσει πουθενά.

And that's fucking terrifying. Οπότε όταν το ξεπερνάς αυτό μετά το ξεφτυλίζεις. In a way. In a way ότι οι πρόβες που έκανα στην πρώτη φορά που έπαιξα τη solo και στη δεύτερη, παιδιά μειώθηκαν αισθητά. That's a problem. Η επαγγελματική μου κατάρτιση στο stand-up είναι ένα θέμα που θέλω να λυθεί αλλά είναι και γεγονός ότι οι πρόβες μειώνονται και αυξομειώνονται όταν από την πρώτη φορά και αυτό πάει γενικότερα δεν έχω κάνει τόση πρόβα για πεντά λεπτό όσο έκανα την πρώτη φορά που έπαιξα ποτέ ούτε μία φορά things to think about λέξεις Χαίρομαι που συνέβη αυτό περισσότερο ηρεμό που συνέβη αυτή η παράσταση έχω περίεργεια να δω που μπορεί να φτάσει και πόσο μπορεί να με κρατήσει και που θα οδηγήσει καριέρα wise και αυτό θα το αφήσω εκεί θέλω να το δω Θέλω να παίξω παραπάνω, με παραπάνω κόσμο, σε παραπάνω μέρη, να δικτυωθώ.

Και ξέρετε τι σημαίνει αυτό, έτσι. Όλα επιστρέφουν στα ρίλς. Ίσως φέτος είναι η χρονιά λοιπόν που θα κάνω αυτό το πράγμα. Ίσως και όχι. Θα το μάθετε άμα συνεχίσετε να ακούτε αυτό το podcast. Μπορεί και όχι. Μπορεί να είστε αυτά τα άτομα που κάνατε follow και μετά από πέντε επεισόδια βαρεθήκατε και θα ακούσετε αυτό το επεισόδιο, θα σας κάνει pop-up συσδοποιήσεις για κάποιο λόγο και θα πείτε, α, έχω κάνει αυτό το μαλάκα follow, unfollow.

Ή θα ακούσετε αυτό το επεισόδιο και θα πείτε, α, αυτό είναι το καλύτερο flow σκέψης που υπάρχει σε άνθρωπο. Νικάει κάθε improva που υπάρχει στον πλανήτη. Το θέλω στη ζωή μου. Πάρε 100 χιλιάρικα στον Παλαιομιακόφη. Δεν θα πιέσω κανέναν, αλλά άμα θέλετε να το κάνετε αυτό, θα θυσιαστώ για σας. Γενικά είμαι πολύ ικανοποιημένος, όπως τα έλεγε και ο Λέις Φουντούλης, πιο πολύ από ό,τι πίστευα ότι θα είμαι.

Αλλά... Όχι, ξέρετε τι, αυτό. Είμαι ικανοποιημένος από ό,τι πήγαμε αυτή τη χρονιά, είμαι ικανοποιημένος από πώς χειρίζεται η καταστάση εκτός και εντός stand-up, podcast, κωμωδίας γενικότερα νιώθω πως πάτησα πολύ καλά στα πόδια μου αυτή τη χρονιά και αυτό νομίζω μόνο καλά πράγματα μπορεί να σημαίνει για την επόμενη και χαίρομαι και ανυπομονώ να τα δω εκτός αν πέσουν τα πυρηνικά παιδιά, γιατί μην ξεχνάτε ότι life is a bitch and then you die και όλα αυτά και life is a bitch γιατί εσύ μπορείς να έχεις στήσει το τέλειο πρόγραμμα, να έχεις κάνει την τέλεια δουλειά την τέλευτα ψυχολογική δουλειά να είσαι επιτέλους έτοιμος να βγεις στον κόσμο και ο κόσμος να τελειώσει ωστόσο why focus on the negative and maybe focus on the positive θα πω τυχαία και όχι επειδή τοξική θετικότητα και ότι όλα είναι καλά ακόμα και όταν βυθίζεται το καράβι απλά γιατί να σκεφτείς ότι θα βυθιστεί το καράβι, ενώ το καράβι μπορεί να σωθεί.

Εντάξει, αυτό λέω. Τίποτα άλλο. Αυτό λέω. Και με αυτό θα κλείσουμε την τρίτη σεζόν Thrajoliu Podcast με το επεισόδιο 108. Για άλλη μια φορά, ευχαριστώ πολύ που ήσταν εδώ και αυτή τη χρονιά. Αν επιστρέψατε, καλώς σας δεχτήκαμε. Αν αρχίσατε, καλώς σας δεχτήκαμε. αν είστε στη φάση που το σκέφτεστε και λέτε μήπως θα τον κλείσω τώρα να πάτε να γαμηθείτε Ευχαριστώ πολύ σοβαρά για τη στήριξη όπως πάντα αν το ακούτε και έχω παράσταση και θέλετε να στηρίξετε ελάτε, αν δεν μπορείτε στείλτε κάτι στο buymeacoffee, μια συνεισφορά και στην τελική ένα απλό share ένα like, ένα follow ένα σχόλιο, είναι υπέρ αρκετά στην τελική στην τελική.

Καλό υπόλοιπο καλοκαιριού, καλή αντοχή στη ζέστη, για άλλη μια φορά πίνετε νερό, θα πάθετε τίποτα. Να προσέχετε, να φροντίζετε το ένα το άλλο, να κάνετε κανένα μπάνιο, να σας δει και λίγο ο ήλιος, να δροστείτε και λιγάκι και θα τα πούμε από Σεπτέμβρη. Μπιζού μπιζού, κυσισμένοι, σμούτς, σμούτς. Bye.

Σχόλια

Χωρίς σχόλια

Συνδεθείτε για να συμμετάσχετε στη συζήτηση

Σύνδεση για Σχολιασμό

Δεν υπάρχουν σχόλια ακόμα

Πίσω 15 δευτ.
Play
Μπροστά 30 δευτ.
00:00:00
00:00:00