4.000 χλμ. από... θάμνους! Ο μεγάλος φράχτης της Ινδίας
Το Μυστήριο PodcastΣχετικά με αυτό το επεισόδιο
Αυτόματη μεταγραφή — ενδέχεται να περιέχει λάθη.
Το μυστήριο podcast με τον Πέτρο Καλογερά ψάχνουμε άλλοι τα μυστήρια και θεωρίες συνωμοσίας. Γελία ή μη. Οι daily podcasts. στο ευρύ κοινό που δεν εμπεριέχει κάποιο μυστήριο as such δηλαδή δεν είναι ένα μυστήριο από μόνη της αλλά είναι ένα μυστήριο το γιατί συνέβη όλο αυτό το πράγμα μετά το χειρόγραφο που είναι ένα μυστήριο από μόνο του από κόσμο θα έλεγα μέχρι ένα ζημίο έρχεται μια ιστορία η οποία είναι αδιανόητη δεν υπάρχει δηλαδή και εμείς τη μάθαμε από σπόντα εννοώ εμείς οι σύγχρονοι που υπάρχουμε σήμερα εμείς και τη μάθαμε από σπόντα δεν θα την ξέραμε είχε σχεδόν εξαφανιστεί είχε αφαιθεί στη λύθη για πάρα πολλά χρόνια και τελικά πριν 30-35 χρόνια ξαναβγήκε στο προσκήνιο και τη μάθαμε και είμαστε πολύ χαρούμενοι γι' αυτό γιατί η ιστορία δεν σταματάει ποτέ να μας δίνει αφορμές για να τραβάμε τα μαλλιά μας πάμε λοιπόν σε αυτό το story που θα σας πω σήμερα που αφορά τον μεγάλο φράχτη από θάμνους της Ινδίας υπήρξε 200 χρόνια κάτω από τη βρετανική κατοχή
βέβαια ανεπίσημα αυτά τα χρόνια ήταν πολλά περισσότερα γιατί από το 1600 οι Άγγλοι, οι Βρετανοί τέλος πάντων μαζί με τους Ολλανδούς και κάποιους ακόμα εκμεταλλεύονταν πολλά από τα προϊόντα που έβγαζε η Ινδία και τα εμπορεύονταν σε όλο τον κόσμο μπαχαρικά, διάφορα προϊόντα τέλος πάντων Το 1600 η βασίλισσα Ελισάβετ η πρώτη ίδρυσε την East India Company ήταν μια εταιρεία η οποία θα ήλεγε το εμπόριο από τις ανατολικές συνδύες προς όλο τον κόσμο με σκοπό να ανταγωνιστεί τις άλλες χώρες που κάνανε το ίδιο Μιλάμε για μια εταιρεία η οποία έδιωξε τους Πορτογάλους από την περιοχή και έμεινε να ανταγωνίζεται μόνο τους Ολλανδούς τους οποίους και αυτούς κατάφερε να διώξει σιγά σιγά το 1757 ο κυβερνήτης της Βενγκάλης μαζί με τους Γάλλους συμμάχους γιατί όπου Αγγλία από κοντά είναι και η Γαλλία έχουν μια κόντρα αυτή για πολλούς αιώνες κάνανε μια εξέγερση όμως τα βάλανε με την East India Company η οποία τότε είχε καταφέρει να έχει σχεδόν 200.000 στρατιώτες δηλαδή είχε στρατό δικό της
και το 1757 στη μάχη του Πλάση κέρδισε η Ινδιακόμπανη και για τον επόμενο αιώνα, 101 χρόνια για την ακρίβεια ήταν κράτος εν κράτη στην Ινδία δηλαδή ήταν αυτή που διοικούσε την Ινδία δεν την διηκούσε άμεσα η Βρετανική Αυτοκρατορία αλλά την διηκούσε η East India Company και τσόνταρε λίγο και η Αυτοκρατορία. Σε αυτά λοιπόν τον αιώνα που η East India Company διηκούσε την Ινδία προσπάθησε να κερδίσει και να βγάλει μήγα από το ξύγκι παίρνοντας από παντού.
Έπαιρνε λοιπόν διάφορα μπαχαρικά, πολύτιμους λίθους κλπ. Τα οποία έφταναν είτε στην Βρετανία είτε έμεναν στην Ινδία και φορολογούνταν αδρά. Υπήρχαν λοιπόν περιοχές στην Ινδία τις οποίες διοικούσε η Ινδία Company αλλά υπήρχαν και κάποια να τα πούμε πριγκιπάτα τα οποία ήταν ψιλοαυτόνομα. δηλαδή έδιναν ραπόρτο στο στην Ινδιακόμπαρη και στους Βρετανούς γενικότερα αλλά ήταν λίγο ψιλοαυτόνομα ένα από τα μπαχαρικά το πιο σημαντικό δεν θα σας κάνει εντύπωση ή μπορεί να σας κάνει το πιο σημαντικό ήταν το αλάτι το αλάτι πάντα είχε μεγάλη αξία στο εμπόριο, σε όλο τον κόσμο σε όλες τις εποχές εδώ λέγεται ότι το salary βγήκε από το μισθός δηλαδή στα αγγλικά το salary βγήκε από το salt γιατί κάποιοι αρχικά πληρώνονταν σε αλάτι γιατί ήταν τόσο πολύτιμο.
Το αλάτι λοιπόν ήταν άφθονο στην Ινδία και οι Βρετανοί το εκμεταλλεύτηκαν και το φορολογούσαν αδρά ειδικά στις περιοχές, μάλλον όχι ειδικά στις περιοχές οι οποίες ήταν κάτω από την κατοχή τους και όχι στα περικυπάτα. Γιατί στα περικυπάτα το αλάτι ήταν πιο φτηνό. Αλλά σε περιοχές που ήλενχε ή στην διακόμπανη, ο φόρος ήταν μεγάλος.
Λέγεται ότι το 11% των εσόδων της Βρετανικής Αυτοκρατορίας από την Ινδία ήταν μόνο από το αλάτι. Να δείτε πόσο είναι μεγάλο ποσοστό το 11%. από τα συνολικά έσοδα τα οποία είχαν οι Βρετανοί. Και τι γινόταν τότε, επειδή το αλάτι ήταν φτηνό στα Περκυπάτα, όπου υπήρχαν πολλές περιοχές εξόρυξης, είτε ήταν λίμνες είτε ήταν ορυχεία, όταν μεταφερόταν στις περιοχές που ήλεγχαν οι Άγγλοι, έπρεπε να πληρώσουν φόρο.
Οπότε οι λαθρέμποροι το πήγαιναν εκεί και το πουλούσαν πολύ πιο ακριβά, λόγω του φόρου. επειδή λοιπόν ο φόρος ήταν μεγάλος τότε αυξανόταν και η τιμή οι ίνδιοι δεν είχαν βέβαια να το πληρώσουν που ζούσαν σε αυτές τις περιοχές και υπήρχε πρόβλημα γιατί το αλάτι τότε δεν ήταν απλά να το βάλω στο φαΐμου να νοστιμήσει το αλάτι τότε επειδή δεν υπήρχαν ψυγεία ακόμα ήταν ο μοναδικός τρόπος διατήρησης των τροφίμων δηλαδή αν κάποιος ήθελε να μεταφέρει κρέατα με πλοίο από ένα σημείο σε άλλο και είχε μεγάλο ταξίδι έβαζε αλάτι για να διατηρηθούν αλλιώς δεν θα διατηρούνταν οπότε υπήρχαν πάρα πολλές χρήσεις για το αλάτι γι' αυτό ήταν και ακριβό πολύ χρήσιμο και πολύ επιθυμητό από όλους οι λαθρέμποροι λοιπόν κάνανε πάρτι οι Βρετανοί είχαν έσοδα από το αλάτι αλλά δεν είχαν όσα έσοδα ήθελαν οπότε εκεί υπήρχε ένα πρόβλημα για το πως θα απαλλαγούν από τους λαθρέμπρους και το λαθρεμπόριο η East India Company βρήκε μια λύση σε μια μεγάλη νοητή γραμμή, νοητή τέλος πάντων
ναι, χάρτες οι Άγγλοι ξέρετε ότι λάτρευαν να σχεδιάζουν πάνω σε χάρτες λάτρευαν να σχεδιάζουν σύνορα κυρίως ξέρετε τι έχει γίνει στη Μέση Ανατολή με αυτό το ζήτημα, το γνωρίζουμε όλοι. Λάτρευαν να σχεδιάζουν σύνορα πάνω σε χάρτες. Οπότε σε μια νοητή γραμμή που τράβηξαν χτίσανε κάποια φυλάκια τα οποία ενώνονταν με κάποιους θάμνους και τα λοιπά και τα λοιπά.
Χτίσανε κάποια φυλάκια σε μια νοητή γραμμή σε μεγάλο εύρος μέσα στην Ινδία τα οποία ήταν σαν τελωνία και την ονομάσανε τελωνιακή ενδοχώρια γραμμή. βέβαια επειδή υπήρχε μια απόκληση στην αρχή βέβαια έκανε δουλειά τα τελωνία αλλά υπήρχε μια απόκληση και οι λαθρέμποροι κατάφεραν σε κάποια σημεία να τις πάνε και να μπαίνουν μέσα από την άλλη πλευρά και τα λοιπά και τα λοιπά λειτούργησε λοιπόν μεν αλλά όχι όσο ήθελαν και τότε ήρθε το 1857 τι έγινε το 1857 το 1857 έγινε η Ινδική Επανάσταση με τους Ινδούς να επιτίθονται στην East India Company γιατί τα είχαν πάρει, είχαν φτάσει μέχρι εδώ και έγιναν αρκετές μάχες και υπεγράφει το 1858 μια συνθήκη η οποία μετέφερε την κατοχή κατ' όσο πάνω την πούμε έτσι από την East India Company την μετέφερε στην Βρετανική Αυτοκρατορία το 1858 αυτά και η Βρετανική Αυτοκρατορία ως πιο έμπειρη σε αυτές τις καταστάσεις σκέφτηκε να κάνει κάτι πολύ συγκεκριμένο για να πάρει και άλλα λεφτά από το αλάτι Στη διοίκηση των Ινδιών εκείνη την εποχή ήταν ο Άλαν Οκτάβιαν Χιούμ.
Ήταν ένας τύπος περίεργος, δεν ξέρω αν σας φανεί, εμένα μου φαίνεται λίγο. Ήταν ορνηθολόγος, βοτανολόγος, αυτές ήταν οι ειδικότητες του. Αλλά επειδή ήταν ορνηθολόγος και βοτανολόγος, τον βάλανε στη διοίκηση των Ινδιών. δεν ξέρω γιατί βρείτε εσείς την εξίσωση πεςτε μου εσείς για ποιο λόγο ένας ονειδολόγος βοτανολόγος ήταν στη διοίκηση ονειδιών και σου λέει το παιδί τώρα επειδή είναι και βοτανολόγος κάτσε λίγο να φανώ χρήσιμος λίγο κάπου σου λέει δεν χτίζουμε ένα φράχτη από θάμνους σε όλη αυτή την ονειτή γραμμή που έχουμε βάλει τα τελωνία για να αντιμετωπίσουμε το πρόβλημα του λαθρεμπορίου να τη χτίσουμε πόσο θα κοστίσει πάρα πολλά δεν μας ενδιαφέρει θα τη χτίσουμε εμείς θα βάλουμε ένα θάμνο συνεχή θάμνο και θα προστατεύσουμε το αλάτι μας και τι κάνουν λοιπόν ψάχνει ο χιούμ ποιο μας κάνει ποιο φυτό μας κάνει περισσότερο γιατί σε μια τέτοια έκταση στην οποία χτίστηκε αυτός ο φράχτης από θάμνους έχει διαφορετικά κλίματα.
Κάπου είναι πιο ξηρό, κάπου είναι πιο υγρό, κάπου είναι πιο τέτοιο και έψαχνε ένα φυτό το οποίο θα παραμείνει, δηλαδή θα ευδοκιμήσει σε αυτό το τέτοιο γιατί η γραμμή έφτανε από τα Ιμαλάια ψηλά πάνω μέχρι τον κόλπο της Βεγγάλης. Μιλάμε για τέσσερις χιλιάδες χιλιόμετρα. Και σου λέει θα βάλουμε τη Δαμασκηνιά της Ινδίας και κάπου θα βάλουμε και κάτι ακόμα.
Ξέρω, κάνα μπαμπού, κάνα γκάκτο, κάνα τέτοιο πράγμα. Και όπου δεν μας παίρνει θα χτίσουμε και λίγο έναν τοίχο. Και ξεκινάνε λοιπόν παιδιά οι αθεόφοβοι, οι φοβεροί αυτοί οι τύποι οι Βρετανοί και χτίζουν ένα φράχτη από θάμνους τεσσάρων χιλιάδων χιλιόμετρων. Συνεχόμενος φράχτης από θάμνους τέσσερις χιλιάδες χιλιόμετρα για να μην γίνεται λαθρεμπόριο αλατιού.
Είναι από τα πιο γαμάτα πράγματα που έχω ακούσει στη ζωή μου. Είναι φανταστικό. ποιος ηλίδιος είχε αυτή τη διευθυνσία μα ο Χιούμ την είχε αλλά τέλος πάντων γιατί έγινε αυτό αυτό είναι το μυστήριο που σήμερα προσπαθώ να απαντήσω και δεν μπορώ να βρω απάντηση τέσσερις χιλιάδες χιλιόμετρα και δεν έφτανε ο Φράγκ ήταν τρεις ή μισή μέτρα σε ύψος περίπου ίσως και λίγο παραπάνω και λίγο πάνω από τέσσερα μέτρα σε πάχος σε πάχος και για να τον φυλάξουν αυτόν προσλάβανε 14.000 ανθρώπους ως φύλακες σε όλο το μήκος αυτού του φράχτη, τα 4.000 χιλιόμετρα.
14.000 ανθρώπους. Και αυτό έγινε. Έγινε αυτό. Δεν ήταν κάτι που ήταν απλά στα χαρτιά, κάποιος το σκέφτηκε και του λένε μεν, αι μαλάκα τώρα θα κάτσουμε να φτιάξουμε 4.000 χιλιόμετρα. έγινε ο μεγάλος αυτός θάμνος το 4000 χιλιόμετρο δούλεψε αρχικά δούλεψε τα έσοδα από το αλάτι εκτοξεύθηκαν έγιναν σχεδόν διπλάσια από τότε που μπήκε αυτό με τους φρουρούς αλλά υπήρχε ένα προβληματάκι είναι ένας θάμνος 4000 χιλιόμετρο σκεφτείτε πόσο κοστίζει η συντήρησή του σκεφτείτε το αυτό οπότε κράτησε 10 χρόνια και πολλά είναι κράτησε 10 ή 11 ή 10 ή 11 τέλος πάντων και μετά έγινε κάτι διαφορετικό Εκτός από τα φυσικά που γίνονταν στο θάμνο, δηλαδή κάπου υπήρχε πρόβλημα από την ξερασία, κάπου υπήρχε πρόβλημα από την πλημμύρα, κάπου υπήρχε πρόβλημα από τους τερμίτες, κάπου παντού υπήρχε πρόβλημα με τα ποντίκια.
είχε γίνει φωλιά ποντικιών ο Θάμνος και εμείς οι κόσμοι ποντίκια ήταν και το πρόβλημα ότι οι λαθρέμποροι βρήκανε πάλι τρόπους να τον παρακάμπτουν αυτόν τον φράχτη από Θάμνος πήγαιναν σε κάποια σημεία που δεν είχε ας πούμε φύλαξη παίρναν τα λάττια το πετάγανε από την άλλη πλευρά ήταν ο δικός τους από την άλλη πλευρά το έπαιρνε ένας άλλος τρόπος που βρήκαν ήταν να παίρνουν ένα κοπάδι με καμήλες οι οποίες ήταν φορτωμένες με αλάτι και να πάνε να περνάνε μέσα από το φράχτη από τους θάμνους και ρίχνανε το φράχτη κάτω σε εκείνες τις περιπτώσεις οπότε γινόταν ένας χαμός και με όλα αυτά που συνέβαιναν και αν προσθέσεις το κόστος συντήρησης του θάμνου οι Άγγλοι, οι Βρετανοί τέλος πάντων προσπάθησαν να βρούνε κάποιον άλλον τρόπο ποιος είναι αυτός ο τρόπος θα πάμε στην πηγή παιδιά βέβαια αυτή δεν ήταν η πρώτη τους αντίδραση για να μην ξεχνιόμαστε γιατί άμα κάνεις μια μαλακία συνήθως επιμένεις στη μαλακία που κάνεις και αυτοί αρχικά επιμείνανε γιατί εκτός από τις 14.000 φύλακες
προσλάβανε κι άλλο κόσμο για να συντηρεί το φράχτη, πηγαίνανε, ποτίζανε μαζεύανε χώμα από αλλού και το βάζανε από κάτω για να παραμείνει ο φράχτης και έβαλαν κάποιον να γράψει εγχειρίδιο για συντήρηση στρατηγικού φράχτη αλλά κάποια στιγμή το καταλαβαίνεις μετά από 11 χρόνια, λες εντάξει δεν χρειάζεται να κάνουμε άλλες μαλακίες και πήγανε λοιπόν στις περιοχές εξόριξης, στα πρώην πριγκυπάτα ή νυν πριγκυπάτα δεν ξέρω αν παρέμειναν τα πριγκυπάτα και κάνανε συμφωνίες ότι κύριοι Εγώ μόνο μπορώ να το βγάζω το αλάτι Και εγώ θα το μεταφέρω Από εδώ και από εκεί Εσείς οι Ινδοί Δεν μπορείτε να βγάζετε αλάτι Στη χώρα σας Το δικό σας το αλάτι Δεν μπορείτε να το παίρνετε Είστε Ινδοί Άρα δεν μπορείτε να το παίρνετε το αλάτι στη χώρα σας Το το παίρνω εγώ Δίκαιο, πολύ δίκαιο το ακούω Και έτσι έπαψε να είναι χρήσιμος ο μεγάλος φράχτης της Ινδίας όπως λέμε το μεγάλο τείχος της Κίνας αυτός ήταν ονομάστηκε ο μεγάλος φράχτης της Ινδίας από θάμνους, δαμασκηνιές κυρίως θα έλεγα
και έτσι μετά από 10-11 χρόνια δόξας ο φράχτης άρχισε να σαπίζει να μην είναι χρήσιμος οι Ινδοί πέρνανε τα κλαδιά του για καυσόξυλα η συντήρηση δεν γινότανε και σιγά σιγά στην ξηρασία καταφυλακάεικαν, από πλημμύρες εξαφανίστηκαν και σιγά σιγά επειδή δεν ήταν και από πέτρα σιγά σιγά εξαφανίστηκε το μεγάλο ο μεγάλος φράχτης της Ινδίας και παραδόθηκε στη Λύθη κανένας δεν μίλησε για αυτό μέχρι το 1990 που κάποιος μας το θύμισε και τον ευχαριστούμε πάρα πολύ για αυτό.
Βέβαια ένα ακόμα μυστήριο είναι πως ένα τόσο μεγάλο project ξεχάστηκε. Τεράστιο μυστήριο. Κανένας δεν μπορεί να καταλάβει γιατί ξεχάστηκε περίπου 130 χρόνια. Αλλά, οκ, ας μην δώσουμε τόσο σημασία σε αυτό το μυστήριο. Ένας Άγγλος ερευνητής με το όνομα Roy Moxham πήγε στην Ινδία με παλιούς χάρτες, έψαξε αρχεία, έμεινε μήνες, βρήκε κάποιες λωρίδες με κάκτους και δαμασκηνιές και είπε παιδιά υπήρχε ένας φράχτης από θάμνους ο οποίος ήτανε 4.000 χιλιόμετρα και ευτυχώς βρήκε και αποδείξεις για να μην κρυφτεί αυτή η φανταστική ιστορία από τον κόσμο.
Αν νομίζετε λοιπόν ότι η δουλειά που κάνετε είναι κακή σκεφτείτε να ποτίζετε έναν θάμνο 4.000 χιλιόμετρων στην Ινδία πριν 150 χρόνια. Και πάρτε μια ανάσα. Οι Βρετανοί έμειναν μέχρι το 1947 στην Ινδία, αλλά το αλάτι παρέμενε σημαντικό ακόμα και μετά από το φράχτη και τις συμφωνίες που είχε έκανει η Βρετανική κυβέρνηση. Πάντα ήταν σημαντικό το αλάτι.
Εξού και η πορεία του αλατιού του Γκάντι το 1930, όταν το αλάτι παρέμενε μονοπόλιο των Βερτανών και το φορολογούσαν άδρα και απαγόρευαν στους Ινδούς να το εξορίξουν έκανε πορεία ο Γκάντι συμβολική για να δείξει ότι Ινδία νίκη στους Ινδούς και έκανε πορεία 390 χιλιόμετρων ξεκίνησαν 80 άτομα και όταν φτάσανε στη θάλασσα ήταν χιλιάδες και ο Γκάντι έσκυψε, μάζεψε νερό και αλάτι στα χέρια του και τον ακολούθησαν και οι υπόλοιποι.
Αυτό ήταν μια πράξη επαναστατική τότε. Η Αγγλία φάνηκε γελία, μας το θύμιζε δηλαδή γιατί είχαμε ξεχάσει το βράχτη εκεί μέχρι εκείνη τη στιγμή και η φυγή των Άγγλων από τη χώρα σιγά σιγά πήρε το δρόμο της. Η ιστορία λοιπόν του μεγάλου φράχτη από Θάμνους της Ινδίας ήταν μικρή αλλά και μεγάλη ταυτόχρονα γιατί μια αζωμάρα τέτοια που κράτησε πάνω ή 10 χρόνια ή 11 είναι πολλής χρόνος παιδιά, είναι πάρα πολλής χρόνος.
και στο βωμό του κέρδους να κάνεις τέτοιες παράλογες σκέψεις υλοποιήσιμες μου φαίνεται λίγο... ναι αυτό. Μου θυμίζει κάτι που είχε πει ο Φρανκ Ζάπα, περίπου κάπως έτσι το είχε πει ότι υπάρχει περισσότερη βλακεία παρά υδρογόνο στο σύμπαν και έχει μεγαλύτερη διάρκεια ζωής. Μεγάλη ζάπα, ευχαριστούμε Και εδώ τελειώνει και αυτό το επεισόδιο Γεια σας
Σχόλια
Χωρίς σχόλιαΣυνδεθείτε για να συμμετάσχετε στη συζήτηση
Σύνδεση για ΣχολιασμόΔεν υπάρχουν σχόλια ακόμα
