Ep. 85 - H Παλιά Γειτονιά (ft. Δήμος/The Conspiracy Club & Alex/Δεν Είναι Ακριβώς Έτσι))

Αυτόματη μεταγραφή — ενδέχεται να περιέχει λάθη.

00:30 Heroes! Πόσο καιρό είχα, παιδιά, να κάνω αυτή την εισαγωγή, δεν ξέρω κι εγώ, έχει περάσει πολύς καιρός από το τελευταίο επεισόδιο. Μου λείψατε, παιδιά. Πραγματικά ήθελα πάρα πολύ να κάτσω να κάνω νέα επεισόδια, μου λείψε πάρα πολύ αυτό το πράγμα. Και δεν είναι ότι δεν είχα χρόνο ακριβώς να ηχογραφήσω, το πρόβλημα είναι στη μίξη.

00:48 Δεν είχα χρόνο να μιξάρω, αυτό συνήθως είναι το πιο χρονοβόρο σε ένα επεισόδιο. και τελικά όμως τα κατάφερα και να που τώρα ακούτε το 8ο, αν δεν κάνω λάθος, επεισόδιο της τέταρτης σεζόν του Νοσταλγικού Podcast. Όπως είναι φυσικό, έχω πολλά νέα να μοιραστώ μαζί σας, θα τα πάρω ένα-ένα για αρχή. Αρχικά να πω ότι έρχεται το δεύτερο meet-up των podcast.

01:13 Αν θυμάστε καλά και πέρσι είχαμε κάνει ένα πάρα πολύ ωραίο πάρτι στο Smoking Barrels στην Αθήνα. Είχαμε μαζευτεί πολλά podcast, πάνω από 10 podcast αν θυμάμαι καλά Και αυτό θα γίνει και φέτος Το meetup των podcast το δεύτερο λοιπόν είναι γεγονός Θα πραγματοποιηθεί στις 21 Μαρτίου που αλλού στο smoking barrels Εκεί που έγινε και πέρσι οπότε αν είχατε έρθει πέρσι θυμάστε ακριβώς στο μαγαζί Το μαγαζί βρίσκεται στο Θησίο, η οδός είναι Ηρακλιδόν 56 Αθήνα Και έχει πάρα πάρα πολύ κοντά και σταθμό μετρό και σταθμό ηλεκτρικού ηλεκτρικού, γενικότερα είναι αρκετά προσβάσιμο με όλα τα μέσα.

01:52 21 Μαρτίου λοιπόν σας περιμένουμε εκεί, έχουν προσθεθεί πολλά podcast φέτος στο Meetup, καινούργια podcast που δεν ήταν και πέρσι, θα χαρώ πάρα πολύ να σας δω όλους και όλες εκεί, να πιούμε τα ποτά μας και να τα πούμε. Θα είναι φυσικά το Conspiracy Club, όπως πάντα, το Δεν Είναι Ακριβώς Έτσι, ο Trastonius, τα χρονικά του Φρίκουλα, οι ζωές των άλλων, γενικά πάρα πολλά podcast, όλα σχεδόν τα podcast από το περσινό, αλλά και πολλά καινούρια όπως είναι ο φίλος ο RetroBubble, οι βαθμολογίες του καναπέ έχουν προσθεθεί φέτος και θα σας περιμένουμε εκεί για να παρτάρουμε όπως παρτάραμε και πέρσι, 21 Μαρτίου λοιπόν, στο Smoking Barrels.

02:28 Πέρα από αυτό όμως έχω και μια άλλη πολύ πολύ πολύ σημαντική ανακοίνωση για το νοσταλκικό podcast που πιστεύω ότι θα βοηθήσει και αρκετά αυτό στο να μένουμε σε πιο συχνή επαφή και να μην σας αφήνω τόσο καιρό χωρίς καινούρια επεισόδια. Όπως γνωρίζετε είμαι και μέρος των Τελήνες, είμαι το 50% των Τελήνες μαζί με τον φίλο μου τον Παύλο.

02:48 Είναι ένα κανάλι στο YouTube όπου κάνουμε διάφορα πράγματα. Κάνουμε βιντεκάστ, κάνουμε διάφορες εκπομπές έρευνας και πάει λέγοντας. Ωστόσο, το τελευταίο διάστημα όπως έχω ξαναπεί σε προηγούμενα επεισόδια έχουμε ανοίξει ένα νέο κανάλι. Το κανάλι λέγεται Τελήνες Plus. Μπορείτε να το ψάξετε στο YouTube Είτε να βρείτε το link που θα αφήσω σίγουρα σε αυτό το επεισόδιο από κάτω Για να μπορέσετε να μπείτε Θέλω να σας πω τώρα, αν θέλετε φυσικά Να μας ακολουθήσετε και να κάνετε ένα στο κανάλι, στο Delines Plus Γιατί θα έρχονται και εκεί επεισόδια βίντεο αυτή τη φορά νοσταλγικού τύπου Δεν θα είναι podcast, θα είναι YouTubic επεισόδια Όπου θα παρουσιάζω διάφορα θέματα, όπως είναι αυτά που κάνουμε εδώ πέρα Απλά αισθάνθηκα την ανάγκη να κάνω και κάτι σε βίντεο φορμάτ και να σας το δώσω.

03:33 Οπότε μπορείτε να μπείτε και να δείτε το πρώτο επεισόδιο που έχω κάνει εκεί. Έχω κάνει ένα επεισόδιο για την Πετρούλα Κωστίδου. Την κοπέλα που έλεγε το καιρό παιδιά που ήταν ένα από τα μεγαλύτερα τρόλ της ιστορίας. Αναλύουμε λίγο την ιστορία της, αναλύουμε το πώς ήρθε στην επικαιρότητα και πώς εξαφανίστηκε μια νυχτή. έχει πολύ ενδιαφέρον παρότι μπορεί να σας ακούγεται λίγο πως να το πω χαζοχαρούμενο όλο αυτό το θέμα η Πετρούλα έχει πολύ ενδιαφέρον σαν χαρακτήρας γιατί πραγματικά ήταν ένα κάρακτερ όπως το λέμε από μια κατά τα άλλα πολύ σοβαρή γυναίκα όπως αποδείχτηκε στη συνέχεια. Έχει πολύ ενδιαφέρον ιστορία της οπότε μπορείτε να μπείτε στο link που έχω αφήσει στην περιγραφή αυτού του επεισοδίου και φυσικά αν το ψάξετε και στο youtube θα σας το βγάλει Μένεις κολονία, Γερμανία Ωραία, το πάω και με τους δύο τρόπους Για να σε ευχαριστήσω, σε ευχαριστώ πολύ Έκανες και δύο donations και μου έχεις γράψει Και μήνυμα Η καλύτερη παρέα σαν να ακούω τις σκέψεις μου

05:07 Και εγώ τις σκέψεις μου ακούω Όταν ακούω τα επεισόδια, αλλά είναι όντως οι δικές μου Και χαίρομαι πολύ που εκφράζω Και πολλούς και πολλές από εσάς παιδιά Είναι ο λόγος που κάνω αυτό το podcast Και σας ευχαριστώ πάρα πολύ που στηρίζεται με κάθε τρόπο και η Χρύσα λίγο καιρό αργότερα έκανε και μια δεύτερη συνεισφορά αγόρασε πίτσα γιατί το Buy Me A Coffee εμείς δεν πουλάμε καφέ πουλάμε πίτσα στο δικό μου Buy Me A Coffee και μου γράφεις σε αναμονή για το επόμενο φαντάζομαι είχες απειβδίσει από το πόσο καιρό είχα να βγάλω επεισόδιο και λες κάτσε να το τσιγκλίσω λίγο οπότε Χρύσα και ταρτούμπα σας ευχαριστώ παιδιά πάρα πάρα πάρα πολύ όπως και όλα τα παιδιά που έχουν συνεισφέρει στο παρελθόν.

05:47 Βοηθάτε πραγματικά πολύ να συνεχιστεί αυτό το podcast. Επίσης βοηθάτε πάρα πολύ με το να το πείτε σε φίλους σας, να πείτε, παιδιά, ακούω αυτό το ωραίο podcast, έχει νοσταλγικό χαρακτήρα, πιάνουμε 90 zeros, αν θέλετε σε κάνετε το, word of mouth είναι η καλύτερη διαφήμιση που μπορεί να κάνει κάποιος για οτιδήποτε και η πιο αληθινή.

06:07 Φυσικά, αν αφήσετε μια βαθμολογία στη κεντρική σελίδα του Νοσταλικού Podcast στο Spotify. Βάζετε όσα αστεράκια θέλετε, βοηθάει επίσης πολύ. Κάνετε φυσικά follow για να σας έρχονται ειδοποιήσεις για νέα επεισόδια και μας ακολουθείτε φυσικά στα social media, Instagram, Facebook και TikTok γράφοντας το Νοσταλικό Podcast. Επίσης σκέφτομαι να βγάλω και το πρώτο merch του Νοσταλικού Podcast.

06:30 Θα δω αν προλάβω γιατί στις 21 Μαρτίου για το πάρτι να το κάνω, θα το βγάλω. Θέλω να βγάλω ένα t-shirt που έχω σκεφτεί έτσι μια ιδεούλα. Δείτε, εν καιρό θα ποστάρω κάποια πράγματα. Ελπίζω να γουστάρετε κι εσείς. Αν θέλετε merch και αν σας ενδιαφέρει να βγάλω merch, θα ήθελα να μου στείλτε ένα μήνυμα στο Instagram και να μου πείτε νούμερα που φοράτε, αν θα ενδιαφερόσασταν όντως να αγοράσετε κάποιο t-shirt.

06:58 Πιο πολύ για να δω αν υπάρχει όντως ζήτηση για να κάνω κάτι τέτοιο και περίπου τι νούμερα παίζουν. Φυσικά δεν είναι προπαραγγελία αυτό. απλά θέλω να τσεκάρω αν υπάρχει θέληση από εσάς να γίνει κάποιο merch. Οπότε αν ψήνεστε μπορείτε να μου στείλετε να ξέρω περίπου το νούμερό σας και αν θα σας ενδιαφέρει κάτι τέτοιο ούτως ώστε να προχωρήσω στην δημιουργία merch.

07:21 Έχω μια ιδεούλα που σας είπα που την έχω σκεφτεί καιρό και δεν το έχω βάλει μπρος ακόμα. Τέλος, πριν μπούμε στο κυρίως θέμα του επεισοδίου να πω ότι παιδιά φέτος το Summer of Horror θα είναι επικών διαστάσεων φαντάζομαι γιατί αρχίζω ήδη τέτοιες εποχές Μάρτιο αρχίζω και σκέφτομαι επεισόδια αν πάτε και πίσω νομίζω το ξαναλέω σε παλιά επεισόδια Μαρτίου σας ξαναλέω ότι σκέφτομαι ήδη το Summer of Horror εκτός του ότι βγήκε το Scream 7 και αποκλείεται να μην γίνει επεισόδιο για το Scream 7 στο Summer of Horror βγαίνει και το Scary Movie το καινούριο δεν ξέρω ζούμε σε τρομερή εποχή αυτή την περίοδο σε ό,τι αφορά την νοσταλγία όλα τα 90's και τα 0's επιστρέφουν, οπότε είχαμε και νωρίτερα μέσα στη χρονιά το ξέρω τι έκανες πέρσι το καλοκαίρι το καινούριο γενικά γίνεται ένας χαμός, οπότε θα είναι επικόν διαστάσεων το φετινό Summer of Horror, θα κάτσω να το κάνω νωρίς για να μην χάσουμε επεισόδια και πάμε όμως να μπούμε τώρα στο κυρίως πιάτο του επεισοδίου που ακούνται

08:18 αυτή τη στιγμή, κάναμε μεγάλη σαγόνη, είχαμε καιρό να τα πούμε παιδιά, sorry, αλλά έχουμε ένα πολύ πολύ special επεισόδιο, πολύ ξεχωριστό διότι έχουμε πιάσει ένα άκρος νοσταλγικό θέμα, την παλιά γειτονιά τη γειτονιά μας, τη γειτονιά που μεγαλώσαμε και εκτός αυτού έχω και δύο πάρα πάρα πολύ καλούς καλεσμένους τον Δήμο από το Conspiracy Club και τον Άλεξ από το Δεν είναι ακριβώς έτσι. Με τον Δήμο το είχαμε πει πολύ καιρό και θα ακούσετε και πώς έγινε η συνεννόηση κατά τύχη ότι θέλουμε να κάνουμε αυτό το επεισόδιο, μου το είχε προτείνει και έτυχε ενώ κάναμε το επεισόδιο να περάσει ο Άλεξ από το δεν είναι ακριβώς έτσι από το στούντιο την ώρα που το είχαμε ήδη αρχίσει το επεισόδιο ήθελε να μου αφήσει κάτι αν θυμάμαι καλά και αφού μπήκε και άραξε μοιράστηκα μαζί του το μικρόφωνο για να μας πει και αυτός για την παλιά του γειτονιά και έτσι κάναμε μια πολύ πολύ ωραία κουβέντα να πω ότι ο Δήμος έχει μεγαλώσει στην Καλαμάτα ενώ ο Άλεξ στην Πετρούπολη και εγώ έχω μεγαλώσει στη Βούλα.

09:17 Οπότε έχουμε τρεις πολύ διαφορετικές γειτονιές μεταξύ τους και έχουμε καλύψει νομίζω και επαρχία και προάστια. Δεν έχουμε καλύψει πολύ κέντρο Αθήνας βέβαια, αλλά φαντάζομαι ότι οι άνθρωποι οι οποίοι μένουν στο κέντρο μιας πόλης μπορούν κάπως να ταυτιστούν με κάποιον μεταξύ εμένα και του Άλεξ. Να πω κάπου εδώ ότι επειδή δεν περιμέναμε να είμαστε τρία άτομα, εγώ με τον Άλεξ μοιραστήκαμε ένα μικρόφωνο, μπορεί σε κάποια σημεία να μας ακούτε ότι το περνάμε ο ένας στον άλλον ενώ έχει αρχίσει ήδη να μιλάει ξέρω εγώ εντάξει δεν είναι πολύ δύσκολη η ακροασή του αλλά σε κάποια σημεία θα το καταλάβετε επίσης να πω ότι αναφέραμε και τα καλοκαίρια στο χωριό το οποίο είναι ξεχωριστό επεισόδιο αλλά κάναμε και ένα πέρασμα από εκεί κάποια στιγμή θα κάνω εξ ολοκλήρου επεισόδιο καλοκαίρια στο χωριό αυτά πάνω κάτω παιδιά Πάμε σιγά σιγά να ακούσουμε όσα είπα με τον Δήμο και τον Άλεξ για την παλιά μας γειτονιά.

10:11 Να πούμε που οργανώθηκε αυτό το επεισόδιο σε ένα σεα, στη μέση του πουθενά, σε μια λησίδα fast food πολύ γνωστή που σε πέτυχα κατά τύχη. Ναι. Και είχαμε βρεθεί εκεί πέρα και είπαμε να κάνουμε αυτό το επεισοδιάκι. Έτσι στα ταξίδια τα καλοκαιρινά βρεθήκαμε. Ναι, ναι, ναι. Σεα. Τι σημαίνει σεα ξέρεις. Δεν έχω ιδέα ρε φίλε.

10:31 Κάτι σταθμός είναι. ΛΕΑ ξέρω τι είναι. ΛΕΑ είναι Λορίδα Εκτακτής Ανάγκης. Πρέπει να είναι σταθμός εξυπηρέτης αυτοκινητιστών. Κάτι τέτοιο. Α, ωραίο, μ' αρέσει. Πάντως, παιδιά, να πούμε, μην μπαίνετε στη ΛΕΑ, ρε παιδιά. Κάποια στιγμή μπορεί να τη χρειαστείτε κι εσείς. Δηλαδή, φέτος ήταν τραγικό αυτό το πράγμα. Στις εθνικές δεν το έχουμε παρατηρήσει πολύ.

10:52 Φέτος το παρατηρήσαμε, μπαίναν περισσότερο από ποτέ. Ταξιδεύατε σε κίνηση. Άρα, αν υπάρχει κίνηση, παιδιά, τι να κάνεις. Ναι, δεν έχουν βγει ακόμα τα επιτάμενα μάξια που λέγανε ότι θα έχουμε. Να πούμε ότι συναντηθήκαμε εκεί, τώρα για να λέμε και την αλήθεια συνωμοσιολογικά, συναντηθήκαμε εκεί για να είμαστε κρυφά από το Γιώργο.

11:13 Για να αποφύγουμε το Γιώργο. Για να κανείς μας μην έρθει. Και εγώ είχα πει να του μιλήσω για αυτό το επεισόδιο, δεν του έχω μιλήσει. Δεν θα του το πω καν, θα το αφήσω να βγει και να το δει έτσι. Και θα του πει, ρε πήγες εκεί. Κατά λίγο θα τον φέρουμε μόνο του μετά τον Γιώργο να κάνει απάντηση. Ναι, ναι, θα τα κατεύουμε.

11:30 Έχουμε μια πολύ ωραία θεματική σήμερα. Είναι η γειτονιά. Ναι. Και η αλήθεια είναι ότι χθες που έμπαινα λίγο στο mood για το επεισόδιο, έβαλα και άκουσα Going Through με Μαζονάκη θέλω να γυρίσω στα παλιά ξέρεις έμπαινα λίγο στο mood και λέω κοίτα να δεις αυτό το τραγούδι βγήκε όταν εγώ όντως κυκλοφορούσα στην παλιά μου γειτονιά ως παιδί και τώρα το ακούω σαν νοσταλγός εκείνης της γειτονίας που δεν υπάρχει πια δηλαδή νιώθω το τραγούδι αλλιώς τώρα. Κάνει ωραία σύνδεση αυτό το τραγούδι γιατί τότε ήταν νοσταλγικό για κάτι που ζούσες εκείνη τη στιγμή και τώρα μπορείς να το σκεφτείς και να το συνδέσεις με τότε που το άκουγες και δεν είναι καλά δηλαδή δεν έχει, ήταν ένα κομματάκι έτσι στη νεαρή μας ηλικία που παίξεις αυτές τις...

12:15 Σαν να ταξιδέψεις στο χρόνο Ωραία, οπότε θα μιλήσουμε για τις γειτονιές μας εντάξει θα πούμε όπως τα ζήσαμε εμείς πιστεύω πολλοί και πολλές θα έχουν αντίστοιχες εμπειρίες και έτσι παραστάσεις να πούμε λίγο δύο πράγματα για να καταλάβει ο κόσμος. Εγώ με 39 ετών μεγάλωσα στη Βούλα, νότια προάστια Αθήνα. Εγώ με 35 χρόνων και μεγάλωσα στην Καλαμάτα. Οπότε πιάνουμε και επαρχία και ψηλοαθήνα. Γιατί εντάξει και εγώ δεν είναι Αθήνα-Αθήνα τώρα η Βούλα.

12:44 Και είναι και κάτι που η αλήθεια είναι ότι πλέον νομίζω έχει χαθεί δηλαδή αυτή η έννοια της γειτονιάς που μιλάμε σήμερα και στην Αθήνα και στην επαρχία. 100% Πρέπει να πας σε πάρα πολύ μικρό μέρος πλέον, δηλαδή λιγότερο από 5-10 χιλιάδες κατοίκους, για να υπάρχει ακόμα αυτή η περίπτωση. Αυτός ο τρόπος επικοινωνίας ανθρώπων, γιατί είναι κάτι πολύ γενικό, δεν είναι μόνο για τα παιδιά που το πάμε εμείς, είναι για όλες τις ηλικίες.

13:09 Συναισθηκά, απλά εμείς το ζήσαμε πιο πολύ στα παιδικά και εφηβικά μας χρόνια. Ακριβώς. Και γι' αυτό μας έχει μείνει η οικεία στο Πούπα. Και περνάμε και οι δύο νομίζω μια κούραση με την Αθήνα. Κοίτα να δεις, θα σου πω, εμένα αυτές τις σκέψεις και λίγο και τότε ας πούμε, που είχες πετύχει σε ταξίδια, γιατί εγώ θα πάω να μετακομίσω μόνιμα στην Καλαμάτα από την Αθήνα, ας πούμε, αυτή τη χρονιά.

13:29 Και τα ταξίδια που με πήρες ήταν και μετακομίσεις που συναντηθήκαμε και τότε. Και όλο αυτό το θέμα γεννήθηκε λίγο και μέσω αυτής της μετακόμισης, αλλά και λόγω της παρατήρησης ότι δεν υπάρχει ούτε στην Καλαμάτα τώρα αυτό που θέλω. Δηλαδή, ναι, μεν υπάρχει πιο πολύ ηρεμία, πιο πολύ έτσι. Αυτό όμως, αυτό το πράγμα γειτονιά, αυτό το να βρίσκεις ανθρώπους διαθέσιμους, να κάνεις παρέα εύκολα, χωρίς κανονίσματα, χωρίς να έχει προγραμματιστεί κάτι, ούτε στην Καλαμάτα υπάρχει πλέον.

13:59 Δηλαδή, πάω και γυρίζω στην επαρχία γνωρίζοντας ότι δεν υπάρχει πλέον αυτό που μου άρεσε όταν ήμουν μικρούς και ήταν μεγάλουνα στην επαρχία. Εγώ θεωρώ ότι και στην Αθήνα υπάρχουν κάποιες γειτονιές που έχει μείνει σε ένα επίπεδο τέλος πάντων, όχι στο βαθμό που υπήρχε κάποτε. Δηλαδή εγώ μένω και σαριανή και επειδή τυχαίνει η περιοχή εκεί να είναι οικογενειακή περιοχή που έχουν μείνει πολλά σπίτια ιδιόκτητα σε αυτούς που τα είχαν οι γονείς τους και πάει λέγοντας, κάπως μια μικρογραφή αυτού που υπήρχε κάποτε το βλέπεις.

14:34 και για την Κεσαριανία που λες και νομίζω ότι είναι ενδιαφέρον αυτό έχει πάρκα, έχει χώρους που μπορούν να μαζευτεί ο κόσμος, οπότε μετράει και αυτό πάρα πολύ και ένα κομβικό κομμάτι ίσως πρέπει πρώτα καλύτερα να πιάσουμε να πούμε τι εννοούμε περισσότερο αλλά ένα κομβικό κομμάτι νομίζω ήταν και τα πρόαβλα των σχολείων που κάποια στιγμή τα κλείσανε Ναι, μπράβο ρε φίλε Τώρα έχουν ξαναρχίσει και τα ξανανοίγουν Είναι τραγικό αυτό ότι κλείνουν κάποιους χώρους.

15:01 Δηλαδή εγώ θυμάμαι και στη γειτονιά μου, στη Βούλα, και τα γήπεδα μπάσκετ έχουν μείνει ελάχιστα. Τα έχει πάρει και η ομάδα η τοπική, μπορεί να τα χρησιμοποιεί. Ενώ παλιά τα χρησιμοποιούσε και μας αφήναν να μπαίνουμε να παίξουμε, πλέον δεν μπορείς. Πλέον δεν μπορείς να μπεις στο προάβλιο. Και έχεις, ας πούμε, κάποια πάρκα που, οκ, ξέρεις, χρειάζονται να υπάρχουν για να κοινωνικοποιεί το κόσμο.

15:23 Εγώ θυμάμαι στην Αθήνα ανέβαινα, έχω κάτι ξαδέρφια μένουν στην πλατεία Αττικής. Και αυτοί που να μαζευτεί στην πλατεία Αττικής. Τώρα είχε κάτι πλατιούλες γεμάτες καφετέρειες, δεν υπήρχε χώρος δηλαδή για παιδιά και μαζεύονταν στα σχολεία τους, αλλά κάποια στιγμή τα κλείσανε. Οπότε σταματήσαν να βγαίνουν έξω να παίξουν μπάλα τα πόγευμα ας πούμε.

15:39 Σε συνδυασμό με την τεχνολογία ας πούμε. Ωραία, ας πάμε να το εξηγήσουμε λίγο. Θα ξεκινήσουμε λίγο από παιδική ηλικία αρχικά για να πιάσουμε τα πρώτα νοσταλγικά του πώς συνεννοούμασταν, πώς βγαίναμε, τι κάναμε και σιγά σιγά θα το πάμε μέχρι και την εφηβεία. Θα μου περιγράψεις λίγο τη γειτονιά σου. Τα πολύ νεαρά μου χρόνια, ας πούμε, τα έλυσα σε ένα διαμέρισμα.

16:02 Και εκεί υπήρχε μια κοιτονίτσα, υπήρχε μια πλατιούλα που κατεβαίναμε. Αλλά τότε, δηλαδή, μιλάω μέχρι Δευτέρα, Τρίτη Δημοτικού έμενα εκεί. Οπότε κατέβαινα καμιά φορά με τη μάνα μου, είχα αρχίσει να κατεβαίνω μόνος μου. Αλλά μετά από την εκείνη την ηλικία πήγαμε σε ένα άλλο σπίτι, λίγο πιο στα περίχωρα της Καλαμάτας, όπου εκεί είχε πολύ μεγάλη κοιτονιά.

16:20 Δηλαδή, εγώ όταν πήγα εκεί πέρα βγαίνανε καθημερινά και παίζανε 30 με 40 παιδιά. Εκεί που πήγαμε. Και ουσιαστικά ήταν ένας τεράστιος δρόμος και κάποια χωράφια που παίζαμε εκεί. Αλλά δεν μέναμε εκεί μόνο. Δηλαδή, αυτό ήταν, να σου το πούμε, η πολύ μικρή το κομμάτι της γειτονιάς μας. Εκεί κατεβαίναμε κάθε απόγευμα, όποιος ήταν διαθέσιμος, μαζευόντουσαν.

16:41 δηλαδή καμιά δεκαριά άτομα θα μαζευούντουσαν σίγουρα καθημερινά από τις τρεις και μετά τις τέσσερις και μετά το απόγευμα και μετά αν βαριόμασταν ας πούμε στη γειτονιά πηγαίναμε και ψάχναμε άλλες μικρές γειτονιές να βρούμε άλλο κόσμο είτε να σαντιθούμε είτε να παίξουμε μπάλα είτε να κάνουμε κόντρες με ποδήλατα είτε να κάνουμε το οτιδήποτε δηλαδή υπήρχαν πολλοί πυρήνες ας το πούμε έτσι που δεν επικοινωνούσε κανένας με κανέναν και απλά κατέβαινε ο κόσμος και καθόντουσαν μαζί και άμα βαριόντουσαν πηγαίνανε και σε άλλες γειτονίες η μόνη εγώ που θυμάμαι να κανονίζουμε τακτικά και να τους φωνάζουμε είναι αυτοί που είχαν κάποια μπάλα που είχαν κάτι που χρειαζόμασταν οπότε αυτούς πηγαίναμε και φωνάζαμε κάτω από τα σπίτια τους στο όνομά τους να κατέβουν να μας φέρουν την μπάλα ωραία ερώτηση Πότε άρχισες να βγαίνεις για παιχνίδι έξω χωρίς τους γονείς σου Από τότε, από εκείνη την ηλικία, τα τετάρτη δημοτικού ας πούμε Πήγαμε εκεί σε εκείνη τη γειτονιά Ναι, άρχισα όλα τα απογεύματα και όλους τους αυτοκύριακο να τα περνάω έξω ας πούμε

17:40 Εγώ λίγο πιο μετά, εγώ τύπου έκτη Γιατί εντάξει και ίσως στην πόλη γι' αυτό να είναι και λίγο πιο Ναι, ναι, εγώ θυμάμαι και ας πούμε τους θείους μου, τους λέω με τα εξαδέρφια μου ήταν πολύ πιο δύσκολο να αφήσεις ένα παιδί να βγει σε μια πόλη μεγάλη με τόσο πολλοί κόσμο. Εμείς εκεί πέρα στη γειτονιά γνωριζόμασταν όλοι. Ήταν λίγος κόσμος που ζούσε εκεί πέρα.

17:59 Εγώ είχα και το άλλο καλό. Μεγάλωσα σε πολυκατοικία με πιλωτή και κήπο. Όποιος και όποια μένει νότια καταλαβαίνει το κόνσεπτ. Και παράλληλα είχα την τύχη να μένω στην ίδια πολυκατοικία με τον κολλητό μου και τον αδερφό του. που ήταν δύο χρόνια μικρότερος ο αδερφός του οπότε σας η γειτονιά ήταν εκεί η αυλή της πολυγραφικής, το πρώτο επίπεδο ακριβώς, το πρώτο επίπεδο ήταν ο κήπος παίζαμε μπάλα, κάναμε Ολυμπιακούς αγώνες είχαμε φτιάξει αθλήματα και παίζαμε όλο το απόγευμα Ολυμπιακούς αγώνες και όποιος κέρδιζε τα περισσότερα αθλήματα είχαμε κάτι μετάλλια από το ποδόσφαιρο κάτι κύπελλα από το τέννις, κάτι τέτοια γιατί είχαμε το κύπελο που είχα πάρει εγώ ήταν για τον πρώτο το δεύτερο ήταν ένα μετάλλιο που είχαμε ασημένει από κάτι άλλο και ήταν προσβολή να σηκώσει ο άλλος το δικό σου οπότε ήθελες να βγεις πρώτος και κάναμε εις μήκος που πέραμε φορά και πηδάγαμε στο γρασίδι κάναμε εις ύψος που είχαμε κάτι θαμνάκια και το πιο ψηλό σου δίνει πιο πολλούς βαθμούς

19:04 100 μέτρα και τρέχαμε τρεις μας και κάναμε αυτό το παιχνίδι ας πούμε στον κήπο ξέρεις καμιά φορά έφερναν και οι γονείς φίλων μου τα παιδιά τους και παίζαμε στον κήπο όλοι και αυτό ήταν το πρώτο επίπεδο για μας ναι ναι και αυτό που λέω σας πω είναι πολύ ωραίο και εμένα το θυμάμαι ότι αν έρχοταν κάποιο άλλο παιδί επίσκεψη στο σπίτι μου απλά φεύγαμε μαζί στη γειτονιά δηλαδή εξαφανιζόμασταν παρέα είχε πολύ πλάκα αυτό και το άλλο είναι με αυτό το παιχνίδι με τα πολίτες, εμείς κάναμε κάτι παρόμοιο δεν είχαμε τα κύπελα βέβαια τόσο πολύ αλλά το λέγαμε παιχνίδια χωρίς σύνορα τότε που είχες νετέ να θυμάσαι κάτι έχω κάνει επεισόδια στον πρώτη σεζόν παιδιά, όποιος θέλει το ακούει πίσω και το λέγαμε παιχνίδια χωρίς σύνορα και δέναμε κάτι ζώνες, να ανέβουμε κάτι στίχους και κάτι χαζομάρες τέτοιες φοβερό, εγώ σου λέω μετά άρχισα να βγαίνω γύρω στην έκτη μόνος μου με κάνα ποδηλατάκι είχαμε και δύο τρία παιδάκια κοντά που σου είπα είχαμε το σχολείο κοντά εντάξει και η Βούλα δεν είναι κέντρο

19:57 από ένα σημείο και μετά δεν φοβόντουσαν οι γονείς και νομίζω είχαμε αυτό που έχει γίνει μήν παιδιά μόλις νυχτώσει σπίτι δηλαδή σου έλεγε η μάνα σου αν νυχτώσει έχεις γυρίσει ας πούμε όταν αρχίσεις και νυχτώνει γυρίζεις και αρχίζανε εγώ το θυμάμαι και όλες ότι άρχισε να νυχτώνει και αρχίζαν οι φωνές στη γειτονιά Μαρία, Νίκο και φώναζε να αρχίσουν να μαζευτούν τα παιδιά αλλά αρχίζαν όλες μαζί οι μανάδες Ναι, έμενα αυτό το έσθημα που έβγαινε το πιο σημαντικό για αυτή την περίπτωση είναι ότι θα κατέβαινα και θα έβρισκα κόσμο Αυτό νομίζω Δεν υπήρχε η ερώτηση με ποιον θα βρω, με ποιον θα συναντηθώ Ήταν έβγαινες κάτω στη γειτονιά ανοιχτός μπορεί να έπαιζες μπάλα μπορεί να έπαιζες κρυφτό μπορεί να πήγαινες για βόλτα με το ποδήλατο αλλά έβρισκες ανθρώπους και ας το πούμε μαζί κανονίζατε και μπλεκόστον σε κάποιες περιπέτειες που δεν είναι σπάνιες υπήρχε βέβαια και φορές που βαριώσουν γιατί κατέβαινες και δεν ήταν κανένας κάτω ναι ναι ναι συνέβαινε αυτό δηλαδή εγώ θυμάμαι πολλές φορές να τραβάω σουτ μόνος μου

20:58 σε μια πόρτα περιμένοντας πότε θα εμφανιστεί κανένας. Σωστό. Ειδικά εποχές που είναι για διακοπές, τύπου καλοκαίρι. Ναι, αυτά ήταν τα χειρότερα. Καλά, εκεί αν αργούσες να φύγεις καλοκαίρι χωριό, αν δεν έφευγες, η φάση ήταν από ένα σημείο και μετά the loneliest day of my life, it's a move down. Εγώ θυμάμαι επίσης που πηγαίναμε και κάναμε λίγο πιο ένα κλικ μεγαλύτερη, 12-13, εξερευνήσεις σε σπίτια που λέγανε στοιχειωμένο, σε πάρκα, σε πράγματα που φοβόμασταν να πούμε.

21:32 Εσείς κάνατε τέτοια. Ναι, είχε, είχε. Θα σου πω, εμείς και πιο πολύ θυμάμαι ότι ψάχναμε, είχαμε αρχίσει έτσι όπως το λες και σε εκείνη την ηλικία, ίσως και λίγο μεγαλύτερη, τα ποδήλατα και αρχίζαμε να ψάχνουμε πίστες εμείς σε χωράφια, να κάνουμε αλματάκια, να κάνουμε με τα mountain δηλαδή, να κάνουμε ειδικές τις λέγαμε σκέψτε τότε έτσι για να βρούμε καμιά ειδική πίστα.

21:56 Οπότε γυρνάγαμε στα χωράφια και έφτιαξα αυτά και κάναμε τέτοιες εξερευνήσεις. Αλλά έβρισκες διάφορα, δηλαδή και σε σπίτια και σε τέτοιους, θυμάμαι, ας πούμε, στην Καλαμάδα, εκεί που ήταν πολύ μεγαλύτερος βέβαια, υπήρχε ένα πολύ διάσημο medium ο Λάκης. Το έγραφε στην τοπική εφημερίδα, ας πούμε, αστρολογία, για αυτά και κάποια στιγμή είχε πεθάνει και δεν πρέπει να έχει οικογένεια αυτούς ο άνθρωπος, δεν ξέρω και καλά την ιστορία αλλά τέλος πάντων το σπίτι του ήταν παρατημένο οπότε μπαίναμε μέσα για εξερευνήσεις είχε μέσα βιβλία αστρονομία κάτι νεκροκεφαλές με κάτι κεριά πάνω κάτι τέτοια οπότε εκεί υπήρχε και λίγο ξέρεις ιδανικό σπίτι για να κάνεις εξερεύνηση ναι ναι αστική εξερεύνηση είχε κάτι μαχαίρια περίεργα έτσι τυβούτελετρογικά Ναι, ναι, οπότε μπαίναμε. Εντάξει, με τον καιρό ρήμαξε. Πηγαίναμε έτσι και πολλά παιδιά και τέτοια και κάναμε και ζημιές στην αλήθεια.

22:40 Έτσι μικροί ήμασταν. Και εμείς, ξέρεις τι κάναμε, είχα ένα φίλο άλλον που έμενε στην Ανοβούλα. Η Ανοβούλα, εκεί στα early zero's, late 90's, χτιζόταν ακόμα. Δηλαδή ήταν το μέρος που ερχόντουσαν οι νεόπλουτοι της εποχής και χτίζανε γιατί υπήρχε ήδη κατοβούλα και πάνω βρίσκαν χωράφια μεγάλο χώρο και χτίζαν μονοκατοικίες τεράστιες και αυτά.

22:58 Και έχουμε μπει τώρα με κάτι φίλους μου σε ένα σπίτι που χτιζόταν εκείνη την περίοδο που ήταν σχεδόν τελειωμένο και είχε πισίνα. Είχε νερό η πισίνα. Ό,τι έχουμε βρει στην οικοδομή το έχουμε πετάξει μες στην πισίνα. Μπογιές. την είχαμε, περίμενα είχαμε κάνει μεγάλη ζημιά φίλε ναι γινόντουσαν και αυτά έτσι παιδιά έμασταν, δεν το συζητάμε και πολλά μαζί μου γίνεται μια μαζοποίηση εκεί πέρα και πετάει ο ένας μια βλακεία ιδέα και πάνω όλοι πετάκαι παρατηρώ τους μιλένιαλ γονείς της ηλικίας μας που είναι κατά την άποψή μου, εντάξει δεν μπορώ να εκφέρω και γνώμη γιατί δεν είμαι γονέας αλλά θεωρώ ότι υπάρχει μια υπερπροστατευτικότητα πέναντι στα παιδιά γιατί είναι και εποχές πιο περίεργες αλλά ξέρεις είναι αυτό το να το μαλώσεις να κατέβεις στο ύψος των ματιών του για να το μαλώσεις ή να κάνεις να μην κοιτάνε, να μην φύγει πιο πέρα, μην μπέσει, μην φάει κάτι, μην κάνει και ήθελα να σε ρωτήσω ποιο είναι το χειρότερο πράγμα που σας είχε συμβεί έξω έξω, να μας έχει συμβεί έτσι

23:57 έλα έλα και με μπλουζάρα έχει έρθει να πούμε ότι έχουμε special guest Alex Porfiri έχουμε αρχίσει έχει φέρει μπιρίτσες στο ψυγείο ο κύριος Δήμος ήρθε στην κατάλληλη στιγμή για να κάνουμε μια refill με την εισρωή του κυρίου Αλέξανδρου Πορφύρη εις χωρί εις γορή εις χωρί εις γορή συνεχίζουμε και λέγαμε ποιο ήταν το χειρότερο πράγμα που σας είχε συμβεί συμβαίνανε πράγματα συμβαίνανε τραυματισμοί να πέσει κάποιος με το ποδήλατο ή να χτυπήσει αργότερα με τα μηχανάκια τέτοια τύπου ατυχήματα που εντάξει δεν ήξερες να τα διαχειριστείς αλλά συνήθως ειδικά στις μικρές τεσσικές φωνές στους γονείς να τα διαχειριστούν και μετά τσαμπουκάδες δηλαδή τσακωμοί οι τσαμπουκάδες είναι άλλο πώς να σου πω ρε παιδί μου είναι άλλο κεφάλαιο κάτι σοβαρά κακό να έχουμε μπικά που και να μας έχουν κυνηγήσει τέτοια πράγματα δεν ήταν οπότε κάντε πράγματα παιδιά αυτό είναι το κόμσεπτ δεν νομίζω ότι μπορεί να συμβούν και τόσα πολλά ρε παιδί μου νομίζω ότι οι σημερινοί γονείς που έλεγες πριν

25:28 ας πούμε, αγχώνονται με τα παιδιά γιατί τα έχουν συνέχεια δίπλα τους και άμα έχεις το παιδί συνέχεια δίπλα τους θες να το κάνεις, σήκω πάνω, κάτσε κάτω δεν επιτρέπεται αυτό, δεν επιτρέπεται εκείνο άμα το παιδί είναι λίγο πιο μακριά και ο γονιός είναι πιο χαλαρός γιατί έχεις όλη την ώρα μες στα πόδια του να του σπάει τα νεύρα και το παιδί είναι πιο χαλαρό γιατί έχει βγάλει την ενέργεια τους άλλα παιδιά που αντέχουν Νομίζω εκεί κάπου έχει χαθεί η μπάλα Δηλαδή άμα έχεις το παιδί όλη τη μέρα 10 χρονών, 12 χρονών και είσαι ένα 24 ώρο Με το παιδί, πού να αντέξεις, πού να την παλεύεις Είχα ένα άλλο κονσεπτάκι Που μου άρεσε πάρα πολύ όταν ήμουν Λίγο πιο μεγάλος, 14-15 Με τον κολλητό μου, παίρναμε το αποδήλατα Και παίρναμε Αυτούς τους χάρτες που ήταν βιβλίο Με τους κλασσικούς παλιούς χάρτες και λέγαμε σήμερα θα βρούμε αυτή την άκυρη οδό.

26:14 Και πηγαίναμε τώρα δύο ώρες μπορούμε να κάναμε και έτσι μάθαμε να διαβάζουμε τους χάρτες ας πούμε. Το οποίο ήταν από τα αγαπημένα πράγματα που έκανα μικρός. Είχες εσύ τέτοια μια συνήθεια με κάποιον φίλος που να σου λείπει, να τη γούσταρες. Κοίταξε να δεις, εγώ στη γειτονιά μου λείπει αυτό που μαθαίναμε πολλά δηλαδή. Επειδή μαζεύονταν κόσμος ας πούμε και τέτοια Υπήρχαν διάφορα παραδοσιακά που τα μάθαινες από τους άλλους παραδοσιακά τώρα.

26:41 Τι εννοώ. Ας πούμε, με το που ξεκινούσε η Σαρακουστή, ξεκινούσαν τα αερόστατα. Δηλαδή, εγώ έμαθα να φτιάχνω αερόστατα στη γειτονιά, πάνω στο ασφάλτο. Αυτά που πετάνε τα... Φτιάχναμε χαρτιά, κολλάγαμε, φτιάχναμε στεφάνια, στουπή, φωτιά, πετάγαμε αερόστατο. Ωραίο αυτό. χάρτινα, αερόστατα, κύλινδροι σκέψου χάρτινη με ένα στεφάνι κάτω από σύρμα και δέναμε ένα στουπί με φωτιά το γεμίζαμε πάνω στο φωτιά να γεμίσει με ζεστό αέρα και μετά το αφήναμε και το πήγαινε το στουπί τώρα θα πιάσουν φωτιά και μετά ξέρεις όπως έφευγε, κυνήγει με το μηχανάκι από πίσω, όπου θα πέσει να το ξαναπιάσουμε να το ξαναπετάξουμε Α, μπορείς να το ξαναπετάξεις.

27:20 Ναι, ναι. Γιατί τελειώνει η βενζίνη στο στουπί. Οκ. Πέφτει αυτό. Οκ. Πιάνεις. Τέλειο. Ξαναβάζεις φωτιά. Ξαναβίχνεις βενζίνη στο στουπί. Πάλι φωτιά. Πετρέλαιο συνδυασμούς πιο βραδί. Και είχατε και τις σαΐτες εσείς κάτω. Ναι, μπράβο. Σαΐτες ας πούμε ή μπομπάκια. Οπότε μάθαινες στη γειτονιά. Δηλαδή κατέβαινες και μάθαινες πράγματα και υπήρχανε περίοδοι που ασχολούσαν με αυτά με τις ΑΕΤΕΣ ας πούμε τη μεγάλη τομάδα ή πριν, μπομπάκια, ιστορίες είχε διάφορα πραγματάκια που τα μάθαινες και κάποιος πετούσε την ιδέα και υπήρχε κόσμος και ψινόντουσαν ήταν ωραίο αυτό με την έννοια ότι κατέβαινες για να μπες και μπάλα όλη την ώρα υπήρχαν κάποιες δραστηριότητες με κάποια τακτικότητα που επαναλαμβανόντουσαν Μετά το στο πού είχε την περζίνη φτιάχναμε κάτι με μικρές μπόμες εκεί και παίζαμε.

28:12 Αυτό είχε... Τώρα δεν ξέρω τώρα αυτά. Αν και τα έχουν δει τα πουλάνε πλέον αυτά. Δεν έχουμε ανοίξει μαγαζιά με πυροτεχνήματα που ας και αγοράζεις. Που η γουρούνα η καλή ήταν η μαύρη. Ναι, μη σκέψου. Και με φίστο. Δηλαδή αυτά ήταν πολύ κροτέσκο καταστάσεις. Ας πούμε πηγαίναμε Θυμάμαι εγώ με κάτι ποδήλατα και φεύγαμε από την Καλαμάτα και πηγαίναμε προς τα Λέικα.

28:33 Και μέσα εκεί σε ένα χτύμα ήταν ένας που έμενε σε ένα τροχόσπιτο. Και πηγαίναμε σε αυτόν τώρα και παίρναμε κούτες με φύστο μάνα, ξέρω εγώ, και τέτοια. Έτσι όπως το περιέγραψες με το που είπες με, νομίζω ότι πήγαμε μεθο, ότι ήταν ο Breaking Bad. Και πρώτα την αρχή σκέφτησες que es un Heisenberg. και αυτός έφερνε, είχε κούτες μέσα μπουμπάκια ξέρω εγώ και έπαιρνα μπουμπάκια σε προχόσπιτο φοβερό ρε φίλε και πήγαμε καβαλάγαμε στο βουνό κόντρα ανηθόρα τώρα για να πας εκεί μας έβγαινε η πίστη και μικροί που ήμασταν τώρα είναι ακατόρθωτο εμείς παίζαμε φουλ μπάλα και είχαμε και πρωτάθλιμπα όπου συνεννοούμασταν με άλλες γειτονιές και πηγαίναμε και παίζαμε και ο καθένας είχε καλά το γήπεδο του ότι και καλά αυτό το πάρκο θα είναι το γήπεδο το δικό μας το τα δε πάρκο είναι το δικό τους και κρατάγαμε και σε ένα τετράδιο βαθμολογία το οποίο δεν κράτησε για πάρα πολύ γιατί μετά από λίγο καιρό μία δεν ερχόταν, μία βαριόμασταν μία ου αλλά το κάναμε για μία περίοδο πολύ καλά

29:32 Στα μετρήματα συνήθως υπήρχε και πάντα η κόντρα ότι κάποια φορά παίξαμε που λείπανε οι πέντε καλοί μας και αυτή δεν τη μετράμε αφού λείπανε αυτή τώρα ότι παίξατε με τους άλλους εμείς στο Λύκειο παίζαμε το καθιερωμένο ντέρμπι της χρονιάς που ήταν η ομάδα μπάσκετ και ομάδα ποδοσφαίρου του σχολείου μας έπαιζαν με την αντίστοιχη ομάδα μπάσκετ και ποδοσφαίρου του δεύτερου Λυκείου Βούλας που ήταν μόνο δύο οπότε έξεσε τελείωνε το επίσημο μάτς και μετά επειδή υπήρχε τσακωμός και πάντα άουσου του γιατί ήταν το μοναδικό μάτς που παίζαμε στη χρονιά μεταξύ μας γινόντουσαν άλλα τρία ανεπίσημα μετά ας πούμε που λες όχι θα πούμε αύριο το απόγευμα πάλι εδώ το Νατάλο κέρδιζε μετά ο άλλος μετά τσακωνόσασταν μετά ξανασυναντιόμασταν ξαναπέζαμε είχε πολύ πλάκα αυτό εμείς το κάναμε αυτό στο χωριό μου να ξέρεις παίζαμε χωριά το ένα μετά άλλο που χωριό χωριό Βορειά Εύβοια Ροβιές λίμνη ανάμεσα ένα μικρό χωριό Σπιάδα λέγεται και παίζαμε με τα χρόνια Λέει είναι γνωστό ή μου φαίνεται

30:33 Σπιάδα Όχι Λίμνη είναι Ήτανε και με τις φωτιές και αυτά τώρα Και γειτονιά που ήσουν Αθήνα Γειτονιά ήμουνα περιστέρι Μετρούπολη Αλλά είναι σύνορα Να το και αυτός είχε γειτονιά Ναι αλλά Εμάς ήταν λίγο πολύ πιο Περίεργα τα πράγματα που κάνατε πιτσιρικάρες τότε δεν ήταν δηλαδή ήταν στα όρια του παράνομου πολλά πράγματα παίζανε για αυτά πάντα θα έρθει να μιλήσουμε αλλοιωμένη φωνή την άλλη φορά εγώ ένα που επειδή λέγατε πριν για χάρτες και τέτοια και ποδήλατα εγώ θυμάμαι ρε φίλε ότι στο δημοτικό άντε και γυμνάσιο το να πας τρεις γειτονιές παραπάνω ήταν καινούριος κόσμος της ζωής σου unlock Ναι, αν λέω κανονικό δεν ήξεραν.

31:23 Που έχω έρθει. Και ήταν τρία στενά πάνω, ξέρω εγώ. Ναι, όμως όταν πήγαινες την επόμενη εβδομάδα τους έχεις γνωρίσει όλους και σας ήταν φίλοι πλέον. Γιατί έβρισκες εκεί στη γειτονιά ή θα παίζατε ξύλο ή κάτι τσαμπουκάς θα γινόταν ή θα τα βρίσκατε φιλικά. Εμείς είμαστε πολλοί τοπικιστές. Δεν έχει τίποτα. Οι οδός μου, τέλος.

31:39 Δεν είναι, δηλαδή. Οι άλλοι δεν κάνουν. Μόνο ο Γιώργος Σταντίνου δεν έχουμε άλλο. Οι Ζαΐμι να φύγουν, ξέρω εγώ τι θέλουν. Ο Βαότς μου είναι πολύ σπεσίμιτρ. Εμείς, ας πούμε, η γειτονιά μου, σχετικά με άλλες γειτονιές, κατά μόνος ήταν μικρή. Οπότε μια γειτονιά που είχαμε κόντρα μαζί της, ενωνόμασταν και είχαμε κόντρα με μια τρίτη γειτονιά.

31:58 Μπράβο, αυτό ήθελα να πω. στο χωριό μας, ενώ πλακωνόμασταν στο μεταξύ μας, άμα τυχόν ερχόντουσαν τίποτα πιο μακρινή, τα ήλια που είναι πιο κάτω ένα άλλο χωριό, τίποτα μικτή, να πάμε να δούμε πώς γίνεται ο πέρι φάσης. Κολλητή μετά, αδερφέ μου, και δεν ξέρω ποιος είναι ο καλύτερος, παίξαμε την άλλη μεριά, θα παίξει αυτός μαζί μας, δεν γίνεται, και μετά πάλι ξύλο.

32:20 Δεν έχει δηλαδή. Υπήρχαν αυτά, ήταν ωραίοι. τα βρίσκανε ενάντια ενός μεγαλύτερου κακού Ρε φίλε αυτό έχει χαθεί τώρα λίγο νομίζω δηλαδή τώρα είμαστε φουλ στην κόντρα για όλα και δεν υπάρχει το ενδεχόμενο εντάξει γι'αυτό είμαστε στην κόντρα αλλά πάμε να ενωθούμε να νικήσουμε τον κοινό αντίπαλο ας πούμε που ακούγεται χαζό τώρα επειδή είναι σε επίπεδο γειτονιάς και χωριών αλλά είναι και mentality ρε φίλε αυτό στη ζωή που το κρατάς αργότερα Ίσα ίσα εγώ πιστεύω έχω πάει στο τελείως ατομικό κομμάτι που άμα κάτι δεν το εγκρίνω 100% δεν συμμετέχω με τίποτα και δεν είμαι κομμάτι του.

32:56 Ενώ παλιά σε όλες αυτές τις γειτονιές και σε όλες αυτές τις παρέες δεν ταιριέσαι 100%. Είσαι απλά στην ίδια γειτονιά. Ο άλλος άκουγε άλλη μουσική, ο άλλος έπαιζε άλλα παιχνίδια, ο άλλος θέλει να παίξει μπάσκετ, ο άλλος θέλει να παίξει ποδόσφαιρο, ο άλλος θέλει να πάει με το ποδήλατο. δεν ταιριάζεις 100% αλλά να αγκαζόσουν και εσύ για να συμμετέχεις μαζί τους να κάνεις και αυτά που αρέσουν στους άλλους και τα δικά σου Μπράβο ρε φίλε αυτό είναι πολύ σημαντικό που λες γιατί τώρα δεν υπάρχει αυτό επειδή υπάρχουν τα social και τα echo chambers πάλι μπαίνεις σε μια φάση που είσαι πάντα σε κλικές οι οποίες όλοι συμφωνούν που δεν είναι καλό αυτό γιατί δεν βοηθάει τη διαφορετικότητα και το να συζήτησεις και το να μάθεις πέντε πράγματα Είσαι ήχη φίλε, ωραία παρατήρηση αυτή.

34:07 ως χρήστης. Ναι, ναι, ναι. Είναι περίεργο αλλά το ζεις, ρε παιδί μου. Δηλαδή το ζεις και το καταλαβαίνεις και δεν μπορείς και να το κάνεις αλλιώς. Δηλαδή εγώ για να είμαι ειλικρινής δεν μου είναι εύκολο να έχω την ανοιχτότητα με ποιο χατό της αμπιτσιρικάς. Εντάξει, γίνεται. Είναι πολιτισμικό πιστεύω δεν είναι νομίζω θέμα ηλικίας να σου πω την αλήθεια γιατί από την άλλη θυμάμαι εγώ τη γιαγιά μου και τον παππού μου στο χωριό που κατεβαίνανε στην αντίστοιχη γειτονιά τους στο χωριό και το ζούσανε αυτό μέχρι 80 χρονών.

34:33 Δηλαδή δεν νομίζω ότι είναι θέμα ηλικίας, είναι περισσότερο θέμα τι μάθαμε να θεωρούμε σημαντικό, με ποιο τρόπο μάθαμε ότι αυτά τα πράγματα είναι προσωπικότητά μας και είναι πολύ ειδικά μας και δεν πρέπει να πειραχτούν για να είμαι εγώ. Και σου έχει πετάξει και πιο πολύ υλικό η τεχνολογία ούτως ώστε να σε κλείνει μέσα.

34:52 Ακόμη και τα πιο απλά. Δηλαδή μην πάρεις τηλέφωνο για delivery Έχεις τρεις εφαρμογές που θα μπορείς να παραγγείλεις Δηλαδή ακόμα και αυτή η απλή Πλέον έχω φίλες που μου λένε μαλάκα δεν θέλω να ανοίγω καν την πόρτα Και αυτό μπορεί να χαλάσει και λίγο κάποια πράγματα Εγώ ξέρετε πότε σταμάτησα να βλέπω ποδόσφαιρο Όταν μπορούσα να μπω στο ίντερνετ να τα μάθω όλα Οκ Δηλαδή εγώ σταμάτησα να βλέπω Γιατί θυμάμαι ότι πήγαινα και μου έλεγαν είδες αυτόν τον παίκτη πολύ καλό στην επόμενη φορά που παίζει αυτή η ομάδα τον πρόσεχα είδες εκείνος ήταν παλιά εκεί σε μια ομάδα που μπορεί να μην την ήξερα άρα ποια είναι αυτή η ομάδα, είναι καλή στην Ισπανία είναι τετάρτη-πέμπτη ψιλικατζίδικο ρε φίλε πλέον δεν παίζει αν το σκεφτείτε είναι αυτά τα μεγάλα μινι μάρκετ που είναι σαν μικρά σούπερ μάρκετ είναι κάποια περίπτωρα που και αυτά αυτοί είναι ψιλικατζίδικο Δεν υπάρχει. Παλιά είχαν όλες οι γειτονιές ένα ψιλικατζίδικο.

35:38 Και μια σκέπη για τους παίχτες, ένα πράγμα που μου άρεσε να κάνω ήταν να πάω να βλέπω τα εξώφυλλα της εφημερίδας στη γειτονιά. Και τότε μαθαίναμε και ήταν ωραία περίοδος αυτή το καλοκαίρι που μαθαίνεις τις μεταγραφές. Και διάβαζες ό,τι παπάτζα έλεγε η εφημερίδα, ξέρω εγώ. Και δεν υπήρχε τρόπος να τη διασταυρώσεις. Δηλαδή έρχονται και λέγανε ο νέος Μαραντώνα Ίσως μάλλον θα είναι ξέρω εγώ Για να το λέει τον κόλλο Θα γίνει χαμός Ψιλικάτζίδικα που λέγανε και τις γουρούνες εμάς Υπήρχαν κάποια που πουλάγαν Είχαν μελισούλες, τρακαστρούκες Αυτά τα λίγο πιο light Σκορδάκια Ή κάτι δυναμητάκια μικρά από τα σάσια σπιρτόκουτα Θυμάστε κάτι μικρούλια Με φτύλι Ναι, ναι, αυτά τα βάζεις σε ολόκληρο φωτιά Το σκορδάκι είναι αυτό που το πέταγες απλά Ναι, το σκορδάκι το πέταγες και τα δυναμητάκια τα μικρά ήταν φλόρικα και τα βάζεις σε ολόκληρο φωτιά Ναι, ή έδενες 5-6 μαζί ξέρω Ναι, ναι, ή για να το παίξεις μούρι και καλά το έαφηνες να σκάσεις το χέρι σου και καλά Θέλω να μου πεις πώς φώναζες τους φίλους σου για να παίξεις όταν πήγαινες

36:37 Αυτό το είπαμε και πριν λίγο, δεν φωνάζαμε γενικά. Δηλαδή κατεβαίναμε και όποιος ήταν. Ναι, αλλά άμα ήθελες να περάσεις από κάπου να πάρεις τον κολλητό σου... Ναι, εκεί όταν ξεκινήσαν και υπήρχαν... Δηλαδή, ας πούμε, εγώ έχω παίξει Game Boy, δεν είχα ποτέ Game Boy. Έχω παίξει μόνο Game Boy στη γειτονιά. Έχω τερματίσει τα Pokémon στη γειτονιά.

36:55 Δεν είχα ποτέ δικό μου Game Boy. οπότε ξέρω εγώ πήγαινα στον Κώστα ένα φίλο μου ήθελα να συνεχίσω το Pokémon ρε παιδί μου, τον φώναζαν, το έλεγα κατέβα κατέβα φεριστόουν στο Game Boy να φτάξω Pokémon και καθόμασταν μαζί και μου έλεγε, αυτός αυτός το έχει τερματίσει και μου έλεγε εδώ θα κάνεις αυτό θα κάνεις πίσω για να βρούμε το Zapdos ή κάτι τέτοια ναι ρε τώρα ας πούμε αν κολλήσεις κάπου είναι μαλακιά ότι πας και γράφεις στο Google ή στο chat τάδε πίστα Pokémon ή που θα βρω το τα δε πόκεμον και θα σου πει θα πας εκεί και εκεί γενικά έχει χαθεί αυτή η μαγεία αλλά εγώ είναι ο ίσαρ φίλε το άλλο που λέγαμε χθες στο τηλέφωνο που μου λες δεν χτύπαγες κουδούνι φώναζες Κώστα από κάτω και σου λέει τι φωνάζεις για να μην ενοχλήσω για να μην ενοχλήσω το να φωνάω αυτό ή τα έπαιζε φούλτρε φίλε ή τηλέφωνο σπίτι ναι γεια σας μπώς είναι και ο δημός εγώ δεν τηλέφωνο σπίτι έπαιρνα μόνο ένα κορίτσι που και καλά τα είχαμε φτιάξει στην Πέμπτη Δημοτικού και το καλοκαίρι

37:50 ας πούμε από Πέμπτη προς 6 πήγαινα σε ένα καρτοτελέφωνο και την έπαιρνα τηλέφωνο και έλεγα ναι γεια σας είναι εκεί η Ταδέ και μου τη δίνανε και τι να πούμε τι κάνεις καλά πως περνάς καλά αντι για χαρά τώρα και κλείναμε τέλειο ναι τη Μαρία μου δίνεται ρε φίλε αυτό είναι πολύ δύσκολο ας πούμε όταν εγώ ήταν ήμουν γυμνάσιο ακόμα δεν ήταν καλά καλά τα κινητά οπότε πάλι έπαιζε το σταθερό οπότε αν έβγες αν ξέρω εγώ κάτι έκανες με μια κοπέλα στο σχολείο έπρεπε να πάρεις στο σπίτι της ήταν ό,τι πιο άβολο μπορούσε να γίνει γιατί έπαιρνες το σύκονο ο πατέρας της το κλίνες και ξανά πέρες με την ελπίδα να το σηκώσει είτε η μάνα της ας πούμε είτε να το σηκώσει η ίδια ιδανικά και ήταν λίγο περίεργο γιατί ήθελες να τη ζητήσεις να βγείτε εξοργανά ραντεβού και έπρεπε να πάρεις τηλέφωνο στο σπίτι να μιλήσεις πρώτα με κάποιον άλλον μετά να μιλήσεις στο ασύ της και να είναι και άμεσο έτσι δηλαδή δεν είναι μήνυμα αν δεν το έστειλα αυτή δεν ήθελε δεν το διάβασε ή δεν μου

38:44 απάντησε και εντάξει έπρεπε να σου απαντήσει εκείνη την ώρα περίμενες επίσης εμείς είχαμε τα πρώτα κινητά Λίκιο 3310 3210 φιδάκι και αναπάντητη ναι ναι έπαιζε αυτό Φουλ αναπάτη Και οι αναπάτη ήταν και φλερτ αν θυμάσαι Φουλ ρε εγώ έχω περάσει καλοκαίρι Ολόκληρο αναπάτητες προς πίσω Από το πρωί μέχρι το βράδυ Ναι μπράβο αναπάτητες προς πίσω ρε φίλε Και μηνύματα Ή που μπορούσες να γράψεις και τέτοιο ρε Που μπορούσες να συνθέσεις και αγαπημένα σου τραγούδια Για Ρίνγκτον Ήταν τα βιβλιαράκια ρε Και τα μοιράζανε μετά αυτά και κάτι περιοδικά είχαν μέσα που λίγη οτάδα τραγούδι το γράφεις έτσι 5-5-5-4-1 πρώτες έξοδοι για κλάμπινγκ ή για τέτοια πραγματάκια πότε άρχισες να βγαίνεις κάπως ήταν φυσικό επακόλουθο της γειτονιάς δηλαδή κάποια στιγμή αντί να καθόμαστε στη γειτονιά αρχίζαμε να πηγαίνουμε και σε κανένα μαγαζί αν και νομίζω ότι αυτό που έκανε τη μεγάλη διαφορά για μας ήταν το webcafe με τα παιχνίδια και αυτά Δηλαδή πριν τα κλαμπ, πριν τις εξόδους, πριν τις καφετέρειες, οτιδήποτε,

39:50 εμφανίστηκε το webcafe, ας πούμε, κάπως που έφτιαξε μια φάση ότι θα πάμε εκεί. Είχατε, εμείς εδώ είχαμε τα B&B πολύ. Δεν είχε κάτι το B&B, είχε web. Web. Ναι, και είχε και διάφορα άλλα πιο μικρά, ας το πούμε, τοπικά. Εσείς δυτικά είχατε B&B. Κοίτα, εγώ στη γειτονιά που πηγαίναμε σε καναδιό ήταν όλα local εντελώς. Δηλαδή δεν ήταν franchise Λιώνατε Εγώ όλος παραδόξως αν και τώρα λιώνω πολύ Δεν έλειωνα πολύ Στο Senet Ο Χάρης έλειωνε πολύ Senet Ο έτερος από το podcast Πολύ CSGO και Call of Duty Full CS ε Πολύ ξύλο είχε πέσει Ναι δεν έπαιζα ποτέ εγώ ποτέ πολύ CS Τι έπαιζες Αλλά και αυτό δεν ήμουνα με δάφνες Δηλαδή με περισσότερο με κέρδιζε το μπιλιάρδο παρά το τέτοιο, αλλά έγινε ο χώρος στο webcafé, ένα τέτοιο πράγμα.

40:41 Εμείς φάσαμε και ping pong, είχε και μπιλιάρδα και τέτοια. Οπότε ήταν όλο πακέτο. Λίγο line-age, το αφήναμε να φαρμάρει, μπιλιάρδο και τέτοια. Κάποια στιγμή στη Γλυφάδα ανοίγει ένα internet café που λεγόταν Matrix. Το οποίο ήταν τριώροφο. Το κάτω ήταν καφέ, κανονικό. Το από πάνω ήταν ένα μεγάλο internet café και είχε τρίτο όροφο που είχε μια μίνι έθουσα κινηματογράφου που την οικιάζες με τους φίλους σου αν ήθελες και μπορούσες είτε να παίζεις playstation εκεί μέσα είτε με μια τεράστια οθόνη είτε να πας να δεις οτιδήποτε ταινία θες σε dvd αλλά ήταν πάρα πολύ ωραίο εμείς δεν ήταν οι περιοχές για τέτοια πράγματα θα έχει φύγει τηλεόραση χθες μαζί όχι εσύ δηλαδή εγώ αυτό που με περιγράφεις αν μου πηγαίνανε στο γυμνάριο στο λύκειο θα είχα πάθει πολιτισμικό σοκ Δεν θα ήξερα πώς να διαχειριστώ.

41:28 Όχι, ήταν... Εμείς, εντάξει, εκεί πέρα ήταν και η ποχή, ρε παιδί μου, της πιο... Πώς το λένε, ρε γαμώτο, του νεοπλουτισμού πολύ, ρε παιδί μου. Οπότε έπαιζαν πολλοί τέτοια, έτσι πιο μεσαισαιγωγικά κυριλάτα. Και θυμάμαι, ρε φίλε, και την εποχή σιγά σιγά να πεθαίνει με το B&B, το οποίο σε κάποια φάση είχε φτάσει στην κλειφάδα να έχει ένα ολόκληρο ένα ολόκληρο εμπορικό κέντρο ήταν όλο BNB όλο ρε και ξαφνικά σιγά σιγά άρχισαν να μειώνεται δύο καταστήματα αδειάζαν άλλα δύο καταστήματα αδειάζαν μέχρι που άδειασε όλο ρε φίλε ξέρεις γιατί γίνανε πιο φθηνή με τα υπολογιστές και μπορούσαν να έχεις σπίτι σου οπότε παίζαν όλοι έτσι αλλά με τώρα που είναι πολύ ακριβά τα pc πάλι με τις κάρτες γραφικών και όλα αυτά ξανά έχουν ανθίσει κάπως τα internet cafe από ό,τι βλέπω. Δηλαδή πάει πολλοί στους κόσμους και αράζει.

42:22 Βέβαια δεν νομίζω ότι παίζει πολύ τόσο το local. Είναι οι αλσίδες που έχουν πάρει τη ημερίδα. Αλλά ξανανεβαίνει αυτό το πράγμα που είχαμε εμείς παλιά. Και εγώ βλέπω πλέον internet cafe. Μου άρεσε επίσης ότι είχες και στη γειτονιά και κάποια άλλα στάνταρ. Π.χ. Εγώ είχα ένα φίλο που είχαν ένα παλιό αμάξι γονείς του. Τελειωμένο το αμάξι κατεστραμμένο ρε φίλε ενώντας ότι δεν κουνιότανε. Κι είχα αυτό το φίλο που κάθε απόγευμα μια ζωή τον θυμάμαι ήταν εκεί πάνω από τα μάξη και προσπαθούσε να το φτιάξει μόνος του. Κάθε μέρα.

42:53 Κάθε μέρα. Όπου μια μέρα του βάζει μπρος. Παίζει να το έφτιαχνε ενάμιση χρόνο. Και ήταν κάτι οι γιαγιάδες κάτι παππούδες από το πέντε της σπίτιας και φωνάζανε Νίκο! Το βάλε μπρος! και βγαίναν όλοι έξω από τα σφύδια να δουν ότι έβαλε μπρος τα μάξια λίγα δευτερόλεπτα ο Χρήστος ρε. Και λέει ήταν η σειρά τους αυτή. Ναι, ναι.

43:10 Ήταν η σεζόν. Σου λέει δηλαδή είχες και αυτά που μου θύμισαν ξέρω εγώ ταινίες, εσύ σειρές, ο στάντερ χαρακτήρας εκεί και κάνει αυτό. Ο οποίος σήμερα σχεδιάζει τα ταμπλό της Jaguar νομίζω. Έχει βγάλει τα κερατάτα από λεφτά. Δουλεύει σε αυτοκίνητο βιομηχανία Σε τεράστια αυτοκίνητο βιομηχανία ο Μάνη Αφού επιτυχημένα το έβαλε μπροστά Άνοιξε ο δρόμος μπροστά του Ναι ρε, μα το αμάξι δεν ήταν Σας λέω πρέπει να είχε να πάρει μπρος 10 χρόνια Και απλά αυτός επειδή Δεν υπήρχε η περίπτωση να πάρει αμάξι Σύντομα, σου λέει θα προσπαθήσω Μέχρι να τελειώσω σχολείο να του βάλω μπρος Και του βάλε ρε φίλε μπρος Και ήμουνα μπροστά όταν έγινε.

43:54 Πότε άρχισε να σπάει η γειτονιά. Βάζοντας εμένα την ηλικία μου ας πούμε. Νομίζω ότι είμαστε λίγο στο ρώσο μου. Εκεί που έχει αρχίσει και σπάει. Και όλα αυτά που λέγαμε με τα internet καφέ και έτσι. Είχαμε αρχίσει και να σπάμε από τις γειτονιές. Δηλαδή νομίζω η δική μου γενιά. Ας το πούμε οι millennials. Κάπως οι τελευταίοι νεαροί millennials.

44:13 Είναι αυτοί εκεί που έσπασε. Και νομίζω ότι στα επόμενα δηλαδή οι αδερφοί μου που είναι 10 χρόνια μικρότεροι στο ίδιο σπίτι μεγαλωμένοι με εμένα στην Καλαμάτα δεν είχε γειτονιές να πάει. Δηλαδή είχε ήδη περάσει η φάση να κανονίσω με μια φίλη μου και από μικρά παιδάκια να συναντηθούμε, να βρεθούμε. δεν υπήρχε αυτό το πράγμα που υπήρχε για μένα ότι εγώ θα κατέβω ή στη γειτονιά μου ή στο σχολείο παρακάτω ή στο άλλο σχολείο ή στην εκκλησία πιο πέρα και θα βρω ομάδες παιδιών να παίξω είχε τελειώσει αυτό και έχουμε 10 χρόνια διαφορά οπότε για μένα κάπως ήμασταν εκεί στην κοψιά δηλαδή το ζήσαμε αλλά παρότι υπήρχαν οι γειτονιές νομίζω ότι μέχρι και τη δική μας γενιά κάθε φορά που μεγάλωνε η καστογενιά τελειώνει η δική της γειτονιά. Κατάλαβες πως το λέω.

44:54 Και δεν ερχόντουσαν νέοι. Δηλαδή εγώ θυμάμαι στις γειτονιές που κυκλοφορούσα ήμουν από τους πιο νέους. Δηλαδή υπήρχαν ελάχιστα παιδιά πιο μικρά από μένα που ήρθαν να συνεχίσουν ας πούμε και να αράζουν σε εκείνο το σημείο και να κάνουν τη φάση τους. Δηλαδή μειωνόμασταν με τα χρόνια. Γι' αυτό μας βάζουν λίγο στο κομβικό σημείο.

45:13 Υπήρχε αργότερα κάποιο meeting point ας πούμε όταν ήσουν 16 εινών ποιο ήταν το meeting point που θα πήγαινες και θα έλεγες θα βρεθούμε εκεί για καφέ και θα ράξουμε είχαμε, εμείς είχαμε διάφορες πλατείουλες μετά φραγκόλυμνα και αυτά πιο κεντρικές όχι πλέον τόσο γειτονιάς δηλαδή πλατείες της πόλης που συνήθως εκεί μπλεκόντουσαν ας πούμε με διάφορα χόμπι δηλαδή είτε με το σκέιτ είτε με το hip hop ήταν κάποιοι σε άλλες πλατείες που ήταν νιου μεταλλάδες ας πούμε δηλαδή μετά άρχισαν και φτιαχνόντουσαν ειδικά σημεία με βάση τα ενδιαφέροντα υπήρχαν οι ΙΜΟ που πηγαίναν εκεί υπήρχαν οι νιου μεταλλάδες που πηγαίναν εκεί δηλαδή μετά άρχισε πλέον να μην έχει σημασία η γειτονιά αλλά η φάση σου οπότε άρχισες και μοιραζόσουν ας πούμε σε σημεία αυτό που είπες τώρα είναι κάτι που συζητήσαμε και ο Φεαρ ότι στη γειτονιά έρχοσαν και σε επαφή με πράγματα που ίσως να μην είχες έρθει διαφορετικά.

46:09 Δηλαδή τώρα έπεσε Ιμμόνιου, Μέταλ Σκέιτ, Χιπ Χοπ. Πιστεύω πολλοίς κόσμος λόγω γειτονιάς μπήκε σε αυτόν τον κόσμο και αργότερα ίσως και ασχολήθηκε και σοβαρά με αυτό. Αντάζει τώρα να ράζουν. Ήτανε εκεί πέρα κάτω σε μια γωνία στην Τραμπάλα και κάνουν podcast ας πούμε και έχουν στην Τραμπάλα δύο μικρόφωνα και έτσι ήρθα σε επαφή με το podcasting.

46:27 Υπήρχαν οι θεωρίες νομοσίας εκεί στην περιοχή. Εντάξει, φουλ, αλλά ήταν οι πιο πολλοί τύπου... Τοπικές. Α, αυτός εκεί ο τύπος που μένει εκεί είχε απαγάγει δύο παιδάκια και είχε κάνει φυλακή και τώρα έχει βγει ας πούμε. Ερώτηση. Υπήρχε, ας πούμε τώρα δεν μου αρέσει αυτή η ορολογία αλλά θα το πω επειδή έτσι ήταν γνωστό γενικότερα.

46:45 Υπήρχε ο μέσος εισαγωγιά ο τρελός της περιοχής Κάποιος που δεν ήταν καλά ο άνθρωπος Και μη σύγχαμασμε τον Μίτσο Ο άνθρωπος κάποιο ψυχολογικό πρόβλημα Είχε ρε παιδί μου ήταν μέσα η τρελή χαρά βέβαια Και όλοι λέγανε αυτός είναι από πλούσια οικογένεια Και μην τον βλέπεις έτσι Classic ξέρω εγώ Είχατε κάτι τέτοιο με κάποιον άνθρωπο που Ήταν πιο πολλοί να σου πω την αλήθεια ήταν κάποιοι άνθρωποι που ήταν τοξικομανείς ας πούμε, που ερχόντουσαν κάμια φορά και πριν έγανε και λέγανε τα δικά τους.

47:12 Γιατί πολλές περιοχές έχουν και συνήθως είναι, ρε παιδί μου, της περιοχής το ένα από τα σήματα κατά τεθέν. Ξέρεις ότι δεν ενοχλεί κανέναν, πειράζεται λίγο με τον ένα, πειράζεται λίγο με τον άλλο και κατά κάποιο τρόπο και αυτός κοινωνικοποιείται με την υπόλοιπη γειτονιά, ας πούμε, και με την υπόλοιπη ευρύτερη παρέα που κινείται σε μια πλατεία για παράδειγμα. Και όχι απλά κοινωνικοποιείται και υποστηρίζεται δηλαδή. Εγώ σε μια, όπως η μάνα μου μεγάλωσε σε ένα πάρα πολύ μικρό χωριό 20-30 κάτοικοι. Όταν μεγάλω η μάνα μου αυτή τη στιγμή κανένας. Εκεί υπήρχαν άνθρωποι οι οποίοι αν δεν ζούσαν στο χωριό, εγώ δεν ξέρω πώς θα ζούσαν δηλαδή κατέβαιναν στη γειτονιά και έπαιρναν φαγητό, κατέβαιναν στη γειτονιά και τους έπαιρναν τα ρούχα.

47:52 Υπήρχε και η καζούρα, υπήρχε και το έτσι, υπήρχε και το αλλιώς αλλά τους συντηρούσαν ουσιαστικά να ζουν. Ισχύει και σε μας, καθώς το βοηθούσαν πολύ. Δηλαδή ερχόταν εξωργό φώναζε φέρνουμε λίγο ψωμί. Του δίνανε δηλαδή έτσι. Δηλαδή αυτοί οι άνθρωποι ζούσαν έτσι. Αν το σκεφτείς τώρα που κανένας δεν προσέχει κανέναν ουσιαστικά, αν καταφέρνουμε και προσέχουμε τα μέλη της πολύ στενής μας οικογένειας, ας το πούμε έτσι, και αυτό βλέπεις σε κάποιες οικογένειες, τότε αυτό συμβαίνει με τις δουλειές και τα τέτοια, και λες πώς ζουν.

48:18 Δεν μπορούν να συμβαδίσουν, τέλος πάντων, να επιβιώσουν καθαρά σε αυτόν τον τρόπο ζωής. Είναι πολύ δύσκολο, έτσι, δεν είναι εκείνο άλλο το ζήτημα. Ναι, ναι, ναι. Έχει αυτό ρε φίλε μαζί με τη γειτονιά χάθηκε και αυτό Γιατί ένα πράγμα που σκεφτόμουν πριν είναι ότι Πλέον δεν ξέρεις ποιος μένει στη γειτονιά σου Παλιά δεν έπαιζε αυτό Όλους σε κάθε σπίτι ξέρεις ποιος μένει Εγώ τουλάχιστον όταν μεγάλωνα ήξερα όλοι ποιοι είναι Οπότε ρε φίλε ναι Είναι ψιλολογικό γιατί Ενώ αν δεις κάποιον παιδί μου Δεν τον ξέρεις Πάντα είσαι επιφυλακτικός δεν πας κατευθείαν να βοηθήσεις Δηλαδή είναι ψηλό λογικό αυτό.

48:51 Δεν ξέρεις ποιος είναι, τι γίνεται κτλ. Ενώ τότε ναι, τους ήξερες όλους. Και επίσης έχει και μεγάλη διαφορά, είναι ακριβώς αυτό που λες, αλλά έχει και μεγάλη διαφορά να πρέπει να τον βοηθήσεις μόνος σου. Είναι πολύ διαφορετικό να είσαι μια ομάδα 10 ανθρώπων που θα πείτε θα βοηθήσουμε αυτόν τον άνθρωπο και πολύ διαφορετικό να πεις ότι εγώ μόνος μου θα τον αναλάβω.

49:08 Είναι πολύ μεγάλη διαφορά της ευθύνης που ένας άνθρωπος μόνος του που κάνει μια φυσιολογική ζωή μπορεί να αναλάβει. Δεν το συνεννοούντουσαν έτσι. Γινόταν φυσικά επειδή οι περισσότεροι με αυτόν είχαν μεγαλώσει κιόλας. Το ξένανε δηλαδή από πάντα. Αυτό παίζει ακόμα λίγο σε κάποια χωριά. Δηλαδή εγώ στο χωριό μου στην Εύβοια το βλέπω.

49:24 Και αν δεν παίζει ακριβώς να είναι κάποιος που να έχει μηδενικό εισόδημα ας πούμε, παίζει το άλλο πολύ που είναι υπάρχει ανταλλακτική οικονομία. Δηλαδή σου έφερα κρασί θα πάρω ελιές από σένα. Δεν ξέρω κάπως θα πάρω λάδι. Δηλαδή το παίζει αυτό εμένα πάρα πολύ πάνω. Επίσης παίζει ρε παιδί μου και το ότι υπάρχει ένας άνθρωπος που έλα πάρ' το το παιδί να κάνει κάτι εκεί πέρα στο χωράφι ή πάρ' το να κάνει κάτι στο δήμο ή πάρ' το σε πιο τοπικές κοινωνίες και μπορούν κάποιοι άνθρωποι που ίσως να μην είναι πως να σου πω στο 100% αυτό που μπορεί να θεωρήσει κάποιος φυσιολογικός να μπορεί όμως να βρει μια δουλειά και να συντηρηθεί με κάποιο τρόπο και να νιώσει και ο ίδιος κομμάτι της κοινωνίας και χρήσιμος εμείς είχαμε την πλατεία της Βούλας που κάποια στιγμή τώρα συνεχίζει η Κυρία είχαν ανοίξει τα Starbucks στην πλατεία της Βούλας εσείς μήπως τώρα δεν είχατε Starbucks όχι ρε φίλε δεν είχαμε πού να έχει ρε εσύ η Πετρούπολη η Πετρούπολη σίγουρα δεν έχει ακόμα

50:24 έτσι κι αλλιώς ένας δρόμος είναι είναι πια καλή η χάη περιοχή απόψη χρηματικά από ένα σημείο και πάνω βέβαια αλλά δεν έχει μια αγορά που είναι και ένας δρόμος δεν έχει οι φραντσάις και τέτοια το Περιστέριο όταν μεγάλωσα δεν είναι όπως είναι τώρα που είναι ωραία που έχει τον πεζόδρομο που έχει παντού πλατείες δεν είχε τίποτα ήταν ο δεύτερος μεγαλύτερος δήμος νομίζω είναι, μετά το Χαϊδάρι σε έκταση και ο πρώτος πληθυσμιακά και δεν είχε πιάτσες και τέτοια ήτανε φουλ φουλ γειτονιά με πολύ μικρές και απεριπείρητες πλατείες και δεν είχε και πολλά μαγαζιά να κάνεις οπότε franchise δεν έπαιζε ρε φίλε δεν ξέρω καν αν είχαμε goodies στην περιοχή πρέπει να παίζει να μην είχαμε να μην πρέπει να κατέβουμε στο ready για αυτά τα πράγματα, για σινεμά, για τέτοια είχαμε κάποια σινεμά αλλά μικρά δεν είχαμε franchise, village ξέρω εγώ, stair, οτιδήποτε δηλαδή σκέψου goodies και stair και τέτοια άνοιξαν πολύ μακριά στα αλλιώσια μετά κάποια στιγμή σκέψου εμείς τα είχαμε αυτά όλα, δεν ξέρω

51:18 ίσως για αυτόν τον λόγο που εξήγησα και πριν και εκεί ήταν το σημείο συνάντησης για πολλά χρόνια, έφευγα από το σπίτι το απόγευμα και δεν έπαιρνα τίποτα, μηδέν τηλέφωνα και ήξερα ότι δεν θα βρω απαραίτητα τον κολλητό μου ή αυτόν που θέλω εκείνη την ώρα να κάνω παρέα αλλά σίγουρα βρω μία-δύο παρέες που τους ξέρω ότι θα ράξουμε. Το ωραίο με αυτό είναι ότι έκανα παρέα με άτομα και άραζα ας πούμε άραζα μέχρι τις 3-4-5 το πρωί που είχαν κλείσει τα πάντα και ήμασταν μόνοι μας στην πλατεία και γελάγαμε με άτομα που υποκανικές συνθήκες δεν έχουμε πολλά κοινά οπότε δεν θα έκανα ποτέ παρέα μαζί τους αλλά σε αυτή τη συνθήκη έκανα. Δηλαδή θα βαριόταν ο φίλος μου θα έφευγε, θα του έλεγα καλά εγώ θα ράξω. Και άραζε τώρα με τους άλλους που είναι ψιλοάκυρα τα ενδιαφέροντά τους μαζί σου και αυτό μου άρεσε πάρα πολύ και μου λείπει. Για μένα ήταν πολύ σημαντικό δηλαδή ζούσαμε αυτούς τους ανθρώπους καθημερινά και όταν γυρνάς και πας να μείνεις στα δικά σου αρχίζεις και

52:09 το καταλαβαίνεις αυτό ότι κάτι μου λείπει δεν είναι γίνεται η ζωή σου ενώ έχεις όλα αυτά ακριβώς που σου αρέσουν, κάπως γίνει τη ζωή σου λίγο πιο βαρετή γιατί δεν έχεις αυτό το καινούριο. Που μπορεί να είναι και μαλακία έτσι, το καινούριο έχει και μαλακία και πρέπει να το αντέχεις κιόλας, δεν είναι εύκολο να είσαι ανοιχτός στη μαλακία του άλλου. Ειδικά αν δεν το ζεις καθημερινά. Αν το ζεις καθημερινά όμως πάει να γίνεται η μαλακία του άλλου και γίνεται ένα κομμάτι της ζωής του ότι εγώ ζω με αυτούς τους ανθρώπους και χωρίς να τους συμπαθώ απαραίτητα.

52:35 Μπράβο και γίνεσαι πιο ανεκτικός αυτό. Δηλαδή μπορείς να γίνεις πιο ανεκτικός και αυτό πάει και σε αυτό που λέγαμε πριν ότι μπορείς να γίνεις και ανεκτικός σε άλλες ιδέες, σε άλλα πράγματα, ξέρεις, στους άλλους ανθρώπους ρε φίλε. Εγώ δίνω μια πιθανότητα να ξαναφτιάξει λίγο αυτό και το λέω γιατί, επειδή τώρα έχω ένα βαφτιστήρα που είναι μικρά ακόμα και τα δύο και πάμε παιδικές και τέτοια.

52:58 Όχι ότι δεν πηγαίνανε και τότε Αλλά τώρα οι παιδιά γίνεται χαμός στις παιδικές χαρές Έχει κάθε μέρα, καθημερινής Πάρα πολλά παιδιά και πάρα πολύ κόσμο Και δίνω μια πιθανότητα Αυτά τα παιδιά επειδή εκεί πηγαίνουν κάθε μέρα Έτσι, με τους γονείς τους νεμέν Να μεγαλώνουν, δεν ξέρεις Να το κρατήσουν αυτό ότι θα πάμε εκεί πέρα Αφού έχουμε γνωριστεί και τους ξέρουμε Να ράξουμε με τα παιδιά από τη γειτονιά Δεν ξέρω πως θα πάει Αλλά επειδή βλέπω ότι έχουν επενδύσει σε αυτό το κομμάτι και οι γονείς το ακολουθούν πολύ αυστηρά, μπορεί να φτιάξει, δεν ξέρω. Δίνω μια ελπίδα.

53:25 Νομίζω έχουν εκπαιδευτεί και οι γονείς λίγο παραπάνω πλέον στο πώς θα κουλάρουν με την τεχνολογία τα παιδιά τους. Γιατί νομίζω ότι πριν από λίγα χρόνια δεν είχαν, ξέρεις δεν το είχαν μελετήσει πάρα πολύ το πόσο ραγδαία ανέβαινε και η τεχνολογία και αφήναν τα παιδιά, δώστε ένα κινητό και να φάμε, δώστε ένα κινητό και να κοιμηθεί και αυτά.

53:46 Και νομίζω ότι πλέον επειδή και οι παιδοψυχολόγοι, οι εκπαιδευτικοί έχουν κάνει σεμινάρια, το έχουν μάθει λίγο το σύστημα αυτό, ότι πλέον και οι ίδιοι γονείς θέλουν τα παιδιά τους να έχουν λίγο πιο αληθινές εμπειρίες, πιο πραγματικές και επαφές. Και εγώ θα πρότεινα και στους γονείς, δηλαδή όχι τα παιδιά, αλλά και οι γονείς.

54:06 Δηλαδή κατεβείτε όλοι σε σημεία συνάντησης στην πόλη σας Δηλαδή σε πάρκα, σε τέτοια Να μαζεύεστε, να κάνετε παρέα με τους ανθρώπους της γειτονιάς Εγώ τώρα το λέω νοσταλικά και για τα παιδικά μου χρόνια Γιατί έτσι το ζω σε άλλα Βλέπω ότι και για τους μεγάλους ανθρώπους Όσοι το έχουν είναι καλύτερα Και ψυχολογικά και τα πάντα Είναι τρομερό ότι είμαστε μια χώρα με τέτοιο καιρό Και εντάξει η αλήθεια δεν έχουμε πολύ πάρκο αλλά δεν έχουμε καθόλου τη λογική του πικνίκ ας πούμε δεν έχουμε καθόλου τη λογική θα πάω στο Σαββατοκύριακο θα πάω κάπου να είμαι σε ένα ωραίο μέρος να κάνω κάμπιγγ να κάνω ξέρεις οτιδήποτε ρε παιδί μου όλες αυτές τις Αμερικανιές που έχουμε μάθει να τις λέμε Αμερικανιές το κάμπιγγ κάλτσουρ και όλα αυτά που δεν σου λέω να πας να κάνεις τρεις βομβάσεις ελεύθερο κάμπιγγ να πεις ότι πάω να σου κούχι χειμώνα ή άνοιξη ή φθινόπορο σε ένα δάσος, σε μια λίμνη ρε παιδί μου και ότι θα κάνουμε εκεί πέρα το πικ νικ μας και θα κοιμηθώ ένα βράδυ δεν το έχουμε ρε φίλε καθόλου και είναι τρομερό

55:00 γιατί οι συνθήκες είναι καταπληκτικές για κάτι τέτοιο στην Ελλάδα. Το είχανε παλιά, δηλαδή κοίτα εγώ εκεί που έχει μια παραλία στα δυτικά της Καλαμάτας που δεν έχει μαγαζιά και τέτοια και έχει καλαμιές πολλές και τέτοια εκεί παραδοσιακά πηγαίνανε με τα καλάμια και φτιάχνανε καλύβες και μένανε εκεί. Έλα ρε τέλειο. Και πηγαίνανε ολόκληροι σκοτεινές.

55:17 Δηλαδή μπορεί να πηγαίνουν 40 άτομα, να φτιάχνανε καλύβες με καλάμια και να μένανε εκεί. Αν μένανε το μαζεύανε λίγο την επόμενη χρονιά και ξαναπηγαίνανε και μένανε τρεις μήνες. Λοιπόν μεταφέρεστε τώρα 16 χρονών πίσω στην παλιά σας γειτονιά. Περιγράψτε μου ένα απόγευμα μέχρι βράδυ. Τώρα πας 16 εσύ. έχει φροντιστήρια για μαλακίες και προπονήσεις εντάξει τώρα μην μου βάζεις τα προβλήματα στη μέση πες είναι Σάββατο εννοώ ναι ρε παιδί μου ότι όταν με μεγαλώναμε αρχίζανε για αυτά καλοκαίρι καλοκαίρι εγώ ήμουν από πρωί έξω έχω φύγει 10 η ώρα έχω φύγει από το σπίτι ας πούμε κάπως έτσι καλοκαιράκι λοιπόν πρώτα γειτονιά επειδή καλοκαίρι συνήθως γειτονιά δεν πολλοί την κουβανάγανε Άγιο Κωνσταντίνο μετά πιο κάτω.

56:00 Εκεί συνήθως είχε μπάλα, εκκλησία, αλλά μετά το μεσημεράκι ερχόταν ο παπάς και μας κυνηγούσε. Μία-δύο. Οπότε φεύγαμε. Και μετά πήγαμε στο 13ο, το δημοτικό σχολείο. Ήταν και άλλος κόσμος και άλλη μπάλα. Τώρα το απογεύμα, συνήθως θα πήγαμε και θα παίζαμε γειτονιά με τη Ράχη, αλλά άμα δεν ήμασταν αρκετοί, ή παίρναμε τους ραχιώτες και πήγαμε και παίζαμε με την Αγιατριάδα, που ήταν πιο πολύ εκεί πέρα και ήταν πιο σκληροπυρηνική.

56:22 Γενικά η Αγιατριάδα ήταν πιο σκληροπυρηνική γειτονιά, είναι πολλές εσύ, Φετρούπολη. Ήταν τα αντίστοιχα low-bob καμίνια κάτω. Εκεί συνήθως παίζανε στοιχήματα. Δηλαδή στοιχήμα τίτλοι που ένα ευρώ καθένας, εγώ ήμασταν δεκάτουμα, θα παίρνει μια ομάδα δέκα ή άλλη δέκα, 10, 11, 12 ευρώ πόσα βγαίναν Με το στίχημα είχαμε βρει ένα ζάχαροπλαστείο Που δίνε πάστε σε ένα ευρώ Σε ένα σημόχαρτο πάνω σε δίνε ένα κουταλάκι πλαστικό Οπότε μετά το μάτς πηγαίναμε και τρώγαμε πάστα Εκεί πέρα στο Μπαλίκι Το βραδάκι συνήθως είχε Με μηχανάκια Δηλαδή μόλις νύχτωνε είχε βόλτες Είτε προς βουνά είτε προς παραλίας Είχε πιο πολλοί οδηγικά και ενίοτε, αν και εγώ δεν είχα πάει πολλές φορές, ήταν κλασσικό της Καλαμάδας, υπήρχαν και κόντρες. Υπήρχε μια παραλία η Μπούκα, πηγαίναμε και είχε ένα μεγάλο άνοιγμα και πηγαίναμε και βλέπαμε και κόντρες κάποια φορά.

57:08 Δεν του λες τέτοια τώρα, τον βλέπουμε ότι έχει έτοιμο σύνδεσμα για κάτω. Κοίτα, εγώ θα σου πω πάλι για το χωριό μου επειδή είναι καλοκαίρι και θα είναι και πιο ενδιαφέρον από τις Αθήνας. Ό,τι ώρα ξύπναγα υπήρχαν δύο φάσεις πάντα στο χωριό μου. Η φάση που ήμουν μόνος μου και η φάση που ήταν και η γιαγιά μου. Όταν ήμουν μόνος μου δεν έτρωγα πρωινό.

57:25 Όταν ήταν και η γιαγιά μου κάτι θα έτρωγα. Οπότε γυρώταν αυτό, πήγαινα χωρίς φυσικά τηλέφωνα τίποτα, δεν ξέρω αν είχαμε κάνει και αν είχαμε, δεν τα χρησιμοποιούσαμε για να μιλάμε. Είτε πήγαινα από κάνα σπίτι, περατζάδα, να δω αν θα πετύχω κανέναν εκεί. άμα δεν τους πετύχια να λέω εντάξει ήταν στην παραλία, πηγαίναμε παραλία βουτάγαμε αού και αυτά μέχρι το μεσημεράκι μετά γύριζα, πάλι ήταν διαφοροποιούμε αν στην περίοδο γιαγιά ή όχι, γιατί αν ήταν γιαγιά πήγα σπίτι και έτρωγα, αν δεν ήταν γιαγιά επειδή δεν είχα φάει και πρωινό, γύριζα από θιάδες να δω ποια έχεις τρως τραπέζι να πετύχω να κάτσω να τα έπτυγε και έγινε, κάτσε να φας, κατάλαβες οπότε είχα ξέρω εγώ τρεις τέσσερις θείες εκεί πέρα που παίρναγα και όποιος πετύχει ένα στόμα μεσημεριανό καθόμουν να κέντρωγα και εγώ γιατί τι θα μου πούνε μετά γύρναγα σπίτι όταν έπεφτε είχε πέσει λίγο ο ήλιος και τα λοιπά πηγαίναμε στο άλλο χωριό που σας έλεγα που είχαν πιο ωραίο γηπεδάκι και πέσαμε μπάλα με τους αντίπαλους μετά χρόνια

58:18 εντουραξή κάναμε και κάτι οτοστόπ στο δρόμο και καλά να τους πάμε Δηλαδή είχε όλο αυτό το ταβαντούρι. Και είχαμε και έναν πατέρα ενός φίλου, ο οποίος ήταν πολύ τρολάς, επειδή ήξερε ότι το κάνουμε αυτό το πράγμα, πήγαινε κοντά-κοντά, έκανε ότι σταματάει και μετά έφευγε και τσκοροίδευε. Οπότε παίζαμε την παλίτσα και τα λοιπά.

58:38 Εντάξει, άμα είχαν έρθει και τίποτα τα κορίτσια να το πουλήσουμε λίγο, να νικήσουμε και τέτοια. Ξανά σπίτι και το βράδυ. είτε πηγαίναμε κάμπιγκ που είχε ένα κάμπιγκ εκεί με το Χώσιπτα οπότε πηγαίναμε εκεί να ράξουμε που είχε και μια καντινούλα και τέτοια να δούμε αν παίζει κάνα κοριτσάκι καινούριο κάνας καινούριος και τα λοιπά να ράξουμε εκεί να κάνουμε τους ωραίους ή πιο μετά κάναμε κρυφό κυνηγητό χωριζόμασταν ομάδες συνήθως και με ποδήλατα και είχαμε βάλει τα όρια όλου του χωριού και γυρίζαμε γύρω γύρω και ξέρεις πηγαίναμε με τα ποδήλατα πρέπει να τα κρύψουμε και τα ποδήλατα να κρυφτούμε και εμείς και ανάλογα αν κυνηγάμε ή αν κρυβόμαστε να κατάλαβες. Και αυτό ήταν τέλειο παιδιά ήταν πολύ ωραίο. Είχαμε κρυφτεί σε φορτηγά είχαμε μπει σε σπίτια που ξέραμε ότι λείπουνε Κάποιοι δεν ξέρουν να εμφανίσκαν ποτέ Ναι. Και μας ψάχνουν ακόμα. Είχαμε κάτι μπαγκαλόζ ρε φίλε που δεν έγιναν ποτέ τίποτα και ήταν λίγο πιο μέσα στο χωριό και ήταν φουλ στοιχειωμένο

59:30 φάση να πας το βράδυ και είχε και στο δρόμο ρε παιδιά κάτι μανιτάρια. Όχι μανιτάρια που τα τρως. Μανιτάρια λάμπες μπράβο τα οποία ήταν με το φως του ηλίου και ανάβαν αυτό το βράδυ ρε φίλε και ήσουν τώρα στο creepy χωράφι με τα μανιτάρια που ανάβουνε και τον μπάγκαλο και ήταν σοβαρό σκηνικό. Μου έκαναν τίποτα πάρτι εκεί πέρα ειδικά με προσκλήσεις. Ρε φίλε αυτό θα ήταν τέλειο αν το κάνανε να σου πω την αλήθεια αλλά δεν ξέρω δεν ήταν τόσο high το χωριό οπότε είχαμε είτε αυτό είτε να μαζευτούμε κάπου και να παίξουμε τουρνουά τέκεν ξέρω εγώ συνήθως παίζαμε πιο με τα προ αλλά συνήθως τέκεν αλλά τύπου όλο το βράδυ μέχρι το πρωί και να τρώμε λιλιάς χορούς αυτό ήταν το think και παιδιά όσο και σας φανεί περίεργο το τρίτο πράγμα που μπορεί να κάνουμε τότε ήταν η φάση που έπαιζαν η Μάγη Σμύρνης στην τηλεόραση και ήταν ένας φίλος που είχε πάρει την τράπουλα της Κατίνας και την είχε μάθει πάρα πολύ καλά και μαζευόμασταν και κάναμε όλο το σκηνικό ανάβαμε κεράκια αμυσταγωγικά και τέτοια

01:00:26 και μας έλεγε αυτός να ρίχνει την τράπουλα ρε φίλε και επειδή είχε βρει κάποια πράγματα κάποια στιγμή και μετά είχαμε φοβηθεί και ξέρεις κάναμε όλο το τέτοιο έσβησε το κερί όματι Ήρθε το πνεύμα και τέτοια. Και μετά φοβόμασταν φουλ να γυρίσουμε στο σπίτι μας. Το εξάσκησε το ταλέντο φίλε σου. Όχι, φοβήθηκε τόσο πολύ που του πέταξε ένα καλοκαίρι.

01:00:46 Είχαμε ξενεέρσει. Εδώ του μιλάγαμε, του λένε γιατί πέταξε την τράπη. Εγώ χωριό. Είχα την τύχη για κάποια χρόνια ο θείος μου να έχει ουφάδικο. Οπότε είχε φίλε μπιλιάρδο μέσα. Είχε ποδοσφαιράκι το ξύλινο Και είχε και arcade Οπότε πήγαινε άνοιγε το arcade Μου έκανε τσίκι τσίκι τσίκι Αντί να βάζει λεφτά Ξέρεις το πάταγε και ανέβαναν τα credit Και εγώ είχα unlimited credit Και έπαιζα arcade tigga ρε φίλε Αυτές ήταν από τις πιο ωραίες διακόπτες καλοκαιρινές Γιατί εντάξει είχε ο θείος το cool καφέ που σκάγανε όλοι Είχε πρωτάθλημα ξύλινο ποδοσφαιράκι πρωτάθλημα με βραβείο ξεχωρευτά και μαζευόντσαν εκεί και παίζαν γινόταν της κακομήρας ξέρετε τι άλλο μου άρεσε τώρα εντάξει το πήγα μαλλού από τις γειτονιές αλλά πες ότι και το χωριό είναι μια μικρή γειτονιά είναι ότι είχα τους καλοκαιρινούς φίλους μου που μέναν Αθήνα αλλά τους έβλεπα μόνο στο χωριό και ποτέ στην Αθήνα ρε φίλε είχα τον Παναγιώτη ένα φίλο από την Ιλιούπολη που κρυβόμασταν φίλε και κάναμε αυτή

01:01:41 η χοντρή βλακεία, γιατί ήμασταν πολύ κοντά στην Εθνική Οδό και πετάγαμε κουκουνάρια και πέτρες στα μάξια που περνάγανε, φίλε. Αλλά, ξέρεις, θέλαμε, θέλαμε να... Όχι σε τζάμια και τέτοια, από κάτω για να ακούσουμε το κραπ που κάνει... Το κραπ που κάνει όταν χτυπάει, ξέρεις, η πέτρα από κάτω. Τραγική. Τραγική είμαστε. Εμείς το κάναμε αυτό στο Περιστέρι, στα τρόλαι.

01:02:05 αλλά προσπαθούσαμε, νεράτζια πετάγαμε όχι πέτρες αλλά προσπαθούσαμε να τα βάλουμε μέσα από το παράθυρο, να είναι κάνα παράθυρο νυχτά και να τα ρίξουμε μέσα Τέλειο Ενότησαν και αυτά μέσα, ήταν μέσα στο πρόγραμμα και πολλές λακκίες σίγουρα. Καλά ναι ρε φίλε και εντάξει και αυτό που είπε ο Άλεξ, δηλαδή το κρυφοκινηγητό το φαντάζομαι πάντα να ανοιχτώνει και λίγο και είναι τέλεια εικόνα ρε φίλε και να πούμε τώρα ότι εντάξει έχει γίνει και λίγο μίμη στο ίντερνετ αυτό αλλά πίναμε νερό από το λάστιχο ρε φίλε και δεν πάθαμε τίποτα ή γι' αυτό είμαστε έτσι και κάνουμε podcast το πάθαμε δεν πάθαμε είναι σχετικό εντάξει δεν είναι αλλά εντάξει ρε παιδί μου δεν μπορείς κιόλας δηλαδή εγώ νιώθω ότι είμαστε πολύ κλεισμένοι δηλαδή ρε φίλε εμένα με έκανε η Αθήνα να χάσω την άνεσή μου να μιλήσω σαν ένα ξενό άνθρωπο Εγώ ήμουν πάρα πολύ άνθρωπος, ο πιο ξένο άνθρωπο να μιλήσω.

01:02:57 Και τώρα τα τελευταία χρόνια, μετά από παραπάνω από δέκα χρόνια που μένω στην Αθήνα, δυσκολεύομαι να μιλήσω σαν ξένο άνθρωπο. Ναι, γιατί είναι λες και εσένα ο περίεργος ρε φίλε. Αυτό είναι το φυσιολογικό. Εγώ να πω στο Παγκράτη και να τους ευχαριστήσω εδώ δημόσια. Φίλε, sorry που σε διακόπτω, μια πολύ γρηγορή. Το έχουν οι Έλληνες πολύ αυτό να ξέρεις.

01:03:14 Επιχείρηση οι Αμερικάνοι σκάνε και σε οποια κουβέντα οι Αγγλίοι. Πολλές κουλτούρες άλλες. Οι Ευρωπαίοι δεν το έχουν όμως, οι κεντροευρωπαίοι. Ναι, μπράβο. Αλλά εμείς δεν είμαστε τόσο κοντά σε αυτούς κανονικά. Θες να ευχαριστείς δημόσια όμως. Λοιπόν, το καπί λες χιφυλίας, δηλαδή τους τρίτης ηλικίας ανθρώπους μαζεύονται στο πάρκο στο Παγκράτη, γιατί είναι οι μοναδικοί άνθρωποι που μπορώ να ξαναζήσω αυτό το πράγμα και κατεβαίνω έχουμε γίνει φιλαράκια εκεί πέρα και μιλάμε στο πάρκο στο Παγκράτη με τους υπερήλικες κατά τα άλλα αλλά πολύ συμπαθείς φίλους τους κάνω και δουλείς, με βάζουν εκεί μου βάζουν και καμιά γκαρία εκεί πέρα όποτε πηγαίνω αλλά είναι οι μόνοι που μιλάνε είναι οι μόνοι που μιλάνε παιδιά και εμείς εκεί πλησιάζουμε δεί μου 70-80 έχουμε ακόμα το καλό είναι να τα φτάσουμε Εννοείται να τα φτάσουμε παιδιά Τώρα με τεχνολογία, με το AI Θα είμαστε εδώ για πάντα Λοιπόν παιδιά, thanks Κάνε μια πρόταση θέλω να ακούσω Εγώ έχω αρχίσει επειδή πήρα και το μηχανάκι βέβαια

01:04:14 Και μου είναι πιο εύκολο Αυτό που έλεγες πριν για τα delivery και τα λοιπά Εγώ ρε φίλε έχω αρχίσει και πηγαίνω πλέον Δηλαδή πάω στο μαγαζί, παίρνω το μηχανάκι και πάω στο μαγαζί Και διαλέγω και πιο μικρά μαγαζιά Και παιδιά είναι ωραίο αυτό Οπότε δοκιμάστε το θα πω εγώ Είναι ωραίο Την επόμενη φορά πήγαινε στη γωνία στο σπίτι σου και πάρε το σουβλάκι Μην το παραγγείλεις Είναι ωραία φάση ρε φίλε Σιγά σιγά να το κάνουμε αυτό Ή ας πούμε πχ εγώ έχω ένα παντοπολείο στη γωνία στο σπίτι μου Ρε φίλε θα πάω και στο σούπερ μάρκετ Αλλά έχω κάποια πράγματα που λέω όχι θα τα πάρω στο σούπερ μάρκετ αυτά Και ας είναι πιο φθηνά θα τα πάρω από εκεί ντομάτες, κρεμμύδια, πατάτες την κοακόλα ας πούμε θα πάω να το πάρω από εκεί και τον έχω γνωρίσει τώρα εντάξει λέμε και ναγιά και τα λοιπά θα με προσέξει μπορεί να μου κρατήσει σε πάρκινγκ κατάλαβες, υπάρχει αυτό και εγώ συμπληρώνοντας αυτό που λες οι μόνοι άνθρωποι που ξέρω να περνάνε πραγματικά καλά στην Αθήνα και που τους βλέπω

01:05:08 στην Αθήνα και δεν λιώνουν είναι αυτοί που έχουν ένα στέκι και το ζουν έτσι και δεν θα κανονίσω άλλους έχω κάποιους φίλους που τους βλέπω ότι περνάνε καλά στην Αθήνα και μου λέει εγώ τελειώνω δουλειά πέντε πάω σπίτι τρώω, 7 η ώρα πάω σωστέκι εκεί θα είμαι, άμα θες περνά να με βρεις εγώ παίρνω καφέ από ένα συγκεκριμένο στη γειτονιά μου όπου πήγα την πρώτη φορά μου άρεσε ο καφές και από τότε πάω εκεί ξέρεις το δεύτερο καφέ το παίρνω από εκεί τη σημεριά στον πρώτο φτιαχνό σπίτι Έχει τύχει να πάω και πλέον έχω γνωρίσει και τους υπόλοιπους που αντιαράζουν εκεί και έχει τύχει να πάω να κάτσω μία ώρα εκεί.

01:05:38 Ενώ δεν υπολόγιζα να κάτσω και όντως ρε φίλε εκείνη την ώρα που κάτσα εκεί ήταν από τις πιο ωραίες ώρες της ημέρας. Γιατί δεν με νοιάζει τίποτα, χαζεύαμε ποιον πέρναγε λέγαμε τις βλακίες μας ή πιάτο καφεδάκι μου έφυγα. Και αυτό ναι έχει λείψει λοιπόν αυτό της γειτονιάς, όντως αυτό είναι κάτι της γειτονιάς ρε φίλε. ή να πας κάπου και να μην πεις πρέπει να φύγω, πρέπει να φύγω, πρέπει να φύγω να πας εκεί πέρα και άμα τύχει και πετύχεις κάποιον άραξε. Να πεις δύο κουβέντες, να μάθεις κάτι καινούριο. Ναι, ναι, ναι και δεν χρειάζεται να γίνεις κολλητός, από το που θα το βλέπεις εκεί κάθε μέρα και λες τις βλακίες σου. Μα αυτό είναι το που μας λείπει. Λοιπόν, ευχαριστώ πάρα πολύ και τους δύο που ήρθατε. Έσκασε καμικάζει εδώ ο Αλέξ κυριολεκτικά και με τη μηχανή απ' έξω ότι καλό είναι ωραίο τώρα γιατί θα λέμε τώρα στο Γιώργο και στο Χάρη ότι όχι σας παίξαμε τρίπλα τώρα εδώ χάμου εγώ θα πω δύο μισά ένα ολόκληρο και δεν τα αφήσω εδώ δεν ξέρω σούπερ παιδιά τα λέμε σύντομα

01:06:32 podcastικά και μη γεια χαρά αυτό ήταν το επεισόδιο για την παλιά μας γειτονιά με τον Δήμο και special guest τον Αλέξ Τσεκάρετε τα podcast των παιδιών Είναι στην παρέα Του συνδικάτου των podcast που κάνουν τα party Όπως αυτό που θα γίνει στις 21 Μαρτίου Στο Smoking Barrels Στην Αθήνα Ηρακλιδόν 56 Θησίο Σας περιμένουμε όλους και όλες εκεί να περάσουμε μια όμορφη βραδιά Κάναμε ένα assemble Podcastικό Σε αυτό το επεισόδιο ελπίζω να καλύψαμε Όλα όσα θέλατε να ακούσετε Για την παλιά γειτονιά Να σας φέραμε πίσω παλιά συναισθήματα που είχατε να σας φέραμε πίσω εικόνες από τη δική σας γειτονιά τις οποίες θα χαρώ πολύ να μοιραστείτε μαζί μας μέσω των σχολείων που μπορείτε να κάνετε στο επεισόδιο από κάτω.

01:07:22 Θέλω γενικότερα να μου λέτε την άποψή σας θέλω γενικότερα να ακούω και δικές σας εμπειρίες. Κάπου εδώ να σας υπενθυμίσω ότι μας ακολουθείτε στο Spotify πατάτε follow για να σας έρχονται οι ειδοποιήσεις για νέα επεισόδια. Μπορείτε να μας βάλετε μια βαθμολογία βοηθάει πάρα πολύ την πλατφόρμα το Spotify να προτείνει σε περισσότερους και περισσότερες το εν λόγο podcast. Μας ακολουθείτε στα social media, μου στέλνετε μηνύματα.

01:07:44 Α, ξέχασα στην εισαγωγή να πω. Μπορεί να μου στείλει και mail στο tonostalikopodcast at gmail.com. Να πω κάπου εδώ ότι φίλοι και φίλες, έχω λάβει τα μηνύματά σας σε instagram και email. Θα απαντήσω όσον ούπο. Συγγνώμη για την καθυστέρηση όπως έχω πει. Προσπαθώ και απαντάω σε όλα τα μηνύματα αργό λίγο. και μιας και μιλήσαμε και για παλιά γειτονιά σε αυτό το επεισόδιο να πω και ένα shout out στο φίλο τον Γιάννη από τη Βούλα από την παλιά μου γειτονιά, τον πέτυχα πρόσφατα τα λέγαμε και για το νοσταλγικό τα λέγαμε οπότε Γιάννη τα φιλιά μου αυτά πάνω κάτω παιδιά για αυτό το επεισόδιο σας περιμένω και στο Delines Plus έχουμε ήδη βγάλει το πρώτο βίντεο νοσταλγικό ένα μεγάλο think για τη συνέχεια αυτού του podcast και αυτής της παρέας, σας περιμένω κάντε και εκεί αν θέλετε φυσικά και θα τα πούμε πολύ πολύ σύντομα. Επίσης να μην τρώτε πολλές τσιχλόφουσκες γιατί όσο γευστικές και να είναι χαλάνε τα δόντια και να μην ξεχνάτε όλα όσα σας κάνουν τον άνθρωπο που είστε σήμερα.

01:08:44 Γεια σας!