Skip to content
PodBase
Μητσοτάκης – Ανδρουλάκης – Τσίπρας : Δώσε και σε μένα μπάρμπα !

Μητσοτάκης – Ανδρουλάκης – Τσίπρας : Δώσε και σε μένα μπάρμπα !

Το Ψύχραιμο Podcast
Σεπτέμβριος 26, 2026 00:42:10
Συνδεθείτε για να δηλώσετε αν σας αρέσει
Συνδεθείτε για να δηλώσετε αν σας αρέσει
Προσθήκη σε Λίστα Επεισοδίων
Αποθηκεύστε αυτό το επεισόδιο σε λίστα.
Όνομα Λίστας

Σχετικά με αυτό το επεισόδιο

Mε τη βοήθεια ηχητικών των τριών πολιτικών αρχηγών, αλλά και των Στέφανου Μάνου, Θεόδωρου Πάγκαλου, εκφράζουμε τη διαφωνία μας ενάντια στην παροχολογία, όπως αυτή διατυπώθηκε (και) στη Θεσσαλονίκη, τον Σεπτέμβριο του 2026.

Εξηγούμε, γιατί είναι σημαντικό, να ΜΗΝ καταστρέψουμε ό,τι με θυσίες πετύχαμε, ειδικά τη δημοσιονομική σταθερότητα και πως ο λαϊκισμός με τις εύκολες υποσχέσεις δημιουργούν οικονομικούς κινδύνους και κάνουν ζημιά στην επενδυτική εμπιστοσύνη.

Eξετάζουμε :

- Την αγάπη του κόσμου στο «λεφτόδεντρο» !

- Την αριθμητική δυσαναλογία αυτών που πληρώνουν, σε σύγκριση με όσους εισπράττουν..

- Αν είναι τα «φιλοδωρήματα» προς τους ψηφοφόρους, σοβαρή πολιτική.

- Το χαμηλότερο κόστος δανεισμού της Ελλάδας, σε σύγκριση με χώρες της G-7 και πόσο εύκολα μπορούμε να χαλάσουμε αυτό..

- Την αρνητική οικονομική επιρροή των αγκυλώσεων και της ατολμίας μεταρρυθμίσεων.

- Το παράδειγμα της Πολωνίας !

- Την «παραπληροφόρηση» σχετικά με τον Φόρο Μερισμάτων 5% !

- Το λάθος στην εξαγγελία φορολόγησης των καταθέσεων, στο «πλουσιότερο 1% του πληθυσμού»..

-Τα «μαύρα σύννεφα» του Ασφαλιστικού και ό,τι, δε θα αποφύγουμε.

- Την απαραίτητη μείωση του ογκοδέστατου κράτους, αν θέλουμε χαμηλότερη φορολόγηση.

- Τρόπους καταπολέμησης της ακρίβειας κι ευχάριστους «μύθους» γύρω από αυτήν.

- Τη διαφορά του ανταγωνισμού, απέναντι στις εναρμονισμένες πολιτικές και τα κλειστά επαγγέλματα.

-Το στρεβλό ευρωπαϊκό σύστημα, ενεργειακής τιμολόγησης.

- Την «παραλυσία» των πολιτικών, απέναντι σε νοσηρά φαινόμενα.

- Τις επιπτώσεις του οικονομικού αναλφαβητισμού, σε συνδυασμό με την ουσιαστική απουσία επαλήθευσης της διαδικτυακής (παρά)πληροφόρησης, από τους Έλληνες χρήστες.

- Την ξεκάθαρη τοποθέτηση του Γιάννη Στουρνάρα, περί σύγκλισής μας με την υπόλοιπη Ε.Ε. !

Αυτόματη μεταγραφή — ενδέχεται να περιέχει λάθη.

Βάλαμε σαν τίτλο στο παρόν ηχητικό Μητσοτάκης Ανδρουλάκης Τσίπρας Δώσε και σε μένα μπάρμπα Διότι τα κριτήρια της ψήφου κάποιων δυστυχώς είναι τα πάσης φύσεως φιλοδορήματα τα οποία οι πολιτικοί αρχηγοί μας υπόσχονται Αν θέλαμε να εστιάσουμε επακριβώς στους κινδύνους αυτής της νοοτροπίας ίσως θα έπρεπε ο τίτλος μας να είναι Προεκλογικές Υποσχέσεις Πολιτικών Χτίζοντας την επόμενη χρεοκοπία Διότι φαίνεται να έχουμε ξεχάσει Τι μας οδήγησε στην οικονομική κρίση Και όσα περάσαμε για να ισορροπήσουμε κάπως έστω με ατέλειες Ξέρετε, οι ψηφοφόροι λατρεύουν τη φύση Κυρίως έχουν μεγάλη αγάπη στο λευτόδεντρο Είναι το δέντρο που ειδικά από τη δεκαετία του 1980 και μετά Επιτρέπει στους πολιτικούς μας να δίνουν υποσχέσεις πολύ αεράτα Ακούμε για το λευτόδεντρο και σκεφτόμαστε Δώσε και σε μένα μπάρμπα Μπάρμπα Κυριάκο, Μπάρμπα Νικόλα, Μπάρμπα Λέξη Και οι πολιτικοί μας δίνουν Χορόιδα είναι Ο κόσμος νομίζει ότι τον λογαριασμό θα πληρώσει κάποιος άλλος Η εποχή που το λευτόδεντρο είχε σχεδόν ξεραθεί

Πέρασε στη λησμονιά Έχουμε μια αδικαιολόγητη και επικίνδυνη πεποίθηση Ότι το πρόβλημα δεν πρόκειται να επιστρέψει Εάν κάποιος άγνωστος στον δρόμο μας δώσει χαρτζιλίκι θα το δεχτούμε Μάλλον όχι και πιθανότατα θα προσβληθούμε Τότε γιατί τσιμπάμε όταν οι πολιτικοί μας τάζουν φιλοδορήματα Και το κυριότερο αν αρωτηθήκαμε ποιοι συντηρούν το λευτόδεντρο Ας ακούσουμε τι έλεγε ο Στέφανος Μάνος το 2018 Τα τωρινά νούμερα, η πρώτη ομάδα, αυτή η ομάδα δηλαδή που εργάζεται στον ιδιωτικό τομέα και συνεισφέρει είναι 2,3 εκατομμύρια τώρα.

Αυτή τόση είναι περίπου. Αυτή που εισπράττουν από τα 2,3 είναι 4 εκατομμύρια περίπου. Πολλοί από αυτούς που πληρώνουν λένε όχι και έτσι, φεύγουν, μετανεστεύουν, πάνε στην Αγγλία, πάνε στην Ελβετία, πάνε αλλού. Λοιπόν, προϋπόθεση για να πληρωθούν τα 4 εκατομμύρια είναι να επαρκούν τα λεφτά που πληρώνουν αυτοί οι λίθοι που πληρώνουν τα 2,3 εκατομμύρια.

Αν δεν φτάνουν τα λεφτά, τι θα γίνουν οι άλλοι. Η ομάδα που πληρώνει είναι η Αγελάδα. Θα την αρμεύουμε, θα την αρμεύουμε μέχρις ότου ψαφίσει. Θα έχουμε διαρκές ανάγκη και πολλές φρουμάκες. Το καταλάβαμε. Λίγοι πληρώνουν και συντηρούν τους ανέμελους περισσότερους. Δεν είναι τυχαίο ότι αυτά υπόθηκαν από τον Στέφανο Μάνο το 2018, στην παρουσίαση της ανανεωμένης έκδοσης του βιβλίου «Τα φάγαμε όλοι μαζί» του Θεόδωρου Πάγκανου.

Δεν είναι καλό σε μια οικονομία, όπως ακούσαμε από τον Στέφανο Μάνο, οι λιγότεροι να συντηρούν τους πολλαπλάσιους. Ήταν μία από τις βασικές αιτίες της οικονομικής μας κρίσης. όσο κι αν έχει αυξηθεί η απασχόληση στον ιδιωτικό τομέα από τότε. Παρά τη σοβαρότητα της ανισορροπίας αυτών που πληρώνουν σε σύγκριση με αυτούς που εισπράττουν, το μεγαλύτερο πρόβλημα είναι στη νοοτροπία μας.

Πέρασαμε δύσκολα χρόνια και μπορέσαμε να ξεφύγουμε από την διακεκαυμένη ζώνη και τώρα πάλι κάνουμε ό,τι μπορούμε για να χτίσουμε την επόμενη χρεοκοπία. Καταφέραμε αυτό που ο Πρωθυπουργός περιγράφει παρακάτω και δεν το εκτιμούμε. Ακούστε τον Κυριάκο Μητσοτάκη από την ομιλία του στη Θεσσαλονίκη τον Σεπτέμβριο του 2026. Και μην βιαστείτε να σκεφτείτε ότι κάνω προπαγάνδα υπέρ της κυβέρνησης.

Περιμένετε λίγο. Η Ελλάδα σήμερα δανείζεται φθηνότερα στις αγορές από τέσσερις από τις επτά χώρες των G7, τις πιο μεγάλες οικονομίες του κόσμου. Δανείζεται φθηνότερα από τις Ηνωμένες Πολιτείες, δανείζεται φθηνότερα από το Ηνωμένο Βασίλειο, δανείζεται φθηνότερα από τη Γαλλία, δανείζεται φθηνότερα από την Ιταλία. Πριν λίγα χρόνια αυτό ήταν δύσκολο να πιστέψουμε ότι θα συμβεί, Μα το χαμηλότερο κόστος δανεισμού επηρεάζει την καθημερινότητα μας. Απολύτως.

Ακούστε πάλι τον Πρωθυπουργό από τη συνέντευξή του στην ΕΡΤ 17 Σεπτεμβρίου 2026. Διότι όσο αυξάνει το κόστος δανεισμού, τόσο λιγότερα περιθώρια έχει ο περιθωρισμός να στηρίξει την κοινωνία, αλλά και τόσο αυξάνεται και το κόστος δανεισμού για το οποιοδήποτε στεγαστικό δάνειο, για το οποιοδήποτε δάνειο για κάθε επιχείρηση, η οποία θέλει δεχομένως να επενδύσει και να αυξήσει τη δραστηριότητά της.

Το κόστος δανεισμού λοιπόν είναι πολύ σημαντικό, διότι όταν μια επιχείρηση ή τράπεζα δανείζεται ακριβότερα, υπάρχει σοβαρή πιθανότητα να μας πουλήσει το προϊόν ή την υπηρεσία σε αυξημένη τιμή. Για τις τράπεζες μην μπερδεύεστε από τις χαμηλές αποδόσεις που προσφέρουν στις απλές καταθέσεις. Για να έχετε την πραγματική εικόνα, ρίξτε μια ματιά στα διατραπεζικά επιτόκια.

Αντίστοιχα, ένα υψηλότερο κόστος δανεισμού του δημοσίου επιβαρύνει την εξυπηρέτηση του χρέους και περιορίζει τους διαθέσιμους πόρους για άλλες σημαντικές ανάγκες. Γι' αυτό, η δημοσιονομική αξιοπιστία δεν είναι μια αφηρημένη έννοια που αφορά μόνο τους οικονομολόγους. Μας αγγίζει όλους, αλλά την υποτιμούμε. Δανειζόμαστε φτηνότερα από χώρες της ομάδας των ισχυρωτέρων επτά της Δύσης.

Αλλά μάλλον δεν το εκτιμούμε. Χαλάει εύκολα αυτό? Πανεύκολα! Τα τελευταία χρόνια έχουμε αναβαθμιστεί λόγω και της προσεκτικής διαχείρισης των δημοσιονομικών. Συνέβαλε αρκετά σε αυτό η βελτίωση του λόγου «χρέος προς ΑΕΠ». Όμως, αν οι οίκοι πιστοληπτικής αξιολόγησης μυριστούν ότι προετοιμάζουμε προεκλογικό γιουρούσι. Σε ό,τι με πόνο πετύχαμε, υπάρχει σοβαρή πιθανότητα να συντάξουν αρνητικές εκθέσεις, τις οποίες οι αγορές θα λάβουν πολύ σοβαρά υπόψη.

Αυτό θα μπορούσε να επηρεάσει το κόστος δανεισμού μας και να επιβαρύνει την οικονομία. Σας θυμίζει κάτι από το 2010? Η SCOPE Ratings μας αναβάθμισε τον Σεπτέμβριο του 2026. Στη συνοδευτική έκθεση, και εδώ θέλει προσοχή, αναφέρει ότι θα συνιστούσε λόγω υποβάθμισης μας η απομάκρυνση από την αναμενόμενη πορεία αποκλιμάκωσης του δημοσίου χρέους και η επιδίνωση των δικτών που σχετίζονται με τη βιωσιμότητά του.

Εμείς τι κάνουμε Δανειζόμαστε φτηνότερα από χώρες της G7 Και αντί να προσπαθήσουμε να το διαφυλάξουμε Ξεχάσαμε αυτά που περάσαμε Και κάνουμε τα πάντα για να γκρεμίσουμε ό,τι καταφέραμε Οκ, πάντα η αντιπολίτευση κάνει ό,τι μπορεί Για να πάρει ψήφους εν ώψη των εκλογών Κάποιοι εξ αυτών υπόσχονται εκ του ασφαλούς ειδικά αν γνωρίζουν ότι δεν θα κληθούν να εφαρμόσουν ό,τι εξήγηλαν.

Αλλά ο Κυριάκος Μητσοτάκης μήπως έπρεπε να αποφύγει να μπει σε αυτό το γήπεδο, ειδικά όταν τονίζει την ανάγκη δημοσιονομικής σταθερότητας μέσα σε μια δύσκολη ενεργειακή και οικονομική κρίση η οποία ίσως χειροτερέψει σύντομα. Ακούστε τον Πρωθυπουργό από την ομιλία του στη Θεσσαλονίκη τον Σεπτέμβριο του 2026 Αντί να μπει σε ράλι υποσχέσεων με την αντιπολίτευση ίσως θα έπρεπε να εστιάσει κυρίως εδώ Άκουσα επίσης για υπαρκτά προβλήματα κακοδιαχείρησης και κακοδιοίκησης Γιατί βλέπετε Αυτή η αναμέτρηση με τον βαθύ κράτος Μπορεί να έφερε αρκετές νίκες, αλλά δεν πέτυχε ακόμα να επικρατήσει οριστικά στον πόλεμο με το κακό παρελθόν.

Διαμαρτυρόμαστε για κακές υπηρεσίες και νοοτροπίες που είναι εκτός εποχής. Ναι, αλλά όποιος τολμείσει να πει τις λέξεις αξιολόγηση και μεταρρύθμιση, δέχεται επίθεση. Ανεχόμαστε καταστάσεις που μας έχουν κάτσει στο σβέρκο γιατί η προπαγάνδα έχει πείσει ότι όποιος θήξει κάποιες ιερές αγελάδες είναι ανάλγητος και φασίστας Όμως δεν είναι μόνον το βαθύ κράτος που δημιουργεί προβλήματα σε οικονομία και κοινωνία Ο μεγάλος εχθρός της ανάπτυξης είναι ο λαϊκισμός διότι προστατεύει τις αγγυλώσεις του υπαρκτού, οξύμορου και ακατανόητου ελληνικού οικονομικού συστήματος που σαρκαστικά ονομάζουμε Σοβιετικό Καπιταλισμό.

Όσο παράλογο ακούγεται, τόσο πολλαπλασίος ζημιογόνο είναι. Νιώθουμε μια ανεξήγητη θαλπορή όταν μας μιλάνε για την προστασία μας κάτω από τις φτερούγες των δημοσίων επιχειρήσεων. Μάλιστα. Δηλαδή, μας αρέσει να πληρώνουμε ελλείμματα κρατικών εταιριών. Γιατί πρέπει να εμποδίζουμε την ανάπτυξη με κλειστά επαγγέλματα. Μόνο κακό κάνει η προστασία μειοψηφιών εις βάρος του συνόλου.

Πόσο βοηθάνε την οικονομία οι εξαγγελίες πολιτικών για επιπλέον κρατισμού. Πόση εμπιστοσύνη δημιουργείται σε υποψήφιους επενδυτές όταν γίνονται αναφορές περί εκτάκτων φορολογήσεων, ενώ το υπάρχον φορολογικό τοπίο είναι ήδη εχθρικό. Οι επενδυτές επίσης αποθαρρύνονται όταν δεν υπάρχει σταθερό περιβάλλον σε βάθος χρόνου. όταν βασανίζονται από τη γραφειοκρατία.

Δεν θα επενδύσουν επειδή μας αγαπάνε. Αν δεν τους συμφέρει εδώ, θα πάνε αλλού που δεν θα τους κάνουν τη ζωή δύσκολη. Πόση σταθερότητα μπορεί να υπάρχει στο τραπεζικό σύστημα όταν αιωρείται το ενδεχόμενο φορολόγησης τμήματος των καταθέσεων. Ακούστε τον Αλέξη Τσίπρα από τη Θεσσαλονίκη Σεπτέμβριος 2026 Διότι όταν έχει κάποιος ένα διάρρηστο περιστέρι είναι περιουσία και πληρώνει για την περιουσία αυτή Δεν πληρώνει μόνο για την φορολόγηση της οδηματός όταν κάποιος έχει 5 εκατομμύρια στην τράπεζα πληρώνει για την περιουσία αυτή Μας γλεντάει κανονικά ο Τσίπρας εδώ ή μου φαίνεται Δηλαδή θα πάρουμε σαν παράδειγμα τον άδικο ένφια για να βάλουμε άλλον έναν απαράδεκτο φορό.

Η γνώμη μου είναι ότι θα έπρεπε να φορολογείται μόνον η πρόσοδος από την ακίνητη περιουσία. Δηλαδή φόρος μόνο αν υπάρχει εισόδημα από την εκμετάλλευσή της. Ήδη τα ενίκεια φορολογούνται αυτοτελώς. Είναι δίκαιο να μπαίνει ένφια σε ακίνητο που δεν παράγει εισόδημα ή σε περιουσία η πρόσοδος της οποίας έχει ήδη φορολογηθεί Και χρησιμοποιεί ο Αλέξης Τσίπρας ένα άδικο μέτρο για να δικαιολογήσει και τη φορολόγηση κάποιων καταθέσεων Δεν αρκεί ο φόρος 15% επί των τόκων Στο φινάλε, εάν οι καταθέσεις είναι άσπρο χρήμα έχουν ήδη φορολογηθεί ή έχουν απαλλαγεί νόμιμα Εάν είναι μαύρα, εντοπίστε τα και ρίξτε βαρύτα τη καμπάνια Γι' αυτό πληρώνουμε τους ελεγκτές της ΑΑΔ Βρήκαμε πάλι την εύκολη λύση για να χαϊδέψουμε αυτιά και να ικανοποιήσουμε τον θυμό κάποιων Τι ακριβώς θέλει ο Αλέξης Τσίπρας?

Να διώξει πετυχημένους επιχειρηματίες από την Ελλάδα. Έχει την εντύπωση ότι θα του πουν ναι ναι γιούπι έλα να μας φορολογήσεις. Με ένα κλικ θα τα μεταφέρουν αλλού και άντε μετά φέρ τους πίσω. Bye bye. Μήπως θέλουμε να επιστρέψουμε σε συστήματα της Ανατολικής Ευρώπης τα οποία απέτυχαν και κατέρευσαν. Δείτε το παράδειγμα της Πολωνίας. Κάποτε έκλειναν ραντεβού για να προμηθευτούν τα βασικά για τη διατροφή τους από τα πρατήρια του σοσιαλιστικού παραδείσου.

Πρόκειται για μαρτυρίες δεκάδων Πολωνών σε εμένα. Μάλιστα, ο απλός κόσμος είχε αναγκαστεί να αναπτύξει άτυπα δίκτυα ανταλλακτικής οικονομίας στην προσπάθειά του να καλύψει κάποιες ελήψεις Όταν έπεσε το καθεστώς, άνοιξαν και άλλαξαν εκ βάθρων την οικονομία τους Αργότερα μπήκαν στην Ευρωπαϊκή Ένωση Σήμερα η χώρα τους είναι η 20η μεγαλύτερη οικονομία του πλανήτη Γειαβάστε σχετικό άρθρο στους Los Angeles Times με ημερομηνία 16 Μαρτίου 2026 Οι συγκρίσεις του πριν και του τώρα είναι ξεκάθαρες στην Πολωνία Βλέπω και θαυμάζω το επίπεδό τους κάθε που πηγαίνω σε αυτήν τη χώρα και μελαγχολώ για τη δική μας Αντί να προσπαθήσουμε να διαμορφώσουμε φιλικό προς τις επενδύσεις περιβάλλων Φανατίζουμε τον κόσμο εναντίον όποιου θέλει να προσπαθήσει Αν η επένδυση αποδώσει πρέπει να τον τιμωρήσουμε Και τμήμα του λαού επικροτεί με χερεκακία Μόνο ζημιά κάνουν τα ωραία λόγια με τις μισές αλήθειες Ακούστε τι εννοώ Νίκος Ανδρουλάκης από τη Θεσσαλονίκη, Σεπτέμβριος 2026.

Η φορολογία πρέπει να ανταμείβει την επένδυση και όχι να ευνοεί όπως σήμερα τη διανομή πάχυλων μερισμάτων δισεκατομμυρίων με φορολόγηση μόλις 5%. Είπε τη σωστή φράση ο Νίκος Ανδρουλάκης. Η φορολογία πρέπει να ανταμείβει την επένδυση. Ας προσαρμοστεί λοιπόν αναλόγως. Διότι αμέσως μετά μας απογοητεύει όταν ισχυρίζεται ότι ο φόρος μερισμάτων είναι μόνον 5%.

Αυτό που ξέχασε να πει ο πρόεδρος του Πασόκ είναι ότι πριν από τον φόρο 5% στα μερίσματα έχει επιβληθεί ο εταιρικός φόρος 22%. Άρα, με το πνεύμα και όχι με το γράμμα, η συνολική επιβάρυνση είναι 25,9%. Πάντως, δεν είναι μόνον ο πρόεδρος του Πασό που έχει πει κάτι τέτοιο. Και άλλοι έχουν επικαλεστεί λανθασμένα μόνον το 5% του φόρου στα μερίσματα, χωρίς να αναφερθούν στην τελική επιβάρυνση που όπως είπαμε είναι 25,9%.

Μια αύξηση της φορολογίας μερισμάτων θα επιβάρυνε κυρίως μετόχους μικρών και μεσαίων επιχειρήσεων. Αντίθετα, ορισμένες ενδοομιλικές διανομές προς μεγάλες εταιρείες συμμετοχών μπορούν υπό συγκεκριμένες προϋποθέσεις να απαλλάσσονται από αυτόν τον φόρο. Λέω αυτά διότι ορισμένοι πετάνε μια πιασάρικη ατάκα και γίνονται πιστευτοί.

Βλέπετε, ο απλός πολίτης δεν είναι λογιστής, άρα δεν γνωρίζει κάποια θέματα σε βάθος. Εδώ και δεκαετίες κράτος και πολιτικοί δίνουν το λάθος μήνυμα. Η παροχολογία πάει σύννεφο, ειδικά πριν τις εκλογές. Όλοι μιλούν για όραμα που έχουν για την ευδαιμονία μας. Ρεσίς, δεν θέλουμε μέντιου, ούτε βαρύγδουπες δηλώσεις. Συγκροτημένους και συγκρατημένους πολιτικούς και τεχνοκράτες θέλουμε.

Να διαφυλάξουν ότι δεν θα ξαναχρεοκοπήσουν. Να κάνουν την οικονομία να αναπνεύσει για να μπορεί να παράγει νέο πλούτο. Να βάλουν έναν ενιαίο λογικό φόρο για όλους που δεν θα σκοτώνει την ανάπτυξη με βαρύτατες ποινές για τα λαμόγια. Να γίνει δηλαδή η απόδοση των φόρων πιο συμφέρουσα από τη φοροδιαφυγή. Αυτό θα βοηθήσει το επιχειρήν και την ανάπτυξη.

Έτσι το κράτος θα εισπράττει περισσότερα. Να δεσμευτούν ότι θα σταματήσουν να κυνηγάνε την αριστεία και το κέρδος. Να μην τιμωρούν την περιουσία που αποκτήθηκε νόμιμα. Να μεταρρυθμίσουν με θάρρος το ασφαλιστικό. Ακούσαμε διάφορες υποσχέσεις από τους πολιτικούς αρχηγούς στη Θεσσαλονίκη. Όμως ουδής αναφέρθηκε σε αυτό που έρχεται.

Δηλαδή θα υποχρεωθούμε να ενισχύσουμε αποφασιστικά το κεφαλαιοποιητικό σκέλος του συστήματος συντάξεων ιδιαίτερα για τους νεότερους Διότι το αναδιανεμητικό σύστημα φτάνει στα όρια του Να το θυμάστε αυτό Να πάρουν τη δύσκολη απόφαση γκρεμίσματος του πελατειακού κράτους και ό,τι κρατάει σε ονειρία, οικονομία και κοινωνία, παραδείγματος χάρην κλειστά επαγγέλματα.

Να εξετάζουν τα όποια λογικά αιτήματα κοινωνικών ομάδων, αλλά όχι υποκύπτοντας σε εκβιασμούς, καταλήψεις, παράλυση του κράτους και των υποδομών. Να ενθαρρύνουν τις επενδύσεις προς ωφέλιμα όλων. Παραδείγματος χάρη επένδυση σε μπαταρίες ώστε να μην χάνεται φτηνή πράσινη ενέργεια και να περιοριστεί η εξάρτηση από ρηπογόνα και ακριβά καύσιμα.

Να βρουν τα κότσια να ξεκαθαρίσουν ότι όταν το κράτος ξοδεύει πάνω από το 45% του προϋπολογισμού σε μισθούς και συντάξεις, αυτό είναι τεράστιο πρόβλημα. Με αυτά τα δεδομένα, οι φόροι δεν πρόκειται να μειωθούν ουσιαστικά. Το υπέροχο δημόσιο που έχουμε θέλει έσοδα για να συντηρηθεί. Χρειάζεσαι μεγάλο κράτος Πολύ ωραία Πλήρωνε και μην κρινιάζεις Για τις συντάξεις μιλήσαμε Εν συντομία παραπάνω Για τους μισθούς Είναι απαραίτητη η συρρήκνωση Του δημόσιου τομέα Πώς γίνεται αυτό Σε βάθος χρόνου Δεν επαναλαμβάνω Δεν μιλώ για απολύσεις Αλλά για μείωση των δημοσίων υπαλλήλων από την ελαχιστοποίηση των προσλήψεων σε συνδυασμό με τις συνταξιοδοτήσεις όσων συμπληρώνουν το όριο ηλικίας.

Ας μην κοροϊδευόμαστε μεταξύ μας. Η ψηφιακή εποχή διευκολύνει την μείωση του ογκοδέστα του δημοσίου. Και όταν λέμε περιορισμό του κράτους, ίσως πρέπει να σκεφτούμε εάν χρειαζόμαστε 60 υπουργούς και υφυπουργούς, μαζί με 300 βουλευτές, ε? Μήπως πρέπει από εδώ να ξεκινήσει η μείωση? Το κράτος πρέπει να ασχολείται με τα θεμελιώδη.

Δηλαδή κυρίως με την εθνική ασφάλεια, προστασία των ανθρωπίνων δικαιωμάτων και των πραγματικά αδύναμων συμπολιτών μας, δημοσιατάξη, δικαιοσύνη, παιδεία, υγεία, πολιτισμό και μέρος της συνταξιοδοτικής ασφάλισης. Σίγουρα όχι με business και παρεμβάσεις στην οικονομία που μόνο επιπλέον προβλήματα δημιουργούν Δεν έχει ουδέμια δουλειά το κράτος εκεί Η εμπειρία στις συναλλαγές με το δημόσιο τι σας λέει Πιστεύετε πως είναι ικανό να παριστάνει τον επιχειρηματία Απαντήστε μόνοι σας Με αυτά τα δεδομένα δεν καταλαβαίνω για ποιο λόγο ο κόσμος θέλει να ακούει ευχάριστες υποσχέσεις με πολύ κρατισμό εντός τους.

Νίκος Ανδρουλάκης, Θεσσαλονίκη, Σεπτέμβριος 2026 Η αντιμετώπιση της ακρίβειας και βέβαια η επιβολή αυστηρών κανόνων στην αγορά. Ένα σύγχρονο παραγωγικό πρότυπο που θα δημιουργεί επενδύσεις, θέσεις εργασίας πραγματική προστιθέμενη αξία στην οικονομία. Καλύτερη μισθή, ισχυρά εργασιακά δικαιώματα και αξιοπρεπείς συντάξεις.

Ναι, είναι αλήθεια. Τμήμα των ψηφοφόρων τσιμπάει ακουγοντάς βαρύγδουπες δηλώσεις από όλους τους πολιτικούς. Αλλά μήπως θα ήταν προτιμότερο να τους πούμε κάτι πιο απλό και χρήσιμο Ότι δηλαδή θα κάνουμε εθνικό σκοπό τη δημιουργία φιλικού περιβάλλοντος για τις επιχειρήσεις. Για να ενθαρρύνουμε τη δημιουργία νέων εταιρείων.

Για την τόνωση της παραγωγικότητας των ήδη λειτουργούντων, ειδικά την εποχή της τεχνητής νοημοσύνης. Με υγιείς και νοτόμες ιδιωτικές επιχειρήσεις, σε περιβάλλον που δεν τις εξοντώνει, είναι ο μόνος τρόπος για να έχουμε νέο πλούτο στην οικονομία, καλύτερες συνθήκες εργασίας, υψηλότερους μισθούς και συντάξεις. Με τα παραπάνω αυξάνεται το πραγματικό ΑΕΠ, όχι με μια πρόσκαιρη διόγκωση της κατανάλωσης που στηρίζεται στον υπερβολικό δανεισμό ή τον πληθωρισμό Και σίγουρα όχι με τζούφιες προεκλογικές υποσχέσεις και ιδεολειψίες που πετάνε την οικονομία στα βράχια.

Επίσης, η μεγαλύτερη ανάπτυξη φέρνει περισσότερα φορολογικά έσοδα στο κράτος, άρα μικρότερη ανάγκη δανεισμού και ταχύτερη αποκλιμάκωση του χρέους. Αυτά είναι φιλολαϊκή πολιτική και σίγουρα όχι το δίσκαμπτο και αναποτελεσματικό παρεμβατικό κράτος. Τα παραπάνω δυστυχώς ίσως είναι δύσκολα για τους πολιτικούς μας. Διστάζουν να πάρουν μέτρα.

Η παρακάτω δήλωση του Θεόδωρου Πάγκαλου στον Κωνσταντίνο Ζούλα περιγράφει ένα τεράστιο πρόβλημα που εύχομαι να μην υπάρχει πλέον. Θέλω να μιλήσουμε μεταξύ εκλεπτών. Έχετε δηλώσει τετραπλάσια παραγωγή από ό,τι έχετε. Σας προτείνω να κλέψουμε την κοινότητα με κάποια λογική. Να δηλώσουμε τη δική παραγωγή από αυτό που έχετε.

Όχι τη τετραπλάσια. Και τι απάντησαν εκεί. Το δέχθηκαν. Αυτά προφανώς ερχόντουσαν όλες αυτές οι ειδήσεις. Δηλαδή τα μαθαίνατε στα υπουργεία. Όλες οι κυβερνήσεις. Ξέρατε πάνω κάπου τι γίνεται. Η περίπτωση που περιγράφει ο Πάγκαλος δείχνει την παραλυσία μπροστά στο πολιτικό κόστος κάποιων που εξελέγησαν για να μας προστατεύουν από τέτοια νοσηρά φαινόμενα.

Αλλά δεν χρειάζεται να συγκαλύπτουν καταχραστές σαν αυτούς που ο Πάγκαλος περιέγραψε. Η ζημιά γίνεται και όταν οργανωμένες μειοψηφίες ζουν με τη βούλα του νόμου σε βάρος της οικονομίας και κοινωνίας. Πόσοι πολιτικοί επιλέγουν τη ρήξη για να ωφεληθούν οι πολλοί? Δύσκολο, ε! Πώς να τολμήσουν τομές και να δυσαρεστήσουν πελάτες?

Από τη μια ιδεοληψίες, από την άλλη πολιτικό κόστος. Έτσι κάποιοι ζουν σε βάρος των υπολείπων που πληρώνουν σαν κορόιδα. Διότι το κράτος φοβάται να ενθαρρύνει τον ανταγωνισμό. Μετά διαμαρτυρόμαστε για την ακρίβεια. Με τέτοια νοοτροπία και φοβικές συμπεριφορές τι περιμένουμε? Αλήθεια, πιστεύουμε ότι η ακρίβεια θα παταχθεί με ελέγχους, ποινές ή με διατίμηση και πλαφών τα οποία θα μπορούσαν να οδηγήσουν σε τεχνητές ελήψεις.

Πέτυχε κάποτε αυτό και δεν το θυμάμαι. Το κράτος εδώ και 200 χρόνια δεν μπορεί να οργανώσει τον εαυτό του ώστε να μην βασανίζει τους πολίτες. θα σε προστατεύσει από την ακρίβεια. Σοβαρά τώρα! Η ανεξάρτητη κεντρική τράπεζα έχει τη δυνατότητα να αυξάνει τα επιτόκια και αυτό είναι ένα βασικό εργαλείο για την αντιμετώπιση του πληθωρισμού.

Και μάλλον πιο αποτελεσματικό από κρατικές παρεμβάσεις. Στην ακρίβεια πιθανότητες επιτυχίας έχει το μποϊκοτάζ των καταναλωτών Όχι ρε μεγάλε δεν χρειάζεται να πάρεις το ακριβότερο για να μην θυγεί η προσωπικότητά σου Που δεν κακό θα συμβεί εάν διαλέξεις προϊόν ιδιωτικής ετικέτας που συνήθως είναι αρκετά φτηνότερο Μια χαρά θα είσαι αν πάρεις τη δημόσια συγκοινωνία και αφήσεις το θηριώδες SUV στο σπίτι σου Ειδικά όταν η τιμή του καυσί μου ξεφεύγει Περπάτα και λίγο στον πραγματικό κόσμο Κάνει καλό στην υγεία, σωματική και ψυχική Όλη η μέρα στο πληκτρολόγιο και το TikTok Ειδικά στις νότιες περιοχές της χώρας Το κρύο είναι υποφερτό Μέσα στο σπίτι βάλε μια μπλουζίτσα, μην κυκλοφορείς με το φανελάκι και περιόρισε λίγο το καλωριφέ.

Ουδέν κακό θα σου συμβεί, χρήματα θα γλιτώσεις. Αν αλλάξουμε τις συνήθειές μας, ίσως ορισμένοι που εκμεταλλεύονται την κρίση θα σκεφτούν ότι πρέπει να χαμηλώσουν τις τιμές τους. Αύξησες αδικαιολόγητα το τάδε προϊόν Φά το εσύ ή βλέπε το να χαλάει Όταν δεν πουληθεί η τιμή μάλλον θα πέσει Αυτά όμως προϋποθέτουν καταναλωτική συνείδηση Έχουμε τέτοια Επίσης όπως είπαμε πριν Πλήγμα στην ακρίβεια δίνει ο ανταγωνισμός όχι τα καρτέλ και οι αγγυλώσεις στην οικονομία.

Αλέξης Τσίπρας, Θεσσαλονίκη, Σεπτέμβριος 2026 Και είμαστε 8 χρόνια έξω από τα μνημόνια αλλά αυτά εδώ που σας περιγράφω είναι ένα αόρατο μνημόνιο που πηγαίνει στην αισχροκέρδεια, στις τσέπες των καρτέλ γιατί καρτέλ έχουμε παντού στην οικονομία. Καρτέλ υπάρχουν παντού, λέει ο Τσίπρας. και πώς σπάνε αυτά, απαντάει ο ίδιος επίσης από τη Θεσσαλονίκη τον Σεπτέμβριο του 2026.

Γιατί η εξαίρεση έγινε κανόνας. Οι απευθείας αναθέσεις και οι κλειστοί διαγωνισμοί έγιναν τρόπος διακυβέρνησης. Στο 58% των δημοσίων συμβάσεων κατατέθηκε μία μόνο προσφορά. Τι σημαίνει μία μόνο προσφορά. Σημαίνει κανένας ανταγωνισμός, καμία πίεση στην τιμή. Το καταλάβαμε? Ο αριστερός Αλέξης Τσίπρας, όχι κάποιος ανάλγητος νεοφιλελεύθερος, επαναλαμβάνω, ο αριστερός Αλέξης Τσίπρας, μιλώντας για δημόσια έργα, παραδέχεται ότι ο ανταγωνισμός ρίχνει τις τιμές.

Ακούσατε τι είπε στο προηγούμενο ηχητικό Τότε γιατί κάποιοι αριστεροί ίσως θεωρούν ως βδέλυγμα το άνοιγμα του ανταγωνισμού Μήπως τελικά περισσότεροι παίκτες σημαίνει λιγότερες πιθανότητες να εφαρμόσουν μεταξύ τους εναρμονισμένες πολιτικές φωνάζουμε για τις τιμές και βρίζουμε τα μονοπόλια όταν όμως έρθει κάποιος να επενδύσει ώστε να διευρυνθεί ο ανταγωνισμός μήπως τον κοιτάμε με μισό μάτι του βάζουμε προσκόμματα ώστε να απογοητευτεί και να φυγεί να πάρει τα κεφάλαιά του και να επενδύσει στη Βουλγαρία μετά κάνουμε συγκρίσεις με τη γειτονική χώρα και γκρινιάζουμε.

Και προσέξτε κάτι σημαντικό. Οι επενδύσεις παγίου κεφαλαίου στην Ελλάδα έχουν ανακάμψει τα τελευταία χρόνια. Το 2025, σύμφωνα με μελέτη του Κεφίμ, ήταν στο 16,88% του ΑΕΠ. Όμως, εξακολουθούμε να βρισκόμαστε χαμηλότερα από τον μέσο όρο της Ευρωπαϊκής Ένωσης, ο οποίος βρίσκεται στο 21,32%. Να το ξαναπούμε. Δουλειά του κράτους είναι να θέτει υγιείς και ρεαλιστικούς κανόνες λειτουργίας μιας πραγματικά ελεύθερης οικονομίας και να επιβάλλει κυρώσεις στους παραβάτες.

Όχι να παριστάνει τον επιχειρηματία όταν έχει επανειλημμένος αποτύχει σε αυτό. Ούτε να χαράζει πολιτικές υπακούοντας σε μειοψηφίες βολεμένων. Και αντί να έχουμε πολιτικούς αποφασισμένους για μεταρρυθμίσεις, βλέπουμε μια φοβική συμπεριφορά απέναντι σε οτιδήποτε θα κάνει την οικονομία και κοινωνία να ανασάνουν. Θαυμάζουμε πολιτικούς ανήμπορους να βάλουν όρια σε κάποιες απαιτήσεις έστω κι αν αυτές θυμίζουν αιτήματα κακομαθημένου παιδιού Έτσι αφού οι πολιτικοί φοβούνται το κόστος τι απομένει να κάνουν Πάμε όλοι μαζί δίνουν εύκολες υποσχέσεις Ακούγονται ευχάριστες Όμως δεν λένε ποιος πληρώνει όλα αυτά.

Ακούσαμε λοιπόν στη Θεσσαλονίκη από τους πολιτικούς αρχηγούς τον Σεπτέμβριο του 2026 διάφορα προεκλογικά θα, θα, θα. Παροχές, επιδόματα και φοροαπαλλαγές σε κοινωνικές ομάδες. Πυροτεχνήματα τετραήμερης εργασίας. Λαφών ενικίου. Απαλλαγή περιοχών από τον ένφια. Μητσοτάκης και Ανδρουλάκης υποσχέθηκαν από τη Θεσσαλονίκη μείωση κόστους ενέργειας.

Ας τους ακούσουμε. Ο στόχος μας είναι σαφίξη. Η τιμή του ρεύματος να μειωθεί κατά 30% μέσα στα επόμενα τρία χρόνια. Να δημιουργήσουμε ένα ισχυρό κοινωνικό κράτος. να εξασφαλίσουμε λογικό κόστος ενέργειας και μετακινήσεων για κάθε νοικοκυριό και κάθε επιχείρηση. Κάτι βασικό παρέλειψαν Μητσοτάκης και Ανδρουλάκης. Το πρόβλημα εδώ είναι το στρευλό ευρωπαϊκό σύστημα οριακής τιμολόγησης, βάσει του οποίου η ακριβότερη μονάδα από όλες αυτές που απαιτείται για να καλυφθεί η ζήτηση, καθορίζει την τιμή για το σύνολο της αγοράς.

Άρα όσο ισχύει αυτό ίσως θα έπρεπε να είμαστε προσεκτικότεροι με τέτοιες δεσμεύσεις. Μιλήσαμε παραπάνω για τις κούφιες εξαγγελίες και ποια είναι η πραγματικά φιλολαϊκή πολιτική. Και τότε γιατί γίνονται πιστευτοί όσοι χαϊδεύουν αυτιά διότι ο κόσμος δυστυχώς αγνοεί ακόμα και βασικά θέματα της οικονομίας. Ακούστε και θα καταλάβετε τι εννοώ.

Ας έρθει ένας να μου πει πότε πήρες πίτερα και θα του πω πήρες σπίτι μετά το 81. Πήρες αυτοκίνητο μετά το 81. Δεν υπάρχει άνθρωπος που να μην φυλήθηκε από το Πασό. Από το 81 μέχρι το 90 κτίσα σπίτι και αυτιά. Τα πάντα γίνει έκαιρος. Τα πάντα είχαν από δύο γυναίκες του καθένας. Ο συμπαθέστατος αυτός κύριος ίσως δεν γνωρίζει ότι από το 1980 έως το 1990 το χρέος εκτοξεύτηκε από το 23% στο 73,5% του ΑΕΠ.

Υπερτριπλασιάστηκε. Αυτό έβαλε σε κακό δρόμο τα δημόσια οικονομικά και συνέβαλε στην κρίση χρέους του 2010 Κυρίως όμως έκανε τον κόσμο να εθιστεί στις εύκολες λύσεις και όπως αποδείχτηκε βλαβερές όταν ήρθε ο λογαριασμός Όμως επαναλαμβάνω, οι εύκολες εξαγγελίες εξακολουθούν να προσελκύουν ψηφοφόρους διότι υπάρχει πρόβλημα οικονομικού αναλφαβητισμού στον πληθυσμό Παράδειγμα, στις 10 Σεπτεμβρίου η Ευρωπαϊκή Κεντρική Τράπεζα ανέβασε τα επιτόκια κατά 25 μονάδες βάσης Αυτό επηρεάζει την καθημερινότητα όλων μας, τα είπαμε προηγουμένως.

Πόσοι ασχολήθηκαν με αυτό, ελάχιστοι. Εκείνη την ημέρα που ανέβηκαν τα ευρωπαϊκά επιτόκια, η δημόσια συζήτηση εστίασε στον Μαζονάκη, θεός χωρέστων. Την ίδια στιγμή, σύμφωνα με τη Eurostat, μόνο το 9,8% των χρηστών του διαδικτύου στην Ελλάδα επαληθεύει όσα διαβάζει στο ίντερνετ. Είμαστε τελευταίοι στην σχετική κατάταξη της Ευρωπαϊκής Ένωσης με τους Ιρλανδούς να έχουν υπερεξαπλάσιο ποσοστό.

Καταλαβαίνετε τι έδαφος υπάρχει για πάσης φύσεως παραπληροφόρηση, προπαγάντα, διαστρέβλωση και ανεδαφικές προσδοκίες Έτσι η παροχολογία δίνεται με ωραία ονόματα Έχουμε ανάπτυξη μεγαλύτερη από τον Ευρωπαϊκό Μεσοορό Παράγουμε πλεονάσματα, τα χρειαζόμαστε για να μειώσουμε το χρέος μας Έχουμε πολεμήσει σε μεγάλο δαθμό την φοροδιαφυγή Έχουμε λοιπόν ένα απόθεμα, ένα πλεώνασμα ευημερίας, το οποίο πρέπει να επιστρέψει στους πολίτες.

Απόθεμα ευημερίας που πρέπει να επιστρέψει στους πολίτες, είπε ο Κυριάκος Μητσοτάκης στην ΕΡΤ τον Σεπτέμβριο του 2026. Νομίζω είναι απλώς ένας εκλεπτισμένος τρόπος να μας πει ότι αναγκάστηκε να ακολουθήσει στην παροχολογία τους υπόλοιπους πολιτικούς αρχηγούς. Ξεχνώντας όλοι τους ότι τον Σεπτέμβριο του 2003 ο Κώστας Σιμίτης στην προσπάθειά του να επανακάμψει στις δημοσκοπήσεις είχε ανακοινώσει στη Θεσσαλονίκη ένα μεγάλο πακέτο παροχών κόντρα στην γενικότερη κουλτούρα του.

Όμως η εκλογική επικράτηση του Καραμανλή έξι μήνες αργότερα δεν κατέστη δυνατόν να αποτραπεί. Με τα γνωστά αποτελέσματα στην οικονομία το 2009. Η όποια τόνωση της δημοφιλίας των πολιτικών μετά τις κατακαιρούς εξαγγελίες στη Θεσσαλονίκη κρατάει λίγο, μας λένε οι δημοσκόποι. Όμως η ζημιά που κάνουν διαρκεί πολύ. αλλά συνεχίζουν λες και είμαστε Νορβηγία ή Ελβετία.

Και για να μην ζούμε σε φούσκα ψευδεστήσεων ότι κάποιο μαγικό ραβδί θα μας εισαγάγει αυτόματα στον Παράδεισο. Το 2024 ο κεντρικός τραπεζίτης Γιάννης Στουρνάρας ξεκαθάρισε ότι θα χρειαστούμε περίπου 20 χρόνια για να φτάσουμε στο 90% του μέσου κατά κεφαλήν ΑΕΠ της Ευρωπαϊκής Ένωσης. Και αυτό θα γίνει μόνον εάν καταφέρουμε να αναπτυσσόμαστε με 1,5 ποσοστιαία μονάδα ή ψηλότερα από τον δικό τους ρυθμό.

Άρα πρέπει να είμαστε ρεαλιστές και σοβαροί. Ακούσατε το ψύχρεμο podcast παραγωγή Παναγιώτης Φραγκεδάκης. Για να μην χάνετε επεισόδια κάντε follow και like στο κανάλι μας.

Σχόλια

Χωρίς σχόλια

Συνδεθείτε για να συμμετάσχετε στη συζήτηση

Σύνδεση για Σχολιασμό

Δεν υπάρχουν σχόλια ακόμα

Πίσω 15 δευτ.
Play
Μπροστά 30 δευτ.
00:00:00
00:00:00