Η πολιτική ορθότητα έχει γίνει ύπουλος μοχλός πίεσης σε όσους δεν συμφωνούν μαζί μας...ή και όχι
ΤριφασικόΣχετικά με αυτό το επεισόδιο
Τριφασικό, ένα podcast υψηλής τάσης.
Debate της εβδομάδας: Η πολιτική ορθότητα έχει γίνει ύπουλος μοχλός πίεσης σε όσους δεν συμφωνούν μαζί μας. Ή μήπως όχι;
Επιχειρηματολογούμε υπέρ και κατά, σχολιάζουμε άρθρα με ακατάσχετο ξεχείλωμα λέξεων και κλείνουμε με παιχνίδι: ποια προσωπική ιστορία είναι αληθινή και ποια καθαρή fiction;
Στα μικρόφωνα η Λένα Γκόβαρη και ο Χρήστος Καράμπελας.
Στην επεξεργασία του ήχου ο Χρήστος Λώλος.
Με πιστοποιημένη προέλευση βαθύ Παγκρατίου. Οriginal και χωρίς εργοστασιακές ρυθμίσεις.
Αυτόματη μεταγραφή — ενδέχεται να περιέχει λάθη.
Λοιπόν, είναι τα πρώτα κρίσιμα δευτερόλεπτα. Ο Άλλος έχει επιστρέψει από το ωραίο πενθύμερο το Πασχαλινό στη δουλειά. Ανοίγει το mailbox και βλέπει 132 mail, γιατί κάποιοι δεν σταματά να δουλεύουν. Και λιγαλές. Έχει βάλει ένα random podcast και πρέπει να τον κερδίσουμε. Ωραία εικόνα ζωγράφησες, Λένα. Μπράβο. Τριχύλα με έπιασε. Για πάμε.
Δεν τα καταφέραμε αυτή τη φορά. Περιμένουμε το επόμενο. Θα γίνει. Επιστρέφουμε σήμερα σιγά σιγά στους ρυθμούς της καθημερινότητάς μας. Όσο επώδυνο και αν είναι. Ναι, ναι, ναι. Με ένα θέμα που μάλλον το αγαπάμε και οι δύο. Πολύ. Εσύ, Λί, βέβαια, το έχουμε πιάσει από μια διαφορετική πτυχή. Εδώ όντως θα γίνει ένα ωραίο debate.
Πάμε να δούμε τον αγώνα που λέγει μια ψυχή. Εγώ θέλω να δηλώσω αυτό το σημείο ότι δεν έχω επιχειρήματα, μόνο θα κράζω. Εν βάση το τι μου έλεγε. Εγώ θέλω να δηλώσω αυτό το σημείο ότι πάλι δεν ευχαριστήσαμε τον Χρήστο Λόλο που είναι εδώ μαζί μας. Γεια σου Χρήστο και σε ευχαριστούμε που είστε κάθε φορά εδώ. Εδώ είναι ο εργάτης αυτού του podcast.
Ο αφαντής ήρωας. Ο Άτλαντας. Πώς πέρασε το Πάσχα Χρήστο μας. Εξαιρετικά. Αλυσμονητά. Μαγερίτσα και όλα Εγώ παιδιά δεν τρώω μαγερίτσα Ούτε κοκορέτσι Η βεγγανίτσα όμως με το μανιταράκι Εμένα μου αρέσει Πρέπει να κάνουμε ένα podcast για αυτά τα βίγκαν όλα που έχουν δημιουργηθεί για να πληρώσουν Και τα πολλά είναι πεντανόστιμα Πολλά αλλά όχι όλα Θα έχουμε και το χωρίς το που είναι βετζετέρει Ένας μουσακάς που δοκίμασα δεν μου άρεσε καθόλου Λοιπόν δεν ξέρω πως νιώθεις Πώς νιώθετε χρήστη για την πολιτική ορθότητα την οποία θα συζητήσουμε σήμερα.
Δώσε μας το θέμα, Λένα. Το θέμα του debate είναι ότι η πολιτική ορθότητα έχει γίνει ύπουλος μοχλός πίεσης σε όσους δεν συμφωνούν μαζί μας. Ότι η πολιτική ορθότητα πιέζει, λέει η Λένα, η οποία καλείται να υπερασπιστεί αυτή τη θέση. Ήπουλα. Ήπουλα. Εγώ πάλι θεωρώ ότι καλώς υπάρχει η πολιτική ορθότητα. Εμένα αυτό που με εκνευρίζει και γι' αυτό μου αρέσει αυτό το θέμα, εγώ το τοποθέτησα έτσι, είναι ότι εργαλειοποιούμε την πολιτική ορθότητα προς όφελός μας, όταν κάποιος δεν συμφωνεί μαζί μας και να πούμε, ε ναι όμως, πολιτική ορθότητα, κατάλαβες.
Το πώς καπηλεύεσαι κάτι που είναι ωραίο και συμφώνω μαζί του και είναι πολύ προοδευτικό, πώς το καπηλεύεσαι εις βάρος των άλλων. Αλλά ας ξεκινήσουμε με σένα που μου είπε, όπως είπες όλους βασικά, δεν έχω επιχειρημάτια, απλά θα κράξω. Σε περιμένω να κράξεις. Ευγενικά πάντα, με στυλ. Θα πω ότι η πολιτική ορθότητα δεν είναι ένας ύπουλος μηχανισμός, είναι μια κοινωνική εξέλιξη.
Πολύ απλά δηλαδή, κανείς δεν θέλει να τον προσβάλλουν, να τον μειώνουν, να τον χαρακτηρίζουν στερεοτυπικά. Οπότε δεν μιλάω για φήμωση συσσαγωγικά. είναι θεμελιώδης ευγένεια και σεβασμός αν θες το να προσέχεις το πως μιλάς είναι μια κοινωνική δεξιότητα που πρέπει όλοι να κατακτήσουμε Μη σου πω είναι και μια στοιχειώδης κοινωνική αρχή Ακριβώς που υπάρχει, ας μην γελιόμαστε απλά τώρα ότι έχουμε κοτσάρει όπως όλα τα πράγματα έναν τίτλο Νιώθω ότι πάμε λίγο να την υπονομεύσουμε όταν είναι καθαρά να αναλάβεις την ευθύνη αυτού που λες και να έχεις στο νου σου ότι ό,τι λες πρέπει να το εκμυριώνεις κάπως και να δείξεις και το αντίλογο φυσικά.
Έχεις δει ποτέ κανέναν άνθρωπο να χρησιμοποιήσει τον όρο πολιτική ορθότητα για καλό. Σκέψου. Καταλάβεις δεν έχω γνωρίσει άνθρωπο να λέει για πολιτική ορθότητα. Λέμε ρε παιδί μου ότι αυτό δεν είναι σωστό. Στο δημόσιο λόγο. Στο δημόσιο λόγο όταν κάποιος μιλάει για την πολιτική ορθότητα συνήθως αυτό συνοδεύεται με το ναι αλλά δεν μπορούμε τίποτα να πούμε ναι αλλά είστε υπερβολικοί και με αυτή τη walk ιστερία άλλο αυτό βλέπεις ότι πάντα την χρησιμοποιούν αυτό που σου είπα, την εργαλειοποιούν προκειμένου να φανούν οι άνθρωποι που την υποστηρίζουν υπερβολικά έφτιακτοι ευαίσθητοι με αυτή τη walk την περιβόητη walk ατζέντα ποια είναι αυτή η ατζέντα ρε παιδιά πείτε την και σε εμάς πρέπει να δείτε την κινησιολογία είναι τελείως διαφορετικό το τι είναι κάτι και το πώς χρησιμοποιείται κάτι πρέπει να διαχωρίσουμε λίγο αυτά τα πράγματα δηλαδή η πολιτική ορθότητα είναι ένα πράγμα και εγώ το χρησιμοποιώ για να επενασπιστώ στην ουσία το ακριβώς αντίθετο είναι ένα άλλο πράγμα
δηλαδή η εργαλοποίηση πάντα δεν είναι καλή ποτέ όχι? Προφανώς, αλλά εγώ σου λέω ειλικρινά όποτε ακούω αυτόν τον όρο είναι με συνοδεία ναι αλλά οι δικαιωματιστές επίσης μια υπέροχη λέξη. Οι δικαιωματιστές. Τι είναι αυτή? Δεν ξέρω. Είναι μια ιδιαίτερη κατηγορία ανθρώπων που κρύβονται σε σκοτεινές γωνίες. Τους αγαπάνε τα δικαιώματα.
Αχ, αυτό το δικαιώμα μου αρέσει. Είναι δικαιωματιστής. Τι είναι πάνω από την δικαιωματιστή. Αυτό είναι δικό μου επιχείρημα. Το ότι όσοι κράζουν την πολιτική ορθότητα συνήθως είναι αυτοί οι εύθυκτοι που είναι γενικότερα αγενείς, χρησιμοποιούν λάθος λέξεις και όταν τους απαντούν κάποιοι είναι σε φάση μου επιτίθονται με πολεμούν, αυτό το με πολεμούν δεν το αντέχω πραγματικά, δεν το ακούω είναι τρελό αντί να αποδεχτούν ότι αυτό που λένε μπορεί όντως να είναι άσχημο για κάποιον άλλο και αυτό που με ξεπερνά είναι ότι βλέπεις ρε παιδί μου ότι έχει έχει μετακινηθεί η κοινωνία, έχουν αλλάξει τα στερεότυπα και συνεχίζουν να μεταχειρίζονται την ίδια γλώσσα, τον ίδιο τρόπο, τα ίδια κλισέ, σαν να μην έχει αλλάξει η ζωή μας, σαν αυτός ο παρακμιακός τρόπος έκφρασης να μην έχει αφοριστεί.
Και το συνεχίζουν και το χρησιμοποιούν και δεν υπάρχει κανένα πρόβλημα. Και όταν τους λες, όταν ο δημόσιος διάλογος τους λέει, ξέρεις τι, ίσως λυπάμαι για αυτά που θα ακολουθήσουν, χρησιμοποιώ τις δικές τους εκφράσεις. Δεν είναι πολύ σωστό να λες η χοντρή, ο κουνιστός, η πεταλουδίτσα, body shaming, all of that. Πάρα πολλές τέτοιου.
Εγώ σας είπα τις πιο light. Ξέρετε ότι υπάρχουν πολλοί χειρότερα. Και του λες το λόγο. Δεν μπορείς να το χρησιμοποιείς αυτό. Σου λέει ναι, αλλά εσείς οι δικαιωματιστές που δεν μας αφήσετε να μιλήσουμε και πολεμάτε την ελεύθερη έκφραση. Η ελεύθερη έκφραση. Νιώθω ότι εσύ είσαι υπέρ του να. ότι είναι μοχλός πίεσης η μορφότα όχι ότι είσαι κατά σε αυτό πρόσεξη την παραδείγμα λέω ρε παιδί μου ότι κάπως καπηλεύεται με μια ηρεμία και με μια διάβια και με ένα σύστημα από μόνο συστοιχείων παίρνουν δηλαδή αυτά τα οποία δεν συμμορφώνονται σε ένα συντηρητικό μοτίβο και τα χρησιμοποιούν εις βάρος των κοινωνικών ομάδων που ξέρουμε ότι βάλλονται, δηλαδή ΛΟΑΤΚΙ, γυναίκες, μετανάστες.
Δηλαδή, παίρνουν αποσπασματικά. Ωπα, πάει και το ποτιστικό. Παίρνουν αποσπασματικά. Έχει χάσει το κόκκινο η συζήτηση. Ναι, ναι, ναι. Πρέπει αυτό να συμφωνήσουμε. Θεωρώ ότι η πολιτική ορθότητα συνήθως προστατεύει ανθρώπους ή μειονότητες που είναι πάντα στο στόχαστρο, οι πιο ευάλωτες εισαγωγικά. οπότε το να την επικαλείται κάποιος είναι για να προστατεύσει αυτές τις ομάδες ανθρώπων όπως είπες και εσύ τους ανθρώπους που δεν έχουν το slim σώμα ή τους ανθρώπους που δεν είναι straight ή δεν ξέρω εγώ αυτό πως δηλαδή είναι οι εύκολοι στόχοι οπότε η πολιτική ορθότητα στην ουσία μας μαθαίνει να είμαστε άνθρωποι και να ανεχόμαστε όχι να ανεχόμαστε, λάθος λέξη, συγγνώμη, το παίρνω πίσω και να συμπορευόμαστε Είμαι άνθρωπος που δεν είναι ακριβώς όπως εμείς.
Ακριβώς. Το συμπορευόμαστε είναι η πιο σωστή. Δεν είναι καν αποδεχόμαστε. Ναι, κανένα λάθος. Δεν το συζητάμε καν. Συμπορεύομαι. Ένα άλλο, να σου πω τώρα, ένα λίγο πιο ξεκάθαρο επιχείρημα τώρα για το υπέρ μου, είναι ότι μερικές φορές αισθάνομαι ότι οι άνθρωποι που χρησιμοποιούν την πολιτική ορθότητα το κάνουν τελείως επιφανειακά.
Δηλαδή, καβαλάν ένα κύμα. Βλέπεις ας πούμε ότι συζητιέται... Καπελώνουν την έννοια. Υπάρχει, ρε παιδί μου, μια δημόσια τοποθέτηση για ένα θέμα. Και χωρίς να έχουν πραγματική γνώση, χωρίς να συνοδεύεται από μια ουσιαστική πολιτική και κοινωνική παιδεία, αρχίζουν και λένε τσιτάτα, με βάση και καλά την πολιτική ορθότητα, και κάπως ρε παιδί μου λίγο υποτιμάται ένας αγώνας χάνεται λίγο η ουσία ας πούμε επειδή ο άλλος μοιάζεται ή αν είναι ένα θέμα πολύ εύθραυστο για ένα θέμα body shame ή μισογυνισμό ή ένα κοινωνικό αποκλεισμό είναι λίγο άστοχο να επιτίθες και εσύ να ξέρεις να μπεις σε αυτό το ωραίο hub που όλοι συμμετέχουν και να φανείς προοδευτικός αλλά στην ουσία βαθιά μέσα σου δεν είσαι είναι λίγο άσχημο Ισχύει, αυτό το ακούω.
Αλλά αυτό έχει να κάνει με το πώς εργαλειοποιείς, πώς χρησιμοποιεί το κάθε τι. Και κάποιοι χρησιμοποιούν την πολιτική ορθότητα επειδή μπορεί να είναι τρέντ. Για παράδειγμα, ξέρω εγώ, τα hashtag. Ξέρω εγώ, αυτή τη στιγμή μου κάνεις cancel, μου κάνεις gaslighting, ή οτιδήποτε, δεν ξέρω τι, καταλαβαίνεις. Αλλά εγώ θέλω να πω ότι, επί της ουσίας, πρέπει λίγο να σκεφτόμαστε ότι αυτό που λέμε ελευθερία λόγου, λόγου δεν μπορεί να υφίσταται σήμερα χωρίς να υπάρχει η συνέπεια αυτής. Δηλαδή ελευθερία λόγου έχεις και εσύ, αλλά έχω και εγώ αν πεις κάτι που με θίγει. Οπότε αυτό δηλαδή κάπως νιώθω ότι σαν να προσπαθούν να ακυρώσουν την αντίπαλη, την αντίπλευη την άλλη πλευρά.
Εκεί δηλαδή δεν καταλαβαίνω γιατί πάμε να κάνουμε cancel στην πολιτική ορθότητα. Δηλαδή πρέπει κάπως να αποδεχόμαστε ότι και εμείς μπορούμε να ασφάλουμε, μπορεί κάτι να δημιουργήσουμε σωστά. Όχι. Νομίζω ρε παιδί μου ότι κάπως η πολιτική ορθότητα λειτουργεί σαν μια σπίδα διατήρησης προνομίων. Όταν δηλαδή αρχίζουν και λειτουργείται ασφαλμένα έτσι.
Ναι, ναι, ναι. Αμφισβητούνται κάποια πατριαρχικά πρότυπα ή εθνικά. Βλέπεις ότι η αντίδραση είναι αμέσως η πολιτική ορθότητα αυτή που σας επιβάλλει να λέτε αυτό ή να υπερασπίζεστε σαν έναν ο δαίμονα και πάμε με την αίσθηση προς τα πίσω το βλέπεις αυτό κατά πολέμηση της woke agenda ότι αυτό είναι το χειρότερο κακό που μας βρήκε εντάξει κάπου όπα δηλαδή αυτό που μας λέει στην ουσία είναι να συνεπάρχουμε και να μην προσβάλλουμε ανθρώπους ότι δεν πρέπει να πώς το λένε να γίνεις αγενής αν θες και να το ονομάζεις ειλικρίνια είχα ένα από τα λίγα πράγματα γενικά δεν θυμάμαι δυστυχώς ωραία πράγματα που ακούω. Ένα από αυτά που θυμάμαι και μου έχει μείνει είναι στον ευχαριστήριο λόγο της Jane Fonda, νομίζω πρόπερση σε κάποιο που χρήσε σφαίρι σε ένα από αυτά. Ατομάρα η Jane Fonda.
Ατομάρα, προσωπικότητα, ακτιβίστρια, θεά. Τα πάντα όλα. Και θυμάμαι αυτό που είπε και το έκανε μια σύνοψη τόσο ωραία και τόσο ουσιαστική γιατί λέει και να σας πω κάτι, λέει ακούς συνέχεια για τη work agenda. Ξέρετε τι είναι work agenda. Να σε νοιάζει τι συμβαίνει στον άνθρωπο δίπλα σου. Το πέτσι. Το πέτσι. To give a damn. Καλοπροαίρετα εννοούμε να σε νοιάζει. Ναι, ναι, ναι.
Να ενδιαφέρεις για τον άνθρωπο δίπλα σου. Να ενδιαφέρεις. Να μην σε ενδιαφέρει μόνο η παρτάρα σου ή η κοινωνική σου ομάδα ή τέλος πάντων οι άνθρωποι οι οποίοι υποστηρίζουν τις ίδιες απόψεις με σένα. Νομίζω αυτό ότι είναι το θέμα, ότι όταν είσαι κατά της πολιτικής ορθότητας και λέμε στην καλή της μορφή στην αγνιόχητη δαιμονοποίηση ότι κάπως άνα θες να μείνουμε 20 χρόνια πίσω στο ότι αυτός είναι ο τρόπος ζωής, ο μόνος που αποδεχόμαστε και ότι όλα τα άλλα είναι περίγελος. Αυτό δηλαδή εμένα μου βγάζει. Και εγώ θα πω προς όλους εκεί έξω ότι εντάξει, το να πώς το λένε, δεν απαγορεύει το χιούμορ η πολιτική ορθότητα Μπορείς να κάνεις πλάκα με πάρα πολλά πράγματα Απλά να μην είσαι τεμπέλης Μπορείς να διαλέξεις σωστές εκφράσεις Μπορείς να διαλέξεις πιο εφάνταστα πράγματα Από το να σχολιάσεις το βάρος κάποιου ανθρώπου Ή αν έχει παχύνει, αν έχει αδυνατήσει Και το πώς είναι έτσι αυτό το άθλιο Μπορείς να σχολιάσεις απίστα πολλά πράγματα Και να γελάσουμε όλοι πάρα πολύ ωραία
Και να είμαστε και δημιουργικοί Και αυτό Χρήστο μου νομίζω μπορεί να περάσει και στο κομμάτι της καθημερινότητας, στο κομμάτι της προσωπικής επαφής. Γιατί ξέρεις, πολλοί λένε, στο δημόσιο λόγο, είναι ανεπίτρεπτο να πεις κάποιον αυτά που είπαμε πριν, τέλος πάντων, αυτούς τους χαρακτηρισμούς. Αλλά εντάξει, στο ιδιωτικό μπορούμε να κάνουμε πλάκα.
Όχι. Αν βρίσκεις αστείο το να πεις κάποιον άνθρωπο με τους παραπάνω χαρακτηρισμούς, σημαίνει ότι έχουμε να διασχίζουμε ακόμα πολύ δρόμο μέχρι να φτάσουμε. Έχουμε ακούσει ατάκες και μέσα στη Βουλή. Δεν θέλω τώρα να πω πρόσωπα. Το ότι λες ιδιωτικά ή ό,τι λες μεταξύ κλεισμένων των θηρών, δεν σημαίνει ότι αυτό το πράγμα αμέσως χάνει τη δυναμική του.
Όχι βέβαια. Υπάρχει εκφρασί λόγου. αντανακλά αυτό που πραγματικά πιστεύεις ή σου έχουν περάσει και είναι ρε παιδί μου για χάρη του κοινωνικού συνόλου για χάρη των ομάδων οι οποίες τις έχουν βάλει εδώ και χρόνια οι ισχυρότεροι επέλεξε αυτό που πες είναι πάρα πολύ ωραίο επέλεξε την περισσότερη δουλειά μην επιλέξεις την ευκολία το να πεις το χοντρή πες κάτι άλλο, περιέγραψε εντατιώς όπως έχετε καταλάβει δεν είμαστε και τόσο debate ένας εντατίος του άλλου δηλαδή δεν μπορούμε να είμαστε τελείως εκτός κόσμου τέλος πάντων έχω την αίσθηση ότι μερικές φορές η σβάρος της πολιτικής ορθότητας την οποία την εκμεταλλεύονται οι λάθος άνθρωποι αναπαράγονται περισσότερο αποκλεισμοί και τελικά κάπως γυρνάει η boomerang το να υποστηρίζεις να χρησιμοποιείς την πολιτική ορθότητα ως ένα αρνητικό επιχείρημα φαίνεται τελείως άστοχο.
Δηλαδή η πολιτική ορθότητα δεν είναι επίθεση ούτε στην παράδοση, ούτε στην οικογένεια, ούτε στην εθνική ταυτότητα. Είναι ένας κοινωνικός παγιωμένος τρόπος επιβίωσης και βιένειας και λειτουργίας ομαλής σε μια κοινωνία. Αυτό. Συμφωνούμε απόλυτα σε αυτό. Δεν είμαστε ενάντια ένα στον άλλο. Και αυτό που πες και πριν, ότι ακόμα και στην παρέα όταν είσαι που νιώθεις εισαγωγικά την ασφάλεια δεν είναι ακριβώς ασφάλεια με την έννοια ότι, πώς το λένε, αν αστιεύεσαι με τα ίδια στερεότυπα δείχνεις λίγο και ένα δείγμα γραφής σου, όπως είπαμε.
Δηλαδή δεν χρειάζεται. Μπορούμε όλοι να είμαστε μια καλύτερη βερσιόν του εαυτού μας. Μπορούμε όλοι δηλαδή να δουλέψουμε λίγο παραπάνω. Δεν έγινε και κάτι από το να σκεφτείς λίγο αιώσπως να διατυπώσεις κάτι και πώς να σκέφτεσαι αν θες. Δηλαδή, στην τελική, είμαστε όλοι άνθρωποι, όσο κλεισέκιαν ακούγεται αυτό, μπορούμε όλοι να συνεπάρξουμε.
Το τι κάνει ο άλλος, το πόσο τρώει, πόσο δεν τρώει, δεν μας αφορά. Αν δεν είναι σε κάποιο level, πρέπει ξέρω εγώ να επέμβω για να βοηθήσουμε, ξέρω εγώ να πούμε ότι αυτό είναι κακό για την υγεία σου. Εκεί είναι άλλο θέμα. Ναι, ναι. Αλλά δεν είναι σαν φουγάλα. Είτε να σε πιάνει ο άλλος στην πολυκατοικία και να σου λέει πω πω πάχινες. Κάτσε ρε φίλε.
Πες μια καλημέρα. Πες μια καλημέρα πρώτα βρε. Που ξέρεις ο άλλος τι τραβάει. Που ξέρεις αν είναι stress eating. Που ξέρεις αν μπορεί να έχει μια ασθένεια που ξέρω εγώ πρέπει να έχει μια άλλη διατροφή και να το έχει αλλάξει το μεταβολισμό του. Οτιδήποτε. Καταλαβαίνεις τι λέω. Κάπως δηλαδή όταν δεν έχεις το κόντεξ δεν χρειάζεσαι και να αστείευτείς για αυτό όσο εύκολο και αν είναι και αυτό που θα να πω πριν είναι ότι είναι πάρα πολύ σημαντικό θεωρώ, εκεί δηλαδή διαφοροποιείται για μένα η πρόθεση του σχολείου όλοι μπορούμε να πούμε μια μπουρδα, όλοι μπορούμε να πούμε κάτι που είναι λίγο foul η πρόθεσή σου έχει τεράστια σημασία, δηλαδή εγώ αν πω κάτι και καταλάβω ότι είπα μπουρδα μπορώ να πω, όπα συγγνώμη, είπα βλακεία τώρα Να τον ανακαλέσεις να ζητήσεις συγγνώμη.
χοντρή και να το καταλάβεις εκείνη τη στιγμή και να δεχτείς ότι αυτό είναι τελείως φάουλ. Αυτό εννοώ. Αλλά το να πεις χοντρή και να μην σκεφτείς καν ότι μπορεί να επηρεάσει τον άλλο, να μην αναλάβεις την ευθύνη αυτού, εκεί νομίζω ότι είναι όλο το θέμα. Ναι. Και όπως συνειδήσω να λέω ένα από τα λίγα τσιτάτα που έχω στη ζωή μου, αν δεν έχεις να πεις τίποτα καλό, μην πεις τίποτα. Η σιωπή είναι και γοητεία, σε πολλά dates με όταν μένεις λίγο πιο σιωπηλός μπορεί να είναι βοηθευτικό. Ούτε καν. Τι να νιώθεις μουγκός.
Σε κάποιες περιπτώσεις. Ε όχι μουγκός. Το βλέμματα λέει όλα. Να είστε σιωπηλοί αν δεν μπορείτε να πείτε κάτι καλό. Λοιπόν κατεβάζω την ασφάλεια. Και πάμε στο επόμενο. Και περνάμε στην δεύτερη αγαπημένη μου ενότητα του τριφασικού. Είναι αυτή η ενότητα όπου εγώ και η Λένα έχουμε διαλέξει προσεκτικά κάποια άρθρα, κριτικές παρουσιάσεις που βρήκαμε στην επικαιρότητα τα οποία χαρακτηρίζονται από τι Λένα?
Από θεατρικό ξεχείλωμα λέξεων. Άλλαξα αυτή τη φορά για να μην λέω ότι είναι ακατάσχετη λογοδιάρια. Ακατάσχετη λογοδιάρια. Είναι μια λέξη που μου αρέσει πάρα πολύ. Φράση. Θες να ξεκινήσεις ή να ξεκινήσω? Άντε να ξεκινήσω γιατί έχω και χειρό να ξεκινήσω Λοιπόν Δεν είναι φοβερά παλιό Δεν είναι και φοβερά καινούριο Θα σε βοηθήσει να σου πω τη μερομηνία πάλι Όπως και το προηγούμενο επεισόδιο Το 22 είναι Ποιο μήνα Χειμώνας Χειμώνας 22 Λοιπόν ξεκινά θα σου δώσω Τέσσερις Η μία είναι μεγάλη Πέντε Πέντε θα σου δώσω Εάν δεν το βρούμε τροπή για τελευταία Τα βρίσκουμε Λοιπόν ξεκινάω Εδώ θα ξεχειμονιάσουν Πλήστες δημιουργικές ψυχές Στο σταυρό του νότου Κάνεις πέρα τη βαριά κουρτίνα Και είναι σαν να ανοίγει η αυλαία της βραδιάς Εάν δεν είναι τώρα αυτό μαγαζί για διασκέδαση Δεν ξέρω τι και ότι είναι δυο λόγια παραπάνω για τη μουσική είναι γαμάτι μου αρέσει ο αρθρογράφος αυτό εντάξει, τώρα τα hints είναι πέντε λέξεις max είναι λίγο μικρά γιατί μου δίνει πολλά μετά και δεν μπορώ
θα προδοθώ είναι γνησίως τοπικό άρα γνησίως κοσμοπόληταν έτσι είπαν αυτά χωρίς ταυτότητα δεν νοείται κοσμοπολιτισμός γνησίος τοπικό και γνησίος κοσμοπόληταν δεν είμαστε Αθήνα για πες και υπάρχει και μια κουρτίνα που πρέπει να μπεις να διαβείς μέσα αυτά θα σου δώσω γιατί το άλλο θα σε βοηθήσει έλα μωρέ δεν πειράζει δώσ' το μα το κοινό μας θα μου στέλνει τώρα μηνύματα πολλοί με ρωτούν αν θα έχουμε άλλη πολλοί με ρωτήσατε αυτά οπότε είναι ταυτόχρονα τοπιο και ταυτόχρονα οκ και υπάρχει μια κοσμοπόλη και μια κουρτίνα που ανοίγεις για να μπεις σαν αυλαία βελούδινη και δύο λόγια παραπάνω γιατί η μουσική είναι γαμάτη παίζει καλή μουσική αυτό το μέρος εκεί που πας χρήστε όλο όλο είμαι λίγο μπερδεμένος κάτσε να σου βάλω το μικρό είναι κάποια κριτική σε ένα live σε μια μουσική σκηνή κάτι συγκρότημα, ένας καλλιτέχνης κάτι τέτοιο μου θέλει εγώ θα πω ότι είναι κάποιο μαγαζί που έχει κάπου ανοίξει λειτουργή που έχει μουσική αλλά όχι μόνο μουσική λένε, απλά η μουσική
είναι γαμάτη για αυτό που γίνεται εκεί και το συντροφεύει αυτό το γαμάτο που γίνεται εκεί τι μαγαζί δηλαδή μπορεί να είναι ένα ωραίο εστιατόριο που παίζει πολύ καλή μουσική ενώ τρως παράλληλα και να ήταν πρώην θέατρο π.χ. που ανακαινίστηκε και έγινε μαγαζί αλλά κρατήσαμε τις κουρτίνες για να μπαίνει ο κόσμος πόσο μακριά πήγαινε το Δημοτικό Θέατρο στη Σύρο κάτι τέτοιο το Δημαρχείο όχι δεν έχει γίνει εστιατόριο λοιπόν κάτι τέτοιο θα πω ένας χώρος που πας δεν είναι ο σκοπός η μουσική αλλά υπάρχει καλή μουσική και νοτρός ένα εστιατόριο παγμένο παλιό πατροπαράδοτο που παραμένει όμως ακόμα εκεί Και είναι έτσι και πιο...
Ψαγμένο αλλά και παλιό. Ναι, γιατί δεν γίνεται αυτό. Ναι, ωραία και εστιατόριο. Εστιατόριο. Μάλιστα. Χρήστο Καράμπελα έπεσε σχετικά μέσα. Λοιπόν, είναι για ένα εστιατόριο. Ένα bar-restaurant. Ο τίτλος τώρα δεν πειράζει, δεν έχουμε θέμα σε αυτά, το έχουμε ξεπεράσει. Λέει πρώτη φορά, πρώτη ματιά στο Φαραώ. Φαραώ. Χριστό Λόλ θέλω We are the champions Αυτό το sexy sticky μπορεί να γράψει ιστορία Sexy sticky Έχω ήδη πάει Γι'αυτό ξεκίνησε με το Εδώ θα ξεχειμονιάσουν πλήστες δημιουργικές ψυχές Σε μια σκοτεινή γωνιά της Αθήνας Sexy sticky γαμάτε μουσική κουρτίνα Τι άλλο θες Έχει κουρτίνα όντως για να ανοίγεις Για να μπεις λέει εδώ ο κύριος Το οποίο είναι σαν να ανοίγει η αυλαία της βραδιάς Έχει μια υπόσχεση έχεις μπει σε ένα μέρος που μάλλον συμβαίνουν πραγματάκια θα μας το διαβάσω και αυτό δύο λόγια για τη μουσική είναι γαμάτη τα από άνθρωπος εδώ ομολογώ το έχασα αλλά ίσως εσύ καταλάβεις το μαγαζί είναι γνησίως τοπικό άρα γνησίως κοσμοπόληταν έτσι είπαν αυτά
χωρίς ταυτότητα δεν νοείται κοσμοπολιτισμός δικό του όλο δεν το καταλαβαίνω απαραίτητα όταν είσαι τοπικός είσαι και κοσμοπόληταν όχι όχι δεν συνδέεται και σου είχα σημειώσει και αυτή ήδη κάποιοι σεφ θα ξύνει το πηγούν τους διαβάζοντας αυτό το άρθρο ότι και καλά για να ανοίξουν αντίστοιχο μαγαζί που η αλήθεια είναι γεμίσαμε διάφορα γαστροβλακίες μπορείτε να ακολουθήσετε τη Λένα και τα άρθρα της σε όλα τα social care να χαρείτε μη αυτά, αυτό ήταν εντάξει, το βρήκαμε το χτίσαμε πάμε τώρα και στο δικό μου πως θα μου δώσεις θα σου δώσω αρκετές Μία, δύο, τρεις, τέσσερις Και μεγάλες Γιατί τέτοιος είμαι Και νεόδωρος Μετά πασχαλίος Πάμε πρώτο Η οξύτητα των ρυθμών Η ακρότητα Παρένθεση Τουλάχιστον για τα δυτικά ότα Κλείνει παρένθεση Που υπάρχει βέβαια και στην παράδοσή τους Η πειθαρχία Ακόμα και στον πιο έντονο εξπρεσιονισμό Και στον πιο έντονο αυτοσχεδιασμό Και η αίσθηση του αιωνίου του άχρονου προκύπτει μέσα από όλα αυτά.
Νιώθω ένα ξεφούσκωμα διαφραγματικό. Δεύτερη ατάκα. Είναι μεν κανονικοί άνθρωποι, αλλά είναι και λίγο εξωγήινοι. Τρίτη ατάκα. Γιατί τόση ησυχία. Σε παρακολουθώ, έχω μαγευθεί. Από το εντελώς φρικαρισμένο φρικάουτ, παρένθεση, ναι ξέρω πλεονασμός, αλλά πρέπει, κλείνει παρένθεση, με ικανές δόσεις πριονοθορύβου και ριφ που μοιάζουν σαν να παίζονται από το φάντασμα του Τζίμι Χέντριξ σε γιγαντισμό μέχρι τον πιο παραδίσιο και υδατικό φόλκ.
Αυτός ο φίλος μας με τις κριτικές των δίσκων είναι. Και τελευταία, η κατάσταση είναι πλήρως αυτοσχεδιαστική, ριτουαλιστική ή σαμανιστική όπως θέλουν οι ίδιοι να τη λένε αυτοσχεδιαστική μεν αλλά προϊόν κοπτοραπτικής λοιπόν σε αυτό το σημείο δράτω με της ευκαιρίας να πω θέλω να σταματήσουν να το έκανε και εδώ ο δικός μου φίλος να παίρνουν αγγλικές λέξεις να χώνουν μια κατάληξη οικός πως τον είπες ριτουαλιστική εγώ είμαι απόλυτα υπέρ αυτής της τάσης συνεχίστε να το κάνετε παντού Μανιπιολάρο, ό,τι θέλετε Πάντα όλα Παίρνουν μια λέξη και κολλάνε την κατάληξη και το κάνουν επίθετο Πολύ ωραίο είναι Συνεχίστε όλοι Δηλαδή, τώρα εντελώς μου έρχονται για κάποιο λόγο γαλλικές λέξεις Το ριτουαλιστικό Το ριτουαλιστικό σε πείραξε Ναι, ας πούμε Είναι πολύ ανοιγνιστικό Τέλειο Να ακούω αυτές τις παπαριές τέλος πάντων αφού το βγαλαμε μέσα γιατί εγώ λόγω του του ρεπορτάζ που ασχολούμαι με τη γεύση έχουμε πάρα πολλά τέτοια φρικαϊστικό λοιπόν νομίζω ότι είναι ένας ονόρημος παλιός
τον έχουμε ξαναδιαβάσει δεν είμαι σίγουρος θα πρέπει να το ψάξω μπορεί αν είναι εκείνος ο φίλος μου που έγινε κάνει την κριτική για τους τι ήταν νομίζω είναι αυτός ο φίλος μας γιατί έχει αυτή τη γλώσσα και εγώ τη γλώσσα την αναγνωρίζω απλά αυτή τη φορά πρέπει να μιλάει για κάποιο live, κάποια συναυλία αυτό λες ναι η συναυλία εντάξει μπορεί να είναι και δίσκος πάντως έχει να κάνει με performance ωραία Χρήστο Λόλο ωραία λοιπόν να το πάρει το ποτάμι μη σου πω είναι και στη στέγη είναι για ένα σουβλατζί ειδικό που έχει ανοίξει Όχι, σε τρολάρω. Ήθελα πράγματι να δω τι είναι αντίδραση.
Μπορώ να σου βρω. Απλά, ξεστεί. Πράγματι σε ληστικό. Επειδή αν τυχόν με ακούσει κανένας συνάδελος, δεν θα μου μιλάει άνθρωπος, αλλά έχω. Έχω περιπτώσεις. Σου βλατζεί δίκομα. Θα τις φέρω. Θα τις φέρω. Είστε πολύ κοντά, λοιπόν, και οι δύο, αφού μιλάμε σοβαρά. Είναι ένα αφιέρωμα στην ιαπωνική εταιρεία PSF Records, την πιο σημαντική για τσίχωνη μουσική λέγεται ο τίτλος του άρθρου ψυχεδελικά υπερηχητικά φρικιά και είναι ένα πολύ έτσι ένα εκτενές άρθρο που μας ταξίδεψε στην Ιαπωνία πρέπει να είναι ο ίδιος εντάξει τώρα πλέον κάποιους τους αγαπώ μη μου το ξαναβάλεις τον αναγνωρίζω εντάξει θα φροντίσω στο επόμενο να είναι διαφορετικό αλλά θέλω να πω και εγώ έχουμε καλύψει σχεδόν κάθε είδος άρθρου δηλαδή πρέπει να Στέλτε μας ρε παιδιά κάμια παπάντζα Α ναι πάρα πολύ για το θεό Ό,τι σας έρχεται από αστυνομικό μέχρι Τι να πω Κριτική για φρουτόκρεμα Εγώ ξαναλέω επειδή Διαβάζω πολύ πράγμα Μετά τις γεύσεις Απλά δεν μπορώ να τα χρησιμοποιήσω Είναι συνάδελφοι τους βλέπω
Ξέρεις πόσα έχω αποκλείσει Λόγω συναδελφικής σχέσης Τέλος πάντων προχωράμε Ωραία τραβάω την πρίζα και προχωράω είναι ελληνική και ποια είναι ψεύτικη. Θα σας διαβάσω τώρα τι έχει γράψει, τουλάχιστον στη μία. Λοιπόν... Άμα δεν βγάζεις τα γράμματα, πες να το κόψουμε. Τα βγάζω, τα βγάζω. Άκου τώρα. Ένας κύριος με ρώτησε στον δρόμο, τυχαία, πού να φάει γλυκό και τον έστειλα σε άλλη γειτονιά. Ναι, οκ.
Εντάξει, λέει τώρα, τι είναι αυτό. Τι. Σιγά. Καθημερινό αυτό, μια δευτέρα. Λοιπόν, πάμε στην άλλη εξτρίμη ιστορία. Έσωσα μια κυρία που έψαχνε τη στέγη γραμμάτων και τεχνών. Αλλά πήγε να μπει στο Αλκατράζ το γνωστό στριπτιτζάδικο. Προφανώς και όλοι θέλουμε αυτήν την αληθινή ιστορία γιατί δεν μας νοιάζει που πήγε ο κύριος για το εκλερ.
Αλλά ας ξεκινήσουμε με τον κύριο. Για πες μας πότε και πού. Λοιπόν, να κάνω μόνο ένα δισκλέρ με το οποίο το ξέρει ο Χρήστος και ακόμα και την περίοδο που δεν... Όχι ο Χρήστος Καράμπελ. Εγώ το ξέρω αυτό. Το ξέρεις γιατί μου το έχεις σχολιάσει και μια περίοδο που δεν μιλούσαμε και πάρα πολύ συχνά γιατί ζούσα και στα ξένα.
Αλλά αυτό το σχολιάζαμε. Θυμάσαι το χαρακτηριστικό μου ότι έχω μονίμως εγώ όταν βγαίνω έξω φοράω πάντα ακουστικά. Ακούω μουσική podcast. Υπάρχει αυτό. Οπότε για κάποιο λόγο παρανοϊκό έρχονται οι άνθρωποι ενώ με βλέπουν ότι έχω τα ακουστικά και αυτή τη φάτσα που δεν είναι πολύ χαρούμενο όταν είμαι έξω και συνεχίζω να κοιτάω κάτω είμαι πολύ zoned και έρχονται και με ρωτάνε οδηγίες, θυμάσαι είναι η ενέργεια λέμε, το μαλλί το ντύσιμο, είμαι ο τελευταίος άνθρωπος που θα διάλεγα εγώ να ρωτήσω κάποιου να ρωτήσω οδηγίες δεν είμαι φουλ ανοιχτή η κοινωνική, όταν είμαι έξω στον δρόμο στο πιο τελευταίο είμαι αξιολάτρευτη. Αφού κλείσαμε αυτό το disclaimer για να δείξω πόσο γενναίοι είναι αυτοί οι άνθρωποι που με πέλεξαν για οδηγίες πάμε στον κύριο. Λοιπόν, αυτό έγινε πριν νομίζω το περσινό καλοκαίρι. Α, πρόσφατα. Κάπου, ναι.
Με σταμάτησε έξω από το Μεγάλη Βρετανία και το ξενοδοχείο εγώ περπατούσα πάρα πολύ φουριός ως σύνδεσος για να προλάβω να πάω στο μάθημα της yoga Από Μεγάλη Βρετανία μπροστά Είναι in the zone. Και βλέπω έναν κύριο, ξέρω εγώ, κάπως με σταματάει και μου λέει, αυτή ακριβώς την ατάκα, εσείς φαίνεται να ξέρετε πολλά για τη γειτονιά εδώ.
Μπορείτε να μου πείτε πού μπορώ να πάω να φάω ένα ωραίο γλυκό. Η γειτονιά της Μεγάλης Βρετανίας. Όχι, νομίζω εσείς δείχνουν να ξέρετε πού μπορώ να φάω ένα καλό γλυκό. Έτσι το πω, όχι για τη γειτονιά. Δεν ήσουνα... Γιατί εσύ να το ξέρεις αυτό. δεν δείχνεις άτομο γλυκατζού ξέρω εγώ ξέρω πως είναι ο άνθρωπος που ξέρει από γλυκά ειλικρινά εσύ ξέρεις για καλά γλυκά γιατί να μου το πει τι φόραγε τι μπλούζα ήταν τι είπα το παιδί μου κόλλαν και με ένα cupcake ούτε καν εμένα η δουλειά μου θεωρητικά είναι για να γράφω όλα αυτά αλλά ο κύριος φαντάζομαι δεν το ήξερε οπότε του λέω κοιτάξτε από μένα εδώ η γειτονιά είναι όχι δεν περνάει το πάσο έτσι του είπες αυτό νομίζω του είπα κάτι τύπου κοιτάξτε εδώ στη γειτονιά είναι αρκετά τουριστικά λέω δεν τα ξέρω κιόλας θα σας πρότεινα να πάτε ή στο Κολονάκι στο Πορτατίφ διαφημίζουμε σιγά μα μ' αρέσει πάρα πολύ δεν υπάρχει πια ναι το έχουν πάει στα Εξάρχεια στα Ψηλά αλήθεια πρέπει να πάω μ' άρεσε πάρα πολύ το Πορτατίφ έλα ρε να μου πεις πού ήταν
Τέλος πάντων Ή του λέω Αν δεν θέλετε να ανεβείτε προς τα πάνω Προς τα κάτω στο ψήρι Το έστειλα στη Ζουμπουρλού Σερμπέτια Ό,τι να είναι Επίσης με πολύ κακή στα ονόματα Αν ανοίξουμε ποτέ Στο ζαχαροπλαστείο είναι η Ζουμπουρλού Ρεβεσκέδες και Σουμπουρλού Γάμοτο Υπάρχει με γλυκά Τέλος πάντων του λέω τα Σερμπέτια Σερμπετόσπιτο Και μου λέει, του λέει απλά, είναι περπάτημα, του λέω, να κάνω 15 λεπτάκι, τσουκουτσούκου, να κατεβείτε, ψήρι.
Μου λέει, καλά, καλά, θα δω, θα δω, θα πάω, μα είναι. Και με χαιρέτησε και έφυγε. Αυτό ήταν η πρώτη ιστορία. Πολύ απλό. Και εγώ προς τα εκεί θα τον πήγαινα. Ναι, όχι, γιατί. Πού αλλού. Μπορεί να χείρεσαι κάτι γύρω στο Σύνταγμα, απλά εγώ να σκάλωσα. Στο Ατενέ, να πληρώσω και μισό νεφρό. Να, Sweet Nolan βέβαια Λοιπόν, δεύτερη ιστορία Η κυριούλα που την έστειλε στο στριπτιτζάδικο Δεν την έστειλα, ήτανε Ήταν ήδη, τι ήτανε Έψαχνα τη στέγη αλλά πήγε εκεί Έψαχνα και εγώ Λοιπόν, θα πήγαινα στη στέγη για να δω τον Ειδίποδα Τώρα φέτος, το φθινόπωρο Α, πρόσφατα έγινε Ναι, ναι, ναι Κλασικά, κατεβαίνω 5.50 Είναι ζών, ακουστικά, μη μου μιλάτε του παιδιού την υπόγεια διάβαση, ανεβαίνω τη σκαλίτσα, προχωράω, πάντα με τα ακουστικά.
Πάντα. Λοιπόν, για όποιον δεν έχει ακριβώς εικόνα πώς είναι εκεί το κομμάτι συγκρού, με το που βγαίνεις από την υπόγεια διάβαση που είναι εκεί στην πάντια, απέναντι, έχει το αλκατράς, το οποίο έχει μία φωτισμένη και πολύχρωμη... Πολύχρωμη. Είναι σαν λαμπιόνια αξιονιάτικου δέντρου. Είναι σαν την είσοδο, άμα το σκεφτείς, αν εξαίρεσαι το μέγεθος είναι σαν την είσοδο της στέγης ε όχι δα η είσοδος της στέγης έχει φούξια κίτρινο, πράσινο έτσι είναι και το αλκατράς, απλά είναι αλκατράς είναι άλλη παλέτα λένε, τελείως διαφορετική παλέτα τα ίδια χρώματα και θα βγάλω θα βγάλω πως το instagram θα βγει αυτό το θέμα όταν η Λένα παρομοίωσε το αλκατράς με τη στέγη εγώ η κυρία, λοιπόν κάθος περπατάω είναι μια κυρία με σταματάει η οποία ήταν μπροστά στο αλκατράζ και το κοιτούσε έτσι με θαυμασμό είναι η λέξη ψαχνόταν και μου λέει συγγνώμη να σας ρωτήσω ξέρετε που είναι η στέγη του ο Νάση της λέω στον τύπο να πάτε μου λέει ναι ωραία αλλά ακολουθήστε με οπότε τέλος πάντων έρχεται η κυρία από πίσω
τσουκουτσουκουτσουκουτσουκου μίλαγε με τη φίλη της εκεί πέρα και λέει δεν ήταν αυτό τελικά ποιο το αλκατράζ και έφτασε εκεί στη στέγη της να αυτή λέω πολύχρωμη της κάνω και αυτή αυτό τη στόπα αλλά λέω όχι Αλκατράς στέγη καλή θέαση αυτά συγγνώμη και έφυγε μετά από εκεί και πήγε στο Αλκατράς όχι πήγε στην στέγη να δει την παράσταση γυναίκα μα ακολούθησε σου λέω έχω μπερδευτεί α εννοείς ότι πήγε να μπει στο Αλκατράς στο μέρος της στέγη και μετά την οδήγησε στο σωστό σημείο όπου εκεί παίζεται ο Ειδήποδας Άρα ο στόχος ήταν ο Ειδήποδας Ναι τι ήταν η γυναίκα να πάει στο Ακαντράζ Ναι ναι αστείες ιστορίες λέμε Περίμενα κάτι λίγο πιο σπάισι Τότε πήγε η κυρία η 60χρονη Ενώ είχε σκοπό να πάει να δει Την καριοφυλάκαρα μπέτηκε Τα βλέπε κάτι σε καριοφύλλη Άλλα διαφορετικό Το καριοφύλλη κάποιος Ναι το λες αυτό πολύ έργο Ναι Οκ μια κυρία μπερδεύτηκε Και ασκούσε ότι θέλει να φάει γλυκό αυτά έχεις να παραθέσεις σήμερα.
Αυτά δεν είναι τόσο συντροφαστικά. Λοιπόν, δεν σου είναι αρκετά συντροφαστικά, Χρήστο. Ναι, ναι. Δεν είναι και το πρώτο μου ζώο που ήταν η Σαββούλα ή η Πόκαμπος. Ναι, ωραία. Λοιπόν, οκ. Οπότε να σκεφτούμε τώρα τι πιο πιθανό να έγινε όταν είστε in the zone. Μια κυρία που μπαίνει στο αλκατράζι, ένας κύριος που πεινάγια. Χρήστο Λόλο.
Εγώ λέω ότι η δεύτερη είναι η αληθινή ιστορία. Η δεύτερη θέλουμε όλοι να είναι αληθινή ιστορία, αν και είχε ξενέρωτο ending. Τι ήθελες να μπει κυρία στο αλκατράζ, να την αφήσεις εκεί. Ναι, η δεύτερη είναι αληθινή ιστορία και η πρώτη είναι made up, γιατί έπρεπε να βρω κάτι. Πάμε. Λοιπόν, και οι δύο είναι αληθινές. Απλά η πιο αληθινή, όχι, η 100% αληθινή είναι όντως το αλκατράζ και η Στέγη.
φοιά στην κυρία αυτή ο κύριος αυτός όντως με ρώτησε και όντως τον έστειλα δεν τον έστειλα καν κοντινά του είπα πάρε το μετρό και πήγαινε στο Ουρς το νεοψυχικό τι λες τώρα τον έστειλα μακριά έπρεπε να το πεις αυτό θα ήταν και δύο αληθινές τον έστειλα πάρε μετρό και φύγε δεν έχουμε τίποτα ωραίο εδώ απόλυτη Αθήνα από το σύνταγμα τον έστειλες νεοψυχικό το next best thing η δουλειά σας είναι να προτείνετε μαγαζιά στην Αμερική αφού δεν πήγε τρακουμακεδόνες όλα καλά τον έστειλα τον άνθρωπο στο τούπα να πω την αλήθεια τούπα και τα έχει ένα ωραίο στουψίρι αλλά λέω το πιο καλό είναι άμα θέλετε να φάτε γλυκό να το ζήσετε ούρσο οπότε όλοι ξέρετε πλέον ότι αν θέλετε να φάτε κάπου και να φάτε ένα ωραίο γλυκό η Λένα θα είναι το ιδανικό άτομο να ρωτήσετε, τώρα που η βενζίνη είναι κεφτινή, να πάτε κάπου καλά και όχι απαραίτητα κοντά.
Ναι, ναι, ναι. Πάνω απ' όλα είναι η ποιότητα και όχι η βολικότητα. Πότε δεν μας ενδιαφέρει το τίμημα προκειμένου να αποκτήσουμε αυτό που θέλουμε. Αχ, νομίζω ότι γράφουμε γύρω στις 18 ώρες, αλλά είναι μόλις 4. Λοιπόν, ευχαριστούμε πάρα πολύ για την ακροασία. Επίσης μας Ντον Στήκη στο επόμενο να είστε μαζί μας για το επόμενο ωραίο θυματάκι που έχουμε ετοιμάσει Δεν ξέρω, δεν θέλω να σας ξαναδώ για τις επόμενες τρεις εβδομάδες Εγώ θέλω, τι λες στον κόσμο Μην τις κάνετε κάθετε Θα τα πούμε στο επόμενο πιο φασικό που είναι ακόμα πιο δυνατό Θα είμαι πιο ξεκούραστη, σας φίλω Τσάω
Σχόλια
Χωρίς σχόλιαΣυνδεθείτε για να συμμετάσχετε στη συζήτηση
Σύνδεση για ΣχολιασμόΔεν υπάρχουν σχόλια ακόμα
