Οι Έλληνες είναι το χειρότερο είδος τουρίστα εκεί έξω...ή και όχι.
ΤριφασικόΣχετικά με αυτό το επεισόδιο
Τριφασικό, ένα podcast υψηλής τάσης.
Debate της εβδομάδας: Οι Έλληνες είναι το χειρότερο είδος τουρίστα εκεί έξω. Ή μήπως όχι;
Επιχειρηματολογούμε υπέρ και κατά, σχολιάζουμε άρθρα με ακατάσχετο ξεχείλωμα λέξεων και κλείνουμε με παιχνίδι: ποια προσωπική ιστορία είναι αληθινή και ποια καθαρή fiction;
Στα μικρόφωνα η Λένα Γκόβαρη και ο Χρήστος Καράμπελας.
Στην επεξεργασία του ήχου ο Χρήστος Λώλος.
Με πιστοποιημένη προέλευση βαθύ Παγκρατίου. Οriginal και χωρίς εργοστασιακές ρυθμίσεις.
Αυτόματη μεταγραφή — ενδέχεται να περιέχει λάθη.
Λοιπόν, είναι τα πρώτα κρίσιμα δευτερόλεπτα. Ο Άλλος έχει ανοίξει διάφορα tabs σε ταξιδιωτικά site για να κλείσει τα ακτοπλοϊκά, τα ατεροπορικά, αν βρήκανε ξανά δοχείο. Και βάζει να ακούσει ένα random podcast και είναι αυτά τα λίγα δευτερόλεπτα που πρέπει να τον κερδίσουν. Γιατί με κοιτάς έτσι. Αν δεν τα έχει ήδη κλείσει αυτά τα εισιτήρια, Λένα, όπως έχουμε πει σε ένα προηγούμενο επεισόδιο με τα sold out, Να τρέξετε τώρα. Καλησπέρα.
Στο πρώτο μας επεισόδιο. Λοιπόν, για πάμε. Καλώς ήρθατε στο Τριφασικό. Ένα πόντικα στις υψηλές τάσεις. Είναι η Λένα Γκόβαρη. Είναι ο Χρήστος Καράμπελα. Και είμαστε πάλι εδώ, ενωμένοι, δυνατά, να περάσουμε όμορφα. Το πασόκι είναι εδώ. Το πασόκι είναι εδώ. και ο Χρήστος Λόλος είναι εδώ που νομίζω είναι λίγο πιο σημαντικός από το Πασόκ οι συγκρίσεις δεν βοήθησαν ποτέ κανέναν είσαι καλύτερος από το Πασόκ υπάρχει καλύτερο κοπλιμέντο από αυτό παίρνει ένα χρώμα το πόντ που δεν ξέρω αν το θέλω αυτή τη στιγμή να θυμίσαι είναι φούξια τα χρώματα της παλέτας δεν υπάρχει κόμμα ακόμα με φούξια χρώματα να πούμε ένα καλησπέρα στους ακροατές μας Σας ευχαριστούμε πάρα πάρα πολύ για τη στήριξη και θέλουμε να μας στέλνετε περισσότερα σχόλια και μηνυματάκια.
Αυτές τις ημέρες. Το υπάρχω στο χρήστη. Λες τους να μας στέλνει σχόλια. Ναι, ναι, πρέπει. Πρέπει, θέλουμε το feedback. Λαχταράμε για το feedback σας. Ναι, βέβαια, στείλτε και ένα σχόλιο έτσι για να κεφάρουμε. Επίσης, μπορείτε να μας ακολουθήσετε στο Spotify, να βατήσετε το κουδουνάκι, οπότε θα ξέρετε πότε βγαίνουν τα κεντρικά επεισόδια γιατί όπως έχετε καταλάβει πλέον βγαίνουμε κάθε δύο βδομαδούλες οπότε έτσι δεν θα χάνετε ποτέ την ημερομηνία του νέου επεισοδίου και μην ξεχνάτε τα πέντε υπέροχα αστεράκια πέντε τονίζω τον αριθμό αυτών πέντε τίποτα λιγότερο επίσης και έχουμε και ένα instagram Χρήστο αυτό είναι μια μεγάλη αλήθεια το οποίο προσπαθούμε να το ανανεώνουμε συνεχώς Στέλνει λίγο δουλίτσα ακόμα αλλά θα φτάσει Σε stories πάμε πολύ καλά Θα κάνουμε, θα κάνουμε, υπόσχομαι Θα γίνει, θα γίνει Και θα επιστρέψουμε με νέα σεζόνα από Σεφτέν Θα είναι ακόμα πιο ενδυναμωμένο Θα έχουμε λίγα ακόμα επεισόδια Δηλαδή θα μας βρει το καλοκαιράκι Μαζί Εκεί γύρω σ' αρχές Αυγούστου
Αρχές Αυγούστου θα κάνουμε μια παύση Ναι ρε μίστε και εσείς από μας Όχι, θα τους λύψουμε Όχι και θα επιστρέψουμε το Σεπτέμβριο με εκλογές και άλλα ωραία πράγματα που μπορεί να σας μπουν λοιπόν, μιλώντας για διακοπές μιλώντας για καλοκαίρια και ωραία πράγματα ποιο είναι το σημερινό μας θέμα είναι το καλύτερο είναι ένα εξαιρετικό θέμα θεωρώ είναι πάρα πολύ επίκαιρο τώρα που είναι και καλοκαιράκι είναι επίκαιρο γιατί η αλήθεια είναι όπου και αν πας η Ελλάδα σε πληγώνει και αν έχετε ταξιδέψει λίγο στο εξωτερικό έχετε πετύχει τουρίστες, Έλληνες που τους αναγνωρίζεις από χιλιόμετρα μακριά οπότε το σημερινό θέμα είναι ότι λέω εγώ και υποστηρίζω ότι οι Έλληνες είναι το χειρότερο είδος τουρίστα εκεί έξω εν αντιθέσει με το Χρήστο μας συμπατριώτες μου, εγώ θα μας υπερασπιστώ μέχρι... εσύ ξεκίνησες τα πολιτικά μιλήματα λαέ μου, θα μας υπερασπιστώ μέχρι τέλους Δεν το δέχομαι αυτό, αυτή τη λάσπη που προφανώς και δεν ισχύει αυτό.
Αγκαλιάζεις όλα αυτά τα εθνικιστικά ας πούμε. Ούτε κάνω, υπερασπίζουμε ότι υπάρχουν πολύ χειρότερα από εμάς τους, εντάξει, λίγο φασαριώζους αλλά ταπεινούς πληντήμιους Έλληνες τουρίστες. Ω, λοιπόν ωραία, θες να ξεκινήσεις ή να ξεκινήσω. Μπορώ να ξεκινήσω αν θες Λένα μου. Σε ακούω. Εντάξει, μία λέξη θα πω μόνο και θεωρώ το λίγο με το θέμα αυτό.
στατιστικά τι στατιστικά στατιστικά είμαστε μια πολύ μικρή χώρα είναι αδύνατον και πληθυσμός εννοώ να είμαστε οι χειρότεροι τουρίστες δεν γίνεται αυτό δεν ταξιδεύουμε τόσο πολύ όπως οι Βρετανοί, οι Γερμανοί, οι Αμερικανοί οι Κινέζοι τώρα αυτό που μου λες κάνει εικόνα, είσαι σε ένα καράβι ελληνικό ό,τι θες, δεν με νοιάζει έχει μεγάλη σημασία να μιλάμε για Ελλάδα ή εξωτερικό εγώ έχω πάει στο εξωτερικό Ό,τι θες.
Ό,τι θες. Βάλ το που θες το καράβι. Τοποθετήσε το. Εγώ θα σου τοποθετήσω μόνο τα διπλανά σου καθίσματα. Τις αεροπορικές σου. Δεξιά σου έχεις αυτούς τους Βρετανούς που ανέφερες. Εσύ είπες. Θα μιλήσουμε με στερεότητα τώρα. Αριστερά έχεις τους Έλληνες. Στα πόσα δευτερόλεπτα έχεις βάλει ακουστικά όταν ακούς τους Έλληνες και στα πόσα έχεις βάλει τον ακούς τους Βρετανούς.
Ωκ, αν πάμε στερεοτυπικά, πόσο ντύρλα είναι οι Βρετανοί αυτοί οι τουρίστες. Ε, όχι, εντάξει, δεν είναι πάντα ντύρλα. Ωστόσο, σε ακούω. Εντάξει, το drunk and tourism υπάρχει. Δηλαδή, θέλω να πω ότι στη Ζάκυνθο υποφέρουν, στη Ρόδο έχουμε δει... Στην Σαμάλια, στην Κρήτη, έχει. Ναι, θέλω να πω, υπάρχουν τουρίστες άλλων εθνικότητων που του δίνουν και καταλαβαίνει.
Άλλων εθνικότητων, άγγλοι. δεν πειράζει είμαστε είναι σε εισπέις αυτό το podcast αγαπάμε το Λονδίνο και τους Βρετανούς και όλοι θα παίξουμε λίγο με αυτά τα στερεότυπα προς τέρψη της συζήτησης ο Άγγλος είναι μεθυσμένος με αυτό το υπέροχο σανδαλάκι και τη λευκή κάλτσα μπορεί να είναι πιο ενοχλητικός από έναν Έλληνα που μπορεί απλά να θέλει να μοιραστεί τα νέα του αν θες με το περίγυρο λοιπόν αν μπορώ να και δυσκολεύομαι να διαλέξω ένα αλλά άμα πρέπει να διαλέξω ένα ένα μονάχα πραγματάκι που με ενοχλεί στους Έλληνες και που τους εντοπίζω όταν είμαι στο εξωτερικό είναι αυτή η ρημάδα η ένταση της φωνής την οποία ομολογώ το έχω κι εγώ, έχω κι εγώ ψηλά dB λέγεται μεσογειακό ταπεραμέντο ο Έλληνας λοιπόν πιστεύει ότι το βόλιουμ είναι πολιτισμικό χαρακτηριστικό ό,τι ακριβώς είπε τώρα ο Χρήστος ακριβώς αυτό σε μουσεία, σε εστιατόρια σε χώρους, δεν λέω τώρα να είσαι εξωδρόμου σε χώρους που δεν ήθες να φωνασκείς σαν, δεν ξέρω εγώ τον ουρακοτάγκο σε περίοδο αν τα παραγωγείς
αρχίζουν και φωνάζουν και fun fact, εγώ έχω γίνει θύμα ευγενικής παρατήρησης, ήμασταν σε ένα εστιατόριο στο Παρίσι με μια φίλη Ελληνίδα και κάναμε και το κατσάπ και μιλούσαμε αλλά ξέρεις που σε παρασύρει η κουβέντα και ανεβαίνουν τα αντιπίτα η οποία είναι ήδη ψηλά και γυρίζει μια κυρία από ένα παραδείγμα. Λέω να τα πεις και να σας κάνει, συγγνώμη μπορείτε να μιλάτε λίγο πιο σιγά.
Η οποία ήταν κάτι σε ανατολικό Ευρωπαίο, δεν ήταν καν Παριζιάννα που είναι λίγο. Αυτοί έχουν το συνομπισμό, τον έχουν καταπιεί πονηδιακά. Οπότε η ένταση της φωνής είναι ένα πράγμα που μας ξεχωρίζει. Ερωτώ, ο Ιταλός, ο Ισπανός μιλάει πιο χαμηλόφωνα. λίγο νομίζω αλλά έχω τη δίσκη ότι είναι λιγότερο εκνευριστική για κάποιο λόγο το ιταλικό είναι και ωραία γλώσσα και τα ισπανικά είναι ωραία γλώσσα αλλά θέλω να πω όμως μήπως οι Έλληνες έχουμε αυτό το self consciousness και το δεχόμαστε για εμάς μόνο χωρίς να βλέπουμε και τους άλλους εμένα έχει τύχει να με εκνευρίσουν πάντως και οι Ισπάνοι που γίνονται πολύ έντονα αλλά έχω κάποια παιδί μου οι Έλληνες οπαδοί, οποιασδήποτε εθνικότητα Λένε, Ρε Γαμώτο, ακουγόμαστε. Ίσως μιλάμε δυνατά στα πλέον ακατάλληλα σημεία.
Δηλαδή στο μετρό, η αλήθεια είναι ότι τώρα πρόσφατα πούμε στο Παρίσι, έχω τύχει παρέα Ισπανών δίνον πόνο. Ήμουν εκεί, το είχα τερματίσει το ακουστικό, θα πάθει ένα κόφωση. Αλλά ρε παιδί μου τους Έλληνες, σου λέω, τους έχω ακούσει σε μουσεία, τους έχω ακούσει σε έθους αναμονής, που εντάξει στην αίθουσα αναμονής μου κράτα λίγο όλο ακόμα και μέσα σε τρένο το ακούω και τους ακούω παρόλα αυτά κακός τουρίστας δεν είναι αυτός που φωνάζει μόνο δηλαδή θέλω να πω υπάρχουν πολύ χειρότερες πτυχές που μπορεί να ξεδιπλώσει κανείς θέλω να πω φθορές βανταλισμοί μνημείων αυτό που είπα πριν να πηγαίνεις στο δρόμο και να έχεις ένα θέμα περνάω από αυτό το δρόμο, δεν περνάω ξέρεις επειδή ξερνοβολάνε κάνουν το οτιδήποτε. Εξοδοχειακές καταστροφές. Έχει πει ποτέ κανείς ότι ο Έλληνας στερεοτυπικά βανδαλίζει ή θα καταστρέψει πράγματα σε εξοδοχείο ή...
Ποια εθνικότητα όμως στερεοτυπικά βανδαλίζει. Έχεις κάποια εικόνα. Κοίταξε να δεις. Αυτό που έψαξα μόνο είναι μια έρευνα που είχαν κάνει στη Δανία στο YouGov που ρωτήσαν τον κόσμο ότι πιστεύει. Δεν ήταν έρευνα με στατιστικά και μελέτηκε και τα λοιπά και είχαν πει δηλαδή είχαν ρωτήσει εσείς ποιοι θεωρείτε ότι είναι οι χειρότεροι και είχαν πει στην πρώτη κατηγορία ότι οι Βρετανοί είναι οι χειρότεροι δεύτεροι έρχονται οι Ρώσοι οι Κινέζοι δεν είμαστε καν στο top 3 και να δηλώσω ότι εδώ πολύ σημαντικό το 57% των Βρετανών παραδέχονται ότι έχουν κακή εικόνα στο εξωτερικό οπότε συμπατριώτες μου πάμε δυνατά Φωνάξτε όσο θέλετε, υπάρχουν και χειρότερα.
Λοιπόν, ένα δεύτερο πράγμα που με ενοχλεί... Πα, επιμείνει, δε, δε. Είναι αυτή η μεταφορά της ωραίας ελληνικής καθημερινότητας στο εξωτερικό. Δηλαδή, δεν σου φτάνε όλο αυτό που ζούμε εδώ. Πάει το... προβάλλουμε και έξω. Ποιες καθημερινότητας. Να σου πω. Κλασικό πράγμα που με εκνευρίζει πάρα πολύ είναι που κρατάς, ξέρω εγώ, 10 θέσεις με τα μπουφάν, τις τσάντες και αυτά. Απαράδεκτο.
Και αυτό είναι, μην μου πεις, δεν είναι πολύ ελληνικό. Γελάς, γελάς, γελάς. Αυτά νομίζω είναι λίγο τα ρετρό χαζά που τα παίζουν έτσι σε βιντεάκια. Δεν νομίζω ότι κάποιος κουβαλάει άξουαλ ή τέλος αν θα είναι πάρα πολύ λίγοι. Αλλά αυτό να καβατζώνουν θέσεις μια χαρά γίνεται. Επίσης το να φωνάζεις... Αν είσαι πολυμελής οικογένεια δεν θα κάτσεις μαζί να είναι, να είναι καθισμένη οικογένεια να μην είναι μπουφάν και τσαντούλες και ομπρέλες και δεν ξέρω εγώ τι το άλλο είναι ότι φωνάζει στο σερβιτόρο από τα 40 μέτρα εεε my man μαντάμ, δηλαδή είναι αδιανόητο αυτό μην περδεύουμε την εξωστρέφεια και αυτή τη διάθεση να κάνουμε φίλους και αυτή την κοινωνικότητα που μας διακατοίχει σαν λαό με την επιθετικότητα, δεν είναι επιθετικό αυτό είναι ότι ρε παιδί μου νιώθω ότι...
Ωραία, θα κάνω ριφρέν. Αυτή η λίγο παραπανήσια στο που με οικειότητα με αγνόστους που μας φαίνει πολλές φορές να κάνουμε φιλίες να γίνομαστε παρεάκι γιατί το έχουμε αυτός ο λαός. Αυτό όμως γίνεται σε ένα επίπεδο που τους τρομάζει τους ντόπιους. Δεν είναι έτοιμοι για τόσο πολύ εξωστρέφεια και για τόσο πολύ θέλει λίγο μια μεγαλύτερη προσοχή μια μεγαλύτερη ευγένεια.
Όμως δεν έχουμε αυτό το απεικιοκρατικό, τύπου γιατί δεν μιλάτε εδώ τη γλώσσα μου, ξέρω, ή κάτι τέτοιο. Δεν έχουμε τουπέ. Είμαστε τύπου με σπαστά αγγλικά. Αυτό το ωραίο το ρρρ στο γκρις. Με χειρονομίες. Θα ψάξουμε να βγάλουμε μια άκρη ευγενικά. Δεν θα βγάλουμε. Είναι κάτι να μιλάει ελληνικά εκεί έξω. Ωστόσο. Το ξέρουμε αυτό.
Θέλω να πω ότι ξέρουμε τη θέση μας. Ξέρουμε ότι είμαστε μια μικρή χώρα και πάμε έξω. Δεν περνάει θα πάω στην καφετέρια πέναντι από το Λούβρο και θα πω ξέρεις ποιανού είμαι εγώ, ποιος είναι ο μπατζανάκης μου δεν τα έχουμε αυτά τι έχουμε όμως καλά είναι εδώ αλλά εντάξει τώρα αυτό το λέμε τι Χρήστο αυτό είναι ένα χαρακτηριστικό που έχουμε και εντός συνόρου δηλαδή δεν θεωρώ ότι σχετίζεται με τον τουρισμό μας μα η σύγκριση δεν γίνεται εντάξει τώρα σαν τη Χαλκιδίκια δεν έχει μόνο η Χαλκιδίκια αλλά αυτό είναι Δεν είναι σαν τη Μιλοδενέχη, σαν τη Μεσσηνία δεν έχει, σαν την Κρήτη δεν έχει.
Μόνο οι καλύτεροι και οι δύο έχουν πάρει. Αλλά όλα τα υπόλοιπα είναι. Καλές, ρε παιδί μου, αυτές οι θάλασσες. Πάνε τώρα οι άλλοι, ρε παιδί μου, στο Κουρασάου. Αυτό το καινούριο εξωτικό νησί που μάθω στο ΜΤΙΑΡ. Πάνε στην Κραϊδική, πάνε σε κάτι αδιανόητος παράλληλος. εντάξει ωραίες ειθάλωσες εδώ αλλά σαν της Ελλάδας δεν υπάρχει τουδερνά καλό το φαγητό εδώ αλλά σαν της Ελλάδας δεν υπάρχει τουδερνά δεν είναι τουριστική συμπεριφορά είναι αυτή η γκρίνια και η μουρμούρα που έχουμε ρε παιδί μου εδώ και καθημερινά να πούμε και το εξής, συγγνώμη είμαστε ένας λαός που έχει εξοικειωθεί με δύσκολες δημόσιες συγκοινωνίες έχουμε εξοικειωθεί με αυτό το μπαγετό στα πλαία για τις κυκλάδες με κακή γραφειοκρατία, χίλια δυο.
Στο εξωτερικό που πάμε και όλα έτσι δουλεύουν λίγο καλύτερα αν θες. Δεν μουρμουράμε, δεν λέμε ότι σαν το μετρό της Αθήνας δεν έχει ή σαν το πλοίο από την Κιλίνη δεν έχει. Είμαστε τα πινάχα μομιλάκια που απολαμβάνουμε μια οργάνωση. Τα πινάχα μομιλάκια. Λοιπόν, ωραία. Εμείς νομίζω έχουμε κάνει το παράπονο ταξιδιωτική δραστηριότητα.
Γιατί, α, κάνει πολύ κρύο. να αναχλεί τον Έλληνα. Αυτό το έχω ακούσει και πολλές φορές το παιδί μου όταν ήμουν στη Γαλλία και ήμουν στο μετρό που έμπαιναν μέσα κόσμος και πήγαιναν στα διάφορα τουριστικά μέρη. Το τι έλεγε το στόμα τους. Α, είναι πολύ βρώμικο το Παρίσι. Εντάξει, οκ, μια μεγάλη πόλη. Δεν είναι παραπάνω θεωρώ βρώμικο από την Αθήνα για κανένα λόγο.
Α, οι άνθρωποι είναι πάρα πολύ κρύοι. Α, είναι πολύ συνεφιασμένο. Α, δηλαδή μόνο που είσαι μια αντικειμενικά πανέμορφη πόλη. Έβρισκαν και γκρίνιαζαν. Εντάξει, δεν είναι όλοι το ίδιο. Δεν είπα, αλλά είναι ένα συντριπτικό προσωστό. Εγώ δεν έχω γκρινιάξει. Κάζω και άλλες παρέστα. Εμένα δεν έχω γκρινιάξει. Καλά, ούτε εγώ κάθε φορά συγκρίνω και λέω σαν την Ελλάδα τίποτα.
Αλλά ενώ υπάρχουν αυτά τα στερεότυπα. Δεν τα έβγαλα όλα από το μυαλό μου. Υπάρχουν βεβαίως αυτά τα στερεότυπα και καλό είναι να μην ακολουθούμε τα στερεότυπα. Αλλά εγώ πιστεύω πραγματικά ότι ο Έλληνας, ρε παιδί μου, έχει αυτή τη ψυχούλα να πάει έξω και να περάσει καλά. Και αυτό θέλει. Δεν θέλει τόσο πολύ να γκρινιάξει όσο να περάσει ωραία.
Και θέλει τόσο πολύ να περάσει ωραία που δεν είναι καθόλου διατεθειμένος να περιμένεις σε ουρές. Γιατί έχει φάει τόση ουρά στη ζωή του που λέει στο εξωτερικό εντάξει. Να σου κάνω λίγες διακοπές εδώ πέρα, δεν χρειάζεται να... Υπάρχει πάντα μια ελληνική δημιουργική ερμηνεία του «περιμένω στην ουρά για να πάρω το εισιτήριο, για να μπω στο μουσείο».
Υπάρχει πάντα... Μια ερώτηση θέλα να κάνω, νομίζω ότι περνάει στο εξωτερικό και πάει τσουμπ, παίρνει στο εξωτερικό. Πόσο χαριτωμένο όμως αυτό. Α, μωρέ, πόσο cute. Όσο ερώτημα μιλάμε, σκέφτομαι πλάνα του γάμου αλλά ελληνικά να πέφτουν πίσω. Δεν ξέρω γιατί. Κάπως έτσι μου έχει φανεί αυτό. Αλλά να πούμε αυτό, ότι υπάρχουν και πολύ χειρότεροι. Ας πούμε ότι ο Έλληνας και αυτή είναι μια πολύ απαρομοίωση θα πω μπράβο μου, είναι σαν το τζατζίκι σε ένα τραπέζι. Έχει έντονο αποτύπωμα, αλλά δεν είναι το μεγαλύτερο πρόβλημα. Ναι.
Σε ό,τι αφορά την αιμονή με το φαγητό όπου μερικές φορές, εντάξει η αλήθεια είναι εμείς δεν είμαστε πρώτοι σε αυτό έχω την αίσθηση ότι οι Ινδοί είναι πολύ αιμονικοί όπου και να πάνε ψάχνουν Ινδικό φαγητό οι Έλληνες δεν νομίζω ότι θα ψάξουν απαραίτητα Ελληνικό φαγητό αλλά ένα Ιταλικό, μια πίτσα, ένα μακαρόνι που το έχουν σίγουρο θα το ψάξουν οπουδήποτε και θα πάνε είμαστε κοντά και αγαπάμε την Ιταλική κουζίνα νομίζω πολύ σιχό πηγαίνεις ρε παιδί μου τώρα στην Ιαπωνία πηχεία και ψάχνεις πίτσα καλό δεν είναι να προσπαθείς να ανακαλύψεις τις τοπικές γεύσεις εντάξει κάποια πράγματα μπορεί να σας αρέσει κάποια δεν σας αρέσει δεν νομίζω ότι είναι ελληνικό στοιχείο αυτό δηλαδή και ο Ιταλός θα το κάνει και οποιοςδήποτε θα ψάξει αυτό δεν νομίζω ότι το κάνουν μόνο οι Έλληνες αλλά σε κάθε περίπτωση θεωρώ ότι είναι μια κακή τουριστική συνήθεια αυτή να ψάχνεις το φαγητό της χώρες σου ή τέλος πάντων αυτό το comfort Ας πούμε ότι πάντα ο οδηγός σε μια τουριστική συμπεριφάρμαση
θα είναι η ευγένεια και ότι δεν είσαι το κέντρο του κόσμου. Υπάρχουν και άλλοι τουρίστες σαν εσένα. Και θα επιμείνω ότι οι Έλληνες δεν είμαστε χειρότεροι. Δηλαδή νιώθω ότι οι παραδείγματα θα υπάρχουν. Θα ήθελα παρόλα αυτά, αν κάποιος ασχολείται με ξενοδοχειακά ή οτιδήποτε εστίαση, να μας στείλει μηνυματάκια. Τι είναι χειρότερο.
Ναι, τι έχει βιώσει. Εγώ μπήκα από ένα φίλο μου που μου λέγει ότι η Αυστραλία είναι εξαιρετική, είναι οι καλύτεροι πελάτες. Να λέμε και τα καλά. Και η Καναδία ότι είναι καλά παιδιά. Αμερικάνοι στον Τεμί είχα ακούσει. Οι Ρώσοι είχα ακούσει όταν ήταν δύσκολοι με αυτό το παιδί. Μου είχε πει για Ρώσους όταν ήταν πάρα πάρα πάρα πολύ δύσκολοι.
Ωστόσο δεν έχω αρκετές παραδείγματα να θέσω για Ρώσους. Εγώ έχω διάφορα παραδοσιά από πολλές ιστορίες που μου έχουν πει άνθρωποι που δουλεύουν... Α, πες τα! Υπέρ εμού είναι αυτά τα επιχειρήματα. Και σε πολύ μεγάλα ξενοδοχεία και μιλάμε τώρα για ανθρώπους με εξωφρανικά πολλά λεφτά. Και ο τρόπος και... Είναι αυτό που λέμε ρε παιδί μου, old money, new money.
Τώρα ήταν κάτι ροσσόρ και όλα, νεόπλουτη, όπου είχαν πάρα πολύ άξιστη συμπεριφορά και αδιανόητα κακούς τρόπους. αλλά θέλω να επιστρέψουμε στους Έλληνες θέλω να πω δύο γλυκούτσικα εντάξει τα δύο γλυκούτσικα το ένα γλυκούτσικο επίσης ομολογώ το έχω κάνει όταν είχα πρώτο μετακομίστη είναι αυτό το πατριώτες όταν ακούς ελληνικά στο δρόμο που έχεις πάει για διακοπές πέντε μέρες δεν είσαι μετανάστη στην Γερμανία και από πίσω να παίζει την κεντρική είσαι για πέντε μέρες μακριά από το σπίτι σου είμαστε παντού. Λοιπόν, είσαι σε αυτή τη συνθήκη έχεις πάει να δεις ένα μέρος καινούριο και ακούς ελληνικά ξέρω εγώ κάποιος είναι από το βάθος και γυράς και λες Παντριώτη, βλέπεις τον Έλληνα ξέρω εγώ στο Άμστερντον και συμπεριφέρεσαι και βρήκες το χαμένο σου συγγενή.
Δηλαδή, όμορφο. Γλυκούτσικο, γλυκούτσικο. Έχουμε αυτό το από πού είστε ρε παιδιά, πώς βρεθήκατε εδώ, έχουμε αυτό. Να, λίγο γραφικό, λίγο γλυκούτσικο κάπου στη μέση συναντιούνται αυτά και το άλλο που μη μου πεις δεν γίνεται και νομίζω αυτό το κάνουμε μόνο εμείς προσγιώνεται το αεροπλάνο και χειροκροτάμε αυτό είναι παγκοσμίως θα παραβώ τη θέση μου σήμερα παιδιά εντάξει για αρμαρτ τι δουλειά του κάνει ο άτομας εγώ κάνω ένα χειροκρότημα όταν πατάω σε έντυσε κάποιο email δεν το καταλαβαίνω αυτό πραγματοκράτω, αυτό ναι Δεν μ' αρέσει ούτε εμένα. Θα σε ρωτήσω, Λένα, έχεις πάει σε Βρετανικό μουσείο να διαμαρτυρηθείς για τα μάρμαρα?
Όχι, αυτή ήταν η διαμαρτυρία μου. Δεν μπήκα κακά. Θα θαναλάξε ρω πόσοι από εμάς έχουμε πάει και έχουμε πετάξει μια σπόντα. Στο τελευταίο ταξίδι που είχα πάει την είπα ότι αυτά θα πρέπει να τα επιστρέψουμε. Εννοείται πρέπει να τα επιστρέψουμε. Σαν το μπαπού μου το σχορεμένο. Ήμουν τύπου με το δάχτυλο έτσι. πάντως ρε παιδί μου για να το κυκλώσουμε κάπου αυτό που είναι λίγο αστείο και χαριτωμένο με τους Έλληνες είναι ότι μερικές φορές δεν ταξίδευε μόνο για να ανακαλύπτει στον κόσμο, ταξιδεύει για να επιβεβαιώσει ότι η Ελλάδα και οι μαγικές της παραλίες και τα ωραία της νησιά και τα ωραία της βουνά είναι καλύτερα από πουδήποτε αλλού ολόσωστο είναι αυτό σαν την Ελλάδα δεν έχει δεν μπορώ που έχει βγει μέσα το όρο ο μπάρμπας Είμαστε καλούλιδες, υπέροχοι Είμαστε η ψυχή της παρέας έξω Αυτό θα πω εγώ Είμαστε λίγο παραπάνω φωνακλάζις, γλεντζέδες Αλλά οκ, περνάει Η Ελλάδα μας είναι η καλύτερη Και παντού υπάρχουν Έλληνες Όποια πέτρα και να σηκώσεις Φασαριώζει κλικούλιδες Έλληνες
Και εδώ κάπου Σε γνωρίζω Από την κόψη με τη φωνή της Καλομήρας Όχι, stop Δεν θα βάλουμε τίποτα σε μουσική Γιατί το Spotify Ρε Spotify άσε μας μια καλομύρα έστω Τίποτα τίποτα Λοιπόν τραβάω μπρίζα να συνεχίσουμε Πάμε στο επόμενο Με τούτα και μετά να περάσουμε στην επόμενη ενότητα Είναι η αγαπημένη μου Είναι αυτή όπου εγώ και η Λένα έχουμε διαλέξει ένα άρθρο από την επικαιρότητα.
Ή και πιο παλιό. Ή και πιο παλιό, ναι, τρέχουσα, ίχι και μη. Και έχουμε έτσι επιλέξει κάποιες φράσεις που δεν προδίδουν και τόσο το άρθρο με την ελπίδα ο άλλος να καταφέρει να καταλάβει τι θέλει να πει ο ποιητής. Σε αυτό το σημείο να πούμε ότι ο Χρήστος ήδη μου δήλωσε ότι έχει βρει δύο πάρα πολύ δύσκολα και πάρα πολύ...
Τέσσερα συνεχόμενα επεισόδια μου έχει πάει φαλάγγι. Δηλαδή ανατρέξτε τι άρθρα έχει βρει Εγώ αντιθέτως βρήκα δύο Είναι πολύ πλουμιστά Πλουμιστά Όσο φύλλουν Αλλά ναι έχουν μια κατάσταση λογοδιάρια Αλλά κάπως καταλαβαίνεις τη θηλαμπιοποίηση Μάλιστα Να ξεκινήσω εγώ με το Πολύ ωραία Λοιπόν έχω επιλέξει τέσσερις φράσεις Γιατί είμαι καλός Ναι ναι ναι Σεκινάω με την πρώτη Χρήστολόλο κρατήσου Εδώ δεν υπάρχουν εχθροί και φίλοι αδικίες που πρέπει να αποκατασταθούν εκκρεμότητες που ζητούν τα ρέστα υπάρχουν τα χριώδη και όσα θα γίνουν μια φρούδα ελπίδα ότι όλα διορθώνονται αφωνία και αυτοσυγκέντρωση σιωπή Μάλιστα Χρήστο και εσύ και τα χριώδη σου Για προχώρα Επέροχο, καλά τα μάθατε να πει Ευτυχώς ξέρω αργέλληνικά οπότε κατάλαβα τι είναι τα χριώδη αλλά ναι, πάμε Πόσο μάλλον όταν οι υπόλοιποι Κάποτε ως νήπια Είχαν πιστεί ότι το Δεν μπορώ να πω ποιο Είναι το μυστικό της Αθανασίας Και παραλίγο να σκοτωθούν Πριν πάνε καν νηπιαγωγείο Για να το αποκτήσουν Γι' αυτό και έχουν προσωπικά μαζί του
Προσωπικά και άλυτα Μάλιστα Φυσικά και θα επαναλάβω Ποια θέλετε Τρίτο στοιχείο τρίτο στοιχείο. Να προσθέσω εδώ ότι σε εκείνη τη ρόζη ηλικία για κάποιο λόγο είχα πιστεί ότι όλοι είμαστε αθάνατοι. Δεν παθαίνουμε τίποτα. Δεν πεθαίνουμε ποτέ. Είμαστε πυρήμαχοι, αδιάβροχοι και αλεξικέραυνοι. Τι λες ρε παιδί μου. Βεβαίως. Και τελευταίο που θα βοηθήσει αυτό αναγκαστικά γιατί πρέπει να δώσω κάτι να βοηθήσει.
Τι βοήθεια περιμένουμε. Αυτό θα μας βοηθήσει Δικό σας Μιλάει, εστιάζει πολύ με την παιδική ηλικία Στα όρια του ψυχαναλλατικού, του φροηδικού λίγο και ήταν και ποιητικό γενικότερα ναι ναι το δίχως άλλο απλά νομίζω σαν νόημα το τελευταίο μου φάνηκε πολύ άκυρο δεν ξέρω τι μπορεί να είναι είπε και έπιασε ένα μηγάκι σαν να ξέρουν σας δίνω εικόνα τι κάνει τώρα με μια εκείνη σα γάτα ταυτόχρονα σκέφτομαι για το μηγάκι σκέφτομαι αυτήν την παράμια που δώσες καλοκαίρι στο Παγκράτη καλοκαίρι μου αρέσει ναι δεν ξέρω νομίζω είναι κάποια φράση που σας βοηθάει να την επαναλάβω άντε πες την πρώτη την πρώτη καμία δεν θέλει ο Χρήστος θέλει να τελειώνει αυτό το μαρτύριο εδώ δεν υπάρχουν εχθροί και φίλοι αδικίες που πρέπει να αποκατασταθούν εκκρεμότητες που ζητούν τα ρέστα υπάρχουν τα χριώδη και όσα θα γίνουν μια φρούδα ελπίδα ότι όλα διορθώνονται αφωνία και αυτοσυγκέντρωση σιωπή Λοιπόν, έχω την αίσθηση ότι περιγράφει κάτι Τώρα αυτό το κάτι μπορεί να είναι Είτε κάποιο βιβλίο
Είτε κάποια παράσταση Νομίζω Κάποιο έργο τέχνης Οπότε θα πάω από αυτό Ότι είναι κάποια παράσταση περιγράφει Που έχει να κάνει με αυτό το πράγμα Με την παιδική ηλικία Και στο τέλος εκεί που ανεβάζει πάντως Το τραπέζι το σκάμπο, δεν έχω καταλάβει Αυτό, Χρήστο Έχω καλιά κεφάλια έχει ανοίξει και την πετάλια και κάνει αέρα για αυτό πολύ σωστό να το πάρει το ποτάμι λοιπόν είναι ένα άρθρο που αφορά το γλυκό του κουταλιού βύσσινο της γιαγιάς της αρθρογράφου γενικά μιλάει για τα γλυκά του κουταλιού ο τίτλος είναι το γλυκό βύσσινο της γιαγιάς ως υπόσχεση Αθανασίας βεβαίως και μιλάει για αυτό εντάξει το ταυτίζει με την παιδική της ηλικία πρέπει να ανέβει στο μικρούλα στο σκάμνη πάνω στο τραπέζι για να πιάσει το ράφι ότι το γλυκό του κουταλιού του Βίσνου είναι το μυστικό της Αθανασίας γιατί κάπως το κρύβανε και αν το έτρωγε και κάνει ζαβολιά θα το θατώ ένα πολύ όμορφο άρθρο πολύ πολύ και πολύ αναλυτικό αχ μωρέ πολύ λυπήθηκα που δεν το βρήκατε θέλω να μου πεις ποιος το έκανε
λοιπόν εγώ θα σε πάω λίγο πιο ήρεμα και πιο εξίσου όμως φαντασμαχωρικά. Απλά δεν είναι τόσο δύσκολο. Λοιπόν, ξεκινάμε την πρώτη. Για εκείνο το αναγεννητικό συνέστημα που φόλιασε μέσα μου όταν είδα τον ήλιο να δει στους μηλεμένους βράχους της λίμνης και τα νερά της να διατηρούν την ηρεμία και τη γαλήνια όψη. Διωματικό κι αυτό.
Ναι. Αισθάνομαι σαν να βρίσκομαι σε ένα κοχύλι. Σαν την Αθροδίτη. Λοιπόν, το καταλαβαίνεις και στον Τόνο, ο οποίος για παρέα εμπιστεύεται σίσο πινελιές, κοχύρα μπινώτες. Τι εμπιστεύεται? Σίσο πινελιές, κοχύρα μπινώτες. Σίσο πινελιές. Αυτά, τρεις θα σου δώσω γιατί είναι και μικρούλη. Είναι 350 λέξεις. Και με αυτά τα λέει όλα δηλαδή.
Εμάς δεν είναι ξεκάθαρο. Καλά κάνω με τα βίθνα. Εγώ από τέτοια σοξή. Εσείς θα διαβάζω κάτι. Ναι, ναι. Πάμε το πρώτο έτσι. Αχ, και εκείνο το αναγυνητικό συνέστημα που φόλιασε μέσα μου. Εντάξει, φτάνει, φτάνει. Όταν είδα τον ήλιο να δει. Και ένα performance. Είναι που κάνω και τα χορευτικά. Είναι ένας τύπος που χαζεύει ένα τοπίο Και νιώθει κουρνιασμένος Και νιώθει ασφάλεια Και κάτι τίς το κάνει με τα σίσο Αισθάνομαι σαν να βρίσκομαι σε ένα κοχύλι ναυαγωστημένος Και μετά είναι Το καταλαβαίνεις και τον τόνο Ο οποίος για παρέ εμπιστεύεται σίσο πινελιές Κοχύρα μπινώτες Κοχύρα μπινώτες Κοχύρα μπι Κοχύρα μπι χώρι Κοχύρα μπι Ένας τύπος που πέρασε ένα βράδυ στην παραλία στην Αίγινα και θέλει να το γράψει κάτι τέτοιο. Κάποιος πέρασε μια βραδιά σε μια παραλία και θέλει να την αποθεώσει κάτι τέτοιου για εμένα.
Να το πάρει το ποτάμι. Χρήστο Λόλο, μια μάντεψια. Όχι, όχι. Έλα, κάτι με το κοχύραμπι πρέπει. Επειδή υπήρχαν κάποια παράπονο ότι δεν βάζω αρκετά γαστρονομικά κείμενα είπαν να επιστρέψω με έναν παλιό μας γνώριμο. Το κοχύλι είναι ζυμαρικό. Τρελανέ με. Αυτές οι ποιητικές εικόνες είναι πώς ένιωσα αυτό το εστιατόριο και βρίσκεται στη λίμνη βουλιαγμένης.
Οπότε η λίμνη είναι η λίμνη βουλιαγμένης. Πολύ σμουλτωποθέτηση επορδημίας. Μετά μιλάει και για το φαγητό αλλά δεν σας έβαλα προφανώς αυτές. Είχα σημειώσει αλλά δεν στην έδωσα. το ντίνερ αρχίζει να ξεδιπλώνει το ελληνόστροφο with a twist χαρακτήρα του σε αυτό το ζημίο θα ήθελα να πω μην ξαναβάλει ποτέ κανείς εκεί έξω σε γαστρονομικά κοινά ελληνόστροφο τι ελληνόστροφο ελληνικό ελληνόστροφο γιατί δεν μπορώ και το καταλαβαίνεις και στον τόνο τόνος είναι το ψάρι όχι στον τόνο μου προσπερνώ δυο πιάτα αλλά η σύνδεση είναι απαραίτητη γράφει εδώ ο αρθρογράφος ο οποίος για παρέα εμπιστεύεται σίσο πινελιές, κοχύρα μπινότης και τρουφένιες σταγόνες έκοψα τις τρουφένιες σταγόνες για να τα καταλαβαίνατε σίσο και κοχύρα μπι είναι κάποια ιαπωνικά υλικά νομίζω το ένα είναι και από μανιτάργη μάλιστα πόσα υπέροχα μάθαμε πολύ πολύ ευρετικό μπράβο Λένα αλλά οι πρώτες δύο παράγραφοι είναι τα μάμ, τα μάμ σαν λαβαγής αεροβινσόνες δίχως νόμους και κανόνες.
Όμορφες εικόνες για μια κρητική εστιατορίο. Μπράβο. Κάπως έτσι θα κατεβάσω το γενικό. Να πάμε στην επόμενη ενότητα. Λοιπόν συνεχίζουμε με χαρά και ταπεραμέντο και κοχύραμπι με τον Χρήστο που είναι έτοιμος να μας διηγηθεί δύο προσωπικές ιστορίες άλλο ένα πάθημά μου μια δυσκολία, δύο τραυματικά ακόμα γεγονότα στην ζωή του, στην πλούσια ζωή του Χρήστο.
Ναι, ναι, ναι. Σε αυτή την ενότητα λοιπόν λέμε μια αληθινή μας ιστορία και μια ψεύτικη και καλούμε τον άλλο να καταλάβει όσο μπορεί ποια είναι η αληθινή και ποια όχι. Λοιπόν, έχω εδώ στα χέρια μου τις δύο ιστορίες του Χρήστο. Η πρώτη λέει, έχασα το πρώτο μισό μιας παράστασης γιατί έμεινε στο σανσέ χωρίς κινητό. Αυτό θα μπορούσε να συμβεί σε κάποιον άνθρωπο Έχασα το πρώτο μισό μιας παράστασης Γιατί Έλληνα σταυρόλεξο Αυτό θα μπορούσε να συμβεί μόνο στο Χριστόθεωρο Ε όχι μόνο σε μένα Ε καλά Και ξεκάνα δύο ακόμα Λοιπόν, αλλά ας μην προτρέχω Να σε αφήσω να ξεδιπλώσεις Πες μου πρώτα για τα σανσέρ Όχι όχι, ας μιλήσουμε έτσι Μ' αρέσουν ερωτήσεις Θες να μου κάνεις ερωτήσεις Όχι, να μου πεις την ιστορία Α, την περιβόητη και πολυτραγουδισμένη.
Ναι, ναι. Και είχα ξεκινήσει έγκαιρα θα πω, διότι από εκεί που μένω μέχρι να φτάσω και έτσι να παρκάρω, μπλα μπλου μπλα μπλου. Τέλος πάντων, μέσα στη Βιασίνη και στο άγχος αυτό του πάρκινγκ στην Αθήνα, ξέχασα το κινητό μου. Οκ. Και έχω μπει στο ασαντσέρ. Από το υπόγειο πάρκινγκ για να πας στο... Όχι, όχι, στην πολυκατοικία μου.
Από το σπίτι μου ξεκίνησα. Α, από το σπίτι, οκ. Ναι. Ενώ έχω πατήσει και φτάνω στο γησόγειο, πατάω κατευθείαν το κουμπί να ανέβω επάνω πάλι. Και δεν ξέρω γιατί, ο συνδυασμός αυτών των δύο ασθεντές της πολυκατοικίας μου δεν είναι πολύ καλός. Και κάπως μείναμε, βεβαίως, έτσι μεταξύ ορόφων. Μεταξύ ορόφων κιόλας. Μεταξύ ορόφων.
Εγώ, να ξέρετε, μένω σε ένα κτίριο με τρεις νοματέους. λείπανε και οι δύο εκείνη τη στιγμή οπότε χτύπαγα, έσκουζα πάταγα κουμπιά το τηλέφωνο που έχει το ασανσέρ δεν λειτουργούσε ήταν ένα πολύ ωραίο μισάωρο θρυλεράκι ένα μισάωρο εκεί μέσα δεν είσαι κλειστοφοβικός όχι, αν και μετά από αυτό μπορώ να πω ότι έχω τα πρώτα δείγματα και μετά από μισή ώρα ευτυχώς ήρθε η του Δευτέρου η οποία άκουγε τη φασάρη δηλαδή εγώ τ' ανάξα την πόρτα κάτι είπαμε ένα μικρό κτίριο άρχισα πάλι να σκούζω να οδύρομαι, άκουσε φώναξε όποιον μπορούσε τελικώς ήρθε ευτυχώς βρήκε αυτόν που είναι το ασαντσέρ ήταν ώρα που ακόμα δούλευε αυτός, το τεχνικό του ασαντσέρ και μετά από μισή ώρα τρία τέντα ήμουν ελεύθερος εντάξει δεν μου φαίνεται πολύ παράλογο αλλά χάθηκε το πρώτο μέρος της πείνα δεν πρόλαβα το πρώτο μέρος πήγε στον αέρα για πες μου και αυτό με το σταυρόλεξο Στη δεύτερη εκδοχή αυτής της ιστορίας Πάλι πάω πει να μπάω Πάλι έγινε αυτό έτσι πρόσφατα Η παράσταση ξεκινούσε στις 8
Αλλά εγώ για κάποιο λόγο που ακόμα δεν έχω διαλευκάνει Νόμιζα ότι ξεκινάει στις 9 Α, μου έχει συμβεί άμερες φορές Ευχαριστώ Οπότε για να σκοτώσω το χρόνο μου Επειδή είχα φτάσει νωρίτερα στο κέντρο Φοβούμαι στον Ταυροπάρκιν Κάθισα σε ένα πολύ ωραίο καφέ που αγαπώ είχα βγάλει το σταυρολεξάκι μου και είχα αφοσιωθεί πάρα πολύ με παίρνουν τηλέφωνα η παρέα μου αλλά το είχα δώσει στην κοπέλα στο μπαρ για να φορτίσει και το είχα βάλει αθόρυβο μάλλον το είχα βάλει λειτουργία πτήσεως για να φορτίσει πιο γρήγορα οπότε πολύ καθυστερημένα συνειδητοποίησα ότι η παράσταση ξεκίναγε στις 8 Α, ναι. Κοιτάξτε, αυτό έχει συμβεί σε όλους, σε πολλοί Πραγματικά.
Με σταυρόλεξο κι εσύ. Όχι, όχι. Εγώ απλά νόμιζα ότι ήταν, ξέρω, στις 9, εννοούταν στις 8 και έφτασα εκεί πολύ χαλαρή, 8.30 και λέει, έχει ξεκινήσει η παράσταση. Και κάπως ενώ είχαμε χρυσοπληρώσει και ο ροηστήριο μπροστά, ήμουν πάνω στον εξέως στη όρτη. Αυτό το 8-9 είναι μια δύσκολη... Εεεε... Δεν ξέρω, Χρήστο μου, τι λες εσύ.
Και τα δύο πιθανά. Με το Σταυρόλεξο Γιατί, τι συζήτησες χρονιόπινο έξω Σταυρόλεξα Ναι, ναι, ναι Είμαι πολύ φαν στο Σταυρόλεξο, αλλά στην παραλία Χριστολόλο Έχεις το θέατρο Ναι, αλλά και πάλι στον δεύτερο χρόνο Δεν ήξερες να κάνεις το Σταυρόλεξο Στην παραλία παιδιά, στην παραλία Διότι μου αρέσουν αυτά τα λευκά, να τα μαύρεις, να τα τραγωνάει Τα άτιμα Παραλιακή μας, Σταυρόλεξο Ενώ το πρώτο ας πούμε με το ασανσέρ αυτό μπορεί να τύχει στον καθένα Η αλήθεια είναι Χρήστο Ο Χρήστος ψήφισε Ε, άντε, εγώ θα ψηφίσω το ασανσέρ Άρα ένας από τους δύο το έχει βρει Φοβερό Εντάξει, να πάρει το ποτάμι την απάντηση Το Σταυρόλεξ είναι η αληθινή ιστορία Α, γι' αυτό ήθελε Γι' αυτό ήθελε να μην κάνουμε Παιδιά, πόσοι ξεφτύλαναν να χάσει την παράσταση από Σταυρόλεξ Είναι ντροπή και άδικο να σε παίρνουν τηλέφωνα και τι να τους πω μετά. Έλληνα σταυρόλεξο.
Και ότι είχα φτάσει από νωρίς λέει. Ότι είχα φτάσει και από νωρίς δεν είναι. Η Σμίνη συγγνώμη για αυτό που έμαθες τώρα. Δεν θυμάμαι αν είστε. Μας ακούει η Σμίνη. Πολλά χαιρετισματα. Πολλά χαιρετισματα η Σμίνη. Όντως μας ακούει και μας στέλνει και σχόλια η γλυκιά μας. Τώρα ξέρει. Τώρα ξέρει τη σκληρή αλήθεια. από το τερφασικό.
Λοιπόν, ας προσπαθήσουμε να είμαστε λίγο πιο συνεπείς, λίγο πιο συγκεντρωμένοι και μιλούν για συνέπεια. Μέχρι να έχουμε το επόμενο, τι πρέπει να κάνουν οι συνεπείς μας ακροατές? Να μας στείλουν μηνύματα, να μας δώσουν feedback, να μας στείλουν εμένα περισσότερο, παιδιά. Περίεργα άρθρα που έχετε βρει και έτσι ιστορίες που σας έχουν εμπνεύσει από ταξίδια οτιδήποτε ώστε να τα κάνω δικά μου σε ιστορίες όχι, εντάξει, όχι ιστορίες θα κάνετε στις δικές αλλά άκρα, άκρα δώσε μια έμπνευση, γιατί όχι και να συντονιστούν να συντονιστούν, να μας ακολουθήσετε και στο Spotify, πάτε στο κουδουνάκι για να δείτε ποτέ βγαίνει το επόμενο, μια φορά τη βδομάδα είναι πολύ διακριτικό κουδουνάκι και όμορφο μια φορά τις δυο βδομάδες πλέον, αλλά θα επανέλθουμε σε κανονικούς δεσμούς από Σεπτέμβριο και Οθωρός Λοιπόν, οπότε μέχρι τότε να είστε καλά, να είστε δροσερά και θα τα πούμε σύντομα.
Φιλιά πολλά!
Σχόλια
Χωρίς σχόλιαΣυνδεθείτε για να συμμετάσχετε στη συζήτηση
Σύνδεση για ΣχολιασμόΔεν υπάρχουν σχόλια ακόμα
