Special Double Trouble - 300
True Crime Αλα ΕλληνικάΣχετικά με αυτό το επεισόδιο
Όταν ο πόνος ξεπερνάει τα όρια του ανθρώπινου σώματος και τα βασανιστήρια υποδέχονται το ένα το άλλο, ξέρεις οτι ακούς True Crime αλά Ελληνικά.
Φτάσαμε στο 300ο επεισόδιο.
Και δεν θα μπορούσα να μοιραστώ με κανέναν άλλον μερικές από τις πιο σκληρές υποθέσεις στις λίστες μου.
Μην επαναπαύεστε.....
Υπάρχουν και χειρότερα....
Αυτόματη μεταγραφή — ενδέχεται να περιέχει λάθη.
300. Ένας αριθμός που έχει εμφανιστεί ξανά και ξανά μέσα στην ιστορία σε στιγμές όπου λίγοι άνθρωποι βρέθηκαν απέναντι σε κάτι πολύ μεγαλύτερο από τους ίδιους. Οι 300 Σπαρτιάτες του Λεωνίδα είναι ίσως η πιο γνωστή εικόνα. 300 ήταν και οι άντρες του Ιερού Λόχου των Θηβών Ενώ ακόμα και στην Βίβλο ο Ιεδεών καταλήγει με 300 άντρες Απέναντι σε έναν στρατό πολλαπλάσιο από τον δικό του Δεν ξέρω αν ο αριθμός 300 κουβαλάει κάποιο πραγματικά ιδιαίτερο βάρος Αλλά σήμερα σημαίνει κάτι πολύ συγκεκριμένο Αυτό είναι το τριακοσιωστό επεισόδιο του True Crime Αλλά Ελληνικά Και όσοι βρίσκεστε εδώ αρκετό καιρό ξέρετε ήδη πόσο μακριά έχουμε φτάσει μέσα από αυτές τις υποθέσεις Έχουμε περάσει από την Τζουν Κοφορούτα μέχρι το Daisy's Distraction Από τον Bonebreaker μέχρι τον Βιετναμέζο Χασάπη Και έχουμε βρεθεί μπροστά σε εγκλήματα που πολλές φορές έμοιαζαν να ξεπερνούν τα όρια του τι είναι ικανός να κάνει ο άνθρωπος.
Αλλά όσο περισσότερο ψάχνεις βλέπεις ότι πραγματικά δεν υπάρχει κάποιο τέλος. Κάθε φορά που νομίζεις ότι έχεις ήδη ακούσει το χειρότερο, κάπου υπάρχει μία ιστορία που έχει μείνει λίγο πιο θαμμένη από τις άλλες, που κανείς δεν έχει ακούσει και που ξεπερνάει κάθε ιερό και όσιο. Αν όλα όσα έχετε ακούσει μέχρι σήμερα σας έχουν δημιουργήσει την αίσθηση ότι ξέρετε περίπου μέχρι πού μπορεί να φτάσει η ανθρώπινη αγριότητα Ίσως αυτό το επεισόδιο να σας κάνει να το ξανασκεφτείτε Γιατί ύστερα από 300 επεισόδια θα περίμενε κανείς ότι τίποτα δεν θα μπορούσε πια να μας ευνηδιάσει Ετοιμαστείτε!
και την πέφτεις με τι. Με σκοτσάμι. Είμαστε όλοι δίκαιοι, σε κάποιο τρόπο ή άλλο. Από γνωστά και άγνωστα εγκλήματα, serial killers και άλλοι τες υποθέσεις. Είμαι η Μυρτώ και κάθε εβδομάδα θα βουτάμε στο σκοτάδι του ανθρώπινου μυαλού. Λίγο έξω από το Κέρβιλ στην απομονωμένη περιοχή του Τέξαλ Σιλ Κάουντρι βρισκόταν ένα τεράστιο ράντσο που ανήκει στην οικογένεια Έλεμπραχτ.
Ο Γόλτερ Βέσλι Έλεμπραχτ ο σίνιορ και ο γιος του ο Γόλτερ Τζούνιορ έβγαζαν χρήματα κόβοντας και πουλώντας ξυλία και έφτιαχναν μικρά ξύλινα αντικείμενα που τα πουλούσαν σε κοντινές επιχειρήσεις. Η δουλειά ήταν βαριά και χρειάζονταν συνεχώς εργάτες, μόνο που δεν τους έβρισκαν με τον συνηθισμένο τρόπο. Έψαχναν κυρίως άντρες που βρίσκονταν στον δρόμο, χωρίς σταθερή δουλειά ή χρήματα Και πολλές φορές χωρίς κάποιο συγκεκριμένο μέρος να πάνε Η πρόταση ήταν απλή Δουλειά στο ράντσο, φαγητό και ένα μέρος για να κοιμηθούν Για κάποιον που εκείνη την στιγμή δεν είχε σχεδόν τίποτα, ήταν αρκετό αυτό για να πει ναι Όσοι κατάφεραν αργότερα να φύγουν και να μιλήσουν στις αρχές, περιέγραψαν μια ζωή γεμάτη πίεση, φόβο και βία Αν ήθελαν να φύγουν, δεν μπορούσαν απλώς να μαζέψουν τα πράγματα τους και να εξαφανιστούν Ο Τράβις Μπόιντ κατέθεσε ότι τη νύχτα έδαιναν τους εργάτες με αλυσίδες μέσα στον Αχιρόνα ενώ άλλοι μίλησαν για ξυλοδαρμούς, απειλές και έναν συνεχόμενο φόβο που ήταν πάνω από τα κεφάλια τους.
Στο ράντσο υπήρχαν όπλα, χειροπέδες και αλυσίδες, αλλά και ένα ηλεκτρικό ραβδί για τα βοηδοί, που κανονικά χρησιμοποιείται για να αναγκάζει τα ζώα να κινηθούν προκαλώντας τους ηλεκτρικό σοκ. Εκεί όμως το χρησιμοποιούσαν πάνω στους εργάτες. Όσοι από αυτούς μίλησαν στις αρχές, περιέραψαν ηλεκτροσόκ, ξυλοδαρμούς, εξευτελισμούς και απειλές.
Ένας από τους άντρες είπε ότι τον ανάγκασαν να σταθεί μέσα σε έναν λάκκο που είχε σκάψει ο ίδιος, με μια θήλια γύρω από τον λαιμό του, ενώ ρίχναν νόμισμα, κορώνα ή γράμματα για να αποφασίσουν αν θα τον κρεμάσουν. Και έξω από το ράντσο δεν ήξερε κανείς τι συνέβαινε εκεί μέσα. Τον Φεβρουάριο του 1984 οι Ελεμπράχτ πήγαν στο Σαν Αντώνιο για να βρουν πάλι εργάτες και έξι άντρες δέχτηκαν να τους ακολουθήσουν.
Ανάμεσά τους ο 28χρονος Άνθονι Μπέιτς που εκείνη την περίοδο έψαχνε δουλειά. Ο Άνθονι είχε παρατήσει το σχολείο, είχε πηρετήσει στο στρατό και στους πεζοναύτες και αργότερα είχε φύγει από την Αλαμπάμα πηγαίνοντας μέχρι την Καλιφόρνη και την Αριζόνα. Εκεί παντρεύτηκε όμως ο γάμος του δεν κράτησε. Το 80 είχε αυτοπειροβοληθεί στο κεφάλι με αποτέλεσμα να χάσει το αριστερό του μάτι.
Μετά από αυτόν τον τραυματισμό ο Άνθωνη άλλαξε και δυσκολευόταν να οργανώσει την σκέψη του και να συντονιστεί. Δεν μπορούσε να κρατήσει μια σταθερή δουλειά και άρχισε συχνά να μετακινείται. Το καλοκαίρι του 1983 άφησε στην μητέρα του ένα σημείωμα λέγοντάς της ότι πήγαινε στο Τέξας. Από τότε όμως η μητέρα του δεν είχε ξανά νέα του.
Μήνες αργότερα ο Άνθωνη βρέθηκε στο Σαν Αντώνιο και δέχτηκε να δουλέψει στο ράτσο των Ελερμπράχτ. Εκεί όμως τραυματίστηκε στο πόδι και δεν μπορούσε να ακολουθήσει τον ρυθμό της βαριάς δουλειάς. Κατευθείαν όμως όλοι άρχισαν να ξεσπούν πάνω του. Ο Μάρκ Χάμιλτον, ένας από τους εργάτες, είπε ότι ο Άνθωνι πέρασε 20 ίσως και 30 συνεδρίες βασανισμού.
Καθεμία από τις οποίες κρατούσε έως και τρεις ώρες Το ηλεκτρικό ραβδί που χρησιμοποιούσαν στα ζώα το χρησιμοποιούσαν και πάνω του Ξανά και ξανά σε συνδυασμό μαζί με ξυλοδαρμούς Ο νεαρός Άνθων ήταν ήδη τραυματισμένος και παγιδευμένος σε ένα μέρος όπου οι υπόλοιποι εργάτες φοβόντουσαν ακόμα και να αντιδράσουν. Και κάποια στιγμή κάποιος έβαλε δίπλα τους ένα κασετόφωνο και άρχισε να ηχογραφεί τα βασανιστήρια.
Όταν μία από τις κασέτες αυτές παίχτηκε μετά στην αίθουσα του δικαστηρίου, οι ένορκοι άκουσαν τον Άνθωνη να ουρλιάζει και να ζητάει βοήθεια Ανάμεσα στις κραυγές ακουγόντουσαν βρισχές, γέλια και το επαναλαμβανόμενο ηλεκτρικό βουητό από το ηλεκτρικό ραβδί Σε μία από τις ηχογραφήσεις ένας από τους άνδρες ακούγεται να λέει ότι είχε έρθει η ώρα του ηλεκτροσόκ Ο Ντάριλ Χάνσάκερ ένας από τους εργάτες του Ράντσου αναγνώρισε στις κασέτες την φωνή του Άνθονη, του Βόλτερ Έλεμπραχτ Τζούνιωρ και του Κάλτον Κάλτουελ Παραδέχτηκε ότι είχε πάρει μέρος και ο ίδιος σε πέντε από αυτές τις συνεδρίες βασανισμού Είπε ότι το ηλεκτρικό ραβδί δεν το χρησιμοποιούσαν μόνο στα χέρια ή στα πόδια του Άνθωνη Το έβαζαν ακόμη και μέσα στην άδεια κόνχη του αριστερού ματιού του Εκεί όπου χρόνια πριν το είχε χάσει από τον πυροβολισμό με αποτέλεσμα βόλτερ εύματος να σκορπάνει στο κρανίο του και σε όλο του το σώμα.
Ηλεκτροσόκ και πάλι μαζί με ξυλοδαρμός. Σε μία από τις κασέτες ακουγόταν ο Βόλτερ Τζούνιον να κλωτσάει τον Άντονι με την πότα του στο πίσω μέρος του κεφαλιού. Είχαν χρησιμοποιήσει τόσο πολύ το ηλεκτρικό ραβδί που οι μπαταρίες του άρχισαν να αδειάζουν Σταμάτησαν προσωρινά την ηχογράφηση για να τις αλλάξουν και μόλις έβαλαν καινούργιες συνέχισαν τα βασανιστήρια Ο Χαν Σάκερ συμμετείχε επειδή φοβόταν πως αν αρνιόταν θα γινόταν και ο ίδιος στόχος Τον είχαν δέσει με χειροπέδες σε έναν στήλο και είχε δεχτεί και αυτός ηλεκτροσόκ με το ίδιο ηλεκτρικό ραβδί νωρίτερα.
Παρόμοιη ήταν και η θέση του Κάλτουελ ο οποίος είπε ότι φοβόταν τον Βόλτερ Τζούνιωρ. Ο Άνθωνης συνέχισε να δέχεται ηλεκτροσόκ και ξύλο για ώρες μέχρι που το σώμα του άρχισε να καταραίει. Καθώς η κατάσταση του χειροτέρευε, ο Κάλτουελ τον πλησίασε και τον ζήτησε συγνώμη για όσα του είχε κάνει Ο Άνθωνης σταμάτησε να αναπνέει, ο Κάλτουελ προσπάθησε να τον επαναφέρει, αλλά ήταν ήδη αργά Μόλις κατάλαβαν ότι είχε πεθάνει, άναψαν φωτιά και έκαψαν την σωρό του με ξύλα, παλιά λάστιχα και βενζίνη Προσπαθώντας να καταστρέψουν όσο περισσότερο μπορούσαν το σώμα του Με φτιάρια, μάζεψαν ό,τι είχε απομείνει από τα καμένα Και τα έβαλαν σε ένα βαρέλι, το οποίο φόρτωσαν σε ένα φορτηγό Τα υπολείμματα μεταφέρθηκαν στην συνέχεια σε ένα μεταλλικό δοχείο και πετάχτηκαν στο ποτάμι.
Δεν κατάφεραν όμως να εξαφανίσουν τα πάντα. Όταν οι αρχές έφτασαν στο Ράντσο και άρχισαν τις έρευνες βρήκαν καμένα οστά. Στην αρχή δεν ήταν σαφές αν ήταν ανθρώπινα ή από ζώο Όμως οι εξετάσεις του ιατροδικαστή επιβεβαίωσαν ότι ναι ήταν ανθρώπινα Η πρώτη πραγματική εικόνα για όσο συνέβαιναν στο Ράντσο Έφτασε στις αρχές όταν ο Τράβις Μπόιντ κατάφερε να φύγει και να μιλήσει στην αστυνομία Ο Μπόιντ βρισκόταν στο Ράντσο μαζί με δύο άλλους άντρες τον Ρόμπερτ Μακάφερτι και τον Έντ Μπλάντον.
Όταν οι τρεις τους είπαν ότι ήθελαν να φύγουν, τους έδεσαν από τους αστραγάλους και τους ανάγκασαν να σκάψουν ένα μεγάλο χαντάκι, ενώ γύρω τους βρίσκονταν οπλισμένοι άντρες. Ο Γόλτερ ο μεγαλύτερος τους είπε πως ίσως να μην έφευγαν ποτέ από εκεί, όσο ο γιος του τους χτυπούσε με το ηλεκτρικό ραβδί. Ο Μπόι τότε αναγκάστηκε να σκάψει έναν λάκκο που πίστευε ότι προοριζόταν για τον ίδιο.
Πυροβολούσαν κοντά στα πόδια του, του έκαναν ηλεκτροσόκ και κάποια στιγμή του πέρασαν μία θηλιά από τον λαιμό, λέγοντάς του ότι η ζωή του θα κρινόταν από το στρίψιμο ενός νομίσματος. Τον περιέλουσαν με ένα υγρό που του είπαν πως ήταν ανθρώπινο αίμα και τον ανάγκασαν να γράψει σημείωμα αυτοκτονίας ώστε ο θάνατός του να φανεί σαν αυτοκτονία Τελικά κατάφερε να ξεφύγει και να πάει στην αστυνομία Στις 6 Απριλίου του 1984 οι αστυνομικοί μπήκαν με ένταλμα έρευνα στο Ράντσο Βρήκαν έξι άντρες που είπαν ότι τους κρατούσαν παρά τη θέλησή τους Ότι τους βασάνιζαν και ότι τους έδαιναν με αλυσίδες τη νύχτα για να μην μπορούν να φύγουν Βρήκαν όπλα, χειροπέδες, αλυσίδες, το ηλεκτρικό ραβδί και 18 κασέτες ήχου Τα οστά που βρέθηκαν επιβεβαιώθηκαν πως ήταν ανθρώπινα και οι αρχές πίστευαν ότι ανήκαν στον Άνθονη.
Πατέρας και γιος και ο Τζόις Έλεμπραχτ συνελήφθησαν και αρχικά κατηγορήθηκαν για απαγωγή. Τον Ιούνιο του 1984 κατηγορήθηκαν και άλλα πρόσωπα που συνδέονταν με τον Ράντσο και ο Κάρτον Κάλτουελ. Δύο χρόνια μετά ξεκίνησε η δίκη και κατέθεσαν και άνθρωποι που είχαν ζήσει στο Ράντσο. Η Σέρι Χάμιλτον κατέθεσε ότι ο Γουόλτερ ο μεγαλύτερος την είχε δέσει με χειροπέδες στο κρεβάτι και την είχε χτυπήσει επανειλημμένα με το ηλεκτρικό ραβδί.
Ένας άλλος άντρας, ο Μάρσαλ Βον Σκόικ, περέγραψε μια σκηνή με τρεις άντρες δεμένους από τους αστραγάλους να σκάβουν έναν λάκκο που πίστευαν ότι θα γινόταν ο τάφος τους ενώ γύρω τους έπεφταν πυροβολισμοί και από ένα κασετόφωνο έπαιζε το «Jailhouse Rock» του Elvis Presley Στην δικαστική αίθουσα παίχτηκαν και οι κασέτες του Άνθωνη Οι ένορκοι άκουσαν τις απελπισμένες κραυγές του Τα γέλια των αντρών που βρίσκονταν γύρω του Και τον ήχο από το ηλεκτρικό ραβδί Ενώ οι μάρτυρες αναγνώρισαν στις ηχογραφήσεις ποιοι ακριβώς είχαν πάρει μέρος στα βασανιστήρια Ο Κάλντουελ παραδέχτηκε ότι είχε συμμετάσχει στα βασανιστήρια του Άνθωνη και ότι μετά τον θάνατο του βοήθησε στην κάψη της ορού και στην απομάκρυση των υπολοιμμάτων.
Είπε όμως ότι φοβόταν τον Βόλτερ Τζούνιορ και πίστευε πως αν αρνιόταν να συμμετάσχει θα σκότωναν τον ίδιο. Μετά από εννέα εβδομάδες κρίθηκαν όλοι ένοχοι για συμμετοχή σε οργανωμένη εγκληματική δραστηριότητα και για την δολοφονία του Άνθωνη Ο Βόλτερ Τζούνιουρ καταδικάστηκε σε 15 χρόνια φυλάκιση και ο Κάρτον Κάλτουελ σε 14 Στον Βόλτερ Σίνιωρ στην φυλακή επιβλήθηκαν 7 χρόνια επιτήρησης με την προειδοποίηση ότι αν παραβίαζει τους όρους θα εξέτει επειδή 5 ετών Όμως ο Βόλτερ ο Τζούνιωρ παρέμενε ελεύθερος όσο προχωρούσαν οι εφέσεις του και ο Κάλτουελ που είχε ήδη περάσει 3 χρόνια στην φυλακή πριν από την δίκη αποφυλακίστηκε αργότερα με όρους.
Η μητέρα του Άνθωνη κατέθεσε αγωγή για τον θάνατο του γιού της και το 1989 κατέληξε σε συμβιβασμό με την οικογένεια Ελεμπράχτ και στο πλαίσιο της συμφωνίας απέκτησε σχεδόν το μισοράντσο. Με τα χρόνια το ράντσο αυτό άλλαξε χέρια και τμήματα του πουλήθηκαν. Ο Βόλτερ Σίνιωρ πέθανε το 2003 και ο Βόλτερ Τζούνιωρ το 2017. Το Texas Slave Ranch, όπως ονομάστηκε, έγινε γνωστός ένα μέρος όπου άντρες που απλά ψάχναν για δουλειά, παγιδεύτηκαν, αλυσοδέθηκαν και βασανίστηκαν μέχρι θανάτου.
Όπως ο Anthony Bates που δεν κατάφερε ποτέ να φύγει από εκεί Τον Σεπτέμβριο του 1996 στο Χόθρον της Καλιφόρνια Ο Anthony Guest έκανε παρέα με μια ομάδα ανθρώπων που έκαναν χρήση μεθαμφεταμίνης Με αρκετούς από αυτούς είχε ανοιχτές διαφορές. Ανάμεσά τους ήταν ο Σπένσερ Μπράζουρ, ο Μπίλι Ντέιβις, η Σάντρα Τζόνσον και η Σόνια Ροντρίγκες.
Η Σάντρα είπε ότι ο Άνθονη την είχε πλησιάσει ερωτικά, χωρίς η ίδια να ανταποκριθεί. Στη συνέχεια όμως είπε ότι ο Άνθονη άρεσε να την παρακολουθεί. Είχε αναφέρει ακόμα ένα περιστατικό στο οποίο της είχε πετάξει έναν παγοκόφτη Ο Άνθωνη από την άλλη την κατηγορούσε ότι συνεχώς προσπαθούσε να στρέψει τους άλλους εναντίον του Για ένα διάστημα ο Άνθωνη έμενε στο σπίτι του Μπίλι Ντέιβις Ο Μπίλι είπε ότι από τότε άρχισαν να λείπουν διάφορα πράγματα από το σπίτι Αναμεσά τους και αντικείμενα του Σπένσερ Όσο περνούσε ο καιρός Οι συγκρούσεις με τον Άνθωνη πλήθαιναν Και τον Αύγουστο ο κόμπος είχε φτάσει στο χτένι Οι Τζόνσον, ο Ντέιβις και ο Μπρέζουρ άρχισαν να συζητούν Τι θα μπορούσαν να κάνουν μαζί του Και αρχικά σκέφτηκαν τον ξυλοκοπήσουν Όταν η Τζόνσον μίλησε με έναν άλλο της παρέας, τον Σκοτ Σκρόσμπι, έμαθε ότι και αυτός είχε προβλήματα με τον Άνθονη Τότε ο Σκοτ πρότεινε να του στήσουν μια παγίδα Με το πρόσχημα μιας συμφωνίας για ναρκωτικά θα έπειθαν τον Άνθονη να τους ακολουθήσει και θα τον οδηγούσαν στον Μπρέζου και στον Ντέιβις
Ο αφιλής Άνθωνη δέχτηκε να πάει. Πιστεύω της ότι πράγματι επρόκειτο για αγοραπολισία. Η Σάντρα οδηγούσε και ο Άνθωνη ήταν στο πίσω κάθισμα, μέχρι που σταμάτησαν σε ένα πάρκινγκ λίγα χιλιόμετρα πριν από το σπίτι του Μπίλι. Εκεί η Σάντρα τηλεφώνησε στον Μπρέιζορ από έναν θάλαμο και περίμενε. Πέντε λεπτά μετά οι δύο άντρες εμφανίστηκαν Με το που ο Μπρέζουρ μπήκε στο αυτοκίνητο και κάθεσε στην θέση του συνοδηγού Έβγαλε όπλο και σημάδεψε τον Άνθονη Του είπε να γυρίσει πλάτη και όσο ο Άνθονη προσπαθούσε να καταλάβει τι συνέβαινε Του έδεσαν τα χέρια με πλαστικά tire-ups Μόλις μπήκαν στο σπίτι του Μπίλι πήγαν τον Άνθωνη στο πίσω μέρος του σπιτιού Σε ένα σκοτεινό δωμάτιο που αποκαλούσαν Red Room Δηλαδή κόκκινο δωμάτιο από το κόκκινο χαλί που κάλυπτε το πάτωμα Άναψαν τα φώτα και τότε αποκαλύφθηκε στη μέση του δωματίου μια αυτοσχέδια κατασκευή που έμοιαζε με ηλεκτρική καρέκλα.
Και πάνω σε αυτή έδεσαν τον Άνθονη. Η Σάντρα εντωμεταξύ είχε φύγει για λίγο από το σπίτι. Η Σόνια την πήρε αμέσως τηλέφωνο και την παρακάλεσε να επιστρέψει για να την πάρει, λέγοντάς της μόνο ότι οι άντρες της παρέας είχαν ξεφύγει. Μόλις η Σάντρα επέστρεψε πλεί στο κόκκινο δωμάτιο αλλά δεν μπήκε αμέσως Κοντοστάθηκε στην πόρτα και τότε άκουσε ένα δυνατό ηλεκτρικό βουητό να έρχεται από μέσα Και αμέσως μετά βογγητά Για ώρες ολόκληρες ο Άνθωνη παρέμενε δεμένος πάνω στην καρέκλα με τα χέρια και τα πόδια κινητοποιημένα και με το στόμα του φημωμένο με μονοτική ταινία.
Ο Σπένσερ στεκόταν μπροστά του με μια μεταλλική ράβδο στο χέρι του συνδεδεμένη με μπαταρή αυτοκίνητου. Κάθε φορά που τον ακουμπούσε με την ράβδο το σώμα του Άνθωνη σπαρταρούσε από το ηλεκτρικό σοκ. Η μύτη του εμοραγούσε, το μέτωπό του είχε γεμίσει μεγάλα εξογκώματα και σε όλο το σώμα του είχαν εμφανιστεί κόκκινα σημάδια.
Ο νεαρός άντρας έκλαιγε από τον πόνο, όσο μέσα στο δωμάτιο απλωνόταν η μυρωδιά καμένου δέρματος. Οι δύο γυναίκες δεν άντεξαν και πήγαν σε ένα διπλανό δωμάτιο κλείνοντας τα αυτιά τους. Τίποτε όμως δεν μπορούσε να καλύψει το βούητο του ηλεκτρικού ρεύματος, τις φωνές των αντρών και τις κραυγές αγωνίες του Άνθωνη. Και δεν ήταν μόνο το ηλεκτρικό ραβδί.
Τον έκαψαν με φλόγιστρο, του έβαλαν σπασμένα κομμάτια γυαλιού μέσα στο στόμα και το έκλεισαν με ταινία. Έβαλαν ισχυρή κόλλα σε μάτια και στόμα και χρησιμοποίησαν ακόμα και συραπτικό στα αυτιά του Και όλα αυτά συνεχίζονταν για πέντε ώρες Από το διπλανό δωμάτιο η Σάντρα άκουσε τον Μπρέζουρ να ζητάει σακούλες σκουπιδιών και έναν μεγάλο κάδο Λίγο μετά ακούστηκε το θρόισμα από τις σακούλες που άνοιγαν Δυνατά χτυπήματα και ανάμεσά τους τα βογγητά του Άνθονη Ύστερα άκουσαν το φοροτυγό του Μπρέζου να παίρνει μπροστά και να απομακρύνεται Και ξαφνικά ησυχία Οι δύο γυναίκες βγήκαν δειλά από το διπλανό δωμάτιο και μπήκαν στο Red Room Ήταν άδειο Οι άντρες είχαν πάρει μαζί τους τον Άνθωνη, την αυτοσχέδια ηλεκτρική καρέκλα, την μπαταρία και τον υπόλοιπο εξοπλισμό που είχαν χρησιμοποιήσει στα βασανιστήρια.
Ο προορισμός τους ήταν το Hungry Valley, μία εντελώς απομονωμένη περιοχή, γιατί ακόμη δεν είχαν τελειώσει μαζί του. Όταν έφτασαν πέταξαν τον Άνθονη στο έδαφος και τον περιέλουσαν με βενζίνη Επειδή όμως δεν είχαν μαζί τους σαν απτήρα είχαν μια φωτοβολίδα Ο Μπρέζουρ την πήρε την άναψε και την χρησιμοποίησε για να βάλει φωτιά στον Άνθονη Οι φλόγοι στήληξαν το σώμα του αμέσως και μέσα σε λίγα δευτερόλεπτα είχαν καταπιεί όλο του το σώμα και απλώθηκαν και στον θάμνο που ήταν δίπλα του.
Και ενώ Άνθωνη κεγόταν ζωντανός, οι άντρες μπήκαν ξανά στο όχημα και έφυγαν, αφήνοντας τον μόνο του μέσα στην ερημιά. Η σωρός του Άνθωνη τελικά βρέθηκε στις 13 Σεπτεμβρίου του 1996 κάτω από τον μισοκαμένο θάμνο, εκεί που τον είχαν αφήσει. Η φωτιά είχε καταστρέψει σχεδόν ολόκληρο το σώμα του. Είχε εγκάβματα τρίτου και τέταρτου βαθμού και σε ορισμένα σημεία η θερμότητα είχε μαυρίσει και ανοίξει την σάρκα.
Το στόμα του είχε καεί τόσο πολύ ώστε είχε μομιοποιηθεί, ενώ στα πόδια του υπέρχαν και τραύματα από ζώα που είχαν φάει την σάρκα του. Η καταστροφή ήταν τόσο μεγάλη που ο ιατροδικαστής δεν μπόρεσε με βεβαιότητα να προσδιορίσει τι ακριβώς είχε σκοτώσει τον Άνθωνη. Στους αεραγωγούς του βρέθηκε εθάλη που σημαίνει ότι ο Άνθωνη ήταν ακόμα ζωντανός όταν οι φλόγες τύλιξαν το σώμα του.
Κοντά στη σωρό του βρέθηκε η φωτοβολίδα, κομμάτια απολυωμένα πλαστικά tire-ups, μονοτική ταινία και μία μισοκαμένη πτυσσόμενη καρέκλα. Βρέθηκαν επίσης σειραπτικά ενώ στο πρόσωπό του δίπλα μία μεταλλική πλάκα μαγνησίου Οι ακτινογραφίες έδειξαν σειραπτικά σύρματα ακόμα και μέσα στο κεφάλι του Ενώ στο στόμα του βρέθηκαν κομμάτια γυαλί Λίγο πιο πέρα οι αρχές βρήκαν και τον μεγάλο σάκο σκουπιδιών Με μία σακούλα με το αίμα του Άνθωνη ενώ πάνω στα πλαστικά tie wraps βρέθηκε ανθρώπινος ιστός.
Τίποτε όμως δεν μένει για πάντα κρυφό. Ο Μπρέζουρ και ο Ντέιβις δεν μπορούσαν να κρατήσουν το στόμα τους κλειστό για όσα είχαν κάνει στον Άνθωνη. Είχαν ήδη φλιαρίσει σε διάφορους φίλους τους για εκείνη τη νύχτα με ανατριχιαστικές λεπτομέρειες και αυτή η φλιαρία τους ήταν που τελικά τους πρόδωσε. Έτσι μέσα σε λίγες μέρες συνελήφθησαν και κατηγορήθηκαν για την απαγωγή, τα βασανιστήρια και την δολοφονία του Άνθονη Γκέστ.
Κατηγορίες αντιμετώπισε και η Σάντρα για την δική της συμμετοχή. Ο Μπρέζουρ ακόμα και μέσα από την φυλακή προσπαθούσε να τρομοκρατήσει ανθρώπους για να μην καταθέσουν εναντίον του. Έφτασε στο σημείο να μιλάει για μάρτυρες που έπρεπε να εξαφανιστούν σε εισαγωγικά πρώτου προλάβου να πάνε στο δικαστήριο. Πρώτα έγινε η δίκη του Σπέντζερ Μπρέζουρ και τον Ιούλου του 1998 κρύθηκε ένοχος.
Για την δολοφονία πρώτου βαθμού, την απαγωγή τα βασανιστήρια και μαζί με άλλα αδικήματα. Καταδικάστηκε σε θάνατο και μεταφέρθηκε στην πτερίγα των θανατοποιητών του Σαν Κουέντιν Ο Μπίλι Ντέιβις το 1999 κρίθηκε ένοχος για δολοφονία πρώτου βαθμού και απαγωγή και καταδικάστηκε σε εισόβια χωρίς αποφυλάκηση Ανάμεσα σε αυτούς που συμμετείχαν ήταν και ο Μάθιου Όρμσπι, ο οποίος ήταν τότε μόλις 16 ετών Δεν ήταν στο σπίτι από την αρχή, όταν έφτασε τα βασανιστήρια είχαν ήδη ξεκινήσει Συμμετείχε και αυτός στον ξυλοδαρμό του Άνθωνη ενώ αργότερα βοήθησε να τον βάλει μέσα στον κάδο για να τον πάνε στην κοιλάδα Δικάστηκε ως ενήλικας και το 2000 κρίθηκε και αυτός ένοχος για δολοφονία και απαγωγή όχι όμως για βασανιστήρια και η ποινή που το επιβλήθηκε ήταν από 25 χρόνια έως η Σόβια.
Η Σάντρα από την άλλη είχε διαφορετική κατάληξη. Παραδέχτηκε την ενοχή της και κατέθεσε εναντίον των υπολείπων με αντάλλαγμα αναστολή και ποινή φυλάκισης που δεν θα ξεπερνούσε τον έναν χρόνο. Ο Σπένσερ προσπαθούσε για χρόνια να ανατρέψει την θανατική του καταδίκη. Η υπόθεσή του έφρασαν μέχρι το ανώτατο δικαστήριο της Καλιφόρνια, όμως δεν κατάφερε να αλλάξει τίποτα.
Ύστερα από 20 χρόνια στην πτέρυγα των θανοτοποιητών, το Νοέμβρη του 19 βρέθηκε στο κελί του χωρίς τις αισθήσεις του. Και λίγο αργότερα διαπιστώθηκε ο θάνατός του από φυσικά αίτια. Ο Άνθωνη όμως δεν είχε αυτή την πολυτέλεια. Ξεψύχησε ύστερα από ώρες βασανιστηρίων και όσο το σώμα του κεγόταν στην ερημιά της Hungry Valley Η 18χρονη Άντζελα Πίερς ζούσε στο Λίτς της Αγγλίας και εκείνο το διάστημα περούσε μια πολύ δύσκολη περίοδο Αντιμετώπισε σοβαρά προβλήματα ψυχικής υγείας, έπασχε από σχιζοφρένεια και δεν έπαιρνε κανονικά την φαρμακευτική της αγωγή.
Μια μέρα μια παρέα νεαρών την πρόσεξε στον δρόμο. Τα χρυσά κοσμήματα που φορούσε η Άντζελα τους τράβηξαν την προσοχή. Ήταν οι αδερφές Κλέαρ και Μίνα Λατίφ, η Νολίν Χάρκερ, ο Μάρκ Φράνκομ και ο Κρίστοφερ Μπέβης οι οποίοι της πρότειναν να πάνε μαζί στο διαμέρισμα της Κλέαρ για να πιούν και να καπνίσουν Η Άντζελα δέχτηκε, τους ακολούθησε Στην αρχή όλα ήταν ήρεμα, όμως το κλίμα άλλαξε γρήγορα Η Νολίν είπε ξαφνικά στους υπόλοιπους ότι ήθελε τα κοσμήματα της Άντζελα Και άρχισε να την χτυπάει Ολόκληρη η παρέα χτύπουσε την Άντζελα με γροθιές και κλωτσιές Και κάποια στιγμή την χτύπησαν στο πρόσωπο με ένα ηλεκτρικό σίδωρο Τα μάτια της πρίστηκαν τόσο πολύ που δεν μπορούσε πια να δει Οι τις επόμενες έξι ημέρες έμεινε παγιδευμένοι μέσα στο διαμέρισμα όσο το ξύλο και η βία είχαν ενταθεί.
Ζήτησε λίγο νερό αλλά η Νολίν της έδωσε να πιει απολυμαντικό. Τη χτύπησαν στο κεφάλι με στέκες μπιλιάρδου ενώ η Χάρκερ και η Μίνα έσβηναν τσιγάρα πάνω στο πρόσωπό της. Άλλες φορές την έριχναν πίσω από τον καναπέ και συνέχιζαν να την χτυπούν και να την ποδοπατούν όσο βρισκόταν στο πάτωμα. Μέσα σε όλα αυτά η Χάρκερ πήρε μια λακ μαλλιών, ψέκασε προς το μέρος της Άντζελα και άναψε τον αναπτύρα της, με αποτέλεσμα τα μαλλιά της και το κρανίο της να πάρουν φωτιά, όχι μία αλλά πέντε φορές.
Ο Μάρκ την άρπαξε από τα πόδια της όσο εκείνη προσπαθούσε να σταθεί όρθια και την έριξε στο πάτωμα. Μόλις έπεσε, την κλώτσισε στο κεφάλι και στην συνέχεια ούρισε πάνω της, όσο οι υπόλοιποι γελούσαν. Κάποια από αυτές τις μέρες η αστυνομία πέρασε από το διαμέρισμα για μία εντελώς άσχετη υπόθεση. Η Άντζελα όμως βρισκόταν εκεί, κρυμμένη, αλλά οι αστυνομικοί δεν την είδαν και έφυγαν χωρίς να καταλάβουν τι συνέβαινε εκεί μέσα.
Την Κυριακή του Πάσχα, αφού την ξελοκοπούσαν όλη την ημέρα, την κλείδωσαν σε ένα ντουλάπι της κουζίνας. Την ίδια στιγμή όμως η μητέρα της Άντζελα, η Αιρίν, μαζί με τον πατριώτης τον Στίβεν γύριζαν στους δρόμους του Λίτς Χτυπούσαν πόρτες ψάχνοντας οποιοδήποτε ίχνος της Χωρίς να το ξέρουν έφτασαν να ψάχνουν μόλις δύο στενά μακριά από το σπίτι όπου κρατούσαν την κόρη τους Οι μέρες περνούσαν, τα βασανιστήρια χειροτέρευαν, συνεχόμενοι ξυλοδαρμοί, εγκάβματα, εξευτελισμοί, ενώ η Άντσελα περνούσε μέρες κλειδωμένη στον τουλάπι της κουζίνας.
Η Μέινα της έκοψε τα μαλλιά γουλή και η Νολίν πέρασε μια πλαστική σακούλα πάνω από το κεφάλι της, σφίγγοντας μια ζώνη γύρω από τον λαιμό της. Η δεκαοκτάχρονη κοπέλα άφησε την τελευταία της πνοή κλειδωμένη μέσα στο ντουλάπι, προσπαθώντας αγωνιωδώς να πάρει ανάσα και γραντσουνώντας το ξύλινο ντουλάπι σε μία απέλπιδη προσπάθεια να ελευθερωθεί.
Όταν ξεψύχησε ο Μάρκ και ο Κρίστοφερ τύλιξαν το σώμα της σε ένα χαλί και το πήγαν σε ένα παλιό νεκροταφείο Έσκαψαν έναν ρηχό τάφο και προσπάθησαν να την θάψουν όσο πιο γρήγορα μπορούσαν Όμως ο τάφος ήταν τόσο μικρός που το σώμα της δεν χορούσε εύκολα Πέταξαν το χαλί και άρεσαν με τα πόδια τους να πατάνε δυνατά πάνω της Πιέζοντας το σώμα της με δύναμη προς τα κάτω για να καταφέρουν να το σφινώσουν κάπως μέσα Κάτω από τα πόδια τους ακούγονταν τα οστά της Άντζελα να σπάνε Όσα τουλάχιστον είχαν μείνει άθικτα Η νεαρή Άντζελα έμεινε εκεί θαμμένη για μέρες την ώρα που η οικογένειά της την έψαχνε αγωνιωδώς.
Τελικά η Φρίκη μαθαίφθηκε όταν ο ίδιος ο Φράνκομ μίλησε σε έναν ταξιτζή και του είπε ότι μια ξανθιά κοπέλα που λεγόταν Άντζελα είχε δολοφονηθεί και είχε θαυτεί κάπου εκεί κοντά. Ελά όμως που ο ταξιτζής γνώριζε τον σύντροφο της Άντζελα και ήξερε ότι την έψαχναν οπότε πήγε κατευθείαν στην αστυνομία. Οι αστυνομικοί κατέκλυσαν το παλιό νεκροταφείο και βρήκαν την σωρό της μέσα στον ρηχό τάφο με την ζώνη δεμένη ακόμη γύρω από τον λαιμό της.
Η δίκη κράτησε πέντε εβδομάδες και στο τέλος όλοι κρίθηκαν ένοχοι. Η Κλέρε Λατίφ και ο Μάρκ Φράνκομ καταδικάστηκαν σε ισόβια, ενώ η Μίνα Λατίφ, η Νολίν Χάρκερ και ο Κρίστοφιρ Μπίβις που ήταν ανήλικοι όταν έγινε το έγκλημα τέθηκαν υποκράτηση με το καθεστώς που ίσχυε τότε στην Βρετανία για ανήλικους καταδικασμένους για φόνο.
Για την οικογένεια της Άντζελα όμως ο Εφιάλτης δεν σταμάτησε. Δεν ήξεραν ότι η κόρη τους ήταν τόσο κοντά και η μητέρα της δεν το ξεπέρασε ποτέ. Ο δεκατατράχρονος Άνταμ Μόρελ ζούσε στο Λάφμπορο της Αγγλίας και ήταν ένα ζωηρό ομιλητικό παιδί με μεγάλη αγάπη για το ρέστλινγκ. Στο σχολείο τα πράγματα δεν πήγαιναν καλά και είχε αποβληθεί αρκετές φορές, όμως το τελευταίο διάστημα πήγαινε σε ένα κέντρο υποστήριξης μαθητών, όπου είχε αρχίσει να κάνει μεγάλη πρόοδο.
Την περίοδο εκείνη έκανε παρέα με μεγαλύτερούς του, όπως ο Μάθιου Βέλς, η Σάρα Μόρις, ο Ντάινιελ Μπίξ και ο Νέιδαν Παρνέτ. Ο Άνταν περνούσε πολύ χρόνο μαζί τους και λίγες μέρες πριν τα τραγικά γεγονότα τηλεφώνησε στον πατέρα του και του είπε ότι θα έμενε το βράδυ με φίλους. Και αυτή ήταν η τελευταία φορά που η οικογένειά του άκουσε την φωνή του.
14 Νοεμβρίου του 2002 το βράδυ η παρέα είχε μαζευτεί σε ένα σπίτι στην οδό Χέιβλοκτ. Οι ίδιοι έπαιρναν αλκοόλ, κάπνισαν κάναβι και είχαν πάρει έκσταση. Τότε ο Άνταμ άρχισε να παραπονιέται για την κοπέλα του. Και σαν να μην έφτανε αυτό, είπε στους υπόλοιπους ότι θα τους κατέδιδε στην αστυνομία για χρήση ναρκωτικών. Ο Μάθιου ήταν ο πρώτος που του όρμηξε.
Μέσα σε δευτερόλεπτα ο Άνταμ βρέθηκε στο πάτωμα Κουλουριασμένος να δέχεται γροθιές και κλωτσιές από όλη την παρέα Με δάκρυα στα μάτια του όσο τους σηκέτευε να σταματήσουν Η Σάρα τον κλωτσούσε στο κεφάλι, στο πρόσωπο, στήθος και πόδια Και μέσα στις επόμενες ώρες ο Άνταμ είχε ξυλοκοπηθεί τόσο πολύ που οι υπόλοιποι της παρέας δεν μπορούσαν να τον αναγνωρίσουν.
Και ένας μάλιστα είπε ότι το πρόσωπό του έμοιαζε με εξωγήινου. Το μικροκαρμωμένο σώμα του ήταν πλέον καταρακωμένο από το ξύλο, με τον ιατροδικαστή αργότερα να καταγράφει 298 διαφορετικά τραύματα. Ο Άνταμ όμως εξακολουθούσε να είναι ζωντανός. Τότε ο Νέιθαν πήρε μια κατσαρόλα με βραστό νερό, έριξε μέσα ζάχαρη και ανακάτεψε μέχρι να γίνει ένα κολόδες σιρόπι.
και το έριξε γελώντας πάνω στο διαλυμένο σώμα του νεαρού, προκαλώντας του σοβαρά γκάβματα πάνω στα ήδη υπάρχοντα τραύματά του. Το σπίτι μετατράπηκε σε θάλαμο βασανιστηρίων. Ο Άνταμ δεχόταν το ένα χτύπημα μετά το άλλο, χωρίς να μπορεί να αμυνθεί ή να ζητήσει βοήθεια. Η παρέα έβαζε πρόκλες στην γλώσσα του. Τον χαράκοναν με φαλτσέτες, του έκοβαν τα ακροδάχτυλα και του έριχναν αλάτι στις πληγές.
Και τότε ο Νέιθαν και ο Ντάνιελ αποφάσισαν να παίξουν το γνωστό σε όλους μας πέτρα-ψαλίδι χαρτί για να αποφασίσουν ποιος από τους δύο θα σκότωνε τον Άνταμ. Χρησιμοποίησαν ένα αθώο παιδικό παιχνίδι για να πάρουν μία απόφαση που αφορούσε την ζωή ενός 14χρονου παιδιού. Ο Νέιθαν κέρδισε το παιχνίδι και ανακοίνωσε στους υπόλοιπους ότι θα στραγγάλισε τον Άνταμ.
Ο δεκατετράχρονος με όση δύναμη του είχε απομείνει προσπάθησε να σηρθεί προς την πόρτα φωνάζοντας όσο μπορούσε για βοήθεια και παρακαλώντας τους να τον αφήσουν να φύγει. Η Σάρα όμως ανέβασε την μουσική για να καλύψει τις φωνές του Ο Νέιθαν γελώντας τον άρπαξε, τον πέταξε με δύναμη στα πόδια του τραπεζιού και άρχισε να τον στραγγαλίζει Όταν όλα τελείωσαν μετέφεραν το άψυχο σώμα του στην πανιέρα Ο Νέιθαν τότε μάχησε χρησιμοποιώντας δύο πριόνια, όσο η μουσική συνέχιζε να πέσει δυνατά για να καλύβει τον θόρυβο.
Στην συνέχεια έβαλαν τα κομμάτια του σώματός του σε μαύρες πλαστικές σακούλες. Τις έκλεισαν με ταινία και τις μετέφεραν σε διαφορετικά σημεία του Λαφμπορού. Μέρες μετά, μία παρέα που περπατούσε δίπλα στο κανάλι Grand Union είδε μία μαύρη σακούλα τυλιγμένη με ασημή ταινία να επιπλέει στο νερό Από περιέργεια προσπάθησαν να την φέρνουν στην όχθη με ένα μεγάλο κλαδί και όταν κατάφεραν να την τραβήξουν έξω είδαν μέσα από ένα σκίσιμο να προεξέχουν ανθρώπινα δάχτυλα γιατί η σακούλα περιείχε ένα κομμένο χέρι.
Σε ένα άλλο σημείο του καναλιού βρέθηκαν τα πόδια του Άνταμ σε μια δεύτερη πλαστική σακούλα ενώ κοντά σε έναν υποσταθμό ηλεκτρισμού βρέθηκε άλλη μία με τα ρούχα του. Το κεφάλι του ήταν αυτό που βρέθηκε τελευταίο στο πυνθμένα του καναλιού από δίτες της αστυνομίας. Η αστυνομία δεν άρχισε να φτάσει στους τέσσερις που βρίσκονταν μαζί με τον Άνταμ.
Το πρόβλημα όμως ήταν ότι ο καθένας τους έδινε την δική του εκδοχή. Ο Μάθιου και η Σάρα παραδέχτηκαν ότι είχαν πάρει μέρος στους ξυλοδαρμούς. Ο Νέιθαν ομολόγησε ότι εκείνος σκότωσε τον Άνταμ ενώ από την άλλη ο Ντάνιελ το έπαιζε αθώα περιστερά. Στο δικαστήριο εντωμεταξύ επικράτησε το απόλυτο χάος Ο ένας κατηγορούσε τον άλλον Ο άλλος αρνιόταν τα πάντα Και όλοι προσπαθούσαν να περιορίσουν όσο μπορούν την δική τους ευθύνη Παραδέχτηκαν ότι όλοι ήταν βίαιοι με τον Άνταμ Όμως όταν η συζήτηση έφτασε στην θελοφωνία του Ο ένας έρθε να δείχνει τον άλλον με το δάχτυλό του Στο τέλος ο Μάθιου Βέλς κρίθηκε ένοχος για την δολοφονία του Άνταμ Η Σαραμόρης καταδικάστηκε τη συμμετοχή της αλλά οθωώθηκε για την δολοφονία Ενώ ο Ντάνιελ οθωώθηκε και για την δολοφονία και για τα βασανιστήρια Από την άλλη ο Νέιθαν Μπαρνέτ δήλωσε ένοχος για ανθρωποκτονία λόγω μειωμένου καταλογισμού Το μόνο πράγμα το οποίο παραδέχτηκαν όλοι ήταν ότι προσπάθησαν να εξαφανίσουν τα ίχνη για να μην μάθει κανείς τι είχε συμβεί.
Ο Μάθιου καταδικάστηκε σε εισόβια με σύσταση να εκτίσει τουλάχιστον 20 χρόνια πριν εξεταστεί για αποφυλάκηση. Η Σάντρα καταδικάστηκε σε 4 χρόνια. Ο Νέιθαν διατάχτηκε να παραμείνει επαόριστον σε ασφαλή ψυχιατρική δομή ενώ ο Ντάνιελ καταδικάστηκε σε δυόμιση χρόνια φυλάξης για συνομωσία με σκοπό την παρεμπόδιση της δικαιοσύνης Η μητέρα του Άνταμ, η Ντών, περιέγραψε όσα ακολούθησαν σαν μια ζωντανή κόλαση Ο Άνταμ ήταν στο μυαλό της κάθε μέρα και προσπαθώντας να βρει έναν τρόπο για να βγει κάτι καλό μέσα από τον θάνατό του, ζήτησε από την κοινότητα του Λαφμπορο να φτιάξουν έναν χώρο για νέους στη μνήμη του.
Ένα από τα άτομα αυτά ήταν ο Στουν Τάνιελς, ο οποίος είχε αρχίσει να πιστεύει ότι ο Κόρη προσπαθούσε να τον μπλέξει με την αστυνομία σε μια υπόθεση ναρκωτικών. Όσο περνούσε ο καιρός, οι υποψίες του μεγάλωναν και συχνά πιάνονταν στα χέρια. Οι Ιουλιάνα μαζί με τον Κόρη πήγαν σε ένα διαμέρισμα στο Κίνγκστον νότια του Μπρισμπέιν εκεί όπου ήταν και οι υπόλοιποι της παρέας Εκεί ο Ντάνιελς άρχισε πάλι να τσακώνεται με τον Κόρη κατηγορώντας τον για προδοσία και η λογομαχία τους εξελίχθηκε σε έντονο καυγά Μόλις έπεσαν οι πρώτες γροθιές η Ιουλιάνα έτρεξε να βοηθήσει Βρέθηκε όμως και αυτή μπλεγμένη Η κατάσταση ξέφυγε και κατάλαβαν αμέσως πως είχαν πέσει σε παγίδα Οι τείχοι του διαμερίσματος έκλειναν τριγύρω τους Και έγινε ένας χώρος από τον οποίο δεν μπορούσαν να φύγουν Η παρέα τους ακυνητοποίησε, τους έδεσε με ταινία και πλαστικά tie-raps και συνέχιζαν τους χτυπάει, ενώ γύρω τους οι φωνές, οι ερωτήσεις και οι κατηγορίες δεν σταματούσαν ούτε στιγμή.
Κάθε λεπτό που περνούσε γινόταν όλο και πιο ξεκάθαρο ότι ίσως αυτό θα ήταν το τέλος τους. Ξαφνικά έφεραν μέσα μια μεγάλη μεταλλική εργαλειοθήκη σχεδόν δύο μέτρα σε μήκος Έδεσαν τον Κόρ και την Ιουλιάνα πιο σφιχτά και τους ανάγκασαν υπό απειλή όπλου να μπουν μέσα Το κουτί ήταν τόσο στενό και τόσο κλειστοφοβικό που με τα βίας μπορούσαν να κουνηθούν Τα σώματά τους στριμώχτηκαν το ένα δίπλα στο άλλο και μόλις μπήκαν και οι δύο το βαρύ μεταλλικό καπάκι έκλεισε με θόρυβο από πάνω τους.
Ήταν κλεισμένοι μέσα στο σκοτάδι με ελάχιστο χώρο και σχεδόν καθόλου τρόπο να κουνηθούν. Μέσα από την εργαλειοθήκη ακούγονταν οι φωνές τους και τα χτυπήματά τους πάνω στο μέταλλο Όσο ο κόρη και η Ουλιάνα τους σηκέτευαν απεγνωσμένα να ανοίξουν το καπάκι Κάποια στιγμή η Ουλιάνα κατάφερε να σηκώσει το καπάκι και να βγει από την εργαλειοθήκη Για λίγες μόνο στιγμές πίστεψε πως ίσως είχε σωθεί Δεν πρόλαβε όμως να κάνει ούτε δύο βήματα Την έπιασαν αμέσως, την ακινητοποίησαν και την έκλεισαν ξανά μέσα μαζί με τον κόρη Και το μεταλλικό καπάκι έκλεισε και πάλι από πάνω τους Και από εκείνη την στιγμή η μικρή αυτή αχτίδα ελπίδας είχε σβήσει Οι ώρες περνούσαν. Οι δυο τους παρέμεναν κλεισμένοι. Μάταια χτυπούσαν τα τυχώματα, ούρλιαζαν, έκλαιγαν, παρακαλούσαν.
Κάποια στιγμή ένιωσαν την εργαλειοθήκη να κουνιέται. Δύο άντρες την σήκωσαν, την φόρτωσαν σε ένα φορτηγάκι και κατευθύθηκαν προς το ρέμα Scrubby Creek. Ο κόρη και η Ουλιάνα δεν μπορούσαν να δουν πού τους πήγαιναν. Στριμωγμένοι και τρομαγμένοι προσπαθούσαν να σφίξουν ο ένας το χέρι του άλλου. Μόνη παρηγοριά μέσα στο απόλυτο σκοτάδι και στην αγωνία του αγνώστου τέλους που ερχόταν.
Όταν έφτασαν στο Σκράμπι Κρικ, κατέβασαν την εργαλειοθήκη και προσπάθησαν να την ρίξουν στο νερό. Δεν βυθιζόταν όμως εύκολα. Έτσι άνοιξαν μικρές τρύπες με ένα σφυρί, άρχισαν να προσθέτουν βάρος χρησιμοποιώντας λάστιχα, πέτρες και ό,τι άλλο μπορούσαν να βρουν μέχρι που η μεταλλική κατασκευή άρχισε σιγά σιγά να βυθίζεται.
Και μέσα σε αυτήν ο κόρη και η Ουλιάνα ήταν ακόμα ζωντανοί. Τα ουρλιαχτά τους και τα χτυπήματα πάνω στο μέταλλο συνέχισαν να ακούγονται για λίγο ακόμη και μετά σταμάτησαν. Πέρασαν περισσότερες από δύο εβδομάδες μέχρι να ανασυρθεί η εργαλειοθήκη από το Scrubby Creek. Όταν οι δίτες την άνοιξαν βρήκαν τα πτώματα του κόρκη τους η Ουλιάνα σχεδόν αγκαλιασμένα.
Η αποσύνθεση ήταν τόσο προχωρημένη που οι ιατροδικαστές δεν μπόρεσαν να προσδιορίσουν με βεβαιότητα τι είχε προκαλέσει τον θάνατό τους. Η πιθανότερη εκδοχή ήταν ότι πέθαναν από πνιγμό ή ασφυξία, παγιδευμένοι μέσα σε εκείνον τον στενό μεταλλικό χώρο και με το νερό να μπαίνει αργά και βασανιστικά. Από τη στιγμή εκείνη που βρέθηκαν τα πτώματα τους, οι έρευνες στράφηκαν αμέσως στο διαμέρισμα και στους ανθρώπους που είχαν περάσει μαζί τις τελευταίες στιγμές της ζωής τους.
Τον Στου Ντάγνιλς, τον Τρέντ Θραπ και τον Ντέιβιν Ταϊάο Ο Τρέντ και ο Ντέιβι στην ανάκρισή τους έριξαν όλο το φταίξιμο στον Ντάνιελς λέγοντας πως αυτός είχε τον κεντρικό ρόλο σε όσα έγιναν καθώς πίστευε ότι ο Κόρη προσπαθούσε να τους στήσει παγίδα με την αστυνομία Το 2021 οι τρεις άντρες βρέθηκαν ένοχοι για τις δολοφονίες του Κόρη και της Ιουλιάνα καθώς και για βασανιστήρια και καταδικάστηκαν σε ισόβια κάθριξη.
Η υπόθεση όμως δεν έκλεισε εκεί. Το 2024 οι καταδίκες τους ακυρώθηκαν. Προγραμματίστηκε νέα δίκη και το 2025 οι τρεις άντρες βρέθηκαν ξανά στο εδόλιο. Κρήθηκαν και πάλι ένοχοι και καταδικάστηκαν σε εισόβια με ελάχιστο χρόνο 30 έτη προτού να μπορέσουν να ζητήσουν αποφυλάκηση Ο υγρός τάφος της κόρη και της Ιουλιάνα παρέμενε εκεί και η δικαιοσύνη τους περίμενε Στο Βελιγράδι, ο κόσμος των οργανωμένων οπαδών της Παρτιζάν είχε εδώ και χρόνια ξεφύγει από τα όρια του ποδοσφαίρου.
Στις Κερκίδες είχαν δημιουργηθεί ομάδες με δικούς τους αρχηγούς, δική τους ιεραρχία και επιρροή που πήγαινε μακριά από το γήπεδο. Μέσα σε αυτό το περιβάλλον η βία είχε ανθίσει και τα όρια ανάμεσα στους Χούλικαν και τον υπόκοσμο είχαν γίνει θολά Μία από αυτές τις ομάδες ήταν οι Τζοντσίτκαροι, οι λεγόμενοι Γεννήτσαροι που εμφανίστηκαν το 13 και μέσα σε λίγα χρόνια απέκτησαν ισχυρή παρουσία στις κερκίδες της Σπαρτιζάν Αναμεσά τους ο Βέλτσκο Μπέλιβουκ γνωστός με το παρατσούκλιος Βέλτζα Ομπελάς Αρχηγός τους ήταν τότε ο Αλεξάνδρας Τάνκοβιτς Μετά την δολοφονία του το 16 ο Μπέλιβουκ πήρε την θέση του και οι Τζαντσίκαροι άλλαξαν όνομα Έγιναν οι Πρίντσιποι Την ίδια εποχή στο Μαυροβούνιο είχε ξεσπάσει αιματηρός πόλεμος Αναμέσα σε δύο μεγάλες εγκληματικές οργανώσεις Στην Φατρία Καβάτς και στην Φατρία Σκαλιάρη Οι συγκρούσεις τους πέρασαν τα σύνορα Και οι εκτελέσεις και τα ξεκαθαρίσματα λογαριασμών Εξαπλώθηκαν σε όλα τα Βαλκάνια Όταν οι δύο πλευρές άρχισαν να ψάχνουν συμμάχους μέσα στην Σερβία, οι πρίντσιποι βρέθηκαν στο πλευρό της φατρίας Καβάτς
Από εκεί και πέρα, ο Μπέλιβουκ και οι δικοί του άνθρωποι μπήκαν σε έναν πολύ βίαιο κόσμο, όπου οι διαφορές λύνονταν με όπλα, απαγωγές και εκτελέσεις Και σε έναν τέτοιο κόσμο αρκούσε ακόμα και η υποψία ότι κάποιος είχε προδώσει την ομάδα για να μπει στο στόχαστρο. Κάθε δολοφονία όμως άφηνε πίσω της ένα πρόβλημα. Το σώμα.
Ένα πτώμα μπορούσε να βρεθεί, να εξεταστεί, να δώσει DNA, να δώσει ίχνη και στοιχεία που θα μπορούσαν να οδηγήσουν την αστυνομία σε αυτούς Έτσι μέσα στην ομάδα άρχισε να κυριαρχεί μια πολύ απλή σε εισαγωγικά για αυτούς λογική No body, no crime, δηλαδή χωρίς πτώμα δεν υπάρχει έγκλημα Για να το κάνουν όμως πράξη χρειάζονταν ένα μέρος που θα μπορούσαν να ελέγχουν απόλυτα.
Έναν χώρο μακριά από αδιάκριτα βλέμματα, όπου θα μπορούσαν να φέρουν κάποιον να τον κρατήσουν όσο ήθελαν και όταν όλα τελείωναν να εξαφανίσουν ότι είχε απομείνει. Αυτό το μέρος το βρήκαν στο Ρίτοπεκ, έναν μικρό οικισμό έξω από το Βελιγράδι κοντά στον ποταμοδούναβη. Απ' έξω το κτίριο δεν είχε τίποτα το ιδιαίτερο. Έμοιαζε με ένα συνηθισμένο σπίτι σε μία ήσυχη αγροτική περιοχή από αυτά που προσπερνάς χωρίς δεύτερη ματιά.
Μέσα όμως τα πράγματα ήταν πολύ διαφορετικά. Πίσω από τον καράζ υπήρχε μια κρυφή είσοδος που οδηγούσε σε έναν απομονωμένο χώρο κάτω από το σπίτι Από την στιγμή που κάποιος έμπαινε από εκεί η ομάδα είχε τον απόλυτο έλεγχο Μπορούσαν να τον κρατήσουν εκεί χωρίς κανείς απ' έξω να καταλάβει τι συνέβαινε και να έχουν όσο χρόνο χρειάζονταν για να κάνουν πράξη όσα είχαν σχεδιάσει Πολύ βέβαια πήγαιναν στο σπίτι αυτό με την θέλησή τους Η ομάδα χρησιμοποιούσε κάποιον που γνώριζαν και εμπιστεύονταν και μέσα από αυτόν οδηγούσαν τα θύματα τους στην παγίδα Έτσι κάποιοι που πήγαιναν προς το ρίτοπεκ νόμιζαν ότι πήγαιναν απλά να συναντήσουν έναν γνωστό τους Δεν ήξεραν ότι έκαναν την τελευταία διαδρομή της ζωής τους Ένας από τους πρώτους ήταν από τον ίδιο κύκλο του Μπέλιβουγ Ήταν φίλος και μέλος της ομάδας Φίλος βέβαια μέχρι την στιγμή που άρχισαν να πιστεύουν ότι τους είχε προδώσει Την ημέρα που επρόκειτο να φτάσει στο σπίτι, οι κάμερες ασφαλείας CCTV είχαν ήδη καταγράψει μέλη της ομάδας και τον ίδιο τον Μπέλιβοκ να μπαίνουν στο χώρο
Λίγο πριν εμφανιστεί το θύμα, οι κάμερες έκλειναν και το σύστημα ασφαλείας σταματούσε να καταγράφει τι συνέβαινε μέσα στο σπίτι Οι ίδιοι όμως δεν σταμάτησαν Φωτογράφησαν όσα έκαναν και αντάλλασαν το υλικό μεταξύ τους μέσα από ειδικά κρυπτογραφημένα τηλέφωνα. Την ίδια στιγμή που προσπαθούσαν να εξαφανίσουν κάθε ίχνος των εγκλημάτων τους, κρατούσαν οι ίδιοι φωτογραφίες από τα βασανιστήρια, από τις δολοφονίες και όσα φρικτά συνέβαιναν μέσα σε εκείνον τον χώρο.
Το πρώτο του σθήμα βασανίστηκε και στην πλάτη του χάραξαν την λέξη προδοσία και στην συνέχεια τον αποκεφάλισαν με ένα τσεκούρι. Και τότε ήταν που η φάση no body no crime έμπαινε σε λειτουργία. Τεμάχησαν το σώμα του και πέρασαν τα κομμάτια του από μια βιομηχανική μηχανή άλεσης που βρισκόταν μέσα στο σπίτι Ό,τι απέμεινε το έβαλαν σε σακούλες, τις μετέφεραν στον δούναβι και τις πέταξαν στο νερό Μετά έκαψαν τα ρούχα και τα προσωπικά του αντικείμενα Μέσα σε όλη αυτήν την αιμονή να μην αφήσουν τίποτα πίσω τους υπήρχε όμως κάτι που κρατούσαν Τις φωτογραφίες, εικόνες από δεμένους ανθρώπους, από βασανιστήρια και από όσα ακολουθούσαν και μετά θάνατον Τις έστελναν ο ένας στον άλλο και σε κάποιες περιπτώσεις τις έστελναν και σε αντιπάλους τους σαν προειδοποίηση για το τι μπορούσε να συμβεί σε όποιον περνούσε στην απέναντι πλευρά.
Το σπίτι πλέον είχε γίνει ο χώρος όπου τιμωρούσαν όσους θεωρούσαν προδότες, όπου τρομοκρατούσαν τους εχθρούς τους και χρησιμοποιούσαν βία όχι μόνο για να σκοτώσουν, αλλά και για να στείλουν ένα μήνυμα. Η ομάδα από την στιγμή που κατάλαβε ότι μπορούν να δολοφονούν ανθρώπους και να το κάνουν χωρίς να αφήνουν πίσω τους πτώματα, τους έκανε να χρησιμοποιούν το σπίτι ξανά και ξανά.
Ένα από τα επόμενα θύματα ανήκε στην αντίπαλη πλευρά. Χρησιμοποίησαν και πάλι έναν άνθρωπο που γνώριζε και εμπιστευόταν Και του έκλεισαν μια συνάντηση με την πρόφαση ότι θα αγόραζε ένα όπλο Ο γνωστός του τότε τον οδήγησε σε ένα χωράφι κοντά στο Ρίτοπεκ Η ομάδα του Μπέλιβουκ τον περίμενε ήδη εκεί Γιατί η παγίδα είχε στηθεί Τον ακινητοποίησαν, τον έδεσαν, τον έβαλαν σε φορτηγό και τον πήγαν στο σπίτι Μόλις πέρασε την πόρτα του σπιτιού άρχισαν ξανά οι φωτογραφίες και τα μηνύματα μέσω της εφαρμογής Sky Τον αποκεφάλισαν με τσεκούρι και πάνω στο σώμα του έγραψαν με το ίδιο του το αίμα ένα μήνυμα για τον Φίλιπ Κοράτς τον αρχηγό της αντίπαλης πλευράς.
Η φωτογραφία στάλθηκε με μία απειλή. TikTok, TikTok, έτσι θα καταλήξεις, θα σε πιάσουμε. Και από εκεί και πέρα η διαδικασία που η ομάδα ακολουθούσε ήταν πάντα η ίδια. Το σώμα τεμαχιζόταν, περνούσε από την τεράστια βιομηχανική μηχανή άλεσης και ότι έμενε, έμπαινε σε σακούλες και πεταγόταν στον δούναβη. Ρούχα και προσωπικά αντικείμενα πήγαιναν στην φωτιά, ώστε να μην μείνει κανένα ίχνος.
Όσο περνούσε ο καιρός, η διαδικασία αυτή έγινε σχέδιο, έγινε καθημερινός τρόπος λειτουργίας. Επέλεγαν τα θύματα τους, τα παρακολουθούσαν και χρησιμοποιούσαν πάλι κάποιον από το περιβάλλον τους για να τα πλησιάσει Χωρίς να κινήσει υποψίες και να στήσει την παγίδα Όπως ο Μίλαν Λε Πότζα που δεν ήταν κάποιος άπειρος που βρέθηκε κατά λάθος μπλεγμένος με τον υπόκοσμο Ήταν γνωστός στον εγκληματικό χώρο και είχε σχέση με τους Pink Panthers, την διεθνώς γνωστή ομάδα ληστών κοσμηματοπολίων.
Ήταν φίλος με την πλευρά της Φατρίας Κάλτζαρη και είχε εμπλακεί σε σχέδιο δολοφονίες εναντίον ηγετικούς τελέχους της Φατρίας Καβάτς. Ήξερε πολύ καλά σε τι κόσμο ζούσε και ότι θα μπορούσε ανά πάσα στιγμή να μπει στο στόχαστρο Γι' αυτό έψαχνε τρόπους να προστατευτεί Η ομάδα του Μπέλιβουκ πήρε ακριβώς αυτόν τον φόβο και τον χρησιμοποίησε εναντίον του Ο Λεπότζα πήγε στο Ρίτοπεκ πιστεύοντας ότι πήγαινε για μια συμφωνία Μόλις όμως βρέθηκε μέσα στον κρυφό χώρο του σπιτιού, κατάλαβε ότι δεν υπήρχε καμία συμφωνία και ότι ο πραγματικός λόγος που τον είχαν φέρει εκεί ήταν άλλος.
Παρότι ζούσε χρόνια στον υπόκοσμο και ήταν εξοικειωμένος με την βία, τα όπλα και τα ξεκαθαρίσματα λογαριασμών, Αυτό που αντίκρισε εκεί μέσα ήταν αρκετό για να τον κάνει να αντιδράσει Είδε το τσεκούρι και κατάλαβε τι τον περίμενε Προσπάθησε να φύγει αλλά δεν τα κατάφερε Αυτοί οι αιμονί της ομάδας να φωτογραφίζουν και να κρατούν υλικό από όσα έκαναν Αποδείχτηκε τελικά ένα από τα μεγαλύτερα λάθη τους Για να επικοινωνούν μεταξύ τους χρησιμοποιούσαν ειδικά τροποποιημένα τηλέφωνα με το λογισμικό Sky ECC, ένα κρυπτογραφημένο σύστημα που θεωρούσαν σχεδόν αδύνατο να παραβιαστεί.
Τα μηνύματα μπορούσαν να διαγράφονται αυτόματα, οι συσκευές να σβήνονται από απόσταση και όλο το σύστημα ήταν σχεδιασμένο έτσι ώστε οι χρήστες του να πιστεύουν ότι μπορούσαν να μιλούν χωρίς να τους παρακολουθεί κανείς. Μέσα από το λογισμικό Sky κανόνιζαν απαγωγές, μιλούσαν για τα θύματα τους και αντάλλασαν φωτογραφίες από το Ritopec, πεμπισμένοι ότι όλα αυτά θα έμεναν για πάντα μεταξύ τους.
Δεν ήταν όμως έτσι. Το 2019 οι ευρωπαϊκές αρχές άρχισαν να ερευνούν το δίκτυο και όταν εντόπισαν διακομιστές του λογισμικού στην Γαλλία κατάφεραν τελικά να σπάσουν την κρυπτογράφηση. Ξαφνικά συνομιλίες που μέχρι τότε θεωρούνταν απολύτως ασφαλείς πέρασαν μπροστά από τα μάτια των ερευνητών. Και ανάμεσα σε εκατομμύρια μηνύματα εμφανίστηκαν και οι συνομιλίες της ομάδας του Μπέλιβουκ.
Απαγωγές, βασανιστήρια, δολοφονίες, μηνύματα με φωτογραφίες δεμένων ανθρώπων, βασανισμένων σωμάτων, όπλα, λεφτά και ναρκωτικά. Ο Μπέλιβουκ χρησιμοποιούσε το ψευδόνιμο σοπράνο και σε μία από τις συνομιλίες έγραφε ότι ανυπομονούσε να στραγγαλίσει έναν άντρα. Όταν δεν βρισκόταν ο ίδιος στο σπίτι στο Ρίτοπεκ ζητούσε από τους υπόλοιπους να του περιγράφουν τι έκαναν στα θύματα.
Το παρανοϊκό είναι ότι επειδή το Sky διέγραφε τα δεδομένα μετά από κάποιο χρονικό διάστημα έπρεπε να ξαναστείλουν τις φωτογραφίες για να μην τις χάσουν Είχαν οργανώσει ολόκληρη την λειτουργία του σπιτιού γύρω από την ιδέα ότι δεν έπρεπε να μείνει κανένα ίχνος από τα θύματα τους και την ίδια στιγμή κρατούσαν μόνοι τους αρχείο με όσα είχαν κάνει και χωρίς να το καταλάβουν οι ίδιοι άνοιξαν την πόρτα του σπιτιού για την αστυνομία.
Το 2021 οι αρχές έκαναν έφοδο. Στον καράζ βρήκαν την κρυφή είσοδο που οδηγούσε στον απομονωμένο χώρο από κάτω. Μέσα τους περίμενε η βιομηχανική μηχανιάλεσης, ενώ ίχνη από αίματα είχαν μείνει στο πάτωμα, στους τείχους, στην πόρτα, στο καλοριφέρ, στις βρύσες, ακόμα και στους διακόπτες του φωτός. Το θέμα τους σώκαρε. Μέχρι τότε όλα αυτά τα είχαν δει μόνο μέσα από φωτογραφίες και τώρα όλη η φρίκη απλωνόταν μπροστά τους.
Από το DNA και τα υπόλοιπα στοιχεία που εντοπίστηκαν, οι αρχές κατέληξαν ότι τουλάχιστον 7 άνθρωποι είχαν δολοφονηθεί στο σπίτι Η σύλληψη του Μπέλιβου και των ανθρώπων του παρουσιάστηκε τότε σαν μεγάλη επιτυχία απέναντι στο οργανωμένο έγκλημα Και φαινόταν πως επιτέλους η φρίκη έφτασε στο τέλος της Μόνο που μόλις τώρα ξεκινούσε Γιατί όταν οι αρχές άρχισαν να κοιτάζουν πιο προσεκτικά το παρελθόν του Μπέλιβογγ Είδαν ότι το όνομά του δεν ήταν άγνωστο στην αστυνομία Χρόνια πριν ο Μπέλιβογγ είχε επαφές με τις αρχές Το 17 η αστυνομία είχε κατασχέσει τρία κινητά του τηλέφωνα και είχε εξετάσει τα μηνύματα που βρέθηκαν μέσα.
Ανάμεσα στις επαφές ήταν και ο Νέναντ Βούτσκοβιτς, αξιωματικός της Σερβικής χωροφυλακής. Ο Βούτσκοβιτς γνώριζε και τον Μπέλιβουκ και τον Αλεξάνδρα Στάνκοβιτς, που είχε δολοφονηθεί νωρίτερα. Υπήρχαν φωτογραφίες τους μαζί στις κερκίδες της Σπαρτιζάν. Όμως οι συνομιλίες που βρέθηκαν στα τηλέφωνα έδειχναν ότι οι σχέσεις τους δεν περιοριζόντουσαν εκεί Μιλούσαν συχνά και ο Βούκοβιτς φαινόταν να του μεταφέρει πληροφορίες Να του δίνει συμβουλές και να αναφέρεται σε ανθρώπους που βρίσκονταν ακόμη πιο ψηλά στην αστυνομία Και μέσα στις συνομιλίες αυτές εμφανιζόταν ξανά και ξανά ένα ακόμη όνομα Αυτό της Διάννα Χράλοβιτς Η Διάννα τότε ήταν γραμματέας στο Υπουργείο Εσωτερικών και ένα από τα πιο ισχυρά πρόσωπα μέσα στην Σερβική Αστυνομία Σε ένα από τα μηνύματα ο Βούτσκοβιτς ζητούσε από τον Μπέλιβουκ να κάνει υπομονή και του έλεγε ότι και το ίδιο ζητούσε και η Διάννα Σε άλλη συνομιλία ανέφερε ότι η Διάννα γνωρίζει τι συμβαίνει όπως και οι ενοτεροί της και ότι του είχαν ζητήσει να κρατάει τον Μπέλιβουκ υποέλεγχο
Το πιο σοβαρό όμως αφορούσε την έρευνα του 17 Όταν η αστυνομία κατέστησε τα τηλέφωνα του Μπέλιβουκ συντάχθηκε αναφορά με τα στοιχεία που βρέθηκαν μέσα Η αναφορά αυτή όμως δεν παραδόθηκε αμέσως στον εισαγγελέα που χειριζόταν την υπόθεση και έμεινε κλειδωμένη στο αρχείο για έναν χρόνο. Είπαν ότι η καθυστέρηση είχε γίνει κατόπιν εντολής της Διάννα Χράλοβιτς.
Η ίδια βέβαια το αρνήθηκε όπως έχει αρνηθεί και ότι γνωρίζει προσωπικά τον Μπέλιβουγκ. Υπήρχαν καταγγελίες ότι ο Μπέλιβουκ και άνθρωποι του περιβαλλοντός του είχαν χρησιμοποιήσει ένα στρατιωτικό σκοπευτήριο μαζί με τον Βούτσκοβιτς, ενώ αργότερα δημοσιογράφοι ηχογράφησαν κρυφά μια συναντησή του. Τελικά ο Μπέλιβουκ και ο στενότερος συνεργάτης του ο Μάρκο Μίλκοβιτς συνελήφθησαν τον Φεβρουάριο του 1921 μαζί με δεκάδες ακόμη άτομα.
Η εισαγγελία του συνέδεσε με δολοφονίες, με απαγωγές, βασανισμούς, διακίνηση ναρκωτικών. Αυτοί βέβαια αρνήθηκαν τα πάντα και η δίκη τους άρχισε το 1922 με ένα μεγάλο μέρος της υπόθεσης να στηρίζεται στα μηνύματα, στις φωτογραφίες και στις συνομιλίες του λογισμικού Sky. Ένας τέτοιος φωνικός μηχανισμός πίσω από το προσωπείο ενός απλού και καθημερινού σπιτιού έκρυβε έναν χώρο που άνθρωποι βασανίζονταν, δολοφονούνταν και εξαφανίζονταν και η υπόθεση αυτή δεν έχει κλείσει ακόμα οριστικά.
Οι δικαστικές διαδικασίες συνεχίζονται ακόμα και τώρα και ο ίδιος εξακολουθεί να εντιμετωπίζει σοβαρές κατηγορίες. Η Ντιάνα αρχικά καταδικάστηκε σε ποινή φυλάκιση για κατάχρηση εξουσίας. Η απόφαση αυτή όμως ακυρώθηκε από το εφετείο και η δίκη της ξεκίνησε από τον αρχή. Και τώρα, το 2026, η υπόθεσή της εκρεμεί ακόμη. Πόσο μακριά όμως έφταναν οι σχέσεις τους.
Ποιος ήξερε τι. Ποιος τους ανεχόταν, ποιος τους χρησιμοποιούσε και ποιος έκανε πως δεν έβλεπε Γιατί το σπίτι αυτό είχε γίνει κόλαση βασανιστηρίων Και η μεγάλη βιομηχανική μηχανή άλεσης ήταν ακόμα εκεί να το κρατήσεις και πιο να πρωτοαναφέρεις. Αλλά θα σου πω ότι serial killer moms και κακοποίηση παιδιών είναι αυτά που με ενοχλούν περισσότερο.
Είσαι καταπληκτική, είσαι καλύτερη. Σε ευχαριστώ εκ βάθος καρδίας. θεραπευτικής συνεδρίας. Με σώκαρε πολύ γιατί είμαι ψυχολόγος, με σώκαραν και οι διάλογοι, όπως επίσης και οι ποινές χάδοι που δέχτηκαν αυτοί οι συζηταγωγικά άνθρωποι. Το True Crime με έχει μάθει να προσέχω, με έχει μάθει ότι τα φαινόμενα απατούν και γενικά με τις εκπομπές σου σκέφτομαι πάρα πολύ πάνω σε θέματα που αφορούν την κοινωνία, πάνω σε θέματα που αφορούν πρακτικές όπως τη θεματική ποινή και το γνωστό δίλημα που θέτει η ψυχολογία αν για την εξέλιξη ενός ανθρώπου ευθύνεται η αναδροφή του, τα αγωνίδια του ή ένα συνδυασμό στον δύο ίσως να μην μάθουμε και ποτέ Σε ευχαριστούμε πολύ για τις ωραίες ιστορίες και τον κόπο που κάνεις για να σ' ακούμε και σου εύχομαι αυτό που αγαπάς να συνεχίσεις να το κάνεις με πάθος και να συνεχίσεις να μας κρατάς συντροφιά να είσαι καλά Καλησπέρα Μυρτό μου ακούω τέσσερα χρόνια True Crime αλλά ελληνικά το συγκλονιστικότερο επεισόδιο ήταν για μένα με τη Φουρουτά
πόσο σημαντικό το True Crime για μένα στα γενέθλιά μου η κολλητή μου φίλη μου μου έκαναν τούρτα, true crime, άλλα ελληνικά και αυτό που μου έχει μάθει είναι να είμαι πιο παρατηρητική. Φιλάκια. Καλησπέρα Μυρτώ. Είναι αρκετές οι ιστορίες αλλά δεν έχω καλή μνήμη για ονόματα. Όμως αυτή που με έχει συγκλονίσει ένα παραπάνω, ίσως επειδή έχει να κάνει με παιδιά, είναι με τον Αυστραλό, τον Keith, με τον Dad Dark Web.
Νομίζω έχεις καταλάβει ποια λέω. Φιλιππίνες ήτανε, Ταϊλάνδοι με τα πιτσιρίκια. Μυρτό μου, σε ακούω από το 2021 περίπου. Μου έκανες παρέα όταν μόλις είχα γεννήσει το δεύτερό μου αγόρι και ένιωθα τεράστια μοναξιά. σε άκουγα τα βράδια και φτιάχνα κοσμήματα που έγινε μετά το ήταν χόμπι μου και μετά έγινε δεύτερη δουλειά μου κροτούσες παρέα πάρα πολλές φορές το πιο σοκαριστικό επεισόδιο για μένα ήταν αυτό με τους Toolbox Killers, το Lawrence B. Tucker και τον άλλον δεν τον θυμάμαι και αυτό της Τζούνκο Φουρούτα, το οποίο κιόλας δεν το άκουσα πρώτο γιατί το ξεκίνησα που ήταν το πρώτο σου και στη μέση λήγησα οπότε το άκουσα μετά από τουλάχιστον ένα χρόνο.
Αυτό που έμαθα από το True Crime αλλά ελληνικά είναι ότι όλους ανεξαιρέτως μας χωρίζει μια πολύ λεπτή γραμμή από το να γίνουμε θέμα podcast σου. Είναι πολύ εύκολο κανείς να περάσει αυτή τη νοητή γραμμή και να τρελαθεί τελείως και δεν ξέρω εγώ τι να κάνει πολύ τρομακτικό αν με ρωτάς αυτά, καλή συνέχεια και ευχαριστούμε πάρα πολύ Καλημέρα Μυρτώ γνώρισα πρώτη φορά το True Crime Αλλά Ελληνικά το Το 2024 ήμουν τότε σε μια καινούργια δουλειά και ακόμη έτρωγα μεσημεριανό μόνι μου, δεν είχα βρει τα πατήματά μου, οπότε ήθελα κάτι να ακούω και επειδή είμαι φαν του True Crime αναζήτησα σχετικό περιεχόμενο.
μπορώ να πω ότι με συγκλώνησε πάρα πολύ το πρώτο επεισόδιο που άκουσε η υπόθεση της Γιούνκο Φουρούτα και ήταν κάτι το οποίο με συγκλώνησε αυτό που έμαθα συνεχίζοντας να ακούω το True Crime Αλλα Ελληνικά είναι ότι ποτέ τίποτα δεν μένει ίδιο και ότι ποτέ δεν μπορείς να έχεις εμπιστοσύνη σε κανέναν. Γεια σου Μερτών. Εγώ σε ακούω από έναν χρόνο.
Δεν μπορούμε τίποτα να ξεχάσω την ιστορία της Hello Kitty Murder. Για μένα το τουρκά-ημαλλα-ελληνικά σημαίνει άλλη μία ώρα ή παρ-πάνω όσο διαρκεί κάθε επεισόδιο που το μυαλό μου ξεφέρει από τα προβληματά μου και ακούω μια νέα ιστορία και μου έχει μάθει σίγουρα να προσέχω πολύ περισσότερο. Γεια! Με το μουσικό το 2020, από τα πρώτα επεισόδια.
Και για μένα το True Crime αλλά ελληνικά είναι, μια φορά την εβδομάδα, προσωπικός χρόνος και χαλάρωση που δεν κάνω κάτι άλλο, δεν το ακούω σαν συνοδευτική μουσικούλα το podcast, είναι ότι θα κάτσω στον καναπέ, θα βάλω τα ακουστικά μου και θα παρακολουθήσω το podcast σου. Γι' αυτό είναι ανεκτήμητο. Το δυσκολότερο επεισόδιο είναι και το πρώτο, η Φούρουτα. Δεν το έχω ξανακούσει και δεν επιθυμώ.
Καλησπέρα Μιρτώ. Σε ακούω τα τελευταία τέσσερα χρόνια. Μέχρι να ακούσω το επεισόδιο για την κόρ της Ινδίας, νομίζω θα σου διάλεγα σαν πιο συγκλονιστικό επεισόδιο το πρώτο πρώτο που άκουσα ποτέ από εσένα. αυτό με τις 44 μέρες κάτι δεν θυμάμαι ακριβώς το τίτλο ακούγοντας True Crime έπαψα να νιώθω μοναξιά που μου αρέσουν αυτά τα είδους podcast γιατί ανακάλυψα τον όμορφο κόσμο γενικότερα του True Crime Podcast αυτό από τη μία και από την άλλη συνεχίζω και εκπλήσω με το τι μπορεί να φτιάξει να σκεφτεί ο άνθρωπος για να βλάψει τον άλλον συνέχιζε αυτό που κάνεις Μου αρέσει πάρα πολύ και περαστικά με τη φωνή σου.
Καλησπέρα Μυρτώ. Είμαι η Μυρτώ και σε ακούω τα τελευταία τέσσερα χρόνια, μπορεί και παραπάνω. Αγαπημένα μου επεισόδια είναι αυτό για την υπόθεση της Τζούγκο Φρούτα και αυτό για τον Ιων Ρημάρου, το βαμπύρ του Βουκουρεστίου. Για μένα true crime, αλλά ελληνικά σημαίνει χαλάρωση, ηρεμία, να ακούω τη φωνή σου στα ακουστικά μου, να αναλύει με τρομερή ακρίβεια και λεπτομέρεια τις πιο αφρικεστικές υποθέσεις και αναμαθαίνω τελικά πόση διαστροφή και πόση φιάλτες υπάρχουν εκεί έξω.
Και αυτό που μου έχει μάθει το Τρούμπ Κράιμα, αλλά ελληνικά, είναι το να μην εμπιστεύομαι τις βαλίτσες με καμία Παναγία. Καλησπέρα, σε ακούω δύο χρόνια, δυόμιση. Αυτό που μου είχε μείνει είναι η Σιλβία Λουκέντς στο υπόλοιπο της Κολάσεως. Ήταν ό,τι πιο σοκαριστικό άκουσα. Το true crime αλληλεγγυνικά για μένα σημαίνει ηρεμία και τρόπους χαλάρωσης, ειδικά στο κομμάτι της δουλειάς.
Και τι μου έχει μάθει. Τίποτα δλείνω όπως φαίνεται. οπότε σημαίνει χρόνο και συζήτηση οι δυο μας και αυτό που έχω αποκομίσει και έχω καταλάβει από το True Crime Αλλα Ελληνικά είναι ότι ο άνθρωπος μπορεί να φτάσει σε τέτοια επίπεδα που πραγματικά να γίνει δαίμονας της γης μη έχοντας χάσει ούτε ένα επεισόδιο σου έχω διαπιστώσει ότι πραγματικά κάποιοι άνθρωποι πραγματικά φτάνουν τα όρια που να τους αποκαλείς δαίμονες δηλαδή κάποιες περιφέρειες δεν είναι ολικής, έχω σκαμία.
Αυτά, σ' αγαπάμε πολύ. Καλησπέρα λοιπόν, είμαι ο Ηλίας. Σ' ακούω από το πρώτο επεισόδιο, από Τζούλκο Ουράμα νομίζω ήταν το πρώτο. Δηλαδή σ' ακούω πάρα πολύ καιρό. Τα επεισόδια που μου άρεσαν πιο πολύ ήταν το Άινταχο 4, που είναι και ένα από τα πιο πρόσφατα, σχετικά καινούριο και είναι και μια υπόθεση που είναι ακόμη σε εξέλιξη.
Από τα πιο παλιά μου άρεσε ο Ισραηλικής, που έχεις κάνει, και επίσης μου άρεσε πάρα πολύ το επεισόδιο του Νικολάη Τζουμαγκάλιερ, ήταν πάρα πολύ ωραίο. Άλλα που μου άρεσαν επίσης ήταν του Ιανν Ριμάρου, ήταν από τη Ρουμανία. Τα πιο γνωστά τώρα όπως The Free Dumber και αυτό ήταν ωραία επεισόδια, τα Menendez Brothers αυτά ήταν πάρα πολύ ωραία.
Α, με την Αθένα Στρατ μου άρεσε πάρα πολύ επίσης το επεισόδιο που ήταν κι αυτό σχετικά με τελευταία πρόσφατες υποθέσεις ας πούμε Αυτά Ένα πράγμα που έχω καταλάβει από τα podcast είναι ότι δεν υπάρχει ας πούμε το τέλειο έγκλημα μόνο στο Άλταχο ο Τέσσεξ πήγε να το καταφέρει ήταν πάρα πολύ κοντά γι' αυτό ίσως και μου έχει μείνει στο μυαλό σαν από τα πιο εντυπωσιακά, από τα πιο ενδιαφέροντα, τις πιο ενδιαφέρουσες υποθέσεις γι' αυτό θεωρώ είναι ότι να ακούω, να ακούω πάρα πολλές φορές την υπόθεση από το podcast το δικό σου και από άλλα και στο Netflix δηλαδή η σειρά που βγήκε, αυτά. Καλή συνέχεια.
Σε ακούω σχεδόν από την αρχή, από τα πρώτα 20 επεισόδια περίπου, το επεισόδιο που δεν έχω ξεπεράσει ποτέ είναι η υπόθεση της Τζουνκοφορούτα. Αυτό που σημαίνει το True Crime αλλά ελληνικά για μένα είναι κάτι εντελώς διαφορετικό από όλους τους άλλους ακροατές και αυτό που μου έχει μάθει είναι ότι έχεις πάντα δίκιο. δεν νομίζω ότι έχω ακούσει πιο dark podcast.
Έχεις διαρρή προθέσεις. Έχουν σε βάσει, wow, εδώ μιλάμε για σοβαρεότητα. Εδώ μιλάμε για απόλυτη εξιστόληση. Και καθώς άκουγα και το podcast, έτσι μου σε βάσει τέλεια. Με είχα και εγώ στο True Crime Community. Παρ' όλο που βγήκα από το True Crime Community, σαν Counting Crimes, δεν έχω κόψει επαφή με τα παιδιά. Και ειδικά η Μυρτώ είναι από τα πιο υποστρικτικά άτομα που έχω δει.
σε όλα τα project όλων των παιδιών κάνει τρομερή δουλειά στο podcast το οποίο το έχει 6 χρόνια 6 χρόνια podcast δεν μπορούν πολλοί να το πούν αυτό γιατί όπως όλοι ξέρουμε το podcast είτε έχει 3 επεισόδια είτε 123 επεισόδια γενικά είναι δύσκολο κάποιο podcast αν δεν ξεπεράσει τα 100 επεισόδια να διαρκέσει για πάντα και μιλτώ πες να ξεπεράσει και τα 300 τώρα που το σκέφτομαι δεν ξέρω μαθηματικά πολύ καλά Αυτά νομίζω ότι Μακρυγόρησα λίγο γιατί είπε σύντομο Αλλά θεωρώ ότι είναι Το πιο επαγγελματικό True Crime Podcast Με τις καλύτερες ξένες εποθέσεις Πραγματικά τις διηγείται με τέτοιο τρόπο που εγώ δεν θα μπορούσα Ποτέ κάποιον άλλο να τις διηγηθεί Τόσο σωστά Εύχομαι τα καλύτερα και εύχομαι Άλλες έξι χρόνια Με αυτό 32 υπογράφουμε συμβόλαιο εδώ και τώρα Και όσοι ακούτε αυτό και θέλετε να κάνουμε με τη Μυρτώ true crime reddit stories στείλτε της μήνυμας και πρίξτε την, δικό σας αυτό εσείς είστε οι φαντείς, εσείς την αγαπάτε και εμείς την αγαπάμε σαν άνθρωπο και κανονικά
στη ζωή που την έχουμε ευχαριστούμε για τα έξι χρόνια Αγαπημένη μου Μυρτώ εδώ Αθηνά από το μέχρι θανάτου ήθελα πολύ να σου στείλω αυτό το ηχητικό που περιέχει όλη μου την αγάπη Είμαι σίγουρη ότι οι φανετικοί σου ακροατές θα σου στείλουν τις σκέψεις τους για την υπέροχη δουλειά σου Γι' αυτό και εγώ αποφάσισα να σου μιλήσω από την άλλη μεριά, αυτή της συναδέλφο Όταν ξεκίνησα το δικό μου podcast πριν από 6 χρόνια, εσύ είχες ήδη βάλει τα θεμέλια για το δικό σου Σε ένα κόσμο γεμάτο ανταγωνιστικότητα και ζήλια, εσύ επέλεξες το δρόμο της συντροφιάς και της στήριξης Μάζεψες όλα τα παιδιά του True Crime και άνοιξες ένα μικρό θηριοτροφείο. Έκανες ένα σωρό ερασιτέχνες δημιουργούς να είναι μέλη μιας οικογένειας.
Θέλω να σε ευχαριστήσω για την ανοιχτή σου αγκαλιά. Θέλω να σε ευχαριστήσω πλήρως. Ευχαριστώ πολύ. θεωρώ ότι έχεις από τις καλύτερες αφηγήσεις που έχω ακούσει σε ελληνικό True Crime Podcast και μαζί με αυτή φυσικά έχουν μείνει και τα σανδά που αντιμετώπιζες βάδο με απόλυτη ψυχραιμία και χιούμορ και σίγουρα νομίζω ότι όλοι έχουμε στο μυαλό μας το ροχαλιτό του σκύλου στο background που κάποτε ήταν σχεδόν μερός κάθε επεισοδίου και το λατρέψαμε.
Νομίζω πως μετά από σχεδόν 6 χρόνια εξακολουθώ να σας διαβούω με την ίδια υπομονησία. Φιλάκια πολλά! Γεια σου Μιλτώ! Η ιστορία μαζί σου ξεκινάει από το μακρινό 2021 από το 20 νομίζω ξεκίνησες εγώ σε ακούω από το 21, 22 κάπου εκεί έχω ακούσει τα πάντα όλα και τα Unsolved και τις κανονικές υποθέσεις Το ξεκίνησα ως background noise με το διάβασμα γιατί ήμουν ακόμη σχολείο τότε Και το είχα σαν να ακούω κάτι στο background μου και μετά μου άρεσε όντως και τα ακούω κανονικά Για να κοιμάμαι, να κάνω πράγματα, γενικά ήταν τέτοια φάση Μου αρέσουν πάρα πολύ όλα τα επεισόδια Αλλά πιο πολύ αυτό που με συγκλώνησε και μου έμεινε σαν επεισόδιο Ήταν το Sherlock City Murder Αυτό που ήταν στην Ιαπωνία Κατάλαβες Μου είχε συγκλονίσει πάρα πολύ το πόσο διεστραμένος μπορεί να είναι ο κόσμος Και γενικός Πραγματικά είχα σοκαριστεί πάρα πολύ, μου έχει μείνει πάρα πολύ περιγραφικά όλη αυτή η υπόθεση Και για μένα το True Crime σημαίνει εξερεύνηση, χαλάρωση Είναι ένα πάρα πολύ ωραίο podcast
Με έχει βοηθήσει πάρα πολύ όσον αφορά στο να συγκεντρώνομαι σε δουλειές που κάνω και στο διάβασμά μου και μου είχε μάθει καλός κακός να μην εμπιστεύομαι κανέναν πραγματικά και να μην ανοίγω βαλίτσες random σε κάδους με τα επεισόδια και με τις βαλίτες πραγματικά. μου έχει μάθει αυτό το πράγμα να είναι καχύποπτη, να προσέχω και να μην ανοίγω βαλίτσες στον δρόμο ξένες.
Γεια σου Μιρτώ, είδα το story και ελπίζω να το κάνω σωστά γιατί είμαι και λίγο άμπλη. Δημιουργητούμος, σε ακούω από το 2021, αν μάθαιμα μου καλά, από τα πρώτα επεισόδια. Νομίζω πρώτη φορά σε άκουσα στο επεισόδιο 8 και ήταν εξαιρετική ημιρία, μπορώ να πω. Η αλήθεια είναι ότι τόσα επεισόδια που έχω ακούσει, το τελευταίο που με συγκλώνησε είναι το επεισόδιο με την κοπέλα της Ινδίας, την κόρη της Ινδίας.
Ήταν τρομερά σοκαριστικό αυτό που άκουγα. Το True Crime ελληνικά μου έβαλε με μίσες τον κόνο του True Crime. Άκουγα και νωρίτερα, απλά δεν ήμουν τόσο ήντος στη φάση. και πλέον αυτό που μου έχει μείνει από σένα και γενικά από την γνώτα του True Crime την ελληνική είναι να προσέχω ποιον εμπιστεύομαι και να φιλάω τα νότα μου με το όμως έρχομαι τα καλύτερα Μυρτούδη μου 300 επεισόδια και σκέψω ότι ξεκίνησα απλά να σε ακούω να μιλάς για αληθινά εγκλήματα και κατέληξα να ξέρω απέξω και ανακατοτά πώς μπορεί να δολοφονηθεί κάποιος με 17 διαφορετικούς τρόπους αλλά είναι αδύνατο να συναρμολογήσω μισό επιπλοϊκέα.
Πέρα από την πλάκα, μέσα από αυτό το podcast εγώ κέρδισα κάτι πολύ σημαντικό. Μια φίλη. Πού να ξέρα ότι πίσω από τόσα εγκλήματα κρυβόταν ένας τόσο υπέροχος άνθρωπος. Να τα χιλιάσεις λοιπόν τα επεισόδια σου Και όταν φτάσεις στα 666 Να μου πεις να φέρω αγιασμό Λιβάνι και δικηγόρο Σ' αγαπώ πολύ μικρό μου έγκλημα Καλέτα άμα θες Τι καλέ Η Μυρτώ έκανε 300 επεισόδια Ααα πράβο πολύ ωραία Ποια Μυρτώ Καλέ η Μυρτώ που έχει το podcast Το true crime αλλελήνικα Ααα τι ωραία Δεν ακούω podcast Δεν ακούς podcast Όχι και τι κάνεις τον τελευταίο χρόνο σου Αχ φίλου μου εγώ παίζω βιόλα τελευταία Α και εγώ βιολοντσέλο Θέλεις να κάνουμε βάντα Ναι ναι ναι Να την πούμε λαμπάντα Τέλος πάντων τι μπορείς για την Μυρτώ Λοιπόν η Μυρτώ λέει έχει κάνει τώρα ξέρω εγώ τρακόσια επεισόδια έτσι νομίζω Δεν είναι ούτε σιγουριό ρε να τα χιλιάσει Να τα χιλιάσει Μυρτώ μου εμένα τα αγαπημένα μου επεισόδια ήταν που έκανες σε τρία μέρη. Πάρα πολύ ωραία η Ρινέλα μου.
Αχ, αλήθεια. Ναι, το έκανε πολύ ωραία και τους σατανιστές, τους παλίνις. Αν δεν τους είπαμε πιο ωραία. Τους έχουμε πει καλύτερα. Να σου πω, κάνε ένα με μαγειρική κάνει, για να ακούσω κι εγώ. Γιατί τώρα τελευταία μαγειρεύω. Κάνει... είναι ένα άλλο podcast που κάνει ξένα, όχι αυτό. Που κάνει κάτι κανίβαλους. Μαγειρεύουνε.
Με αυτό κάνει ελληνικά. Κάνει ελληνικούς κανείβαλους. Ναι, ναι. Συνταγές έχει. Ε, δεν θα έχει. Εντάξει. Ωραία. Θα τις δώσω εγώ, μα έχω και εγώ να σου δώσω. Αχ, τι ωραία. Επιτέλους έψαχνα ένα podcast, ρε παιδί μου, να το κάνει γυναίκα και να είναι σαν τον γυναικείο Πετρετζίκη. Τι ωραία. Πάρα πολύ ωραία. Μπράβο, Μυρτώ, να τα χιλιάσεις.
Μπράβο, Μυρτώ, να τα χιλιάσεις. Μπράβο. Θα βάλεις και τέτοιο και μπέφ μπρογγιον Είχα πάρει νωρεότητα το ποσολέ Το κράτησε να το φορέσει αυτή Μυρτώ, αν έχουμε καταλάβει καλά που κάνεις 300 επεισόδια Μας έχεις κάνει 300 κιλά γενικότερα Κοριτζάρα μας Κοριτζάρα μας, θα τα χιλιάσεις Να τα πάς 300 εκατομμύρια Ναι, εκεί πάνω σε αυτό το podcast Να σε βρουν σε βαθιά γεράματα Να διηγήσεις ιστορίες για τεμαχισμούς και για κανιβάλες και αν εσόλεβεντε χρόνια πολλά λοιπόν στη μαμά όλων εδώ πέρα στους μητέρων όλων των true crime podcasters τουλάχιστον Σε αγαπάμε πάρα πάρα πολύ η Μυρτουλά πολλά φιλάκια, πάντα επιτυχίες πάντα τέτοια και σύντομα να κάνουμε και κάτι ξανά παρέου λοιπόν έχουμε πει κάτι σεξιε και τι δεν έχουμε κάνει ρε παιδιά με τη Μυρτουλά και ποτέ ποτέ πράγματα λοιπόν από μένα που είμαι η Έλενα και από μένα που είμαι η Ειρημέλα τα σέβη μας σας ευχαριστώ πραγματικά για την αγάπη την στήριξη και την παρέα όλα αυτά τα χρόνια και για το ότι 300 επεισόδια μετά
είμαστε εδώ και συνεχίζουμε γιατί σίγουρα υπάρχουν και χειρότερα σας ευχαριστώ που και σήμερα με ακούσατε Να είστε καλά και τα λέμε στα επόμενα 300 επεισόδια.
Σχόλια
Χωρίς σχόλιαΣυνδεθείτε για να συμμετάσχετε στη συζήτηση
Σύνδεση για ΣχολιασμόΔεν υπάρχουν σχόλια ακόμα