Analysis Paralysis: Γιατί σχεδίαζα αλλά δεν ξεκινούσα ποτέ

Αυτόματη μεταγραφή — ενδέχεται να περιέχει λάθη.

00:00 Θέλω να μου πεις, πόσες ιδέες έχεις γραμμένες κάπου που δεν διακίνησες ποτέ? Εγώ ξέρω τον αριθμό μου και είναι ντροπιαστικός. Σήμερα λοιπόν, μιλάμε για αυτό. Λοιπόν, σήμερα θέλω ειλικρινία. Θέλω να σκεφτείς πόσες ιδέες έχεις γραμμένες κάπου που δεν έχεις ξεκινήσει ποτέ. και όταν λέμε κάπου μιλάω για παντού για τον Ocean, το Obsidian, στα Notes κινητού σε ένα Google Document που άνοιξες μια φορά με ενθουσιασμό έκατσες, έγραψες 15 σελίδες και μετά τίποτα ή για όλα αυτά τα ξέρεις τα Side Projects, το καναλί στο YouTube το βιβλίο που είσαι και από τις αναγράψεις εκείνο το application που θα αλλάξει η ζωή σου και θα αλλάξει και τον κόσμο ή ακόμα και για αυτό το χόμπι ρε παιδί μου που έκανες παλιά και λες ναι τώρα ήρθε η ώρα να το ξαναρχίσω Και ξέρεις ποιο είναι το αστείο, ότι αυτό εδώ το podcast, το Unfolding Idea, αυτό που ακούς αυτή τη στιγμή, ήταν και αυτό ένα τέτοιο πράγμα.

01:07 Ήταν ένα project που για πολύ καιρό ήταν ένα item μέσα σε ένα to-do list. Και μάλιστα το είχα σχεδιάσει, το είχα υπεραναλύσει, το είχα φτιάξει avatars, είχα φτιάξει τα πάντα όλα και απλά δεν το είχα ξεκινήσει ποτέ. Οπότε σήμερα λοιπόν είπα να μιλήσουμε για αυτό Για όλο αυτό το κομμάτι του ανάλυσης παράλυσης Το οποίο νομίζω ότι έχω εξειδίκευση Και να μιλήσουμε το γιατί σχεδιάζουμε ρε παιδί μου ατελείωτα Και δεν κάνουμε ποτέ το πρώτο βήμα Θα σου πω λοιπόν εγώ το δικό μου νεκροταφείο ιδέων Γιατί στην πραγματικότητα έχω ένα ολόκληρο νεκροταφείο από ιδέες Και όπως πάντα θα σου πω τι κάνω εγώ πλέον Για να αλλάξω αυτή την κατάσταση Πάμε? Πάμε Λοιπόν αρχικά είπα Ανάλυσης παράλυσης Οπότε για να δούμε Το τι ακριβώς είναι αυτό Και για να μην νομίζεις ότι ακούς Κάποιο σεμινάριο και εγώ σου πετάω Ας πούμε τυχαίους όρους Θέλω να σου πω τι είναι το ανάλυσης παράλυσης Με πολύ απλά λόγια Είναι όταν σκέφτεσαι Ένα πράγμα τόσο πολύ Που στο τέλος δεν κάνεις τίποτα ποτέ

02:18 Και το χειρότερο και πιο ύπουλο πράγμα σε όλο αυτό είναι ότι όσο κάνεις αυτό το planning, παιδί μου, όσο σκέφτεσαι το τι θα πετύχεις, νομίζεις ότι κάνεις κάποια πρόοδο, νιώθεις ότι κάνεις κάποια πρόοδο, ενώ στην πραγματικότητα δεν κάνεις τίποτα. Ανοίγεις λοιπόν το Obsidian, ανοίγεις το Notion, φτιάχνεις ένα ωραίο template, βάζεις κρωματάκια, κάνεις έρευνα, διαβάζεις τι έκαναν οι άλλοι, φτιάχνεις ακόμα roadmap, λες θα πετύχω αυτά και μετά αυτά, αυτά είναι όλα τα σημεία που πρέπει να πετύχω και στο τέλος της ημέρας κάθεσαι ρε παιδί μου και λες ναι ρε φίλε έκανα πολύ πρόοδο σήμερα είμαι πολύ παραγωγικός νιώθω πολύ ωραία νιώθεις ότι δούλεψες πάνω στο project ενώ στην πραγματικότητα δεν έκανες τίποτα έτσι έκανες ζέσταμα στο που είμαστε όρους ποδοσφαιρικούς μιας και είναι εποχή παγκοσμίου κυπέλου αλλά δεν μπήκες ποτέ να παίξεις παιχνίδι καθώς να παίξεις τρέχεις δεξιά και αριστερά και ο προπονητής δεν σε έβαλε ποτέ μέσα και άμα θα σκεφτείς η αλήθεια είναι λίγο σκληρή σε αυτό

03:19 γιατί ποτέ κανείς δεν ξεκίνησε ένα podcast διαβάζοντας για το πώς να ξεκινήσεις ένα podcast μόνο κανείς δεν έμαθε drums για παράδειγμα φτιάχνοντας τη λίστα με τα τραγούδια που θέλει να μάθει το σχέδιο σε ό,τι θες να πετύχεις δεν είναι το βασικό πράγμα που πρέπει να κάνεις το σχέδιο και όταν μένουμε κυρίως στο σχέδιο είναι απλά ο τρόπος να αναβάλεις, ρε παιδί μου, το πράγμα που θες να πετύχεις, αλλά ταυτόχρονα να νιώσεις καλά με τον εαυτό σου νιώθοντας ότι έκανες κάτι, ότι πέτυχες κάτι.

03:50 Και εγώ σε αυτό το πράγμα είμαι ή τουλάχιστον ήμουν, ρε παιδί μου, παγκόσμιος πρωταθλητής. Πάμε λοιπόν να σου δείξω το δικό μου νοικοτραφείο, αν και είναι καλοκαίρι και δεν είναι εποχή Halloween, αλλά μπορείς να το ακούς στην εποχή του Halloween, πάμε να κάνουμε μια βόλτα και να δούμε τους στάφους με τις δικές μου ιδέες.

04:12 Ο πρώτος στάφος και ο πιο ωραία στολισμένος σε αυτό το νοκροταφείο είναι το προσωπικό μου κανάλι στο YouTube. Είναι κάτι το οποίο το θέλω χρόνια να φτιάξω ένα προσωπικό κανάλι, να μιλάω, να φτιάχνω πράγματα να δείχνω ρε παιδί μου πράγματα που με ενδιαφέρουν και εκεί που κολλάω κάθε φορά, τουλάχιστον στο μυαλό μου είναι το νης.

04:34 Και λέω, ναι ρε συ, να φτιάξω το δικό μου κανάλι, αλλά για ποιο ακριβώς θέμα. Και μετά τι, θα το κάνω στα ελληνικά, θα το κάνω στα αγγλικά, πώς να μιλάω. Και μετά αφού αποφασίσω όλα αυτά, θα πω, α ωραία, κάτσε να σκεφτώ τώρα ποιο είναι το target audience. Και μετά σκέφτομαι κάτι άλλο και μετά κάτι άλλο και μετά, μετά, μετά.

04:53 Υπάρχει πάντοτε ένα μετά. Και όλα αυτά μπορεί να ακούγονται λογικά, μπορεί να μοιάζουν ας πούμε στρατηγικές σωστές ερωτήσεις, γιατί πρέπει όλα να τα έχεις ωραία σχεδιάσει από πριν γιατί άμα πάς λάθος αρχίζεις να πηγαίνεις σε μια λάθος διαδρομή όμως νομίζω ότι όλα αυτά δεν είναι τίποτα άλλο από δικαιολογίες γιατί αν είμαστε ειλικρινείς με τον εαυτό μας και εγώ όταν κάθομαι και τα σκέφτομαι αυτά και θέλω να είμαι ειλικρινής με τον εαυτό μου νομίζω ότι δεν είναι τίποτα άλλο από το μια ωραία καλοντημένη εκδοχή του φόβου ρε παιδί μου γιατί όλα αυτά, το τι νης θα πετύχουμε, είναι δικαιολογίες.

05:29 Η γλώσσα, δικαιολογίες. Βαθιά μέσα μου νομίζω ότι φοβάμαι. Φοβάμαι να πατήσω το record, φοβάμαι να βγω μόνος μου σε ένα κανάλι, φοβάμαι το πώς θα το κάνω edit, φοβάμαι πώς θα το κάνω, πώς θα φτιάξω τα χρώματα και φοβάμαι περισσότερο το τι θα βγουν, τι θα πούν οι άλλοι. Μήπως δεν είναι καλό όλο αυτό. Και αφού λοιπόν προχωράμε και βλέπουμε τους στάφους, ο δεύτερος τάφος και μάλιστα είναι πιο μεγάλος, έχει πολλούς μαζεμένους ένας με τον άλλον είναι τα podcast που κατά καιρίς έχω σχεδιάσει και δεν έχω κάνει ποτέ και όταν λέω podcast εννοώ podcasts με s που ο οποίος είναι πληθυντικός έχω σχεδιάσει λοιπόν και θα το πω με πολύ μεγάλη τροπή πάρα πολλά διαφορετικά podcast concepts κατά καιρούς και μάλιστα ολόκληρα με ονόματα, με δομή κάποια με σεζόν, κάποια με χαρακτήρες μερικές φορές και κάθε φορά υπήρχε κάτι που με σταματούσε.

06:26 Ξέρεις τι ήταν αυτό. Ήταν μία σκέψη. Και η σκέψη αυτή ήταν μήπως τελικά δεν είναι πραγματικά αυτό που θέλω να κάνω. Μήπως βαρεθώ μερικά επεισόδια. Μήπως δεν είναι ακριβώς αυτό που έχω στο μυαλό μου. Και περίμενα να έρθει η απόλυτη βεβαιότητα, ρε παιδί μου, να ξυπνήσω ένα πρωί και να πω με 100% βεβαιότητα, να πω ναι, αυτό είναι σωστό, το ξέρω και θα ξεκινήσω τώρα.

06:55 Και φυσικά αυτή η βεβαιότητα δεν έρθει ποτέ. Και δεν έρθει ποτέ γιατί δεν έρχεται ποτέ αυτή η βεβαιότητα. Νομίζω ότι η βεβαιότητα θα σου έρθει αφού ξεκινήσεις. Πρώτα ξεκινάς, πρώτα κάνεις κάτι, κάνεις course correct, αλλάζεις στην πορεία και δοκιμάζεις πράγματα τα οποία βλέπεις, τι σε ενδιαφέρουν, τι δεν σε ενδιαφέρουν, τι θα ήθελες να αλλάξεις και μετά έχεις τη βεβαιότητα θες να συνεχίσεις.

07:19 Και όλο αυτό μου πήρε χρόνια για να το καταλάβω. Ο επόμενος τάφος μέσα στο νεκροταφείο ιδεών είναι λίγο διαφορετικός. Και είναι λίγο διαφορετικός γιατί δεν έχει να κάνει με κάποιο project που θέλω να φτιάξω. Έχει να κάνει με ένα hobby. Και αυτό έχει να κάνει με τα drums. Εγώ λοιπόν για πάρα πολλά χρόνια έπαιζα drums. Παίζω από πολύ μικρός, από πολύ μικρή ηλικία, από πολύ μικρή ηλικία ήμουν σε διάφορες μπάντες όμως πριν φύγω για την Ολλανδία έπαιζα σε μία μπάντα που λεγόταν πολύ δε καλή incorrect μάλιστα πηγαίναμε καλά, είχαμε τραγούδια που έπαιζαν στο ραδιόφωνο, σε σταθμούς στην Αθήνα όπως ο Rock FM και κάναμε πολλές ναύλιες είχαμε δισκογραφική εταιρεία ήταν κάτι το οποίο πήγαινε πάρα πάρα πολύ καλά μετά εγώ έφυγα στο εξωτερικό οπότε σταμάτησα και έτσι λοιπόν κατά καιρούς λέω θα ξαναρχίσω γιατί μπορώ να πάω σε μια συναυλία και να ενθουσιαστώ μπορώ να παίξω με κάποιους φίλους έτσι λίγο και να ενθουσιαστώ όμως μετά περνάει ας πούμε ένα μικρό διάστημα

08:25 και λέω έλα μωρέ τώρα δεν έχω και τόσο χρόνο που να βρω τώρα μέλη για να κάνω καινούργια μπάντα και δεν τους γνωρίζω καλά γιατί θα παίξουμε και τι τραγούδια θα παίξουμε και φυσικά ξαναμπαίνω σε ένα σημείο το οποίο ξαναφτάνω στο ανάλυσης παράλυσης. Τώρα βέβαια για τα drums αν κάτσω και το σκεφτώ ειλικρινά δεν είναι ακριβώς το ίδιο και δεν είναι ακριβώς το ίδιο γιατί είναι στην κατηγορία το ότι δεν το θέλω αρκετά και νομίζω ότι είναι οκ να μην θέλουμε κάτι αρκετά γιατί αυτό δεν είναι στην κατηγορία το ότι φοβάμαι να ξεκινήσω κάτι είναι στην κατηγορία ότι τελικά ίσως να μην το θέλω τόσο πολύ ρε παιδί μου. Ενθουσιάζομαι πάρα πολύ στην ιδέα και μετά μου φεύγει.

09:09 Και όταν κάθεσαι και το σκέφτεσαι αυτό και σκέφτεσαι ότι ναι, ok, σταματάω γιατί πραγματικά δεν το θέλω είναι εν μέρει απελευθερωτικό μέσα σου και σταματάς να έχεις ενοχές γιατί δεν το κάνω. Οπότε θέλω να πω ότι εδώ υπάρχει μια διάκριση σε αυτά τα δύο και είναι σημαντικό γιατί από τη μία έχουμε το δεν ξεκινάω επειδή φοβάμαι και από την άλλη έχουμε το δεν το ξεκινάω επειδή στην πραγματικότητα δεν το θέλω πολύ.

09:33 και το λέω γιατί όταν ξεχωρίζουμε αυτά τα δύο είναι πολύ πολύ σημαντικό πώς ξεχωρίζουμε λοιπόν αν κάτι το αναβάλουμε από φόβο ή επειδή η βαθιά μέσα μας δεν το θέλουμε τόσο πολύ για μένα το σημάδι είναι το εξής όταν κάτι είναι φόβος η ιδέα φεύγει και μετά από λίγο καιρό ξανάρχεται κάθε λίγους μήνες εμφανίζεται ξανά και ξανά και ξανά είναι κάτι που ξέρεις, νιώθεις ρε παιδί μου ότι σε εισαγωγικά σε ενοχλείς σε τσιγκλάει, νιώθεις μέσα σου ένα θα έπρεπε κάθε φορά που τη σκέφτεσαι ότι θα έπρεπε να το κάνω αυτό, θα έπρεπε να το κάνω το άλλο για μένα αυτό για παράδειγμα είναι το κανάλι στο youtube είναι μια τέτοια μια τέτοιου είδους ιδέα επανέρχεται κάθε φορά, εδώ και χρόνια δεν με αφήνει απλά όλο αυτό καταλαβαίνω ότι το θέλω αλλά δεν το κάνω λόγω φόβου από την άλλη όταν δεν θέλεις να κάνεις κάτι γιατί δεν το θες πραγματικά μέσα σου γιατί δεν έχεις ας πούμε την επιθυμία βλέπεις ότι δεν σε τρώει ρε παιδί μου το σκέφτεσαι ενθουσιάζεσαι πάρα πολύ για πέντε λεπτά για μια ώρα μία δύο πέντε

10:47 μέρες ρε παιδί μου και μετά το βλέπεις αρχίζει και ξεφουσκώνει μόνο του και ξεφουσκώνει χωρίς να σε πιάνουνε τύψεις είναι πιο πολύ μια ωραία φαντασίωση ας πούμε παρά ένα ανεκπλήρωτο πρέπει να το κάνω τα ντραμς για εμένα για παράδειγμα είναι έτσι είναι μια πολύ ωραία ιδέα αλλά από την άλλη δεν με κυνηγάει δεν ξυπνάω κάθε τρεις και λίγο και λέω αχ ναι θέλω να ξαναγυρίσω θέλω να ξαναπαίξω ας πούμε μουσική μου αρέσει πάρα πολύ με γεμίζει αλλά δεν είναι αυτό το οποίο νιώθω μέσα μου αυτή την επιθυμία να έρχεται και να ξαναέρχεται και να ξαναέρχεται οπότε το πρώτο βήμα πριν κάνεις οτιδήποτε είναι να δεις τη λίστα με όλες αυτές τις επιλογές όλα αυτά τα πράγματα που θα ήθελες να πετύχεις να κάνεις όλες αυτές τις ιδέες και να αναρωτηθείς ρε παιδί μου, αυτό η ιδέα επανέρχεται συνέχεια είναι κάτι που με τσιγκλάει ή είναι απλά από κάποια στιγμή ενθουσιάστηκα και ακούγεται έτσι ένα ωραίο πράγμα να κάνω όλα αυτά που επανέρχονται αυτά είναι τα πιο σημαντικά από όλα

11:53 για αυτά αξίζει ρε παιδί μου να κάτσεις και να παλέψεις με το φόβο τα υπόλοιπα είναι καλό να τους δώσουμε την άδεια ας πούμε να πεθάνουν γιατί έτσι θα σε κάνει να νιώσεις καλύτερα, τουλάχιστον εγώ έτσι νιώθω καλύτερα γιατί βγάζω από τη λίστα με τις ιδέες μου οτιδήποτε πια δεν είναι τόσο σημαντικό για εμένα και όταν έχεις μια λίστα η οποία έχει ας πούμε 47 ιδέες μέσα όλο αυτό δεν σε κάνει ρε παιδί μου δημιουργικό σου δίνει ένα άγχος νιώθεις έτσι ότι είσαι βαρύς, ότι είσαι άχρηστος ότι έχεις τόσες ιδέες και στην τελική δεν κάνεις τίποτα όταν αρχίσεις και σε εισαγωγικά σκοτώνεις κάποιες από αυτές γιατί βλέπεις ότι τελικά δεν τρελαίνεσαι για αυτές και μείνουν λιγότερες μπορείς να επικεντρωθείς και να πεις ότι αυτές είναι οι ιδέες που ουσιαστικά αξίζει ρε παιδί μου να παλέψω με το φόβο για να τις πετύχω και τώρα φτάνουμε στο επόμενο σημείο γιατί μέχρι εδώ σου είπα τι έκανα τόσο καιρό ας πούμε σαν κάποιος ο οποίος καθόταν και απλά σχεδίαζε. Όμως τον τελευταίο καιρό

12:57 τους τελευταίους αρκετούς μήνες έχει αλλάξει κάτι και θέλω να το πω γιατί έχει σημασία. Έχει σημασία γιατί έγινε σε ένα πάρα πολύ μικρό χρονικό διάστημα και γιατί στα επόμενα επεισόδια θα με ακούσεις να μιλάω περισσότερο για όλα αυτά που έχω κάνει τον τελευταίο καιρό. Τι είναι αυτά? Είναι διαφορετικά software projects, διαφορετικά πράγματα που έκανα και έκανα launch.

13:21 Και όταν λέμε launch, πραγματικό launch έτσι. Βγήκαν έξω, υπάρχουν στο internet, έχουν αληθινούς χρήστες, έχω feedback, έχουν ανθρώπους που τα χρησιμοποιούν καθημερινά και εγώ κάθομαι και βάζω και φτιάχνω πράγματα για αυτά καθημερινά. Ένα ακόμα είναι αυτό εδώ το podcast. Αυτό το podcast που αυτή τη στιγμή ηχογραφώ το τέταρτο επεισόδιο. Δεν το σχεδιάζω πια, το κάνω.

13:43 Τι άλλαξε Δεν έγινε άλλος άνθρωπος Ο διαβολάκος που λέγαμε Μέσα στο κεφάλι μου στο προηγούμενο επεισόδιο Είναι ακόμα εκεί Απλά βρήκα ένα τρόπο Να τον προσπερνάω Πριν προλάβει να με πείσει Ότι όλα αυτά που λέει είναι αλήθεια Γιατί νομίζω ότι εδώ είναι το κλειδί Και το κατάλαβα και ήταν το πιο σημαντικό Δεν χρειάζεται να νικήσεις Το overthinking Δεν είναι εύκολο να νικήσεις το overthinking Αυτό που χρειάζεται είναι να είσαι πιο γρήγορος από το overthinking ή πιο γρήγορος από τη φωνή μέσα στο μυαλό σου που προσπαθεί να σε πείσει ότι χρειάζεσαι περισσότερο planning και περισσότερο planning Και αυτό ακριβώς είναι το πρακτικό κομμάτι Τι κάνω εγώ λοιπόν και πάλι με το ίδιο disclaimer που έχω πει και στα προηγούμενα επεισόδια γιατί το εννοώ πραγματικά Θα πω τι κάνω εγώ, όχι τι πρέπει να κάνεις εσύ Θα πω εγώ τι κάνω και αν αυτό σου κάνει καλώς Μπορείς να κρατήσεις ένα από αυτά, μηδέν από αυτά, οτιδήποτε άλλο δεν σου κάνει, απλά τα πετάς Το βασικό μου κόλπο λοιπόν είναι ένα

14:47 Και όλα τα άλλα έρχονται, είναι κάτω από αυτό Αυτό που έχω ξεκινήσει να κάνω είναι ότι κινούμε γρήγορα Και το κάνω επίτηδες ρε παιδί μου για να μην προλάβω να το υπεραναλύσω Πάμε να το σπάσουμε όμως αυτό σε κομματάκια για να δούμε τι σημαίνει Το πρώτο κομμάτι είναι αυτό Η αμφιβολία χρειάζεται χρόνο ρε παιδί μου για να μεγαλώσει μέσα μας είναι κάτι σαν τη μουγλα.

15:11 Θέλει υγρασία, θέλει ακινησία, θέλει κάτι τέτοιο για να μεγαλώσει. Οπότε εγώ αυτό που κάνω είναι να μην της δώσω χρόνο. Όταν μου έρθει μια ιδέα η οποία νιώθω ότι με τσιγκλάει, η οποία νιώθω ότι είναι κάτι το οποίο είναι σημαντικό για εμένα, προσπαθώ να κάνω κάτι. Και όταν λέμε προσπαθώ να κάνω κάτι, μιλάμε για οτιδήποτε.

15:30 Κάτι μικρό, κάτι πραγματικό, κάτι αληθινό. Και όλο αυτό μέσα στις πρώτες μέρες. Δηλαδή πριν προλάβει ο εγκέφαλος να μου πει ότι α, ξέρεις, δεν πρέπει να κάνεις αυτό, γι' αυτό το λόγο, γενικότερα πριν προλάβω να έχω ένα εκατομμύριο λόγους για να μην το κάνω φυσικά, καταλαβαίνεις ότι όταν κάνουμε κάτι τόσο γρήγορα δεν θα είναι τέλειο το πρώτο βήμα απλά είναι το πρώτο βήμα και αυτό είναι πολύ σημαντικό, γιατί το τέλειο πρώτο βήμα, και αυτό είναι που ήθελα πάντοτε να κάνω στο παρελθόν δεν έρχεται ποτέ και δεν υπάρχει ποτέ και νομίζω ότι αν έχεις ιδέες οι οποίες είναι μέσα στη λίστα σου θα έχεις καταλάβει προφανώς ότι δεν υπάρχει τέλειο πρωτοβήμα.

16:13 Το δεύτερο κομμάτι είναι ότι στοχεύω στο να κάνω κάτι release και όχι στο να είναι τέλειο. Για εμένα λοιπόν η μαγική λέξη είναι να κάνω κάτι release, να το βγάλω έξω στον κόσμο, να το βγάλω και να μπορώ να το χρησιμοποιήσει κάποιος. Γιατί μόλις κάτι βγει έξω ρε παιδί, μόλις πατήσω αυτό το publish για να βγει ας πούμε το πρώτο επεισόδιο μόλις το application που σχεδιάζω γίνει live, κάτι κλειδώνει γιατί δεν είναι πια η ιδέα που την έχω στο Obsidian μέσα από την έχω μες στον Ocean τον οποία την έχω υπεραναλύσει μέχρι θανάτου είναι κάτι το οποίο πραγματικά υπάρχει έξω ρε παιδί μου, το οποίο πια μπορεί να το χρησιμοποιήσει κάποιος, το οποίο μπορώ να το δω ακόμα γιατί δεν το χρησιμοποιήσει κάποιος και μπορώ να το βελτιώσω οπότε είναι εντελώς διαφορετικό να μπορείς να διορθώνεις κάτι που υπάρχει από το να τελειοποιείς κάτι που δεν έχει γεννηθεί ακόμα.

17:04 Έτσι λοιπόν ο πρώτος μου στόχος δεν είναι ποτέ να το κάνω τέλειο. Είναι να το βγάλω έξω όσο και χάλια να είναι, όσο και ατελές να είναι, απλά να νιώθω εγώ ας πούμε καλά έως ένα επίπεδο. Και ένα ζωντανό παράδειγμα για όλο αυτό είναι το πρώτο επεισόδιο αυτού του podcast που ακούς. Άμα γυρίσεις πίσω και το δεις, θα δεις ότι δεν είναι τέλειο.

17:25 και δεν είναι τέλειο και είναι ok, μια χαρά ένα βράδυ, ενώ κοιμόντουσαν όλοι πήρα την απόφαση να βγάλω και να μιλήσω ας πούμε και να βγάλω αυτό το επεισόδιο και ξέροντας ότι δεν είναι τέλειο το άκουσα, το έκανα ένα μικρό edit και αποφάσισα να το βγάλω γιατί αν δεν το έκανα θα ήταν ακόμα μέσα στη λίστα μου ακόμα θα σκεφτόμουν αυτό το podcast ακόμα θα σκεφτόμουν το πώς θα το κάνω, τι θα το πω και δεν θα το άκουγες ποτέ εσύ και το τρίτο που δένει με τα δύο προηγούμενα είναι το momentum το momentum που σε κάνει ρε παιδί μου να παίρνεις ενέργεια μέσα από αυτό μόλις βγάλεις κάτι έξω αρχίζεις και παίρνεις μια μικρή δόση φάρους και ξέρεις ότι για παράδειγμα στο application που φτιάχνεις το επόμενο release θα είναι λίγο πιο εύκολο και λίγο πιο εύκολο και λίγο πιο εύκολο και το όσο προχωράς όσο βγάζεις κι άλλα θα γίνονται όλο και πιο εύκολα αυτά Επίσης ισχύει και το ανάποδο δυστυχώς Όσο περισσότερο σχεδιάζεις κάτι χωρίς να το βγάζεις Τόσο πιο δύσκολο και βαρύ γίνεται κάθε βήμα

18:27 Γιατί όσο πιο πολύ μένεις ακίνητος Τόσο πιο δύσκολο είναι να κινηθείς Είναι σαν μια ατμομηχανή σκέψου η οποία Για να αρχίσει να τρέχει πρέπει σιγά σιγά να παίρνει ταχύτητα Και τα πρώτα βήματα είναι πιο δύσκολα Όσο περιμένεις ακούει ακίνητος, τόσο πιο δύσκολο θα είναι να προχωρήσεις μπροστά. Οπότε αυτό που κάνω είναι ότι προσπαθώ να μένω σε κίνηση πλέον.

18:52 Θέλω να κάνω μικρά, συχνά releases και όχι να περιμένω ρε παιδί μου να φτιάξω το τέλειο πράγμα το οποίο θα το βγάλω και ο κόσμος θα πει, οου, ο, ο, τι είναι αυτό. Προτιμώ να έχω πολλά μικρά, ατελή πράγματα, τα οποία συνέχεια θα βελτιώνονται, παρά να περιμένω να βγάλω το ένα τέλειο φοβερό πράγμα. Και όλο αυτό είναι και μέρος του agile mindset το οποίο έχω αποκτήσει εδώ και πάρα πολλά χρόνια και είμαι και agile coach.

19:22 Οπότε σκεφτόμουν ότι ήθελα να κάθομαι, να σχεδιάζω τα πάντα και να τα βγάζω και λέω όχι, πλέον θα δουλεύω ακόμα και στα δικά μου τα προσωπικά projects σε iterations. Θα βγάλω, ας πούμε, σπριν τένα θα βγάλω κάτι έξω στο production, θα κάνω μικρά μικρά μικρά βηματάκια. Και αυτό είναι το όλο μυστικό ανθρώπινες. Δεν είμαι πιο θαραλέος από σένα αν βγάζω έξω projects ή αν βλέπεις κάποιον άλλο να βγάζει projects. Δεν είναι θεμαθάρρος. Απλά όλοι όσοι βγάζουν πράγματα έξω κινούνται πιο γρήγορα από όσο κινείται ο φόβος τους. Κινούνται γρήγορα πριν προλάβει ο φόβος τους να τους σταματήσει. Αυτό είναι.

20:03 οπότε θέλω να κλείσω με αυτό αν κάθεσαι και έχεις μια λίστα γεμάτη ιδέες τις οποίες δεν τις έχεις ξεκινήσει ποτέ θέλω να κάνεις τα εξής δύο πράγματα όχι τώρα, αργότερα δεν χρειάζεται να σταματήσεις το podcast περίμενε να τελειώσει, στείλ το ξανά φίλος σου και μετά το κάνεις λοιπόν, το πρώτο πράγμα είναι να κάτσεις να δεις τη λίστα σου, εντάξει, και να ξεχωρίσεις τις ιδέες όπως είπαμε ποιες ιδέες είναι αυτές που σε τσιγκλάνε στην αρχαία ποιες ιδέες έρχονται ξανά και ξανά και ξανά και ποιες είναι αυτές που απλά ακούγονται ωραίες άσε όλες τις δεύτερες ή αυτές που ανήκουν στη δεύτερη κατηγορία να φύγουν δεν τειράζει, διέγραψέ τους, βάλ τους ένα μικρό τάφο δίπλα και να μην έχεις καμία ένοχη νομίζω θα σε κάνει να νιώσεις καλύτερα το δεύτερο πράγμα είναι να πάρεις μία από όλες αυτές τις ιδέες και όταν λέμε μία, μία μόνο μην προσπαθήσεις να πετύχεις όλες οι ιδέες ταυτόχρονα γιατί και αυτό είναι κάτι που προσπαθούσα να κάνω παλαιότερα και είδα ότι δεν πετυχαίνει

21:02 οπότε πάρε μια ιδέα αυτή που σου κάνει να να τη σκέφτεσαι πιο επίμονα και κάνε ένα πολύ γρήγορο μικρό ατελές πρώτο βήμα μέσα στις επόμενες ημέρες πριν προλάβεις να το υπεραναλύσεις όχι ένα τέλειο βήμα απλά ένα βήμα και όταν λέμε ένα βήμα δεν είναι το πρώτο βήμα να κάτσεις να φτιάξεις σε ένα σχέδιο για την ιδέα, είναι να κάνεις ένα πρακτικό βήμα, έτσι.

21:26 Γιατί στην πραγματικότητα, οι ιδέες που παραμένουν μέσα στο νόσιον, οι ιδέες που παραμένουν στο Apple Notes, στο Google Keeps, στο Obsidian ή όπου άλλου κρατάς ιδέες, δεν βοήθησαν ποτέ κανέναν. Ούτε θα βοηθήσουν εσένα, ούτε βοήθησαν εμένα, ούτε τον κόσμο που θα την έβλεπε αν η ιδέα ήταν έξω. Η μόνη αξία που έχει μια ιδέα είναι όταν βγει έξω, Όταν ο κόσμος τη δει, όταν ο κόσμος μπορεί να χρησιμοποιήσει αυτό που έφτιαξες ή να ακούς αυτό που έφτιαξες ή να δει αυτό που έφτιαξες.

21:58 Και στο λέω εγώ ρε παιδί μου, ο οποίος άφησε αυτό το podcast στη λίστα για πάρα πολύ καιρό. Το άφησα για χρόνια. Άμα δεις το πότε το έχω ξεκινήσει, το πότε το είχα πρώτο σχεδιάσει, είναι πολλά χρόνια πίσω. και το μόνο που έχω μετανιώσει είναι ότι όταν το ξεκίνησα τώρα πριν λίγο καιρό σκέφτηκα ότι κρίμα που δεν το είχα κάνει νωρίτερα Στο επόμενο επεισόδιο λοιπόν θέλω να σου πω το πώς κατέληξα στην Ολλανδία πώς πήρα την απόφαση, τον φόβο, πώς ήταν η πρώτη μέρα, τι άλλαξε η ζωή μου γιατί αν θυμάσαι στο δεύτερο επεισόδιο σου είπα ότι δεν θα φοβάμαι ποτέ αν δεν είχε αποτύχει η εταιρεία που είχα φτιάξει τότε. Λοιπόν, ήρθε η ώρα να το ξεδιπλώσουμε και αυτό.

22:44 Αν αυτό το επεισόδιο μίλησε ας πούμε μέσα σου ή αν αναγνώρισες τον εαυτό σου να κοιτάει το δικό σου νεκροταφείο ιδέων, τότε θα χαρώ να μου γράψεις και να μου στείλεις δύο-τρεις κουβέντες. Μπες στο unfoldingideas.gr και γράψε μου από εκεί. Υπάρχει φόρμα επικοινωνίας και μπορείς να μιλήσεις, να μου γράψεις το κείμενό σου μπορείς να με ακολουθήσεις σε οποιοδήποτε από τα κοινωνικά δίκτυα, το αγαπημένο σου είμαι σχεδόν σε όλα μέσα αν θέλεις, κάνε follow, στείλε μου ένα μήνυμα και πες μου ποια είναι η ιδέα που θα ξεκινήσεις, όποια κάνουν αυτοί. Τώρα, αν θέλεις να βοηθήσεις και κάποιο φίλο σου να ξεκολλήσει ή θέλεις να ευχαρισθείς εμένα για το επεισόδιο αυτό, γιατί σου έδωσε ας πούμε τον boost να ξεκινήσεις τις ιδέες σου και να ξεκινήσεις να πετυχαίνεις κάτι τότε θα χαρώ να πατήσεις κοινοποίηση και να στείλεις το επεισόδιο αυτό σε όποιον πιστεύεις ότι θα βρει αξία σε αυτό.

23:42 Μπορείς επίσης να βρεις όλες τις σημειώσεις του επεισοδίου στο unfoldingideas.gr κάθε το στους 4. Λοιπόν, σε ευχαριστώ πάρα πάρα πολύ που ήσουν εδώ σήμερα και αφιέρωσες τον χρόνο σου για να ακούσεις αυτό εδώ το επεισόδιο. Έως την επόμενη φορά λοιπόν Σου ζητάω να κάνεις το πρώτο βήμα Και σου εύχομαι να είσαι καλά και να περνάς υπέροχα Γεια χαρά