Μια φορά κι έναν καιρό ήταν ο Θωμάς Μαχαίρας στο Χύμα με τον Nick Cave | Χίλιες και Μία Νύχτες #184
Χίλιες και Μία ΝύχτεςΣχετικά με αυτό το επεισόδιο
Με αφορμή το επερχόμενο Release Athens ο καλλιτεχνικός διευθυντής του φεστιβάλ λύνει πάρα πολλές απορίες για όσα συμβαίνουν «πίσω από τις κάμερες» των συναυλιών στη χώρα μας, πρώτα απ' όλα όμως διηγείται μια ωραία ιστορία από την καρδιά των ζόρικων αθηναϊκών 80s.
Αυτόματη μεταγραφή — ενδέχεται να περιέχει λάθη.
Στόχος μου είναι να μαζέψω τα κομμάτια του μεγάλου πάζλ της αθηναϊκής νυχτερινής ζωής μέσα από τις γλαφυρές αφηγήσεις των εκλεκτών καλεσμένων μου που βρέθηκαν στο σωστό μέρος, τη σωστή στιγμή. Για να μας ακούτε, ακολουθήστε τη σειρά «Χίλιας και Μία Νύχτες» του One Man σε Spotify, Apple Podcasts και Google Podcasts. Μαζί μου σήμερα ο καλλιτεχνικός διευθυντής του Release Athens, ένας άνθρωπος που βρίσκεται πίσω από τις κάμερες, θα λέγαμε, μερικών από τις πιο σημαντικές συναυλίες που έχουν γίνει στη χώρα μας.
Κυρίες και κύριοι, ο Θωμάς Μαχαίρας. Καλώς ήρθες, Θωμά. Καλώς σας βρήκα. Ευχαριστώ πάρα πολύ για την πρόσκληση. Το τιμό είναι στα χέρια σου και ελπίζω να έχεις πολλά να μας πεις, οπότε να είσαι και έτοιμος να μας πας μια βόλτα στο χρόνο και στο χώρο, όπως μου αρέσει να λέω. Μια φορά και έναν καιρό, λοιπόν, ήταν ο Θωμάς Μαχαίρας.
Ήταν ο Θωμάς Μαχαίρας. τότε το σκέφτηκα καλύτερα θα πάω πολύ πίσω στον χρόνο και θα πω ότι ήταν ο Θωμάς Μαχαίρας μάλλον σε ηλικία γύρω στα 15 έξω από ένα rock club στην Αφήνα που λεγόταν Χήμα και μέσα έπαιζε ο Nick Cave ο Θωμάς λοιπόν ήταν με τον αδελφό του ακόμα μικρότερος αδελφός 11 μήνες μικρότερος δύο παιδάκια που ήθελαν να μπορούν να παρακολουθούσα τη συνολή του Νικέιβ ο χώρος ήταν πολύ μικρός δεν πρέπει να χώρουσε πάνω από 300 άτομα και ευγενικά ο Φίδων ομολογήσω οι σεκιουριτάδες δεν μας επέτρεψαν την είσοδο, μας είδαν και πολύ μικρούς Πόσοι ήσουν τότε Εγώ ήμουν 15, Σκάρτα 15 ο αδελφός μου Σκάρτα 14 Είχαμε ήδη ξεκινήσει να πηγαίνουμε σε κάποιες συναυλίες νομίζω η πρώτη μας συναυλία πρέπει να ήταν η Magic the Spell με τον Ηλίας Λάνογλου στα φωνητικά αγγλόφωνη μπάντα μια post-punk μπάντα της εποχής και μετά από κάποια ελληνικά shows αποφασίσαμε να πάμε να δούμε τον Νίκη και δεν είχαμε προλάβει τους birthday party και τους New Order στο sporting
αλλά αυτή ήταν η πρώτη μας απόπειρα γιατί δεν στεφτηκή με επιτυχία εκεί λοιπόν ήταν η πρώτη μου επαφή με τη διεθνή μουσική σκηνή έστω ακούγοντας και καθορθώσαμε να ακούσουμε από έξω τις χαβλία. Ήταν άλλες εποχές. Μη φαντάζεστε χώρους state of the art και τα λοιπά. Ήταν όλα το όνομα του χώρου ήταν πάρα πολύ επιτυχημένο.
Ενδεικτικό της κατάστασης. Χήμα. Και ήταν η πρώτη μου επαφή με τις διεθνείς συναυλίες, με τις μεγαλύτερες συναυλίες. Αυτό ήταν πρώτο μισό της δεκαετίας του 80 καλά θυμάμαι. Ήταν 1984 αν δεν κάνω λάθος. Οκ, οπότε με κάποιο τρόπο εκείνη η βραδιά λειτούργησε και κάπως καθοριστικά στη μετέπειτα πορεία σου, έτσι? Ναι, καλά, νομίζω ότι το κακό είχε ήδη γίνει από πολύ νωρίς.
Δηλαδή από την ηλικία των 5-6 ετών είχαμε αρχίσει να ασχολούμαστε με βινίλια, με κάποια επιτάνησα που μας είχε δώσει η μητέρα μου και η εξαδέσθος μας που ήταν λίγο μεγαλύτερη σε ηλικία. Επιτάνησα τώρα το οποίο ήταν ένα range από Edith Piaf μέχρι Beatles από Nat Kim Cole σε David Cassidy και κάποια albums τα οποία είχαμε ακούσει σε ηλικία 9-10 ετών.
Θα θυμάμαι ένα αλμούμ που μου είχε κάνει φοβερή εντύπωση ήταν μια ελληνική ροκ-όπερα, ο Τρωικός Πόλεμος του Πετρίτσι με φοβερές συμμετοχές μέσα. Οπότε το κακό νομίζω ότι είχε ξεκινήσει από εκεί πέρα. Αλλά όταν μιλάμε για να έρθουμε και στο θέμα μας για συναυλίες εκείνο το βράδυ ήταν η πρώτη φορά που ευφελήσαμε να δούμε ένα ξένο όνομα.
είχε έρθει η ώρα πλέον να παρακολουθήσουμε μια συναυλία με ένα ξένο όνομα δεν τα καταφέραμε εκείνη τη φορά αλλά ακολούθησαν χιλιάδες επιτυχημένες Ξέρεις τώρα μια τέτοια εποχή 40 και βάλει χρόνια πίσω ακούγεται, δύσκολο μπορεί να αντιληφθεί κάποιος νέο ένα νεότερο παιδί ας πούμε πως είναι σε μια χώρα να αποτελεί τόσο τεράστιο γεγονός ο ερχομός ενός ξένου καλλιτέχνη υπό την έννοια της πλήρους ανομβρίας δεν έρχονταν τότε, δεν γίνονταν live το πόρνα τα live και τα μεγάλα live ήταν τελώς σποραδικό φαινόμενο δηλαδή οι πολλοί οι ουράι αχή που φουμάμε στο κοινό του Παρακτηναϊκού αρχές δεκαετίες 80 αυτές ήταν ο Ρόρι Γκάλαχερ στη Φιλαβέλφια αυτές ήταν συναυλές οι πρώτες μεγάλες συναυλές που ξέρω τώρα τους ρολινγκ στο στην πραγματικότητα νομίζω ότι πριν εμφανιστεί το Ρόδον δεν υπήρχε μια συνέχεια ήταν απλά σποραδικές συναμβλίες σποραδικά events που τα έψαχνε ο κόσμος με τρομερή αγωνία και δίψα και μετά μπήκαμε σε μια σε μια σειρά που μας έχει φέρει πλέον στο σημείο που μας έχει φέρει.
Λοιπόν, σήμερα είσαι καλλιτεχνικός διευθυντής του Release Athens, του μεγαλύτερου φεστιβάλ που γίνεται στη χώρα. Πόσα χρόνια είσαι γενικά στο χώρο, σε διάφορα πόστα, της διοργάνωσης συναυλίων. Της διοργάνωσης συναυλίων είμαι περίπου 25 χρόνια. Ωραία, αυτά τα 25 χρόνια τώρα ξέρω θα σου υποθέτω ότι δεν θα έχεις ξεκάθαρη απάντηση να μου δώσεις.
Έχεις έστω μια τάξη μεγέθους Πόσες συναυλίες έχεις διοργανώσει εσύ Γούρλω σε τα μάτια λέω Έχω φυσική μετάσχη Στη διοργάνωση θα λέγαμε Ναι αυτό εννοώ που είσαι σε ομάδα διοργάνωσης συναυλιών Όχι όχι ούτε καν έχω μπει στη διαδικασία Της μετρήσω Θα είναι χιλιάδες φαντάζομαι έτσι Πιθανότατα Σίγουρα έχω παρακολουθήσει χιλιάδες λόγω της δυνατότητας να παρακολουθώ ως ζεγανωτής ή ως μέλος της οργάνωσης να γίνομαι δεκτός και σε συναυλίες άλλων ανθρώπων, όπως έχω παρακολουθήσει πολλές συναυλίες και στο εξωτερικό, είναι σίγουρα μερικές χιλιάδες.
Αλλά δεν μπορώ να δώσω έτσι ένα ακριβή αριθμό, η αλήθεια είναι. Διασκεδάζεις ως καλλιτεχνικός διευθυντής του Relish Athens. Θέλω να πω, ένας άνθρωπος που είναι σε αυτή τη θέση σε ένα τόσο μεγάλο φεστιβάλ. Εμείς όλοι πηγαίνουμε στο ριλίς και περνάμε μερικές από τις καλύτερες στιγμές της ζωής μας. Εσύ, έχοντας φαντάζομαι εκατομμύρια πράγματα στο κεφάλι σου, περνάς καλά εκείνη τη στιγμή.
Συνήθως, ναι. Μπορεί να συμβεί κάτι που να με κρατήσει πίσω κάποιες συγκεκριμένες φορές, αλλά ναι, έχω τόση τέτοια σύνδεση με τη μουσική, που για μένα πριν από όλα υπό αυτήν την έννοια είμαι ένας ευτυχής άνθρωπος ότι αυτό που λατρεύω είναι η δουλειά μου βέβαια υπάρχουν aspects που έχουν να κάνουν με απομυθοποίηση κακά τα ψέματα όταν ακόμα και το αγαπημένο σου πράγμα το κάνεις επάγγελμα θα συναντήσεις αναπόφεκτα και τις επαγγελματικές παραμέτρους, θα συναντήσεις πράγματα που έχουν να κάνουν στιγνά με συγκεκριμένα Οργανωτικά βεδομένα Αλλά Μέχρι στιγμής Νομίζω ότι παραμένω Λίγο σαν το παιδί που πήγε να μπει Το νίκευ στο χήμα Και εξακολουθώ Ας μην είναι ολόκληρη η συναυλία Γιατί θα μιλήσω με κόσμο Μπορεί να έχει έρθει εκπρόσωπος του καλλιτέχνη Μαζί Είναι ένα μέρος της δουλειάς Μείνει και δημόσια σχέση Σε μια μεγάλη συναυλία Μπορεί να δω 500 ανθρώπους που γνωρίζω προσωπικά Μέσα μια κουβέντα να πω με τον καθένα Πάει συναυλία Πάει συναυλία Δηλαδή έτυχε να μιλάω με συνεργάτη μου
Με πολύ στενή συνεργάτη μου Στο Release Athens Και στην ουσία να χάσω Το Song to the Siren Στη συναυλία των Massive Attack Δηλαδή Έχεις καταλαβαίνει Παρά όλα αυτά μπορώ να πω Ότι ναι, εξακολουθώ Και έστω και Για ένα χρονικό διάστημα, αν δεν πω ότι είναι φουν η εμφάνιση του Headliner, ότι θα το απολαύσω. Μπορεί να απολαύσω εξίσου βέβαια πιο χαλάρος ένα καινούριο συγκλότημα που μπορεί να παίζει τρίτος γκολ.
Βεβαίως. Επειδή έχεις τη δυνατότητα να γνωρίσεις όλους αυτούς τους ανθρώπους που έρχονται, μεγάλους, μικρούς, νέα σχήματα, established σχήματα, θα έλεγες ότι κατά κανόνα ισχύει ή δεν ισχύει αυτό που λένε, ότι ας το μην γνωρίσεις τα ειδωλά σου γιατί μπορεί να απογοητευτείς Το αποφεύγω Γενικά ξέρω ότι αυτοί οι άνθρωποι βρίσκονται σε περιοδίες και υπάρχει μεγάλη κόπωση Εμείς νομίζουμε ότι αυτοί είναι μηχανές τους κρίνουμε, λέμε η απόδοση ήταν αυτή έπαιξαν έτσι ή έπαιξαν αλλιώς και αυτοί οι άνθρωποι είναι στο δρόμο δύο-τρεις μήνες μπορούν να παίξουν 30, 40, 50, 70 συναυλίες Σε αυτό το χρονικό διάστημα Και έχω καταλάβει Στην πορεία των ετών Ότι είναι καλύτερο να τους αφήνεις Όσο πιο Χαλαρούς γίνεται Στο Release Athens υπάρχει μια ηρεμία Backstage, πράγμα που τους αρέσει Και Γι' αυτό επιθυμώ να μην το εβεταράσω Έχω γνωρίσει αρκετούς Πάρα πολλούς Σε απόλυτο αριθμό Αλλά αρκετούς θα έλεγα σε σχέση με την ποσότητα των συναυλίων στις οποίες έχω συμμετάσχει στην διοργάνωση
Μπορεί να θυμηθώ πάρα πολλές στιγμές αλλά συνήθως αυτό γινόταν τυχαία Δηλαδή έτυχε και βρισκόμουν μπροστά τους και είπα καλώς ήρθατε είτε μιλάμε εξωτερικά για τον Τζάρβις Κόκερ είτε μιλάμε για τον Ντόμι Γιώργκ και τον Τζόνι Γκρινγκουλ μου έχει τύχει να... Αν έφερες κάτι τώρα σε σχέση με την πίεση που τρώνε οι καλλιτέχνες όταν είναι στην περιοδία εμείς που πάμε σε μια συναυλία ως θεατές πιστεύουμε ότι αυτοί οι άνθρωποι ζουν και ενδεχομένως να το κάνουν αλλά όχι με τον τρόπο που το έχουμε στο μυαλό μας την απόλυτα χαρισάμενη ζωή είναι ένας άνθρωπος που βγάζει δίσκους πληρώνεται για αυτούς βγάζει χρήματα, περιοδεύει λατρεύεται σαν θεός ειδικά αν είναι πολύ μεγάλο όνομα τι στο καλό είναι, τι γκρινιάζει γιατί, τι παραπονιέται τι να πούμε κι εμείς που πάμε 9 to 5 στη δουλειά μας, αλλά δώσε μου μια εικόνα της πίεσης που είπες που τρώνε οι καλλιτέχνες από πίσω. Έχουν πολύ πίεση γιατί όπως είπα και για τον εαυτό μου και αυτοί έχουν κάνει το χόμπι τους δουλειά
και ανάλογα τη βαθμίδα στην οποία βρίσκονται, οι ευθύνες το βάρος της δημοσιότητας είναι ανάλογα κρίνονται καθημερινά είναι σε μία διαδικασία να προσέχουν 50-100 διαφορετικές λεπτομέρειες σε κάθε σταθμό της περιοδίας τους σε κάστοτε περιοδίας τους δεν είναι κάτι εύκολο αυτό που κάνουν όταν ανεβαίνουν στη σκηνή στις ιδανικές περιπτώσεις είναι η ώρα που θα φεθούν είναι η ώρα που θα αισθανθούμε την έγκλη αυτήν την πράγματος που κάνουν και αυτό θέλουμε, θέλουμε να πάρουμε ένα κομμάτι αυτής της Έγκλης εμείς ως διεργανοτές να αισθανθούμε ότι όλα πήγαν καλά και ο κόσμος περνάει καλά και είναι η κορυφαία στιγμή όταν και ο καλλιτέχνης από τη σκηνή και εμείς δούμε τον κόσμο να το αποκρίνεται και αισθανθούμε ότι όλα έχουν πάει καλά και ότι έχει ευωδοθεί όλη αυτή η προσπάθεια αυτή είναι η απόλυτη ανταμοιβή που μπορεί να έχουμε Το Release Athens είναι το μεγαλύτερο φεστιβάλ στη χώρα φαντάζομαι είναι εκατοντάδες αν όχι χιλιάδες οι παράμετροι που πρέπει να διευθετηθούν για κάθε μία από τις δύο οργανώσεις
φέτος κλείνεται και τα δέκα χρόνια έτσι επιγραμματικά ποιο θα έλεγες ότι είναι το καλύτερο και το χειρότερο αν θες έστω το πιο αγχωτικό πράγμα του να στείνεις ένα τόσο μεγάλο φεστιβάλ Η αφετηρία του φεστιβάλ είναι το booking η αφετηρία του είναι οι καλλιτέχνες που θα συγκροτήσουν το line-up που θα είναι ο πόλος έλξης για τα εισιτήρια, για τον κόσμο που θα έρθει αυτή είναι μια δύσκολη μακρά και επίπονη διαδικασία στην οποία δεν αφορά αποκλειστικά σε μένα που έχω τον τίτλο του Καλλιτεχνικού Διευθυντή είμαστε μια ομάδα που δουλεύει πάνω σε αυτό είμαστε μια ομάδα γενικά μεγαλύτερη ομάδα που μεγαλώνει χρόνο με το χρόνο, που εργάζεται όλο τον χρόνο για να παρουσιαστεί αυτό το φεστιβάλ σε αυτό το διάστημα των 45, 50, 60 ημερών των Ινούβιων, των Ιούλιο κάθε καλοκαίρι. Αλλά νομίζω ότι ναι, η αφετηρία είναι αυτή και οι δυσκολίες είναι αυτές. Μπορεί να ξεκινήσουμε καθορίζοντας τους στόχους και μετά σιγά σιγά όσο αυτοί οι στόχοι επιβεβαιώνονται, έρχεται το πολυπόφητο confirmation ή εννοεί ότι
δεν έρχεται, μπορεί να χάσεις κάτι που τελευταία στιγμή να σου πει ξέρεις άλλαξε αγνόμη, δεν θα κατέβουμε στην Ελλάδα ή σπανιότερα να πάει σε έναν αγωνιστικό φεστιβάλ τουλάχιστον αυτό σημαίνει ότι θα έρθεις στην Ελλάδα αλλά υπάρχουν και αυτές τις απογοητεύσεις και γίνεται μια διαδικασία τώρα να συζητάς μήνες με κάποιον και τελικά να μην ευωδοθεί αυτή η προσπάθεια Ιδίως αν δεν αποδοθεί διότι άλλαξαν γνώμοι διότι ξαφνικά ματριώθηκε όλη η περιοδία.
Κατά ταξιδιού έχουμε περάσει και δύο χρόνια COVID εκεί να δεις τι έγινε και πώς αντέξαμε. Αλλά νομίζω ότι το δυσκολότερο είναι αυτό. Από εκεί και πέρα νομίζω ότι υπάρχει μια ομάδα πλέον που δουλεύει στο release και θα έλεγα όλες έχουν περάσει και οι φυστάμενοι και όσοι έχουν περάσει στο παρελθόν που έχει λειτουργήσει υποδειγματικά.
Και αναφέρουμε κυρίως το δομέα πέρα. Δηλαδή προσπερνάω την ευθύνη της αρχικής ομάδας που έχει να κάνει με το να δημιουργήσουμε το learn-up και να δώσουμε στους άλλους τη δουλειά να κάνουν. Αλλά η ομάδα που ασχολείται με την παραγωγή, με τη φιλοξενία, με τα τεχνικά, είναι μια ομάδα που μας έχει βγάλει ασποπρόσωπους μέσα στα χρόνια.
Πόσοι άνθρωποι δουλεύουν στο Ρήλις, έτσι, μέσα στις άκρες. Περισσότεροι από 40 δουλεύουν όλο το χρόνο Και όταν έρχονται Απλησιάζουν οι μέρες που θα γίνουν Το φεστιβάλ Και οι μέρες που γίνεται το φεστιβάλ Παλαπλασιάζονται και είναι πάνω από χίλιοι Τρομερό Είμαστε για τα καλά Πια στο διεθνή φεστιβαλικό χάρτη Όχι να φοράμε τους ατζέντιδες Απολύτως Είμαστε επιθυμητοί ή έρχονται επειδή κάποιοι Τρελοί εντός αγωγικών σαν εσάς τους καλείτε θέλουν να έρθουν επί τούτου στην Ελλάδα Όχι, είμαστε επιθυμητοί δεν θέλω να μιλήσω για άλλα φεστιβάλ στην Ελλάδα αν και η προϊστορία τους νομίζω το δείχνει όλων αλλά ξέρω ότι όταν στέλνουμε πλέον ένα email και στην υπογραφή έχει δει Λησάθενς δεν χρειάζεται να εξηγήσουμε πολλά ότι αμέσως υπάρχει ενδιαφέρον και αν το επιτρέπουν τα logistics, τα περίφημα που λέμε γιατί η Ελλάδα παραμένει γραφικά τον νοτιότερο άκρο της Ευρώπης και για διάφορους λόγους οι κοντινότερες αγορές αυτή τη στιγμή δεν λειτουργούν γιατί έχουμε πολλές φορές να κάνουμε
και με την διεθνή πραγματικότητα και με το τι συμβαίνει γύρω μας και τα τελευταία χρόνια έχουν συμβεί πολλά και διάφορα παρόλα αυτά η Ελλάδα είναι απόλυτα στον χάρτη πολλές φορές μπορεί να συμβεί ότι τα λογίσεις είναι δύσκολα και μπορεί να χρειαστεί να κάνεις το extra mile να κάνεις την περισσότερη προσπάθεια για να πείσεις κάποιον να έρθει αλλά Είμαστε στο χάρτη και ως προς το κοινό δηλαδή θα να πω έρχονται ξένοι Έρχονται ξένοι ενώ θεατές Συναυλιακός τουρισμός είναι κάτι που το έχω επαναλάβει πολύ τα τελευταία χρόνια και σε ευχαριστώ για την ερώτηση που κάνεις το λειτουργικό εισιτήριο μας βοηθάει πλέον να ξέρουμε σχεδόν υπακριβώς τι συμβαίνει είναι πάνω από 10% ήδη έχει μια κίνηση στο 15% φέτος δε που πάμε για ένα ρεκόριση τερία στο Relief Athens μπορεί να πλησιάσει στο 15% και είμαι βέβαιος ότι μέσα στα επόμενα χρόνια αυτό θα αυξηθεί και μιλάμε για ανθρώπους που δεν έρχονται αποκλειστικά για τη συναυλία. Η Ελλάδα ξέρουμε τι προορισμός είναι το καλοκαίρι
οπότε σου λέει ο άλλος γιατί δεν πάνε εδώ το Nikkei για τους Bassets, τους Gorillas το Moby, τους Slim Biscuits δίπλα στη θάλασσα και μετά να πάω και σε ένα νησί να περάσω 5-6 μέρες ξεκινάει από αυτό βλέπει τη συναυλία που γίνεται στην Αθήνα και σου λέει καιρός να πάω στην Ελλάδα γι' αυτό έχουμε πει πάρα πολλές φορές ότι θα θέλαμε την υποστήριξη των αρμόδιων φορέων όχι απαραίτητα οικονομικά που δεν την έχουμε δει ποτέ όλες τα φεστιβάλια στην Ελλάδα νομίζω ότι κινούνται με βάση της δικαιωτικής τους δύναμης οικονομική. Αλλά αν μην τη διώρα θα περιμέναμε να έχουμε μια ηθική υποστήριξη.
Ξέρεις έχουμε ακούσει κατά καιρούς ειδικά για τη Βαρκελόνη ας πούμε ότι οι τοπικές αρχές στηρίζουν το Πρημαβέρα και το Σόναρ και όλα αυτά πάρα πολύ και σκέφτεται κανείς με τα δεδομένα και όλες που μου λες ότι αυξάνονται διαρκώς οι επισκέψεις. Δεν θα ήταν και φρόνιμο από τη μεριά της πολιτείας να πει οκ έχουμε συναυλιακό τουρισμό αυτοί οι άνθρωποι θα έρθουν, θα μείνουν εδώ θα ξοδέψουν και σε άλλες επιχειρήσεις θα πάνε κι αλλού, θα φάνε, θα πιούνε θα κάνουν, θα κοιμηθούν γιατί να μην βοηθήσουμε, γιατί μην θέλουμε να μεγαλώσουν ακόμη περισσότερο ένα φεστιβάλ σαν το Relief Events αν πρέπει να το σκεφτούν δέκα φορές ανέξερες, το φεστιβάλ γίνεται υπό την εγγύβα του ΟΕΟ τα τελευταία χρόνια μας βοηθούν όσον αφορά στην επικοινωνία μας στο εξωτερικό.
Σημαντικό. Και τον τελευταίο χρόνο έχουν γίνει κάποια πρώτα βήματα που αναφέρονται ακόμα και σε οικονομική υποστήριξη από συγκεκριμένα φορέα. Μάλλον έχει να κάνει με κάποιους ανθρώπους που έχουν ένα μεράκι και καταλαβαίνουν τι κάνουμε. Ακόμα δεν έχει συμβεί κάτι, αλλά ελπιστούμε ότι μπορεί να υπάρξει αυτή η βοήθεια. Κατά τα άλλα θα έλεγα ότι όσον αφορά σε τοπικούς όρες, μάλλον εχθρικά μας βλέπουν παραφιλικά δηλαδή είναι η Ελλάς ήταν αστείο, δεν ήταν τραγελαφικό δεν το λέω καν τραγικό είναι πραγματικά τραγελαφικό το να μην διαισθάνονται αυτοί οι άνθρωποι ότι μετράει που γίνεται ένα τέτοιο event που γίνονται τόσα events ο πολιτισμός το καλοκαίρι στην Ελλάδα και στην Αθήνα συγκεκριμένα παίζει πάρα πολύ μεγάλη λόγα. Η Αθήνα γίνεται ένας μεγάλος συνενδέκτος χώρους.
Δηλαδή άμα από αραδιά στο τώρα σκεφτείτε τους χώρους που υπάρχουν σε όλη την Αθήνα. Δηλαδή αν ενοχλούμαστε αν υπάρχει, αν ακούγεται λίγη μουσική στις 12 παρέ 25 τη νύχτα, οκ. Σιγά τα βάλα. Και τώρα σε μια πόλη που ο θόρυβος είναι συμφασμένος με την καθημερινότητά μας. Βέβαια, ναι. Εκουστούν δύο κιθαριές, ας πούμε, στις 11.30-12.40 και τι έγινε.
Ναι, είναι... Δεν θέλω καν να συνεχίσω σε αυτό. Το βρίσκω μίζερο και πολύ μικρό εκ μέρους κάποιων ανθρώπων, αλλά πάντα θα υπάρχουν αυτά. Αυτό που είπες για τη Βακελόνη ισχύει. Εγώ θυμάμαι πρώτη φορά που είχα πάει στο Rock & Sen όταν η Fast Productions έγινε μέλος του project του EuropaVox και ήρθαμε σε μια επικοινωνία με 7 προμόντρες από όλη την Ευρώπη και πήγα στο Rock and Send, το Rocks of Siquano το μεγαλύτερο φεστιβάλ που γίνεται στο Παρίσι κάθε καλοκαίρι και ήμασταν μαζί με τη συνεργάτη δάμου με τον εργανοτή του φεστιβάλ και παρατήρησα ότι δίπλα από κάθε σκηνή είχε 4 σκηνές στο Rock and Send ότι έγραφε ένα Il Def Hans, είχε μια μπλε σήμα και στην ουσία ήταν κάπως να φέρουμε την ομαρχία την τοπική.
Και του είπα έχετε συνεργασία μαζί τους και φυσικά και έρχομαι. Το 10% όλου του μπάντζετ μας καλύπτεται από το συγκεκριμένο φόρεα διότι έχουμε 40.000 ανθρώπους που έρχονται κάθε μέρα σε αυτό το τριήμερο και όλοι αυτοί κάνουν όλες τις τοπικές επιχειρήσεις να δουλεύουν τρελά το συγκεκριμένο χρονικό διάστημα. Απλή λογική έτσι.
Απλή λογική. Λοιπόν, πάμε στα πιο διασκεδαστικά και στα πιο πιπεράτα εντός αγωγικών. Λοιπόν, κεφάλαιο rider, Θωμαν. Θέλω να μου λύσεις την εξής απορία. Εσείς είστε υποχρεωμένοι εντός ή εκτός αγωγικών να ικανοποιήσετε κάθε παλαβωμάρα. Για όσους δεν το γνωρίζουν, το rider είναι η λίστα με τις απαιτήσεις, πώς θα το λέγαμε, του κάθε καλή τάχνη.
Τα riders είναι κατά βάση είναι δύο. Υπάρχει το hospitality rider που αφορά σε απαιτήσεις στο backstage και στη διαμονή τους και στη φιλοξενία γενικά γύρω από το show. Και το σημαντικότερο είναι το τεχνικό rider. Το άλλο είναι το σημαντικότερο. Το άλλο είναι πιο πιπεράτο. Το σημαντικότερο είναι το τεχνικό rider. Ναι, προφανώς.
Και είναι κάτι που το ελληνικό κοινό ακόμα δεν το έχει. Είναι περίεργο, αλλά είναι ότι το 2026 μαθαίνει στην πορεία αλλά ακόμα δεν έχει χωνέψει τι σημαίνει αυτό το πράγμα δηλαδή ένας μεγάλος headliner που θα έρθει να παίξει γνωρίζει μήνες πριν έχει στείλει τις τεχνικές προδιαγραφές βάσει των οποίων μπορεί να προσφέρει ένα άψογο τεχνικά show τις οποίες εμείς τις παρέχουμε αν τυχόν δεν μπορούμε να δώσουμε κάτι όπως ισχύει και για το hospitality rider θα προτείνουμε εναλλακτικές λύσεις τις οποίες οι εκπρόσωποι του καλλιτέχνητης γνωρίζουν μήνες πριν όταν έχουν αυτοί οι άνθρωποι εδώ πέρα δεν έχουν εκείνη τη στιγμή και βλέπουν τι ωραία πνιστεί εκείνο παρότι θυμάμαι τον Ντόμ Γιώργη να κάνει ένα wow όταν είδε τη σκηνή πόσο μεγάλη ήταν όταν έπαιξαν οι smile με τους palp αλλά οι εκπρόσωποι των καλλιτεχνών να τον γνωρίζουν μέχρι και την τελευταία λεπτομέρεια.
Και ακόμα σημαντικότερο, δε, είναι ότι αφού έχουν ειστηθεί όλα αυτά τα πράγματα, μισή ώρα, 20 λεπτά, 15 λεπτά πριν την εμφάνιση κάθε καλουτέχνη και βίτων headliners, ο χειρισμός όλων των τεχνικών, του τεχνικού equipment, του τεχνικού υλικού, περνάει σε προσώπους της μπάντας. Είναι μαζί τους ο ηχολήπτης τους, ο φωτιστής τους.
Άρα αυτοί κάνουν ήχο, αυτοί κάνουν φώτα Εννοείται Οι δικοί μας άνθρωποι είναι πλέον δίπλα για να βοηθήσουν Προστηρικτικά Αν χρειαστεί θα βοηθήσουν σε κάτι Οπότε το αποτέλεσμα που βλέπετε Εμείς έχουμε φροντίσει Να τους παρέχουμε τα πάντα Ώστε να είναι άψογο Από κάθε άποψη Αλλά κυρίως αφορά Στο πόσο ατυχηριστούν αυτοί Και πάρα πολλές φορές όταν Έχω μια αγωνία ξεκινάει ένα κομμάτι ξεκινάει μια συγραυλία, ξεκινάει μια εμφάνιση ένα set στο release και μπορείς τα πρώτα ένα-δύο κομμάτια να μην ακούγεται το αποτέλεσμα τέλειο αλλά ξέρουμε ότι θα το φέρει αυτό λέμε. Ένας ικανός σχολήπτης δεν θα χρειαστεί πάνω από λίγα λεπτά να το φέρει υπάρχουν όμως και περιπτώσεις όπου σπάνιες περιπτώσεις θυμάμαι τους Bauhaus όπου ένας άπειρος άνθρωπος τα έκανε θάλασσα Δεν είναι τρομερό να γίνεται αυτό Και την επόμενη μέρα Να ακούνται εσείς τα εξαμάξεις Και να αποδείξει ότι δεν είσαι ελεύθερος Είναι τρομερό Είναι τρομερό και διευθύνση στον Bauhaus Όπου ο Πίτερ Μέρφυ είπε 11 φορές
Επειδή έχουμε την ηχογράφηση του σοου Σε 50 κάτι λεπτά Απευθύθηκε 11 φορές Στους τεχνικούς του Και ήταν εφανερό Ότι έλεγε ελάτε το κάνουμε δύο μήνες αυτό το πράγμα Γιατί συμβαίνει αυτό και στο τέλος πριν πετάξει το περίπτωμο μικρόφωνο είπε this is your fault αυτό είναι ο δικός σου λάθος και πληθυνόταν στον ηχολήπτη της σκηνής και εκεί με βοήθησε να ηρεμήσω εμένα προσωπικά γιατί είχα πάρει τον παραλάβο ατζέντης του New Cave που έπαιζε μία εβδομάδα μετά και μου είπε ότι αυτό συνέβη διότι στη διάρκεια του COVID αν θυμάστε αυτό ήταν έναν πεστατικό που έγινε το 2022 σε αυτά τα δύο χρόνια δεν υπήρξε μεγάλη υποστήριξη στην Βρετανία από την κυβέρνηση.
Πάρα πολλοί άνθρωποι του χώρου, της δουλειάς μας άλλαξαν, αναγκαστήκαν να αλλάξουν επάγγελμα για να τα βγάλουν πέρα και όταν άνοιξε η αγορά ξανά και όλες οι μπάντες, όλοι οι καλλιτέχνες έλαναν να βγουν να παίξουν live για να βγάλουν τα σπασμένα μίας διετίας χωρίς live διαπίστωσα ότι πολλοί από τους ανθρώπους που είχαν αλλάξει τη δουλειά, δεν ήρθαν να επιστρέψουν.
Έμειναν στη δουλειά που πλέον είχαν αποκτήσει. Και αυτό οδήγησε στην πρόσληψη νεότερων και άπειρων ανθρώπων και μας έλαχε ένας και έγινε ό,τι έγινε. Όσον αφορά το hospitality rider, και σε αυτό είστε υποχρεωμένοι. Δηλαδή, έχουμε ακούσει ιστορίες και ιστορίες ότι θέλω τρεις λευκές πετσέτες και μία μαύρη, τέσσερα τριαντάφυλλα κόκκινα, ένα ροζ και ένα δίφυλο τριαντάφυλλο.
Δεν είναι το μέσο που έχουμε μια τόσο μεγάλη ομάδα ώστε εγώ και άλλοι άνθρωποι που είναι στην αρχική ομάδα του Ρίλυ σάφως να μην ασχολούμαστε με αυτά τα πράγματα. Ξέρουμε ότι οτιδήποτε ζητηθεί, ακόμα και αν προταθήκεται ένα εναλλακτικό, ότι θα ικανοποιηθεί και όλα θα πάνε καλά. Δεν είχαμε, πίστε με, ποτέ δεν είχαμε... Ή συμβαίνουν όμως ή υπάρχουν αυτές οι τρέλες.
Δεν θυμάμαι για ποιον. Δεν έλεγε ότι θέλω να πάρετε ένα μεγάλο μπολ με M&M's και να βγάλετε μόνο τα καφέ και να είναι μόνο κίτρινα. Συμβαίνουν. Συγγνώμη, αυτά περιμένουν να υλοποιηθούν όντως ή τα λένε έτσι για να το παίξουν οι κεντρικοί. Όχι, περιμένουν να υλοποιηθούν. Περιμένουν να υλοποιηθούν. Κατά βάση, ναι. Αλλά και πάλι έχει να κάνει με τον επαγγελματισμό και τη φροντίζα που δίνει σε όλο αυτό το πράγμα.
Επειδή η επικοινωνία που υπάρχει Είναι συνεχής και ξεκινάει μήνες Πριν από κάθε event Έχεις όλο το χρόνο Να επικοινωνείς Να πεις ότι ξέρεις τι μου λες τώρα εδώ πέρα Είναι απαραίτητο μπορείς να ρωτήσεις Είναι απαραίτητο και να σου πει ο tour manager Ή ο production manager Όσο να φας τεχνικά Άνθρωποι που είναι μαζί με την πάντα Και τον καλλιτέχνικη περιοδεύουν μαζί τους Και μπορεί να σου πούνε όχι Το έχουμε δει δεν χρειάζεται Και άνθρωπος να σου πει Οπότε κανονίζεις την πορεία σου και φροντίζεις ώστε όλα να κυλούν ομαλά.
Και μετά θα μου έρθει, τώρα δεν θέλω να περιαυτολογώ, γιατί στην πραγματικότητα, όπως και τις συνθήκες που κρατούν εν γέννη στο φεστιβάλ για όλους τους επισκέπτες, αλλά κυρίως όσον αφορά τις συνθήκες που παρέχει στους καλλιτέχνες, πρέπει να τα θεωρούμε αυτονόητα. Να σου πω, κατά κανόνα μετά από τόσα χρόνια, και συγκεκριμένα στα 10 χρόνια που είσαι στο Μετερίζη, που είσαι στο Release Athens ποια φυλή καλλιτεχνών είναι η πιο αν θες βολική και ποιοι είναι οι πιο δύσκολοι, πέρα από το τεχνικό κομμάτι που οκ είναι κάποια πράγματα που πρέπει να γίνουν αλλά ως συμπεριφορά, ως vibe, ως rider hospitality, ως αέρας γενικά θα έλεγες ότι υπάρχει μια, ότι υπάρχει διάκριση στις φυλές και ότι ξέρω εγώ η χή είναι πιο έτσι Όχι, όχι στις φυλές Όσον αφορά στα μουσικά ίδια Επειδή στο Release έχουμε Και από την αρχή την επιδίωξη Να μην περιοριζόμαστε σε ένα μουσικό είδος Έχουμε φιλοξενήσει καλλιτέχνες σχεδόν κάθε μουσικοί Με το Trap θα πηγαίνουμε καλά Αλλά νομίζω ότι
Έχουμε φιλοξενήσει Μερικοκυνητικά Old School Hip Hop Οπότε έχουμε φιλοξενήσει σχεδόν από κάθε μουσικό είδος Αλλά δεν θα το τοποθετούσα Θα έλεγα ότι είναι συγκεκριμένοι άνθρωποι Που είναι πιο Άλλοι είναι πιο Εξωστρεφείς Και πιο άνετοι Δηλαδή μπορώ να θυμηθώ Τον Ρομ Χάλφορντ Τον Τζούντας Πρίστ Να είναι απίστευτος Να επισκέπτεται ακόμα και τις support μπάντες Με δέος τον έλεγαν μπροστά του Να έρχεται να τους χαιρετήσει Να τους πει τι καλά παίζουμε όλοι μαζί εδώ πέρα Και ο άλλος να είναι με το στομανιστό Το Τζόνι Μαρ να μου λέει τα καλύτερα λόγια για τη φιλοξενία backstage Ο Τζόνι Μαρ τώρα ένας καλλιτέχνης που τι να πει πόσο σημαντικός είναι το ίδιο γράβει τους New Order τους Arctic Monkeys τη χαρά του Alex Turner μετά από αυτά τα δύο σώσματα σε ζητούσε με τον Ατζέντη και τον Μαναντζέρ που είχαν έρθει και οι δύο στην Αθήνα δεν πλησίασα καν παρότι με τον Ατζέντη του ήμασταν δύο μέρες μαζί ένας εξαιρετικός άνθρωπος και απλά έβλεπα τη χαρά στο πρόσωπό του
και έλεγα πω που κάτι κάναμε καλά επιβεβαιώθηκε μετά, επιβεβαιώνονται αυτά με κάποια emails που έρχονται και σου λένε ή καλή μινόγγ ένα φρέσκο που έχω Κάλι Μινούγκ με ένα τεράστιο travel party με καλεσμένους πίσω με μια δύσκολη παραγωγή και όλα πήγανε όλα πήγανε ρελόι σε βάθμι που ήρθαν δύο ημέρες μετά όσον αφορά το κοινό ποιες φυλές είναι πότε νιώθεις πιο άνετος πότε έχεις λιγότερο άγχος ότι μπορεί να γίνει επίσης πρέπει να ξέρεις ότι αυτοί θα πορωθούν περισσότερο είναι το metal κοινό το καλύτερο που υπάρχει θα έλεγα ότι είναι καλύτερο αλλά είναι οι μεταλλάδες είναι πάρα πολύ πιστοί είναι πάρα πολύ καλά παιδιά αισθάνεσαι πραγματικά ήρεμος ότι δεν θα συμβεί το οτιδήποτε προσέχουμε να μην άψει ένα καπνογόνο αλλά και πάλι έχουμε μια εξαιρετική ομάδα security που και καπνογόνον αλλάξει σε δέκα δευτερόλεπτα έχει εξαφανιστεί μην τα κάνετε αυτά τα πράγματα παιδιά δεν είναι σωστό, δεν αξίζει για κανέναν λόγο να θες σε κίνδυνο τον διπλανό σου και τον εαυτό σου
πρωτίστως και τον διπλανό σου αλλά δεν νομίζω ότι έχουμε αντιμετωπίσει ιδιαίτερα προβλήματα πιο πολλές ώρες μας έχει απασχολήσει η ζέστη και ο συνωστισμός παρά άλλου είδους προβλήματα που έχουν να κάνουν με τη διαχείριση κοινού ναι, οι μεταλλάβες είναι πάρα πολύ πιστοί, αυτό φαίνεται στον τρόπο με τον οποίο ορμάνουν να πάρουν τα συστήρια με το που θα γίνουν διαθέσιμα ναι θα το διασκεδάσουν πάρα πολύ στο live αλλά νομίζω ότι πάρα πολύ κοντά είναι όλοι δηλαδή στους pulp για παράδειγμα νομίζω ότι έβαλα και εγώ τα κλάματα όταν βρεθήκαμε δύο μήπως και παραπάνω γενιές δηλαδή είχα βαρεθεί να χαιρετάω κόσμο και ζήσαμε όλοι μαζί αυτό το πράγμα ή αντίθετα στην κατάνοιξη του που ήταν το σότον Massive Attack για παράδειγμα κάθε κοινό έχει τον τρόπο του να αντιδράει αλλά έχει να κάνει και με το τι δίνει το συγκρότημα δηλαδή είναι μια αλληλεπίδραση Χαρτογράφησε μας λίγο το φετινό φεστιβάλ, τα σημεία κλειδιά σημεία κλειδί του release κλείνει και τα δέκα του χρόνια έτσι
κλείνουν δέκα χρόνια από την ημέρα που ξεκινήσαμε εκεί. Αρχές συνήθως ήταν 1η Ιουνίου που είχαν παίξει Μπεϊρούτ το 2016. Ένα ταπεινό ξεκίνημα με τέσσερις ημέρες με τη βροχή στους Σιγουρός και τους Κεραυνούς να πέφτουν πίσω και την PJ Harvey και τον Παρό Στέλλαρ τότε και φτάσαμε δέκα χρόνια αργότερα να έχουμε δεκαεφτά νομίζω μαζί με το σοου του Κρις Άιζακ υπό την ομπρέλα του Ριλής Άθενς στο θέατρο του 12ου, όπως είχαμε και πέρυσι την Beth Gibbons ξεκινάμε λοιπόν εκεί πέρα με τον Chris Isaac μετά έχουμε ένα υποψήφιο προδοπιό για όποιον ακούσει Sold Out με τους Lynn Biscuit κανόνιστε την πορεία σας σημαντικό όνομα για το συγκεκριμένο χώρο και βεβαιώνει το πόσο εντυπωσιακά επιστρέφουν κάποια ονόματα από τα 90's και μετά παίρνουν σειρά τα μισκούμπρια sold out. Σήμερα ανοίξαμε την τέτοια ημέρα σε προπόληση. Απίστευτο αυτό.
Απίστευτο. Το αξίζουν. Βέβαια. Είναι ένα συγκλέτημα που βλέπουμε τι γίνεται με το hip hop τα τελευταία χρόνια και σκεφτείτε πόσα χρόνια πριν ξεκίνησαν και νομίζω ότι δικαίως απολαμβάνουν αυτό το θρίαμπο τώρα. David Byrne, Talking Heads τι να πω, νομίζω ότι όποιος έχει δει τι σοου κάνει αυτή τη στιγμή και το πως είναι αυτός ο άνθρωπος στα 70 κάτι του ναι είναι φόσο ακριβώς σαν αλάμπι ακριβώς όπως το είπες αλλά θα επιστήσω την προσοχή και στα δύο νέα ονόματα που είναι πίσω τους στο συγκεκριμένο line up τους Nation of Language και τους Dead Letter δύο φοβερές μπάντες που θα τις απολαύσουμε με νομίζω πολλές ώρες στο μέλλον.
Συράπεν είναι ο Ζαμιν Σελζάρ. Επίσης ένας πάρα πολύ σπουδαίος καλοτέχνης και ένα εντυπωσιακό σοου. Νίκη Εύμεντ Μπατ Σιντς. Από τώρα λέω ότι είναι ξεκάθαρα το μεγαλύτερο σοου που έχει δώσει στην Ελλάδα ποτέ. Ναι. Θα έχει τον πιο πολύ κόσμο που είχε ever. Και τώρα ο Νίκης πόσες ώρες έχει παίξει στην Ελλάδα. Ου! Αν μας βάλουν το χήμα μέχρι σήμερα.
δεν ξέρω αν είναι 20 αλλά σίγουρα είναι μεταξύ 15 και 20 άμα το κάτσουμε και το σκεφτούμε λίγο επίσης με δύο πολύ καλά ανώματα, Baxter, Yuri και Anna von Hauswolf από πίσω, ένα πολύ καλό line-up, Gorillas όποιος πρόλαβε τον Damon Eadle με τους Flaming Lips και την Jenny Beth από πίσω Petso Boys σε λίγες μέρες ανακοινώσουμε και τα ανώματα από πίσω της Petso Boys όποιος είπε το Λάρτ 22 ξέρει τι να περιμένει Ένα show υψηλής αισθητικής Γεμάτο τραγούδια Νομίζω ότι τώρα συνειδητοποιούμε Πόσο σπουδαία από πόπου Ήταν αυτή που είχαμε ζήσει τότε Εγώ λίγο μεγαλύτερος Εγώ τα είσα ακριβώς τότε Σε πραγματικό χρόνο 3 Days Grace Ένας απρόβλεπτος τριάνβος Πάρα πολλοί κόσμος Πάλι να grew up Τα 90's Και ένας ήχος που δεν ξέραμε Πόσο κόσμο έχει στην Ελλάδα και θα κλαγείτε το αν βρείτε πόσο σκοτός μας είναι εκείνη την ημέρα στην πλατεία νερού Μεγκάντες και σεπούλτουρα από χαιρετισμός για τους σεπούλτουρα τελειώνουν πλέον και Μόμπι, Γκάρμπαντς επόμενο υποψήφιο σελντάουτ
σίγουρο όχι υποψήφιο, σίγουρο σελντάουτ δεν θα κρατήσουν πολύ τα αισθητήρια όποιος θέλει πρέπει να κινηθεί άμεσα πώς πέτα πηγαίνουμε στα Εμισκούμπρια δεύτερη μέρα δεν χρειάζεται να πω κάτι Παύλος Παυλίδης επίσης δεν χρειάζεται να πω κάτι δεν θυμάμαι πολύ συχνά διεθνώς όχι μόνο στο ελληνικό ιστορία μα καλλιτέχνη με 30 πλάς χρόνια να βρεις το καλύτερο σημείο της καριέρας του σε αυτό το χρονικό σημείο ξανανιωμένος πάρα πολύ δημιουργικός όσο ποτέ ένα σοου εντυπωσιακός πάντα δίπλα του εξαιρετικοί δεν ξέρω πραγματικά έχω εκπλαγεί και από την πρώτη μέρα που άκουσα το πρώτο του σινγλ που έβγαλα την προηγούμενη άλμπουμ και νομίζω ότι έπαιρνε και συνέχεια άμεσα οπότε σε λίγες μέρες θα ανακοινώσουμε ή δεν ξέρω αν τα ανακοινώσαμε και σήμερα όχι σε λίγες μέρες θα ανακοινώσουμε και τα απόλυτα ονόματα και θα γίνει ένα φοβερό εκείνη την ημέρα και Offspring Band Religion High Vs δύο παλιές μπάντες του ομαρικανικού punk και μια εξαιρετική καινούρια από την Αγγλία με περισσότερο κόσμο από το 24
αν είχες έρθει το 24 χαμός θα γίνει και εκεί πέρα επίσης υποψήφιο για Soldat προσοχή και σειρά παίρνουν η Pantera με τους Trivium σύντομα και με το τρίτο όνομα που θα ανακοινώσουμε Στους Παντέρα νομίζω θα ανοίξει κρατήρας στην πλατεία νερού έτσι αυτό από το Mosby νομίζω ότι σε κοντάσει πραγματικότητα πραγματικά θα είναι ένα εκρηκτικό σοου και νομίζω ότι και οι τρίβιου που προσθέθηκαν για να έρθουν επιτέλους για πρώτη φορά κανονικά στην Ελλάδα γιατί είχαν ανακοινωθεί μια φορά δεν έγινε συναυλία και το τρίτο όνομα που θα φέρουμε θα συγκροτήσουμε ένα εξαιρετικό λαγνάπ για τους φίλους του Σκυλουρίχου το ίδιο συμβαίνει για τους φίλους του παλαιότερου Σκυλουρίχου την επόμενη μέρα με Χέλοουιν Σάξον και Έρθε Σοβάρης Thiever Corporation, Wailers και Baltus η πολύχρωμη hotline, classical το απόλυτο καλοκαιρινό θα έλεγα εκεί πρέπει να έρθεις με την πιο χαλαρή και χορευτική διάθεση που υπάρχει Thiever Corporation, εντάξει ξέρουμε πλέον τόσα χρόνια θα ακουστούν όλα τα κομμάτια του Bob Marley
από τους κοντινότερους συγκρατάτες που έχουν απομείνει και κλείνουμε με Σάμπατον, Σάμπαταντς, Έπικα επίσης δεν ξέρω αν θα γίνει στον Λοντάτα αλλά ας προσέχει ο κόσμος που ενδιαφέρεται για να έρθει σε αυτό το live όπως και στους Παντέρα, όπως και στους Softstrings, στους Lean Miscuit, στο Μόμπι από τώρα λέω γρήγορα Λοιπόν Πώς γίνεται να είναι όλα τόσο sold out Έχω την αίσθηση ότι sold out είναι η λέξη Της χρονιάς όσον αφορά τα events Η πλατεία νερού είναι μεγάλος χώρος Μπορεί να πάρει ίσως μέχρι 23, 24, 25 χιλιάδες κόσμο Δεν λέω ότι Θα γίνουν sold out Είναι και ενπληκτικό ότι μπορώ να μιλήσω Και να πω ότι μπορεί να έχουμε 3, 4, 5 sold out Έχουμε ήδη 2 Με κορίλας και με σκούμπρια Και μπορεί να φτάσουν τα 5 Ίσως και παραπάνω και μόνο το αυτό είναι εκπληκτικό ο κόσμος πιστεύω ότι έχει ανάγκη να περάσει καλά έχει ανάγκη να ξεσπάσει δεν ζούμε την ευκολότερη ζωή ούτε στην Ελλάδα ούτε πανά σε όλο τον κόσμο πιστεύω ότι παίζει ρόλο να αναγνωρίσουν την προσπάθεια που έχουμε κάνει
αυτά τα χρόνια να αναγνωρίσουν το σεβασμό που έχουμε υπάρχει ένας αμοιβαίος σεβασμός μεταξύ ημών και του κοινού γι' αυτό και μπορώ να μιλήσω με τα καλύτερα λόγια για όλους αυτούς που έρχονται στο φεστιβάλ, το πώς συμπεριφέρονται το πώς τη διάδραση υπάρχει μεταξύ των όνων μας αυτού του τρίπτυχου διαγραφητές, καλλιτέχνες, κοινό στο Ριλίς Άθενς πιστεύω ότι παίζει ρόλο το εισιτήριο ότι ακόμα και τώρα προσπαθούμε σκληρά που οι αμοιβές των καλλιτεχνών και τα έξοδα των περιοδιών τους έχουν φτάσει στα ύψη φανταστείτε μόνο για τα κάσπα που μιλάμε και πολλές φορές οι καλλιτέχνες καταφτάνουν εδώ πέρα ο δικός με τεράστιες travel parties David Byrne και Gorillaz έχουν από 80 άτομα καθένας μήπως τα φορτηγά που κουβαλάνε για να δούμε αυτό που θα δούμε επί σκηνής οπότε αναγκαζόμαστε να φτάσουμε ενίοτε ψηλά στις αμμουβές και παρόλα αυτά παλεύουμε να δώσουμε ένα να πουλάμε εισιτήρι όσο το δυνατόν σε πιο λογική τιμή πολλές ώρες σε επίσημα και τον εκπροσώπα των καλλιτεχνών που το βλέπουν και λένε
γιατί τόσο χαμηλά αν βρείτε τις αντίστοιχες τιμές στο εξωτερικό θα καταλάβετε ότι στην Ελλάδα που όλα πηγαίνουν στα ύψη τα στήριτος συναυλίων είναι το μοραδικό πράγμα που παραμένει τόσο χαμηλά Παίζει ρόλο Σε αυτό που έπρεπε να επισημάνω Ιδίως για τις ημέρες των Gorillas Που έγινε ο τόσο γρήγορος holdout Του David Benck και του Zami Selzari Η σύνδρομη του Δήματος Σταύρος Νιάρχος Αυτές οι τρεις ημέρες Δεν είμαστε μόνοι μας Είμαστε μαζί με το SNF Επαναλαμβάνοντας τη φοβερή συνεργασία του 2023 Δεν το λέω σχεταβατικά αυτό Μιλάμε για μια πάρα πολύ Καλή συνεργασία και το να έχεις σε τέτοιες συναυλίες τιμή εισετηρίου 50 ευρώ 45 και 50 ευρώ μπορούμε εύχομαι να καταλάβουμε γιατί έγινε αυτό το Sold Out γιατί θα γίνουν οι Sold Out και οι συναυλίες των Ζάμι Σελζάρ και Δέιβιτ Μπέρν στο Ξέφωτο του Κέντρου Πολιτισμού Ιδρύματος Σταύρος Νιάρχος πιστεύω λοιπόν ότι έχει βοηθήσει και αυτό είναι ευεδομένο ότι έχει βοηθήσει και αυτό πάρα πολύ αν ο χρόνος ο χώρος, το χρήμα
Τίποτα δεν έπαιζε κανένα ρόλο Ζωντανό Νεκρό, μακαρίτη Νέο, γέρο, οτιδήποτε Δεν έπαιζαν όλα αυτά κανένα ρόλο Αν μπορούσες αύριο Να κλείσεις ένα Top 5 έτσι για να το πάμε Όπως το High Fidelity Τι θα επέλεγες Φαντάζομαι θα θέλαμε να δούμε όλους τους Beatles Ζωντανά Αυτή την μπάντα Την κορυφαία μπάντα όλων των εποχών Στην μουσική, δεν το ήξερα όταν ήμουν μικρότερος και πιο πιο πώς θα το πω αμφισβητίας ας πούμε στα πάντα μου το έλεγαν άνθρωποι που με βοήθησαν να μάθω μουσική όταν ήμουν πιτσιρίκος αλλά στην πάροδο των ετών ακούγοντας και ξανακούγοντας και όχι τα γνωστά κομμάτια αλλά περισσότερο τα άγνωστα κομμάτια και μυθιζόμενος στα albums Κατάλαβα ότι δεν υπάρχει σύγκριση Μετά γίνω κοινότοπος Θα πω τώρα τους Rolling Stones Θα πω ότι θα ήθελα πάρα πολύ Τους Nirvana Τους αγαπημένους μου Joy Division Με όσα τους Συνούθευαν Τι άλλο να πω Δεν θα πω να μην πω συγκροτήματα Που υφίστανται τώρα Γιατί θα τα δούμε με τον νέο σύνατο τρόπο Ή να προσπαθήσουμε να τα φέρουμε
Είστε εμείς, είστε συναδελφοί μας στην Ελλάδα Οπότε δεν ήθελα να πω και τον Μπρουσ Πρίγστρ Αυτό περιμένα Α και τον Μπρουστρ τον έχω δει Όταν τον είχα δει στη Διεθνή Αμνηστία Στο ΆΚΑ που είπε You crazy Greeks κτλ Τον είχα δει και στο εξωτερικό Εννοείται Τι άλλο να πω Θα ήθελα εγώ να μιλήσω Ποσοπικά Αλλά δεν θα γίνει αυτό Να ξαναβώ τους αγαπημένους μου βέρβ να ενώνονται είδαμε τους ΟΕΣ οπότε θεωρητικά όλα θα μπορούσε να γίνουν μάλιστα οι ΟΕΣ διάλεξαν τον Ρίτσαρντ Ασκρουπ αλλά αυτό είναι καθαρά προσωπικό δεν ξέρω πως το συμμερίζονται έχω πει τέσσερα έτσι θες ένα πέμπτο να κλείσει πεντάδα τώρα εντάξει το απόλυτο λεφτ ήταν ο Λίβις Πρίσλευ φαντάζομαι για headline ο απόλυτος ροκστάρ αυτός που έκανε ίσως και τη live εμπειρία έχουμε βίωση με τα όρια αυτά κλπ αλλά νομίζω ότι για να πω αυτά που ζήσαμε σε αυτά που ζήσαμε πραγματικά ότι θυμάμαι την εποχή των Nirvana και τα 90's ότι ναι αυτό θα ήταν μαγικό θα ήταν μαγικό την εποχή που όλος ο κόσμος άκουγε rock, άκουγε κιθάρες
τραυμαρό Ήταν μια σπάνια στιγμή Δεν είναι σήμερα που η κυκλοφορία Η είδηση κυκλοφορεί Και η μουσική κυκλοφορεί πολύ πιο εύκολα Τι πολύ πιο εύκολα Ταυτόχρονα σε όλο τον κόσμο Δεν είναι ίδια η έγκλη Δεν είναι ίδια η Πώς θα σου πω Η ατμόσφαιρα, η προσμονή Ίσως επειδή τα έχουμε ένα στο πιάτο Ίσως επειδή και εμείς Και όλοι οι υπόλοιποι έχουμε κατορθώσει Και έχουμε φέρει τόσα πράγματα Πλέον θεωρούμε ότι βεδομένου ότι κάποια στιγμή όσο βύσκολο και να είναι, όσο μεγάλο και να είναι κάτι θα βρει το δρόμο στην Ελλάδα.
Λοιπόν, ξεκινήσαμε όλη αυτή την πολύ ωραία φύγηση από την συναυλία που προσπάθησες να δεις στο Νίκ Εύ το 1984 στο Club He-Man. Μάλλον, ναι. 42 χρόνια μετά ξαναφέρνεις στο Νίκ Εύ στην Ελλάδα, στο μεγαλύτερο σοου ever στην Ελλάδα. Αν λοιπόν ο Θωμάς Μαχαίρας του 2026 που φέρνει τον Νίκ Εύ στην Αθήνα ως καλλιτεχνικός διευθυντής του Release Athens.
Συναντούσε τον 15χρονο Θωμά Μαχαίρα του 1980 πόσο ήτανε που προσπαθούσε να τρυπώσει στη συναυλία του Νίκευ στο χήμα. Τι συμβουλή θα έδινες εκείνο τον πιτσιρικά Θωμά Μαχαίρα? Τι συμβουλή θα του έδινα... Θα του έλεγα μάλλον θα του έλεγα να κυνηγήσει τα όνειρά του πιο γρήγορα πιο έντονα η ενασχόληση μου με τις συναυλίες ήρθε αργότερα, εγώ ξεκίνησα γράφοντας για μουσική το 1988 όταν μεθόναξα ο Νοποτρίβης ο Ζουγρίς να γράφω στο Bob K. Rock ήμουν μικρό παιδάκι βέβαια 19 και τότε μάλλον θα λέγα αυτό να έχεις πίστη σε αυτό που σε αυτό που σου αρέσει ότι επιτυχία στη ζωή μάλλον είναι όντως το να είσαι ευτυχισμένος όχι το να να μπεις στο πανεπιστήμιο να κάνεις μια μεγάλη καριέρα να βγάλεις πολλά λεφτά νομίζω ότι αν μπορώ να πω κάτι ότι χαίρομαι στη ζωή μου πέρα από τα παιδιά μου και οτιδήποτε μπορεί να πει ένας άνθρωπος που έχει μια οικογένεια νομίζω ότι έχει να κάνει με αυτό ότι είναι το νηρό σου είναι κάτι που λατρεύεις τόσο πολύ ασχολούσου με αυτό δείξε πίστη σε αυτό
ακολούθησέ το με δύναμη με πείσμα και κάτι καλό θα συμβεί Ραντεβού λοιπόν στο Release Athens σε όλες αυτές τις μαγικές μέρες που έποτε και φέτος το καλοκαίρι στη δέκατη χρονιά του αγαπημένου Release Athens Θωμάς ευχαριστώ πάρα πάρα πολύ Θεωρώς και εγώ σε ευχαριστώ πάρα πολύ εκ μέρους όλης της ομάδας του Λησάφετς. Σας ευχαριστώ πάρα πολύ.
Μην ξεχνάτε ότι για να μην χάνετε επεισόδιο αρκεί να βρείτε και να κάνετε στη σειρά podcast 1000 και 1 νύχτες σε Spotify, Apple Podcast και Google Podcast. Ραντεβού την ίδια ώρα, στο ίδιο μέρος, την άλλη Πέμπτη.
Σχόλια
Χωρίς σχόλιαΣυνδεθείτε για να συμμετάσχετε στη συζήτηση
Σύνδεση για ΣχολιασμόΔεν υπάρχουν σχόλια ακόμα