Επ.34 Lindsay Clancy: Η υπόθεση που δίχασε την Αμερική Μέρος 2ο
Χωρίς ΦίλτροΣχετικά με αυτό το επεισόδιο
Διαθεσιμο για όλους 26/8
Στο δεύτερο μέρος της υπόθεσης της Λίντσεϊ Κλάνσι, ακολουθούμε βήμα προς βήμα την πορεία της ψυχικής της υγείας, από τον Σεπτέμβριο του 2022 μέχρι τα τραγικά γεγονότα της 24ης Ιανουαρίου 2023.
Γιατροί, νοσηλευτές, θεραπευτές, επισκέψεις σε νοσοκομεία και συνεχείς αλλαγές φαρμακευτικής αγωγής. Μέσα σε τέσσερις μήνες, εκδίδονται περίπου 30 συνταγές για περισσότερα από δώδεκα διαφορετικά φάρμακα.
Τι γνώριζε κάθε επαγγελματίας που την παρακολουθούσε; Υπήρχε κάποιος που είχε τη συνολική εικόνα της κατάστασής της;
Και πώς μια γυναίκα που ζητούσε επανειλημμένα βοήθεια συνέχιζε να επιδεινώνεται, μέχρι να φτάσουμε στην τραγωδία;
Μια αναλυτική καταγραφή της θεραπευτικής της διαδρομής και των κρίσιμων προειδοποιητικών ενδείξεων που φαίνεται πως χάθηκαν μέσα σε ένα κατακερματισμένο σύστημα φροντίδας.
Αυτόματη μεταγραφή — ενδέχεται να περιέχει λάθη.
Ας πάμε στον δεύτερο πρόεδρο. Κύριε Βασίλη, πρώτα απ' όλα, δεν θέλω να πω κάτι. Δεν θέλω να πάω στον πλευρό. Δεν θέλω να πάω στον πλευρό. Θέλω να ξέρω τι θα πω πριν... Θέλω να σου πω ότι έγιναν στον μικρό μικρό και έλεγαν να την στρέψουν κατά τη σκοτώση της ατομικής. Ωραία. Αυτό δεν είναι το παιδί μου που θα το καταστρέψει.
Δεν κάνω αυτό. Θέλω απλά να βρειτε τι είναι το πρόβλημα. Υπάρχουν πολλές προβληματικές προβλήματα. πρώτα το πρώτο επεισόδιο γιατί στο σημερινό θα αντικρούσουμε αυτά που υπόθηκαν στο προηγούμενο επεισόδιο. Αυτά που μας είπε δηλαδή ο Πάτρικ όταν έκατσε στην έδρα του μάρτυρα και εξετάστηκε από την εισαγγελία. Σας είχα πει ότι θα κάνω τουλάχιστον δύο επεισόδια και τα επόμενα θα είναι ενημερώσεις επειδή έχω γράψει ήδη το σημερινό επεισόδιο και αυτό το κομμάτι το γράφω αφού έχει γίνει η εγγραφή. Θέλω να σας πω ότι είναι μεγάλο, οπότε θα γίνει και τρίτο επεισόδιο. Στο τρίτο επεισόδιο λοιπόν, επεισόδιο, επεισόδιο, επεισόδιο έχω πει 500 φορές τη λέξη αυτή.
Στο τρίτο μέρος, τέλος πάντων, θα μιλήσουμε για τις θεωρίες. Κανονικά το τρίτο μέρος είναι να βγει στις 26 του μήνα για τα μέλη, επειδή θα πάρω μία εβδομάδα να ξεκουραστώ να ξεκουραστώ από το μοντάζ δηλαδή γιατί θα συνεχίσω να μελετάω την υπόθεση να βλέπω καθημερινά τη δίκη επειδή λοιπόν θα πάρω μια εβδομάδα για ξεκούραση φυσικά κάθε εβδομάδα θα βγει επεισόδιο δεν θα σας αφήσω έτσι αντί λοιπόν να βγει στις 26 μπορεί να βγει στις 27 ή στις 28 να προλάβω να το φτιάξω, να προλάβω να το δέσω σήμερα βρισκόμαστε στην 13η ημέρα της δίκης την ώρα δηλαδή που γράφεται το επεισόδιο δεν έχει ξεκινήσει ακόμα η 13η ημέρα Σας τα λέω αυτά για όσους παρακολουθείτε τη δίκη, για να γνωρίζετε και σε ποιο σημείο βρισκόμαστε και με βάση ποια στοιχεία γίνεται η συζήτηση.
Στο προηγούμενο επεισόδιο είδαμε την υπόθεση μέσα από τα μάτια του Πάτρικ Κλάνση, του πρώην συζύγου της Λίνση, ο οποίος κατά τη διάρκεια που εξεταζόταν από την εισαγγελία παρουσίασε μια κατάσταση, εντάξει δεν θα πω ότι ήταν ιδανική, αλλά ήταν μια οικογένεια αγαπημένη που δεν είχε προβλήματα, τα κάποια προβλήματα ήταν εξεπεράσιμα και όλο αυτό που συνέβη ήταν σαν κεραυνός εν εθρεία.
Αυτό μας παρουσίασε ο Πάτρικ. Σε αυτό το σημείο θέλω να κάνω μια διευκρίνηση. Σκοπός των επεισοδίων που θα γίνουν για την υπόθεση δεν είναι να αποδείξουμε αν το έκανε ή όχι, γιατί η ίδια του έχει παραδεχτεί ότι το έκανε. Δεν υπάρχει αμφιβολία γι' αυτό. Βεβαίως, θα σας πω αργότερα και γι' αυτό το πράγμα, γιατί ναι, δεν υπάρχει αμφιβολία νομικά.
Υπάρχει όμως αμφιβολία από τη μεριά του κόσμου. Θα τα συζητήσουμε και αυτά. Όλα θα τα συζητήσουμε. Ό,τι έχετε διαβάσει θα το συζητήσουμε. Πάμε λοιπόν να ξαναδούμε με άλλο μάτι το ιστορικό της Λίντσεϊ και ιδιαίτερως από το Σεπτέμβριο και μετά. Στο προηγούμενο επεισόδιο σας είπα ότι ο Πάτρικ ισχυρίζεται πως η Λίντσεϊ τον πιάνει το Σεπτέμβριο και του λέει «Ξέρεις κάτι δεν αισθάνομαι καλά, θέλω να πάρω ζόλοφτ. Θα βρω έναν γιατρό να μου τα γράψει».
Στις 15 Σεπτεμβρίου η Λίντσεϊ ξεκινά συνεδρίες με την ψυχίατρο Τζένιφερ Τάφτς. Από τις 15 Σεπτεμβρίου μέχρι τις 23 Ιανουαρίου κάνουν συνολικά 14 συνεδρίες, όλες μέσω τηλεϊατρικής. Δεν την συναντάει ποτέ από κοντά. Κάθε συνεδρία κρατάει περίπου 25 λεπτά. Η Λίντσεϊ της περιγράφει έντονο άγχος, δυσκολία στον ύπνο, συναισθηματική πίεση και φόβο για την επιστροφή της στην εργασία.
Είπαμε ότι κάθε φορά που έπρεπε να επιστρέψει στην εργασία της μετά από κάθε γέννα, της ήταν πολύ δύσκολο. Η Ταφτ διαγιγνώσχει γενικευμένη αγχώδη διαταραχή και διαταραχή προσαρμογής με καταθλιπτική διάθεση. Δεν καταγράφει ψύχωση, φωνές, παραλυρητικές ιδέες ή συμπτώματα διπολικής διαταραχής. Της προτείνει Ζόλοφτ, ένα αντικαταθλιπτικό που χρησιμοποιείται συχνά για το άγχος και την κατάθλιψη.
Η Λίντσεϊ όμως φαίνεται ότι αρχίζει να το παίρνει τον Οκτώβριο Γιατί δεν το ξεκινάει τον Σεπτέμβριο? Γιατί θυλάζει και φοβάται μήπως το φάρμακο περάσει από το γάλα της στο μωρό Εδώ θα σας πω κάτι που μου είχε πει μία γιατρός Εμείς οι γιατροί μου λέει είμαστε οι χειρότεροι ασθενείς Κάνουμε του κεφαλιού μας Η Λίντσεϊ λόγω του ότι είναι νοσηλεύτρια Θεώρησε ότι δεν πρέπει να το πάρει «Έκανε καλός, έκανε κακός, δεν θα σας το πω εγώ».
Ωστόσο αποφάσισε μόνη της ότι δεν θέλει να το πάρει επειδή θυλάζει. Το θέμα δεν είναι αν είχε δίκιο ή άδικο. Ο φόβος της ήταν ανθρώπινος. Το πρόβλημα είναι ότι πήρε μόνη της μια ιατρική απόφαση, ενώ βρισκόταν ήδη σε μια περίοδο κατά την οποία ίσως δεν μπορούσε να αξιολογήσει αντικειμενικά τι ήταν ασφαλέστερο για την ίδια και το παιδί της.
Συμφωνώ, αλλά όπως προείπα, από αυτά που μου είχε πει η γιατρός μου καταλαβαίνω ότι επειδή γνωρίζουν κάποια πράγματα φοβούνται. Ξέρουν από πριν τι μπορεί να συμβεί με μια αγωγή ή με μια επέμβαση. Οπότε είναι διστακτικοί. Εμείς από την άλλη μεριά οι κοινήθινοι που έχουμε άγνοια κινδύνου τα κατεβάζουμε όπως μας τα έχουν δώσει.
Και θέλω να σας πω εδώ και μια μικρή παρένθεση εγώ επειδή είμαι πάρα πολύ φοβιτσιάρα με το θέμα υγείας Για να προστατεύσω τον εαυτό μου, δεν διαβάζω τις παρενέργειες των φαρμάκων. Γιατί αν τις διαβάσω, θα τις πάθω όλες. Οπότε, όταν μου συνταγογραφείται μια αγωγή, εάν μου παρουσιαστεί κάτι περίεργο, τότε διαβάζω τις παρενέργειες και ενημερώνω τον γιατρό μου.
Σκέφτομαι ότι αυτοί δεν έχουν αυτή την πολυτέλεια να μην τις ξέρουν τις παρενέργειες. Τις γνωρίζουν θέλοντας και μη και φοβούνται. Ακριβώς. Η γνώση δεν σε κάνει πάντα πιο ψύχρεμο ασθενή. Μερικές φορές σε κάνει να βλέπεις πρώτα όλους τους πιθανούς κινδύνους. Στην περίπτωση της Λίτζεϊ, σε αυτό προστέθηκε και ο φόβος μιας μητέρας ότι το φάρμακο θα μπορούσε να περάσει μέσω του θυλασμού στο μωρό της.
Άρα, η απόφασή της μπορεί να μην ήταν σωστή ιατρικά, αλλά δεν ήταν παράλογη ή ανεξήγητη. Οπότε για μερικές εβδομάδες κρατά τη συνταγή χωρίς να τη χρησιμοποιήσει και την ξεκινάει στα μέσα Οκτωβρίου καθώς το άγχος της επιμένει. Ξεκινάει το ζόλοφ σε χαμηλή δόση η οποία στη συνέχεια αντιπλασιάζεται. Μετά την αύξηση αναφέρει ότι το άγχος και η αϊπνία της χειροτερεύουν.
Φέρεται να περνά ακόμη και 48 ώρες χωρίς ύπνο, χωρίς να αισθάνεται την αναμενόμενη εξάντληση. Ένας άνθρωπος που έχει να κοιμηθεί 48 ώρες υπάρχει περίπτωση να παρουσιάζει κάποια συμπτώματα. Όπως να μιλάει γρήγορα, να μιλάει αισθαμάτητα, να πηδά από τη μια σκέψη στην άλλη, να δείχνει υπερβολικά δραστήριος, να δυσκολεύεται να συγκεντρωθεί, να ξεχνάει.
Αυτό συμβαίνει γιατί ο οργανισμός προσπαθεί να ανταπεξέλθει. Μάλιστα μετά την πρώτη νύχτα υπνίας, ο εγκέφαλος αρχίζει να κάνει μικρούπνους, δηλαδή ακούσιες διακοπές μερικών δευτερολέπτων, κατά τις οποίες ένας άνθρωπος μπορεί να έχει ανοιχτά τα μάτια του και να φαίνεται ξύπνιος, αλλά ο εγκέφαλός του να πάβει προσωρινά να επεξεργάζεται όσα συμβαίνουν.
Προσπαθεί να συντηρηθεί. Τέλος πάντων, γιατί σας τα λέω αυτά, γιατί κάποιος που μένει μαζί σου, είναι δύσκολο να μην το παρατηρήσει εάν βεβαίως έχει την προσοχή του επάνω σου. Δηλαδή μπορεί να μην το παρατηρήσει γιατί έχετε διαφορετικά ωράρια. Εσύ μπορεί να κοιμάσαι τη μέρα αυτό στη νύχτα. Μπορεί να μην το παρατηρήσει γιατί δεν συναντιόσαστε πολλές ώρες.
Τέλος πάντων, όμως, ένας άνθρωπος που είναι μαζί σου και σε βλέπει θα παρατηρήσει μία αλλαγή. Μου φαίνεται δύσκολο να μην καταλάβεις ότι κάποιος είναι άϊπνος. Δεν είναι απόλυτο, είναι δύσκολο όμως. Δεν είναι σαφές τι ακριβώς προκαλεί αυτή την κατάσταση. Μπορεί να πρόκειται για κάποια παρενέργεια του Ζόλοφτ, μπορεί να είναι επιδίνωση του άγχους ή για ένδειξη κάποιες υποκείμενες διαταραχής της διάθεσης. Δεν ξέρουμε.
Η Ταύτς της διακόπτει το Ζόλοφτ και της δίνει Άτιβαν και Μπέναντριλ. Το Benadryl είναι ένα αντισταμινικό, είναι ένα φάρμακο για τις αλλεργίες, το οποίο έχει μία παρενέργεια η οποία είναι η υπνηλία. Κάποιες φορές λοιπόν οι γιατροί από τη Βρήκα το γράφουν και γι' αυτό το λόγο. Ωστόσο το Benadryl δεν είναι ένα φάρμακο που θα έγραφε ένας γιατρός για υπνία 48 ώρων.
Η Λίντσεη της αναφέρει ότι έχει να κοιμηθεί 48 ώρες. Έχουμε ξεπεράσει δηλαδή το σημείο του «έχω αϊπνίες». Κοιτάξτε τώρα τι συμβαίνει με την ψυχία Τροτάφτς. Επειδή κατά τη διάρκεια που θα σας περιγράφω τις πρακτικές της μπορεί να αντιληφθείτε κάπως μία δυσαρέσκεια από τη μεριά μου, θέλω να εξηγήσω από πού προέρχεται. Η γιατρός Τραφτς έχει τελειώσει την ειδίκευσή της το 1922 και έχει μόλις αδειοδοτηθεί τον Αύγουστο.
Ένα μήνα δηλαδή πριν αναλάβει τη Λίντσε Η Λίντσε είναι ένα αρκετά σοβαροπεριστατικό Αυτό βέβαια δεν σημαίνει ότι επειδή είναι νέα γιατρός Πρέπει να παρατήσει την υπόθεση και να τη στείλει αλλού Ωστόσο, αυτό που έψαξα ότι θα έπρεπε να έχει κάνει είναι το εξής Να ζητήσει άμεσα εποπτεία ή δεύτερη γνώμη από έμπειρο περιγεννητικό ψυχίατρο Να παραπέμψει παράλληλα τη Λίντσε εις εξειδικευμένο πρόγραμμα να συντονιστεί με γυναικολόγο, πεδίατρο και τους υπόλοιπους παρόχους που είχε η Λίντσί και να οργανώσει πολύ στενή παρακολούθηση και συγκεκριμένο σχέδιο κλιμάκωσης της φροντίδας.
Αν αντιληφθείτε λοιπόν ότι αυτά που λέω παρακάτω δείχνουν μία δυσαρέσκεια απέναντι στη γιατρό, είναι γι' αυτόν τον λόγο. Ας πάμε πίσω στο 20 Οκτώβριου, όπου έχουμε, πιστεύω, την ιντερβιό ιστορία. Είχα δυσκολία να ακούω το σημείο. Μπορείτε να το επαναλάβετε. Φυσικά. Οκτώβριο 20. Συγνώμη. Εντάξει. Λοιπόν, βλέπουμε την ιντερβιό ιστορία.
Αυτό που αποφασίσατε να κάνετε, είναι το Stadzoloft. Και λέει, ένα βήμα πριν, δηλαδή. Αυτό ήταν όταν ο ασθενής το ξεκινήθηκε. Εντάξει. Και τότε έγινε η δοσία και λέει «από τη νύχτα», σωστά? Ναι. Και τι έλεγε στο μπιντείρ, όταν μιλήσατε μετά, για να αυξήσει τη δοσία του Ζολόφου. και ήταν φοβερός να ξεκινήσει κάτι νέο. Επίσης, είχε να σου πει για το ανάγκης της.
Το ανάγκης ήταν πολύ καλό, ακόμα και πριν από το ΜΕΔ. Τώρα είναι δύσκολο να διαφορετήσεις. Μετά από τη βράση των σκέψεων, παρανοημένη από να πάρει σκέψεις για αγόρα, κάτι κακό που συμβαίνει, δεν θέλει να είναι μόνη του. και μιλήσαμε για τις συνθήκες και... Τι έκανατε, μιλήσατε για το ίδιο που είχαμε μόνο πριν, τις συνθήκες?
Υπήρχαν πολλά από αυτά για να συζητήσουμε με πιο καλό σχέδιο. Αυτό είναι το συνολικό από αυτά. Λοιπόν, τα συζήτησε με καλό σχέδιο? Ναι. Της είπε ότι η συνθήκη της στις τέσσερις Αυγής Υπήρχε στη δοκίμαzione στη δοκίμαzione στη δοκίμαzione στη δοκίμαzione στη δοκίμαzione στη δοκίμαzione στη δοκίμαzione στη δοκίμαzione στη δοκίμαzione στη δοκίμαzione στη δοκίμαzione στη δοκίμαzione στη δοκίμαzione στη δοκίμαzione στη δοκίμαzione στη δοκίμαzione στη δοκίμαzione στη δοκίμαzione στη δοκίμαzione στη δοκίμαzione στη δοκίμαzione στη δοκίμαzione στη δοκίμαzione στη δοκίμαzione στη δοκίμαzione στη δοκίμαzione στη δοκίμαzione στη δοκίμαzione στη δοκίμαzione στη δοκίμαzione στη δοκίμαzione Δεν.
Ξέρεις ότι έγινε να κοιτάζει στο βάσμα. Δεν. Ξέρεις ότι έγινε να κοιτάζει με την μητέρα της. Δεν. Έτσι, αποφασίσατε ότι θα έπρεπε να το διαβάσετε, και θα το διαβάσετε κοντά, δε? Ναι. Τι σημαίνει να το διαβάσετε κοντά? Λοιπόν, το μέρασα τον επόμενο μέρος, οπότε αυτό είναι ένα παράδειγμα για το διαβάσμα. Οπότε αυτό θα ήταν το 21 Οκτώβριο που την είδατε την επόμενη μέρα, είναι αυτό σωστό?
Ναι. Τώρα, το 20 Οκτώβριο, έκανες επίγνωση στον πράγμα ότι... Επίσης, έκανες επίγνωση ότι προσπαθήθηκε να προσπαθήσει φύσολ και άλλα τέτοια, φυσικά προβλήματα. Ναι. Επίσης, ήθελες να δεις τι λέγεται Ζολρεσό, Ζ-ου-λ-ρ-ε-σ-σ-ό. Ναι. Τι είναι Ζολρεσό? Είναι ένα τριμπήμα για την πρόσφατη διπλωσία. Και όταν είπατε ότι βλέπετε σε αυτό, τι έκανατε, να δείτε αν ήταν ευκολόγητο και αν μπορούσε να συμμετέχει στο πρόγραμμα.
Έχουμε μπει στο Νοέμβριο, λοιπόν, και η Λίντζεϊ κοιμάται ελάχιστα. Το μυαλό της τρέχει συνεχώς και αισθάνεται ότι δεν μπορεί πλέον να λειτουργήσει. Όλα αυτά θέλω να πω ότι τα αναφέρει στον άντρα της. Και για να καταλάβετε ότι είναι γνώστες όλοι όσοι είναι γύρω της, η πεθερά της η οποία εργάζεται ως νοσηλεύτρια, επικοινωνεί με το περιγεννητικό πρόγραμμα ψυχικής υγείας του νοσοκομείου που εργάζεται.
Στις 20 και 21 Νοεμβρίου η Λίντσε η αξιολογείται από την Τζούλι Πολ νοσηλεύτρια προχωρημένης πρακτικής με εξειδίκευση στην περιγεννητική ψυχική υγεία. Περιγράφει περίπου τρεις ώρες ύπνου τη νύχτα, έντονο φόβο, συναισθηματική αποσύνδεση και αδυναμία να ανταπεξέλθει στην καθημερινότητά της Είναι λογικό, άμα κοιμάσαι τρεις ώρες τη μέρα και έχεις και τρία παιδιά κάτω των πέντε ετών, δεν μπορείς να λειτουργήσεις Δεν είναι όλα καλά, δεν είναι όλα τι ωραία οικογένεια που είμαστε, πώς τα καταφέρνεις έτσι βρε Λίντσι Στην κλίμακα επιλόγιας κατάθλιψης συγκεντρώνει 23 βαθμούς στους 30.
Τι σημαίνει αυτό? Όσο μεγαλύτερη η βαθμολογία, τόσο μεγαλύτερη είναι η ένδειξη ότι η γυναίκα έχει επιλόγιο κατάθλιψη. Από μόνο του δεν είναι ένα διαγνωστικό τεστ. Ωστόσο, όσο πιο ψηλά σκοράρει κάποια στην κλίμακα, αυτό πρέπει να χτυπήσει ένα καμπανάκι στους ειδικούς ότι αυτή η γυναίκα χρειάζεται περαιτέρω εξέταση. Η Λίντσε λοιπόν πιάνει 23 στους 30 πόντους και για να σας δώσω να καταλάβετε, από το 13 και πάνω θεωρείται ότι υπάρχει σοβαρή ένδειξη πιθανής κατάθλιψης και χρειάζεται κλινική αξιολόγηση.
Ωστόσο εκείνη τη στιγμή δεν δηλώνει σκέψεις αυτοτραυματισμού, δεν τους λέει ότι σκέφτομαι να κάνω κακό στον εαυτό μου. Η Τζούλη Πολ δοκιμάζει νέες αγωγές μεταξύ των οποίων το Πρόζακ και φάρμακα για τον ύπνο και το άγχος. Δέκα ημέρες αργότερα αποχωρεί από το πρόγραμμα και η παρακολούθησή της περνά στη Ρεμπέκα Τζολώτα. Τον Δεκέμβριο λοιπόν η Τζολώτα βλέπει τη Λίντσι τρεις φορές, δύο μέσω τηλεϊατρικής και μία από κοντά.
Εδώ έχουμε πάρα πολλές τηλεϊατρικές γιατί είμαστε στην ουρά του COVID το 22 προς το τέλος του Υπάρχουν ακόμα μέτρα, είναι χαλαρότερα Η τζολότα είναι η πρώτη που εξετάζει σοβαρά το ενδεχόμενο διπολικής διαταραχής ή μιας μεικτής υπομανιακής κατάστασης Την προβληματίζουν ο ελάχιστος ύπνος χωρίς φυσιολογική κόπωση, οι καλπάζουσες σκέψεις, το έντονο άγχος και η πιθανή ενεργοποίηση μετά τη λήψη αντικαταθλιπτικού.
Όταν αναφέρει αυτή την πιθανότητα στο ζευγάρι, ο Πάτρικα παντά «Η γυναίκα μου δεν είναι διπολική». Αυτό δεν εμποδίζει από μόνο του μια διάγνωση φυσικά, δεν αρκεί να σου πει κάποιος ότι δεν είμαι εγώ διπολικός ή να σου το πει ο σύντροφός του, να σου πει ένας γονιός «Το παιδί μου δεν είναι διπολικό». Δείχνει όμως ότι το ενδεχόμενο συζητείται, χωρίς να φαίνεται ότι ακολουθεί ολοκληρωμένη τη ερεύνηση.
Πέφτει στο τραπέζι, αλλά δεν συνεχίζει να διερευνάται. Ξαναλέω ότι ο Πάτρικ αντιδρά με αυτόν τον τρόπο. Άρα γνωρίζει. Γνωρίζει ότι πέφτει αυτό στο τραπέζι. Κρατήστε τα όλα αυτά που σας λέω. Η Τσολώτα της δίνει σε ροκέλ για τον ύπνο, το άγχος και τη σταθεροποίηση της διάθεσης. παράλληλα προσπαθεί να μειώσει σταδιακά τις βενζοδιαζεπίνες χρησιμοποιώντας βάλιουμ.
Της αφαιρεί δηλαδή το άτιβαν και της το αντικαθιστά με βάλιουμ. Και τα δύο είναι βενζοδιαζεπίνες, το βάλιουμ όμως κρατά περισσότερο στον οργανισμό και είναι πιο ομαλό από ό,τι καταλαβαίνω. Το άτιβαν είναι κάπως σαν μία βόμβα που έρχεται πολύ γρήγορα αλλά και όταν υποχωρεί επανέρχονται γρήγορα τα συμπτώματα, ενώ το βάλιουμ είναι λίγο πιο βραδιασκάφσεως.
Κρατάει περισσότερο, πιο σταθερό. Η λίντζη δεν ακολουθεί πάντοτε ακριβώς τις προτινόμενες αυξήσεις. Όταν της προτείνει να αυξήσει σταδιακά το σερογκέλ ως τα 400 μιλιγκράμμ, εκείνη παραμένει στα 200. Δεν το κρύβει όμως, προσέξτε. Δεν είναι κάτι που το κρύβει. Η εισαγγελία κάποια στιγμή δηλαδή παρουσιάζει, θα το θυμάστε όσοι έχετε παρακολουθήσει τη δίκη, παρουσιάζει τα μπουκαλάκια από τα χάπια και λέει από εδώ λείπει ένα, από εδώ λείπουν δύο, ότι και καλά δεν τα έπαιρνε από μόνη της.
Όχι, δεν το κρύβει. Κάποια μπουκάλια λείπει ένα χάπι γιατί το αλλάξανε, κάποια μπουκάλια ξέρω εγώ λείπουν πέντε χάπια γιατί δεν ήταν για μόνιμη χρήση. Δεν το κρύβει λοιπόν. να αισθανθεί ευχαρίστηση εξαιτίας της κατάθλιψης, της δίνει στοιχεία επικοινωνίας με υπηρεσίες κρίσης, αλλά δεν την παραπέμπει τότε άμεσα στα επίγοντα.
Ακούστε με λιγάκι. Είμαι εξοργισμένη με τη συγκεκριμένη υπόθεση, δεν θα το κρύψω. Θέλω να σας δώσω όλα τα στοιχεία για να σχηματίσετε μόνοι σας την άποψη. Δεν είναι σκοπός μου ποτέ, ποτέ, να κατευθύνω την άποψή σας. Ξέρω ότι περνάει η άποψή μου μέσα από αυτά που λέω Εννοείται ότι το καταλαβαίνω αυτό Δεν μπορώ να τα κρατήσω εντελώς αποστηρωμένα Προσπαθώ να κάνω το καλύτερο που μπορώ Και εγώ δυσκολεύομαι να καταλάβω αυτή την απόφαση Από τη στιγμή που μια ασθενής αναφέρει σκέψεις να βλάψει τον εαυτό της Θεωρώ ότι έπρεπε τουλάχιστον να γίνει άμεσα πλήρης αξιολόγηση κινδύνου Και να εξεταστεί σοβαρά η εισαγωγή της Εδώ δεν υπήρχε περιθώριο για εφησυχασμό Αυτό ακριβώς δεν μπορώ να καταλάβω Πώς γίνεται να περιμένουμε να μας δώσει ο ασθενής το ok Και σε ποια φάση αρχίζουμε να δρούμε εμείς Άντι για εκείνον Πότε καταλαβαίνουμε πια ότι έχει περάσει η γραμμή που μπορεί να δώσει συνένεση Ο ασθενής δεν χρειάζεται να δώσει το ok Όταν κρίνεται ότι υπάρχει άμεσος και σοβαρός κίνδυνος για τον ίδιο ή για άλλους
Όμως αυτό ακριβώς πρέπει πρώτα να αξιολογήσει ο ειδικός. Αν υπάρχει πρόθεση, σχέδιο, πρόσβαση σε μέσα και δυνατότητα αυτοπροστασίας. Εδώ, με όσα είχε ήδη αναφέρει η Λίντζεϊ, θεωρώ αδιανόητο να μην γίνει τουλάχιστον επίγουσα ψυχιατρική αξιολόγηση. Δεν περιμένεις απλώς να χειροτερέψει για να επιβεβαιωθεί ο κίνδυνος. Ναι, αλλά πώς θα αξιολογήσεις. Αυτοί λένε δεν μας έλεγε.
Δηλαδή, περιμένεις να σου το πει ο ίδιος. Εδώ υπάρχει και κάτι άλλο που θέλω να πω. Διαβάζω από κάποιους που υποστηρίζουν τους θεράποντες, ιατρούς και νοσηλευτές, ότι δεν είναι detective. Ναι, αλλά και πώς θα γίνει, θα σου το πει ο ίδιος. Περιμένεις να σου το πει ο ίδιος. Πώς θα γίνει, δεν είσαι detective, ok. Τι θα γίνει.
Όχι, δεν περιμένεις απλώς να σου το πει αυθόρμητα. Γι' αυτό υπάρχει η κλινική αξιολόγηση. Κάνεις συγκεκριμένες ερωτήσεις, εξετάζεις το ιστορικό, τις αλλαγές της συμπεριφορά, τον ύπνο, τα φάρμακα και ζητάς πληροφορίες από την οικογένεια όταν χρειάζεται. Όχι, οι γιατροί δεν είναι detective. Είναι όμως επαγγελματίες εκπαιδευμένοι να αναγνωρίζουν έναν κίνδυνο που ο ασθενής μπορεί να φοβάται, να ντρέπεται ή να μην είναι καν σε θέση να περιγράψει καθαρά.
Ωραία, γιατί εγώ είδα στη δίκη Τις γιατρούς της, αυτές τις δύο γιατρούς τώρα Που γίνεται ο λόγος, την Ντάφτς Και την Τζολώτα Και λένε, έπαιρνα το ερωτηματολόγιο Τη ρωτούσα και τσέκαρα Μα άμα είναι έτσι Τι να σε κάνω Άμα είναι έτσι, βάζω ένα ερωτηματολόγιο Στο AI Και μου λέει, ναι έχεις πάρει σκορ πάνω από 50 Κάτω από 50 πήγαινε ένα σχεδίκάπιος Τι να σε κάνω εάν βασίζεσαι στο ερωτηματολόγιο και μου λες ότι «Ε, δεν θα μυρίσω και τα νύχια μου».
Υπάρχουν ψυχικές ασθένεις που ένα από τα κύρια χαρακτηριστικά τους είναι ο χειρισμός. Οπότε, σύμφωνα με τη λογική των δύο κυριών, που περίμεναν να τους πει η ίδια τι έχει, ένας ασθενής με κύριο χαρακτηριστικό το χειρισμό θα της έπειθε ότι είναι καλά και ότι δεν έχει πρόβλημα. Αυτό δηλαδή μάλλον προσπαθούν να μας πούν. Το ερωτηματολόγιο θα το περνούσε, μια χαρά, ο χειριστικός και πανέξυπνος άνθρωπος.
Μήπως σε πειράζει να πατάς τις γραμμές από τα πλακάκια όταν περπατάς. Όχι, όχι, θα πει αυτός. Ακριβώς. Το ερωτηματολόγιο είναι εργαλείο διαλογής, όχι υποκατάστατο της κλινικής κρίσης. Αν ο ρόλος του επαγγελματία περιορίζεται στο να τσεκάρει κουτάκια και να ακολουθεί μηχανικά το αποτέλεσμα, τότε δεν αξιολογεί άνθρωπο. Επεξεργάζεται μια φόρμα.
Η επιστημονική του κατάρτιση χρειάζεται ακριβώς εκεί όπου οι απαντήσεις δεν λένε ολόκληρη την αλήθεια. Λοιπόν, στις 3 Δεκεμβρίου η Λίντσεϊ αναφέρει φρικτές εισβολικές σκέψεις. Εισβολικές σκέψεις είναι, να δώσω ένα παράδειγμα, στέκεται κάποιος σε έναν κρεμό και σκέφτεται ότι θα πηδήξει. κρατάει ένα μαχαίρι και καθαρίζει ένα ψάρι και σκέφτεται να τον πήγει στο δίπλα του είναι φρικτές σκέψεις που συνήθως προκαλούν σε αυτόν που τις κάνει τρόμο γιατί το σκέφτηκα αυτό δεν θέλω να το κάνω και για να μην σας φοβήσω οι εισβολικές σκέψεις μπορεί να έχουν ακόμα και υγιείς άνθρωποι εδώ όμως έχουμε μια άλλη περίπτωση εδώ μαζεύεται το ένα πίσω από το άλλο σύμφωνα με την Τζολώτα αυτές οι εισβολικές σκέψεις αφορούν το ότι δεν θέλει πλέον να ζει.
Δεν αναφέρει σκέψεις ότι θέλει να βλάψει τα παιδιά της. Στις 15 Δεκεμβρίου, η Λίντσεϊ και ο Πάτρικ επικοινωνούν με την Τζολώτα και της λένε ότι πρόκειται για τη χειρότερη μέρα μέχρι τότε. Η Λίντσεϊ περιγράφει επίμονες σκέψεις αυτοκτονίας, χωρίς όμως συγκεκριμένο σχέδιο ή άμεση πρόθεση. Θυμάστε που σας είπα στο προηγούμενο επεισόδιο ότι τη ρώτησε ο Πάτρικ όταν του είπε ότι θέλω να αυτοκτονήσω, της λέει ξέρεις πως θα το κάνεις, έχεις σχέδιο και του λέει όχι.
Η Τζολότα τους κατευθύνει στα επίγοντα του Γενικού Νοσοκομείου Μασαγουσέτης, όπου η Λίντσι αξιολογείται, αλλά δεν εισάγεται για νοσηλεία. Παράλληλα γίνεται προσπάθεια να λάβει βοήθεια από την υπηρεσία κρίσης Ασπάιρ. Τι είναι η υπηρεσία αυτή, είναι ένας οργανισμός κοινοτικής ψυχικής υγείας στη Μασαγουσέτη, ο οποίος διαθέτει ομάδα άμεσης παρέμβασης σε ψυχικές κρίσεις.
Είναι μια υπηρεσία που λειτουργεί όλο το 24ωρο και όταν κάποιος βρίσκεται σε κρίση οι επαγγελματίες μπορούν να τον αξιολογήσουν τηλεφωνικά ή από κοντά, να εξετάσουν αν κινδυνεύει να βλάψει τον εαυτό του ή άλλους, να καταρτήσουν ένα σχέδιο ασφαλείας, να προτείνουν βραχεία παραμονή σε ομάδα σταθεροποίησης Ή, αν ο κίνδυνος είναι άμεσος, να τον κατευθύνουν για νοσηλεία.
Όμως, η Λίντσι δεν θεωρείται ότι πληρεί τα κριτήρια επειδή δεν έχει συγκεκριμένο σχέδιο αυτοκτονίας. Και αυτό είναι ένα από τα πιο κρίσιμα σημεία της υπόθεσης. Το είχα τονίσει και στο προηγούμενο επεισόδιο. Η Λίντσι εμφανίζει επίμονες αυτοκτονικές σκέψεις και σοβαρή λειτουργική επιδίνωση, δίνωση, αλλά η απουσία συγκεκριμένου σχεδίου δεν επιτρέπει την ενεργοποίηση υψηλότερου επίπεδου παρέμβασης.
Και εδώ θέλω να εισάγω λίγο τη δική μου έρευνα, βγαίνω από το δικαστηρίο, τα ξεχωρίζω για να ξέρετε σε τι να δώσετε βάση και σε τι όχι. Μπορεί στη δική μου άποψη να μην θέλετε να δώσετε βάση. Λοιπόν, αυτό που έψαξα, γιατί μου έκανε τρομερή εντύπωση. Λέω, μα όλοι όσοι θέλουν να αυτοκτονήσουν, έχουν ένα σχέδιο και τους λέει ο άλλος έχει σχέδιο και αμέσως τους αραδιάζουν το σχέδιο τι είναι αυτό το πράγμα, ούτε ρομπότ δεν το κάνουν έτσι, να του δώσεις εντολή και να σου βγάλει κάρτα αμέσως λοιπόν, το ότι εάν κάποιος δεν έχει σχέδιο ή τουλάχιστον δεν στοπεί το σχέδιο του για να αυτοκτονήσει δεν θεωρείται υψηλού κινδύνου σήμερα θεωρείται παροχημένο σκεπτικό και επικίνδυνα απλοϊκό Το σχέδιο εξακολουθεί να έχει σημασία φυσικά εάν σου είπε κάποιος ότι ναι έχω ένα σχέδιο θα κάνω αυτό και αυτό.
Εννοείται ότι είναι σοβαρό. Αλλά δεν σημαίνει ότι και ο άλλος που είναι υψηλού κινδύνου δεν μπορεί να στο κρύψει. Το είχα τονίσει και στο προηγούμενο επεισόδιο αν θυμάστε. Το είπα ότι τι ρωτάει ο άλλος έχεις σχέδιο όχι. Εντάξει εγώ δεν έχεις οκ. Μα δεν μιλάς με έναν άνθρωπο που δεν μπορεί να σκεφτεί. δεν είναι η ανθρωπιόνοφ δεν είναι η άσπρο η μαύρο κάποιος μπορεί να έχει σχέδιο και να μην σου πει να σου πει όχι δεν έχω και σε κάποιο άλλο επεισόδιο νομίζω αν θυμάμαι καλά το είχαμε συζητήσει αυτό ότι πολλές φορές συγγενείς έχουν αναφέρει ότι πριν από την τραγική κατάληξη του αγαπημένου τους προσώπου υπήρχε μια ηρεμία μια γαλήνη που έλεγαν πέρασαν όλα κοίταξε να δεις πόσο καλά είμαστε και μπαμ καταιγίδα.
Οπότε αυτό που ισχυρίζονται ο ένας μετά τον άλλον ότι εγώ τη ρώτησα, είχες κάποιο σχέδιο και μου είπε όχι και ησύχασα, θα πω ότι είναι παροχημένο και θα μείνω σε αυτόν τον χαρακτηρισμό. Η Λίντσι παραπέμπεται στη συνέχεια στο Women and Infants Hospital του Rhode Island, ένα νοσοκομείο που ειδικεύεται στις περιγεννητικές ψυχικές διαταραχές.
Μπορούν να το παρακολουθήσουν μητέρες μαζί με τα μωράκια τους να πηγαίνουν εκεί, δεν μένουν μέσα. Η υπεράσπιση υποστηρίζει ότι οι άνθρωποι του προγράμματος ανησυχούν για πιθανή υπερφαρμάκωση. Πιστεύω ότι όταν θα ξεκινήσει η υπεράσπιση να καλεί τους δικούς της μάρτυρες, γιατί ακόμα έχουμε τις αγγελίες μόνο, όταν λοιπόν ξεκινήσει η υπεράσπιση θα μας φέρουν κάποιον από εκεί.
Κρατάμε ένα μικρό καλάφι. Λοιπόν, υποστηρίζουν ότι οι άνθρωποι του προγράμματος ανησυχούν για υπερφαρμάκωση, δηλαδή ότι η Λίντζε πέρνει πάρα πολλά φάρμακα, η Τζολότα καταθέτει ότι δεν γνωρίζει κάτι τέτοιο, δεν έχει μιλήσει με τους συγκεκριμένους παρόχους και δεν γνωρίζει ότι έχουν προσπαθήσει να επικοινωνήσουν μαζί της.
Σε αυτό το σημείο θέλω να πω για όσους δεν το γνωρίζουν ότι ο Πάτρικ Κλάνσι, ο πρώην σύζυγος της Λίντζε, έχει καταθέσει αγωγή για αμέλεια για τον θάνατο των παιδιών εναντίον της Τζένιφερ Ταφτς αλλά και της Ρεμπέκα Τζολώτα και των υπηρεσιών που εργάζονταν. Οπότε στις καταθέσεις τους να έχετε λίγο υπόψη ότι από πίσω τους σέρνουν και μία αγωγή και έχουν δικηγόρους που τις έχουν συμβουλέψει για το τι πρέπει να πούν και τι όχι.
Οπότε λέει η Τζολώτα, εγώ δεν είχα ιδέα αν αυτοί πίστευαν ότι υπάρχει υπερφαρμάκωση ή αν προσπάθησαν να επικοινωνήσουν μαζί μου. Η Λίντσε παραμένει στο πρόγραμμα λιγότερο από μια εβδομάδα, ζητά να μειώσει το σεροκέλ και η Τζολώτα συμφωνεί σε σταδιακή μείωση. Την ίδια περίοδο όμως, συνεχίζει να παρακολουθείται ξεχωριστά και από την Ταύτς.
Την Ταύτς την έχει μέχρι και τη μοιραία μέρα. Η Τζολώτα δεν έχει διαβάσει ολόκληρο το φάκελο της Ταύτς και δεν γνωρίζει ότι έχουν προηγηθεί 14 συνεδρίες. Αντίστοιχα, ούτε η Ταφτς φαίνεται να γνωρίζει όσα συμβαίνουν στα υπόλοιπα προγράμματα. Τώρα θα μου πείτε, φταίνε που δεν ήξεραν. Θα σας πω ότι αυτό είναι το θέμα της αγωγής που έχει κάνει ο Πάτρικ.
Εκεί θα δούμε αναλυτικά αν φταίνε ή αν δεν φταίνε. Από τη δική μου έρευνα θα σας πω ότι ήξεραν ότι οι Λίντσεοι παρακολουθείται και από άλλους παρόχους, οπότε έπρεπε να έχουν επικοινωνήσει μεταξύ τους να έχουν ορίσει έναν ειδικό έναν που έχει την κύρια ευθύνη να μιλήσουν ανάμεταξύ τους να ανταλλάξουν διαγνώσεις να συμφωνήσουν για τις φαρμακευτικές αγωγές ήξεραν η μία για την ύπαρξη της άλλης ήξεραν ότι οι Λίντσεοι παρακολουθείται από διαφορετικούς παρόχους, το ξαναλέω Οπότε ως επαγγελματίες έπρεπε να δράσουν έτσι Ο νόμος δεν φαίνεται να επέβαλε αυτομάτως σε αυτές τις δύο ανεξάρτητες παρόχους να ορίσουν μία επικεφαλής Τους επέτρεπε όμως να ανταλλάξουν τις αναγκαίες πληροφορίες για τη θεραπεία και τον συντονισμό της φροντίδας Το αν με όσα γνώριζαν είχαν και επαγγελματική υποχρέωση να το κάνουν είναι ακριβώς το ζήτημα που καλείται να κρίνει το δικαστήριο Η αγωγή του Πάτρικ το ισχυρίζεται Δεν βλέπουμε λοιπόν απλώς μία γυναίκα που αναζητά διαφορετικούς γιατρούς και φάρμακα.
Βλέπουμε πολλούς παρόχους να εργάζονται παράλληλα χωρίς ουσιαστικό συντονισμό μεταξύ τους. Και αυτό σας το λέω γιατί αυτό ακριβώς υποστηρίζει η εισαγγελία. Ότι η Λίντσεϊ είχε βγει στην αγορά γιατρών και φαρμάκων έτσι από μόνη της. Δεν της άρεσε ένας γιατρός λένε πήγαινε στον άλλον αυτό θέλουν να παρουσιάσουν. Δεν προκύπτει όμως από τα στοιχεία Τα στοιχεία λένε ότι όταν πηγαίνει σε κάποιον ειδικό υπάρχει λόγος Καταρχάς δεν αφήνει κανέναν ειδικό, τους έχει όλους παράλληλα σε κάποια φάση Δεν είναι ότι φεύγει από τον έναν να πηγαίνει στον άλλον Τους έχει όλους μαζί Και ότι παίρνει μια τσάντα φάρμακα δεν το κάνει μόνη της Τις τα γράφουν Άλλα τις γράφουν, άλλα τις ξεγράφουν Και με αφορμή αυτή την υπόθεση έχει ανοίξει μία συζήτηση για το σύστημα υγείας των Ηνωμένων Πολιτειών.
Εγώ θα σας πω ότι θα πρέπει να ανοίξει μία συζήτηση σε όλες τις χώρες που έχουν παρόμοιο σύστημα, για το πόσο ελέγχονται οι γιατροί, για το πόσο γίνεται κατάχρηση φαρμάκων, για το πόσο είναι υπόλογοι για τις διαγνώσεις τους και για τις συνταγογραφήσεις τους, γιατί δεν μπορεί να συμβαίνει κάτι τέτοιο που έχουμε τρία μωρά νεκρά, Η γυναίκα είχε πάει, είχε πει ότι έχει προβλήματα, δεν ήταν κάτι κρυφό.
Τεκμηριώνεται από παντού αυτό ότι δεν ήταν κάτι κρυφό, ότι είχε προβλήματα η συγκεκριμένη γυναίκα. Και έχουμε ειδικούς να ανεβαίνουν στην έδρα του μάρτυρα, να χασκογελούν ή να τσαντίζονται όταν τους λένε ότι έχετε κάνει λάθος. Εδώ έχετε γράψει αυτό, είναι λάθος, σας είχε πει αυτό το πράγμα, δεν δώσατε σημασία και τσαντίζονται.
Εγώ που δεν είμαι γιατρός, άμα σας πω να πάτε να πιείτε τουμποφλό και πεθάνετε, θα με πάνε μέσα. Εδώ αυτούς ποιος τους ελέγχει που την είχαν κάνει τον οργανισμό της, τον είχαν κάνει λες και ήταν το χημείο του κράτους. Πειραματώζω ότι την είχαν καταντήσει. Ποιος τους ελέγχει. speech yes and you told us repeatedly that you never detected that lindsay had prescient speech right correct i'm sorry correct looking at the record from october 21st would you objection is writing on this Θα το ρίξουμε.
Θα το ρίξουμε και αν θέλουμε να πάμε στο πραγματικό, θα μπορούμε να το κάνουμε. Άρα, μην ξεχνάτε όλα για το μικρό μου γράμμα. Βλέπουμε εδώ τον 21 Οκτώβριο του 1922. Είναι σωστό, πάνω από εκεί. Ναι. Ναι. Μπορείτε να δείτε αυτό το παραγγελίδιο για εμάς. Όχι. No sleep last night, falls asleep after 40 minutes, heart racing, severe anxiety, worrying about kids, baby, sleep, yawns but not drowsy, not hyper pressured speech.
What was that? Not hyper, not pressured speech is what I meant. I know it doesn't say not, but that is exactly what I meant. When did you see this that you noticed that it did not say not? I don't care what it says, I know what I meant. Όταν το έγραψες δεν είπατε «ΝΟΤ πίσω σπίτι» είπατε στον νομοκρατικό νόμο «πίσω σπίτι», σωστά?
Όχι. Δεν λέει αυτό. Ναι, το όνομα «ΝΟΤ» είναι πριν από το «ΝΟΤ πίσω σπίτι», δεν είναι «Πίσω σπίτι», οι δύο ακολουθούν το «ΝΟΤ». Όταν το έδωσες στον νομοκρατικό νόμο «Νομοκρατικό νομοκρατία, αρκετή αγόρα, ασκημένη για παιδιά, μωρό, νιώθει, αλλά δεν είναι σκληρό, μόνο, δεν είναι υπερ, πιόνι, έξυπνη μίλη. Αυτό έγραψα, δεν το είπατε, δε?
Δεν έγραψα πιόνι. Δεν έγραψα αυτό, αλλά μισότυπνεύσες τη γραμμή μου. Είμαι να το δω καλύτερα, και ο διευθυντής θα μπορεί να το δει, ότι δεν έγραψα Μέσα στο Δεκέμβριο, σας είπα στο προηγούμενο επεισόδιο, λέει στον Πάτρικ ότι σκέφτομαι να κάνω κακό στον εαυτό μου αλλά και στα παιδιά. Η πληροφορία αυτή για τα παιδιά δεν προκύπτει, τουλάχιστον αυτή τη στιγμή, στη μέρα που είμαστε.
Σήμερα περιμένουμε τη 13η μέρα του δικαστηρίου. Δεν προκύπτει να το έχει μεταφέρει σε κάποιον ειδικό. Αυτό που ξέρουμε όμως είναι ότι έρχονται οι γονείς της στο σπίτι για να τη βοηθήσουν το Δεκέμβριο. Έρχονται να μείνουν στο σπίτι οι γονείς της για να τη βοηθήσουν. γιατί δεν είναι καλά. Αυτό πια δεν ξέρω πόσο πολύ να το τονίσω.
Ότι γνωρίζουν οι πάντες πια ότι η Λίντσε δεν είναι καλά. Εδώ θέλω να βάλω έτσι μια δική μου σκέψη. Αυτό το έχει καταθέσει ενόρκος ο Πάτρικ. Γιατί αν του έχει πει το Δεκέμβριο ότι σκέφτομαι να κάνω κακό στα παιδιά αυτός δεν το έχει πει στους ειδικούς. Εάν δεν το έχει πει. Δεν ξέρω. Το αφήνουμε λίγο στην άκρη. 31 Δεκεμβρίου η Λίντσεϊ έχει φτάσει στο προχώρητο, πηγαίνει στα επίγοντα του Μακλίν και λέει θέλω να με βάλετε μέσα, κάντε μου εισαγωγή.
Και έτσι και γίνεται. 1 με 5 Ιανουαρίου, της κάνουν εισαγωγή. Η διάγνωση είναι σοβαρή, μίζων καταθλιπτική διαταραχή, χωρίς ψυχωτικά χαρακτηριστικά. Η Λίντσεϊ αναφέρει συναισθηματικό μουδιασμα, αϊπνία και προηγούμενες αυτοκτονικές σκέψεις. Κατά την εισαγωγή όμως αρνείται ότι θέλει να πεθάνει ή ότι σκέπτεται να βλάψει τον εαυτό της ή κάποιον άλλον.
Ενώ έχει αναφέρει λοιπόν σε προηγούμενους γιατρούς ότι έχει αυτοκτονικές τάσεις, εδώ στο νοσοκομείο δεν το γνωρίζουν. Το προσωπικό δεν παρατηρεί ψευδεστήσεις, αποδιοργανωμένη σκέψη ή απόλυα επαφής με την πραγματικότητα. Η ψυχίατρος Αλία Γκουτχαρτ εξετάζει και το ενδεχόμενο διπολικής διαταραχής, χωρίς όμως να καταλήγει σε αυτή τη διάγνωση.
Παράλληλα, επιχειρεί να μειώσει το σεροκέλ, καθώς η Λίντζε φοβάται ότι έχει εξαρτηθεί από αυτό για να κοιμάται. Το σεροκέλ είναι ένα αντιψυχωσικό φάρμακο που προκαλεί και έντονη υπνηλία, οπότε μάλλον γι' αυτό της έχει συνταγογραφηθεί επειδή έχει και αυτά τα συμπτώματα, αλλά και επειδή δεν μπορεί να κοιμηθεί. Όμως έχει και κάποιες συχνές παρενέργειες οι οποίες είναι οι ζαλάδες, η πτώση της πίεσης, η ταχυκαρδία, θολούρα, δυσκολία συγκέντρωσης, έχει πάρα πολλές παρενέργειες Η Λίντσεϊ παραμένει στο νοσοκομείο πέντε ημέρες Φεύγει νωρίτερα από τον αρχικό σχεδιασμό επειδή αγχώνεται έντονα και θέλει να επιστρέψει στην οικογένειά της Οι γιατροί δεν την θεωρούν θεραπευμένη, το τονίζω Κρίνουν όμως ότι εκείνη τη στιγμή δεν αποτελεί άμεσο κίνδυνο για τον εαυτό της ή τους άλλους και ότι δεν υπάρχει λόγος να κρατηθεί παρά τη θέλησή της.
Μετά το εξιτήριο, η Λίντσυ επιστρέφει στην Ταύτς. Στις 16 Ιανουαρίου εξακολουθεί να έχει χαμηλή διάθεση. Καταφέρνει να φρόντιζει τον εαυτό της και το μωρό, αλλά περιγράφει ακόμη και το δεσμό μαζί του ως εξαναγκασμένο. Εδώ να σας πω ότι η Λίντζι έχει ένα ημερολόγιο, κρατάει ημερολόγιο και γράφει όλα αυτά τα πράγματα, όλες τις σκέψεις της.
Βασικά, όχι ένα μόνο ημερολόγιο, στο σπίτι της βρίσκονται πάρα πολλά τετράδια με σημειώσεις για τα πάντα. Για το ποια φάρμακα παίρνει κάθε μέρα, τις ακριβείς δόσεις, πότε κοιμάται, τις παρενέργειες, τη διάθεσή της, τις καθημερινές δραστηριότητες. Όλα τα καταγράφει, όλα τα πάντα. Είμαι σκληρός και δυσκολεύειος γιατί δεν μπορώ να παρουσιάσω το τρίτο παιδί μου όπως το πρώτο.
Θέλω να τραβήξω κάποιον από τα παιδιά μου όπως το πρώτο. Αλλά ξέρω ότι δεν είναι μια δυνατή δυνατότητα. Είμαι σκληρός ότι σταματήσα τη βαθμίδα. Δεν νιώθω τόσο συνδεδεμένος με το καλ. Νομίζω ότι αρκετά αρκετά αρκετά αγόρα γιατί με προστατεύουν από την τραγήνση του καλ όπως το πρώτο παιδί μου. και ξέρω ότι αυτό δεν είναι αφιερωμένο για τους αυτούς που γνωρίζω ότι νιώθω τόσο αγόραστης τελευταία νύχη όταν ο κόρεν δόση και έρχεται από τη σχολή, ξέρω ότι αφαιρέσει τους, οπότε είχαμε ένα σκληρό βραχό πρωί.
Θέλω να αισθάνομαι αγάπη και συνδέον με όλους τους παιδιούς μου. Επίσης, πιθανότατα έχω ένα σημαντικό εγκεντρικό συγκέντρωμα, γιατί όλη τη ζωή μου ήθελα να έχω πολλούς παιδιούς. I still don't want Cal to be our last, but I have a lot of figuring out to do before I have another. I'm on the fence about starting a new medication for anxiety slash depression.
I just want to feel happy. I want to be able to relax and take care of my kids. And when they go to bed at night, I want to deeply relax and hang out with Pat and then fall into a deep sleep for eight hours, get up and pour hard into myself for an hour and a half. Cal was so very planned and desired. Και στις 23 Ιανουαρίου, μια μέρα δηλαδή πριν το έγκλημα, πραγματοποιείται η τελευταία του συνεδρία.
Η Λίντσε παραμένει καταθλιπτική, επίπεδη και αγχώδης. Λέει ότι αναγκάζει τον εαυτό της να σηκώνεται από το κρεβάτι, αλλά κοιμάται σχετικά καλά. Δεν αναφέρει αυτοκτονικές ή ανθρωποκτονικές σκέψεις, δεν αναφέρει φωνές, ούτε σκέψεις ότι θέλει να βλέψει τα παιδιά της. Η ΤΑΦΤΣ αυξάνει την αμυτριπτυλίνη και επιβραδίνει τη μείωση του βάλιουμ.
Σε λιγότερο από 30 ώρες από εκείνη τη συνεδρία συμβαίνει το αδιανόητο. Τι δείχνουν λοιπόν τα φάρμακα. Μέσα σε 4 μήνες εκδίδονται περίπου 30 συνταγές για περισσότερα από 12 διαφορετικά φάρμακα. Αυτό δεν σημαίνει ότι η Λίντσει τα παίρνει όλα μαζί Σας είπα ότι κάποια δοκιμάζονται για λίγες μέρες Άλλα διακόπτονται, αντικαθίστανται ή χρησιμοποιούνται για τη σταδιακή μείωση των προηγούμενων αγωγών Δεν είναι αυτό που λέει η Σαγγελία κουνώντας μια σακούλα στον αέρα με φάρμακα Ότι πηγαίνει και ψωνίζει φάρμακα τα οποία δεν παίρνει Ναι, έχει άποψη για την αγωγή της Όμως την επικοινωνεί με τους ειδικούς Μόνος το βασικό ερώτημα δεν είναι απλώς πόσα φάρμακα συνταγγωγραφούνται, είναι αν μέσα σε όλες αυτές τις αλλαγές υπάρχει κάποιος που βλέπει συνολικά τον ασθενή, την επιδείνωση, τη διάθεσή της, την αϊπνία, τις αυτοκτονικές σκέψεις και τη διαρκώς μεταβαλλόμενη αγωγή της.
Γύρω από τη Λίντσε υπάρχουν πολλοί επαγγελματίες, δεν φαίνεται όμως να υπάρχει ένας άνθρωπος που να βλέπει όλη την εικόνα, αυτό που σας είπα πριν. Δεν κάθισαν όλοι να κάνουν μια τηλεδιάσκεψη που ήταν και της μόδας εκείνη την εποχή Και τους άρεσε να βλέπουν τους ασθενείς μέσω οθόνης Ας κάνουν μια τηλεδιάσκεψη Έχουμε αυτή τη γυναίκα η οποία είναι η κύρια φροντιστής τριών παιδιών Τριών παιδιών κάτω των πέντε Τι της δίνουμε Και για μένα το σημαντικότερο δεν είναι ο αριθμός των χαπιών Είναι ότι πίσω από όλες αυτές τις συνταγές δεν φαίνεται να υπήρχε ένας άνθρωπος που να παρακολουθεί συνολικά την πορεία της Λίντζεϊ και να αναρωτιέται γιατί παρά τις συνεχείς αλλαγές εκείνη εξακολουθούσε να χειροτερεύει.
Λοιπόν, στο επόμενο επεισόδιο, καλώς εχόντων των πραγμάτων, θα δούμε όλες τις θεωρίες που έχουν σχηματιστεί γύρω από αυτή την υπόθεση. Και οι περισσότερες αφορούν τον πρώην σύζυγο της Λίντσε, τον Πάτρικ. Για αυτούς που δεν παρακολουθείτε την υπόθεση, θα σας πω ότι ο Πάτρικ σήμερα είναι ήδη παντρεμένος ξανά. Αυτό έχει φουντώσει τις θεωρίες.
κάποιες έχουν βάσει, κάποιες όχι θα τα πούμε αυτά τώρα, αναλόγως πώς θα έχει προχωρήσει και η δίκη αν θα έχουμε συνταρακτικές αποκαλύψεις μέχρι εκείνη τη στιγμή που θα γραφτεί το επόμενο επεισόδιο θα μπουν και αυτά η υπόθεση αναμένεται να κρατήσει αρκετά όσοι την παρακολουθείτε βλέπετε ότι έχει γίνει χαμός στο διαδίκτυο είναι μια υπόθεση που απασχολεί όχι μόνο τις ΗΠΑ έχει βγει εκτός των συνόρων Την παρακολουθούμε και εμείς.
Ήδη βλέπω στα κανάλια που παρακολουθώ και Έλληνες να σχολιάζουν. Οπότε ξέρω ότι την παρακολουθούμε και εμείς τη δίκη. Μείνετε μαζί μας λοιπόν όπως θα μείνουμε και εμείς μαζί σας. Τα λέμε στο επόμενο επεισόδιο. the case but there really isn't when cal maps i have to take care of core and dawson that's just how it is it feels cruel to me that we did not do that to cal but the reality is we did what we had to do i guess i also feel slightly traumatized by the sleep training but that feeling was only really present when i was severely sleep deprived and paranoid i know what we did was the right thing and okay as for the breastfeeding it kind of goes hand in hand with the sleep training once he started στη δοκίμακο στη δοκίμακο στη δοκίμακο στη δοκίμακο στη δοκίμακο στη δοκίμακο στη δοκίμακο στη δοκίμακο στη δοκίμακο στη δοκίμακο στη δοκίμακο στη δοκίμακο στη δοκίμακο στη δοκίμακο στη δοκίμακο στη δοκίμακο στη δοκίμακο στη δοκίμακο στη δοκίμακο στη δοκίμακο στη δοκίμακο στη δοκίμακο στη δοκίμακο στη δοκίμακο στη δοκίμακο στη δοκίμακο στη δοκίμακο στη δοκίμακ
Ξέρω ότι έκανα το σωστό πράγμα γιατί πρέπει να μπορώ να αφήσω τον Καλ με κάποιον και να φεύγω. Όσο δεν θέλω να τον αφήσω, πρέπει να μπορώ. Πρέπει να μπορώ να είμαι παρουσιαστής με τα άλλα παιδιά μου. Πρέπει να έχω έναν τρίτο παιδί, αλλά πρέπει να είμαι καλός θεραπευτής πριν. Είμαι στον κομμάτι να ξεκινήσω έναν νέο ΜΕΤ ή όχι.
Θέλω να νιώθω χαρούμενος, αλλά θα ήθελα να νιώθω αυθεντικά χαρούμενος και όχι φακής. αλλά πρέπει να νιώθω πιο χαρούμενος από την τελευταία νύχτα, γιατί τότε ήταν πολύ αποτυπωμένος και δεν αποτυπώθηκε κανένα από τα παιδιά μου. Ήταν πολύ σκληρό. Ήθελα την αγροφυγή από το πλαίσιο μου. Προσπαθώ πολύ γιατί ήθελα να παρενέψω κάθε ένα από τα παιδιά μου όπως το πρώτο μου, και επειδή δεν μπορώ, αυτό είναι αποτυπωμένο για μένα.
Αυτό είναι πραγματικά η αρχική κατάσταση των όλων των προβλήμάτων μας. Τώρα νιώθω πως δεν παρενέχω κανένα από τα παιδιά μου όπως θέλω και αυτό με κάνει σκέφτομαι. Αλλά θα προσπαθήσω να κάνω το καλύτερο σήμερα. Τα πράγματα που αγαπώ να με βοηθούν να αγαπώ και να απολαμβάνω τα παιδιά μου είναι οι δραστηριότητες με εκείνους.
Φυσικά άρχισα να έχω κάποια αντρεπή μετά την Cora, αλλά όταν άρχισα να βγαίνω και έξω με εκείνη, νιώθω πολύ καλύτερα. Νομίζω ότι να εγγραφείς για μία μπαιδι μουσική διεργασία θα ήταν μια υπέροχη πράγμα. Ίσως οι Βρυδάδες μπορούν να είναι η ημέρα μου με τον ίδιο. Έχω μόνο αφαιρεθεί από την συνήθεια να κάνω κάτι χαρούμενο, κάτι για μένα, κάτι με τον Πατ, και πρέπει να το δουλέψω.
Σε θετική σημασία, είχα έναν πολύ σκληρό βάθος. Είμαι φοβερός ότι κάτι συμβαίνει στους παιδιούς μου ή κάνω κάτι σωστό για να καταλήξω το ανάπτυξης τους. Η γενέα μας είναι ενδιαφέρον με πληροφορίες για κάθε ασπίθατο της παρεντινής και ό,τι πέτρευει αν δεν το καταλάβεις σωστά. Και όλα τα σκληρά πράγματα που συμβαίνουν στον κόσμο.
Είναι τρομερή. Τα τελευταία 5 χρόνια, έχω απλώσει την αίσθηση μου με όλα τα πράγματα της παρεντινής και είναι απλώς ασφαλής.
Σχόλια
Χωρίς σχόλιαΣυνδεθείτε για να συμμετάσχετε στη συζήτηση
Σύνδεση για ΣχολιασμόΔεν υπάρχουν σχόλια ακόμα