Ο Μέσι, ο Κριστιάνο και η σωτηρία της ψυχής | Ζοσιμάρ #282
ΖοσιμάρΣχετικά με αυτό το επεισόδιο
Η πληρότητα και η γαλήνη του Μέσι, σε αντιδιαστολή με την παράνοια και την ένταση του Ρονάλντο.
Αυτόματη μεταγραφή — ενδέχεται να περιέχει λάθη.
Αλεμάω για τον Ζωσιμάρ Ζωσιμάρ εδώ τώρα Ζωσιμάρ μέσα στη μεγάλη περιοχή, Ζωσιμάρ πάντα Ζωσιμάρ θα κάνει το σουτ και γολ Ποδερό το πόδι του Ζωσιμάρ και πάλι Ο Περέιρα Ζωσιμάρ 24 χρόνο παίχτης της Βοτακόβο Να λοιπόν, ο Ζωσιμάρ ο αποκαλούμενος μαύρος ράμπο από τον πατέρα του που ήθελε λέει να τον κάνει πυγμάχο και να πάρει τα προτεία του Κάθιους Κλέη Τελικά ο ίδιος προτίμησε να γίνει ποδοσφαιριστής Και πράγματι φαίνεται τελικά Αυτός είχε το δίκιο Το δίκιο λοιπόν με το μέρος του Ζωσιμάρ Ζωσιμάρ Το πόντγας που τα κάνει όλα δυνατά Νόβιμπετ Η στοιχηματική εταιρεία στην οποία όλα είναι δυνατά Η αλήθεια είναι ότι το έψαξα Και δεν κατάφερα να βρω κάτι Δηλαδή μπήκα από εδώ Μπήκα από εκεί Προσπάθησα να το βρω Με οποιαδήποτε μορφή και αν υπάρχει και δεν κατέληξα πουθενά οπότε δεν έχω άλλη επιλογή από το να το πω από μνήμης ποντάρω πάρα πολύ στον εαυτό μου είμαι σίγουρος ότι αυτό που θα σας πω έτσι το έχω διαβάσει, έτσι το έχω ακούσει έτσι το έχω δει από τα ίδια τα χείλη
της Νικολακοπούλου απλά δεν το βρήκα ώστε να το φρεσκάρω δεν έχω άλλη επιλογή από το να σας το πω όπως το θυμάμαι και είμαι σχεδόν βέβαιος ότι είναι σωστή η εκδοχή που θα σας μεταφέρω κάποια στιγμή είχε πει Νικόλα Κόπουλου ότι ήταν σε μια φάση της ζωής της που πως το λένε ρε παιδί μου δεν τα καλά δεν έχει σημασία πως και γιατί θέλω να πω κάτι κομμενικό, ερωτικό, προσωπικό whatever στο φινάλε κάποια στιγμή καταλαβαίνεις ότι όλα αυτά τις περισσότερες φορές δεν είναι αιτίες είναι αφορμές για να βγεις στην επιφάνεια η θλίψη που έχει μέσα του ο καθένας ούτως ή άλλως αλλά τέλος πάντων μην το βάρει είναι πάρα πολύ, δεν ήταν καλά την περίοδο λοιπόν εκείνη που δεν ήταν καλά και ήταν στα μαύρα της στα χάλια και στα down της που έλεγε ο Βλάσης ήταν μια περίοδος που είχε κανονίσει πολύ καιρό πριν να πάει να ταξίδει ξέρω ότι τώρα αυτό σας φαίνεται σαν συνηθισμένη διαδικασία στα 80 ας πούμε δεν είναι κατά πιο συνηθισμένο να κλείνεις πάρα πολύ νωρίς ένα ταξίδι εκείνη την περίοδο
έλεγε ο Νικόλακοπούλου είχα κανονίσει μήνες πριν μήνες, εβδομάδες, τώρα μικρή σημασία έχει ένα ταξίδι να πάω κάπου τώρα δεν θυμάμαι αν ήταν στο εσωτερικό ή στο εξωτερικό μικρή λεπτομέρεια οπότε κάθε φορά που βρισκόταν έτσι με τους φίλους, με τους δικούς τους δικούς της ανθρώπους και ήταν στην επιφάνεια το γεγονός ότι δεν θα ήταν πολύ καλά της δεν θα ήταν down της άρα και που και άρχισε να εμφανίστηκε συχνά η ίδια τάκα σε κάθε συζήτηση τα έλεγε τα έλεγε τα έλεγαν εκεί και πεταγόταν κάποιος φίλος και έλεγε εντάξει μωρέ μου το σκέφτεσαι έξι το ταξίδι που έρχεται πότε είναι το ξέρω εγώ σε δύο μήνες πολύ ωραία ρε παιδί μου θα πας στο ταξίδι θα ξεχαστείς Παίρναγε καιρός, παντερχόταν πάλι η ίδια συζήτηση, στα down της Νικολακοπούλου, χάλια από εδώ, χάλια από εκεί, κάποιος πενταγόταν και έλεγε, εντάξει μωρέ, έχετε το ταξίδι τώρα, θα φύγεις, θα ξεχαστείς, ξέρεις.
Αυτά που λένε οι φίλοι ο ένας τον άλλον, για να το ανανεβάσουν λιγάκι. Μία, δύο, τρεις, πέντε, δέκα, κάποια στιγμή, ακούστηκε ξανά το πλησιάζει για το ταξίδι και χαμογέλασε έτσι πικρά η Νικολακοπούλη και είπε ναι ναι ναι το ταξίδι η σωτηρία της ψυχίζουν και αμέσως άρπαξε ένα στυλό ένα κομμάτι χαρτί που νομίζω ότι ήταν ένα πακέτο τσιγάρων όπως συνέβαινε εκείνα τα χρόνια ένα πακέτο τσιγάρων για να γράψει το αυτό που ξέρετε όλοι δηλαδή η σωτηρία της ψυχής είναι πολύ μεγάλο πράγμα και εκεί κολλάει για όποιον αναρωτιόταν σαν ταξιδάκι αναψυχής με ένα κρυμμένο τραύμα πως μου ήρθαν όλα αυτά μου ήρθαν όλα αυτά όταν σκεπτόμουν σε αυτήν την εβδομάδα και αθετώντας την υπόσχεση που είχα δώσει να ασχοληθώ με την εθνική και τα κατορθώματά της μου ήρθε όταν έκανα όλες σκόρπιες και λίγο ταυτόχρονες και λίγο παράλληλες σκέψεις για όσα ζήσαμε στο αντίο του Μέσης στην Εθνική Αγγετινής όχι ακόμα στο ποδόσφαιρο αλλά με κάποιο τρόπο το αντίο στην Εθνική Αγγετινής μοιάζει πιο σημαντικό από το αντίο
στο ποδόσφαιρο έτσι έχω την αίσθηση και ταυτόχρονα όλο αυτό που το δράμα το ότι τη σαπουνόπερα το δραμακού είναι ηλίκη οτιδήποτε άσχημο μπορεί να σκεφτεί ο καθένας που ζούμε με τον Κριστιάνο Ρονάλντο τις ανακοινώσεις και όλα αυτά τα πράγματα είναι πάλι ταυτόχρονα αλλά και δεν γίνεται να γλιτώσουμε με τίποτα από το να ασχολούμαστε μόνο με έναν από τους δύο να θες να επικεντρωθείς δηλαδή σε αυτά που έζησες, ένιωσες, σκέφτηκες γράφτηκαν, διάβασες υπόθηκαν όλα όσα έγιναν στο αντίο του Μέση στην Ευθυγία και την Ελλάδα και ταυτόχρονα να έχεις και την ημέρα των άλλων να βγαίνει και να λέει λοιπόν θα κάνω 10 συνεχόμενα καρουζέλ στο Instagram, λες και είμαι καλλιτέχνης που κάτι έχει πει και φοβάται ότι θα γίνει cancel και δίνει και απολογήρες στον κόσμο που θα σας εκθέσω σε 1200 λέξεις για όνομα του Θεού και της Παναγίας γιατί για μία ακόμη φορά με αδίκησαν οι κακοί άνθρωποι που έχουν βάλει στο σημάδι και βλέπεις αυτές τις δύο εικόνες και ανεξαρτήτως του πόσο μεγάλη
δεδομένα είναι η διαφορά και η απόσταση που έχουν οι δυο τους στην ποδοσφαιρική ικανότητα το πρώτο μάνα που σκέφτηκα είναι πόσο διαφορετικές είναι οι πραγματικότητες που ζουν σήμερα το 2026 όχι ως ποδοσφαιριστές αλλά ως άνθρωποι σκέφτηκα δηλαδή όλα τα πλάνα του χαμογελαστού και ομιλητικού και άνετου και σε κάποιες περιπτώσεις και σοφού και ηγετικού μέση το οποίο είναι όλο αυτό πάρα πολύ περίεργο να τον παραγωγουθείς για έναν introvert αγοραφοβικό με δυσκολία στην ομιλία που το παρατσουκλήτου ήταν μουγκός και θα ξεκολουθήσει να είναι μουγκός για τους ανθρώπους που τον γνώρισαν εκεί στα 14-15 στη Μασία το να τον βλέπεις να κουνάει και το χέρι την ώρα που μιλάει και να απευθύνεται και στον κόσμο και να κοιτάει και να ξέρει να έχει όλη αυτή τη δομή στις φράσεις του και στην επιλογή των λέξεων και στο να λέει συνέχεια εμείς αντί να λέει εγώ και τα μηνύματα που έστειλε στον κόσμο για το μέλλον, για αναφορές που έκανα στο παρελθόν και νωρίτερα να τον βλέπεις
στο πούλμαρ που χειρατούσε τον κόσμο και έκλαιγε αλλά και εξακολουθούσε να κοιτάει έξω ρουφώντας την εμπειρία, την αγάπη του κόσμου, το να βλέπεις όλα αυτά τα πράγματα από έναν άνθρωπο που έμεινα σε πάρα πολλές περιπτώσεις να υποφέρει ωστόσο πολύ ακραία εσωστρεφής και αγόρα φοβικό στα προηγούμενα χρόνια το να βλέπεις αυτή τη μεταστροφή τώρα είναι μια εικόνα που λες αφενός είναι συγκινητική και πολύ ευχάριστη να τον βλέπεις τόσο χαρούμενο τόσο γεμάτο τόσο σίγουρο σχεδόν είναι σαν να μην είναι ο Μέση είναι σαν πως λέει ρε παιδί μου άλλος, καινούργιος εξελιγμένος δεν ξέρω τι άλλο να σκεφτώ ξέρανε κάτι άλλο εγώ προσωπικά βουρουφώντας τα όλα αυτά και βάζοντας όλα τα κομμάτια του πάζιλα από αυτά που διάβασα, είπε, έκανε έδειξε και την μπάλα που έπαιξε το μάχησέ αυτό που σκέφτηκα είναι ότι ρε φίλε, δέκα χρόνια πριν ήταν στα τάρταρα ήταν στην κόλαση ήταν ο σύσυφος που σήκωσε το χέρι και είπε δεν αντέχω άλλο με καταδικάσατε το να πρέπει να παίρνω αυτή την πέτρα
και να την πηγαίνω μέχρι την κορυφή και μετά η πέτρα να ξαναγυρνάει να κυλάει πίσω και να αρχίσω από την αρχή λοιπόν σηκώνω το χέρι και λέω μέχρι εδώ αυτό κάνει το καλοκαιριστή 16 σήκωσε το χέρι και είπε δεν αντέχω έσπασα έγινα χίλια κομμάτια την καταλαβαίνω την αποστολή που μου έχει δοθεί Καταλαβαίνω επίσης ότι ένα συγκλονιστικά Μεγάλο κομμάτι της Είναι φοβερά άδικο Είναι φοβερά άδικα όλα αυτά που μου ζητάτε Και όλα αυτά τα οποία με κατηγορείτε Γιατί δεν φταίω εγώ Δεν φταίω εγώ που δεν έχω παίξει ποτέ ποδόσφαιρο Στην Αγγλική, δεν φταίω εγώ που έχω φτάσει στα 13 Δεν φταίω εγώ που δεν έχω παίξει Σε κανένα παιχνίπεδα σας Δεν έχω φορέσει κάμια από τις φανέλες δεν έχω συμμετάσχει σε κανένα ντέρμπι, δεν έπαιξα στη Rivers, στην Boca, στην New South Boys, στην Αρχεντίνος, Τζούνιος.
Δεν φταίω εγώ που έφυγα στα 13. Δεν φταίω εγώ που κανένας τότε δεν ήθελε να δίνει χίλια ευρώ για τις ενέσεις και μόνο οι Μπαρτσελίνοι να δοθείαν να τα δώσει. Αν τα έδινε άλλος, ίσως να γραφόταν ιστορία διαφορετικά. Αλλά ήμουν 13 ετών... όταν μπήκα στα αεροπλώνα και έκλαιγα σε όλη τη διαδρομή. Δεν φταίω εγώ που η προφορά μου είναι πιο πολύ καταναλωνική παρά αρκετινική.
Δεν φταίω εγώ που μάθα να λέω βάμος και δεν σας φαίνονταν αρκετινικού αρκετά. Γιατί έπρεπε να λέω βάμω και να κόβω τα ες. Στο τέλος, δεν φταίω εγώ που δεν είμαι μαραντόνα. Όχι παικτικά, σαν συμπεριφορά. Από πού και πού είναι υποχρεωσή μου να είμαι άλλος άνθρωπος, να έχω άλλη συμπεριφορά, επειδή εσείς αυτό συνηθίζατε να λατρεύετε.
δεν είμαι ο Μαραντώνα, είμαι κάτι άλλο δεν φταίω εγώ που δεν έχω αυτές τις αντιδράσεις στον αγωνιστικό χώρο δεν φταίω εγώ που δεν μου αρέσει πάρα πολύ να μιλάω δεν μου αρέσουν οι κάμερες δεν φταίω εγώ που το βλέμμα μου είναι προς τα κάτω έτσι είμαι αυτός είμαι γιατί με κυνηγάτε για πράγματα τα οποία δεν πρέπει να απολογούμε και πεις δεν φταίω εγώ που δεν κερδίζουμε είναι ομαδικό το άθλημα κάνω ό,τι μπορώ πηγαίνω στους τελικούς κάνω συγκλονιστικές εμφανίσεις στους τελικούς και δεν κερδίζουμε γιατί δεν παίρνουμε τα τέτοια γιατί χάνουμε στα πέναλτι γιατί το 2014 η Γερμανία είναι μια ομάδα με πολύ περισσότερες λύσεις και εμείς πήγαμε αποδεκατισμένοι στο τελικό δεν είναι μόνο δική μου ευθύνη ότι φτάνουμε μέχρι εκεί είμαι τόσο καλός που σας πηγαίνω διαρκώς σε τελικούς κάτι που δεν είναι δεδομένο τα προηγούμενα χρόνια και δεν Δεν μπορώ να απολογηθώ για όλα αυτά.
Τότε βέβαια, στο Νιουζέρσιε, όπως γράφεται η ιστορία, γιατί στο Νιουζέρσιε ήταν ο τελευταίος τελικός που έδωσε με την Αγγελίνη, στο τελευταίο Μοντιάλ, και έχασε πάλι στο ίδιο κεφαλό. Εκείνη τη φορά είχε χάσει εκείνος το πέναλτι πρώτος. Οπότε ήταν η πρώτη φορά που είπε μέσα του ότι για όλα τα υπόλοιπα τα αντέχω παρά ότι δεν φταίω εγώ, αλλά αυτή τη φορά καταλαβαίνω ότι έχω κάνει και εγώ λάθος γιατί είχα σαν απέναντι το οποίο ξέρεις είναι ασυγχώρητο οπότε σταμάτησε και είπε σήκωσε το χέρι και είπε δεν μπορώ δεν αντέχω δέκα χρόνια πριν δεν ξέρω πόσοι θα μπορούσαν να φανταστούν ότι το 2026 ότι θα έρθανε τόσο αργά το αντίο του για όνομα του Θεού δηλαδή για όνομα του Θεού 39 προς 40 ότι θα έρχονταν τόσο αργά το αντίο στη θυγή Αγγελίνης αλλά κυρίως το ότι θα έρχονταν η ώρα να πει αυτό το αντίο θα ήταν ο Μέσης στο επίκεντρο τόσο μεγάλης αγάπης και ταυτόχρονα ο ίδιος δεν θα είχε τύψεις ούτε στο 1% γιατί θα μπορούσαν να τον αγαπάνε κάποιοι και να πάνε στον κήπο εδώ να τον αποθεώσουν
ακόμα και να τελικά δεν είχε καταφέρει να κερδίσει κάτι αλλά ο ίδιος ο ίδιος ε το ξέρουμε όλοι θα ήταν broken θα ήταν σπασμένος μέσα του θα τους κοιτούσε και θα είχε στεναχώρια θα έλεγε δεν τα κατάφερα τώρα που τα κατάφερε πρώτα το 2021 έχουμε εξηγήσει πολλές φορές αυτό το μικρόφωνο πόσο σημαντικό ήταν αυτό που έγινε το 2021 μετά το 2022 μετά ξανά στο Κοπα-Αμέρικα ξανά πήγε τώρα στον τελικό όλο αυτό τον έκανε τόσο ανοιχτό και τόσο ικανοποιημένο για την προσπάθεια που κατέβαλε και τόσο ήρεμο αυτό που είπα στο βίντεο ότι φεύγω εν ειρήνη είναι τεράστια τεράστια ατάκα για ανθρώπους που έχουν κουβαλήσει τόσο βάρος στις πλάτες τους να μπορούν στο φινάλε όχι μόνο να εισπράξουν την αγάπη αλλά ταυτόχρονα να μπορούν να σταθούν στο κέντρο με ένα χαμόγελο και να πούν θα μου λείψετε, πονάω που φεύγω σας αγαπώ πάρα πολύ δεν κρατήσα καμία κακία σε αυτούς που τον είχαν στήσει στον τοίχο και τον έκανα να υποφέρει τόσα χρόνια ποτέ δεν ασχολήθηκε με αυτούς οι οποίοι τον διέλυσαν
μέχρι να έρθει το 21 και το 22, ποτέ σας αγαπώ, θα μου λείψετε αλλά πάνω απ' όλα ένα βλέμμα ρε παιδί μου και μια καθαρότητα που σου λέει είμαι ευτυχής είμαι πλήρης την έσωσα τα κατάφερα με βοήθησε και η τύχη και οι συγκυρίες και αν υπάρχει μια ανώτερη δύναμη εκεί πάνω έγιναν τα πράγματα έτσι ούτως ώστε δικαιώθηκα τα κατάφερα την έσωσα την ψυχή μου το κατάφερα στην περίπτωση τέτοιων ανθρώπων που έχουν περάσει τόσα πολλά δεν είναι τελικά το κέρδισα ένα τρόπαιο ούτε καν το κέρδισα το τρόπαιο που ήθελαν όλοι να κερδίσω δηλαδή το Μουντιάλ γιατί ακόμα και το Κόμμα Αμέρικα δεν ήταν για κάποιους αρκετό στη συγκεκριμένη περίπτωση η αθλητική επιτυχία ή η επιτυχία που στερεώνει και θεμελιώνει το legacy μοιάζουν ασήμαντες λεπτομέρειες σε σχέση με το να σώσει την ψυχή σου να είσαι εκεί ήρεμος και χαμογελαστός δεν είναι δεδομένο θέλω να πω ότι δεν ξέρω να σας βγαίνει καμιά φορά στα social αυτό που είχε πει ο Μπουρντέν, δεν ξέρω να τον προφέρω κασοστά δεν είμαι και καλός προφορές και δεν με νοιάζουν και όλας
τον λόγο που ξεκινάει με το ότι θα το διαπιστώσετε ούτως ή άλλως κάποια στιγμή μόνοι σας αλλά θα σας το πω εγώ πρώτα there is no happy ending βέβαια το πέραν σε άνθρωπος ο οποίος έδωσε τέλος στη ζωή του στο φινάλε αλλά έλεγε ο Λουμπορδέρε παιδί μου ότι μην ψάχνεις να βρεις happy ending μην ψάχνεις να βρεις ευτυχισμένο φινάλε στη ζωή δεν υπάρχουν αυτά ζήστη με ενδιαφέρον με περιέργεια ανοιχτός σε εμπειρίες και οτιδήποτε σε κάνει να στάνεσαι καλά συνδέσου με ανθρώπους για να ξέρεις να είσαι ταπεινός, να είσαι βουνόμων χίλια πράγματα, αλλά μην περιμένεις μην περιμένεις happy ending δεν είναι η ζωή όπως είναι στα παραμύθια ή στις ταινίες αυτό το happy ending του Μέση ήταν συγκλονιστικό ειδικά αν σκεφτείς ότι ήρθε με πολύ κόπο και πάρα πολύ αργά και ίσως τη στιγμή που είχαμε όλοι πιστεί ότι αυτό το πράγμα δεν θα δεν θα έχει χαπιέντη ότι όταν θα έρθει η μέρα να πει αδίωση σε αυτή την εθνική, σε αυτό το κομμάτι σε αυτή την υποχρέωση του να κάνει αυτή τη χώρα και αυτό το λαό
χαρούμενους και ευτυχισμένους ώστε και μία φορά θα σταθεί μπροστά τους και δεν θα μπορεί να τους κοιτάξει στα μάτια. Φταίει ή δεν φταίει δεν έχει σημασία είχαμε πιστεί ότι δεν θα μπορεί θα πάνε στο κήπο, θα το χειροκροτήσουν, θα κλαίνε, αλλά θα ξέρουν και οι δύο, και ο ήρωας, και ο χορός, ας πούμε, στην αρχαία τραγωδία, ότι το πράγμα δεν μπήκε όπως θα έπρεπε.
Και τελικά πήγε. Τελικά πήγε. Με κάποιο τρόπο αυτή η αγνή του προσπάθεια και αυτή η επιμονή του και αυτή η απόφασή του τότε να πει εντάξει, είπα ότι είπα, είπα ότι σταματάω γιατί διαλύθηκα σε χίλια κομμάτια μετά το χαμένο πέναλντι το 2016 αλλά, οκ θα συνεχίσω να προσπαθώ τι να κάνω, θα συνεχίσω να προσπαθώ μπορεί κάποια στιγμή να μου κάτσει και του κάτσε και στο τέλος, ξέρω εγώ με έναν τρόπο ρε παιδί μου δικαιώθηκαν οι Beatles ας πούμε δικαιώθηκε ο McCartney που αποφάσισε να τελειώσει την δικογραφία των Beatles με τελευταίο τραγούδι του I'm a road και τελευταία τάκα που ακούγεται στο τελευταίο τραγούδι του I'm a road που λέγεται The End με το πολύ McCartneyικό και Beatlesικό δίστιχο ότι στο τέλος η αγάπη που παίρνεις είναι ίση με την αγάπη που δίνεις στο τέλος πήρε πίσω ο Μέση με τόκο και επί δέκα και επί είκοσι την προσπάθεια που ο ίδιος κατέβαλε τελικά την αγάπη που έδωσε σε αυτή τη χώρα από τον κατηγορούς ότι δεν την αγαπάει ότι δεν προσπαθεί αρκετά για εκείνη
ότι δεν την έχει στην καρδιά του δεν, δεν, δεν, δεν, δεν αυτός από αποχρέωση, από αγάπη από οτιδήποτε, το είπα και στο τέλος είμαι περήφανος που είμαι αργεντινός τα έδωσε όλα ακόμα και πράγματα που δεν ξέραμε ότι τα έχει μέσα του έγινε και κάτι που δεν βανταζόμασταν υπάρχουν ολόκληρες διηγήσεις για το, ο Βερόν ελεγε ότι δεν έχω δει πιο νευρικό άνθρωπο ποτέ στη ζωή μου από την ημέρα που είδα το Μέση, την πρώτη φορά που έπρεπε να μιλήσει ως αρχηγός στην ομάδα τι να κάνουμε, δεν το έχουμε τα λόγια το βρήκε γι' αυτό το βρήκε έγινε ένα ηγέτης με δικό του τρόπο ακόμα και το vocal κομμάτι, το μιλητικό το έφτιαξε με το χρόνο και το κάνει κάτι δικό του, δεν έβγαλε τις ομιλίες που έβασαν οι άλλοι, το ξέρουμε έχουμε δίδυν ομιλία πέρα από το τελικό στα Μαρακάνα μιλάει ήρεμα, μιλάει διαφορετικά μιλάει με αγαπημένα τελικά έγινε κάτι που ήταν δικό του και έφτασε όπως είπα και πριν στο τελευταίο του μιλή να μιλάει και να λες αυτός τι είναι εδώ, ο Φιντελκάστρο είναι
θα μιλάει τρεις ώρες και έξι ώρες θα σταματά πόσο άρτος έχει γίνει πόσο ξέρει τι χρειάζεται να πει ένας άνθρωπος που στο παρελθόν ένας μησογράφος που του είχε πάρει δύο συνέντευξεις μιλούσε και είχε πει ότι αν μου δίνονταν ευκαιρία να κλείσω τρίτη συνέντευξη με το μέσο θα λέγα όχι Και του λένε, τι νομίζεις, όχι. Θα μπορείς να μιλήσεις με τον Μέσικα, θα πεις όχι.
Λέει, όχι, είναι τόσο δύσκολο να μιλήσεις με αυτόν τον άνθρωπο, που του έχω πάρει δύο συνεντεύξεις, και αν μου λέγανε πάρει και τρίτη, θα λέγα, δεν θέλω. Αφού δεν βγάζει σ' άκρη, δεν μιλάει. Αυτός, τελικά, όχι μόνο πέτυχε στο χορτάρι, στο χορτάρι στο φαινάλι, ξέρεις, ήταν πάντα κάτι το αδιανόητα καλό. αλλά δεν ξέρεις τελικά τι να θαυμάσεις περισσότερο θέλω να πω το πόσο καλός ήταν ο Μέση ως ποδοσφαιριστής πόσο καλός είναι ακόμα συγγνώμη ως ποδοσφαιριστής το ότι έγινε καλός έγινε τόσο καλός το ποδόσφαιρο όσο δεν ξέρω πόσοι άνθρωποι μπορεί να έχουν γίνει σε οποιοδήποτε θέμα στη γη τόσο ικανοί όσο ήταν ο Μέση στο ποδόσφαιρο και έχω περάσει τα τελευταία δέκα και δεν ξέρω κι εγώ πόσα χρόνια θαυμάζοντας, εξηγώντας, παραμιλώντας για την ποδοσφαιρική του ικανότητα και μετά έρχεσαι και λες τελικά τη διαδρομή που έκανε ως άνθρωπος ήταν πιο δύσκολη δηλαδή το να γίνει αυτός ο Μέση ως προσωπικότητα και συμπεριφορά μπορεί να είναι και πιο δύσκολο από τα κοντρόλ
και τις τρίπλες και το χτύπημα στην μπάλα που την έστελνε εκεί που θέλει αυτό να τον βλέπω έτσι στα 39 μπορεί να ήταν πιο δύσκολο τα κατάφερε όλα την έσωσε την ψυχή του και είναι πιο σημαντικό από το να έσωσε την καριέρα να κατάφερε να κάνει την νίκη ίσως γιατί δεν ξέρω Ήτανε πάντα αγνή η ματιά του. Ήτανε πάντα... Δεν ήξερε πόσο μεγάλο στάρ είναι, δεν ήξερε ότι είναι ο Μέση.
Είναι αυτό που είχε γράψει κάποτε ο Μάικλ Κόξ, ότι... Ο Μάικλ Κόξ νομίζω ότι δεν είχε γράψει, ή ο Βίλσον. Ένας από τους δύο. Ότι για τους υπόλοιπους πολλούς αθλητές, η μπάλα είναι το μέσο. Μέσω της μπάλας θέλουν να πετύχουν άλλα πράγματα. Ο Μέση για κάποιο τρόπο... είχε στο κεφάλι του μέχρι και το τελευταίο παιχνίδι τώρα, το 39, ότι η μπάλα είναι ο στόχος. Δεν είναι το μέσο για να πετύχουν πράγματα.
Δηλαδή αυτό το σπριντ που κάνει στο φινάλιο που τρέχει και προλαβαίνει την μπάλα και την πατάει λίγο πριν εκείνη βγει στο κόρνες το 39 είναι το ότι είμαι ο μέσης. Θέλω την μπάλα γιατί η μπάλα είναι ο στόχος μου. Εκεί τελειώνουν όλα. Και μετά να την πάρω και να κάνω ό,τι πρέπει να κάνω. ότι μπορώ να κάνω και εσείς μου λέτε ότι αυτά που κάνω είναι κορυφαία αλλά αυτό δεν με απασχολεί εγώ απλά θέλω να έχω την μπάλα ότι η πόλη που έρθει με εκείνη λεφτά, δόξα, επιτυχία, αναγνώριση είναι παράβλημα εγώ μέχρι το φινάλε θα κυνηγάω την μπάλα και είναι δεδομένο ότι αν με δείτε να τρέχω όπως έκανε τώρα σε αυτή τη φάση μέχρι το κόρνερ αν με δείτε να τρέχω μην αναρωτηθείτε αν προλαβαίνω ή όχι ο Μέση προφανώς για να ξεκινήσω να τρέχω έχω ήδη καταλάβει και έχω ήδη υπολογίσει ότι την προλαβαίνω την μπάλα όπως και την πρόλαβε με ένα τρόπο ρε παιδί μου αυτή η απλοϊκή σε κάποιες περιπτώσεις ανέμπνευτη ή ανέραστη στα μάτια κάποιων προσέγγιση που είχε στα πράγματα που δεν μιλούσε, που δεν χειρονομούσε
που δεν έκανε όλα αυτά που κάνουν ή έχουμε συνηθίσει να κάνουν οι πολλοί μεγάλοι ίσως τελικά αυτό που το δημιούργησε κάποια προβλήματα στην καριέρα του στο τέλος να αποδείχθηκε το πιο ευεργετικό από όλα τελικά αυτή η καθυστέρηση στο να καταλάβεις ποιος είναι και τι πρέπει να κάνει αυτή η άρνησή του να ασχοληθεί με οτιδήποτε εξωτερικό να μην μιλάει πολύ, να μην έχει μη χειρονομή πολύ τελικά στο τέλος τώρα μετέδεψε σε κάτι που όχι μόνο τελικά δικαιώθηκε και κέρδισε με τη Δεθνική Ακαδημία αλλά βγήκε πολύ πιο πιο λαμπερός και ήρεμος από όλο αυτό με έναν τρόπο δικαιώθηκε και παυλίδεσαι παιδί μου αν αφαιθείς σε οδηγάει ο δρόμος όχι βέβαια ότι είναι εύκολο να αποτυχάνεις τόσες φορές συνεχόμενες και να πεις δεν θα σταματήσω.
Θα κάθομαι εδώ να τρώω χαστούκια στον αιώνα να κατονιώναν να μην. Αντέχω. Παρότι υπάρχουν εκεί έξω μονοφθαλμοί για να μην πω τυφλοί που με βλέπουν να τα περνά όλα αυτά και αυτό που καταλαβαίνουν είναι ότι δεν αντέχω. Ένας θεός ξέρει τι μπορεί κάποιος να πει για την αντίληψη αυτών των ανθρώπων. Υπήρχαν κάποιοι που το έβλεπαν αυτό όλο και έλεγαν, κοίτα ρε δεν αντέχει.
Αντί να πουν, που το βρίσκει το κουράγιο αυτός ο μουγκός κοντός και αντέχει. Που το βρίσκει. Οποιοςδήποτε άλλος στη θέση του θα έχει ένα εκατομμύριο διαφορετικές αντιδράσεις για να ξεσπάσει από αυτά που περνάει, αυτά που ακούει, αυτά που διαβάζει, αυτά που του τυχαίνουν. όλα αυτά πάντα μιλάμε για το κομμάτι αυτός και εθνικής εργατεινής και αντί να αναρωτιόμαστε που το βρίσκεται το χουράγιο και τα αντέχει όλα αυτά χωρίς να μιλάει και χωρίς να κάνει τίποτα δεν κάνει κατά τέτοιο, το βλέπεις να αντέχει κάνει με το κάπου διάβαζα ότι ο Μπίλρας έλεγαν πριν από κάθε τελικό αυτός που έχει πάρει τα περισσότερα παιχνίδια τα περισσότερα αθυλίδια στην ιστορία του Μπιλράς Τόσο που ήταν πλέον το λειτουργικό και ο προπονητής στον Σέλντιξ έλεγε, τελείωνε.
Πήγαινε στην τουαλέτα, να σ' ακούσουμε όλοι, να πάρουμε δύναμη. Άσε που πέτυχα και χοράω σε ένα κλειπάκι, δεν ξέρω αν το είδατε, που έχει κάνει ο Ζιντάν, δεν το πήραμε χαμπάρι. Ο Ζιντάν έχει κάνει μετώ πάνω στη βούλα του πέναλτι στην πρεμιέρα του στο Νόμιλο του 2004. Για να εκτελέσει πέναλτι, ο Ζιντάν, που ήταν ήδη πενταθλητής, και κόσμου και Ευρώπης.
Το 4. Έτσι κάνει στο παιχνίδι με την Αγγλία. Αλλά ξέρεις όταν είσαι ο Ζιντάν όλοι λένε ο Ζιζού. Και με το που έκανε ήξερε και το έκανε. Δεν θα πει κανένας ότι δεν είναι ηγέτης ο Ζιζού. Και υπάρχει και η άλλη πλευρά. Αυτό που ζούμε αυτές τις μέρες στον άλλον. Ξέρω είχα αποσχεθεί Εθνική, Τζόλ και τα λοιπά Θα με συγχωρέσουν τα παιδιά, θα ασχοληθούμε μαζί τους Ξανά τον έμβριο Μέχρι τότε ο Τζόλ το βλέπετε Συνεχίζει να λάμπει και με την Εθνική από τα άκρη του Νέσον Σλί Και είναι η ώρα του τώρα να λάμψει Και με τη φανέλα του Giant Heart Της Νόβιμπετ Νέος ambassador Τζόλ και Νόβιμπετ προχωρούν μαζί Με επίκεντρο τον άνθρωπο γιατί μαζί Κάνουμε και τη διαφορά θα έρθει και η ώρα και των παιδιών και της εθνικής και όλα αυτά ας περιμένουν όχι οι γυναίκες τα παιδιά της εθνικής στον αντίποδο στην άλλη άκρη στη σκοτεινή πλευρά του φεγγαριού βλέπεις όλο αυτό το πράγμα το στημένω ξανά ξανά γιατί τα ζούμε είναι ξανά το ίδιο επεισόδιο γύρω από τον Κριστιανό Ρονάλντο και τον νέο άνθρωπο που τον αδίκησε
ήταν η Ρεάλ, μετά ήταν η Ιουβέντους μετά ήταν η United μετά ήταν ο Σάντος τώρα είναι ο Ζεσούς υπάρχει αυτή η συνεχόμενη ατυχία γιατί οι φανς του Ρονάλντο και ο ίδιος του Ρονάλντο φανταστούν ότι αυτό πιστεύουν ότι υπάρχει μια συνεχόμενη ατυχία που όλοι οι κακοί άνθρωποι του πλανήτη αδικούν τον Κριστιανό ότι αυτό είναι πιο πιθανό από το να μην τα έχει κάνει καλά ο ίδιος από ένα σημείο και μετά και βλέπεις αυτό που έχει στηθεί και λες για όνομα του Θεού και της Παναγίας τι είναι αυτό το πράγμα τι είναι αυτό το παίρνω το ιδιωτικό μου τζετ και φεύγω και θα πω την αλήθεια και την ημέρα που όλος ο πλανήτης περιμένει το βράδυ να πει αντίο στο μέση θα πάω στο instagram και θα κάνω 10 συνεχόμενα καρουζέλ από το notes, screenshots και θα πω, θα παραδεχτώ δημόσια ότι συναντήθηκα με τον προπονητή και ενέκρινα I validated ενέκρινα ότι θα βγει στη συνέντευξη τύπου και θα πει τα εξής οκτώ πράγματα και δεν τα είπε ή μάλλον τα είπε αλλά δεν είμαι ακανοποιημένος από το πώς τα είπε
και δεν τα πέμε την καρδιά του ρε παιδί μου δεν έκανε καλή ερμηνεία ο Ζεζούς που σηκώθηκα και έφυγα και το βλέπεις όλο αυτό και πλανάται από πάνω ένα τεράστιο γιατί βρε άνθρωπε γιατί το κάνεις αυτό στον εαυτό σου πρώτα απ' όλα ποιος νοιάζεται για την Εθνική Πορτογαλία ας το πω για τα παινίδια του Μέσον Σλικ nobody cares εσύ ο Κριστιάνο που είσαι μεγαλύτερος από την Εθνική Πορτογαλία στην εθνική Πορτογαλία σε ενδιαφέρει μόνο τους Πορτογάλους εσύ ενδιαφέρεις πολύ περισσότερο κόσμο στον πλανήτη όλες τις φυλές σε όλες τις φυλές της γης έχεις ανθρώπους που πεθαίνουν για σένα σε βαθμό που έφτασαν να παραλογίζουν και να σε θεωρούν καλύτερο του μέση, καλύτερο των εμποχών κλπ γιατί το κάνεις όλο αυτό όχι στην εθνική Πορτογαλία στην εθνική Πορτογαλία στον εαυτό σου στον κόσμο που σ' αγαπάει στον κόσμο που σ' αγαπάει τόσο πολύ που λέει ένα και ένα κάνουν έντεκα θεώρησες αλήθεια πήρες την απόφαση θεώρησες σωστό να βγεις δημόσια και να πεις ότι είπες στον προπονητή
να πει και συμφώνησε να πει ότι δεν έπρεπε να αφήσω να ζεσταίνεται χωρίς να μπει αλλαγή ένας παίχτης επίπεδου πελέη Μαραντόνα είπες δημόσια ξανά αυτό το πράγμα για τον εαυτό σου και έβαλες μέσα στην ίδια πρόταση το όνομά σου και του πελέη του Μαραντόνα πάλι και εδώ είναι και η εύλογη απορία του Μέση χαίρεται να το βάλεις ή το όνομα του Μέση το αναφέρουμε μόνο όταν θέλουμε να τον μειώσουμε όπως έχεις κάνει κατά καιρούς τα τελευταία 10-15 χρόνια σε κάθε ευκαιρία που έκανες και σχόλιο ότι του δίνεις χαρακτήρια για όσα έκανε για τη χώρα του και μια μεγάλη αγκαλιά ενώ τα προηγούμενα χρόνια πήγαινες και έκανες like και πατάγες καρδούλες και έκανες repost και πατάγες χαμογελάκια σε post που μοίωναν το μέση της επιτυχίας του τις χρυσές μπάλες έγραφες facts, γέλαγες πατουσίες like πήγες στον Πίρσ Μόργαν και είπες η Αγγετίνη είχε πετύχει και πριν το Μέση δεν είναι κάλο καλύτερος ο Αγγετίνος είπε ο Πίρσ Μόργαν και δεν του πες είναι και τώρα λες μια μεγάλη αγάπη
που τόσα χρόνια σε όλες τις πιθανές περιπτώσεις από τότε που τσακωνόσασταν για τον Χρυσό Παπούτσι μέχρι δεν ξέρω και εγώ ότι οτιδήποτε έχεις εξτομίσει είναι εναντίον του Μέση. Χωρίς ποτέ εκείνος βέβαια να έχει κάνει το αντίστοιχο για σένα. Αλλά πάει στο διάλογο, άσε το Μέση. Άσε το γεγονός ότι διάλεξες την ίδια μέρα να βγάλεις αυτό το πράγμα.
Καταλαβαίνεις τι συμβαίνει αυτή τη στιγμή. Καταλαβαίνεις ποιες είναι οι ειδήσεις που αφορούν το Μέση και την ίδια μέρα ποιες είναι οι ειδήσεις που αφορούν εσένα. ότι ασχολούμαστε με μια δική σου τοποθέτηση δύο χιλιάδων λέξεων την ώρα που ο υπόλοιπος πλανήτης για το Μέση θαυμάζει, συγκινείται κλαίει, αποθεώνει εξηγεί το που σκαλώνει τα δάκρυα ο Έντσο Φερνάντες, το γράμμα που είχε γράψει ο Έντσο Φερνάντες τα λόγια του Μέση η τρίπλα, το τελευταίο πέναλντι ο πανηγυρισμός οι δύο ασύς, το τελευταίο σπρίντ καταλαβαίνεις ότι αυτόν τον περιεχόμενο που παράγεται για το μέση και την ίδια μέρα θες να παράξεις ένα περιεχόμενο το οποίο είναι επίπεδο τσακώθηκε η Βύση με τον Καρβέλα και εσύ κάνεις τη Βύση και ο Καρβέλας κάνει τον Ζεσούς βέβαια, το καταλαβαίνουμε όλοι και ο Ζεσούς κάνει τον Καρβέλα με το Μαλί το καταλαβαίνεις ότι και αυτό είναι επιλογή σου γιατί μερικά πράγματα στη ζωή μερικά πράγματα στη ζωή μου κάθονται κιόλας Μπορεί την ίδια μέρα που κάποιος πετυχαίνει, ο άλλος να αποτυγχάνει.
Την ίδια μέρα που η ομάδα του ενός προκρίνονται στην επόμενη φάση του Μουντιάλ, η άλλη αποκλείεται. Την ίδια μέρα που το ίδιο διήμερο, ας πούμε, που τρίτη-δετάρτη, ξέρω εγώ, γίνεται ημιτελικό Στεμβεσλίκ, αποκλείεται η ομάδα του Ρονάλντο και προκρίνεται η ομάδα του Μέση. Ή το ανάποδο. Αυτά είναι μέσα στη ζωή. με τα επιλέγουμε γίνονται, κάθονται πηγαίνει ο Χριστιανόνατος και επιλέγει να φύγει να πάρει το τζετ και να βγάλει αυτή την ανακοίνωση την ίδια μέρα φαντάσου όλο το ποδοσφαιρικό πλανήτη που είναι με ένα κινητό στα χέρια και σκρολάρει την αντιαστολή στις ειδήσεις και στις εικόνες στη μία έχουμε τον Πίρς Μόργκαρ που ανέλαβε μετά εργολαβία, να σε περασπιστεί παντού, να κάνει όλα τα retweet, να κάνει όλες τις εκπομπές, να λέει ο Ζεσούς του είπε ψέματα, να γίνεται όλο αυτό το μαναφούκι ας πούμε, λες και βλέπουμε μεσημεριανά.
Δηλαδή content, ρε παιδί μου, πώς να το πω, λιάγκας, τέτοιο content, Ευαγγελάτος, λιάγκας, Βύση, Καρβέλας, ξέρω εγώ, Ρέμος, οτιδήποτε, Γαρμπή, ένα τέτοιο πράγμα, πηγαίνεις εκεί τον εαυτό σου γιατί για μία ακόμη φορά πιστεύεις ότι σε έχουν αδικήσει σε αδίκησε η Ρεάλ και έφυγες σε αδίκησε η Γιουβέντους και έφυγες σε αδίκησε η United στην επιστροφή τους σε πρόδωσε, σε πρόδωσε και ο Σάντος, σε πρόδωσε και τώρα και ο Ιησούς μονίμως προδομένος και βάζεις τον εαυτό σου πρωταγωνιστής σε ένα content το οποίο ποιος είναι ο στόχος του content ότι όλοι είναι αντίονες ότι όλοι σαδικούν, ότι είσαι το καλύτερο παιδί και σε κυνηγάνε, ότι κανένας δεν σε κατάλαβε ποτέ κανένας κανένας δεν νιώθει στον πόνο μου, μα δεν πειράζει έτσι είναι τι να γίνει πολλοί λένε, κατσατζίδες δεν, αυτό τι είναι θα τους αφήσω στον Θεό για να τους κρίνει αυτό είναι τι κάνεις βρε παιδί μου και εκεί ξανά έρχεται εκεί ξανά έρχεται στο δικό μου το μυαλό αν συμφωνείτε ή όχι Οκ Εκεί ξαναρρίχθηκε στο δικό μου το μυαλό
ότι αφήστε την ποδοσφαιρική ικανότητα αφήστε τους τίτλους αφήστε τα όλα αυτά την επιτυχία αφήστε τα βγάλτε τα στην άκρη τελείως Είναι αυτή τη στιγμή ο Κουρσιανόν Ονέλντο χαρούμενος ευτυχισμένος κανοποιημένος Ξέρω, ναι. Μαζεύτηκε ο Κέσσαρης Πάματον κυρίως του μανά που όταν μπορεί να μπήσει από τη τσέπη του 50 ευρώ, να κρίνει τον δισεκατομμυριούχο.
Δεν μιλάμε για αυτό. Δεν μιλάμε για αυτό. Είναι αυτές οι αντιδράσεις, όλες αυτές οι αντιδράσεις, όλων αυτών των χρόνων, γιατί δεν είναι τώρα ξαφνικά. Όλα αυτά τα ξεσπάσματα, τα φεύγω από το γήπεδο, είτε είναι το Old Trafford, Είτε είναι να φωνάξω το διεθνικό jet και να του πω «Άσε τη μηχανή να μένει, έρχομαι». Γιατί όταν λύσεις λεφτά, μπορείς να φωνάξεις ένα jet και να του πεις «Άναψε τη μηχανή και έρχομαι».
Όλες αυτές οι αντιδράσεις, όλων αυτών των χρόνων... προέρχονται από έναν άνθρωπο που είναι οκ. Με αυτό που ζει. Με αυτό που είναι, με αυτό που σκέφτεται, με αυτό που νιώθει. Ναι, δεν θα κάνουμε διάγνωση από μακριά, οκ. Αλλά υπάρχει μια αντιδιαστολή, ρε παιδί μου, στις εικόνες. Θα μου πεις λογικό, όπως υπάρχει αντιδιαστολή σε έναν αθλητή που τον βλέπεις μετά από μία νίκη και σε έναν αθλητή που τον βλέπεις μετά από μία ήττα.
Αλλά είναι αυτό, αυτό που συμβαίνει τώρα. Η αντιδιαστολή στο πόσο οκ είναι ο Μέση σήμερα που μιλάμε. Με τη ζωή του. αυτά που προσπάθησε αυτά που κατάφερε αυτά που είπε αυτά που δεν είπε αυτά που είπαν για εκείνον αυτό το φεύγω με ηρεμία που βλέπεις είδαμε και πιστήκαμε κιόλας δεν είναι ψεύτικο δηλαδή από τη μία πλευρά το βλέπουμε έως το ελάχιστο από την πλευρά του Κριστιανού εγώ λέω όχι και λέω όχι γιατί γιατί κατά την ταπεινή μου απόψουλα ο Χριστιανό έχει καταδικάσει τον εαυτό του να μην πονέρει γιατί κυνηγάει κάτι το οποίο είναι άπιαστο καταρχήν είναι εξ ορισμού περίεργο το να συνδέσεις την ευτυχία σου με το τι πιστεύουν οι άλλοι να αρχίσεις να χτυπάς όλες τις πόρτες του κόσμου μία προς μία και θα λες είναι κανείς μέσα στο σπίτι που πιστεύει ότι ο Μέσης είναι καλύτερος από εμένα, έλα εδώ και θα αρχίσεις να του λες αυτά που λες φάκτος και όλα αυτά πως θα ηρεμήσεις ρε παιδί μου όταν είναι τόσο σημαντικό για σένα το που θα σε κατατάξουν οι άλλοι είναι άλλο πράγμα να θες να
κυνηγήσεις ένα τίτλο, ένα πρωτάθλημα ένα κόμμα τσαμποσλίδης Κι άλλο τσαβουσλίδι, κι άλλα γκολ. Όλα αυτά είναι πάρα πολύ θεμευτά, γιατί είναι στα πόδια σου. Και αυτά σε καθοδηγούν, και αυτά σε κάνουν να προπονείς. Καμία αντίρρηση. Αυτό το κίνητρο το έχουν όλοι οι μεγάλοι όλων των εποχών. Κι άλλο στήκλος, κι άλλο πρωτάθλημα, κι άλλο συμβόλαιο, κι άλλα λεφτά, κι άλλα δαχτυλίδια αν μιλάμε για NBA, κι άλλα δεκόρ.
αυτά, Λεμπρόν, Τζέιμς, 400 χιλιάδων χρόνων μπορεί να παίζει ακόμα μπάσκετ είναι άλλο αυτό και είναι άλλο σύνδέσεις να είναι ο στόχος σου να πείσεις κόσμο για το τι θα πιστεύει για εσένα είναι σχεδόν παρανοϊκό είναι αυτοκαταστροφικό γιατί πρώτον δεν είναι δεδομένο ότι θα τους πείσεις δεύτερον Και κατά την γνώμη μου σημαντικότερο, πώς θα ηρεμήσεις όταν κυνηγάς κάτι άπιαστο.
Να κυνηγάς ένα πρωτάθλημα ακόμη είναι στη φύση του ακρεφνούς πρωταθλητισμού. Το να κυνηγάς, να κατεβάσεις κι άλλο την επίδοσή σου αν μιλάμε, ξέρω εγώ, για στίβο ή να ανεβάσεις την επίδοσή σου αν μιλάμε για άρση βαρών, να πηδήξεις πιο ψηλά αν είσαι ο καραλής. Προφανώς. αυτό είναι όσο ζεις και αθλείσαι θα είσαι ο τόγλου και θα θες να πηδήξεις πιο μακριά και θα είσαι ο καραλής και θα θες να πηδήξεις πιο ψηλά το να θες να γίνεις καλύτερος από το μέση είναι απίσης ότι είσαι καλύτερος από το μέση τον πελέη, τον μανατόνα, πως το κάνεις αφού δεν είσαι δηλαδή είναι λεπτή η γραμμή αλλά όλη αυτή η προσπάθεια του Κριστιανού ακούω πολλούς φανς του ή ανθρώπους που συζητάμε και μου λένε μα δεν είναι φοβερή αυτή η αυτοπεποίθηση ή το winning mentality και όλο αυτό το κομμάτι και σου λέω παιδιά αυτοπεποίθηση και winning mentality είναι το να λες θα κερδίσω και το επόμενο παιχνίδι ναι θα έχω χάσει 5 goal συνεχόμενα και θα βάλω το έκτο φυσικά και δεν γίνεται να γίνεις μεγάλος και τεράστιος
χωρίς τέτοια αυτοπεποίθηση και τέτοιο winning mentality winning mentality είναι να είσαι εθνική Ελλάδος και να λες θα αποκλείσουμε τη Γαλλία του Σιντάν winning mentality είναι να είσαι εθνική Ελλάδος και αυτοπεποίθηση και να πεις ποιος είναι ο Μπρον Τζέιμς και ποιος είναι ο Καρμελό Άντονι θα τους κερδίσουμε στα ίσια και πάλι καρύσια σαν η Τάμα ξέρουμε τι είναι winning mentality και αυτοπεποίθηση γιατί στο φινάλι δεν είμαστε εκεί ποτέ φαβοροί εμείς εδώ σε αυτή τη γωνιά της γης το να πιστεύεις ότι είσαι ο καλύτερος παίχτης όλων των εποχών ή ο πιο ολοκληρωμένος παίχτης των ανθρωποχών ή ότι έχει σχέση η ικανότητά σου με την ικανότητα του μέση δεν είναι winning mentality, είναι άλλο πράγμα.
Πηγαίνεις σε άλλες κατηγορίες πραγμάτων. Πηγαίνεις σε μεγαλειομανίες, πηγαίνεις σε ψευδεστήσεις μεγαλείου, πηγαίνεις σε έναν πολεοντισμός, πηγαίνεις σε άλλα πράγματα. Τα οποία προφανώς και κατά την ταπεινή μου άποψη πάλι, πώς θα ηρεμήσεις ρε φίλε. Πώς θα ηρεμήσεις όταν κυνηγάς Κάτι το οποίο δεν είσαι. Και θες να πείσεις και τον κόσμο για αυτό το πράγμα.
Πώς θα τους πείσεις όλοι. Εδώ που λέει ο λόγος, ο Μέση που ήταν καλύτερος, φαντάσου να έπρεπε να πείσει τους Αργεντινούς να τον αγαπάνε και να το κυνηγάει και να πηγαίνει πόρτα-πόρτα και να τους χτυπάει και να βάζει δημοσιογράφους να λένε και να κάνουν. Πώς θα γίνει αυτό. Που ήταν καλύτερος, αλλά δεν είχε κερδίσει. Πάει 41-42 τώρα και υπάρχει αυτή η εικόνα του ανθρώπου που έχει συνδέσει την ηρεμία του θα πω ξέρω δισεκατομμυριοχός πατέρας, πέντε παιδιά κούκλα γυναίκα, λιμένα, προβλήματα οκ ναι δεν μου φαίνεται ένας άνθρωπος αφήνει να είναι ήρεμος με αυτό που είναι και είναι κάτι που δεν του έτυχε θέλω να πω ότι κάποιος μπορεί να μην είναι ήρεμος γιατί δεν πήρε ένα πρωτάθλημα που ήθελε καμία αντίδυση συμβαίνει στον ανθαλισμό δεν υπάρχουν happy ending για όλους μπορεί να ήθελες να κερδίσεις κάτι και να μην το κερδίσεις ποτέ γιατί έτσι μπορεί να σου καθίσεις και μπορεί όχι και πρέπει μετά να ζήσεις το υπόλοιπο της ζωής σου για αυτό αλλά κοιμάζε ήρεμα τα βράδια
τα έδωσα όλα δεν τα κατάβανα αυτό με το οποίο έχει συνδέσει την ύπαρξή του το τελευταία χρόνια Κοριστιανού, δηλαδή το να πείσει όλο τον κόσμο ότι είναι πολύ καλύτερος από ό,τι πραγματικά είναι είναι κάτι άπτιαστο. Δεν μπορεί να είναι έρεμης. Έτσι φαίνεται, έτσι καταλαβαίνω. Πώς το λέγει ρε παιδί μου σε ένα πείμα ο Μόρισον ψάχνει για κάτι που τον έχει ήδη βρει.
Περιφέρεται ειδικά στα κήπεδα από τότε που πήγε σε Αυδική Αραβία συνεχώς μανουριάζοντας με κάτι και μετρώντας τις μέρες και τις ώρες μέχρι να φτάσει στα χίλια γκόλ, έως εκείνη την ημέρα να γίνουν όλα τα πόστι και όλα τα τέτοια, ότι να τα χίλια γκόλ. Και είχε βάλει και κάποιες μάρκες ότι ποτέ δεν ξέρεις, μπορεί να πάρει το Μουδιάλο σε 41 να συνεχίσει να παίζει το Γιώνα και να πάρει το Γιώρο σε 43.
Δεν θα αλλάξει κάτι. Δεν θα αλλάξει κάτι. Δεν μπορεί να συνεχίσει μέχρι τα 43 να παλεύεις για ένα Γιώρο μόνο και μόνο για την προσωπική σου απόδειξη. Είναι άλλο πράγμα το να πεις θα ήθελα να δώσω κάτι στη χώρα μου. Δεν μπορώ να σταματήσω από την Εθνική Πορτογαλία χωρίς να έχω κερδίσει κάτι με αυτήν. Αυτό ποιος δεν θα το καταλάβαινε στον πλανήτη.
Αν ο Μέση ήταν 39 και δεν είχε πάρει τίποτα από την Εθνική Αγγελική. Τίποτα, ούτε ένα κομμάτια. Τίποτα, άσε το Μουντιάλ. Τίποτα. Και έλεγε, 39 ετών δεν θέλω να σταματήσω θέλω να παίξω μέχρι τα 41 πότε είναι το επόμενο κομμάτι δεν θέλω ρε παιδί μου όσο τα πόδια μου μέχρι να πάθω ένα σοβαρό τραυματισμό χτύπα ξύλο μέχρι να πέσω κάτω μέχρι να πεθάνω στο γήπεδο θα φοράω τη φανέλα της εθνικής Αργεντινής γιατί δεν το αντέχω να φύγω από το ποδόσφαιρο χωρίς να κερδίσω κάτι με αυτούς ποιος δεν θα το καταλάβαινε και Δέα του λέγε προχώρα ρε μάγκα ακόμα και έτσι όπως είσαι που δεν μπορείς να κουνηθείς 41, 42, 43 έστω από τον μπάγκο κάτι, να κερδίσεις κάτι τώρα έχει κερδίσει ο Χριστιανό με την ηλικία Πορτογαλίας πήρε το γιούρο να πούμε ότι μετράνε και τα νέα στο σλικ πήρε και τα νέα στο σλικ, καμία αντίρρηση είναι σαφές ότι το κίνδυνο καθαρά προσωπικό ένα ακόμα τρόπεο σε αυτή την ηλικία θα αποδείκνει ότι όπως κάνει εδώ και πόσα χρόνια κέρδισα τα τσαμποσλίκ άρα είμαι καλύτερος, άρα είμαι
ανώτερος, έβαλα το σαγκόλα, άρα αυτό, άρα εκείνο προσπαθεί για κάτι που τον έχει δει θα κέρδισει όλα αυτά να πείσει περισσότερος από τους έχει πείσει σύνδυα, δεν το πιστεύω έχει πείσει το κοινό του κάποιοι από αυτούς μπορεί να σε τρελάνουν με αυτά τα οποία πιστεύουν για εκείνον εμπάσπιερ τόσο δεν πειράζει ο καθένας ξέρεις ότι καταλαβαίνει, ότι νιώθει ότι τον κάνει να αισθάνεται καλύτερα έχουν συμβεί τα τελευταία δεκαετία χρόνια και κάποιοι πιστεύουν ακόμα ότι είναι ο καλύτερος από το μέση ανήκει στους καλύτερους ολόκληρων είναι ο καλύτερος ολόκληρων εκεί λίγο απαντάς τον άλλον φίλε ότι σε κάνει να νιώθει καλύτερα και πάμε παρακάτω αλλά αυτή τη φορά χωρίς πλακά το θέμα είναι εκείνος πως νιώθει είναι μεγάλο πράγμα η σωτηρία της ψυχής όπως κι αν ο καθένας το εννοεί και τον εαυτό του και σκεφτόμουν ότι είναι και μεγάλο πράγμα όταν είσαι πάρα πάρα πάρα πολύ πετυχημένος Είσαι ετυχημένος ότι ίσως εσύ κείνανε πολύ πολύ δύσκολη η φάση.
Όταν δεν καταφέρνεις. Στο φινάλε, όπως έλεγε και εκείνο το επεισόδιο στο Breaking Bad, ο κύριος... ο κύριος Φρινκ, που είχε καλέσει τον Βόλτερ Βάιτ, δεν τον είχε καλεί σπίτι να του φτιάξει το φαγητό, που ήταν να του βάλει το... να τον εδελτυριάσει με το καυτερό. Και κάφοντας στο τραπέζι να φάνε και του λέει ότι... τώρα πρέπει να μάθεις πώς να είσαι πλούσιος του λέει World Wide T και του λέει ο Φρίνγκ το να είσαι φτωχός ο καθένας μπορεί να το αποκριθεί το να είσαι πλούσιος είναι κάτι που πρέπει να μάθεις παραφράζοντάς το όταν χρησιμοποιείς το πιο ταλέντο σου την μπάλα τη μουσική, δεν ξέρω τι άλλο για να βγεις από φάσεις που δεν είναι ευχάριστη σε σένα, όταν προσπαθείς να βγεις από τις φαβέλες, όταν προσπαθείς να βγεις από το τσιμέντο από το περιθώριο, από τη φτώχεια από οτιδήποτε δεν αντέχεις στη ζωή, προφανώς και δεν είναι εύκολο, δεν εννοούς αυτό ο Φρινγκ εννοεί, έτσι το καταλαβαίνω εγώ ότι ξέρεις τι θέλεις η στοχοπροσύλωση και το τα δίνω όλα για να βγω
από τη ζωή που δεν αντέχω και να την καλυτερέψω είναι σαφής, δεν βλέπεις τίποτα άλλο θέλω να κάνω τη ζωή μου καλύτερη την δική μου, τον ανθρώπο μου την οικογένειά μου, του πατέρα μου, της μάνας μου να είμαι ο Μαραντώνα και το μόνο που θέλω είναι να παρέχω στην οικογένειά μου για να σταματήσουμε να κυλιόμαστε στο βούρκο είμαι οποιοςδήποτε λατινοαμερικανός και σκέφτομαι τέτοια πράγματα. Το ίδιο σκέφτομαι και στην Αφρική.
Είμαι στην Αφρική, ξυπόλυτο στο χωριό και το μόνο που θέλω είναι να βοηθήσω τον οικογένειά μου να βγω από εδώ. Δεν είναι εύκολο. Το καταφέρνουν ένας στους χίλιους, ένας στους εκατό χιλιάδες, δεν ξέρω και εγώ τι. Δεν είναι καθόλου δεδομένο ότι θα καταφέρεις. Αλλά ο δρόμος είναι εκεί μπροστά σου. Δεν υπάρχει άλλος. είτε το κάνεις μέσω του ταλέντου σου στον αθλητισμό στο ποδόσφαιρο, στο μπάσκετ είτε το κάνεις μέσω από το ταλέντο σου στη μουσική το να εδώ που είμαστε στο περιθώριο ένας από όλους έχει ταλέντο να τα λέει να βάζει κάποιες λέξεις στη σειρά και να κάνει επιτυχία και που ξέρεις μπορεί τελικά όλοι μαζί να βγούμε από εδώ κάποια στιγμή μετά όταν θα τα αφήσεις όλα αυτά πίσω και θα πεις φίλε δεν κατάφερα τελείωσε, δεν αγχώνομαι πια όπως αγχωνόμουν και το πως θα βγει ο μήνας και το τι θα έχει να φάει η οικογένειά μου και το τι θα βάλω στο τραπέζι τι που τελειώνει τελικά όλο αυτό κάπου εκεί σε περιμένει το τώρα είναι το δύσκολο του να βρεις πως θα ειρεμήσεις
έτσι φαντάζομαι έτσι σκέφτομαι, έτσι έχω καταλάβει τι μπορεί να συμβαίνει ότι και εκεί κάποια στιγμή πρέπει να πεις τι άλλο θέλω τώρα είναι αυτή η κλασική ερώτηση που συμβαίνει φαντάζομαι σε πάρα πολλά δωμάτια της ψυχοθεραπείας που λέει γιατί τα κάνεις όλα αυτά, κάνω εγώ αυτό και η ερώτηση είναι και πώς είναι αρκετά και συνήθως οι άνθρωποι που πηγαίνουν εκεί απαντάνε «Δεν ξέρω.
Πόσα λεφτά θέλω ακόμα. Πόση επιτυχία θέλω ακόμα. Ξέρεις, δεν ξέρω. Πόσα πρωταθλήματα θέλω ακόμα. Είναι μεγάρο το φάσμα. Αυτοί που θέλουν εμπόχη, τους ζητάς πόση εμπόχη θέλεις ακόμα. Αυτοί που θέλουν εμπόχη, τους λες «Ωραία, πόσα βγάζεις τώρα. Τόσα. Πόσα θες να βγάζεις». Αυτός που θέλει ένα πρωτάθλημα ακόμα για να αποδείξει κάτι άλλο ή θέλει κι άλλα γκολ, ή θέλει κι άλλα καλάθια ή θέλει κι άλλες ασίθ, κι άλλα rebound πάλι, ισχύει η ίδια ερώτηση ο άλλος ανοίγει μαγαζιά του λες πόσα μαγαζιά έχεις, τρία, πόσα θες για οτιδήποτε κάνει ο καθένας υπάρχει η ερώτηση πόσα ακόμα ακόμα και για αυτούς που κάνουν ξέρω εγώ extreme sport ανεβαίνουν σε κορυφές βουνών, σωστά ή που κάνουν κολυμπάνε και λέει κάνα 5 χιλιόμετρα να έρθει η θάλασσα και του λες ωραία πόσα θες κάνω τόσα χιλιάδια το ποδήλατο πόσα θες ανέβηκα χθες στην τάδε κορυφή και θέλω ξέ πισιλότερη σε οτιδήποτε καταπιάνεται κάποιος από εμάς σε πάρα πολύ μεγάλο βαθμό αν κάποιος τον παρατηρήσει λίγο απ' έξω μπορώ να το κάνει
είτε είναι ψυχοθεραπευτής είτε όχι και να του πει ωραία γαμώ που είσαι χωμένος με τα μπούνια σε αυτό το πράγμα. Ό,τι κι αν είναι αυτό. Σε όλα τα παραδείγματα που έδωσα. Πώς θα θες ακόμα. Πιο συνηθισμένη απάντηση είναι δεν ξέρω, δεν το έχω σκεφτεί. Και εκεί έρχεται η απάντηση από την απέναντι πλευρά. Εάν δεν σκεφτείς πόσα θέλεις να πετύχεις, πώς το καταλάβεις.
για να χαρίσω όταν θα το πετύχεις πως θα σταματήσεις να το κυνηγάς με όλους που το είναι πως θα πεις τα κατάβρα μπορώ να ερεμίσω μπορώ να χαρώ μπορώ να το αναγνωρίσω στον εαυτό μου μπορώ να κάνω χίλια πράγματα αν δεν έχεις πει πρώτα απ' όλα κυνηγάω αυτό αυτός είναι ο στόχος αν θα το κάνεις πως θα ερεμίσαι αν κυνηγάς κάτι που δεν έχεις όριστο τέλος όταν κυνηγάς κάτι άπιαστο όταν ψάχνεις για κάτι που σε έχει ήδη βρει φίλε μου Κριστιανό how ναι μπορεί η αλήθεια είναι να μου ήρθαν λίγο βαριά στο κεφάλι σήμερα κάπως πυρίακο, κάπως μπερδεμένα μπορεί τελικά να βγάζουν ενόημα μπορεί και όχι το πως πήγαμε από την Νικολακοπούλου στο Μέση, στο Μακάρνι, στο Μπουρντέν στο Μόρισον στον Κριστιανό στη σωτηρία της ψυχής και στον Τίστο στον Μπιπ κυνηγάμε τελικά μπορεί ίσως να φταίει ότι είναι 8 Οκτωβρίου σήμερα και σαν σήμερα έφυγε ο φάδερ οπότε ίσως με κάποιο τρόπο τελικά αυτά που σκέφτα τις προηγούμενες μέρες να κατέληγαν στο να τα πω όλα και να πω ίσως στο φινάλε του επεισοδίου
ότι μπορεί να είναι και αφιερωμένα σε εκείνο
Σχόλια
Χωρίς σχόλιαΣυνδεθείτε για να συμμετάσχετε στη συζήτηση
Σύνδεση για ΣχολιασμόΔεν υπάρχουν σχόλια ακόμα
