Δεν υπάρχει ακόμη, πρόβλημα υπερτουρισμού στην Ελλάδα
Ακούγοντας τον υπερτουρισμόΣχετικά με αυτό το επεισόδιο
H Ελλάδα δεν έχει πρόβλημα υπερτουρισμού απλά σε κάποιες περιοχές χρειάζεται καλύτερη οργάνωση όσον αφορά την διαχείριση των επισκεπτών κρουαζιέρας λέει στο CNN Greece o κ. Λύσανδρος Τσιλίδης, πρόεδρος της Ομοσπονδίας τουριστικών και ταξιδιωτικών γραφείων Ελλάδας. Θεωρεί πάντως ότι αν η Αθήνα η οποία έχει τουρισμό 12 μήνες το χρόνο, φτάσει στο δυσθεώρητο ύψος των 20 εκατομμυρίων το χρόνο, αριθμός που θεωρείται εφικτός και πολύ πιθανός τα επόμενα δύο με τρία χρόνια, τότε θα υπάρχει πρόβλημα καθώς οι υποδομές της πρωτεύουσας, από τον βιολογικό καθαρισμό μέχρι τα πάρκινγκ, τους δρόμους αλλά και τις κλίνες δεν θα μπορούν να ανταποκριθούν. Τέλος θίγει ένα σοβαρό ζήτημα για τους τουριστικούς πράκτορες που είναι τα ταξιδιωτικά γραφεία τρίτων χωρών, τα οποία ενώ είναι υποχρεωμένα αν δεν διατηρούν γραφείο στην Ελλάδα να συνεργάζονται με κάποιο ελληνικό τουριστικό γραφείο, παρακάμπτουν τη νομοθεσία, παρανομώντας ουσιαστικά, και δημιουργούν συνθήκες αθέμιτου ανταγωνισμού.
Αυτόματη μεταγραφή — ενδέχεται να περιέχει λάθη.
Ακούτε τα podcast του CNN Greece. ειδικά τα τελευταία χρόνια, ως απειλή για την καθημερινότητα των κατοίκων τους, τις υποδομές τους, τους φυσικούς πόρους και το αστικό περιβάλλον. Τα τελευταία χρόνια και στην Ελλάδα μιλάμε για υπερτουρισμό, ειδικότερα σε κάποιες περιοχές. Με 30 εκατομμύρια τουρίστες κάθε χρόνο, ποιες προκλήσεις αναδύονται για τη χώρα μας, πόσο έτοιμες είναι κάποιες περιοχές να υποστηρίξουν μεγάλους αριθμούς επισκεπτών.
Έχουμε τελικά στην Ελλάδα πρόβλημα υπερτουρισμού. Για όλα αυτά θα συζητήσουμε με τους καλεσμένους μας στη νέα σειρά podcast του CNN Greece με τίτλο Ακούγοντας τον υπερτουρισμό. Κοντά μας σήμερα έχουμε τη χαρά να έχουμε τον κύριο Λησάνδρο Τσιλίδη Πρόεδρο της Ομοσποδίας των Τουριστικών και Ταξιδιωτικών Γραφείων Ελλάδας Κύριε Τσιλίδη, καλημέρα και σας ευχαριστούμε που είστε μαζί μας στο CNN Greece.
Καλημέρα σας. Καταρχάς, θέλω να μου δώσετε λίγο μια εικόνα κάπου διάβαζα, πήρε το μάτι μου σε ένα άρθρο τώρα τελευταίο, ότι φέτος οι αφήξεις, οι αεροπορικές αφήξεις έχουν μια μείωση σε σχέση με το 24 γύρω στο 25% ισχύει αυτό. Ακούς αυτό, ανασχηματίζεται κατά τη διάρκεια του χρόνου. Αυτό το ποσοστό το είχαμε έντονα αναφέρει και εμείς όταν στην έναξη του πολέμου το Ισραήλ με το Ιράν η Αμερική, ο κόλπος έκλεισε τα αεροδρόμια δεν λειτουργούσαν πτήσεις δεν ερχόντουσαν, σταμάτησε εκείνος ο μεγάλος κόμπος που έφερνε κόσμο από την Οκεαντολική Ασία Κίνα, Ινδία, Αυστραλία, Κορέα Νέα Ισλανδία και ούτω καθεξής πολλοί ακύρωσαν το ταξίδι γιατί δεν μπορούσαν να πάνε να κάνουν ανταπόκριση μπορούσαν να πληγιάσουν τον προορισμό.
Οι χώρες που είχαν αεροπλάνα να φέρουν κόσμο εκμεταλλεύτηκαν τη συγκυρία αυτή και ανέβασαν τους ναύλους πάρα πολύ ακριβά με αποτέλεσμα ο κόσμος να αναβάλει το ταξίδι του άρα δεν ήρθε την περίοδο εκείνη άρα είχαμε αυτό το ποσοστό που αναφερόμαστε τώρα μέχρι και πριν από ένα μισή μήνα. Αυτή την περίοδο τα μεγέθη μικραίνουν στο κενό θα εμφανιστεί με το τέλος της περίοδου το τελικό έλλειμμα των ταξιδιωτών που θα το καταλάβουμε έντονα όταν καταγραφεί γιατί αυτή την περίοδο που μιλάμε ακούμε προσφορές από αεροπορικές εστερίες για να γεμίσουν το αεροπλάνα Σεπτέμβριο και Οκτώβριο άρα δεν υπάρχει κινητικότητα που υπήρχε πριν το ίδιο κάνουν και τα μεγάλα οργανωμένα tour operating γραφεία που προσφέρουν ειδικές προσφορές και τιμές και εκτόσεις στους ταξιδιώτες να συμπληρώσουν τα αναβλωμένα αεροπλάνα και τα πληρωμένα συμβόλαια των υποχρεώσεων τους έτσι ώστε να έχουν πολύ μικρότερη ζημιά από αυτή που θα δημιουργεί το πρόσφατο παρελθόν όσα είπαμε.
Άρα είναι μια κυλιόμενη διαδικασία η αριθμή. Βεβαίως υπάρχει έλλειμμα. Δεν είμαστε στα μεγέθη του περσινού δεδομένου. Και αυτό γιατί. Γιατί μιλάμε εμείς για τον οργανωμένο τουρισμό. Δεν μιλάμε για αφήξεις γενικά. Στο αεροδρόμιο μπορεί να περάσουν και ένα εκατομμύριο ταξιδιώτες παραπάνω, οι οποίοι πάνε σε μια άλλη χώρα και δεν μετράνε στον οργανωμένο τουρισμό.
Είναι μετακινήσεις, δηλαδή πάνε και έρχονται Έλληνες, πάνε και έρχονται πολιτικοί εκπρόσωποι, πάνε και έρχονται αθλητικές ομάδες και σωματεία, πάμε και ερχόμαστε εμείς οι ίδιοι σε οποιοδήποτε προορισμό, οι φοιτητές. Αυτά όλα στην Ελλάδα και σχεδόν σε όλη την Ευρώπη προσμετρώνται ως αφήξεις. Αλλά δεν είναι το πραγματικό επιχειρηματικό δεδομένο ότι η Ελλάδα ζει από τον τουρισμό και το ΑΕΠ της χώρας έχει ένα μεγάλο ποσοστό.
Το ότι έρχονται και άλλοι μεμονωμένοι και δεν πάνε στα οργανωμένα δικά μας και πάνε σε μεμονωμένες διαμονές βραχυχρόνιας μίστοσης ή πάνε και σε κάμπινγκ ή κάνουν ένα άλλο εναλλακτικό τουρισμό δεν πάβουν επειδή είναι ξένοι και έρχονται στη χώρα να μην τους θεωρούμε ξένους τουρίστες. Ένας ξένος είναι τουρίστας μια φορά. Οι μετανάστες, αν είναι τουρίστας.
Άρα επιλέγετε το τουρίστας. Και θα δείτε ότι αυτή η κατηγορία ταξιδιωτών πηγαίνει και κάνει μόνη της το catering για τον εαυτό της. Δηλαδή μένει μια οικογένεια με τέσσερα άτομα σε ένα διαμέρισμα με 100 ευρώ. Πάει στο σούπερ μάρκετ, κάνει ό,τι κάνει μόνο του με μονομένα. καλοδεχούμενος. Έρχεται στη χώρα. Έχει τα θετικά του. Αλλά αυτό δεν είναι αυτό που λέμε χρηματοοικονομική διαδικασία του οργανωμένου τουρισμού.
Χρήμα υπάρχει και πολύ. Στο χρηματιστήριο παίζουν λίγοι. Άρα αυτό είναι το δεδομένο που αναφερόμαστε. Μάλιστα. Τώρα θα σας πάω σε ένα άλλο θέμα στο οποίο έχουμε ακούσει διάφορα πράγματα. Σε κάποιες άλλες χώρες στην Ευρώπη έχει παρουσιαστεί ως πρόβλημα. Και είναι το θέμα του κορεσμού ή του υπερτορισμού. Πείτε με ευθέως, η Ελλάδα ή κάποιες περιοχές στην Ελλάδα έχουν πρόβλημα κορεσμού ή υπερτορισμού.
Αυτό είναι ψευδές. Και το λέω κατηγορηματικά. Όχι σε εσάς που με ρωτάτε. Κάποιοι βγήκαν να πούνε σε κάποια μικρά νησιά, επειδή κάποια κλουαζιερόπλια πάνε σε ένα μπρορισμό που πραγματικά δημιουργείται συνοστισμός. Κάποιες ώρες είναι δύο-τρία Αυτό είναι θέμα οργανωτικότητας δικιάς μας χώρας. Δεν είναι των άλλων, δεν φταίνει άλλη.
Αλλά αυτοί οι άνθρωποι που εργοδηγούνται και κατεβαίνουν από κάθε πλοίο 5.000 άτομα. Αντιλαμβάνω στο κατεβαίνουν σε μικρά νησιά. Δημιουργείται ένα κομφούζιο. Όταν φεύγουν τα πλοία, επανέρχεται η ζωή στον προορισμό πολύ ήπια και πολύ φυσιολογικά. Άρα, όταν μια χώρα μιλάει για κορεσμό, όπως ας πούμε λέει η Βαρκελόνη ή λέει η Βενετία.
Να το ακούσω. Αλλά αυτό τι είναι 12 μήνες δουλειά, 12 μήνες το χρόνο, μέρα νύχτα, υπερτουρισμός και έτσι βγήκε και ο κορεσμός και ό,τι άλλο λέγεται. Εμείς έχουμε 6 μήνες δουλειά. Τους 4 έχουμε μεγάλη κινητικότητα. Δεν μετράει αυτή η λέξη σε αυτή τη χώρα όπως απεικονίζεται. Άρα το ξεκαθαρίζουμε. χαρά μας να είχαμε φτάσει στο σημείο του κορισμού 12 μήνες να δουλεύουν όλα και να μην χωράμε τότε θα φαινότανε ξεκάθαρα αλλά αυτή τη στιγμή δεν τίθεται το θέμα εκτός από τα νησιά βλέπουμε μια μεγάλη κινητικότητα και με τα κροαζιερόπλαια που έρχονται 4-5 ανάλογα την ημέρα φτάνουν με 20-25 και 30 χιλιάδες πελάτες να κατεβαίνουν στην Αθήνα θα πάνε στην Ακρόπολη στο μουσείο μερικοί, άλλοι θα περπατήσουν στους δρόμους του Πειραιά και άλλοι θα περπατήσουν στο ιστορικό τρίγωνο της Αθήνας Πλάκα Μοναστηρά και Σίδαμα.
Αυτό που βλέπουν όλοι και λένε είναι γέμισε τουρίστες η χώρα. Είναι εικονική πραγματικότητα. Είναι διερχόμενοι. Κατέβουν να μπουν στο πλοίο να πάνε σε έναν επόμενο προορισμό. Δεν είναι τουρίστες που μένουν στην πόλη. Διέρχονται την πόλη. Αλλά είναι τουρίστες. Ξένει, νόση μου το πλήστε. Μάλιστα και αυτό θα σας ρωτάγα για την Αθήνα γιατί κάπου τώρα πάλι διάβασα ότι πάρα πολύ σύντομα, ίσως στα επόμενα δύο-τρία χρόνια, η Αθήνα θα έχει γύρω στα 20 εκατομμύρια επισκέπτες ή διερχόμενους, όπως θέλετε να πείτε το. Αυτό είναι ένα νούμερο εφικτό για την Αθήνα.
Είναι ένα νούμερο το οποίο δεν πρόκειται να δημιουργήσει πρόβλημα. Όχι, δεν ξέρω αν είναι εφικτό. Είναι πολύ μεγάλο το μέγεθος. η Αθήνα δουλεύει 12 μήνες το χρόνο με διαφορετικούς δεδοθυμούς το αν θα έχουμε συνέδρια εάν θα έχουμε υψηλή τουριστική περίοδο να έχουμε από επιβίβαση στα κλασιαρόπλαια που είναι home port και η Αθήνα και αν τα transit connections που γίνεται στα αεροδρόμια του ελληνικού που αυτή τη στιγμή είναι ένα άλλο hub η Αθήνα και να έχει πετύχει διότι είναι πιο λίπιο πρακτικό οι μεταφορές κάνουν πιο μικρό τα αεροδρόμια πιο manageable, πιο πρακτικό να φτάσει σε αυτό το μέγεθος, νομίζω θα έχουμε άλλα προβλήματα υποδομών.
Κατά πρώτον, μην ξεχνάμε ότι έχουμε μια ψητάλια η οποία άντεχε στη μελέτη της και την κατασκευή της έναν αριθμό πολιτών στην πρωτεύουσα. Αυτό έχει ξεπεραστεί. Γι' αυτό δεν βλέπω ούτε να συντηρείται, ούτε να αναμορφώνεται, ούτε να γίνεται κουβέντα. Μετά έχουμε θέμα αν θα έχουμε λειψιδρίας. Τρίτον, έχουμε μεγάλο πρόβλημα στο κυκλοφοριακό.
Όταν αυτή τη στιγμή διώκεται το τουριστικό λεωφορείο, μεταφέρει τουρίστες στο ιστορικό κομμάτι της Αθήνας που είναι η Ακρόπολη, το μουσείο της Ακρόπολης, το μουσείο στην Πατισιόν, κάποιες άλλες γκαλερί, το Στάδιο Παναγικό, η Βουλή, με τα τουριστικά λεωφορεία που είναι τουρίστες μέσα και τους επιδεικνύουμε το τουριστικό προϊόν, τι θα τους κάνουμε.
Θα τους λένε αφήστε τα λεωφορεία στον Τάικ Βοντό και λάτε με τα πόδια στο κέντρο που δεν υπάρχει ούτε μετρό να τους φέρει ούτε εξυπηρέτη η χώρα έχει φτιαχτεί μόνη της όλα αυτά τα χρόνια χωρίς υποδομές δεν φτιάχτηκαν μεγάλοι δρόμοι όταν η παλιά πόλη της Αθήνας ήταν εκείνο το ιστορικό μπαρόκ συνοικιακό κομμάτι της και αναπτύχθηκε, έφτασε μέχρι όπου έχει φτάσει, Ανατολική, Δυτική, Αττική πρέπει να έχουν προβλήματα να κάνουν μεγαλύτερους δρόμους, μεγάλα πάρκινγκ, να κάνουν οικοδομικά τετράγωνα τέτοια, που να είναι πραγματικά ζωοφερά για τον κάτοικο της πόλης.
Αυτά λοιπόν δεν μπορούν να εξυπηρετηθούν τα μεγέθη με αυτό που έχουμε. Αν λέμε ότι έχουμε ένα εκατομμύριο εκατό χιλιάδες κρεβάτια ξενοδοχεία και 50 χιλιάδες βραχείας μίστοσης κρεβάτια, έχουμε καταλάβει δηλαδή ότι το μισό τουριστικό κομμάτι πηγαίνει στον ανεξάρτητο ταξιδιώτη που δεν έχει τα πλειονεκτήματα του εργασίου τουρισμού και θέλουμε αυτό να γίνει τριπλάσιο άρα πρέπει να φύγουν οι κάτοικοι της Αθήνας όλοι από τα σπίτια τους να πάνε σε έναν άλλο χώρο για να μπορούν να κοιμούνται αυτοί στην Αθήνα.
Είναι δύσκολο. Και ένα αυτοκίνητο να νοικιάσει κάποιος για να μείνει στην Ανατολική Αττική ή σε ένα βόρειο πράσινο ή στη Δυτική Αττική και να έρθει με τον οικιαζόμενο αυτοκίνητο. Πρέπει να βρει πάρκιν να βάλει το αυτοκίνητό του. Υπάρχουν πάρκιν. Χτίζουμε τόσα μέτρα μετρό στο υπόγειο και δεν κάναμε δύο-τριώρο υπόγεια γκαράζ που χωράνε στις πλατείες και μπορούν εφόσον πάμε τόσο βαθιά και σκάβουμε να κάνουμε και τέτοια πάρκιν και να ακούμε να λένε ότι απαγορεύεται.
Τι απαγορεύεται, ποιος τα απαγορεύει. Το κράτος αδειοδοτεί, το κράτος νομοθετεί, το κράτος είδε ότι με το μετρό είναι μια λύση, θα έπρεπε στο ενδιάμεσο μέχρι την επιφάνεια όπου μπορούσε να γίνει χαροστάθμιση, να γίνει να εξυπηρετηθούνται και οι μορφές και οι διερχόμενοι. Είναι και η είδηση αυτό που σας λέω. Άρα να σας πω κάτι, εδώ στην ουσία μιλάμε ότι αν τα νούμερα αυξηθούν, θα έχουμε πρόβλημα, όχι κορεσμού, αλλά θα έχουμε πρόβλημα διαχείρισης, έτσι.
Ναι, ναι, ναι. Όντως. Να σας πω και κάτι που αφορά τον κλάδο σας ειδικά. Τι γίνεται με τις τρίτες χώρες, τα πρακτορία των τρίτων χωρών. Στην νομοθεσία, εδώ και μία δεκαετία, ο νομοθότης λέει ότι αν μία τρίτη χώρα, όχι η Ευρωπαϊκή Ένωση, ότι δεν είναι στην Ευρώπη, Τουρκία, Ισραήλ, Ινδία, Αυστραλία, Αμερική και ούτω καθεξής, εάν δεν έχουν δικό τους γραφείο στην Ελλάδα που δεν απαγορεύεται με τις διακρατικές συμφωνίες με την αμοιβαιότητα που παρέχεται στις χώρες πολιτιακά θα πρέπει για να λειτουργήσουν στη χώρα να έχουν ελληνικό γραφείο ταξιδίων αντιπρόσωπο να εκτελούν τις δουλειές τους τις κρατήσεις των ξεροδοχείων τους τις εκδρομές, τις οργανωμένες περιγύσεις αρχαιολογικούς χώρους με νόμους και αναγκούς αυτά όλα είναι δεδομένα που γίνονται και σε άλλες χώρες εδώ κάποια στιγμή ξέφυγε διότι δυστυχώς θέλουμε βούρδουλα στο κεφάλι μας για να πούμε και σεβόμαστε τους νόμους.
Δεν μπορούμε άλλο να παραχωρήσουμε το επάγγελμά μας σε ελεύθερο ανταγωνισμό από άλλες χώρες που θέλουν να κάνουν εδώ ανεξάρτητη δουλειά τους αποκλείοντας την τοπική επιχείρηση που είναι νόμος του κράτους για να μπορούν να έχουν ή μεγαλύτερο κέρδος εκείνοι και να μην εμφανίζουν έσοδα στη χώρα φορολογικά τα οποία επομιζόμαστε όλες οι άλλες σοβαρές επιχειρήσεις του κλάδου μας να πληρώνουμε τους φόρους, να πληρώνουμε τους εργαζόμενούς μας να έχουμε τις συμβατικές μας υποχρεώσεις σε πρώτη γραμμή και να δεχόμαστε αθέμητα ανταγωνισμό από τέτοιες επιχειρήσεις το ίδιο ακριβώς συμβαίνει και με τους influencer και με κάποιους πειρατές οι οποίοι κάνουν εκδρομές τους ταξιδιώτες τα λεφτά σε λογαριασμούς δίθεν μεγάλης έκπτωσης έναν προορισμό, αφελείς ο ταξιδιώτης λέει το βρήκα μισή τιμή, α είμαι ικανός μα χάνει τα λεφτά του, δεν πάει πουθενά και εκτίθεται ένας κλάτος να τα βάλουμε τα πράγματα στις θέσεις τους να κάνει τη δουλειά του και να εξυπηρετεί ο τουρίστας όπως πρέπει να εξυπηρετείτε
διότι εμείς με αυτή τη διαδικασία έχουμε ήδη αποτάνθει και στις πρεσβείες μας στο εξωτερικό στις πρεσβείες των χωρών αυτών στην Ελλάδα έχουμε μιλήσει με τους αντίστοιχους συνδέσμους που είμαστε συνδεδεμένοι, έχουμε κάνει σεμινάρια και τους έχουμε δώσει να καταλάβουν πως εμείς σεβόμαστε στη δική τους χώρα, τους δικούς τους κανόνες, να σέβονται και αυτή την αμοιβαιότητα στη δική μας χώρα με τους ίδιους κανόνες.
Και ότι όποιος δεν συνετιστεί, εμείς θα έχουμε ένα δικαίωμα παραπάνω να καταγγείλουμε την παραβατικότητα. Κύριε Τσιλίδη, σας ευχαριστώ πολύ για αυτή τη συζήτηση που είχαμε και εύχομαι καλές δουλειές και καλό υπόλοιπο καλοκαιριό. Και εγώ σας ευχαριστώ πολύ για τη φιλοξενία σας κύριε Πυλάκο.
Σχόλια
Χωρίς σχόλιαΣυνδεθείτε για να συμμετάσχετε στη συζήτηση
Σύνδεση για ΣχολιασμόΔεν υπάρχουν σχόλια ακόμα