«Πλούσιος σήμερα είναι αυτός που έχει χρόνο, όχι χρήμα»
Άκου την επιστήμηΣχετικά με αυτό το επεισόδιο
Μπορούν αυτή την εποχή τα συναισθήματα να μας θεραπεύσουν; Και τι ρόλο παίζει το στρες στην υγεία της καρδιάς; Ο καρδιολόγος Γιώργος Χαριτάκης εξηγεί.
Αυτόματη μεταγραφή — ενδέχεται να περιέχει λάθη.
Το μυαλό είναι ένας τεράστιος αφηγητής παραμυθάς και δεν σταματάει να κάνει σκέψεις και τώρα που μιλάνε έρχονται σκέψεις. Είναι πραγματικές αλλά δεν είναι αληθινές. Όταν εγώ τις κάνω αληθινές αρχίζω και βγάζω συναισθήματα. Αρχίζει και αλλάζει το ορμονικό μου προφίλ και στενοχωριέμαι, θυμώνω, απογοητεύομαι, δεν μπορώ να συγκεντρωθώ και χάνω τη χαρά της ζωής.
Είμαι ο Γιάννης Πανταζόπουλος και ακούτε ένα επεισόδιο της σειράς «Άκου την επιστήμη». Για να μην χάνετε κανένα επεισόδιο, μπορείτε να μας ακολουθείτε στο Spotify, στα Apple Podcast ή στο κανάλι της Life'o στο YouTube. Σήμερα έχουμε τη χαρά και την τιμή να φιλοξενούμε τον καρδιολόγο κ. Γιώργο Χαριτάκη, ο οποίος με αφορμή το βιβλίο του «Τα συναισθήματα που θεραπεύουν»
και κυκλοφορεί από τους εκδόσεις Παπαδόπουλος, Εξηγεί πως η σύγχρονη ζωή έχει εγκλωβίσει τον άνθρωπο σε μια συνεχή κατάσταση επιβίωσης, όπου το άγχος, οι αρνητικές σκέψεις και η έλλειψη εσωτερικής πάυσης επηρεάζουν όχι μόνο την ψυχική ισορροπία, αλλά και τη σωματική υγεία, κυρίως την καρδιά. Μέσα από δεκαετίες εμπειρίας στην ιατρική και με σημαντικές εικόνες από την πορεία του στην Ολυμπιακή αεροπορία, αναδεικνύει τη βαθιά σύνδεση ανάμεσα στο σώμα και το συνέστημα.
Κύριε Χαριτάκη, ευχαριστώ πάρα πολύ που είστε σήμερα εδώ μαζί μας. Εγώ σας ευχαριστώ πολύ. Άλλωστε η Lifeo είναι ένα αγαπημένο. Εγώ το ευχαριστώ έμμεσα ανέντυπο. Το διαβάζω ηλεκτρονικά γιατί δεν προλαβαίνω να το πάρω Αλλά πολύ χαίρομαι που είμαι κοντά σας Και εγώ ανυπομονώ να συζητήσουμε Γιατί είναι έτσι από τα podcast που μου αρέσουν πολύ τα θέματα που θα δείξουμε Αλλά πριν μπω σε αυτά που είχα ήδη σημειώσει να σας ρωτήσω Μου άρεσε λίγο που συζητούσαμε πριν Και μου λέγατε λίγο για την εποχή μας Και μου αναφέρατε κάτι ότι πλούσιος σήμερα είναι αυτός που έχει χρόνο και όχι αυτός που έχει χρήματα.
Για πείτε μας λίγο γι' αυτό. Αυτό που ζούμε είναι ότι όλοι οι άνθρωποι είναι πάρα πολύ συμπιεσμένοι. Όταν δεν έχεις χρόνο, δεν μπορείς να κάνεις τίποτα. Όταν κάνω τα σεμινάρια, τα οποία είναι σεμινάρια χαλάρωσης, να τους πω διαλογισμούς, γιατί τα λέμε βιοανάδραση, στην πραγματικότητα είναι διαλογιστικές τεχνικές. Δεν θέλει πολύ χρόνο, θέλει πέντε λεπτά κάθε πρωί.
η απάντηση που παίρνω λέει το πρωί πρέπει να τρέξω να κάνω λέω εάν δεν έχεις πέντε λεπτά το πρωί χρόνο έχεις ανάγκη από μία ώρα γιατί είσαι πάρα πολύ πιεσμένος και πρέπει να αποσυμπιεστείς δεν είναι δυνατόν να μην μπορώ να κάνω ένα time out παίζουν μπάσκετ και ο προπονητής τους κάνει time out βλέπει ότι δεν αποδίδει αν δω και δεν αποδίδω πρέπει να σταματήσω να κάνω ένα reset να επαναπροσδιοριστώ ούτως ώστε να λειτουργήσω ο τραγουδιστής δεν βγαίνει να τραγουδήσει πριν κουρδίσει την κιθάρα λέει δεν έχω χρόνο να την κουρδίσω όχι πρέπει να κουρδίσω τον εαυτό μου ψυχικά και σωματικά για να μπορέσω να είμαι αυτός που είμαι και όχι να μπούμε σε μια αντιπαράθεση και σε μια συζήτηση που θα χάσω το νόημα κι εγώ κι εσείς δύσκολη εποχή όμως για να έχεις χρόνο γι'αυτό κάνω αυτές τις τεχνικές γιατί πρέπει να καταλάβουμε ότι αυτό που έχει σημασία είναι ο χρόνος πρέπει να αφιερώσω χρόνο αν δεν έχω χρόνο δεν θα έρθω δεν μπορώ να σας πω ευχαριστώ για την πρόσκληση
έχω μία με μία και μισή και πρέπει να φύγω έβαλα τέσσερις ώρες όχι ότι θα γράψουμε τέσσερις ώρες αλλά ήθελα μια ώρα πριν να προετοιμαστώ παρόλο που τα έχω πει χρόνια τα ίδια πράγματα το βιβλίο γράφτηκε μέσα σε 42 χρόνια πρέπει να μπω μέσα 42 χρόνια 42 χρόνια αυτές οι σκέψεις στροβιλίζονται να πούμε και το ότι και κάθονται σιγά σιγά τα συναισθήματα θεραπεύουν από τις εκδόσεις Παπαδόπουλος και θέλω να πω εκεί γιατί επειδή μιλάμε και για την εποχή μπορεί σε αυτή την εποχή τα συναισθήματα να μας θεραπεύσουν και το λέω γιατί όλοι λίγο πολύ λέμε είναι μια επιφανειακή εποχή που κουβαλάει ένα συναισθηματικό κενό ακόμα και τα βιβλία που γράφονται ακόμα και οι ταινίες που παίζονται οι περισσότερες αφορούν αυτό το συναισθηματικό κενό της εποχής μας Εσείς τι λέτε γι' αυτό?
Έχω νομίζει ότι ζούμε μια υπέροχη εποχή και ότι πρέπει να σταματήσουμε να δούμε τα τόσα καλά που μας περιβάλλουν Δηλαδή στο COVID το ζήσαμε πολύ περισσότερο που είχαμε εγκλωβιστεί Εγώ δούλευα πάρα πολύ στο COVID αλλά επειδή είχανε περιοριστεί οι επαφές να μην πέσω στο συνεχές Ζάπι που δεν είναι κακή τηλεόραση άμα διαλέξεις είναι πολύ καλή Συζητούσα με τη γυναίκα μου και έλεγα πολύ ωραία, τώρα θα έχουμε εβδομάδα Pink Floyd θα ακούμε Pink Floyd και τους στίχους Pink Floyd Όταν τελείωσε η εβδομάδα Pink Floyd μπαίναμε στην εβδομάδα Δημήτρης Μητροπάνος θα ακούμε Μητροπάνο μια εβδομάδα γιατί είναι η τέχνη, είναι το συνέστημα Δηλαδή μου λέγανε αν θα σταματήσεις να δουλεύεις δεν θα έχεις τι να κάνεις.
Λέω με συγχωρείτε να ξανακούσω όλο το Θεοδωράκι, όλο το Χατζηδάκι, όλο το Λοΐζο, να ξαναδιαβάσω τον Καζαντζάκη δεν θα προλάβω. Είναι πάρα πολύ ωραία πράγματα που έχουμε να κάνουμε και ο κινηματογράφος έχει εξαιρετικές ταινίες και παλιές ταινίες και καινούργιες ταινίες και η τηλεόραση έχει εξαιρετικά σύριαλ και λιγότερο εξαιρετικά σύριαλ.
Αυτή είναι η ποιότητα της ζωής. Όπως τα φρούτα δεν είναι όλα καλά που παίρνουμε από το μανάβι, κάποια είναι καλά, κάποια δεν είναι τόσο καλά. Άρα εστιάζω την προσοχή μου να απολαύσω αυτό που μου δίνει ο πολιτισμός μας, που είναι πολύ σημαντικός. Είμαστε ελεύθεροι. Αυτό το θεωρούμε δεδομένο. Ότι εγώ μπορώ να πω οτιδήποτε θέλω τώρα και δεν θα μου κάνουν τίποτα, γιατί υπάρχει ελευθερία του λόγου.
Μπορώ να προσβάλλω οποιονδήποτε το πολύ πολύ να μου στείλει μια διαμαρτυρία και να τα βρούμε μετά. Δεν κινδυνεύω από τίποτα. Αυτό το θεωρώ δεδομένο. Γιατί ο κόσμος ενώ δεν ζούμε σε απαγροευτικές κοινωνίες, δεν ζει τόσο ελεύθερο όσο θα ήθελε. Εγκλωβίζεται από το μυαλό του. Το μυαλό είναι ένας τεράστιος αφηγητής παραμυθάς και δεν σταματάει να κάνει σκέψεις και τώρα που μιλάνε έρχονται σκέψεις.
είναι πραγματικές, αλλά δεν είναι αληθινές. Όταν εγώ τις κάνω αληθινές, αρχίζω και βγάζω συναισθήματα. Αρχίζει και αλλάζει το ορμονικό μου προφίλ και στενοχωριέμαι, θυμώνω, απογοητεύομαι. Δεν μπορώ να συγκεντρωθώ και χάνω τη χαρά της ζωής. Θέλω να μας πείτε για μια πολύ ωραία εμπειρία που έχετε ζήσει ως εξεταστής πιλότων που ήσασταν χρόνια στην Ολυμπιακή Αεροπορία και πόσο αυτό σας βοήθησε ως προς την κατανόηση του στρες και της καρδιάς.
Πραγματικά ήταν μια υπέροχη ζωή που έζησα στην Ολυμπιακή Αεροπορία παρόλες τις κριτικές που δεχόμαστε που ήταν άδικες τολμώ να πω. Γιατί η Ολυμπιακή Αεροπορία είχε μια φιλοσοφία σεβασμός στο προσωπικό και σεβασμός στους επιβάτες. Ποτέ δεν αντιδικήσαμε με επιβάτες, ποτέ δεν αντιδικήσαμε με λανθασμένες πληροφορίες που αναγράφονται, ανακριβείς πληροφορίες, πάντα προσπαθούσαμε να είμαστε κοντά στην κοινωνία και αυτό ήταν η χαρά μας.
Δηλαδή είχαμε εμπτήσει ατυχήματα από αναταράξεις και τους περιθάλπταμε τους επιβάτες σε ιδιωτικές κλινικές εφόσον το επιθυμούσαν. Δεν είπαμε δεν είσαστε δεμένοι, έχετε την ευθύνη. Ουδέποτε έγινε αυτό το πράγμα. Ουδέποτε μας κάνανε δικαστήρια γιατί λέγανε θα βγάλουμε λεφτά. Και όταν πήγαινα εγώ ως ιατρός της εταιρείας, η εταιρεία μου έλεγε δεν πολεμάμε τον άνθρωπο που αρρώστησε, που έπαθε ένα τύχημα.
Δεν θα κοιτάξεις να προστατεύσεις την εταιρεία. Θα κοιτάξεις να προστατεύσεις την αξιοπρέπειά του και την αξιοπρέπεια της εταιρείας. είχαμε ατυχήματα εμείς βάζαμε τραυματίες θυμάμαι ένα τύχημα από την ΚΟ ένα παιδί από μηχανάκι για να μπει το φορείο μέσα στο αεροπλάνο της Ολυμπιακής πρέπει να κατεβούν εννιά επιβάτες οι οποίοι θα πάνε στο ξενοδοχείο θα χάσουν τις δουλειές τους τους οποίους αποζημιώνουμε οφείλω να πω ότι γενικά δεν είχαμε δυσκολία κατέβαινε ο κόσμος αλλά για την εταιρεία ήταν το κόστος μεταφέραμε υπερίληκες που πήγαιναν να δουν τα παιδιά τους είτε στην Αυστραλία είτε στην Αμερική λέω που ήταν τα μεγάλα ταξίδια και ήταν άρρωστοι δεν μου είπε ποτέ η εταιρεία αυτός για να μας πεις μήπως συμβεί κάτι είχαμε θανάτους εμπτήση αυτά δεν τα μαθαίνετε εσείς αλλά θανάτους εμπτήση σημαίνει προσγιώνεται το αεροπλάνο στο πλησιαστό αεροδρόμιο ρίχνει τα κάφισμα πριν προσγιωθεί πηγαίνει τους επιβάτες σε ξενοδοχείο εάν έχουνε περάσει κάποιες ώρες πρέπει να έρθει
καινούριο πλήρωμα για να αναπληρώσει το παλιό πλήρωμα για να συνεχίσει την τύση και να γίνει τεχνικός έλεγχος του αεροπλάνου εμείς θα τηρούσαμε όλα αυτά βεβαίως σε μια κοινωνία που μετράει το κόστος και υπάρχει έντονος ανταγωνισμός δεν μπορεί να ζήσει μια εταιρεία εγώ η Ολυμπιακή έκλεισε γιατί ολοκλήρωσε την προσφορά της και τον κύκλο της.
Αλλάξανε οι καιροί. Έγινε μια αεροπορική εταιρεία των πέντε υπήρων, προσφέραμε, συζητούσαμε με ανθρώπους που ζούσαν στην Αμερική και όταν είχαμε μελαγχολία πηγαίναμε στο αεροδρόμιο να δούμε το αεροπλάνο της Ολυμπιακής που θα έστανθούμε την πατρίδα κοντά. Το ίδιο και από την Αυστραλία. Δηλαδή ήταν μια εταιρεία πολύ καλή και δεν είχαμε ατυχήματα, ελάχιστα ατυχήματα.
Και η εμπειρία αυτή με τους πιλότους πώς σας βοήθησε Ήταν μια πολύ καλή εμπειρία Γιατί οι πιλότοι το 90% είναι αληθινοί αεροπόροι Και έχουν μια ιδιαίτερη ψυχολογία Και για την πτήση και για τον άνθρωπο Και για το σεβασμό για τη δουλειά που κάνουν Γιατί έχουν περιορισμούς Δηλαδή λέω το πιο απλό πράγμα 24 ώρες πριν δεν πρέπει να πιούνε Οι πιο πολλοί 48 ώρες δεν πίνουν Δηλαδή δεν κοιτάνε να ξεγελάσουν Είναι πάρα πολλοί σωστοί επαγγελματίες Και έχουν αντεπεξέλθει σε πολύ δύσκολες συνθήκες Και έχουν πάρει πολλούς επένους Και μάλιστα με το που σταμάτησε τις εργασίες της Εγώ δεν λέω έκλεισε, δεν έκλεισε Ολοκλήρωσε το κύκλο εργασιών της η Ολυμπιακή Αεροπορία Όλοι οι πιλότοι πήγανε και κάνανε καριέρα σε δύσκολες, στο Μπουτάν ο αρχιχειριστής, πιλότος, πήρε άλλους τέσσερις Έλληνες κοντά του, στην Ινδία.
Δηλαδή πήγανε σε δύσκολα δρομολόγια, πολλοί πήγανε σε ιδιωτικά jet. Δηλαδή ήτανε περιζήτητοι, είχανε πολλές εμπειρίες, δεν ήταν εύκολη δουλειά στην Ελλάδα με τα πολλά και μικρά αεροδρόμια και τις πτήσεις, τις πρωινές, τα γαλατάδικα που λέγανε και μέσα από συνδίκες που δεν ήταν εύκολες και με αεροδρόμια που δεν ήταν τα τέλεια αεροδρόμια.
Μην τα βλέπετε τώρα, φανταστείτε τα 50 χρόνια πριν. Μου λέγανε παλιοί αεροπόροι, πηγαίνανε στα Γιάννενα και προσπαθούσαν στην προσγείωση και κοίταγε τους στήλους της ΔΕΗ για να ευθυγραμμιστεί γιατί χιόνιζε, γιατί χιωμίχλη και μπορώ να σας στείλω περιγραφές που πηγαίνανε με τα ντορνιέ να πάρουν ασθενείς. υπάρχει μια συγκλονιστική περιγραφή ενός πιλότου που πήγε Χριστούγεννα ήταν, δεν θυμάμαι να είναι Χριστούγεννα πρωτοχρονιά, να πάρει ένα παιδάκι που ήταν βαριά άρρωστο και όταν έφτασαν με μεγάλη δυσκολία στη Ζάκυνθο νόμιζαν ότι είχε πεθάνει το παιδάκι. Τελικά το πήρανε το κάνανε τις πρώτες βοήθειες το φέρανε και το παιδάκι έζησε. Δηλαδή υπήρξαν ηρωικές στιγμές που δεν ακούστηκαν όσο θα έπρεπε να ακουστούν.
Ήταν πάντα τα περιραίοντα στοιχεία τα οποία δινόταν έμφαση. Πείτε μου μία ξέχαστη ανάμνηση. Αυτό που σας είπα ήταν ξέχαστη ανάμνηση. Μία φορά μεταφέραμε έναν ασθενή που ήταν στο τελικό στάδιο και ήθελε να πάει η οικογένειά του να πεθάνει στη Λίμνο. Και ήταν και γειτονάς μου στο παλιό Φάλυρο και συνενοήθηκα, τον πήγαμε με ιδιωτικό ασθενοφόρο στο αεροδρόμιο, τον βάλαμε καθιστό μέσα γιατί δεν υπήρχε δυνατότητα να βάλουμε φορείο και τον πήγαμε τον άνθρωπο και ήταν μια προσφορά της εταιρείας με τις καθυστερήσεις γιατί με τις καθυστερήσεις πρέπει να ξέρετε ότι είχαμε και την κρίνια, τη δικαιολογημένη, αλλά δεν ξέρανε τις πραγματικές αιτίες.
Τι σημαίνει πρακτικά σύνδεση καρδιάς σε κεφάλαιο όπως την περιγράφεται στο βιβλίο Λέτε να πω Όμως τα δύσκολα Δηλαδή αν ρωτάγατε τη γιαγιά μου θα σας έλεγα με την καρδιά σου παιδί μου να το κάνεις Ναι Γιατί υπήρχε εντύπωση στον κόσμο ότι τα συναισθήματα είναι στην καρδιά Τελικά δικαιώθηκε Η νευροεπιστήμια, η ιατρική εξελίχθηκε πάρα πολύ Εμείς είμαστε η τυχερή γενιά των γιατρών που είδαμε τα πάντα.
Ξεκίνησα με ένα ακουστικό και ένα πιεσόμετρο και τώρα έχω στην τσάντα μου καρδιογράφο, θα μπορούσα να έχω και έναν μικρό υπερηχογράφο και να μπορώ να διαγνώσω και να βοηθήσω. Απεινιδωτές μπαίνουν πια παντού, σε όλα τα κτίρια πρέπει να υπάρχει απεινιδωτής, ούτως ώστε σε κατάσταση ανάγκης να μπορέσουμε να επαναφέρουμε έναν άνθρωπο.
δεν ξέραμε όμως για το νευρικό σύστημα. Το 2001 έγινε μια σημαντική ανακάλυψη γιατί πιστεύαμε μέχρι τότε ότι ό,τι έχει γραφτεί στον εγκέφαλο είναι αυτό, δεν αλλάζει με τίποτα. Και γι' αυτό λέμε ο χαρακτήρας. Χαράχτηκε, δεν σβήνει. Και έρχεται μια καινούρια έννοια που λέγεται νευροπλαστικότητα. Και τι λέει, όχι. Είναι ένας σκληρός δίσκος που σβήνεις και γράφεις.
Και τι έχω γράψει εγώ. Εγώ όταν γεννήθηκα και με πήραν στο σπίτι μου ένα σαν το λάπτοπ το καινούριο και μου βάζανε προγράμματα μέσα. Αν μου βάλετε πολλά προγράμματα θα σέρνομαι. Και πώς θα καταλάβω ότι σέρνομαι. Απ' τα συναισθήματά μου. Εγώ δεν έχω φωτάκι για τα έπεσε η πίεση του λαδιού, ανέβηκε η θερμοκρασία. Τι κάνω. Θυμώνω, κλαίω, δεν είμαι ευχαριστημένος, αισθάνομαι δυστυχισμένος.
Αυτά είναι τα λαμπάκια που ανάβουν σε μένα. Κάτι πρέπει να κάνω. Πρέπει να σβήσω κάποια πράγματα από το σκληρό δίσκο που μου έχουν βάλει και μου τον έχουν φορτώσει προγράμματα. Είναι χρήσιμος ο σκληρός δίσκος, αλλά πολλά προγράμματα που μπαίνουν στα πρώτα χρόνια της ηλικίας μπαίνουν χωρίς να το καταλάβουμε. Δεν το ξέραμε. Το παιδάκι μέχρι την ηλικία των έξι ετών έχει άλλα εγκεφαλικά κύματα που έχει ο ενήλικος.
και δεν μπορείτε να το εξηγήσετε. Ναι παιδί μου, εγώ την αγαπάω τη μαμά, αλλά τσακωνόμαστε. Το παιδάκι εισπράττει τη βία. Εισπράττει την έλλειψη ηρεμίας και αυτό πάει και καταγράφεται. Αυτό θα του βγει κάποια στιγμή. Άλλωστε το ζούμε με την ανεξήγητη βία που έχει η κοινωνία μας. Γιατί έχουν αλλάξει οι τρόποι που μεγαλώνουν τα παιδιά τώρα.
Και επίσης οι τόσες βίες παραστάσεις. το ακατάλληλο για ανηλίκους για μένα θα έπρεπε να λέει αυστηρός ακατάλληλο όχι δες λίγο και μετά θα πας να κοιμηθείς όπως τα παιχνίδια του πολέμου δεν χρειάζονται αυτά τα παιχνίδια το παιδί πρέπει να βγει στη φύση και τώρα οι πιο να το πω προηγμένες οι πιο ψηλιασμένες χώρες αρχίζουν και βάζουν τα παιδάκια μόλις πάνε στο σχολείο δεν τα βάζουν στην τάξη τα βάζουν τα παιδάκια στο δάσος, να παίξουν να έρθουν σε επαφή με την πραγματική ζωή και έτσι αρχίζουν και μαθαίνουν και υπάρχει και μια πολύ ωραία ταινία νομίζω λέγεται Σάμερ Χίλα από ένα σχολείο και μαζεύει ο δάσκαλος τα παιδιά και λέει τώρα εμείς θα πάμε να μαζέψουμε φρούτα να κάνουμε έκπληξη στην άλλη τάξη, να τους δώσουμε να χαρούνε ο δάσκαλος από την άλλη τάξη λέει εμείς θα μαζέψουμε λουλούδια είναι ένα παιχνίδι που καλλιεργεί τα συναισθήματα.
Βλέπουν τα ζώα, έρχονται σε επαφή με τα ζώα. Μεγάλο πράγμα. Τώρα φτάσαμε στο σημείο, θα το έχετε ακούσει φαντάζομαι, το ότι υπάρχουν σκύλοι θεραπευτές και σε παιδάκια που έχουν νεοπλασματικά νοσήματα απ' έξω περιμένει ο σκύλος θεραπευτής γιατί θα του διαγείρει το συνέστημα της αγάπης, της φιλίας. Αυτό έχουμε ανάγκη. Εμείς μας καλλιεργούν και καλλιεργούμε και μόνοι μας συναισθήματα τα οποία είναι αρνητικά.
Και μια μεγάλη ανακάλυψη που έγινε υπάρχει μια διαφορά. Έσθημα και συνέσθημα. Το έσθημα είναι αυτό, χτυπάει μια πόρτα τώρα και τρομάζω. Λέω κάτι έγινε, κοιτάω και λέω ήταν η πόρτα, ησύχασα. Όταν αρχίσω μετά και σκέφτομαι και ποιος την έκλεισε την πόρτα έτσι, μήπως υπάρχει κάποια ένταση αρχίζω και καλλιεργώ εγώ πια το συνέστημα και γίνεται από συνέστημα έστημα το feeling γίνεται emotion γίνεται συγκίνηση και είναι πολύ σημαντικό που αυτά ξεκαθάρισαν και έτσι εγώ ως γιατρός που προσπαθώ να επαναφέρω την ισορροπία αυτών των ανθρώπων για να έχουν μεγαλύτερη ανθεκτικότητα πρέπει να τους βοηθήσω να διεγείρουν τα καλά συναισθήματα. Έχουν ευρεθεί ότι έχουμε γύρω στα 150 συναισθήματα. Και τα έχουν εταξινομηθεί βάσει των μεταβολών των ορμονών όλων των ευρωορμονικών μεταβολών όπως τα χρώματα. Με εφτά χρώματα φτιάχνεται άπειρα χρώματα. Έτσι και με τις ορμόνες και τα νευροπεπτίδια φτιάχνεται άπειρα αισθήματα.
Όταν το καλλιεργώ εγώ γίνεται συνέστημα. Άρα μαθαίνω εγώ να καλλιεργώ και τα συναισθήματα και ποια συναισθήματα βρέθηκε είναι αυτά που θα με ενισχύσουν και θα με κάνουν δυνατό. Τα τέσσερα πιο ισχυρά είναι η ευγνωμοσύνη, η εκτίμηση, η αγάπη και η συμπόνια. Διεγείρουν πάρα πολλούς νευρώνες, διεγείρουν πολύ το νευρικό σύστημα.
Αρχίζω και βγάζω κητοκίνη, αρχίζω και βγάζω τις ορμόνες της ευτυχίας, βγάζω δέιδρο επί ανδροστερώνη. Υπάρχουν και σε χάπια. Αλλά αφού τα βγάζω μόνος μου ήταν τα παρόσια Πώς το πετυχαίνουμε αυτό Δηλαδή πως αυτά τα τέσσερα Είναι και τα πιο δύσκολα Ό,τι και να λέμε Γιατί τα έχουμε Δεν είναι ότι τα φανταστούμε Δηλαδή δεν έχω ευγνωμοσύνη Ότι είμαι εδώ σήμερα και σύστα Ότι είμαι υγιής, ότι βλέπω Το θεωρώ δεδομένο ότι έχουμε ειρήνη Δηλαδή δεν πρέπει να έχω ευγνωμοσύνη Στους ανθρώπους που φύγανε και με βοήθησαν να φτάσω εδώ που είμαι σήμερα.
Το θεωρώ δεδομένα όλα. Τι ήμουν εγώ. Γεννήθηκα, βγήκα από το χρυσό αυγό και τελείωσε. Όχι. Κάποιοι άνθρωποι μου όχθησαν για να είμαι εδώ πέρα. Είτε είναι οι φίλοι, είτε η οικογένεια, είτε η πολιτεία. Υπάρχει όμως και αυτό το διαρκές άγχος. Αυτό το είτε στρες είτε άγχος. Δηλαδή το λέω γιατί ξέρετε εγώ θα σου πω τώρα ένα πολύ απλό παράδειγμα.
Μπορεί να κάτσεις με τους συναδέλφους σου να φας την κουζίνα του γραφείου Και μπορεί να φας ένα φαγητό που έχει θερμίδες Σας λόγω τώρα θα έρθουμε και σε αυτά μετά Αμέσως θα ακούς μα τι τρως θα πάνε Δηλαδή υπάρχει μια καταστροφολογία ακόμα και σε ένα φαγητό Ακριβώς Υπάρχουν δύο καταστάσεις που ζούμε Καταστάσεις επιβίωσης και καταστάσεις δημιουργίας Εμείς έχουμε στρίψει τον εγκέφαλο λόγω των πολλαπλών ερεθισμάτων στην κατάσταση επιβίωσης.
Όταν ζω στην κατάσταση επιβίωσης, δεν μπορώ να δημιουργήσω, πρέπει να επιβιώσω. Και τι κάνει ο οργανισμός μου. Βγάζει αδρεναλίνη, βγάζει κορτιζόλι, επηρεάζει μία παράμετρο της καρδιάς που δεν είναι γνωστή, απλώς θα σας την αναφέρω, λέγεται μεταβλητότητα του καρδιακού ρυθμού, η οποία πέφτει και εγώ προσπαθώ να επιβιώσω, γιατί αισθάνομαι ότι απειλούμε.
όταν αισθάνομαι ότι απειλούμε δεν μπορώ να δημιουργήσω οι μεες την ξέρουν αυτή την παράμετρο γιατί όταν έχουν το έμβριο και δουν ότι πέφτει αυτή η μεταβλητότητα του καρδιακού ρυθμού λένε κίνδυνος όταν είναι ψηλό ξέρουν ότι είναι πολύ καλά το έμβριο το μετράνε με έναν απλό καρδιογράφο ή με μηχανήματα που έχουμε υπάρχουν εφαρμογές και στο κινητό τηλέφωνο που μπορεί να βάλει κανείς και να το παρακολουθήσει και τι κάνω εγώ κάθε μέρα μπαίνω σε κατάσταση επιβίωσης δεν μπαίνω σε κατάσταση δημιουργίας αρχίζω και φοβάμαι θα μπω στο μετρό θα κολλήσω πρόσεξε με έχουν κλέψει δύο φορές στο μετρό λέω τουλάχιστον να πιάσανε τόπο να τα πήρε κανένας άνθρωπος που τα έχει ανάγκη δεν είναι κανένα παλιό παιδό και τα πήρε για να κάνει σπατάλες του ελπίζω να τα πήρε κάποιος και να τα χρησιμοποιήσει για τις ανάγκες του δηλαδή συμβαίνουν Είναι φυσιολογικό αυτό το πράγμα Δεν θα κάθομαι να πω δεν ξαναμπαίνω στο μετρό Δεν θα ξαναπάρω το σακίδιο Τώρα βάζω και ένα λουκετάκι ορισμένες
Γιατί βαρέθηκα πια Δηλαδή Παίρνω τη ζωή να τη ζήσω Δεν περιμένω να στρώσει μόνη της Είναι όμορφη από μόνη της Εγώ πρέπει να τη διαχειριστώ Βέβαια αυτό είναι καλή συνταγή Θα τα πούμε και στη συνέχεια Μου άρεσε κάτι που γράφεται στο βιβλίο Και θα το συζητήσουμε η θεραπεία θα ξεκινά στο νοσοκομείο θέλω να μας πείτε και για τους ακροατές μας ποιες τεχνικές μπορούμε να εφαρμόσουμε στην καθημερινότητα μας επειδή ξέρω ότι ασχολείστε με τις τεχνικές αλλά θα μας τα πείτε εσείς καταρχάς να πούμε τι θεωρώ θεραπεία εγώ μπορώ να κάνω μια κοινογραφία και να έχω μια μάζα στον πνεύμονα είμαι άρρωστος, αλλά εγώ αισθάνομαι πάρα πολύ καλά δηλαδή θεραπεία δεν είναι να μου βγάλετε απλά ένα νόγκο αυτό είναι σωτήριο και πρέπει να γίνει, είναι η ίαση που θα μου φέρει, αλλά η θεραπεία είναι πολύ πλατή, πρέπει να ζω αρμονικά με την οικογένειά μου με τους φίλους μου, με την κοινωνία δεν μπορώ να διαπληκτίζομαι συνέχεια έχω ανάγκη θεραπείας βλέπω στη βουλή που τσακώνονται και θλίβομαι
και λέω γιατί να το κάνουν αγωνίζονται για το δικό μας μέλλον και για το δικό μας καλό και τσακώνονται με τρόπο που είναι απρεπέστατος. Δεν είναι ωραίο πράγμα αυτό. Θέλουν θεραπεία οι άνθρωποι. Μπορεί να είναι όλοι στους να έχουν καλή χολυστερόλη, καλό ζάχαρο, καλή πίεση. Είναι άρρωστοι όμως. Δεν είναι υγιείς. Η θεραπεία λοιπόν είναι ένα πολύπλοκο σύστημα το οποίο αυτό προσπαθούμε ιδεατά να δώσουμε στον ασθενή.
Βεβαίως θα πάρει και ό,τι καλό μας δίνει η τεχνολογία είτε χειρουργική ή ακτινοθεραπεία, είτε τα bypass, είτε τα stent και ότι και η φαρμακολογία που μας έχει βοηθήσει πάρα πολύ αλλά θα πρέπει να δούμε και την ευρύτερη ισορροπία. Τώρα δεν θέλω να ξεφύγω γιατί άλλο η επιστήμη και η υγεία και άλλο η πολιτική της υγείας. Εγώ θα παραμείνω στην επιστήμη και την υγεία.
Έχουμε πάρα πολλά μέσα να στηρίξουμε τους ανθρώπους και υπάρχουν άνθρωποι με πολύ καλή διάθεση και υπάρχουν άνθρωποι που εξουθενώνονται από αυτή τη δουλειά ένα πρόγραμμα που κάνω λέγεται φρόντισε τους φροντιστές δεν το καταλαβαίνουνε γιατί όταν ζεις συνέχεια κοντά στην αρρώστια και το θάνατο επηρεάζεσαι, δεν θα πας σπίτι σου με την ίδια διάθεση και χρειάζεσαι time out περισσότερο από κάποιον άλλον πρέπει να αναπτύξεις μηχανισμούς εγώ κάνω σεμινάρια σε νοσηλευτές έκανα πρόσφατα στο Αρετέιο νοσοκομείο έκανα αρκετές φορές σε φροντιστές ατόμων που φροντίζουν ανθρώπους με ανοικά σύνδρομα Αλσχάιμερ και όλα τα υπόλοιπα τα οποία είναι μια δοκιμασία μεγάλη δεν μπορεί αυτοί οι άνθρωποι να χάνουν τη χαρά της ζωής και να θυσιάζονται να βοηθήσουν τους άλλους πρέπει να είμαστε κοντά τους για να μπορούμε να τους βοηθήσουμε και εμείς άρα η θεραπεία δεν είναι φιλοσοφία είναι μια πρακτική που πρέπει να γίνεται και να παρατηρούμε όταν κάποιος υπάρχουν τα σημάδια που τα καταλαβαίνουμε
δεν έχουμε τα φωτάκια που σας είπα αλλά όταν με βλέπετε και έχω κατάθλιψη και μου λέτε να πάμε έξω και λέω δεν θα έρθω γιατί είμαι κουρασμένος όλοι είναι κουρασμένοι ή έχουνε πονοκέφαλο κάτι σημαίνει έχει εξουθενωθεί πρέπει να κάνει ένα time out όπως στο μπάσκετ όταν δεν τραβάει ομάδα ο προπονητής λέει time out για να επανέλθει πρέπει λοιπόν και εμείς να τους βάλουμε σε αυτή τη θέση Δηλαδή αυτό είναι το ιδεατό της θεραπείας. Τώρα η πολιτική, το πώς θα εξασκηθεί, μπορούμε να κάνουμε άπειρες εκπομπές.
Υπάρχουν συγκεκριμένες ασκήσεις συναισθηματικής ισορροπίας που εσείς προτείνετε. Βεβαίως. Πείτε μας μερικές. Καταρχάς υπάρχουν οι τεχνικές της αναπνοής. Η αναπνοή είναι η μοναδική λειτουργία του αυτόνομου νευρικού συστήματος που μπορώ εν μέρη να ελέγξω. Δεν μπορώ να ελέγξω το στομάχι, το έντερο, την ουροδόχο κίστη, τίποτα.
Όμως την αναπνοώ, αναπνοώ εγώ όπως θέλω. Τροποποιώντας το ρυθμό της αναπνοής, και για να μην παρεξηγηθώ, υπάρχουν 400 είδη που προτείνονται και είναι όλα σωστά. Έχει γραφτεί ένα υπέροχο βιβλίο και λέγεται «Ανάσα» έχει μεταφραστεί στα ελληνικά. Όλα δουλεύουν, αρκεί να τα κάνω. Εγώ τι κάνω, διεγείρω το παρασυμπαθητικό σύστημα με τις τεχνικές της αναπνοής και φεύγω εκείνη την ώρα από την κατάσταση μάχης ή φυγής, μπλοκάρω τον πανικό μου για να μπορέσω να λειτουργήσει ο σκεπτόμενος εγκέφαλος που έχω να βρω μια καλύτερη λύση.
Άρα το πρωί που ξυπνάω ξεκινάω με αυτή την άσκηση και επειδή το πρωί θα ξεκινήσει όλη μου ημέρα φέρνω και κάνω μία άσκηση που λέγεται γρήγορης συνοχής γρήγορης σύνδεσης των συναισθημάτων με τη λογική πρέπει να είναι σε ισορροπία και κάνω κάτι πολύ ευχάριστο κλείνω τα μάτια μου, παίρνω αργές βαθιές αναπνοές και αφού ηρεμήσω δημιουργώ το συνέστημα της ευγνωμοσύνης για τους γονείς μου που έχουν φύγει για τους φίλους μου για τη γυναίκα μου που είναι εδώ για όλα τα καλά που με έδωσε η κοινωνία γιατί όσο και να την κρίνουμε και να λέμε ότι όλα είναι χάλια αν πάθω κάτι θα έρθουν κάτι παιδιά με λευκές μπλούζες θα με πάνε στο νοσοκομείο και θα γίνω καλά δηλαδή αυτό δεν είναι απλό όπως φαίνεται λέει άργησε το 166 τρέχουν ασταμάτητα. Είναι μια ασφάλεια από πάνω μας αυτή.
Άρα εκφράζω την ευγνωμοσύνη ότι ζω σε μια χώρα που έχει ένα πολύ καλό κλίμα, έχει πολύ καλούς ανθρώπους, έχει πολύ ωραία τοπία, έχει πολύ ωραία μουσική. Δηλαδή δεν μπορώ αυτά να τα πετάω και να λέω εμένα με κυνηγάει γιατί έγινε αυτό αληθινό γεγονός. Έσπασήλσε η σωλήνα της ΔΕΗ και μου έρθει 1800 το νερό. Πήγα και το συζήτησα και πολύ ευγενικά μου κάνανε μια μεγάλη έκπτωση, μου κάνει και 18 δόσεις και πήραν άσα.
Δεν πήγαν ούτε να τους κάνω μήνες ούτε να τους... Εντάξει, θα πει κάποιος όμως ότι δεν είναι τόσο εύκολα όσο ακούγονται για ανθρώπους που για παράδειγμα το ξέρουμε όλοι, το βλέπουμε και γύρω μας. Υπάρχουν άνθρωποι που επιβιώνουν. Εκεί τι κάνεις. Δηλαδή, είναι άνθρωποι που παίρνουν τον κατατομιστό. Εκεί τι θα τους πούμε.
Δεν θα τους πω να πάρουν άναση, θα κοιτάξω να τους βοηθήσω. Υπάρχουν δυνάμεις που καταλαβαίνω πάρα πολύ καλά. Αλλά κοιτάω να τους διευκολύνω. Δηλαδή αυτούς τους ανθρώπους πηγαίνεις σε ένα σούπερ μάρκετ και βλέπεις έναν που εργάζεται που δεν είναι ευγενικός. Για καθίστε εσείς ένα οχτάωρο σε ένα σούπερ μάρκετ μέσα να σου γκρινιάζουν όλοι επί χρόνια. Δεν είναι ευχάριστη ζωή.
Έχω παράδειγμα να σας πω γι' αυτό για να το κάνω και πιο συγκεκριμένο προχθές έφευγα από το γραφείο πήγαινα στο Σύνταγμα και υπάρχει ο Γρηγόρης, το ξέρουμε ο Γρηγόρης Μικρογεύματα εγώ δεν το ήξερα και άκουσα έναν κύριο που λέει ότι ήταν 8 η ώρα το βράδυ, ήταν 8 παρά για την ακρίβεια και λέει έχει ξεκινήσει προσφορά για τις τυρόπιτες δηλαδή μετά τις 8 στο συγκεκριμένο μαγαζί 90% έκπτωση Εμένα να σας πω την αρχή αυτό με χτύπησε.
Με χτύπησε δηλαδή είδα έναν άνθρωπο να περιμένει και για 10 λεπτά να είναι εκεί να περιμένει πότε θα είναι η έκπτωση. Αυτός ο άνθρωπος τι μπορεί να ακούσει από τη συζήτησή μας, με αυτή την εννοία το λέω. Καταρχάς ο άνθρωπος αυτός πρέπει να του κάνουμε μια συζήτηση πολύ πιο βαθιά, θα την κάνουμε. Αυτό που μου λέτε εσείς, εγώ με μεγάλη χαρά είχα πάει στα Γιάννενα πριν μερικά χρόνια για το καρδιολογικό συνέδριο και βλέπω σε μια πιτσερία μια πίτσα σε αναμονή λέω κάποιος θα έχει παραγγείλει και περιμένει να την πάρει μετά βλέπω στο άλλο δυο καφέδες σε αναμονή και ρώτησα τι γίνεται εδώ πέρα όλοι ίσα λέει αν πεις τον καφέ σου πληρώνεις έναν καφέ για κάποιον που δεν έχει και εγώ που δεν έχω περνάω και βλέπω μια πίτσα σε αναμονή και λέω μου δίνετε την πίτσα και την παίρνω και φεύγω.
Υπάρχει μια κοινωνία που συμπονά και συμπαρίσταται και υπάρχει και από πίσω ένα κράτος που πρέπει να χρησιμοποιήσουμε έξυπνα αυτά που μπορεί να προσφέρει. Υπάρχουν δήμοι, υπάρχουν ενορίες, υπάρχουν εθελοντικές οργανώσεις. Να ξέρετε ότι εγώ πιστεύω ότι η κοινωνία μας στηρίζεται στους εθελοντές. Εθελοντές εμμοδότες, εθελοντές δασοπυροσβέστες.
Δηλαδή δεν είναι, βεβαίως υπάρχουν άνθρωποι, υπάρχει ανεργία. Το καταλαβαίνω. Δεν είναι ζώ. Και κυρίως αυτοί οι άνθρωποι νοσούν περισσότερο και έρχονται σε εμάς για καρδιακά νοσήματα και για άλλα νοσήματα. Γιατί παρά να είναι από το στρες. Αυτή είναι η προσπάθεια. Να βελτιώσουμε την κοινωνία. Να τους δώσω να καταλάβουν, να τους δώσω τη δύναμη να αυξήσουν την ανθεκτικότητά τους.
Για μένα αυτοί οι άνθρωποι είναι πιο σημαντικοί. συνταξιοκός που έχει ένα χρόνιο στρες γιατί 15 του μηνός τελειώνει η σύνταξη και κάνει γύρω γύρω το τετράγωνο για να περνάει την ώρα του ή ένας γονέας που σπουδάζει δύο παιδιά και δεν έχει να πληρώσει το ενίκιο των παιδιών του είναι σημαντικά αυτά τα θέματα αυτοί οι άνθρωποι πώς μπορούν να βελτιώσουν την ανθεκτικότητά τους αυτοί οι άνθρωποι καταρχάς θα πρέπει να πλαισιωθούν γιατί δεν είναι μόνοι τους θα πρέπει να πλαισιωθούν και από κοινωνικές υπηρεσίες και από τους δήμους και από τη γειτονιά και από τους συγγενείς και από τους φίλους τώρα αν αυτός για δικούς τους λόγους έχει απομονωθεί θα δυσκολευτεί ακόμα περισσότερο αλλά θα πρέπει να σκεφτούμε όλες αυτές οι δυσκολίες εγώ δούλεψα πραγματικά 44 χρόνια και πήρα σύνταξη μετά από 44 χρόνια πληρώνοντας εισφορές ως μονοσυνταξιούχος 1360 ευρώ δεν λέω ο άλλος παίρνει 600 εγώ δεν διαμαρτύρομαι λέω ευτυχώς που παίρνω και αυτά αλλά σκεφτείτε ότι όταν εγώ ασφαλίστηκα
υπήρχε μόνο ακτινογραφία θώρακος τώρα αν πω με πονάει το γόνατό μου μου λένε κάνε μια μαγνητική 500 ευρώ η ακτινογραφία θώρακος είναι 3 ευρώ θα ζήσω ως συνταξιούχος 30 χρόνια γιατί εκεί θα με πάει η ιατρική άρα θα παίρνω 30 χρόνια σύνταξη κάποιοι πρέπει να τα πληρώσουν αυτά τα τις εισφορές δηλαδή φτάσαμε σε μια ευημερία και θέλει μεγάλη προσοχή να κάνουμε τη σωστή διαχείριση για να αντέξει το σύστημα το ξέρετε ότι στους μεγάλους ανθρώπους που έχουν πρόβλημα βαλβίδας κάνουμε μια μη επεμβατική αφαίρεση της βαλβίδας και τοποθέτηση μιας άλλης μέσω του καθετηριασμού λέγεται τάβη το οποίο έχει ένα πολύ μεγάλο κόστος δηλαδή ένας ο οποίος έχει καρκίνο έχει πολύ μεγάλο κόστος η θεραπεία του και καλώς γίνεται.
Και πρέπει να αγωνιζόμαστε να παραμείνει. Στους ανθρώπους που έχουν ανάγκη ο καθένας στην περιοχή του θα πρέπει να τους πλησιάσει. Η γυναίκα μου είναι Ιταλίδα και το ζω στην Ιταλία. Λοιπόν, στη γειτονιά που βρισκόμαστε χαρτογραφηθήκαμε και κάναμε ένα σύλλογο που λέγεται ROCK. Είναι τα αρχικά των δρόμων. Real Torfeo Castiglione.
Και τι κάνουμε. Ξέρουμε, έχουμε έναν τυφλό στη γειτονιά Τον παίρνουμε τηλέφωνο Του λέμε θα πάμε για πίτσα, θα έρθεις Κάποιος να τον πάρει Μαθαίνουμε ότι κάποιος είναι άρρωστος Ποιος θα του βγάλει το σκύλο του έξω Πέφτει τηλέφωνο, δηλαδή υπάρχει μια αλληλεγγύη Τώρα ήρθανε τρεις κοπέλες Από την παρέα της φιλοξένησαν στο σπίτι Μου λέω μην πάτε σε ξενοδοχείο Ξέρω ότι δεν έχουνε στριμωχτήκαμε στο σπίτι και ζήσαμε φοιτητικά χρόνια δηλαδή πρέπει τη ζωή να τη ζήσω δεν μπορώ συνέχεια να λέω το κράτος δεν μου έδωσε, αυτά έχει αυτά μου έδωσε δεν κρίνω αυτή τη στιγμή τους λόγους, όμως εγώ σαν μέτοχος μέσα σε αυτή την κοινωνία οφείλω και το κάνω με χαρά όπως το κάνει πάρα πολλοίς κόσμος δεν θα το πιστέψετε ότι είναι πάρα πολλοί αυτοί να βοηθήσουμε τους άλλους και υπάρχει αυτό το πράγμα αυτό το πνεύμα.
Πρέπει να πάμε και σε ένα θέμα το οποίο είναι πολύ βασικό και έχει να κάνει με τη διατροφή και πώς αυτή συνδέεται με την καρδιαγιακή υγεία. Για πείτε μας και γι' αυτό. Είστε και vegan, ισχύει. Ναι, είναι ένα τεράστιο θέμα αυτό. Εμείς στην Ελλάδα και γι' αυτό σωθήκαμε, είχαμε μια πάρα πολύ καλή διατροφή. Τη Μεσογειακή. Ήτανε η Μεσογειακή στη χρυσή της μορφή που το κρέας ήτανε μια φορά στις 15 και αν.
Τώρα είναι το αντίθετο. Τώρα είναι το πρωί λέει, το λένε άνθρωποι, λέει το πρωί, εγώ προσέχω, τρώω άπαχη γαλοπούλα, το στάκι με άπαχη γαλοπούλα. Όλα τα επεξεργασμένα κρέατα δεν είναι καλά. Και πια υπάρχουν άπειρες μελέτες και λένε ότι μία vegan διατροφή θα έχει πολύ καλά αποτελέσματα. Το 1990 από την Ολυμπιακή έφευγε το Airbus και πήγαινε στην Αγγλία, στη Harley Street Clinic οι επιβάτες για να κάνουν bypass.
Δεν είχε αναπτυχθεί εδώ η καρδιοχειρουργική. Και από εκεί ορμόμενος παρατήρησα, άρχισαν να ψάχνουν τη διεθνή βιβλιογραφία. και βρήκα στην Αμερική έναν γιατρό, τον Dean Ornish, ο οποίος πήρε ασθενείς χωρίς να ξέρει που δεν θέλανε να χειρουργηθούν, ενώ έπρεπε να χειρουργηθούν, και τους έβαλε σε ένα αυστηρό πρόγραμμα βίγκαν φυτοφαγικής διατροφής, άσκησης και διαλογισμού.
Και μετά από ένα με δύο χρόνια τους έκανε στεφανιογραφία και είχαν φύγει σε σημαντικό βαθμό οι αποφράξεις. Εγώ πήρα το πρωτοκολό του, το εφάρμοσα όλα τα χρόνια και ακόμα ζούνε οι ασθενείς μου και έχει περάσει σε μεγάλα ιατρικά περιοδικά ότι η στεφανία νόσος δεν είναι χειρουργική νόσος. Εκτός ελαχίστων περιπτώσεων. Είναι νόσος που πρέπει να βελτιώσω τη διατροφή, την άσκηση και εγώ προσθέτω και να κάνει να βελτιώσει τα συναισθήματά του.
Να κάνει τεχνικές διαλογισμού. είπαμε, δηλαδή, το να φροντίσεις κάποιον να δείξεις την αγάπη και τη συμπόνια παίρνεις ένα τεράστιο όφελος δηλαδή, τα καλλιεργώ τα συναισθήματά μου συνειδητά ασχολούμαι βοηθάω τους άλλους Ποια είναι τα πιο συχνά λάθη που κάνουμε με τη διατροφή? Γενικά, αποφεύγω να κρίνω και να κατηγορώ αλλά αυτά που πουλάνε τα περίπτερα τα περισσότερα πράγματα εάν καταναλώνονται σε μεγάλη ποσότητα θα πρέπει να βγούνε τελείως από τη διατροφή.
Αυτό που είναι απαραίτητο πρέπει να καταναλώνουμε φρούτα, λαχανικά, δημητριακά ολικής άλεσης και δεν χρειαζόμαστε τίποτα άλλο. Παίρνουμε όλα τα θρεπτικά συστατικά. Τώρα, αν κάποιος προσθέσει γιατί θέλει, γιατί υπάρχουν τα έθιμα, προσθέσει το κρέας σε μικρή χρήση δεν θα ζημιωθεί. Θα ζημιωθεί όμως ο πλανήτης και το ζώο που ταλαιπωρείται στις μεγακτηνοτροφίες και είναι ένα άλλο θέμα, δεν θα ήθελα να ξεχνήσω.
Έχει να κάνει όμως με την εποχή δηλαδή εγώ θυμάμαι και την οικογένειά μου δηλαδή παππούδες που θυμάμαι και να τρώνε και το τυρί και το ψωμί όλα αυτά βέβαια τα παρήγαγαν όλα οι ίδιοι. Αυτό δηλαδή έχει δεν έχει τη σημασία ο μυς είναι καλά, είναι προζημένιο, δεν είναι το ίδιο φαντάζομαι. Πάρα πολύ ωραία. Συμφωνώ απόλυτα μαζί σας και γι' αυτό, πια επειδή τυποποιήθηκε η κοινωνία μας, έχουμε τα βιολογικά προϊόντα.
Και υπάρχουν ευτυχώς παντού βιολογικές λαϊκές που παίρνει κανείς προϊόντα, χωρίς φυτοφάρμακα, χωρίς λιπάσματα χημικά να έχουν επιβαρυνθεί, και είναι πιο υγιεινά. Έχουμε δει σε περιοχές που χρησιμοποιούνται λιπάσματα και φυτοφάρμακα και για τους κατοίκους είναι αυξημένα τα ποσοστά καρκίνου και για τους καταναλωτές. Δηλαδή πράγματι η κοινωνία το έχει αφουγκραστεί αυτό και στρέφεται προς τα εκεί και υπάρχουν μελέτες.
Έχει βγάλει και ένα βιβλίο το Harvard σε μία vegan διατροφή. Δηλαδή γίνανε δύο συνέδρια για τη φυτοφαγική διατροφή με μεγάλη επιτυχία τα δύο τελευταία χρόνια. Θέλω να μου πείτε ποιο είναι το ιδανικό ψυχολογικό προφίλ για καλή καρδιακή υγεία. Ποιο θα λέγατε ότι είναι το ιδανικό. Υπάρχει. Ποιος είναι αυτός που κερδίζει από αυτά που συζητάμε.
Αυτός που απολαμβάνει. Αλλά που απολαμβάνει την αγάπη. Όταν θέλω να κάνω ένα δώρο, δεν θα πάω να πάρω ένα τυχαίο πράγμα. Λέω τι του αρέσει αυτό το ανθρώπου. Τι θα του πάρω. μπορώ να πάρω κάτι μικρής οικονομικής αξίας και να είναι κάτι που του λείπει. Δεν είναι ότι θα του πάρω ένα ακριβό δώρο. Πιστεύω ότι αυτό που λέτε, επειδή όπως πολύ σωστά το τοποθετήσατε, είναι ένα τεράστιο θέμα που έχει συζητηθεί.
Πάλι το Χάρβαρντ έκανε μια μελέτη της ευτυχίας. Λέγεται happiness study, άμα το βάλετε δείξει και παντού. Και τι λέει. Οι άνθρωποι που διατήρησαν την υγεία τους και φτάσανε στα 85 τους και είναι δραστήριοι και είναι δημιουργικοί, είναι αυτοί που είχαν καλές σχέσεις οικογενειακές και φιλικές και συμμετείχαν στα κοινωνικά δρόμενα.
Είναι αυτοί που ξεχωρίσανε και μιλά ένας συμπαθέστατος ψυχίατρος, τρίτη γενιά, είχε ξεκινήσει ο παππούς του νομίζω τη μελέτη και παρακολουθεί τώρα τους εναπομείναντες και αυτοί που έχουν απομείνει είναι αυτοί που πέρασαν υπέροχα τη ζωή τους. Συνεπώς αυτό συστήνει Τη ζωή πρέπει να τη ζούμε Να τη χαιρόμαστε Να κάνουμε τα γλέντια μας Να μαζεύονται οι παρέες Να βοηθάμε άοκνα Και χωρίς διαμαρτυρία Τους ανθρώπους που έχουν ανάγκη Να μην κάνουμε αποκλεισμό Εδώ πέρα σκοτώνται τα παιδιά στα γήπεδα Όταν ήμουν μικρός και πήγαινα στο γήπεδο Και γινόταν λίγο φασαρία Άκουγα τους μεγάλους και λέγανε Σιγά σιγά τα παιδιά Από μακριά ακουγόταν αυτή η φωνή Μη μπάθουμε εμείς τίποτα Και η αλητεία η μεγάλη που γινόταν Επαιτάγαμε το μαξιλαράκι φελιζόλ στον αέρα Και μας τράβαγαν ταυτί Γιατί δεν επιτρεπόταν Τι ρόλο παίζει η αυτογνωσία Στην πρόληψη των ασθενειών Αφού λέτε όλα αυτά Δηλαδή άμα ξέρεις Το γνώτης αυτών Είναι ο σκοπός της ζωής μας Να καταλάβω ποιος είμαι Τι θέλω και που πάω
Όλες αυτές οι διαλογιστικές τεχνικές που διδάσκω μέσα από το hard math, που είμαι trainer στο hard math, είναι βεβαίως να καλλιεργήσω την γρήγορη συνοχή που λέμε, την άσκηση για να έχω ισορροπία, συνέστημα και λογική, αλλά μετά πρέπει και να έχω και ένα όραμα στη ζωή μου, ένα σκοπό. Δεν μπορώ να μην έχω σκοπό στη ζωή μου.
άρα αφού βάλω το σκοπό θα βάλω και τους επιμέρους στόχους δεν μπορώ να βάλω ένα σκοπό χωρίς να έχω επιμέρους στόχους άρα τι πρέπει να κάνω εγώ έχω ένα όραμα να σας το πω να συμπλησιάσω όλα τα εναλλακτικά κινήματα στην κλασική ιατρική γιατί η ιατρική είναι μία αυτό είναι το όραμά μου είναι ο σκοπός μου, βάζω επιμέρους στόχους να βοηθήσω ανθρώπους με εναλλακτικές μεθόδους, με το διαλογισμό να τους βοηθήσω με τη διατροφή, να τους συμπαρασταθώ.
Άρα βάζω επιμέρους στόχους οι οποίοι μπορεί να είναι απλοί. Δηλαδή έχω μια γιορτή όταν κάναμε, τα προηγούμενα χρόνια έκανα πρωτοχρονιά στην Ελλάδα, είχα 4-5 ασθενείς μεγάλης ηλικίας μοναχικούς που τους καλούσαν να κάνουμε μαζί πρωτοχρονιά. Και περνάγαμε πάρα πολύ ωραία γιατί πίνανε, είχαν την ασφάλεια του γιατρού και λέγανε ένα σωρό ιστορίες.
Δηλαδή το δίεχνεις με τις πράξεις σου Δεν είναι θεωρίες Τη ζωή πρέπει να την πάρω στα χέρια μου για να τη ζήσω Δεν είναι να σας πω εγώ θεωρίες τι πρέπει να κάνουμε Να είμαι θελοντής στα πάντα Να βοηθάω όποιον έχει ανάγκη Αυτός είναι Αυτό είναι το νόημα της ζωής Δεν είναι να σας γράφω κείμενα ωραία Όχι Πρέπει να τη ζήσω, να την πάρω στα χέρια μου Να καταλάβω που θέλω να πάω Να μπορώ να βοηθήσω να μπορώ να αποδεχτώ τη βοήθεια να μπορώ να μιλήσω να σας πω τα εσωψυχά μου αυτό έγινε τόσο σημαντικό που αναπτύχθηκε μια νέα ειδικότητα στη διατρική που λέγεται αφηγηματική ιατρική και τι λέει ο μεγάλος ογκολόγος αείμνηστος τώρα ο Ουμπέρτο Βερονέζη λέει η μισή θεραπεία του καρκίνου είναι να ακούσεις τον άρρωστο και έχει υπότιτλο το βιβλίο από κάτω η ιατρική που θα θέλαμε για να τον ακούσω πρέπει να έχω χρόνο θα κάνω μια πολύ μικρή παρένθεση αλλά δεν θέλω να μιλήσω καθόλου για την πολιτική της υγείας αν εγώ δουλεύω στο Ίκα και έχω 10 λεπτά τι να ακούσω τον άρρωστο
για να πάρω ένα ιστορικό και ήταν μια απόφαση και το λέω δεν μετάνιωσα που πήρα είπα θα δέχομαι τους ασθενείς και θέλω ειδικά για πρώτο ραντεβού μία με μια μισή ώρα να καταλάβω που είναι η ψυχή του, που βαδίζει τη χολυστερίνη του, μπαίνει και στο AI και τη διαβάζει τι είναι. Την ψυχή του πρέπει να μπορέσει να ανοίξει. Να καταλάβει τι του συμβαίνει.
Δεν μιλάνε αδέρφια, έχουν σκοτωθεί. Τι να του κάνω, να του φτιάξω τη χολυστερίνα, να του τη φτιάξω. Το πρόβλημά του είναι αλλού. Δεν μιλάνε γονείς με τα παιδιά, παιδιά με τους γονείς. Δηλαδή συνάδελφοι στην ίδια επιχείρηση αλληλομηνίονται μέσα. Αυτό πρέπει να θεραπεύσει. η αυτογνωσία είναι πάρα πολύ σημαντικό όπως πολύ καλά το είπατε και νομίζω ότι είναι ο υπέρτατος σκοπός στη ζωή μας. Άλλωστε αυτά τα έχει πει ο Καζαντζάκης που έλεγε έχεις το Θεό μέσα σου αλλά για να του βγάλεις τη θεϊκή σου μορφή είναι χρέος σου και είναι ένας μεγάλος ανήφορος είναι το σκουλίκι που γίνεται πεταλούδα για να φτάσεις εκεί πρέπει να γίνεις πεταλούδα από σκουλίκι Υπάρχουν έτσι μια-δυο περιπτώσεις ασθενών που έχετε δει να βελτιώνετε και τα θυμάστε ακόμα, αλλαγής συναισθημάτων τρόπους ζωής κάτι που να σας συγκίνησε πολύ ή να σας άγγιξε έχω πάρα πολλά τέτοια παραδείγματα θα πω ένα το οποίο το ξέρετε μου έρχονται στον ύπνο μου και βλέπω όνειρα με παλιούς μου ασθενείς και
δεν μπορώ, δεν με αφήνουν ή δεν τους αφήνουν να φύγουν όπως λένε οι Σαμάνοι αν δεν τον βγάλεις από τον τέτοιον δεν τον αφήνεις να φύγει να πάει να εσύ χάσει και βλέπω πολλούς ένας ο οποίος με είχε συγκλονίσει και έκανα εγώ ένα λάθος εκεί ερχότανε πάντα στο ιατρείο τελευταίο στο βράδυ και λίγο αηγενής και μύριζε και τσιγάρο από τη γωνία που έστριβε και έλεγε πάρε μου μια πίεση και έφευγε ένα βράδυ που ήμουν ακουρασμένος ήρθε πάλι μου είχε και κάτι εξετάσεις Ευτυχώς όχι πολύ με ευπρεπή τρόπο Αλλά ήμουν αυστηρός Και βάλε τα κλάματα Και μου λέει γιατρέ μου έχω μια βιοτεχνία Στο ψηρί που φτιάχνω πορτοφόλια Και έχω εγώ την έχω και δουλεύει η κοφάλαλη κόρη μου Και περνά όλη μου την ημέρα εκεί Τώρα αρχίζει και τυφλώνεται η κόρη μου Και σκέφτομαι όταν θα πεθάνω τι θα κάνει αυτό το κορίτσι και ήθελα να ανοίξει η γήνα με καταπιεί.
Γιατί κάθε άνθρωπος που έχει μια συμπεριφορά που δεν είναι υπρέπουσα, κάτι κρύβει από πίσω. Και πρέπει εμείς που είμαστε οι ευνοημένοι της ζωής, να είμαστε πάρα πολύ προσεκτικοί, να αφού γκραζόμαστε τους άλλους ανθρώπους, χρόνια δεν μου το έλεγε αυτό το πρόβλημα που το είχε. Και μετά άλλαξε βέβαια η σχέση μας, Και συζητήσαμε, του είπα τι μπορεί να κάνει για την κόρη του, ήρθα σε επαφή με κοινωνική λειτουργό, ήρθα σε επαφή με κοινωνικές υπηρεσίες.
Δηλαδή πρέπει να είμαστε ανοιχτοί. Υπάρχουν πάρα πολλά τέτοια γεγονότα που μας έχουν γίνει μαθήματα. Όταν ήμουν μικρός γιατρός, έρχεται στο μεταξά δούλευα, η πρώτη μου ασχόληση ήταν με την ογκολογία. έρχεται μια κυρία ευκατάστατη ήμουνα στις θέσεις και μου δίνει ένα πεντοχίλιαρο της λέω σας παρακαλώ δεν το θέλω είναι σαν να το πήρα όχι μου λέει πάρτε το όχι δεν το παίρνω όχι πάρτε το δεν το πήρα το βράδυ που πήγα να κοιμηθώ λέω θα πάω να της μιλήσω τι βλακεία έκανε να το πάρω να την ευχαριστήσω σιγά τώρα τα οά και πάω στο δωμάτιό της όχι με την πρόθεση να της πω φέρτε το πεντοχίλιαρο πίσω αλλά να της πω Ξέρετε, μη με παρεξηγήσετε, είναι μια φιλοσοφία που έχουμε.
Και ήτανε γονατιστή και προσευχότανε και έλεγε δυνατά, σε ευχαριστώ Θεέ μου που με έκανες άξια και με δοκιμάζεις με αυτόν τον τρόπο. Μου κόπηκαν τα πόδια, γύρισα πίσω και φύγα. Και είπα θα το πω το πρωί θα πάω να της μιλήσω. Τέσσερις η ώρα με ξυπνάει νοσοκόμα, είχε πεθάνει. Και την κουβαλάω ακόμα μέσα μου, τη βλέπω στον ύπνο μου.
η δουλειά του γιατρού είναι πάρα πολύ καλή δεν είναι ένα βάρος για εσάς όλα αυτά είναι ζωή έχεις το βάρος, έχεις τη χαρά όταν είσαι μικρός είναι πολύ το βάρος, όταν μεγαλώνεις και αρχίζεις και μπαίνεις μέσα στην ουσία της ανθρώπινης ψυχής αλλάζει το σκηνικό και αρχίζεις και καταλαβαίνεις ότι τα συναισθήματα είναι αυτά που παίζουν σημαντικό ρόλο και αυτό που έκανα στο βιβλίο δεν είναι τόσο απλό αλλά έπρεπε να βάλω τα επιστημονικά στοιχεία για να τεκμηριώσω ότι τα συναισθήματα είναι αυτά που θα μας φέρουν την ευτυχία στη ζωή μας δεν είναι και η μικρή σύνταξη θα ήταν καλό να αυξηθεί όμως αν μάθω να διαχειρίζομαι καλύτερα δεν θέλω να μιλήσω για αυτούς τους ανθρώπους που έχουν όλα τα δίκια θα πρέπει να μάθω να βλέπω και τη ζωή διαφορετικά οι γονείς μας πέρασαν πολύ πιο δύσκολες στιγμές με πολέμους, με εμφυλίους με μίση δηλαδή τραγικές, άμα τα σκεφτείτε και μόνο θα σας σηκωθεί η τρίχα θέλω να κλείσω με το εξής αν μπορούσατε να δώσετε μία μόνο συμβουλή και αυτό αφορά γενικά για την υγεία της καρδιάς
για τον τρόπο που ζούμε τη ζωή μας ποια θα ήταν αυτή, μία, δύο, δεν ξέρω αυτό που θα έλεγα don't worry, be happy, θα ήταν πολύ απλοϊκό όμως Θα λέγω ότι πρέπει να τη ζούμε τη ζωή κάθε μέρα. Να τη ζούμε, μην την αφήνουμε να περνάει. Υπάρχει μόνο το τώρα. Δεν υπάρχει ούτε το χθες, ούτε το αύριο. Δεν ξέρω αν θα υπάρχω αύριο.
Ξέρω ότι υπάρχω τώρα. Και πρέπει να εκμεταλλεύομαι, να μπορώ να δω τι υπάρχει αυτή τη στιγμή. Και όταν παρατηρώ κάτι, είναι μια άσκηση διαλογιστική που λέγεται ενσυνειδητότητα ή mindfulness, ε GISCAN. disciples. disciples. αυτό που είσαστε, όχι να μην σας βλέπει η σκέψη μου, να σας βλέπει η ψυχή μου. Αν έρθει ένα γατάκι και τριφτεί στα πόδια μας, δεν θα το πιάσουμε γιατί θέλουμε να φάμε μετά.
Δεν είδαμε το γατάκι, είδαμε τα μικρόβια που έχει το μυαλό μας. Πρέπει να μάθουμε να βλέπουμε τον άνθρωπο. Πρέπει να μάθουμε να βλέπουμε τις διαστάσεις, τις πραγματικές των προβλημάτων. Για μένα ένα τραγικό πρόβλημα που υπάρχει είναι η καταστροφή της φύσης. Και με τους πολέμους τώρα και με τα χημικά πριν. Δηλαδή, τι θέλουμε. Όλοι οι άνθρωποι περιμένουν το Σαββατακίτρο να πάνε στη φύση. Αυτό θέλουμε. Άρα θα πρέπει να συνειδητοποιήσουμε, να στραφούμε, να ζούμε με ειρήνη με τους άλλους ανθρώπους και αγάπη και με σεβασμό στη φύση. Γιατί εκεί ανήκουμε. Μέχρι να έρθει η ώρα να πάμε στο επόμενο στάδιο του παιχνιδιού.
Εσείς κάνετε κάθε μέρα διαλογισμό. Ναι, κάνω κάθε μέρα και κάνω όταν είναι, για παράδειγμα, προετοιμάζομαι. Τώρα για να έρθω εδώ σήμερα, εχθές έκανα νηστεία για να είμαι ξαλαφρωμένος. Έχω γράψει σενάρια τι θα συζητήσουμε, τα σκέφτηκα. Δεν θέλω να έρθει κάποιος να μου βάζει άλλες έννοιες, γιατί πρέπει να είμαι συγκεντρωμένος για το έργο που με καλέσατε να κάνουμε σήμερα.
Απομονώνομαι και κάνω, γιατί δεν πέφτει, δεν είναι τίποτα τυχαίο. Δηλαδή, ο τραγουδιστής δεν κάνει πρόβες, δεν τραγουδάει, δεν πηγαίνει στο δάσκαλο. Δεν είναι τυχαία όλα αυτά τα πράγματα. Δεν είναι τίποτα από μόνο του. Όπως κουρτίζει απλά την κιθάρα αυτός που τραγουδάει, καθαρίζει τη φωνή του, ζεσταίνει τη φωνή του έτσι πρέπει να είναι και η ζωή μας πάω σε μια επίσκεψη και προετοιμάζομαι να δω τι θα συναντήσω σε αυτόν τον άνθρωπο εκεί τι καημούσε δεν πάω άντε εντάξει θα του πάρω μια πίεση και θα φύγω όχι, αυτό το κάνει και μόνος εγώ πρέπει να κάνω το παραπάνω και πρέπει να το κάνω αυτό και στον εαυτό μου και στους αγαπημένους μου και στους φίλους μου και στην κοινωνία όπου σταθούμε και όπου βρεθούμε Αν πείτε καλημέρα, χαμογελαστώσε.
Εγώ το πρωί που φεύγω από το σπίτι, καλημερίζω με εγκαρδιότητα τους οδοκαθαριστές. Ξέρετε τι χαρούμενοι που γίνονται. Ναι. Από αυτούς ζούμε. Αν σταματήσω να δουλεύουμε, θα πεθάνουμε. Ισχύει. Θέλω να σας ευχαριστήσω πάρα πολύ για όσα συναρπαστικά μας είπατε σήμερα. Εγώ σας ευχαριστώ και προσπαθώ πάντα να πω πόσο συναρπαστική είναι η ζωή και δεν πρέπει να τη χάνουμε.
Ευχαριστούμε πάρα πολύ. Βάστε καλά. Ήταν ένα επεισόδιο της ΕΡΑΣ Podcast «Άκου την επιστήμη» με καλεσμένο τον καρδιολόγο κύριο Γιώργο Χαριτάκη σε μια συζήτηση για το πώς τα συναισθήματα μπορούν να μας θεραπεύσουν. Για να μην χάνετε κανένα επεισόδιο, μπορείτε να μας ακολουθείτε στο Spotify, στα Apple Podcast ή στο κανάλι της Λάιφο στο YouTube.
Είναι τα podcast της Λάιφο.
Σχόλια
Χωρίς σχόλιαΣυνδεθείτε για να συμμετάσχετε στη συζήτηση
Σύνδεση για ΣχολιασμόΔεν υπάρχουν σχόλια ακόμα
