💬 Επεισόδιο 10 (Σεζόν 2) – Έκφραση γνώμης ή παροχή συμβουλής

Αυτόματη μεταγραφή — ενδέχεται να περιέχει λάθη.

00:02 Ας φανταστούμε λίγο το εξής σκηνικό, κάθεται κανείς σε μία βεράντα, σε ένα παριζιάνικο καφέ, χαζεύει τους περαστικούς και ξαφνικά νιώθει την απόλυτη, την επιτακτική ανάγκη να πει σε έναν στενό φίλο ότι ξέρεις το παλτό που φοράει είναι πραγματικά απαίσιο και τι πρέπει οπωσδήποτε να πάρει ένα καινούργιο. Μάλιστα ναι δύσκολη κατάσταση.

00:28 Το ερώτημα λοιπόν που προκύπτει είναι πολύπλοκο, πώς καταφέρνει κανείς να. Αυτό το μήνυμα να εκφράσει αυτή τη σκέψη, χωρίς να. Χωρίς να προσβάλει τον άλλον και κυρίως χωρίς να ρισκάρει, να καταστρέψει τη φιλία τους. Είναι βασικά μια άσκηση ισορροπίας. Και ειδικά στη γαλόφωνη κουλτούρα. Έτσι, εκεί όπου η συζήτηση θεωρείται σχεδόν εθνικό σπορ, αλλά ταυτόχρονα η ανεξαρτησία του πνεύματος και η ατομική ελευθερία είναι κάτι το ιερό. Ακριβώς αυτό.

00:59 Οπότε δημιουργείται μία εξαιρετικά λεπτή. Σχεδόν αόρατη γραμμή, η γραμμή ανάμεσα στο να μοιράζεσαι απλώς μία προσωπική σκέψη και στο να. Στο να επιβάλεις τη δική σου οπτική στον άλλον. Ναι, ακριβώς στο να επιβάλεις βάναυσα τον δικό σου τρόπο να βλέπεις τον κόσμο. Καλωσορίσατε λοιπόν στη σημερινή μας εις βάθους ανάλυση αποστολή μας σήμερα είναι να εξερευνήσουμε αυτή την εκπληκτική κοινωνική δυναμική, να αναλύσουμε λεπτομερώς το πώς δίνουμε συμβουλές και πώς εκφράζουμε τη γνώμη μας στα γαλλικά. Ένα πραγματικά συναρπαστικό θέμα. Και για να μας καθοδηγήσει σε αυτή την εξερεύνηση θα βουτήξουμε στα εξαιρετικά.

01:41 Δεδομένα μιας συνεδρίας με τίτλο Parlon Francad Subble. Πιο συγκεκριμένα θα δούμε τη δεύτερη σεζόν επεισόδιο 10 από τον Teacher Filip. Το συγκεκριμένο υλικό είναι ιδιαίτερα πλούσιο και είναι επίκαιρο γιατί μας θυμίζει μία θεμελιώδη αλήθεια για τη μελέτη ενός νεογλωσικού συστήματος. Η εκμάθηση μιας γλώσσας δεν είναι και βασικά.

02:05 Δεν θα έπρεπε ποτέ να είναι απλά οι μηχανικοί αποστήθιση λέξεων. Σωστά, ούτε απλώς ξεροί αφηρημένοι κανόνες γραμματικής. Πρόκειται πρωτίστως για την κατανόηση του πόσοι άνθρωποι αλληλεπιδρούν μεταξύ τους. Είναι σαν να μαθαίνει κανείς πώς να πληγωγείται στον λαβύρινθο των κοινωνικών σχέσεων, χρησιμοποιώντας τις λέξεις σαν πυξίδα και λογικά πριν καν φτάσουμε στο σημείο να πούμε σε κάποιον τι θα έπρεπε να κάνει με τη ζωή του, Πρέπει πρώτα να ξέρουμε πώς να διατυπώνουμε αυτό που έχουμε στο δικό μας κεφάλι. Και αυτή ακριβώς είναι η πρώτη λογική προσέγγιση που προτείνει η πηγή μας.

02:45 Πριν από τη συμβουλή έρχεται πάντα η γνώμη. Το έγγραφο εστιάζει σε μία βασική έκφραση για να ονομάσουμε αυτή την πράξη είναι η έκφραση, το αβίσον αβί. Το να δίνει κανείς τη γνώμη του είναι αν το καλοσκεφτούμε μια πολύ αθώα ακίνδυνη διαδικασία. Είναι δηλαδή λίγο σαν να αφήνουμε μία αξιολόγηση σε μία εφαρμογή για εστιατόρια ή για ταινίες. Είναι μία πολύ εύστοχη παρομοίωση. Βάζουμε απλώς τις σκέψεις μας στο τραπέζι για να τις δουν όλοι.

03:17 Δεν ζητάμε απολύτως τίποτα από κανέναν. Δεν απαιτούμε καμία αλλαγή συμπεριφοράς από τον συνομιλητή μας. Απλώς υπάρχουμε και σκεφτόμαστε φωναχτά σαν να ζωγραφίζουμε έναν πίνακα. Ακριβώς δηλώνουμε την εσωτερική μας πραγματικότητα στον υπόλοιπο κόσμο και για να εισαχθεί αυτή η οπτική με σαφήνεια. Το υλικό του techer filiip μας προτείνει δομές που λειτουργούν σαν σήμα. Σαν μία μικρή ανακοίνωση, ας πούμε. Ναι, μια ανακοίνωση προς το κοινό μας που λέει. Προσοχή, αυτό που θα ακολουθήσει δεν είναι κάποια συμβατική αλήθεια.

03:53 Είναι μόνο η δική μου οπτική, η πιο συνηθισμένη και ίσως η πιο άμεση δομή είναι το jeon SK. Πολύ. Κλασικό. Και νομίζω ότι το έγγραφο αναφέρει και μία άλλη επιλογή, η οποία ίσως προσδίδει μια λίγο πιο συγκρατημένη ή σκόπιμη χρονιά στη συζήτηση. Είναι η έκφραση αμόνα βή. Μοναβί. Για να το κάνουμε πιο πρακτικό αυτό. Το έγγραφο μας δίνει ένα εξαιρετικά απλό, αλλά πολύ θετικό παράδειγμα εφαρμογής. Το παράδειγμα είναι το εξής, Zons και Super Serre. Ωραίο ξεκάθαρο και.

04:32 Summer et super serre. Αυτό που βρίσκω συναρπαστικό με αυτές τις μικρές εισαγωγικές φράσεις είναι ότι λειτουργούν σαν μία προστατευτική ασπίδα, δηλαδή αν καθίσω απέναντι σε κάποιον και που απότομα. Αυτή η ταινία είναι τέλεια, το παρουσιάζω σαν αδιαμφιστεί το γεγονός. Κάτι που επιβάλλεται ναι. Ακριβώς και αν ο άλλος έχει μισήσει την ταινία δημιουργώ αμέσως μια μικρή σύγκρουση, όμως, χρησιμοποιώντας την έκφραση της πηγής λέγοντας Jeons και Sofin με super serve οριοθετώ την περιοχή μου αφήνω στον άλλον άπλετο χώρο να έχει μία εντελώς αντίθετη άποψη, χωρίς να υπάρχει το παραμικρό πρόβλημα.

05:14 Αυτό είναι και το θεμέλιο μιας αρμονικής συζήτησης. Εκθέτουμε τα γούστα μας μοιραζόμαστε όσα δε μας αρέσουν. Καταθέτουμε την ανάλυσή μας, αλλά παραμένουμε αυστηρά βασικά εντός της δικής μας νοητικής περιμέτρου. Δεν εισβάλλουμε στον ψυχολογικό χώρο του συνομιλητή μας. Όντως. Όμως, όπως είναι φυσικό, η κοινωνική ατμόσφαιρα αλλάζει άρδην όταν αποφασίζουμε να περάσουμε αυτά τα σύνορα όταν πηγαίνουμε από την απλή γνώμη στην παροχή μιας συμβουλής. Ναι, εκεί γίνεται ένα πραγματικό άλμα χωρίς δίχτυ. Αν το να δίνεις τη γνώμη σου είναι σαν να ζωγραφίζεις. Ή σα να αφήνεις ένα σχόλιο στο Ίντερνετ, το να δίνεις μία συμβουλή είναι κάτι εντελώς διαφορετικό. Είναι μάλλον σαν να σκύβεις ξαφνικά προς τον οδηγό ενός αυτοκινήτου εν κινήσει και να προσπαθείς να του πιάσεις το τιμόνι.

06:05 Είναι μία άμεση και φυσική παρέμβαση στην πορεία του άλλου. Ναι, είναι προσφορά ενός χάρτη που δεν σου ζητήθηκε απαραίτητα για αυτό και το λεξιλόγιο αλλάζει για να αντανακλά αυτή τη νέα δυναμική. Ο συγκεκριμένος όρος που χρησιμοποιεί η πηγή μας για να περιγράψει αυτή την πράξη, είναι. Σημαντικός. Όρος εδώ. Πλέον δεν μιλάμε καθόλου για παθητική παρατήρηση, απαιτούμε μια συγκεκριμένη δράση.

06:36 Κοιτάμε τον άλλο στα μάτια και του λέμε ουσιαστικά αυτός είναι ο συγκεκριμένος δρόμος που πρέπει να ακολουθήσεις τώρα και εκεί ακριβώς είναι που η αλληλεπίδραση γίνεται κοινωνικά επικίνδυνη. Γίνεται επικίνδυνη γιατί βασικά δίνοντας μία συμβουλή τεκμαρεται έστω και η υποσυνείδητα ότι εμείς κατέχουμε τη λύση στο πρόβλημα του άλλου.

06:57 Η δυναμική της ισότητας στη συζήτηση αλλοιώνεται. Χάνεται η ισορροπία δηλαδή; Εκείνος που προσφέρει τη συμβουλή τοποθετεί τον εαυτό του έστω και για λίγα δευτερόλεπτα σε μία θέση ειδικού, μία θέση εξουσίας απέναντι σε αυτόν που ακούει. Κάτι που μας φέρνει σε ένα κρίσιμο ερώτημα και είναι ίσως η καρδιά της σημερινής μας ανάλυσης, πώς ακριβώς καταφέρνει κανείς να προσφέρει αυτόν τον χάρτη; Στα γαλλικά, χωρίς να ακούγεται αφόρητα αλαζόνα.

07:30 Αυταρχικός ή παρεμβατικός; Εδώ ακριβώς έρχεται η εσωτερική μηχανική της γραμματικής να σώσει την ανθρώπινη διπλωματία. Το έγγραφο του Teacher Filip δίνει τεράστια έμφαση σε ένα εξαιρετικά αποτελεσματικό γλωσσικό εργαλείο, ένα εργαλείο που εκτονώνει την κοινωνική ένταση, τη χρήση της υποτακτικής οι οποτικής έγκλισης. Αυτό που στα γαλλικά λέμε condition. Το condition μάλιστα.

07:56 Οφείλω να ομολογήσω ότι συνήθως, όταν ακούω τέτοιους γραμματικούς όρους. Μου έρχονται στο μυαλό, κάτι ατελείωτοι πίνακες με καταλήξεις ρημάτων προς αποστήθεση. Στο Απαρέμφατο. Πολύ πιο βατό, έτσι; Είναι ένας μηχανισμός μεγάλης ακρίβειας. Ας δούμε αυτή τη δομή ακριβώς όπως παρουσιάζεται. Πλούζ verb o conditionel blus Infinitive. Και για να κάνουμε αυτή τον κανόνα πιο ξεκάθαρο, νομίζω το πρώτο παράδειγμα που δίνει το μάθημα είναι μια άμεση σύσταση έτσι; Λέει Tu des approatro francae avec techer filiipe. Ακριβώς.

08:39 Tu de Vre a apprint o lead franca avec techer filiip. Και μετά η πηγή συνεχίζει με ένα άλλο παράδειγμα που είναι τρομερά χρήσιμο για την καθημερινότητα tutovra σε restor. Πάρα πολύ συνηθισμένο. Doves etc. Σε restor. Μια στιγμή όμως να κάνω μια ερώτηση εδώ πάνω σε αυτό ακριβώς το σημείο. Βλέποντας αυτή τη δομή υποκείμενο conditionel απαρέμφατο μου φαίνεται σχεδόν σαν μία περιττή παράκαμψη. Δηλαδή, αν θέλω να πάει ένας φίλος σε ένα εστιατόριο ή να πάρει μία ομπρέλα επειδή θα βρέξει, γιατί να μην χρησιμοποιήσω τον πιο προφανή τρόπο; Την προστακτική, εννοείς; Ναι, ακριβώς δεν θα ήταν πιο απλό και μάλλον απολύτως σωστό γραμματικά να δώσω απλώς μία άμεση εντολή χρησιμοποιώντας την προστακτική έγκλιση.

09:26 Είναι μία πολύ προσλογική ένσταση και βασικά εδώ είναι που πολλοί σπουδαστές προσκρούνουν σε έναν αόρατο πολιτισμικό τοίχο. Αν το δούμε καθαρά συντακτικά, η προστακτική δεν είναι καθόλου λάθος. Το να φτιάξεις μία πρόταση σαν το δοκίμασε αυτό το εστιατόριο ή πάρε την ομπρέλα είναι απολύτως σωστό σύμφωνα με τους κανόνες.

09:47 Ωστόσο. Ωστόσο, στο ψυχολογικό και κοινωνικό επίπεδο ο αντίκτυπος είναι ριζικά διαφορετικός. Η προστακτική από τη φύση της είναι μία ωμή ενταγή. Ναι, είναι αλήθεια πως αν το πεις έτσι ακούγεται εξαιρετικά σκληρό, σχεδόν στρατιωτικό. Είναι μια ευθεία εντολή που εξ ορισμού δεν αφήνει και πολλά περιθώρια επιλογής αυτών που ακούει. Όντως και εδώ ακριβώς κρύβεται η απόλυτη ιδιοφυία του Κοντί Σενέλ.

10:18 Για αυτό είναι το εργαλείο επιλογής για τις συμβουλές. Το condition λειτουργεί μέσω ενός μηχανισμού που δημιουργεί χρονική και ψυχολογική απόσταση. Πώς ακριβώς γίνεται αυτό; Αντίθετα με την οριστική ή την προστακτική, δεν περιγράφει μια απτή παρούσα πραγματικότητα. Περιγράφει μια υποθετική πραγματικότητα, χτίζει, ας πούμε, ένα παράλληλο σύμπαν.

10:44 Δηλαδή, χρησιμοποιώντας το ρήμα dowiar στο conditionel λέγοντας To Dovree που σημαίνει θα έπρεπε. Ουσιαστικά δεν δίνουμε μία εντολή στον πραγματικό κόσμο. Προτείνουμε μια πράξη που θα ήταν ωφέλιμη σε έναν δυνητικό κόσμο, σε έναν κόσμο όπου οι συνθήκες θα ήταν απολύτως ιδανικές. Έχεις πιάσει ακριβώς την ουσία; Προβάλλοντας τη δράση σε αυτή την υποθετική πραγματικότητα, προσφέρουμε μία εξαιρετικά κομψή οδό διαφυγής στον συνομιλητή μας. Έξυπνο.

11:19 Το υποκείμενο μήνυμα γίνεται σε έναν ιδανικό κόσμο με βάση τη δική μου ανάλυση, αυτό θα ήταν μία καλή ιδέα. Έτσι ο άλλος μπορεί να απαντήσει χωρίς να νιώσει άσχημα. Ναι, αλήθεια είναι, αλλά στον δικό μου πραγματικό κόσμο αυτή τη στιγμή επιλέγω να κάνω κάτι άλλο. Ο κίνδυνος μιας μετωπικής σύγκρουσης εξαφανίζεται πλήρως.

11:41 Κι αυτή η έννοια της παράλληλης πραγματικότητας γίνεται νομίζω ακόμα πιο εμφανής και ίσως πιο ποιητική. Με μία άλλη δομή που παρουσιάζεται στο έγγραφο μία δομή που απαιτεί και λίγη φαντασία είναι η φράση ΑΤΑ Plus Jeondrei. Ναι, η περίφημη. Α τα plus je prombre αυτή η. Φράση είναι η απόλυτη επιτομή της γλωσσικής ενσυναίσθησης. Δες πώς μετατοπίζεται το κέντρο βάρος; Εγκαταλείπουμε εντελώς την ιδέα του να πούμε στον άλλον Τι πρέπει να κάνει. Αντ αυτού, προβάλλουμε τη δική μας συνείδηση στην κατάσταση του άλλου ανθρώπου κάνουμε μία νοητική προσομοίωση φωναχτά. Περιγράφοντας το τι θα κάναμε εμείς αν ήμασταν στη θέση του. Είναι μία κίνηση τεράστιας κοινωνικής ευφυίας. Αν το σκεφτείς, η αυθεντία της πρότασης διαλύεται εντελώς. Το μόνο που κάνουμε είναι να μοιραζόμαστε το αποτέλεσμα ενός πείραμα των σκέψης και έτσι ο άλλος νιώθει ότι τον συνοδεύεις ότι τον συντρο.

12:45 Και όχι ότι τον διατάζεις. Όντως και η γαλλική γλώσσα προσφέρει λύσεις ακόμα και για εκείνους που θέλουν να αραιώσουν ακόμα περισσότερο την ευθύνη μιας συμβουλής πως χρησιμοποιώντας δομές εντελώς απρόσωπα το υλικό μας ρίχνει φως σε αυτή την κατασκευή. Η λιβόμο ρεζερβέμαν. Πολύ χρήσιμο ή. Vomium ρεζερβέ Μαντενάν. Είναι τρομερά διακριτικό γιατί εδώ βλέπουμε ότι.

13:16 Αντωνυμίες έχουν εξαφανιστεί, δεν υπάρχει ούτε εγώ, ούτε εσύ επαφή έμεθα σε ένα είδος γενικής σοφίας, μία αλήθεια που απλώς πλανάται στον αέρα. Αυτές οι εκφράσεις λειτουργούν, θα έλεγα σαν καλοπροαίρετες προειδοποιήσεις. Η ποιότητα της απρόσωπης μορφής μας επιτρέπει να περάσουμε το μήνυμα όπως την απόλυτη ανάγκη να κλείσουμε τραπέζι πριν γεμίσει το εστιατόριο χωρίς βασικά να δημιουργήσουμε άγχος ή άμεση πίεση. Τους ώμους του άλλου.

13:48 Όλη αυτή η εξαιρετικά λεπτή γραμματική λειτουργία μας οδηγεί νομίζω με πολύ φυσικό τρόπο σε μία ευρύτερη διάσταση σε αυτό που το υλικό του teacher Φιλίππου ονομάζει πολιτισμική σημείωση. Γιατί αναλύοντας αυτές τις επιλογές λέξεων, αγγίζουμε την ίδια την καρδιά της επικοινωνιακής φιλοσοφίας των Γάλλων. Είναι αδιαμφισβήτητο η γαλλική κουλτούρα.

14:12 Ξέρεις, διακατέχεται από ένα βαθύ παράδοξο. Από τη μία είναι μία κοινωνία που δίνει τεράστια αξία στην ατομική ελευθερία. Στην κριτική σκέψη από την άλλη, είναι μία βαθιά κοινωνική κουλτούρα που λατρεύει την πνευματική συζήτηση, τη συνεχή ανταλλαγή απόψεων και το να καθοδηγεί κανείς τους δικούς του ανθρώπους. Βρισκόμαστε λοιπόν μπροστά σε μία περίπλοκη εξίσωση.

14:37 Πώς ικανοποιεί κανείς αυτή τη συνεχή ανάγκη να μοιράζεται τις απόψεις του και να δίνει συμβουλές, ενώ παράλληλα πρέπει να σέβεται την αυστηρή κοινωνική απαγόρευση του να φαίνεται καταπιεστικός ή φορτικός; Είναι όπως είπες, μια άσκηση ισορροπίας και ακριβώς για να λυθεί αυτό το παράδοξο, η καταγή σε αυτό που ονομάζουμε έμμεσες. Διατυπώσεις είναι τόσο διαδεδομένη και ζωτικής σημασίας.

15:04 Σε αυτό το πλαίσιο λοιπόν, η ευγένεια πάει πολύ πέρα από το να λέμε καλημέρα ή παρακαλώ σωστά. Η αληθινή ευγένεια βρίσκεται στην τέχνη του να διατηρείς μία ασφαλή. Σεβαστική απόσταση ανάμεσα στη δική σου θέληση. Και σε αυτή του άλλου. Η σύγκριση που δίνει το έγγραφο βασικά ρίχνει άπλα το φως σε αυτή την αντίθεση. Ας φανταστούμε κάποιον που πλησιάζει κάνοντας μία πρόταση γεμάτη προφυλάξεις λέγοντας, ζούνε σουιπά sur με αταπλά. Ναι, δεν είμαι σίγουρος αλλά στη θέση σου. Ακριβώς jo sui Pasu με atlass.

15:44 Μία τέτοια προσέγγιση αντιμετωπίζεται σχεδόν πάντα με καλύ διάθεση. Δείχνει ότι αυτός που μιλάει έχει πλήρη επίγνωση της αυτονομ. Αυτού που τον ακούει και τη σέβεται, ας το συγκρίνουμε τώρα αυτό με τη βαρβαρότητα μιας άμεσης διατύπωσης χωρίς κανένα φίλτρο, όπως το τουαφερ. Η. Διαφορά βγάζει μάτι όταν ρίχνει στο τραπέζι ένα πρέπει να το κάνεις αυτό πρακτικά ισοπεδώνεις τον χώρο λήψης αποφάσεων του άλλου εκλαμβάνεται σαν μία επίθεση στην ελεύθερη βούληση του.

16:20 Από την άλλη, η έμμεση διατύπωση. Με το conditionel και όλες τις προφυλάξεις της. Λειτουργεί δηλαδή σαν ένα δώρο που αφήνεις απαλά πάνω σε ένα τραπέζι. Ακριβώς το δώρο πάνω στο τραπέζι. Ο άλλος είναι εντελώς ελεύθερος να το πάρει αν το κρίνει χρήσιμο ή να το αφήσει εκεί χωρίς να χρειαστεί να δώσει καμία δικαιολογία όσο.

16:41 Ο συναρπαστική και αν είναι όμως αυτή η πολιτισμική και γλωσσική θεωρία παραμένει. Άγονη αν δεν τη δοκιμάσουμε στην πράξη γιαυτό. Πηγή ενσωματώνει πολύ σωστά μία μικρή πρακτική άσκηση. Πολύ καλή ιδέα. Η μετάβαση στην πράξη είναι ο μόνος τρόπος να γίνει αντανακλαστικό. Ναι. Λοιπόν, ας κάνουμε αυτή τη μικρή άσκηση. Είμαι απόλυτα έτοιμη. Ας προσπαθήσω να εφαρμόσω τους νέους μας κανόνες. Ποιο είναι το πρώτο σενάριο;

17:10 Λοιπόν, βρίσκομαι απέναντι σε κάποιον που φαίνεται αφυδατωμένος και θέλω να του περάσω την ιδέα ότι πρέπει να πιει περισσότερο νερό, αλλά ο στόχος μου είναι να το κάνω με τακτ χωρίς να ακουστό σαν γιατρός που δίνει συνταγή. Αν σκεφτούμε πώς θα επιστρατεύαμε τη δομή του conditionel που μόλις αναλύσαμε; Πώς θα βάζαμε αυτή τη σεβαστική απόσταση στην πρόταση; Λοιπόν, ακολουθώντας τη φόρμουλα Παίρνω το ρήμα deevoir, το βάζω στο conditionel και βάζω και το απαρέμφατο. Άρα η πρότασή μου σε ήταν do vre boil. Plus do μια αψεγάδιαστη εφαρμογή. De Vre Boy Plus.

17:53 Do η βασική δομή τηρήθηκε ευλαβικά, του έδωσε στον Χάρτη με απόλυτη κομψότητα, χωρίς να τον πιέσεις να τον διαβάσετε ντε και καλά. Ας προχωρήσουμε στη δεύτερη πρόκληση του εγγράφου. Που μας γυρίζει πίσω στην αρχική έννοια της γνώμης σε. Ακούω για πες. Πώς θα διατυπώναμε προφορικά την ιδέα ότι βρίσκουμε ένα μαγαζί, ας πούμε, ένα συγκεκριμένο καφέ απολύτως υπέροχο, με μοναδικό σκοπό να μοιραστούμε τον ενθουσιασμό μας με τους γύρω μας; Το I Think this cafe. Grade σε αυτή την περίπτωση επιστρέφουμε βασικά στην προστατευτική περίμετρο της απλής γνώμης. Είναι το αντίστοιχο της κριτικής του Internet. Δεν ζητάω καμία δράση, άρα θα χρησιμοποιούσα το βασικό λεξιλόγιο εισαγωγής από την πηγή και θα έλεγα je ponzu soci φέ super.

18:47 Ακριβώς je ponz. Φέ. Έπιασες με ακρίβεια τον μηχανισμό της προσωπικής γνώμης. Το μήνυμα είναι σαφές, δείχνει ειλικρινή ενθουσιασμό και το κυριότερο δημιουργεί έναν φιλόξενο χώρο που προσκαλεί φυσικά τον συνομιλητή να απαντήσει και να μοιραστεί με τη σειρά του τη δική του σκέψη για το μέρος. Πάντως ξέρεις κάτι όσο προχωράμε στην εξερεύνηση αυτού του μαθήματος συνειδητοποιώ πόσο. Πόσο θολή και πορώδης μπορεί να γίνει στην πραγματικότητα η διαχωριστική γραμμή ανάμεσα σε μία απλή γνώμη και μια πραγματική συμβουλή; Πώς; Το εννοείς αυτό; Όντως η έκφραση μιας γνώμης παραλλάσσεται συχνά για να λειτουργήσει σαν ας πούμε, μία παθητική ή καμοφλαρισμένη συμβουλή. Ας πάρουμε ένα παράδειγμα της καθημερινότητας για να. Δούμε.

19:40 Ας υποθέσουμε ότι περπατάς στο δρόμο κατά χείμονα με έναν φίλο και δηλώνεις νομίζω πως κάνει υπερβολικό κρύο για να περπατάει. Κάνεις χωρίς κασκόλ σήμερα. Τυπικά μιλώντας γραμματικά μόλις εξέφρασες μια προσωπική άποψη για τον καιρό. Αλλά στην πραγματικότητα της αλληλεπίδρασης λέω έμμεσα σε αυτόν που είναι δίπλα μου, ότι έκανε τεράστιο λάθος που δεν πήρε κασκόλ και ότι καλά θα κάνει να βρει ένα. Ακριβώς αυτό είναι βασικά το απόγευμα της επικοινωνιακής λεπτότητας χρησιμοποιούμε το προστατευτικό περίβλημα της γνώμης με το περίφημο.

20:17 Για να περάσουμε μία συμβουλή σχεδόν λαθραία, αυτό το είδος διατύπωσης είναι πανταχού παρών στις ανθρώπινες σχέσεις και ειδικά στα γαλλικά, γιατί επιτρέπει τη διατήρηση της κοινωνικής αρμονίας σε ένα επίπεδο σχεδόν χειρουργικό. Και αυτό που βρίσκω πραγματικά αξιοσημείωτο εδώ είναι ότι αυτή η δυναμική απαιτεί από αυτόν που ακούει μία πολύ πνευματική συμμετοχή. Δεν δέχεται απλά ήχους, πρέπει να αποκωδικοποιήσει το υποκείμενο κείμενο.

20:47 Ακούει μια αθώα γνώμη για τη θερμοκρασία, αλλά πρέπει να έχει την κοινωνική ευφία να καταλάβει ότι βασικά του γλιστράμε μαλακά έναν χάρτη στην τσέπη. Και το πιο απίστευτο από όλα είναι ότι αυτή η πολύπλοκη διαδικασία κρυπτογράφησης και αποκωδικοποίησης συμβαίνει σε σε κλάσματα του δευτερολέπτου και τις περισσότερες φορές εντελώς ασυνείδητα.

21:08 Αυτή είναι η ποίηση που κρύβεται πίσω από γραμματικούς κανόνες που ξέρεις με την πρώτη ματιά φαντάζουν πολλοί μαθηματικοί. Είναι μια υπέροχη σκέψη. Η σχεδόν ακαριαία επιλογή ανάμεσα στην οριστική την προστακτική ή το conditional δεν είναι απλά θέμα σεβασμού κάποιου βιβλίου με κανόνες. Είναι μία πράξη διπλωματίας σε πραγματικό χρόνο.

21:32 Ήταν όντως ένα εξαιρετικό ταξίδι. Πλησιάζουμε όμως σιγάσιγά στο τέλος της σημερινής μας ανάλυσης, αν αναλογιστούμε λίγο ότι η διαδρομή που κάναμε μέσα από τις σημειώσεις του techer Filiip ξεκινήσαμε από το πώς να διατυπώνουμε μία γνώμη. Καταθέτοντας τις σκέψεις μας σαν να αποκαλύπτουμε έναν πίνακα. Μετά αναλύσαμε το conditionel βλέποντας πώς μας επιτρέπει να προσφέρουμε συμβουλές χωρίς ποτέ να πατάμε πάνω στην ελευθερία κινήσεων του άλλου.

22:02 Πράγματι ενσωματώσαμε το βασικό λεξιλόγιο αυτών των 2 προσεγγίσεων, αναλύσαμε τον μηχανισμό ψυχολογικής απόστασης που προσφέρει το condition. Και κυρίως κατανοήσαμε την τεράστια σημασία που έχουν αυτές οι έμμεσες δομές. Για να κινηθούμε μέσα στην κουλτούρα της γαλόφωνης ευγένειας ακριβώς. Αλλά προτού κλείσουμε οριστικά αυτό το κεφάλαιο. Θα ήθελα να θέσω μία τελευταία σκέψη που προεκτείνει λίγο το νόημα της πηγής μας όλη την ώρα επιμέναμε στο πώς η χρήση αυτών των γραμματικών δομών μαλακώνει το πώς μας βλέπει ο έξω. Κόσμος, πώς μας κάνει να φαινόμαστε πιο ευγενικοί και λιγότερο αυταρχικοί, σωστά; Το πώς η μορφή του μηνύματος επιδρά στον δέκτη.

22:47 Ναι, ακριβώς δεν θα μπορούσαμε όμως να διατυπώσουμε την υπόθεση ότι αυτή η αιτιώδης σχέση λειτουργεί και αντίστροφα. Δηλαδή αν αναγκάζουμε τον εαυτό μας καθημερινά συζήτηση με τη συζήτηση να διατυπώνει τις σκέψεις του με αυτή την προστατευτική τη σεβαστική απόσταση. Αν χτίζουμε τη συνήθεια του να λέμε ή του να χρησιμοποιούμε το.

23:13 Ακριβώς αυτό, μήπως καταλήγουμε να τροποποιούμε την ίδια μας τη νοητική αρχιτεκτονική; Μία ιλιγγιωδής φιλοσοφική προοπτική, Η ιδέα ότι η μορφή της γλώσσας μας στο τέλος μεταβάλλει τον ίδιο τον πυρήνα της ταυτότητάς μας. Ναι, μήπως η απλή πνευματική προσπάθεια του να καταφεύγουμε σε αυτή τη γραμματική προσοχή καταλήγει τελικά να μας μεταμορφώνει σε ανθρώπους πραγματικά πιο ανεκτικούς, πιο διαρκώς ενήμερους για την ελεύθερη βούληση του άλλου και εν τέλει πολύ πιο ενσυναιθητικούς; Πρόκειται για μία εξαιρετική μια. Αριστουργηματική σκέψη.

23:52 Πάνω στη δύναμη της γλώσσας. Τι θα γινόταν αν σε τελική ανάλυση η γραμματική δεν ήταν απλώς ένας καθρέφτης στη σκέψη μας, αλλά το ίδιο τους σμίλευμα που διαμορφώνει την ανθρωπιά μας λέξη προς λέξη. Ακριβώς αυτό. Είναι μία υπέροχη ερώτηση, γεμάτη νόημα που αξίζει να αφήσουμε να να αντηχήσει στο μυαλό όσων μας άκουσαν σήμερα.

24:18 Μια κατάληξη που μας καλεί να δούμε την καθημερινή μας επικοινωνία κάτω από ένα εντελώς νέο πρίσμα. Ήρθε η ώρα λοιπόν να κλείσουμε ήρεμα τον σημερινό μας φάκελο και να αφήσουμε αυτές τις ιδέες να ωριμάσουν αυτά από εμάς. Ω ρεβουάρ.