🎉 Επεισόδιο 9 (Σεζόν 2) – Ανακαλύπτοντας μια τοπική εκδήλωση
Ας μιλήσουμε γαλλικά μαζί (Parlons français ensemble)Σχετικά με αυτό το επεισόδιο
🎉 Επεισόδιο 9 (Σεζόν 2) – Ανακαλύπτοντας μια τοπική εκδήλωση
Σε αυτό το ένατο επεισόδιο της δεύτερης σεζόν του Parlons Français Ensemble, ο Teacher Philippe σε βοηθά να μάθεις τα βασικά γαλλικά για να μιλάς για τοπικές εκδηλώσεις και δραστηριότητες.
Ανακάλυψε χρήσιμο λεξιλόγιο για να περιγράφεις φεστιβάλ, αγορές, εκθέσεις, συναυλίες και μάθε πώς να κάνεις πρακτικές ερωτήσεις σχετικά με ημερομηνίες, ώρες, εισιτήρια και τοποθεσίες.
Ιδανικό για αρχάριους που θέλουν να κατανοούν ανακοινώσεις, να συμμετέχουν σε τοπικές δραστηριότητες και να νιώθουν πιο κοντά στη γαλλική κουλτούρα.
Αυτόματη μεταγραφή — ενδέχεται να περιέχει λάθη.
Ξέρεις όταν όταν ταξιδεύει κάνεις σε μία ξένη χώρα και ειδικά σε μέρη που πώς να το πω; Έχουν πολύ έντονη τοπική κουλτούρα. Σωστά; Βιώνει συνήθως τον τόπο σαν να υπάρχει ένα αόρατο τζάμι. Δηλαδή υπάρχει αυτή η πολύ γνώριμη αίσθηση, το να κάθεται κάποιος, ας πούμε, σε ένα τραπεζάκι ενός καφέ να βλέπει τους ντόπιους να γελούν, να χαιρετιούνται δίπλα σε κάτι υπαίθριους πάγκους, να ζουν τη ζωή τους σε έναν ρυθμό που επισκέπτεις απλώς παρατηρεί.
Είναι ακριβώς αυτό, είσαι απλώς παρατηρη. Ακριβώς ακούγονται οι ήχοι, μυρίζουν τα φρεσκοψημένα κρουασάν, αλλά παραμένει κανείς ένας απλός σιωπηλός θεατής λοιπόν στη σημερινή μας εις βάθος ανάλυση, ο στόχος είναι να δούμε πώς ακριβώς μπορεί να ραγίσει ή ακόμα και να σπάσει αυτό το τζάμι. Είναι Κοίτα, είναι μία υπέροχη αφετηρία αυτή γιατί συνήθως προσεγγίζουμε την εκμάθηση μιας γλώσσας καθαρά με όρους επιβίωσης, δηλαδή το πώς να παραγγείλει κανείς φαγητό. Ή ξέρεις; Πώς να βρει το σταθμό του τρένου; Τα απολύτως βασικά. Ακριβώς όμως, το πραγματικό ταξίδι ξεκινάει όταν η γλώσσα γίνεται εργαλείο κοινωνικής σύνδεσης. Έτσι ακριβώς και τα κλειδιά για αυτή τη σύνδεση μας τα δίνει σήμερα το υλικό μας, το οποίο προέρχεται από ένα εξαιρετικά στοχευμένο μάθημα γαλλικών, είναι το μάθημα του καθηγητή Φιλίππου και δεν πρόκειται απλώς για μία λίστα λεξιλογίου. Όχι καθόλου.
Είναι, θα έλεγα ένας οδηγός επιβίωσης για την τοπική κοινωνική ζωή στα γαλλικά. Πριν όμως ξεκινήσουμε βασικά, πρέπει να θέσουμε έναν απαράβατο κανόνα για τη σημερινή μας συζήτηση. Που είναι πολύ σημαντικός. Ναι, ο ρυθμός μας θα είναι εξαιρετικά ήρεμος και το κυριότερο, κάθε γαλλική λέξη ή φράση που θα αναλύεται θα επαναλαμβάνεται και δεύτερη φορά, αλλά με έναν πολύ, πολύ αργό ρυθμό σαν να συλλαβίζουμε. Και υπάρχει ένας πολύ συγκεκριμένος λόγος για αυτό. Ξέρεις, όταν ο εγκέφαλος έρχεται αντιμέτωπος με νέους ήχους; Ειδικά σε μια γλώσσα όπως τα γαλλικά. Όπου μισά γράμματα δεν προφέρονται. Ακριβώς εκεί χρειάζεται χρόνο για να τους επεξεργαστεί η γρήγορη φυσική ομιλία ακούγεται σαν ένα ενιαίο αδιαραστο ηχητικό κύμα, οπότε η αργή επανάληψη λειτουργεί κυριολεκτικά σαν μεγεθητικός φακός.
Σαν να κάνουμε zoom στον ήχο. Ναι, επιτρέπει την κατανόηση της προφοράς και του τονισμού εντελώς χωρίς πίεση. Άρα λοιπόν έχουμε τον μεγεθυντικό μας φακό. Έχουμε τον ήρεμο ρυθμό μας και είμαστε έτοιμοι και αντί να διαβάσουμε, ξέρεις απλώς έναν κατάλογο λέξεων σαν από βιβλίο γραμματικής. Ας φανταστούμε καλύτερα ένα σενάριο. Πολύ ωραία ιδέα.
Ας υποθέσουμε ότι είναι Σάββατο πρωί βγαίνει κάποιος από το δωμάτιο του ξενοδοχείου του σε μία μικρή γαλλική πόλη. Ο ήλιος λάμπει και η κεντρική πλατεία που χθες ήταν άδεια σήμερα σφύζει από ζωή. Το πρώτο πράγμα που αντικρίζει είναι μια παραδοσιακή αγορά στα γαλλικά, αυτό είναι. Amaz, δηλαδή μια αγορά και. Τώρα ο κανόνας μας.
Σωστά, ας χρησιμοποιήσουμε τον κανόνα μας για να δώσουμε τον χρόνο που πρέπει. Άσε. Λοιπόν, η αγορά, το μασέ δεν είναι απλώς ένα μέρος για να αγοράσει κανείς ντομάτες και τυρί είναι ο πυρήνας της πρωινής κοινωνικής ζωής. Είναι το. Σημείο συνάντησης. Ακριβώς είναι εκεί όπου οι άνθρωποι ανταλλάσσουν τα νέα της εβδομάδας, σχολιάζουν τον καιρό, συναντούν τους γείτονες τους, μάλιστα περπατώντας λίγο παρακάτω τώρα σε ένα στενό δρομάκι.
Το σκηνικό αλλάζει αντί για φρούτα υπάρχουν, ας πούμε, πάγκι με παλιά έπιπλα ρετρό φωτιστικά είναι ένα παζάρι αντίκας ή μια υπαίθρη αγορά παλαιών αντικειμένων. Α αυτή είναι μία λέξη με τεράστια βαρύτητα στη γαλλική κουλτούρα. Είναι το une brokant, μια υπεύθυνη αγορά παλαιών αντικειμένων, ας την αναλύσουμε ηχητικά. Brow cant αυτό νομίζω αξίζει μία μικρή παύση, γιατί μια αγορά παλαιών αντικειμένων θεωρείται ένα τόσο σημαντικό τοπικό γεγονός.
Κοίτα γιατί η μπροάντ είναι ένας πραγματικός θεσμός σε αντίθεση, ας πούμε, με ένα εμπορικό κατάστημα, είναι μία εκδήλωση που διοργανώνεται συγκεκριμένες μέρες. Και συχνά από την ίδια την Κοινότητα από. Τους ίδιους τους κατοίκους, δηλαδή. Σοφτες τους το να ξέρει κανείς πότε και που έχει μπροκάτ σημαίνει ότι έχει πρόσβαση στην αυθεντική τοπική ζωή πέρα από τα τουριστικά αξιοθέατα. Είναι σαν να ανακαλύπτεις έναν κρυμμένο θησαυρό. Είναι η χαρά της ανακάλυψης.
Υπέροχο, ας προχωρήσουμε στο απόγευμα του σεναρίου μας πλησιάζοντας το πάρκο της πόλης. Ας πούμε ότι ακούγεται μουσική. Υπάρχει ένα φεστιβάλ. Στα γαλλικά αυτό είναι πολύ οικείο. Αν φεστιβάλ, ένα φεστιβάλ και τώρα πολύ αργά, δίνοντας έμφαση αν θες τι βάλ. Να πούμε εδώ πως τα φεστιβάλ κατά τους καλοκαιρινούς μήνες είναι κυριολεκτικά αμέτρητα σε κάθε γωνιά της Γαλλίας.
Καλύπτουν τα πάντα, σωστά; Τα πάντα μπορεί να αφορούν την τζαζ των κινηματογράφο, το θέατρο δρόμου, ακόμα και την τοπική γαστρονομία. Consert μια συναυλία ας την ακούσουμε. Un concern εδώ βέβαια πρέπει να ομολογήσω μια δυσκολία. Σε ακούω. Αυτός ο ενρύνος ήχος στην αρχή, το ον και το γεγονός ότι το τελικό ταυ αγνοείται πλήρως. Δηλαδή πώς μπορεί κάποιος να το προφέρει χωρίς να ακούγεται σαν να σαν να πνίγεται; Είναι μια απολύτως λογική απορία αυτή ο ήχος ον.
Στα γαλλικά προέρχεται κυριολεκτικά από τη μυτη. Ένα κόλπο λοιπόν, είναι να φανταστεί κανείς ότι λέει το γράμμα Όμικρον, αλλά ο αέρας προσπαθεί να βγει από την κοιλότητα της μύτης. Ενώ το στόμα παραμένει στρογγυλό. Ενδιαφέρον και το τελικό σύμφωνο. Όσο για το τελικό ταυ στα γαλλικά τα; Σύμφωνα στο τέλος των λέξεων είναι σχεδόν πάντα σιωπηλά. Είναι σαν πώς να το πω ένα μικρό μυστικό της γλώσσας. Η λέξη γράφεται με έναν τρόπο, αλλά αναπνέει με έναν άλλον. Αυτό είναι πολύ καθησυχαστικό.
Συνεχίζοντας τώρα την καρδιά μας, μπορεί κάποιος να καταλήξει σε μία γιορτή ή ας πούμε ένα πάρτι. Η λέξη κρύβει πολλή ζεστασιά. Είναι unf μια γιορτή και αργά un σετ. Το ενδιαφέρον με αυτή τη λέξη είναι η τεράστια ευελιξία της. Δηλαδή. Μπορεί να περιγράψει από μια μικρή συγκέντρωση φίλων σε ένα μικρό διαμέρισμα μέχρι ας πούμε, μία τεράστια εθνική εορτή, όπως ημέρα της Βαστίλης. Είναι η γενική λέξη για τη χαρά και τον εορτασμό. Και για να ολοκληρώσουμε τις τοποθεσίες μας το επόμενο πρωί ο επισκέπτης βλέπει μία αφίσα έξω από το Δημαρχείο για μία έκθεση τέχνης.
Στα γαλλικά αυτό είναι. Μια έκθεση ας την ακούσουμε να ξεδιπλώνεται σιγά σιγά. 6 ποιον; Και είναι πραγματικά εκπληκτικό το πόσο συχνά συναντά κανείς τοπικές εκθέσεις. Ακόμα και σε μικρά μέρη, ειδικά. Εκεί υπάρχει μία βαθιά ριζωμένη κουλτούρα υποστήριξης των τοπικών καλλιτεχνών, ακόμα και στα πιο μικρά απομακρυσμένα χωριά.
Τώρα βέβαια, η αναγνώριση αυτών των γεγονότων σε μια αφίσα είναι ένα πράγμα. Αλλά για να μη βρει κανείς τις πόρτες κλειστές, πρέπει να ξέρει πώς να ρωτήσει για τον χρόνο έτσι; Σαφώς αλλιώς δεν έχει νόημα. Η πηγή μας λοιπόν εξοπλίζει με 2 εξαιρετικά απλές και κρίσιμες ερωτήσεις, η πρώτη είναι ας πούμε, το απόλυτο εργαλείο πότε είναι στα γαλλικά; Ρωτάμε πότε είναι και με τον μεγεθυντικό μας φακό λέξη προς λέξη. Contil αυτό.
Ξέρεις σηματοδοτεί τη μετάβαση από τον παθητικό παρατηρητή στον ενεργό συμμετέχοντα. Γιατί το λες αυτό; Γιατί μόλις κάνει κάνεις αυτή την ερώτηση δείχνει ότι ενδιαφέρεται πραγματικά να ενταχθεί στο γεγονός. Δεν περνάει απλώς από έξω. Σωστά κι αν αν θέλει να γίνει ακόμα πιο ακριβής, Η δεύτερη ερώτηση είναι τι ώρα ξεκινάει στα γαλλικά σάκο τι ώρα ξεκινάει και ξανά αργά, ακολουθώντας τη φυσική ροή της ερώτησης. Σακώ Μονς Ακέλ και εδώ.
Πάλι παρατηρούμε τα σιωπηλά γράμματα στο τέλος των λέξεων. Αλλά η μελωδία της ερώτησης είναι πολύ ξεκάθαρη. Εδώ όμως φτάνουμε στο μεγάλο εμπόδιο, έχει μάθει κανείς το που έχει μάθει το πότε, αλλά όλα αυτά είναι μάλλον άχρηστα. Αν δεν μπορεί να πει εγώ πηγαίνω εκεί ή εμείς πηγαίνουμε εκεί. Ναι, εδώ μπαίνει στο παιχνίδι η γραμματική.
Ακριβώς και το υλικό μας εισάγει ένα από τα πιο συχνά, αλλά ας είμαστε ειλικρινείς και πιο παράξενα ρήματα. Το ρήμα πηγαίνω ή αλέ. Πηγαίνω, ας το ακούσουμε άλλη μια φορά αλέ οφείλω να ρωτήσω με κάποια δόση απελπισίας ίσως. Να φανταστώ για την κλίση. Του γιατί είναι τόσο βασικό ρήμα; Πρέπει να κλείνετε με τόσο εντελώς διαφορετικό τρόπο σε κάθε πρόσωπο, δηλαδή δεν θα μπορούσα να υπάρχει ένας απλός κανόνας. Κοίτα, είναι πράγματι ο εφιάλτης όσων ξεκινούν τα γαλλικά. Ο λόγος, ιστορικά μιλώντας είναι ότι το ρήμα αυτό στα γαλλικά σχηματίστηκε ενώνοντας κομμάτια από 3 εντελώς διαφορετικά λατινικά ρήματα.
Α σοβαρά. Ναι, κατά τη διάρκεια των αιώνων γιαυτό μοιάζει σαν σαν ένα παζλ που τα κομμάτια του προέρχονται από διαφορετικά κουτιά. Όμως επειδή χρησιμοποιείται τόσες δεκάδες φορές την ημέρα, η εκμάθηση του γίνεται πάρα πολύ γρήγορα μηχανική. Λοιπόν, ας δούμε πώς ακούγεται αυτό το παζλ στο παρόν και αντί να απαγγέλουμε ξέρεις στεγνά έναν πίνακα ας επικεντρωθούμε στα πιο χρήσιμα για να πει κάποιος εγώ πηγαίνω. Η φράση είναι ζεβέ.
Εγώ πηγαίνω. Ας. Την επαναλάβουμε αργά Juve, το δεύτερο πρόσωπο, το εσύ πηγαίνεις, ακούγεται σχεδόν ίδιο, αλλά γράφεται αλλιώς είναι το του ιβά εσύ πηγαίνεις. Και συλλαβιστά. Αργά του Ιβά αν μιλάμε για κάποιον άλλο αυτός ή αυτή πηγαίνει λέμε οι λελ βα αυτός αυτή πηγαίνει πολύ αργά ύλ Βα. Εδώ αν παρατηρήσεις βλέπουμε πόσο κυριαρχεί ο ήχος Βα είναι πολύ σύντομος και κοφτός. Ναι, ακριβώς και μετά, όταν όταν η παρέα μεγαλώνει και θέλουμε να πούμε εμείς, πηγαίνουμε τα πράγματα αλλάζουν εντελώς. Λέμε News alone, εμείς πηγαίνουμε, ας παρατηρήσουμε τον ήχο εδώ newsalon αυτός ο ήχος ζει που ακούγεται ανάμεσα στις 2 λέξεις.
Είναι αυτή η περίφημη γαλλική σύνδεση. Η λεγόμενη ακριβώς. Έπειτα για το εσείς πηγαίνετε λέμε Βουζαλέ. Εσείς πηγαίνετε; Αργά και πάλι με τη σύνδεση και τέλος για το αυτοί οι αυτές πηγαίνουν. Επιστρέφουμε στον ήχο, V. Ύψος wond αυτοί αυτές πηγαίνουν αργά ή ελ es won. Παρότι κοίτα φαίνεται περίπλοκο στο χαρτί, στην πραγματικότητα είναι η καρδιά της κίνησης μέσα στην πόλη. Το εγώ πηγαίνω και το εμείς πηγαίνουμε, είναι τα οχήματά μας.
Εδώ όμως έρχεται μία πραγματικά καταπληκτική γλωσσική διέξοδος που δίνει ο καθηγητής γιατί η κλίση που μόλις αναφέραμε αφορά το παρόν. Σωστά; Τι γίνεται όμως με το. Μέλλον τι γίνεται αν θέλει κανείς να πει θα πάω ή θα επισκεφτώ; Αντί λοιπόν να μάθει νέες περίπλοκες καταλήξεις για τον μελλοντικό χρόνο, τα γαλλικά προσφέρουν το εγγύς μέλλον, που είναι γνωστός ως Fitus, το εγγύς μέλλον Ας ακούσουμε την ονομασία Φιτού το υλικό μας το περιγράφει με έναν τρόπο που αμέσως φέρνει στο μυαλό μία αναλογία. Με τα τουβλάκια λέγκο.
Ακριβώς. Αυτή είναι ίσως η πιο χρήσιμη οπτικοποίηση για έναν αρχάριο, αλλά. Πώς ακριβώς λειτουργεί αυτή η αναλογία; Λοιπόν, είναι πανέξυπνο, παίρνει κανείς ένα βασικό έτοιμο κομμάτι Lego, το οποίο είναι το ρήμα που μόλις μάθαμε, δηλαδή το ζεβέ το. Εγώ πηγαίνω, αυτή είναι η βάση. Μας. Και μετά παίρνει 1/2 κομμάτι τη λέξη τις δράσεις που θέλει να κάνει, για παράδειγμα το επισκέπτομαι και την παίρνει ακριβώς όπως τη βρίσκει στο λεξικό στο Απαρέμφατο, χωρίς να τις αλλάξει απολύτως τίποτα. Και απλώς κουμπώνει το ένα τουβλάκι πάνω στο άλλο συν βίζεται και έτσι απλά έχει δημιουργήσει το μέλλον. Θα επισκεφθώ.
Είναι μία δομή που κυριολεκτικά αφαιρεί πάρα πολύ άγχος από τον ομιλητή. Το πιστεύω. Δηλαδή το άγχος της απομνημόνευσης μειώνεται δραματικά, αρκεί να θυμάται κανείς το βασικό εργαλείο, το ζεβέ και από κει και πήρα, απλώς τοποθετεί δίπλα την άκρη τη λέξη. Είναι μια απελευθερωτική μέθοδος. Γιατί επιτρέπει την άμεση επικοινωνία και μάλιστα ακούγεται απόλυτα φυσικό στους γαλοφώνους δείχνει σιγουριά. Ας δούμε 2 παραδείγματα από το μάθημα για το πώς κουμπώνουν αυτά τα Lego στην πράξη μέσα στην πόλη πάμε πρώτο παράδειγμα, θα επισκεφτώ μία έκθεση στα γαλλικά. Αυτό είναι, θα επισκεφτώ μία έκθεση. Και τώρα ας ακούσουμε τα κομμάτια να ενώνονται αργά. Jv VVV VI ζ Thun Exposition είναι τόσο ξεκάθαρο. Είναι πραγματικά.
Δεύτερο παράδειγμα, χρησιμοποιώντας το εμείς, θα ανακαλύψουμε μία παραδοσιακή αγορά στα γαλλικά Νουζα Κουβρίρ αμαρσέ traditional θα ανακαλύψουμε μία παραδοσιακή αγορά και πολύ αργά με προσοχή. Νου ζαλό ντε Κουβρίρ, Αμαρ, Αμαρσέ τρασιο. Ξέρεις, με αυτές τις δομές, ο ομιλητής δεν περιγράφει πλέον απλώς τι συμβαίνει γύρω του, δηλώνει την του συμμετοχή σε αυτό.
Ακριβώς και για να γίνει αυτή η μετάβαση ακόμα πιο ομαλή, το μάθημά μας προσφέρει 5 έτοιμες φράσεις, 5 μικρά κλειδιά που συνδυάζουν το λεξιλόγιο με τη γραμματική και είναι απολύτως έτοιμα προς χρήση. Ας τις δούμε γιατί συνθέτουν τον κοινωνικό χάρτη ενός σαββατοκύριακου. Λοιπόν, η πρώτη φράση χρησιμεύει για να δηλώσουμε την ύπαρξη ενός γεγονότος. Έχει αγορά το Σάββατο το πρωί στα γαλλικά. Ηγιάμαρσέματα έχει αγορά το Σάββατο το πρωί και ξανά δίνοντας τον σωστό χρόνο η διαιά. Εδώ ίσως αξίζει να σταθούμε λίγο στο ξεκίνημα της φράσης. Το ηλιά σημαίνει, υπάρχει ή έχει και είναι βασικά η πιο κοινή φράση πασπαρτού.
Να περιγράψει κανείς τι προσφέρει η πόλη, το τοπίο ακόμα και ο. Καιρός, η δεύτερη έκφαση είναι η δήλωση της προσωπικής πρόθεσης, κάτι που είδαμε και πριν. Θα πάω στη συναυλία απόψε στα γαλλικά Juve. Ο Concert Susu θα πάω στη συναυλία απόψε αργά για να εμπεδωθεί ο Κονσέρ το ενδιαφέρον. Με αυτή τη φράση ξέρεις ποιο είναι; Ότι σπάνια χρησιμοποιείται απλώς ως ξερή πληροφορία.
Τι εννοείς; Συνήθως όταν κάποιος λέει θα πάω στη συναυλία απόψε, ουσιαστικά ανοίγει τον δρόμο για να ρωτήσουν οι άλλοι αν μπορούν να ρθουν μαζί. Είναι σαν μία έμμεση. Πρόσκληση πολύ σωστό, το οποίο μας οδηγεί απολύτως φυσιολογικά στην τρίτη έκφραση που είναι η άμεση πρόσκληση. Θέλεις να έρθεις στη γιορτή στα γαλλικά του; Θέλεις να έρθεις στη γιορτή και με αργό ρυθμό του veni Ρ, αλλά φέτα.
Κοίτα, αυτή η ερώτηση είναι πραγματικά το απόλυτο σημείο καμπής; Το σπάσιμο του τζαμιού. Ακριβώς είναι η στιγμή που το αόρατο τζάμι που αναφέραμε στην αρχή σπάει. Ο τουρίστας γίνεται οικοδεσπότης μιας ιδέας και προτείνει κοινές δραστηριότητες. Υπέροχο η τέταρτη έκφραση τώρα απαντά σε καθαρά πρακτικά θέματα προγραμματισμού.
Η έκθεση ξεκινάει στις 10. Στα γαλλικά Lexposition Commos Adiea. Η έκθεση ξεκινάει στις 10. Και πάλι πολύ αργά. Lexposision commons and. Εδώ η πρακτικότητα είναι μάλλον προφανής. Ο συντονισμός του χρόνου είναι απόλυτος κρίσιμος, όταν κανείς κινείται σε ομάδες. Σίγουρα και η τελευταία έτοιμη έκφραση δίνει πληροφορίες για την κλίμακα για τη διάρκεια ενός γεγονότος. Το φεστιβάλ διαρκεί 3 μέρες στα Γαλλικά Λουστιβάλ Dur Tozo. Το φεστιβάλ διαρκεί 3 μέρες και αργά lu Festival Dure Tozo. Όταν μία εκδήλωση διαρκεί 3 μέρες, καταλαβαίνει κανείς ότι πρόκειται για κάτι που πιθανότατα καταλαμβάνει ολόκληρη την πόλη.
Και της δίνει ρυθμό. Να καθορίζει τον ρυθμό όλου του Σαββατοκύριακου. Λοιπόν, αφού έχουμε συγκεντρώσει τις λέξεις μας, γνωρίζουμε πώς να κινηθούμε με το ρήμα αλιέρ και έχουμε τις βασικές φράσεις. Φτάνουμε στο σημείο της εφαρμογής. Πώς μοιάζει, ας πούμε, στην πράξη ένα γαλλικό σαββατοκύριακο; Το μάθημα κλείνει δίνοντας μας ένα πολύ ενδιαφέρον πολιτισμικό πλαίσιο και μάλλον δεν το κάνει τυχαία. Όχι καθόλου τυχαία.
Πράγματι υπάρχει μία πολιτισμική νότα που εξηγεί γιατί όλο αυτό το λεξιλόγιο που είδαμε είναι τόσο σημαντικό στη Γαλλία, αλλά και σε πολλές άλλες γαλόφωνες περιοχές. Τα Σαββατοκύριακα θεωρούνται κατεξοχήν χρόνος για δημόσια ζωή. Δηλαδή ο κόσμος βγαίνει έξω. Ακριβώς δεν κλείνονται στα σπίτια τους. Η ζωή μεταφέρεται στους δρόμους, στα πάρκα, στις πλατείες.
Το μάθημα μάλιστα αναφέρει συγκεκριμένα. Παραδείγματα που το επιβεβαιώνουν. Αυτό αναφέρει τις βιολογικές αγορές που από ότι καταλαβαίνω αποτελούν πλέον τεράστια τάση. Ναι τεράστια. Στα γαλλικά αυτές ονομάζονται μαρσές bio βιολογικές αγορές και αργά μαρσές. Μπίο επίσης αναφέρει τις δωρεάν συναυλίες, τους δημόσιους χώρους, τα λεγόμενα κονσέρζου δωρεάν συναυλίες. Ας ακούσουμε τη λέξη δωρεάν αργά. Consert Gra twei και φυσικά τα φεστιβάλ. Γιατί πιστεύετε ότι δίνεται τόσο έμφαση; Ας πούμε, στο γεγονός ότι οι συναυλίες είναι δωρεάν;
Εδώ Υπάρχει μια πολύ βαθιά πολιτισμική επιλογή. Η υποστήριξη δωρεάν εκδηλώσεων στον δημόσιο χώρο δείχνει ότι η τέχνη δεν πρέπει να είναι προνόμιο μόνο όσων μπορούν να πληρώσουν ένα εισιτήριο. Ενθαρρύνει τη συλλογικότητα. Δηλαδή φέρνει τον κόσμο πιο κοντά. Σαφώς όταν ο χώρος μιας πλατείας ανήκει σε όλους και φιλοξενεί μια συναυλία. Οι άνθρωποι απλώς αναμιγνύονται πολύ πιο εύκολα. Λοιπόν, πριν περάσουμε στο βαθύτερο νόημα όλων αυτών, ο καθηγητής Φίλιπ επιφυλάσσει ένα μικρό φιλικό τεστ εμπέδωσης στο μάθημά του.
Α πολύ ωραία είναι μία καλή ευκαιρία να ελέγξουμε τις γνώσεις μας, τηρώντας βέβαια πάντα τον κανόνα της ήρεμης επανάληψης. Σύμφωνα η. Πρώτη ερώτηση λοιπόν, δοκιμάζει την ικανότητα να εκφράσουμε πρόθεση; Πώς λέμε στα γαλλικά πηγαίνω στη συναυλία. Η απάντηση που είδαμε νωρίτερα είναι zev ο κονσέρ. Πηγαίνουν στη συναυλία και ας επιβεβαιώσουμε τη μελωδία της φράσης αργά για τελευταία φορά jv o.
Μία χαρά. Η δεύτερη ερώτηση, αφορά τον χρόνο, πώς λέμε το φεστιβάλ διαρκεί 3 μέρες. Η απάντηση είναι λουστιβάλ Dur tozo. Το φεστιβάλ διαρκεί 3 μέρες και με τον μεγεθυντικό μας φακό le φεστιβάλ Dur Tour Guta. Αυτό το μικρό τεστ δεν είναι απλώς για να βαθμολογηθεί η μνήμη οδηγεί κατευθείαν στον πυρήνα του, γιατί δημιουργήθηκε εξαρχής αυτό το μάθημα.
Ο καθηγητής δεν επέλεξε τα φεστιβάλ και τις αγορές επειδή είναι απλώς κάποιες όμορφες λέξεις. Υπάρχει ένας πολύ συγκεκριμένος ψυχολογικός λόγος. Ποιος είναι αυτός; Αυτά τα γεγονότα προσφέρουν αυτό που στα γαλλικά ονομάζουμε Unbonogazzi, δηλαδή unbon Okay μια καλή ευκαιρία. Ας δώσουμε βάρος σε αυτή τη φράση un bon ναι okay; Αλλά τι ακριβώς κάνει αυτή την ευκαιρία τόσο καλή Όσον αφορά την εκμάθηση και την επικοινωνία;
Λοιπόν, όποιος έχει προσπαθήσει να μιλήσει μία ξένη γλώσσα σε φυσικό περιβάλλον. Ω ναι. Γνωρίζει τον τρόμο του να στέκεται απέναντι σε έναν φυσικό ομιλητή, νιώθοντας ότι πρέπει να παράγει τέλειες προτάσεις ενώ τον κοιτούν κατάματα. Είναι κυριολεκτικά παραλυτικό. Ακριβώς όμως σε μία υπαίθρια αγορά ή σε μία έκθεση, η δυναμική αλλάζει εντελώς. Η προσοχή δεν είναι στραμμένη στους συνομιλητές, είναι στραμμένη στο αντικείμενο.
Οι άνθρωποι κοιτούν, ας πούμε, έναν παλιό καθρέφτη στην μπροάντ ή ακούνε τη μουσική. Το περιβάλλον είναι πολύ χαλαρό. Και γεμάτο αντιπερισπασμός υποθέτω. Ακριβώς αυτό, αν κάποιος κάνει ένα λάθος στο ρήμα, δεν έχει καμία απολύτως σημασία. Η γλώσσα γίνεται απλώς συνοδευτικό μιας σκηνής ζωντανής εμπειρίας και το άγχος εξαφανίζεται. Αυτό βγάζει πραγματικά απόλυτο νόημα το βάρος της συζήτησης το σηκώνει η ίδια η εκδήλωση, όχι η λέξη σου. Λοιπόν, φτάνοντας στο κλείσιμο αυτής της εις βάθος ανάλυσης. Αξίζει να αναρωτηθούμε τι πετύχαμε σήμερα; Αναλύσαμε μόλις 8 λέξεις για τοποθεσίες, ένα βασικό ανώμαλο ρήμα και 5 απλές φράσεις, πρακτικά πολύ λίγο υλικό όμως όπως είδαμε, δεν χρειάζεται να αποστηθίσει.
Κάνεις ολόκληρη τη γραμματική μιας γλώσσας για να μπορέσει να επικοινωνήσει. Όχι βέβαια, τα κατάλληλα εργαλεία, έστω κι αν είναι λίγα, αρκούν για να γεφυρώσουν το τεράστιο χάσμα μεταξύ της πλήρους, οι οποίες και της ειλικρινούς συμμετοχής. Κι αυτό νομίζω μας αφήνει με μια τελική ίσως λίγο πιο βαθιά σκέψη για τον επόμενο προορισμό κάποιου. Άραγε όταν επενδύουμε έστω και λίγο χρόνο για να μάθουμε πώς να μιλάμε για τα γεγονότα μιας πόλης; Αλλάζει η ίδια η φύση του ταξιδιού μας; Ίσως η ικανότητα να πει κανείς απλώς θα πάω στην αγορά παλαιών αντικειμένων, δηλαδή ζωβε λαμπροκάντ. Θα πάω στην αγορά παλαίων αντικειμένων και ας το ακούσουμε για μια τελευταία φορά πολύ αργά. Z ΒΕ RO Cant ίσως λοιπόν αυτόν έχει τη δύναμη να διαλύσει εκείνο το αόρατο τζάμι που περιγράψαμε στην αρχή αντί για απλώς θεατής ο ταξιδιώτης γίνεται ενεργό κομμάτι της χορογραφίας της πόλης, έστω και για ένα μόνο σαββατοκύριακο. Η γλώσσα δεν είναι τελικά απλώς ένας κώδικας για να περιγράφουμε τον κόσμο.
Είναι το εργαλείο που μας επιτρέπει να ενταχθούμε οργανικά μέσα σε αυτόν. Ούρ variar.
Σχόλια
Χωρίς σχόλιαΣυνδεθείτε για να συμμετάσχετε στη συζήτηση
Σύνδεση για ΣχολιασμόΔεν υπάρχουν σχόλια ακόμα