Η πόλη της Ford στον Αμαζόνιο : όλα όσα δεν ήξερες για τη Fordlândia

Αυτόματη μεταγραφή — ενδέχεται να περιέχει λάθη.

00:30 αντιμετώπιζε και ένα τεράστιο πρόβλημα, το καουτσούκ. Κάθε αυτοκίνητο Model T χρειαζόταν λάστιχα και η παραγωγή καουτσούκ ελεγχόταν τότε από τη Βρετανία και την Ολλανδία, οι οποίες είχαν ένα μονοπόλιο με φυτίες στη Νοτιοανατολική Ασία. Ο Φόρντ όμως δεν ήθελε καθόλου να εξαρτάται από άλλους, οπότε λέει τι θα κάνω, θα παρακάμψω το μονοπόλιο.

00:55 Έτσι το 1927 εξασφάλισε από την κυβέρνηση της Βραζιλίας μία τεράστια έκταση γης περίπου 10.000 τετραγωνικά χιλιόμετρα δηλαδή όσο το μέγεθος της Κύπρου στις όχθες του ποταμού Ταμπαζός παραπόταμου του Αμαζονίου. Ο στόχος του ήταν διπλός. Ήθελε να εξασφαλίσει φθηνό και κυρίως δικό του καουτσούκ και να εξάγει τον αμερικανικό τρόπο ζωής και τις αξίες του στους ηθαγενείς, όπως τους έλεγε, της Βραζιλίας.

01:30 Ο Φορντική λοιπόν δεν έκτισε απλώς μια φυτία. Έκτισε μια τυπική αμερικανική πόλη των μεσοδυτικών πολιτιών μέσα κυριολεκτικά στο πουθενά. Μεταφέρθηκαν με πλοία προκατασκευασμένα σπίτια με λευκούς φράχτες, ηλεκτρικό ρεύμα, τρεχούμενο νερό, ένα υπερσύγχρονο νοσοκομείο, σχολεία, σινεμά, πισίνες, γήπεδα γκολφ και μια τεράστια κεντρική πλατεία Οι βραζιλιάνοι εργάτες που έφτασαν κάτω χιλιάδες στεγάζονταν σε αυτά τα σπίτια και πληρώνονταν καλά για τα δεδομένα της εποχής Ωστόσο ο Φόρντ, ο οποίος δεν πάτησε ποτέ το πόδι του εκεί, επέβαλε έναν αυστηρό, σχεδόν πουρυτανικό τρόπο ζωής που αγνοούσε πλήρως το τοπικό κλίμα και την κουλτούρα Οι Αμερικανοί μάνατζερ προσπάθησαν να μετατρέψουν τους ντόπιους σε επιθαρχημένους εργάτες του εργοστασίου του Ντρόιτ Πράγμα που οδήγησε σε τεράστιες εντάσεις Οι εργάτες αναγκάζονταν να δουλεύουν κάτω από τον ταυτό ήλιο του Ισημερινού από τις 6 το πρωί έως τις 4 το απόγευμα.

02:30 Τις ώρες δηλαδή που οι ντόπιοι συνήθως ξεκουράζονταν για να αποφύγουν τη φρικτή ζέστη. Το φαγητό ήταν ουσιαστικά αμερικάνικο. Άρα υπήρχαν μπιζέλια σε κονσέρβα και αλεύρι βρώμης, αντί για παραδοσιακές τροφές της περιοχής. Ο Φόρντ, όντας υποστηρικτής της ποταπαγόρευσης, απαγόρευσε αυστηρά το αλκοόλ, τον καπνό, τα τυχερά παιχνίδια, ακόμα και τις γυναίκες μέσα στην πόλη Οι εργάτες άρχισαν να επαναστατούν Δημιούργησαν ένα παράνομο χωριό λίγα μίλια πιο πέρα, σε ένα νησάκι του ποταμού που ονομάστηκε το νησί της αθωότητας Γεμάτο μπαρ, οίκος ανοχής και τυχερά παιχνίδια Η κατάσταση ξέφυγε το Δεκέμβριο του 1930.

03:17 Στην καφετέρια της εταιρείας ξέσπασε καβγάς για το φαγητό. Οι εργάτες, εξοργισμένοι από την καταπίεση, κατέστρεψαν τις εγκαταστάσεις. Έκοψαν καλώδια του τηλεφώνου και έτρεψαν τους Αμερικανούς μάντζερ σε φυγή μέσα στη ζούκλα. Η εξέγερση καταστάθηκε μόνο όταν επενέβη ο στρατός της Βραζιλίας μετά από έκλειση της εταιρείας.

03:37 Αν και η πολιτισμική σύγκρουση ήταν σίγουρα ένα πρόβλημα, η πλήρης άγνοια της γεωπονικής επιστήμης ήταν αυτή που σκότωσε την περιοχή αυτή, γνωστή και ως Φορντλάνδια Στην φύση, τα δέντρα καουτσούκ στον Αμαζόνιο μεγαλώνουν διάσπατα και σε μεγάλες αποστάσεις μεταξύ τους Αυτό τα προστατεύει από τα παράσιτα Οι μηχανικοί του Φόρντ όμως φύτεψαν χιλιάδες δέντρα το ένα δίπλα στο άλλο, όπως τα έκαναν σε μια γραμμή παραγωγής αυτοκινήτων.

04:08 Το αποτέλεσμα ήταν μια οικολογική καταστροφή. Μια ασθένεια των φύλων και εκατομμύρια κάμπιες βρήκαν το τέλειο μπουφέ. Τα δέντρα άρχισαν να σαπίζουν και να πεθαίνουν μαζικά και έτσι η παραγωγή του καουτσούκ ήταν σχεδόν μηδενική. Στα τέλη της δεκαετίας του 30 ο Φόρτ προσπάθησε να σώσει το εγχείρημα μεταφέροντας τη φυτία 50 μίλια πιο κάτω σε μια νέα πόλη που ονομάστηκε Μπελτέρα, αλλά ήταν ήδη πολύ αργά. Το 1945 με τη λήξη του Β' Παγκοσμίου Πολέμου συνέβησαν δύο πράγματα αναπτύχθηκε το συνθετικό καουτσούκ κάνοντας τις φυσικές φυτίες λιγότερο παρέτητες και ο Χένρι Φόρτ αρρώστησε και ο αγγονός του Χένριν Φορντ 2 ανέλαβε την εταιρεία, αποφασισμένος να κόψει τις περιττές δαπάνες.

04:57 Η Ford Motor Company πούλησε τη γη πίσω στην κυβέρνηση της Βραζιλίας για ένα κλάσμα της αρχικής της αξίας. Υπολογίζεται ότι ο Φορντ έχασε περίπου 20 εκατομμύρια δολάρια, χωρίς να βγει ποτέ ούτε μία σταγόνα καουτσού για τα αυτοκινητά του. Σήμερα η Φορντ Λάνδια είναι μία πόλη φάντασμα, αν και όχι εντελώς κατοίκητη. Μερικές εκατοντάδες άνθρωποι ζουν ακόμα εκεί, ανάμεσα στα ερήπια Ο εμβλεματικός πύργος νερού με το λογότυπο της Ford στέκει ακόμα όρθιος Οι σκουριασμένες στέκες των εργοστασίων έχουν καλυφθεί από τη βλάστηση Και τα σπίτια των Αμερικανών μάνατζερ ειμάζουν αργά μέσα στην υγρασία του Αμαζονίου Αυτό ήταν λοιπόν το επεισόδιο για σήμερα Ελπίζω να σας άρεσε, ελπίζω να μάθετε κάτι Αυτό ήταν λοιπόν το επεισόδιο για σήμερα Ελπίζω να σας άρεσε Ελπίζω να μάθετε κάτι Και αν σας άρεσε και μάθετε κάτι Μην διστάσετε να μας ακολουθήσετε Στο Spotify, στα Apple Podcast ή όπου αλλού Ακούτε αυτό το podcast Γεια σας και τα λέμε την επόμενη φορά