To Αγόρι στη Φούσκα

Αυτόματη μεταγραφή — ενδέχεται να περιέχει λάθη.

00:30 καθώς οι νοσοκόμες ψεκάζουν κάθε κατωστό μαντισυπτικό σπρέι. Ο γιατρός επιτρέπει στους τραυματιοφορείς να μπουν στο δωμάτιο μόνο όταν πιστεί ότι δεν έχει ίχνος μικροβίων. Κάθε νοσοκομιακό δωμάτιο πρέπει να αποστηρώνεται για να αποτραπεί η μόλυνση. Σήμερα όμως έχουν ένα λόγο παραπάνω. Μέσα σε μια πλαστική φούσκα γύρω από το κρεβάτι του είναι ο 12χρονος David Vetter.

00:54 Ο Ντέιβιν γεννήθηκε με τόσο αδύναμο νοσοποιητικό σύστημα, ώστε η έκθεση σε οποιοδήποτε μικρό βιοϊό μπορεί να αποδειχθεί θανάτη φόρα. Έχει περάσει ολόκληρη τη ζωή του αποκομμένος από τον κόσμο, σαν ένα χρυσό ψερό μέσα σε γυάλα. Όμως ο γατρός ελπίζει ότι μια μεταμόσχευση μυαλού των νοστών θα επιτρέψει τελικά στον Ντέιβιν να βγει έξω από τη φούσκα του.

01:15 Υκανοποιημένος ότι κάθε επιφάνεια έχει απολυμπανθεί, δίνει σήμα στη διαδικασία να ξεκινήσει Βάζει τα χέρια του μέσα σε χοντρά λαστιχένια γάδια ενσωματωμένα στον τοίχο της φούσκας Πιάνει την αποστηρωμένη σύριγγα και τη χτυπάει για να φύγει κάθε ίχνος αέρα Έπειτα πιάνει τον πράτσο του παιδιού και το τρυπάει Με αυτόν τον τρόπο, βλαστοκύτταρα θα μπουν στο σώμα του Ντέιβιτ Αν αυτή η πειραματική θεραπεία λειτουργήσει, θα το επιτρέψεις να ζήσει μια φυσιολογική ζωή.

01:46 Κοιτάζουμε την Άβυσσο για τα αγόρι στη Φούσκα. Όμως δεν είναι μια συνηθισμένη κοιμοσύνη και πρέπει να δει ακόμη μια ομάδα ειδικών. Αυτοί και ο σύζυγός της ακολουθούν τους γιατρούς μέσα στην αίθουσα τοκετού. Εκεί τους περιμένουν με υπομονή αρκετοί ανοσολόγοι. Στέκονται δίπλα στον αποστηρωμένο πλαστικό θάλαμο όπου θα τοποθετηθεί το μωρό μόλις γεννηθεί.

02:59 Η εικόνα του μικροσκοπικού θάλαμου είναι συγκλονιστική. Έχουν ήδη χάσει ένα παιδί και θα κάνουν τα πάντα αυτή τη φορά. Πριν από 15 μήνες η Κάρολ γέννησε το δεύτερο παιδί της Μα η χαρά γρήγορα μετατράπηκε σε τραγωδία Οι γιατροί ανακάλυψαν ότι το βρέφος είχε μία σπάνια γενετική διαταραχή Το ανασωπητικό του ήταν τόσο αδύναμο που το σώμα του δεν μπορούσε να αντιμετωπίσει τα μικρόβια που ερχόταν σε επαφή κάθε μέρα Ακόμα και μία ελαφρύ αμόλυνση μπορούσε να αποβεί μοιραία Το προσδόκιμο ζωής για τα βρέφη με αυτό το σύνδρομο ήταν έως δύο χρόνια, αλλά ο γιος της ούτε καν κατάφερε να τα φτάσει.

03:38 Μόλις έξι μήνες μετά τη γεννησή του το αδύναμο σώμα του λήγησε από μια αίωση. Μετά από αυτή την απώλεια, ενημερώθηκαν ότι υπήρχε 50% πιθανότητα κάθε παιδί που αποκτούσαν να έχει το συγκεκριμένο πρόβλημα. Παρά τις πιθανότητες, αποφάσισαν να ξαναπροσπαθήσουν, αφού γνώρισαν τον βιολόγο Ραφαέλ Βίλσον. Στη Γερμανία ο Βίλσον είχε μεγαλώσει επιτυχώς δίδυμα αγόρια με το ίδιο σύνδρομο μέσα στις ειδικούς ταλάμους απομόνωσης.

04:04 Μετά από τρία χρόνια, το ανοσοποιητικό τους δυνάμωσε αρκετά ώστε να αντιστέκεται σε λοιμώξεις και μπόρεσαν να ζήσουν σχετικά φυσιολογικά. Έτσι το ζευγάρι αποφάσισε να ρισκάρει με τις ευλογίες του γιατρού. Σήμερα, ο δεύτερος γιος της πρόκειται να γεννηθεί. Όταν βεβαιώνεται πως όλα είναι έτοιμα, προετοιμάζεται για την επέμβαση.

04:24 Λίγα δευτερόλεπτα μετά την Κεσαρική, οι γιατροί τοποθετούν το μωρό σε κλειστό θάλαμο απομόνωσης. Από τις πρώτες του ανάσες, ο Ντέιβιτ ζει σε μία μικροσκοπική φούσκα. Αργότερα θα τον βαφτίσουμε από στυρωμένο νερό και αγιασμό. ρίχνει το νερό στο μικρό του μέτωπο χρησιμοποιώντας χοντρά αγάδια ανσωματωμένα στον τοίχο της φούσκας.

04:43 Με τον ίδιο τρόπο τον ταΐζουν και το αλλάζουν πάνω. Όλη η τροφή και τα ρούχα ελέγχονται για μολυσματικούς παράγοντες και αποστηρώνονται πριν μπουν μέσα στη φούσκα. Καθώς μεγαλώνει, μεγαλώνει και ο κόσμος του. Ο θάλαμός του επεκτείνεται και τελικά θα γίνει ένα δωμάτιο νοσοκομείου με πλαστική επένδυση. Αλλά ακόμα και εκεί η Κάρολ δεν μπορεί να αγγίξει το γιο της και ο Ντέιβιν δεν νιώθει ποτέ τη ζεστασιά της ανθρώπινης επαφής.

05:07 Αλληλεπιδρά με τον κόσμο μόνο μέσα από στρώματα πλαστικού. Η είδηση μεταφέρεται με τρομερή ταχύτητα σε όλη τη χώρα και μετά σε ολόκληρο τον κόσμο. Ο τύπος τον αποκαλεί το αγόριστη φούσκα. Φωτογράφει και τηλεοπτικά συνεργεία καταγράφουν την καθημερινότητά του και όταν ο Ντέιβιν είναι μόλις 4 χρονών, θα γίνει ταινία με πρωταγωνιστή τον Τζον Τραβόλτα.

05:30 Μακριά από τις κάμερες όμως υποβάλλεται σε συχνούς ελέγχους. Οι ειδικοί παρακολουθούν στενά την ανάπτυξή του. Κάνει τα πρώτα του βήματα σε πλήρη απομόνωση. Χάρη στη συνεχή προσοχή που δέχεται από μέτρη τους ενήλικες, το λεξιλόγιό του είναι ανώτερο από τα παιδιά της ηλικίας του. Όμως επειδή το νοσοκομείο είναι το μοναδικό του σπίτι, πολλές από τις λέξεις που χρησιμοποιεί είναι ιατρική όρη.

05:53 Όμως ενώ πολλές δεξιότητες αναπτύσσονται, άλλες μένουν στάσιμες. Οι ελπίδες του Βίλσον ότι το νοσοποιητικό του Ντέιβιτ θα αποκατασταθεί δεν πραγματοποιούνται. Η κατάσταση του μεν η ίδια και ένα ηθικό δίλημα θα τους προβληματίσει όλους. Βρήκε κατά λάθος μια σύριγγα που είχε ξεχαστεί μέσα στη φούσκα και τη χρησιμοποίησε για να ανοίξει τρύπες στο πλαστικό.

07:22 Μετά από αυτό το περιστατικό, οι γονείς και οι γιατροί του εξήγησαν για τη σπάνια ασθένεια που έχει. Από εκείνη τη στιγμή η ψυχική υγεία του παιδιού άρχισε να επιδεινώνεται. Η ψυχολόγος ήξερε το τιμήμα της απομόνωσης. Η διάθεσή του είχε σκαμπανεβάσματα από την απόλυτη ησυχία σε εκρήξεις θυμού. Και όσο μεγάλωνε, παρατήρησε ότι ανέπτυξε φόβο εγκατάλειψης.

07:45 Όταν ένας από τους γιατρούς του αποσύρθηκε λόγω καρδιακού επεισοδίου, ο Ντέιβιτ προσπάθησε να σκίσει τη φούσκα. Αναγνωρίζοντας ότι το νοσοκομείο δεν ήταν χώρος για ένα παιδί να μεγαλώσει, οι γιατροί συμφώνησαν να κατασκευαστεί δεύτερη φούσκα από μόνος στο σπίτι του. Μετά από προσεκτική προετοιμασία τον άφησαν να φύγει από το νοσοκομείο.

08:04 Ο Ντέιβιντ μάλιστα γράφτηκε στο σχολείο παρακολουθώντας τα μαθήματα από το τηλέφωνο. Και ενώ η τεχνολογία προσπαθούσε να κάνει τη ζωή του όσο πιο φυσιολογική γινόταν εκείνος δεν μπορούσε να μην προσέξει πόσο διαφορετική ήταν από τα άλλα παιδιά. Τώρα η ψυχολόγος ελπίζει ότι η στολή φούσκα θα γεφυρώσει αυτή τη διαφορά Ίσως ακόμα και αν το επιτρέψει να πάει σχολείο και να καθίσει μέσα στην τάξη με τα άλλα παιδιά Αρχικά όμως πρέπει να δεχτεί να φορέσει τη στολή Καταλαβαίνοντας ότι η παρουσία των δημοσιογράφων το στρεσάρει Η ψυχολόγος του ζητάει να φύγουν Και όταν μένει μόνη στο δωμάτιο του ζητάει η μύρη μη φωνή να προσπαθήσει Αναστενάζει με ανακούφιση καθώς εκείνος διστακτικά μπαίνει μέσα στη στολή του.

08:44 Αρχικά το παιδί φοβάται. Το μεγάλο κράνος τον μπερδεύει και το πλαστικό κολλάει στο δέρμα του. Αλλά μετά από λίγα λεπτά το συνηθίζει. Οι δημοσιογράφοι παρακολουθούν τον Ντέιβιντ να βγαίνει από το δωμάτιο φορώντας μια λαμπερή κίτρινη πλαστική στολή. Ένας μακρύς σωλήνας γεμάτος από στυρωμένο αέρα από το θάλαμο περιορίζει το πόσο μακριά μπορεί να φτάσει.

09:04 Αλλά είναι ένα προσωρινό μέτρο, όχι η πραγματική ελευθερία που χρειάζεται ένα εξάχρονο παιδί. Ο Ντέιβιτ φοράει τη στολή μόλις έξι φορές και κάθε φορά τη στάζει. Όταν μεγαλώσει φτιάχνεται μία νέα μεγαλύτερη εκδοχή, αλλά αρνείται να τη φορέσει έστω και μία φορά. Τα επόμενα χρόνια τα ξεσπάσματά του γίνονται όλο και πιο επιθετικά.

09:24 Εξομολογείται ότι φοβάται να βγει από τη φούσκα. Νιώθει ασφάλεια εκεί μέσα. Είναι ότι έχει γνωρίσει σε όλη του τη ζωή. Αλλά τότε εμφανίζεται μια θαυματουργή θεραπεία που ίσως του δώσει αληθινή ελευθερία. Από τη μέρα που γεννήθηκε η γιατρή υποπτεύοντα τον, η καλύτερη του ελπίδα ήταν να κάνει μεταμόσχευση μυελού των οστών.

09:43 Αλλά χρονοβόρες αναζητήσεις για συμβατό δότη ήταν άκαρπες Όμως αυτό αλλάζει όταν μια ιατρική ανακάλυψη επιτρέπει τη χρήση μη συμβατού μυελού σε μεταμόσχευση Όπως όλες οι ιατρικές διαδικασίες κρύβουν κινδύνους Και κανείς δεν γνωρίζει αν η μεταμόσχευση θα τον θεραπεύσει Ωστόσο, δεδομένης ποιότητας ζωής είναι ρίσκο που οι γονείς και οι γιατροί αποφασίζουν ότι πρέπει να πάρουν Η εναλλακτική είναι η σόβια καταδίκη στην πλαστική φούσκα.

10:10 Δυστυχώς όμως η απόφαση για την πειραματική μεταμόσχευση δεν θα σωσεί τον Ντέιβιτ. Αντίθετα, θα κάνει τα πράγματα πολύ χειρότερα. που ακόμα τον χωρίζει από τον εξωκόσμο. Ο γιατρός ακουμπάει το δικό του χέρι στην άλλη πλευρά. Έπειτα χαμογελάει και λέει στον Ντέβιτ ότι η μεταμόσχεση πήγε καλά. Αλλά ο γιατρός δεν γνωρίζει ότι η διαδικασία έχει ήδη σφραγίσει τη μοίρα του παιδιού.

11:21 Τις επόμενες εβδομάδες η κατάστασή του επιδεινώνεται. Ο μυελός αδελφής του περιείχει έναν ανενεργό ιό και το νοσοποιητικό του Ντέβιτ δεν μπορεί να το αντιμετωπίσει. Για πρώτη φορά θα νιώσει το άγγιγμα της οικογένειάς του, την αίσθηση του γρασιδιού και τον αέρα στο πρόσωπό του. Ο κόσμος που τόσο λαχταρούσε ο Ντέιβιτ γίνεται επιτέλους δικός του, αλλά μόνο για λίγο.

11:48 Θα πεθάνει σε ηλικία 12 ετών, αλλά ο θάνατός του δεν ήταν μάταιος. Μετά την ανάλυση του αίματός του, οι γιατροί εντοπίζουν τα συγκεκριμένα γονίδια που προκάλεσαν την ανασολογική ανεπάρκεια επάρκεια και πλέον θα μπορούν να ελέγχουν τις εγκύους για το σύνδρομο. Παρότι η ζωή του Ντέιβιτ περιορίστηκε μέσα σε λεπτά τυχόματα πλαστικού, η καρδιά του ξεπέρασε τα σύνορα που δεν το επιτράπηκε ποτέ να περάσει.

12:11 Δεν γνώρισε την καθημερινότητα των παιδιών της ηλικίας του, ούτε την απλή αυτονοή και την αυτονόητη επαφή με τον άνθρωπο και τη φύση. Ο Ντέιβιτ έζησε λιγότερο από όσο άξιζε, αλλά η ζωή του απέκτησε μεγαλύτερη σημασία από όσο θα μπορούσε να φανταστεί κανείς. Η φούσκα που τον έκλεισε δεν περιόρισε ποτέ το νόημα που άφησε πίσω.

12:29 Κι έτσι, η σύντομη πορεία του δεν αποτελεί μόνο μια τραγική ιστορία, αλλά μια υπενθύμηση του χρέους της επιστήμης, της αξίας της ανθρώπινης αξιοπρέπειας και της ελπίδας που μπορεί να γεννηθεί ακόμη και μέσα στην απομόνωση.