Από την Ρώμη στο Βυζάντιο: Η Εποχή του Ηρακλείου | Μέρος 4ο | Beyond Academy
Beyond PodcastΣχετικά με αυτό το επεισόδιο
🟤 Κάνε εγγραφή στο Newsletter: https://dimitris.beehiiv.com/
Στο 4ο μέρος της σειράς για την ιστορία του Βυζαντίου, ο κ. Μελετόπουλος παρουσιάζει τη βασιλεία του αυτοκράτορα Ηρακλείου, εστιάζοντας στην αντιμετώπιση των Αβάρων και την άνοδό του στον θρόνο σε μια περίοδο χαοτικής κρίσης. Παράλληλα, αναλύει τους νικηφόρους πολέμους του κατά των Περσών, την επαναφορά του Τιμίου Σταυρού, καθώς και τον οριστικό εξελληνισμό της αυτοκρατορίας.
✉️ Επικοινωνήστε στο [email protected]🎧 Ακούστε το podcast εδώ🍀 Spotify: https://bit.ly/4g0OK1C🍎 Apple: https://bit.ly/471uc55📢 Aκολουθήστε μας στα Social Media📸 Instagram: https://bit.ly/3Tq4hhS📹 Tik Tok: https://bit.ly/4d90aNX👍 Facebook: https://bit.ly/3MJsEDo#dimitrisbaltakos #beyondpodcast #greekpodcast
Αυτόματη μεταγραφή — ενδέχεται να περιέχει λάθη.
περνούσαν το δύναβε με σχεδίες και κατέβηκαν μέχρι η Τιμάνη δηλαδή κατέκλυσαν όλη τη Βαλγανική ίδρυσαν ορεινούς οικισμούς κατάλοιπα των σλαβικών οικισμών με τα σχετικά τοπονήμια υπάρχουν σήμερα στην Πελοπόννησο, στις Τερεά, στην Ήπειρο στη Θεσσαλία. Βέβαια δεν άφησαν το αποτυπωμά τους, αφομοιώθηκαν γρήγορα από το γηγενή πληθυσμό, αλλά εκείνη την εποχή ήταν μια συνθήκη ας πούμε αστάθειας.
Οι Άβαροι όμως ήταν πολεμικό φύλο και είχαν κακό σκοπό. Ήθελαν να επιτεθούν και να καταλύσουν τον Βυζάντιο. Μπορούμε να εντοπίσουμε στην Αβαρική εισβολή την πρώτη τουρκικής εισαγωγικά απειλή. Από εκεί και πέρα έχουμε την εισβολή των Λοβαρδών στη Βόρεια Ιταλία. Επίσης οι Γότθοι μπόρεσαν σταδιακά να ανακαταλάβουν τις περιοχές που είχε κατακτήσει ο Ιουστινιανός και να εκδίωξουν τελείως τους Βυζαντινούς από την Ισπανία.
Άρα το Βυζάντιο έχασε τον έλεγχο του Γιβραλτάρη, των στυλών του Ηρακλέους. Εμφανίζεται εσωτερική πολιτική αστάθεια μεγάλη. Μετά τους διαδόχους του Ιστινιανού, τους οποίους τώρα παρακάμπωμε για λόγους οικονομίας χρόνου, ακολουθούν διάφορες φετεριστές. Ο τελευταίος είναι ο Φωκάς, μια προσωπικότητα φαβλεπίφαβλη και χαοτική.
και το 610 τέλος πάνω η θήνουσα τάξη του Βυζαντίου οργανώνει μια συνωμοσία για να ανατρέψει το Φωκά η οποία συντελεί το εξής. Ο κυβερνήτης της Αιγύπτου ο Ηράκλειος έχει έναν χαρισματικό γιο που λέγεται επίσης Ηράκλειος. Οι Κωνσταντινούπολοι εκείνη την εποχή τροφοδοτείται με σιτάρι από την Αίγυπτο. Ο κυβερνήτης Ηράκλειος λοιπόν διακόπτει τον ανεφοδιασμό της Κωνσταντινούπολης κάτι το οποίο προκαλεί λαϊκή οργή, γενικευμένη εξέγερση, ανατροπή του Φωκά και τότε ο Ηράκλειος στέλνει το γιο του τον Ηράκλειο, επικεφαλής μιας νιοπομπής γεμάτης ητάρη.
Ο Ηράκλειος εμφανίζεται στην Κωνσταντινούπολη ως ο Σωτήρας. Πράγματι λοιπόν τα πλήθον υποδέχονται πράγματι ο Σωτήρας, είναι και μια χαρισματική προσωπικότητα, είναι ψηλός, ξανθός, είναι ένα είδος στάρ της εποχής εκείνης και με το που φτάνει στο λιμάνι της Κωνσταντινούπολης το πλήθος τον περιμένει έχοντας δεμένο το ΦΟΚΑ τον προηγούμενο αυτοκράτορα για να τον παραδώσει σιδηροδέσμιο τον φέρνουν στο πλοίο του λοιπόν τον πετάνε μπροστά στον Ηράκλειο και εκεί διεξάγεται ένας διάλογος που έμεινε στην ιστορία όπου ο Ηράκλειος λέει στο ΦΟΚΑ κακομύρητα έκανες μαντάρα κάτι τέτοιο του πέρα και του είπε ο Φωκάς να δούμε κι εσύ πώς θα τα κάνεις και στη συνέχεια ο Ηράκλειος τον έριξε στην πυρά.
Ο Ηράκλειος αναλαμβάνει το θρόνο με την αποδοχή του λαού και της συγκλήτου και παραλαμβάνει πραγματικά το χάος. Από παντού εισβάλλουν εχθροί αλλά και το κράτος είναι χρεοκοπημένο, δεν έχει πόρους να αντιμετωπίσει αυτή τη φοβερή κρίση. Ο Ηράκλειος βρίσκεται σε δύσκολη θέση, σκέπτεται να μεταφέρει την πρωτεύουσα στην Καρχιδόνα έτσι η Βόρεια Αφρική είναι ακόμα από το Βυζαντινό έλεγχο, τότε ο Πατριάρχης Σέργιος είναι αυτός που τον μεταπείθει και θέτει στη διάθεσή του όλη την περισσότερη εκκλησία που είναι πάρα πολύ μεγάλη.
Έτσι ο Ράκλειος λοιπόν ανασκουμπώνται και αποφασίζει να αντιμετωπίσει όλη αυτή την κατάσταση. Η κρίση κορυφώνεται το 614 όταν οι Πέρσες με επικεφαλή στον βασιλιά Χωσρόη εισβάλλουν στα Ιεροσόλυμα έχοντας προηγουμένως καταλάβει τη Συρία, την Αρμενία και την Καπαδοκία, δηλαδή έχουν μπει στο εσωτερικό της Μικράς Ασίας το 614 εισβάλλουν στα Ιεροσόλυμα εχμαλωτίζουν τον πατρί αρχησέριο και απάγουν τον Τίμιο Σταυρό τον Σταυρό στον οποίο Σταυρώθηκε ο Χριστός. Συγκλονίζει την Βυζαντινική γνώμη, έτσι ο Σταυρός είναι το σύμβολο της πίστεως Ακόμα και σήμερα οι χριστιανοί φέρουν σταυρό επάνω τους.
Κάνουμε το σημείο του σταυρού. Είναι κάτι πάρα πολύ δυνατό συμβολικά ο σταυρός. Είναι το κέντρο της χριστιανικής θρησκείας. Και τότε λοιπόν ο Ηράκλειος καταλαβαίνει ότι πρέπει με κάποιο τρόπο να αντιδράσει, διότι εδώ πρόκειται για ένα υπαρξιακό ζήτημα για τον Βυζάντιο. Αρχίζει και προετοιμάζεται ο Ηράκλειος για αυτό που κατόπιν απεκλήθη σταυροφορία, δηλαδή η επιχείρηση την οποία θα κάνει εναντίον των Περσών θα έχει το χαρακτήρα σταυροφορία στην κυριολεξία δηλαδή να πάει να φέρει πίσω το σταυρό για να το επιτύχει αυτό πρέπει να προετοιμαστεί κάνουμε μια διακοπή για να εξηγήσουμε λίγο τι ακριβώς είναι οι Πέρσες ο περσικός παράγων είναι πάρα πολύ σημαντικό θέμα όπως ξέρουμε την πρώτη περσική αυτοκατορία την κατέλησε ο Μέγας Αλέξανδρος προς το τέλος της ελληνιστικής περίοδου Οι Έλληνες έχασαν τον έλεγχο του οροπεδίου της Περσίας και εκεί ανασυγκροτήθηκε ένα πρώτο ψήγμα περσικού βασιλείου από τους Πάρθους.
Αυτό το βασίλειο περιήλθε υπό την κυριαρχία των Σασανιδών, μια πολύ δυνατή δυναστία, οι οποίοι άρχισαν να προκαλούν προβλήματα στο ρωμαϊκό κράτος και στη μετεξέλιξή του αυτό που λέμε Βυζάντιο, ήδη από τον ́ ́ ́ ́ μετά Χριστόν. έχουμε και αυτοκράτορα που συνελήφθη το Βαλεντινιανό και οδηγήθηκε χμάλωτος στο Περσικό Βασίλειο ο Χορστρόης είναι ένας πολύ ικανός βασιλεύσης των Περσών ο οποίος επιδιώκει με τα μανίας να συντρίψει τον Βυζάτιο για να το καταλάβει για να εξηγήσουμε το βαθύτερο λόγο πρέπει να ανατρέξουμε στον Μπράουν ο οποίος το έργο ο κόσμος της Ιστερης Αρχαιότητας δίνει μια ερμηνεία πολύ ενδιαφέρουσα ότι στην ουσία η μαζική μετακίνηση πληθυσμών από την Κεντρική Ασία προς δις μας είχε οδηγήσει στο να κατακλυστεί το περσικό οροπαίδιο εκεί που είναι σήμερα η Τεχεράνη εκεί που ήταν η Περσέπολη κτλ. από βαρβαρικά φύλατα τα οποία προχωρούσαν προς δις μας άρα οι Πέρσες πιέζονταν από αυτά τα φύλακια και στην ουσία έχασαν τον έλεγχο του οροπαίδιου και για να συνεχίσουν να υπάρχουν
ως ανεξάρτητο κράτος χρειάζονταν μια νέα χώρα και η νέα χώρα ήταν η εγγύηση Ανατολή η Παλαιστίνη, η Συρία η Μικρά Ασία, δηλαδή όλο αυτό που λέμε σήμερα η Μέση Ανατολή, η Κύπρος και ενδεχομένως και τα Βαλκανία. Άρα η πίεση των Περσών προς τις μας οφειλώντας την πίεση που αυτοί δέχονταν από την Ανατολή. Ήταν ένα έδος μονόδρομου δηλαδή για τους Πέρσες για να υπάρξουν να καταλάβουν τις ανατολικές περιοχές του Βυζαντίου.
Κλείνω με αυτή την παρένθεση και επανερχόμαστε στην βίαιη σύγκρουση των Περσών με το Βυζάντιο. Ο Ιστινιανός είχε συνάψει την περίφημη αιώνια ειρήνη για να μπορέσει να κινηθεί προς τις μας και να ολοκληρώσει τη ρεκονκίστα, κάτι που έγινε. Τώρα όμως οι Πέρσες επανέρχονται έντονα και πολύ δυνατά και ο Ηράκλος πρέπει να τους αντιμετωπίσει λοιπόν.
ο Ηράκλος κάνει μακρά προετοιμασία υπερδεκαετή προετοιμασία γιατί βρίσκεται ένα κράτος διαλυμένο πρέπει να το συγκροτήσει πρώτα το 622 κάνει την πρώτη του επίθεση εναντίον της Περσίας και η επίθεση αυτή είχε το χαρακτήρα που θα λέγαμε μπλίντσκριτ και ραφνοβόλ πολέμο δηλαδή αποβιβάζεται στις πύλες της Βυθινίας έτσι δηλαδή στο μοιχό της Ανατολικής Μεσογείου στο νότο της Ανατολίας ενώ οι Πέρσες έχουν φτάσει σχεδόν μέχρι τα παράλληλα της Μικράς Ασίας, έχουν καταλαβεί όλη τη Μικρά Ασία, αυτός κάνει καταδρομική επιχείρηση στο κέντρο της Περσίας.
Αυτό έχει ως αποτέλεσμα οι Πέρσες πανικόβλητοι να εκενώσουν όλη τη Μικρά Ασία και να επιστρέπουν στην Περσία για να σώσουν τη χώρα τους. Αυτή η εκστρατεία έχει ως αποτέλεσμα στην ουσία να διασωθεί η Μικρά Ασία και να ανακτήσει το Βυζάτιο των Αλληλεγχώτες. το 623 επιστρέφει όμως διότι οι άβαροι κινούνται απειλητικά στα βόρεια της Βαλκανικής το 624 γίνεται η δεύτερη εκστρατεία αυτή τη φορά ο στόλος ο Βυζαντινός παραπλέει τα βόρεια παράλληλα της Μικράς Ασίας του πόντου δηλαδή αποβιβάζεται στην Τραπεζούντα και από εκεί κάνει ξανά καταδρομική επιχείρηση πάλι στο κέντρο της Περσίας οπότε αυτή τη φορά οι Πέρσες πανικόβλητοι αναγκάζονται να εικενώσουν και την κυλικία και να περιουσούν πλέον πίσω από τον Εφράτη το 626 όμως ενώ ο Ηράκλειος βρίσκεται στην Ανατολή ο Χωστρόης κάνει συμφωνία με τους Αβάρους τον Χαγάνο των Αβάρων δηλαδή τον βασιλιά τους να επιτεθούν ταυτόχρονα στη Κωνσταντινούπολη και πράγματι το 626 λοιπόν ενώ ο Ηράκλειος λείπει γίνεται αυτή η συγκλονιστική επίθεση
εναντίον της Κωνσταντινούπολης Άβαροι και Πέρσες συνενώνονται ημένα από το βορρά η άλλη από την ανατολή και η Κωνσταντινούπολη κινδυνεύει να πέσει είναι μια από τις λίγες φορές την υπερχιλιετή ιστορία του Βυζαντίου που η Κωνσταντινούπολη κινδυνεύει σε βάσημα και εκεί την κατάσταση την έσωσαν δύο άνθρωποι ο ένας είναι ο Πατριάρχης Έργιος και ο άλλος είναι ο Πρωθυπουργός Βόνος, μια πολύ σημαντική προσωπικότητα της εποχής, οι οποίοι με σθένος αντιστέκονται μέχρι σε σχάτων μέχρις ότου η πολιορκία καταραίει και λύεται και τότε λοιπόν έχουμε αυτή την συγκλονιστική αντίδραση του λαού της Κωνσταντινόπολης ο οποίος αποδίδει τη σωτηρία της στην Παναγία.
Συγκροτείται και αυτός ο πάρα πολύ όμορφος ύμνος, ο Ακάθιστος ο λεγόμενος, ο οποίος γράφτηκε διότι σώθηκε Κωνσταντινούπολη χάρη στην παρέμβαση της Παναγίας και τον οποίον ακόμα και σήμερα το ελληνικό έθνος ψάλλει τη Μεγάλη Δομάδα την Παρασκευή του Ακάθιστου Ήμνου ακόμα και σήμερα οι Έλληνες ευχαριστούν την Παναγία γιατί έσωσε την πολιτούς την Κωνσταντινούπολη την έσωσε από τον θανάσιμο κίνδυνο των Αβάρων και των Περσών Ο Ακάθιστος Ήμνος λοιπόν είναι κάτι το οποίο υπάρχει μέχρι σήμερα και δείχνει και αν θέλετε και τη διαχρονική ας πούμε συνέχεια του ελληνικού έθνους ότι και σήμερα η συνείδησή μας η συλλογική μας συνείδηση ευχαριστεί την Παναγία γιατί έσωσε την πόλη μας που είναι η Κωνσταντινούπολη συγκαρδία κάθε Έλληνα που έχει ιστορική μνήμη. Η Κωνσταντινούπολη παραμένει η ιστορική πρωτεύουσα του ελληνισμού.
Ο Ηράκλειος το 627 μετά τη σωτηρία της Κωνσταντινούπολης εξαπολύει την τρίτη και οριστική του επίθεση εναντίον των Περσών στην Νινεβή γίνεται η τελική μάχη μεταξύ του στρατού του Ιρακλείου και του στρατού του Χοζρόη λίγα χιλιόμετρα μακριά από τα Αγαβγάμιλα όπου ο Μέγαλας Αλέξανδρος έδωσε την τελική μάχη εναντίον των Περσών και τελείωσε το Περσικό κράτος εκεί λοιπόν στη μάχη της Νινεβή ο Ιράκλειος συντρίβει τους Πέρσες ο Ηράκλειος είναι παλικάρι είναι πολέμαρχος, είναι ένας πάρα πολύ δυνατός άντρας ο οποίος συνδυάζει στρατηγική ιδιοφύεια και προσωπική ανδρεία με τα χέρια του σκότωσε πολλούς Πέρσες στρατηγούς στη μάχη της Νένεβη τους στοχοποιούς είχε τους σκότωνε ο ίδιος εκεί λοιπόν διαλύθηκε στην ουσία το Περιστικό Βασίλειο και προελάβαινε προς την Κτισιφόντα η Κτισιφόντα είναι ας πούμε στην περιοχή του σημερινού Ιράκ εκεί είχαν μεταφέρει οι Πέρσες στην πρωτεύουσά τους για τους λόγους που εξηγήσαμε προηγουμένως λοιπόν ο Ιράκλος ήταν στην κτισιφόντα, την εκθεμελιώνει
δεν έμεινε τίποτα όρθιο από την κτισιφόντα όπως και κάνει ο Μέγας Αλέξαρος όπως με την Περσέπολη αν θυμάσαι την είχε κάψει ολόκληρη την εκθεμελίων λοιπόν και μετά την εκθεμελίωσε της κτισιφόντας ο γιος του Χωροσρόη ο Σιςρόης σκοτώνει τον πατέρα του ο οποίος ειρνεί τον Ασυνθικολογής και εκεί αν θέλετε τελειώνουν οι Περσικοί πόλεμοι και ο Ηράκλειος αποκτά δικαίως τον τίτλο του νέου μεγάλου Αλεξάνδρου. Έκανε ακριβώς το ίδιο που είχε κάνει ο Μέγας Αλέξανδρος.
Στο τέλος της αρχαιότητας διέλυσε την Περσική Αυτοκαρατορία. Ο Ηράκλειος πολλούς αιώνες μετά διέλυσε τη νέα Περσική Αυτοκρατορία, δηλαδή η Περσία ως Αυτοκρατορία είχε δύο φάσεις και στις δύο έβαλαν τέλος ας πούμε έβαλαν τέλος οι Έλληνες στην πρώτη ο Μέγας Αλέγχος, στην δεύτερη ο Ηράκλειος άρα έπαιξε πραγματικά ο Ηράκλειος ένα ρόλο αντίστοιχο του Μεγάλου Αλεξάνδρου Το 629 ο Ηράκλειος πηγαίνει στην Ιερουσαλήμ φέρνει από την Ιερουσαλήμ τον Τίμιο Σταυρό στην Κωνσταντινούπολη και τελεί Θρίαμβο το αρχαίο ρωμαϊκό έθιμο του Θρίαμβου το 630 τον πηγαίνει ο ίδιος ο Ηράκλειος κουβαλούσε ο ίδιος τον Τίμιο Σταυρό στον όμο του συγκλονιστικό θέαμα να δεις τώρα τον αυτοκράτορα να κουβαλάει τον Τίμιο Σταυρό το 630 λοιπόν τον πηγαίνει ξανά στα Ιεροσόλυμα και τον αποκαθιστά στο ναό της Αναστάσεως που είχε ίδρυση η Αγία Ελένη και αυτό γίνεται στις 14 Σεπτεμβρίου το 630 και από τότε μέχρι σήμερα γιορτάζουμε την Εορτή του Σταυρού που είναι ακριβώς το γεγονός της αποκαταστάσεως
του Τιμίου Σταυρού στα Ιεροσόλυμα από τον Ηράκλειο Εδώ τελειώνει λοιπόν η εποποιία του Ηρακλείου ο Ηράκλειος γυρίζει στην Κωνσταντινούπολη έχοντας συντρίψει με μεγάλη αυτοκατατορία την Περσική έχοντας συντρίψει τους αβάρους ο άνθρωπος διέσωσε την αυτοκρατορία έχοντας ανασυγκροτήσει το Βυζάντιο ως κράτος έχοντας ξαναδώσει στο Βυζάντιο την δύναμη του θέλω τώρα να προσθέσω δύο στοιχεία για την εσωτερική πολιτική του Ηρακλείου το πρώτο είναι ότι ο Ηράκλειος ιδρύει πρώτος τον θεσμό σε μια πρώτη μορφή, τον θεσμό των θεμάτων δηλαδή δίνει στους στρατιωτικούς πολιτικές αρμοδιότητες. Αυτός ο θεσμός θα εξελιχθεί και θα φτάσει την εποχή των Μακεδόνων αυτοκαρατώρων να είναι η βασική αν θέλετε δομή του Βυζαντινού κράτους. Δηλαδή ότι τα θέματα έχουν επικεφαλεί στρατιωτικό διοικητή ώστε κατά αυτόν τον τρόπο το Βυζάντιο δίνει την πρωτοκαθεδρία στην εθνική άμυνα. Ο στρατιωτικός διοικητής είναι αυτός που εποπτεύει και την πολιτική Αυτό λοιπόν ξεκινάει από τον Ηράκλειο. Το δεύτερο είναι ότι επί Ηράκλειο ολοκληρώνεται η διαδικασία του εξελληνισμού και του χριστιανισμού του Ανατολικού Ρωμαϊκού κράτους.
Με τη σταυροφορία του Ηρακλείου καθίσατε πλέον σαφές ότι η προτεραιότητα είναι η χριστιανική θρησκεία. ο εξελινισμός ολοκληρώνεται με το εξής στοιχείο. Ο Ηράκλειος εξέδωσε αυτοκρατορικό διάταγμα με το οποίο διέτασε τα παραγγέλματα στις ένοπλες δυνάμεις να γίνονται στα ελληνικά. Μέχρι τότε η λατινική γλώσσα είχε επιβιώσει μόνο σε αυτό το σημείο ότι ακόμα επί Ηρακλείου τα παραγγέλματα δίδονταν στα λατινικά.
Ο Ηράκλειος λοιπόν άλλαξε αυτή τη διαδικασία και επέβαλε να είναι στα ελληνικά από εκεί ολοκληρώνεται πλέον εξήλυνση. Ο Ηράκλειος είναι Έλληνας άλλωστε, ο ίδιος είναι Έλληνας της Αιγύπτου. Με το θάνατο του Ηρακλείου μπορούμε να μιλούμε πια για ένα κράτος το οποίο είναι ο πρόδρομος του σύγχρονου ελληνισμού. Το τέλος της βασιλείας του Ηρακλείου είναι αναντίστοιχο με τους τριάβους που είχε καταγάγει μέχρι τότε.
Ο Ηράκλειος επιστρέφοντας στην Κωνσταντινούπολη και έχοντας αποκαταστήσει πλήρως τον Τίμιο Σταυρό υφίσταται αυτό που σήμερα θα λέγαμε Nervous Breakdown, μια νευρική κατάρρευση και παραμένει μέχρι το τέλος της βασιλείας του μέχρι το θάνατό του το 641 κλινήρη στο κρεβάτι του. Στην ουσία το κράτος το κυβερνά η δεύτερη γυναίκα του η Μαρτίνα που ήταν μια γυναίκα πληβίας καταγωγής αλλά βρέθηκε σε αυτή την κρίσιμη θέση και έτσι στην ουσία η αυτοκατατορία είναι ακέφαλη.
Όταν το 637 εμφανίζονται στον προσκήνω οι Άραβες, ο επόμενος μεγάλος κίνδυνος, ο Ηράκλειος ουσιαστικά δεν υπάρχει ως αυτοκράτορας και εκεί το Βυζάντιο θα υποστεί στα τέλη της βασιλείας του Ηρακλείου το συντριπτικό κατάγραμμα που θα αλλάξει τη μορφή του και τη δομή του. Αλλά για αυτά θα μιλήσουμε την άλλη φορά.
Σχόλια
Χωρίς σχόλιαΣυνδεθείτε για να συμμετάσχετε στη συζήτηση
Σύνδεση για ΣχολιασμόΔεν υπάρχουν σχόλια ακόμα