Το Μαύρο Φιλί - Ρόμπερτ Μπλοκ - Χένρι Κάτνερ | Ηχητικό Βιβλίο Ελληνικά - Audiobook

Τίτλος πρωτότυπου: Robert Bloch - Henry Kuttner "The Black Kiss" (1937)

Η συνεργασία των Robert Bloch και Henry Kuttner στο «The Black Kiss» (1937) αποτελεί ένα από τα πιο ενδιαφέροντα δείγματα της μεταβατικής περιόδου του αμερικανικού «παράξενου» φανταστικού, όπου η επιρροή του H. P. Lovecraft διασταυρώνεται με πιο ψυχολογικές και σωματικές ανησυχίες. Το διήγημα πρωτοδημοσιεύτηκε στο τεύχος Ιουνίου 1937 του Weird Tales (τόμος 29, νούμερο 6), σε μια εποχή που ο Kuttner μόλις είχε αρχίσει να δημοσιεύει τις πρώτες του ιστορίες στο περιοδικό και ο Bloch ήταν ήδη ένας αναγνωρισμένος, αν και νεαρός, συνεργάτης του Lovecraft. Σύμφωνα με τον ίδιο τον Bloch, ο Kuttner του έστειλε μια απορριφθείσα ιστορία και του ζήτησε να τη διασκευάσει ως συνεργασία· ο Bloch ανέλαβε το μεγαλύτερο μέρος της γραφής και της αναθεώρησης, και αργότερα, σε επανεκδόσεις, ο Kuttner ζήτησε να αφαιρεθεί το όνομά του από το byline, θεωρώντας δίκαιο να φέρει ο Bloch την αποκλειστική πατρότητα. Πράγματι, το διήγημα επανεκδόθηκε το 1945 στη βρετανική συλλογή Sea-Kissed (με νέο τίτλο) και σε άλλες ανθολογίες, όπως το Avon Fantasy Reader το 1951, όπου εμφανίζεται μόνο με το όνομα του Bloch.

Η κριτική πρόσληψη του έργου το τοποθετεί συχνά δίπλα στο «The Shadow Over Innsmouth» του Lovecraft, και δικαίως: πρόκειται για ένα κείμενο «υδάτινου τρόμου» που αξιοποιεί το μοτίβο της απειλής από τα βάθη της θάλασσας, αλλά το μετατοπίζει από τη φυλετική και βιολογική φρίκη του Lovecraft σε ένα πιο σωματικό και ψυχολογικό επίπεδο. Ο Bloch, ο οποίος είχε ήδη δείξει ενδιαφέρον για τη μεταφορά συνείδησης και την κατάλυση της ταυτότητας σε έργα όπως «The Eyes of the Mummy», εδώ χρησιμοποιεί το θαλάσσιο πλάσμα όχι απλώς ως τέρας, αλλά ως οργανισμό που επιθυμεί να βιώσει την ανθρώπινη ύπαρξη, διεισδύοντας στο σώμα και στη σεξουαλικότητα του θύματος. Το φιλί του πλάσματος λειτουργεί ως σημείο μετάβασης: δεν είναι απλώς μια πράξη βίας, αλλά μια διείσδυση που ανατρέπει τα όρια του εαυτού και του φύλου, προκαλώντας μια αίσθηση αηδίας και γοητείας ταυτόχρονα.

Ορισμένοι κριτικοί διαβάζουν το διήγημα ως άσκηση πάνω στους ανδρικούς φόβους για τη σεξουαλικότητα και για τις γυναίκες: η γοητευτική σειρήνα που αποδεικνύεται αρπακτικό, το φιλί που οδηγεί στον θάνατο, και η «θηλυκή» θάλασσα που καταβροχθίζει τον αρσενικό πρωταγωνιστή, συνθέτουν ένα σύνολο ανησυχιών για την απώλεια ελέγχου και τη σωματική ακεραιότητα. Ταυτόχρονα, η παρουσία του Μάικλ Λι (του χαρακτήρα-ερευνητή του αποκρυφισμού του Kuttner) δίνει στο κείμενο μια αίσθηση συνέχειας με το είδος της «occult detective fiction», αλλά ο ρόλος του είναι περιορισμένος, λειτουργώντας περισσότερο ως αφηγηματικός μηχανισμός παρά ως ενεργός ήρωας.

Υφολογικά, το «The Black Kiss» κινείται ανάμεσα στην ατμόσφαιρα του Weird Tales και σε μια πρώιμη ψυχολογική ενδοσκόπηση: οι περιγραφές των ονείρων είναι φορτισμένες με μια αίσθηση αρρώστιας και καταναγκασμού, ενώ η αποκάλυψη της αλήθειας δεν οδηγεί σε κάθαρση, αλλά σε μια παγίδα ταυτότητας. Η γραφή είναι οικονομική, χωρίς τις εκτενείς τελετουργικές περιγραφές του Lovecraft, και επικεντρώνεται στη σταδιακή απώλεια του εαυτού. Η σκηνή της τελικής σύγκρουσης, όπου το ανθρώπινο σώμα και το πλάσμα αλληλοσκοτώνονται, αποτελεί μια πρώιμη εκδοχή του μοτίβου της «διπλής ταυτότητας» που θα κορυφωθεί αργότερα στο Psycho του Bloch. Έτσι, το διήγημα δεν είναι απλώς μια ακόμη λάβκραφτική απομίμηση, αλλά ένα σημαντικό σκαλί στην εξέλιξη του Bloch προς μια πιο εσωτερική, σωματική και ψυχολογική φρίκη, και μια απόδειξη της ικανότητας του Kuttner να προσαρμόζει τις ιδέες του στις απαιτήσεις της συνεργασίας.

Το έργο υπάρχει ελευθέρα διαθέσιμο εδώ:

https://www.gutenberg.org/ebooks/76435

Μετάφραση και ανάγνωση Γρηγόριος Καλογιάννης

Η παρούσα ηχογράφηση διατίθεται δωρεάν. Επιτρέπεται η αναπαραγωγή, αναδιανομή και ενσωμάτωση υπό την άδεια CC BY-NC 4.0: Αναφορά Δημιουργού – Μη Εμπορική Χρήση.