Όταν η Μάνη χειροκρότησε τον φονιά: Η εκδίκηση ενός πατέρα που συγκλόνισε την Ελλάδα
Crime StudyΣχετικά με αυτό το επεισόδιο
Στις 2 Οκτωβρίου 1984, έξω από το Κακουργιοδικείο της Τρίπολης εκτυλίχθηκε μια εικόνα που έμοιαζε αντιφατική. Ένας 40χρονος άνδρας έβγαινε από την αίθουσα του δικαστηρίου συνοδευόμενος από αστυνομικούς. Είχε μόλις καταδικαστεί για ανθρωποκτονία.
Ωστόσο, αντί για αποδοκιμασίες, τον περίμεναν χειροκροτήματα.
Αυτόματη μεταγραφή — ενδέχεται να περιέχει λάθη.
2 Οκτωβρίου του 1984. Ένας 40χρονος άνδρας βγαίνει από την αίθουση του δικαστηρίου συνοδευόμενος από αστυνομικούς. Μόλις έχει καταδικαστεί για φόνο. Κι όμως, αντί για αποδοκιμασίες, ακούγονται χειροκροτήματα και ζητοκραυγές. Περισσότεροι από χίλιοι άνθρωποι τον αποθεώνουν. Πώς γίνεται ένας καταδικασμένος ζωλοφόνος να αντιμετωπίσεις σαν ήρωας?
Για να το καταλάβουμε, πρέπει να γυρίσουμε το χρόνο 1,5 χρόνο πίσω. Κυριακή του Πάσχα 1983. Στη Μάνη, οι οικογένειες έχουν συγκεντρωθεί γύρω από το πασχαλινό τραπέζι. Το γλέντι βρίσκεται στο αποκορύφωμά του και κανείς δεν μπορεί να φανταστεί ότι μέσα σε λίγες ώρες, η γιορτινή ατμόσφαιρα θα μετατραπεί σε έναν από τους μεγαλύτερους οφειάλτες που γνώρισε ποτέ η τοπική κοινωνία.
Ανάμεσα στους κατοίκους βρίσκεται και ένας εκατετράχρονος, ο οποίος λίγο μετά το οικογενειακό γεύμα αποφασίζει να βγει μια βόλτα στο χωριό. Είναι μια συνεχισμένη κίνηση για ένα παιδί της ηλικίας του. Χαιρετά τους οικούς του και απομακρύνεται, χωρίς να γνωρίζει ότι δεν θα επιστρέψει ποτέ. Η πρώτη του στάση είναι μια καφετήρα της περιοχής, όπου συναντά έναν 23χρονος χωριανό του.
Οι δυο τους κάθονται για λίγη ώρα συζητώντας μέχρι που ο μεγαλύτερος προτείνει να απομακρυθούν από το χωριό για να πιούν αλκοόλ μακριά από τα διάκριτα βλέμματα. Ο ανήλικος δέχεται και τον ακολουθεί. Κατευθύνονται προς μία απομονωμένη περιοχή κοντά σε ένα ρέμα όπου βρίσκεται ένα νυχτερινό κέντρο. Εκεί, 23χρονος πήθη τον 14χρονο να μπει από μία πίσω είσοδο και να αφαιρέσει δύο μπουκάλια ουίσκι και λίγους ξύρους καρπούς.
Λίγη ώρα αργότερα, οι δυότρους κάθονται στην όχθη του ποταμού πίνοντας και συζητώντας. Καθώς περνάει η ώρα και η κατανάλωση αλκοόλ αυξάνεται, αποφασίζουν να μπουν στο νερό. Εκεί όμως η κατάσταση παίρνει μια δραματική τροπή. Σύμφωνα με τη μεταγενέστερη ομολογία του δράστη, επιχείρησε να προσεγγίσει ερωτικά τον ανήλικο Το παιδί αντέδρασε έντονα και ακολούθησε ένας βίαιος διαπληκτισμός Μέσα σε λίγα δευτερόλεπτα, ο Καββάς μετατρέπεται σε άγρια επίθεση Ο 23χρονος αρπάζει ένα τσιμεντόλιθο και αρχίζει να χτυπά επανελειμμένο το 14χρονο στο κεφάλι Όταν το παιδί πέφτει ανέσυτο, πιστεύει ότι είναι ήδη νεκρό Για να εξαφανίσει κάθε ίχνος του εγκλήματος, μεταφέρει το σώμα του στο ποτάμι και το ρίχνει στο νερό.
Η ατροδικαστική εξέταση αποκαλύψει αργότερα μία ακόμη πιο τραγική λεπτομέρεια. Ο 14χρονος δεν είχε χάσει τη ζωή του από τα χτυπήματα. Βρισκόταν ακόμη εν ζωή όταν έπεσε στο ποτάμι. Η πραγματική αιτία θανάτου του ήταν ο πνιγμός. Το ίδιο βράδυ, δύο κάτοικοι της περιοχής εντοπίζουν το άψυχο σώμα του παιδιού και τοποιούν αμέσως τις αρχές.
Παράλληλα, αρκετοί μάρτυρες αναφέρουν ότι είχαν δει τον 23χρονο να επιστρέφει στο σπίτι του εμφανώς τραγμένος και με αίματα στα ρούχα του. Οι υποψίες τρέφονται σχεδόν αμέσως πάνω του. Οι αστυνομικοί το συλλαμβάνουν μέσα σε λίγες ώρες. Έπειτα από πολύ ωραία ανάκριση, ο νεαρός ομολογεί το έγκλημα, περιγράφοντας με κάθε λεπτομέρεια πώς είχαν συμβεί εκείνο το απόγευμα.
Η είδηση εξαπλώνει τα στραπιέα στο χωριό. Το πέθος για το χαμό ενός παιδιού μετατρέπεται γρήγορα σε οργή. Στην κηδεία του 14χρονου, εκατοντάδες άνθρωποι συνόδευσαν την οικογένεια στην τελευταία του κατοικία. Σύμφωνα με τα δημοσιεύματα της εποχής, καθ' όλη τη διάρκεια της τελετής ακούγονταν κατάρρες εναντίον του δράστη, ενώ πολλοί ζητούσαν ανοιχτά εκδίκηση Οι αρχές αντιλαμβάνονται ότι η κατάσταση είναι ιδιαίτερα τεταμένη Φοβούμενες πιθανές αντιδράσεις αποφασίζουν να μεταφέρουν τον κατηγορούμενο σε άλλη φυλακή Ωστόσο η πληροφορία για τη μεταγωγή του διαρρέει και φτάνει στα αυτιά του πατέρα του άτυχου παιδιού Την ημέρα της μεταφοράς, ο άνδρας μαζί με τα δύο αδέλφια του ακολουθεί το λεωφορείο που μεταφέρει τον κατηγορούμενο.
Όταν αυτό πραγματοποιεί στάση, ανεβαίνει μέσα, ακινητοποιεί με το όπλο του τους αστυνομικούς που το συνόδευαν και στρέφεται απέναντι στον άνθρωπο που θεωρεί υπεύθυνο για την δολοφονία του γιού του. Δύο πυροβολισμοί βάζουν τέλος στη ζωή του 23χρονου. Η δεύτερη δολοφονία έχει μόλις συντελεστεί. Ο πατέρας δεν προσπαθεί να διαφύγει.
Παραμένει στο σημείο και παραδείται στις αρχές, γνωρίζοντας πως πλέον θα καθίσει και ο ίδιος στο εδόλιο κατηγορούμενος για ανθρωποκτονία από πρόθεση. Η υπόθεση όμως απάρει μια απρόσμενη τροπή. Ο πατέρας του νεκρού 23χρονου δηλώνει δημόσια πως δεν επιθυμεί εκδίκηση και φτάνει στο σημείο να αναγνωρίσει ότι μπορεί να κατανοήσει την πράξη του ανθρώπου που σκότωσε το γιο του.
Στη διάρκεια της δίκης θα καταθέσει υπέρ του, προκαλώντας αίσθηση σε ολόκληρη τη χώρα. Χαρακτηριστικά θα πει «Δίνω 60% δίκαιο που σκότωσε το γιο μου και 40% άδικο». Και λίγο αργότερα, απευθυνόμενος στους δικαστές, θα προσθέσει «Αν ήξερα ότι ο γιος μου σκότωσε το παιδί, θα είχα σκοτώσει εγώ ο ίδιος το γιο μου. Τώρα ας μας κρίνει όλος ο Θεός».
Ύστερα από πολύ ωρή διαδικασία, το δικαστήριο ανακοινώνει την απόφασή του. Η εικόνα, έξω από την αίθουσα, είναι πρωτοφανής. Πλήθος κόσμου ξεσπά από χειροκροτήματα, αντιμετωπίζοντας τον καταδικασμένο πατέρα όχι ως έναν κοινό εγκληματία, αλλά ως έναν άνθρωπο που λύγησε. Την επόμενη μέρα, οι εφημερίδες κυκλοφορούν με έναν τίτλο που θα μείνει στην ιστορία.
Η μάνη χειροκροτεί το φωνιά. Είμαι η Αντσάσια Γκουλέμη και αυτό ήταν ένα ακόμα επεισόδιο του Crime Study στο Newsbob. Ακολουθήστε μας στο Spotify και αν σας άρεσε αυτό που ακούσατε, αφήστε μας και μια βαθμολογία.
Σχόλια
Χωρίς σχόλιαΣυνδεθείτε για να συμμετάσχετε στη συζήτηση
Σύνδεση για ΣχολιασμόΔεν υπάρχουν σχόλια ακόμα