Άκης Πάνου: Το έγκλημα που σκίασε τη μουσική του καριέρα
Criminal minds - Μιμή ΦιλιππίδηΣχετικά με αυτό το επεισόδιο
Ο Άκης Πάνου υπήρξε μία από τις σημαντικότερες μορφές του ελληνικού λαϊκού τραγουδιού, όμως η δημόσια εικόνα του σημαδεύτηκε ανεξίτηλα από ένα τραγικό έγκλημα που συγκλόνισε την κοινή γνώμη το 1997. Η υπόθεση συνδέεται με τη σχέση της νεαρής κόρης του, Ελευθερίας, με τον Σωτήρη Γιαλαμά, την οποία ο Πάνου δεν αποδεχόταν. Η ένταση ανάμεσα στις δύο πλευρές κλιμακωνόταν για μεγάλο χρονικό διάστημα, καθώς ο συνθέτης διατηρούσε αυστηρές και παραδοσιακές αντιλήψεις σχετικά με την οικογένεια και τον ρόλο του πατέρα. Την 1η Αυγούστου 1997, στο σπίτι της οικογένειας στην Ξάνθη, ο Γιαλαμάς πήγε με σκοπό να συζητήσει και να εξομαλύνει τις σχέσεις, όμως η συνάντηση κατέληξε σε τραγωδία. Κατά τη διάρκεια έντονου διαπληκτισμού, ο Πάνου χρησιμοποίησε περίστροφο και πυροβόλησε τον νεαρό άνδρα, προκαλώντας τον θάνατό του μπροστά σε συγγενικά πρόσωπα. Η πράξη αυτή οδήγησε στη σύλληψη και παραπομπή του σε δίκη, όπου κρίθηκε ένοχος για ανθρωποκτονία από πρόθεση σε ήρεμη ψυχική κατάσταση και καταδικάστηκε σε ισόβια κάθειρξη, χωρίς να του αναγνωριστούν ελαφρυντικά. Η υπόθεση προκάλεσε έντονες κοινωνικές αντιδράσεις και συζητήσεις γύρω από ζητήματα οικογενειακής εξουσίας, πατριαρχικών αντιλήψεων και της έννοιας της «τιμής». Κατά τη διάρκεια της κράτησής του διαγνώστηκε με καρκίνο στο πάγκρεας και τελικά αποφυλακίστηκε για λόγους υγείας λίγο πριν πεθάνει το 2000. Έτσι, ένα από τα πιο αναγνωρίσιμα ονόματα της ελληνικής μουσικής συνδέθηκε για πάντα όχι μόνο με το έργο του, αλλά και με ένα από τα πιο πολυσυζητημένα εγκλήματα της σύγχρονης ελληνικής ιστορίας.
Συντελεστές
Έρευνα - Κείμενο: Μιμή Φιλιππίδη
Αφήγηση, Sound design, Ηχοληψία: Δάφνη Γερογιάννη
Αυτόματη μεταγραφή — ενδέχεται να περιέχει λάθη.
τον κόσμο. Σε αυτό το pod θα ακούσετε για το έγκλημα που σκίασε για πάντα τον Άκη Πάνου. Μία οικογένεια, ένα όπλο, μία απόφαση και η ώρα που όλα τελείωσαν. Όταν ο Άκης Πάνου πέρασε από τους στίχους στο έγκλημα. Η πιο σκοτεινή σελίδα της ζωής του. Υπάρχει ένα τραγούδι που λέει «Κάνε πέρα, κάνε πίσω». Όποια πέτρα και αν καθίσω, κάνε πέρα, κάνε πίσω.
Απειλητικό τραγούδι. Έχει γράψει ένα τραγούδι που λέγεται το Μπούμ και λέει ότι με ένα καζάνι που όλο βράζει κάποια μέρα θα εκραγεί και κάποια σφαίρα θα φύγει. Άκης έρχεται το τραγούδι από βαθιά εσωτερική ανάγκη. Η μόνη μου διάβουξη είναι το να κάνω αυτό που αντιλαμβάνομαι ότι πιστεύουν οι άλλοι ότι δεν μπορώ να κάνω. Εγώ είμαι ελεύθερος οπιθής.
Αυτό που ζω είναι το σήμερα. Ωστόσο, το όνομά του έχει συνδεθεί όχι μόνο με τη μουσική, αλλά και με ένα από τα πιο σοκαριστικά εγκλήματα της σύγχρονης ελληνικής ιστορίας. Η δολοφονία του συντρόφου της κόρης του ήταν η πιο σκοτεινή σελίδα της ζωής του και έμεινε για πάντα στη συλλογική μας μνήμη. Αυτό που έκανε ήταν να σορτή με τα τραγούδια του του Στίγουρσο τη διοθεωρία της ζωής του.
Γι' αυτό και μου πετυχοδορεί αυτή η φράση, την έκανα ελεχείο. η οποία έχει πολλές εξηγήσεις. Τώρα είμαι εδώ, θα πεθάνω, δεν είμαι στη φυλακή και αν δεν πεθάνω, πιθανόν να μου δώσουν να ζήσω στο σπίτι μου και να πεθάνω στο σπίτι μου. Ο Άκης Πάνου γεννήθηκε στις 15 Δεκεμβρίου 1933 στα Πατήσια της Αθήνας, σε μια πολύτεκνη και φτωχή οικογένεια.
Η ζωή του από τα πρώτα του χρόνια ήταν γεμάτη δυσκολίες. Εγκατέλειψε το σχολείο νωρίς για να βοηθήσει την οικογένειά του. Έκανε διάφορες δουλειές του ποδαριού, πουλούσε τσιγάρα και κουλούρια στους δρόμους και ταυτόχρονα έπαιζε μουσική με μια παλιά κιθάρα. Από το 1942 είχα μπει στο πρωτοβρόγγιο με το οργάνωστο χέρι. Τα πρώτα του ακούσματα ήταν από τον αδελφό της μητέρας του και από τον αδελφό του.
Και σε πάρα πολύ μικρή ηλικία, περίπου 9-10 ετών, ξεκίνησε να ασχολείται με τα όργανα και γενικά με τον κόσμο της μουσικής. Ζώντας ένα σπίτι μόνο με γυναίκες, εκτός από τον παππού μου, ο πατέρας μου έλεγε ότι δεν τον χωρούσε ο τόπος. Έπρεπε πλέον να φύγει. Μία διέξοδος ήταν και η μουσική για αυτόν. Θα ήθελα να μου συζητήσω με τον πατέρα μου σε άλλο χώρο.
Δεν ακούγαμε πιο σπίτι. Είχε διαμεχθύνει ο ταξίδιος. Για αυτούς πάλι ήτανε κορίτσια. Είναι κατά δικά τους. Κι εγώ πια, αγόρι, έμεινα μόνος. Η μουσική τον κέρδισε και από τις ταβέρνες της Αθήνας έως τα μικρά μουσικά σκηνικά άρχισε να αναδεικνύει ένα ταλέντο που έκανε τη διαφορά, γράφοντας στίχους και τραγούδια που μιλούσαν για τα πιο βαθιά ανθρώπινα αισθήματα.
Περισσότερα από 200 τραγούδια του έγιναν γνωστά μέσω άλλων ερμηνευτών. Δεν έμαθε μουσική κανονικά, την έμαθε όπως μαθαίνει κανείς τη ζωή, με λάθη, με επιμονή και με πόνο. Τα τραγούδια του δεν ήταν γυαλισμένα Ήταν κοφτά, άμεσα, συχνά, σκληρά Οι στοίχοι του λυτή το ύφος δωρικό Δεν ζήτουσαν τη συμπάθεια του ακροατή Απαιτούσαν όμως την προσοχή του Μεγαλύτερη πληγή της ζωής μας ήταν η μέρα που σκοτώθηκα αδερφός μου από το τραν στις 20 Ιουλίου του 1948.
Το θάνατο του αδερφού μου το έκανα τραγούδι, είναι το φέρτο του παιδιού του Χάρου που λέω διονυσίου. Σκοτώθηκε Κυριακή και κυντέρθηκε Δευτέρα. Ήταν βρεά σήμερα, είχαν σταματήσει τα τράμπα να κυκλοφορούν, και τράμπ τον σκότωσε, και τον σκότωσε έξω από την εκκλησία που κυντευόταν. Και λέω φέρτο του παιδιού του Χάρου, να τα αποζητάει κλαμμένος, αγωνιός, Ήταν σαρκωμένος, ευχάρωγκαμένος ότι πήραν την χαρά.
Την μέρα που σκοτώθηκε χάθηκα. Αυτή ήταν η χειρότερη μέρα της ζωής. Και η καλύτερη ήταν όταν γεννήθηκε η κόρη μου, την πρώτη ελευθερία. Το πρώτο τραγούδι που έγραψε ο Άκης, το είπα εγώ. Τι ήτανε? Το παιδί μου απόψε πίνει τα ποτήρια του και δεν πρέπει να χαλάμε τα χατήρια του. Ο Άκης Πάνου ήταν ένας πολύπλευρος άνθρωπος.
Έφτιαχνε καλλιτεχνήματα, σκάλιζε έβερνο, κόκαλα. Δεν ήμουν από τη Συρικά, έλεγε πετάξου στο χασάπι να μου φέρεις το μεγαλύτερο κόκαλο που θα βρεις. Κλεινόταν μέσα στο μπάγκο του και μετά από τρεις-τέσσερις μέρες έβγαινε από τον μπάγκο και είχε δημιουργήσει μια χτένα δώρο για την αδελφή μου. Ήταν καταπληκτικός οργανωποιός.
Ήταν πολύ εφάνταστος σκιτσογράφος Επίσης ήταν χαράκτης και δούλευε με σκληρά μέταλλα Δούλευε με χαλκό, δούλευε με σίδερο και δούλευε με έβενο Και επίσης ήταν πολύ καλός στα πεζά του κείμενα Αλλά και εξαιρετικός στα χειμωριστικά του Εξασφάλισα τη ζωή μου που λέμε με την έννοια που δίνουμε σήμερα σε αυτό που λέμε εξασφάλιση οικονομικά δηλαδή οπότε καλύφθηκα και υπερκαλύφθηκα τα πέταξα γιατί θέλω να είμαι ζωντανός δεν θέλω να πεθάνω όσοι μαζεύουν λεφτά πεθαίνουν Παντρεύτηκε δύο φορές το 1954 με την Δήμητρα με την οποία δεν απέκτησαν παιδιά και επειδή εκείνος πάντα ήθελε από γόνους το 1993 παντρεύτηκε την Άννα με την οποία είχε ήδη αποκτήσει τέσσερα παιδιά ανάμεσά τους και την ελευθερία.
Μεγαλωμένος με αυστηρές αξίες και παραδοσιακές αντιλήψεις ο Πάνου ήθελε να προστατέψει την οικογένειά του και να κρατήσει τις παραδόσεις ζωντανές μέσα στο σπίτι. Αγαπούσε βαθιά τα παιδιά του αλλά με έναν τρόπο αυστηρό, σχεδόν ασφικτικό. και της μάνανε ένα παιδί από μέσα της που ήταν 5.5 μηνών. Εγώ φυσικά έμαθα ότι της είχαν κάνει έκπροση.
Προσπαθήσαμε να κάνουμε παιδιά. Δεν τα καταφέρανε. Μου είπε ένα βράδυ ότι αν η Δήμητρα έκανε παιδιά δεν θα έκανε άλλο γάμο. Αλλά η Δήμητρα δεν μπορούσε να κάνει παιδιά. Και η Δήμητρα τον υπηρετούσε. Μες στη νύχτα, για φαγητό, καθαριότητα, τάξεις στο σπίτι αυτό Επίτηδε αυτό, ερχόμπτουσαν οι τραγουδιστές της Αθήνας, ήταν από δίπλα, δίνονται όλη τη νύχτα, άϊπνοι, να του φέρει μπίρες, φαγητό κλπ.
Στην πιο σημαντική στιγμή που έχετε κρατήσει από την κοινή ζωή που είχατε με τον Άκη Πάνου. Ναι, νομίζω ότι ήταν η γέννηση των παιδιών μας. Τέσσερα παιδιά, με τον Άκη, ελευθερία πρώτη, η μεγάλη του αδυναμία και η πιο ευτυχισμένη στιγμή της ζωής του όπως είχε πει. Έτσι. Και μετά ακολούθησε... Ο Στέφανος και μετά τα δίδυμα.
Πώς ήταν ως σύζυγος και ως πατέρας. Ήταν λίγο αυταρχικός αλλά ήταν αυταρχικός και με τον εαυτό του, όχι μόνο με εμάς. Αυστηρός με τον εαυτό του. Ο σύντροφος. Ο σύντροφος. Καταρχήν γνωρίζετε ότι είχε και την πρώτη του σύζυγο Υπήρχε και μια διόρυπτη κατάσταση Είχε και την Δήμητρα η οποία ήταν και άρρωστη και έπρεπε να τη φροντίζει Εγώ ήμουν η μητέρα των παιδιών του και η Δήμητρα έλεγε ο ίδιος ότι είναι η γυναίκα του Αυτό Δεν σας θενοχωρούσε εσάς αυτό Ο Άκης είχε έναν τρόπο που σε έψινε, σε έφερνε στα νερά του.
Οπότε μπορούσες να δεχτήσεις κάποια πράγματα. Δεν ζούσαμε στο ίδιο σπίτι. Όχι, αλλά ερχότανε σπίτι μας και πήγαινα κι εγώ και τα παιδιά πήγαιναν εκεί. Άσπους το θέλους, γίναμε και μια οικογένεια, να το πω έτσι. Ο Άκης δεν ήταν εύκολος άνθρωπος Δηλαδή είχε το χώρο του Και για να μπεις μέσα έπρεπε να του χτυπήσεις την πόρτα Αυτό συνέβαινε και με μένα Συνέβαινε και με τη Δήμητρα Συνέβαινε και με τα παιδιά Και αν ποτέ τα παιδιά το κάνανε αυτό Τους έλεγε όχι Χτυπάμε την πόρτα Και αν έχω χρόνο θα μιλήσουμε Αν όχι μετά Ήταν ένας άνθρωπος που του άλλαζε σε εύκολα γνώμη.
Όχι, ούτε για στείο. Κανείς. Πιστεύω ούτε η Δήμητρα που ήτανε 40 το χρόνο μαζί, ούτε οι φίλοι του. Ο Άκης αποφάσιζε, ό,τι αποφάσιζε το έκανε μόνος του, χωρίς να ρωτήσει κανέναν. Και ακόμα και λάθος να ήτανε, το υπερασπιζότανε. Μιλούσαμε στον πληθυντικό, στον πατέρα μου και στη μητέρα μου, διότι ο ίδιος το είχε λάβει ως παράδοση από τους δικούς του γονείς.
Και δεν θεωρώ ότι μου έκανε ποτέ κακό αυτό, διότι με έμαθε να σέβομαι τους πρεσβύτερούς μου. Σαν παιδιά του τον βλέπαμε πολλές φορές χαρούμενο και πολλές φορές λυπημένο. Ήταν όμως δύσκολος άνθρωπος, δεν μπορώ να πω ότι δεν ήταν δύσκολος άνθρωπος. Πολλές φορές το χάσμα ήταν αγεφύρωτο για ένα πολύ μικρό παιδί και για έναν άνθρωπο με τα βιώματα του Άκη.
Να σας πω την αλήθεια, η Ελευθερία γεννήθηκε με εξώδικο. Απλά είχα μείνει έγκυος και είχα κανονίσει να πάω να κάνω μια απένδεση. Δεν ήθελα να κάνω παιδιά. Και ο Άκης έστειλε μία εξώδικο σε μένα και μία στο γιατρό μου και κάπως έτσι ξεκίνησε. Δεν είχαμε πει ότι θα κάνουμε οικογένεια, θα μείνουμε μαζί, θα κάνουμε... Πότε σας το είπε ή δεν σας το είπε ποτέ?
Πότε. Το ένα έφερε το άλλο. Το ένα έφερε κάπως έτσι. Και βρεθήκατε ξαφνικά με τέσσερα παιδιά. Ναι. Και μετά μια πρόταση γάμου. Ναι, τα κανόνισα όλα μαζί μου. Δηλαδή, πήρε ένα δικηγόρο, το μπήκε στη Δήμητρα, υπέγραψε η Δήμητρα και κανόνισε και τα υπόλοιπα. Πόσα χρόνια γνωριζόσασταν ήδη όταν παντρευτήκατε Το 93 νομίζω Παρά τα 18 Κινούς πηγαινοέρχεται Μένει στην Αθήνα Και όταν έχει επαγγελματικές υποχρεώσεις Και κατά μεγάλα διαστήματα στο σπίτι της Δήμητρας Έρχεται πάνω και βλέπει εσάς Και τα παιδιά στην Ξάνθη Και αποκτά εκεί το πρώτο του ιδιόκτητο σπίτι Από ό,τι είπε και ο ίδιος κάποια στιγμή Ναι, ναι, με πολύ κόπο Ξάνθη ήταν η πόλη σας Εγώ γεννήθηκα Την απόφαση αυτή να μεταφερθείτε στην Ξάνθη Με τα παιδιά Γιατί την είχε πάρει ο Άκης πάνω Ήταν ερωτευμένος με μια κοπέλα Και ήθελε να είναι εκεί Πάντα ήταν ερωτευμένος ο Άκης Δηλαδή και με τη Δήμητρα που ήταν Και μαζί που είμαστε Πάντα υπήρχε Και κάτι άλλο Εκεί οι συνθήκες που ζούσατε δεν ήταν εύκολες Ήταν πάρα πολύ δύσκολες
Από ό,τι έλεγε ο ίδιος Είχε στείλει μια επιστολή στη Μελίνα Μερκούρη λέγοντας ότι δεν έχει γάλα για τα παιδιά. Ήταν όντως τόσο δύσκολα τα πράγματα οικονομικά. Ήταν. Γιατί προηγουμένως σας είπα ότι η Δημήτρα ήταν άρρωστη. Και έπρεπε να φροντίζουμε πρώτα την Δημήτρα να μην της λείπει κάτι. Και μετά με τα υπόλοιπα που μέναν να περνάμε εμείς.
Η κόρη του η Ελευθερία καθώς μεγάλωνε άρχισε να διεκδικεί την δική της ζωή. Και εκεί ξεκίνησε η σύγκρουση. Τον Μάιο του 1997 η 19χρονη τότε Ελευθερία εξαφανίστηκε από το σπίτι της. Ο πατέρας της σε μια εικόνα που σοκάρει ακόμα και σήμερα εμφανίστηκε στην τηλεόραση με μπιτζάμες ψάχνοντας απεγνωσμένα για την κόρη του και μιλώντας για πιθανή απαγωγή.
Όταν τελικά η Ελευθερία επικοινώνησε με την αστυνομία αποκαλύφθηκε ότι βρισκόταν με τον σύντροφό της Σωτήρη Γιαλαμά στο σπίτι του Εκείνη τη στιγμή για τον Πάνου δεν ήταν απλώς ένα νεαρό ερωτευμένο ζευγάρι Αποκαλούσε τον Γιαλαμά αγαπητικό και όχι σύντροφο της κόρης του Ήταν ό,τι πιο απειλητικό θα μπορούσε να φανταστεί ένας αυστηρός πατέρας της γενιάς του Ήταν 1η Αυγούστου 1997 Μια ζεστή καλοκαιρινή μέρα που κανείς δεν θα περίμενε να καταλήξει σε τραγωδία Ο Σωτήρης Γιαλαμάς, 30 ετών τότε, επισκέφθηκε το σπίτι του Πάνου στην Ξάνθη με σκοπό να λύσει την παρεξήγηση και να μιλήσει για την σχέση του με την ελευθερία.
Η πρόθεση ήταν να τα βρουν ως άντρες. Όμως για τον Πάνου, εκείνη η επίσκεψη ήταν κάτι παραπάνω από μια απλή κουβέντα. Κάτι στον ερχομό του Γιαλαμά, μάλλον η αίσθηση ότι δεν γινόταν σεβαστή η θέλησή του και οι παραδοσιακές αξίες που εκπροσωπούσε, τον εκνεύρισε τόσο πολύ που τα όρια της λογικής ξεπεράστηκαν. Σύμφωνα με δημοσιογραφικές πηγές, ο Πάνο άρπαξε ένα 45' περίστροφο, ένα όπλο που κρατούσε ως ενθύμιο από το ναυτικό, και πυροβόλησε τρεις φορές εναντίον του Γιαλαμά.
Μία από τις σφαίρες τον βρήκε στο πρόσωπο, αφήνοντας τον νεκρό στον τόπο του εγκλήματος μπροστά στα μάτια της οικογένειας. Την ώρα εκείνη η γυναίκα, η κόρη, ακόμα και ο μικρότερος γιος του Πάνου ήταν παρόντες. Αν και υπήρξαν διάφορες εκδοχές για το πώς ακριβώς συνέβη το έγκλημα ακόμα και αναφορές που λένε ότι ο Πάνου υποστήριξε πως δεν σκόπευε να τον σκοτώσει αλλά να τον τρομάξει πραγματικότητα δεν άλλαζε.
Ένας νέος άνθρωπος ήταν νεκρός. Αν ο Άκης ο Πάνου είχε προφέρει στο δικαστήριο τη λέξη «Συγγνώμη», δεν θα είχε καταδικαστεί σαν τρόπο. Λένε μετανοώ αυτοί που εννοήσαν. Εγώ δεν εννοήσα ότι σκότωσα τον Γιαλαμά. Εγώ τη ροβόλησα να αποδηθεί να φύγει. Ανέβηκε τη σκάλα και την έφαγε. Πώς θέλετε να το καταλάβετε, δηλαδή. Μπορείτε, θέλετε να το καταλάβετε ή δεν θέλετε.
Δεν εννοείς εγώ ότι σκότωσα κανέναν για να πω μετά μου τη λέξη με τα νόη, τη λέξη. Εγώ έχω χάσει τον ύπνο μου εδώ για ένα μισή χρόνο. Αυτοί κοιμώνται από τον ύπνο του δικαίου. Η υπόθεση πήρε τον δρόμο της δικαιοσύνης. Ο Άκης Πάνου δικάστηκε για ανθρωποκτονία από πρόθεση, σε έρεμη ψυχική κατάσταση, δηλαδή χωρίς ιδιαίτερη συγκινησιακή υπερδιέγερση.
κάτι που θα μπορούσε να λειτουργήσει ως ελαφρυντικό. Το δικαστήριο δεν του αναγνώρισε κανένα ελαφρυντικό. Ούτε τον πρώτερο έντιμο βίο, ούτε την καλλιτεχνική του προσφορά. Το σκεπτικό ήταν αυστηρό. Η πράξη του ήταν προμελετημένη και βίαιη. Ο Πάνου καταδικάστηκε σε ισόβια κάθριξη. Μια ποινή που σήμαινε το τέλος της ελευθερίας του και ταυτόχρονα το αποκορύφωμα μιας ζωής γεμάτης αντιφάσεις.
και πήρε το πιστόλι η πρώην σύζυγός του και δοκίμασε να σκοτώσει το σωτήρι γυαλαμά η πρώην σύζυγός του. Δύο φορές προσπάθησε να τον χτυπήσει με το πιστόλι, να τον πυροβολήσει, αλλά δεν ήξερε να απασφαλίσει. Δεν σας κρύβω αντί μνημοσύνου προς τον γυαλαμά κυρίως, αλλά και προς τον Άκη Πάνο τώρα πια. Ότι είχα κάνει αίτηση για το επεκτατικό της κατηγορίας και στη σύζυγό του, αλλά μου το αρνήθηκαν αυτό και είμαι εύλογο, διότι έπρεπε κάποιος να μείνει με τα τέσσερα παιδιά.
Ουσιαστικά τα τρία ανήλικα. Πήγα άοπλος, χωρίς στοιχεία, πήγα με σεβασμό στο νεκρό. Ήταν και η πρώτη φορά που πάταγα το πόδι μου σε έντους αδικασίου. Αυτό που τον πείραξε και στη δίκη και στην απόφαση ήταν ότι δεν του αναγνωρίστηκε ο πρώτερος έντιμος βίος και η πολιτιστική και πολιτισμική προσφορά στον τόπο Θυμάμαι χαρακτηριστικά ότι στη δίκη που ήμουν μάρτυρας υπεράσπισης μαζί με τον Μανώλη Ρασούλη και τον γιατρό του, τον Λευτέρη Δούκα, προσπαθήσαμε να εξηγήσουμε στους δικαστές ότι σε καμία περίπτωση δεν θα επικροτούσαμε την πράξη για την οποία δικαζόταν, αλλά έπρεπε το δικαστήριο, οι δικαστές, να λάβουν υπόψη τους ότι είχαν μπροστά τους έναν άνθρωπο, ο οποίος με την πολύχρονη προσφορά του σε ένα πολύ υψηλό ποιοτικό επίπεδο, μας είχε βεριατήσει όλους.
Δυστυχώς αποδείχτηκε ότι οι δικαστές είχαν τα αυτιά τους σφραγισμένα. Κάποια στιγμή που τον είχα επισκεφθεί στις φυλακές, στην Κομοτινή, μου είπε ότι όσο κι αν ακούγεται αυτό παράδοξο, έρχονται στιγμές που μέσα στη φυλακή αισθάνεται πιο ελεύθερος από ότι αισθανόταν έξω. Εγώ με αυτό που με ενδιαφέρει να έχω το υλικό έτοιμο, να ξέρω εγώ τι κάνω.
Να βρούμε τον κατάλληλο τραγουδιστή που δυστυχώς είναι ένας και τον έχουμε. Εν τζιζ. Ε βέβαια, ποιος. Ποιος καταλαβαίνει αυτό που γράψαμε τώρα, ποιος θα τα καταλαβαίνει δηλαδή, ο Λούλης. Λέω ρίξτε με μάγες φυλακή, ελεύθερος να νιώσω, από την έξω φυλακή για πάντα να γλιτώσω. Φωνάξτε με φύλακες να κλείσουνε την πόρτα, να φάμε το πιλάφ μας, να πιούμε και τα χόρτα.
Άσε που δεν έχει χόρτα να πιούμε εδώ, τι τα λέμε. Να έχουμε στέγη σίγουροι και εμάς από το κράτος, γεμάτο το στομάχι μας, ο κουμπαράς γεμάτος. Ρίξε χρόνια 20 σώβια και βάλε γιατί στην έξω φυλακή θα έχω κακό φυλάκι. Απάνω ζάρια πέζουνε 5-6 ερτά τερβίσια, άλλοι στα αλεύρι πέσανε και άλλοι στα χασίσια. Και εγώ μέσα στην τούφα μου συνέχεια αραγμένος να ψάχνω πώς μου έλαγε και βρέθηκα μπλεγμένος.
Πολύ χαρμάνα μόρτι μου κι ας λένε πως υπάρχει. Μπορεί σε άλλη φυλακή μα εδώ δεν μου έχει λάχει. Φύγατε όλη η οικογένεια και ήρθατε στην Κρήτη. Ναι. Μετά από υπόδειξη του πατέρα ή της μητέρας. Μετά από υπόδειξη του πατέρα. Θεώρησε ότι ήταν ο σωστότερος τρόπος... Να απομακρυνθείτε. Ναι, για να προφυλάξει τα παιδιά του και την οικογένειά του.
Για εμάς ήταν αρκετά δύσκολο, διότι πλέον ήμασταν σόκλιστοι εγώ και ο αδερφός μου, μέναμε στα χανιά, πρέπει να επιβιώσουμε κιόλας διότι ήμασταν μόνοι μας δεν είχαμε κανένα πόρο Ο φόνος έγινε το 1997 Πήγες στο νοσοκομείο το 1998 Περίπου Όταν πλέον πήγες στο νοσοκομείο έγινε και το πρώτο χειρουργείο και διαπίστωσαν οι γιατροί ότι ο Άκης πάσχει από την επάρατη νόσο μας είχαν πει να μετράμε αντίστροφα ώρες, μέρες, μήνες Τον είδες τον πατέρα σου πόσες φορές Δύο φορές Μία φορά στη φυλακή της Πομοτινής Ο ίδιος μου είπε Ψυχρευνία, να είσαι ήρεμος Δεν έλεγε πολλά, έλεγε λίγα Αλλά τα λόγια του ήταν Σε χτυπούσαν στην καρδιά Και άλλη μία φορά στο νοσοκομείο Μετά το χειρουργείο Που κάποια στιγμή μας είπαν οι γιατροί περάστε μέσα Γιατί σας ζήτησε ο πατέρας σας Και εκεί ήταν η τελευταία φορά Που τον είδα ζωντανό Και ήταν όλη η οικογένεια πάλι Στις 7 Απριλίου 2000, ο Άκης Πάνο άφησε την τελευταία του πνοή στο Ευγενίδιο Θεραπευτήριο σε ηλικία 66 ετών κλείνοντας με έναν επίλογο δύσκολο και τραγικό
Δεν υπήρξαν επανενώσεις, δηλώσεις μεταμέλειας ή μεγαλειώδεις εξηγήσεις μόνο η στίχη του και η σκιά του εγκλήματος. Πώς μάθατε τον θάνατό του? Αυτό ήταν το πιο σκληρό. Εγώ το πληροφορήθηκα από την τηλεόραση. Διότι κάποιοι άνθρωποι που βρισκόντουσαν γύρω από τον Άκη εκείνη την περίοδο θεώρησαν σωστό να μην έχει και συχνή επαφή ο Άκης με την οικογένεια.
Δύο είναι οι χειρότερες μέρες της ζωής μου. Η πρώτη ήταν αυτή. Η δεύτερη όταν έφυγε ο αδερφός μου Στέφανος Πάλι 7 Απριλίου Το 2009 Ο μεγαλύτερος αδελφός Ναι, επέλεξε να φύγει μόνος Τι είναι αυτό που ξεχωρίζετε που κρατάτε μέσα σας που σας τον θυμίζει πάρα πολύ έντονα Πρώτα απ' όλα βλέπω τα παιδιά μου Είναι ίδια Κανένα παιδί δεν μου έχει μοιάσει Οπότε ούτως ή άλλως τον έχω δίπλα μου Είναι σαν να ζούμε μαζί Ποιες λέξεις βάζετε δίπλα στο όνομά του Μπορεί να είναι και λίγο εγωιστικό Νομίζω ότι αυτό το είδος του ανθρώπου του Άγγι Δεν πρόκειται να ξαναγεννηθεί Ούτε και άνθρωπος που θα γράψει τα ίδια πράγματα Τον παραδεχόμουν και τον παραδέχομαι μέχρι σήμερα γιατί η υπεράσπιση αυτού που θεωρούσε σωστό γινόταν με πολύ μεγάλο προσωπικό κόστος Ο Άκης ήταν ανυποχώρητος κρατούσε τη στάση του και την οδηγούσε στα άκρα επειδή έβλεπε ότι δεν καταφέρνει να επηρεάσει και να αλλάξει τα πράγματα προς την κατεύθυνση που αυτός θεωρούσε ότι ήταν η σωστή.
Νιώθω άσχημα πάνω της στον πατέρα μου που είχε δίκιο και δεν τον άκουσα. Μέχρι σήμερα κατάφερα να έχω τον εαυτό μου, δηλαδή μέσα από τον ψυχικό μου κόσμο, λευκό και αυτός ο ψυχικός κόσμος έχει καταρρέψει. Δίναξα τη ζωή μου στον αέρα τσάμπα και βεροσέ. Έδωσε την αγάπη μου όλοι στους άλλους, στον κόσμο, όπου θέλετε και δεν κράτησα τίποτα για τον εαυτό μου.
Καταστράφηκα και σαν άνθρωπος και σαν καλλιτέχνης και σαν οικογένειάρχης. Που έλεγε λοιπόν ο Στέλιο, εγώ άντρας γεννήθηκα και άντρας θα πεθάνω. Αυτό που έκανα το σκέφτηκα πολύ καλά. Μετά τον θάνατό του, πολλοί επέστρεψαν στους τοίχους του και είδαν πράγματα που πριν δεν ήθελαν ή δεν μπορούσαν να δουν. Την ζήλια, την εκτιτικότητα, τον φόβο της απώλειας, την ιδέα ότι η τιμή είναι πάνω απ' όλα.
Ο Άκης Πάνου είχε μιλήσει για τον εαυτό του πριν τον δούμε όλοι στα δελτία ειδήσεων. Πιστεύω ότι ο άνθρωπος πρέπει να αφήνεται ελεύθερος, να σκέπτεται ελεύθερα, να δημιουργεί ελεύθερα και αυτό ακριβώς λέω τρέλα, δηλαδή αυτό που έχω εγώ μες στο μυαλό μου και εσύ δεν το καταλαβαίνεις και το λες τρέλα. Θα κλείσω τα μάτια, θα πλώσω τα χέρια μακριά από τη φτώχεια, μακριά από τη μιζέρια.
Θα πάρω τη στράτα και εγώ τη μεγάλη. Θα κλείσω τα μάτια και εγώ που με βγάλει αυτό λέω. Έχω κλείσει τα μάτια μου στα πάντα και έχω πάρει τη στράτα δική μου Μπορεί να μην είναι μεγάλη, μπορεί να είναι άλλη στράτα Όσοι συνεργάστηκαν μαζί του λένε το ίδιο πράγμα Ο Άκης Πάνου ήταν απόλυτος Δεν δεχόταν αλλαγές, δεν έκανε εκπτώσεις Δεν διαπραγματευόταν τις λέξεις του Αν κάτι δεν έβγαινε όπως το είχε στο μυαλό του προτιμούσε να μην βγει καθόλου Κάποιος είχε πει χαρακτηριστικά Ο Άκης δεν έγραφε τραγούδια Κατέθετε, σαν να έδινε κατάθεση Και πράγματι Στα τραγούδια του υπάρχει κάτι σχεδόν απολογητικό Όχι με την ενέτηση γνώμης Αλλά της κατάθεσης ψυχής Μιλούσε για τη ζήλια Για τη γυναίκα ως δύναμη και απειλή Για την αγάπη που γίνεται φυλακή Μάγκα, Συναθηνάκια Χειρακίνη Μην περιμένεις από τους άλλους δεν θα σου λύσουν τίποτα. Έβγα.
Όλα όσα αργότερα η κοινωνία θα έβλεπε στη ζωή του, υπήρχαν ήδη στους στίχους των τραγουδιών του, όπως «Δεν θέλω τη συμπόνια κανενός» ή «Πιο μεγάλη ώρα». Η ζωή μου όλη, μοίρα μου γιατί μ' αφήνεις, είδα τα μάτια σου κλαμμένα, του κόσμου το περίγελο, πυρετός, να είχα το κουράγιο, άντε να περάσει η μέρα, μίσος, ο τρελός, θέλω να τα πω, το θολωμένο μου μυαλό και άλλα.
να με σκορπίσετε στις τρεις κορφές της Κρήτης. Η ζωή μας είναι σιγάροι. Το ανάβουμε και κάποια στιγμή σβήνει.
Σχόλια
Χωρίς σχόλιαΣυνδεθείτε για να συμμετάσχετε στη συζήτηση
Σύνδεση για ΣχολιασμόΔεν υπάρχουν σχόλια ακόμα