Once Upon a Time in America | Director's Cut #93

Αυτόματη μεταγραφή — ενδέχεται να περιέχει λάθη.

00:00 Γεια σας, καλώς ήρθατε σε ακόμα ένα επεισόδιο του Direct to Scat. Είμαι ο Λάζανς Κολαξής. Είμαι ο Αυγέλης Βίτσικας. Και σήμερα ολοκληρώνουμε τη θεματική των καξιτερικών ταινιών με το επικό και σε διάρκεια και σε κλίμακα ταινίας Once Upon a Time in America του Sergio León, μια ταινία του 1984. Μια από τις δέκα αγαπημένες μου ταινίες όλων των εποχών.

00:34 Το είχαμε πει και σε προηγούμενα επεισόδια. Έχεις πει νομίζω ότι προτιμάς το Νονό βέβαια. Με πολύ μικρή διαφορά, ναι, εντάξει. Αλλά μπορεί να είναι και η δεύτερη αγαπημένη μου ταινία το κάποτε στην Αμερική. Οκ, οκ. Άρα καταλαβαίνετε, την παίρνουμε εδώ, είναι σημαντική. Σημαντικό επεισόδιο. Ειδικά για τους λάδες του Βαγγέλη Βίτσκα.

00:56 Αυγγέλης Βίτσικας Χούλς Λοιπόν Τώρα εντάξει θεωρητικά ας προσπαθήσουμε να κάνουμε Μια σύνοψη της ταινίας αν και μάλλον θα τα πιάσουμε Ανα περίοδο που πιάνει και η ίδια Αλλά Δώσε Αυγγέλη έτσι μια γενική εικόνα Λοιπόν η ταινία μας Ξεκινάει Στη δεκαετία του 1930 Όταν ο ήρωας μας Ο Νούντλς τον οποίο υποδίεται Ο Ρόμπερντ Εννίρο Φεύγει από τη Νέα Υόρκη ύστερα από το θάνατο των φίλων του και συνεταίρων του στο έγκλημα, για τον οποίο θάνατο νιώθει ότι ευθύνεται ο ίδιος, επειδή τους πρόδωσε στις αρχές στην αστυνομία.

01:38 Τριάντα χρόνια μετά, ο Νούντλς επιστρέφει στη Νέα Υόρκη για να συναντήσει έναν μυστηριώδη τύπο, έναν πολιτικό, τον γερουσιαστή Μπέιλι, ο οποίος τον έχει καλέσει χωρίς να του αποκαλύψει την αληθινή του ταυτότητα. Και επιστρέφοντας στη Νέα Υόρκη και επισκεπτόμενος ξανά ανθρώπους και μέρη που σύχναζε και που γνώριζε στα νιάτα του, θυμάται, ανακαλεί στη μνήμη του και εμείς βλέπουμε την παιδική του ηλικία, πώς μαζί με τους παιδικούς του φίλους και μετά συνενόχους τους στο έγκλημα άρχιζαν να κάνουν μικροπαρανομίες στους κακόφημους δρόμους της Νέας Υόρκης και πώς μεγαλώνοντας αυτές οι μικροπαρανομίες μετατράπηκαν σε οργανωμένο έγκλημα πάνω στο οποίο θεμελιώθηκε μια ολόκληρη εποχή του Αμερικανικού κράτους και του Αμερικανικού οργανωμένου εγκλήματος που ήταν η εποχή της πωτοαπαγόρευσης, της άνθησης της μαφίας, του παράνομου αλκοόλ και της πλήρους κυριαρχίας στους δρόμους της Ιταλιανικής μαφίας.

02:55 Και βέβαια θα το πούμε αυτό ότι η ταινία εστιάζει, τα flashback δηλαδή, εστιάζουν στη σχέση αυτού του χαρακτήρα του Νούντλς με τον Μαξ έναν άλλο χαρακτήρα που είναι και ο πιο στενός του φίλος ας πούμε τον οποίο τον υποδίεται ο James Woods Λοιπόν, κανονικά κάπου εδώ θα λέγαμε τις πρώτες εντυπώσεις τις συνοπτικές εντυπώσεις γύρω από την ταινία, ο Βαγγέλη τα είπε στην αρχή εγώ θα πω ότι ήταν η πρώτη φορά που την έχω δει, ως επί το πλήρως αν μου άρεσε, στο τέλος λίγο μου κάνει νερά.

03:30 Αλλά θα το συζητήσουμε αναλυτικά. Ναι γιατί νομίζω ότι το φινάλι έχει αρκετό ζουμί. Να πούμε ότι μιλάμε για το πλήρες θεροκάτ της ταινίας που υπάρχει και αυτό μας δίνει και μια πάσα λίγο να μιλήσουμε για το τι εννοούμε. Ακριβώς. Υπάρχουν αρκετές εκδοχές αυτής της ταινίας. Ας ξεκινήσουμε όμως από την αρχή το παρασκήνιο.

03:53 Λοιπόν, αυτή την ταινία ο Sergio Leone ήθελε να την κάνει από το 1971 όταν στα γυρίσματα του Duck You Sucker ελληνικός τίτλος κάτω τα κεφάλια έτυχε να διαβάσει το μυθιστόρημα The Hoods δεν θυμάμαι πώς λένε το συγγραφέα του δεν είναι κάποιος έτσι μίζων λογοτέχνης όταν όμως διάβασε αυτό το βιβλίο αποφάσισε ότι αυτό θα ήταν το τρίτο ότι αυτό ήθελε να είναι το τρίτο κεφάλαιο της αμερικανικής του τριλογίας η οποία θυμίζω είχε ξεκινήσει με το Once Upon a Time in the West που επίσης συγκαταλέγεται στις 10 αγαπημένες μου ταινίες by the way και συνεχίστηκε με τον Doug Yusake για να αφοσιωθεί σε αυτό το project μάλιστα ο Λεόνε απέρριψε την πρόταση της Paramount να σκηνοθετήσει ένα άλλο γκανκστερικό έπος που λεγόταν The Godfather σχετικά γνωστή ταινιούλα την έχουν δει αρκετοί άνθρωποι έχω την αίσθηση αφοσιώθηκε λοιπόν σε αυτό το project για πάνω από μια δεκαετία για 12 χρόνια συνολικά η μουσική είχε γραφτεί, διάβαζα πολύ χαρακτηριστικά, πριν ξεκινήσουν τα γυρίσματα, κάτι που είναι πάρα πολύ σπάνιο

05:01 και ο Λεόνε κατά την προσφυλή του τακτική έβαζε τη μουσική του σταθερού του συνεργάτη Ένιω Μωρικόνε στους ηθοποιούς του να την ακούν. Τέλος πάντων μετά από δύο σχεδόν χρόνια γυρισμάτων η ταινία ολοκληρώθηκε και το πρώτο cut, βασικά το υλικό που είχε ο Λεόνε στα χέρια του ήταν περί της 10 ώρες. Μπαίνοντας στο μοντάζ το πρώτο κάτ που παρέδωσε ήταν γύρω στις 6 ώρες Και η αρχική του πρόταση στο στούντιο ήταν να κυκλοφορήσει σε 2-3 ώρα μέρη Όμως το στούντιο ήταν αποθαρημένο εξαιτίας ενός παρόμοιου πειράματος που είχε γίνει πριν από 8 χρόνια Με την ταινία Νοβετσέντο 1900 του Μπερνάρτο Μπερτολούτσι Η οποία επίσης είχε κυκλοφορήσει σε 2 μέρη περίπου 3 ώρων διάρκεια έκαστο 2,5 πες και στην Αμερική είχε αποτύχει εμπορικά, δεν είχε φέρει τα προσδοκόμενα.

05:56 Οπότε αρνήθηκαν αυτή την πρόταση και του είπαν του Λεόνε να ξαναμπεί στο δωμάτιο του μοντάζ. Ο Λεόνε δέχτηκε. Το επόμενο cut ήταν 4 ώρες και 20 λεπτά. Του είπαν ξανά να κόψει ό,τι μπορεί. Ξαναμπαίνει ο Λεόνε στο μοντάζ, κόβει άλλη μισή ώρα, πάει η ταινία στις 3 ώρες και 50 λεπτά και τους λέει εγώ δεν μπορώ να κόψω άλλο.

06:17 το παίρνουν τότε η παραγωγή και το πετσοκόβουν κυριολεκτικά από παντού βάζουν τα γεγονότα σε γραμμική σειρά το οποίο ήταν δολοφονικό έχει πολλά μπροσπίσω στο χρόνο και βασίζεται σε αυτά τα μπροσπίσω η ταινία βάζουν τα γεγονότα σε παρατακτική σειρά και φτιάχνουν ένα cut των δυόμισι ωρών παρότι στο ενδιάμεσο η εκδοχή των τριών ωρών και πενήντα λεπτών είχε κάνει θριαμβευτική πρεμιέρα στις Κάνες και είχε αποσπάσει διθυραμβικές κριτικές.

06:45 Κατά την κυκλοφορία λοιπόν του κάτω των δυόμισι ωρών η ταινία παίρνει αρνητικές κριτικές. Πολύ χαρακτηριστικά η κριτική Ρότζε Ρίμπερτ και Τζιν Σίσκελ στην εκπομπή τους τότε έβαλαν το κάτ που είδαν στις Κάνες καλύτερη ταινία της χρονιάς και το κάτ που κυκλοφόρησε στην Αμερική χειρότερη ταινία της χρονιάς. λίγα χρόνια μετά κυκλοφορεί η εκδοχή οι τρεις ώρες και πενήντα λεπτά και το 2011 ή 2012 η ταινιοθήκη της Μπολόνια αποκαθιστά μερικώς και την υπόλοιπη μισή ώρα και έτσι υπάρχει πλέον και αυτό έχουμε δει και κριτικάρουμε σήμερα το κάτω των τεσσάρων ώρων και είκοσι λεπτών από τις τέσσερις φορές που έχω δει εγώ την ταινία που την έχω την επανέλαβα και έτσι λίγο στο fast forward για να θυμηθώ τα βασικά της σημεία τώρα.

07:40 Οι τρεις πρώτες φορές ήταν το cut των τριών ωρών και πενήντα λεπτών. Είχα την τύχη να δω για πρώτη φορά το cut των τεσσάρων ωρών και είκοσι λεπτών πέρσι το καλοκαίρι στη Ριβιέρα, το Θερινό Σινεμά, που είχε βρει η ιδιοκτήτρια το cut από την ταινιοθήκη της Μπολόνια και μας το έδειξε. αξέχαστη προβολή για μένα από τις καλύτερες προβολές της ζωής μου από τις αγαπημένες μου ταινίες να τη βλέπω για πρώτη φορά στη μεγάλη οθόνη και μάλιστα με έξτρα σκηνές που δεν είχα ξαναδεί ποτέ πριν για όσους βρείτε και δείτε αυτό το cut να ξέρετε οι σκηνές οι έξτρα αυτού του μισά όρου φαίνεται ποιες είναι γιατί δεν έχουν καλό color grading δεν έχει γίνει color grading όπως στις υπόλοιπες αλλά αυτό δεν ενοχλεί δεν είναι σκηνές που άμα δεν τις δείτε δεν καταλαβαίνετε τι γίνεται στην ταινία ή αφήνουν κενά, αλλά ότι προσθέτουν πραγματάκια τα προσθέτουν.

08:39 Ναι, την εμπλουτίζουν λιγάκι, αλλά και χωρίς αυτές φαντάζομαι να λειτουργεί. Να πούμε εδώ ότι αν δεν κάνω λάθος η πλήρης εκδοχή τέλος πάντων έγινε και με τη βοήθεια του Μάρτινς Κορσέζε Πολύ πιθανόν. Που έχει ένα... νομίζω κάπου το έχει πάρει το μάτι μου, απλά αυτό να το αναφέρουμε ότι ο άνθρωπος έχει έναν αισθητούτο που βοηθάει στην αποκατάσταση έχει συμβάλει καθοριστικά στην αποκατάσταση πολλών κλασικών ταινιών.

09:04 Το The Film Foundation. Και ο Σκορσέζε ο ίδιος είναι μεγάλος ταυμαστής της ταινίας. Το ξέρω δηλαδή. Αυτό ποτέ δεν με εκπλήτσει, δεν με εξέπλητε. Να ισχύει αυτό που λες. Και κάπως έτσι μπορούμε σιγά σιγά να περάσουμε στην ταινία στο πρώτο της κομμάτι που αφηγεί την ιστορία της ημορίας όσοι ήταν ακόμα παιδιά Βαγγέλη Λοιπόν, είναι το πρώτο κομμάτι δεν είναι ακριβώς αυτό που θα ακουστεί αλλά είναι το λιγότερο αγαπημένο μου της ταινίας με την έννοια ότι μ' αρέσει τόσο πολύ η ταινία που αν μου έλεγες να επιλέξω ποια είναι η αγαπημένα μου αρέσει βαθμιαία όσο προχωράει Ακεί Αλλά είναι και αυτό δηλαδή φοβερό κομμάτι έχει μέσα σκηνές που με κάνουν να ανατριχιάζω και μόνο που τις θυμάμαι Λοιπόν, σε αυτή τη σκηνή στην ουσία ο Λεώνε μας αναπαριστά με πολύ γλαφυρό και πιστικό τρόπο το πως αυτά τα γόρια, μετέπειτα άνδρες, από πολύ μικρά δεν είχαν την ευκαιρία να ζήσουν μια φυσιολογική ζωή, μια αθώα και παιδική, ας πούμε, με παιδικά βιώματα.

10:17 Από πολύ μικρά ήταν βουτυγμένα σε μικροπατεωνιές, ξύλο, βία, δουλεύανε για λογαριασμό μικροκακοποιών, ερχόμενοι σε σύγκρουση με συμμορίες άλλων μικροκακοποιών. παρόλα αυτά μέσα σε αυτό το κομμάτι επειδή ο Λεόνε δεν είναι ηθικολογή έχει πολύ μεγάλη ανθρωπιά απέναντι σε αυτούς τους χαρακτήρες δηλαδή έχει ένα γυναικείο χαρακτήρα μια κοπέλα ας πούμε της γειτονιάς η οποία τρελαίνεται για κάποια γλυκάκια που έχει πουλάει εκεί ένα τοπικό μαγαζί και που εκδίδεται με αντάλλαγμα ο κάθε ένας από τα αγόρια που θέλει να την πηδήξει να της φέρει ένα γλυκάκι και έχει μια σκηνή όπου ένα από τα αγόρια που έχει πάρει ένα γλυκάκι για να πάει να πηδήξει την κοπέλα και θα είναι και η πρώτη του φορά που ενώ περιμένει γιατί την πηδάει ένας άλλος ή κάνει μπάνιο ή κάτι τέτοιο καταλήγει να φάει κανεί μπάνιο, καταλήγει να φάει ο ίδιος το το γλυκάκι μόνος του, λοιπόν ξεκινάει τρώει το κερασάκι, τρώει τη σαντιγί τρώει και άλλο, τρώει όλο και καταλήγει να γλύψει ακόμα και το περιτυλίγμα

11:36 Λοιπόν, αυτή μιας που το ανέφερες, είναι η αγαπημένη μου σκηνή της ταινίας. Είναι η πιο αστεία σκηνή της ταινίας σίγουρα Ναι, ναι, ναι, ναι, αλλά μου άρεσε πάρα πολύ γιατί είναι αυτό που είπες, είναι τρομένα ανθρώπινη. Ναι, ναι. Δηλαδή σου δείχνει και έχει ενδιαφέρον και το πώς ξεκινάει. Δηλαδή πηγαίνει ο πιτσιρικάς στον φίλο του που δουλεύει σε ένα μαγαζί με τα γλυκά και του λέει φέρνουμε το πιο ακριβό γλυκό και του λέει είσαι σίγουρος αυτό είναι πολύ ακριβό. Και λέει ο πιτσιρικάς προφανώς θέλω το πιο ακριβό γιατί άμα της πάω κάτι φτηνιάρικο απλά θα μου το παίξεις. Αυτό το κάνω και μόνος μου.

12:11 Δεν είναι ελευθερία. τον βλέπεις να κοιτάζεις το γλυκό με τόση λαχτάρα που καταλαβαίνεις και τη φτώχεια της εποχής δεν είναι μόνο ότι είναι αστείο αλλά καταλαβαίνεις και το πόσο σημαντικό ήταν το ότι έδωσε τα λεφτά για να πάρει αυτό το γλυκό εκείνη την εποχή είναι τρομερό υπάρχει άλλη σκηνή που παρακολουθεί ο Νούντλ στην κοπέλα με την οποία είναι ερωτευμένος Τζένιφερ Κόνελ η 11 χρονών Να έχεις κάνει τέτοιο ντεμπούτο στο κινηματογράφο Φοβερό Μετά προφανώς όπως όλους τους χαρακτήρες Την παίζει άλλη ηθοποιός Μεγαλώνοντας όπως και το Νούντλς που μετά τον παίζει ο Ρόμπερντεν Νίρο Και βέβαια υπάρχει η κλασική σκηνή που είναι και η κορύφωση Εκεί που χορεύουν κάτω από τη γέφυρα αυτή του Μανχάταν Που πλέον έχει γίνει τουριστικό αξιοθέατο που χορεύει ο μικρούλης της παρέας και που τους τυμπεύτουν οι αστυνομικοί.

13:23 Σκοτώνεται το παιδάκι αυτό που χόρευε και όπως το πιάνει ο Νούντλς για να τον βοηθήσει του λέει την ατακάρα Νούντλς I Slipped, Νούντλς γλίστρισα. Πεθαίνει το παιδί και τρελαίνεται ας πούμε ο Νούντλς. Μαχαιρώνει τον αστυνομικό, τον σκοτώνει και έτσι πηγαίνει φυλακή και εκεί έχουμε ένα χρονικό άλμα το οποίο μας περνάει και στην επόμενη περίοδο στο επόμενο κομμάτι ας πούμε της ταινίας που είναι η ενηλικίωση τα χρόνια του Νούντλ στη φυλακή τα περνάμε μυθική σκηνάρα αποφυλάκησης του Νούντλ που έρχεται να τον πάρει ο Μαξ με την εκροφόρα και του λέει ε εντάξει αυτή είναι η σχέση μας θα κάτσεις αναγκαστικά μέσα μαζί με το πτώμα. Το πτώμα είναι μια αγκόμενα με κάτι βυζιά μέχρι το ταβάνι της νεκροφόρας και όπως μπαίνει μέσα ο Νούντλς αποδείχνει ότι αυτή είναι ζωντανή και του έχουν φέρει για να πηδήξει γιατί είχε 10 χρόνια ξέρω εγώ.

14:29 Εν τω μεταξύ σε αυτή τη σκηνή βλέπω να το πτώμα για καλά να αναπνέει Και λέω, ρε Άμωτο, τόσο προχειρότητα, τι διάλογη είναι. Και μετά με δευτερόλεπτα μετά αποδεικνύεται ότι είναι ζωντανή και μια χαρά. Και περνάει ο γέρος και βλέπει την εκροφόρα να κινείται. Τρομερό, τρομερό. Ναι, όσον αφορά το πρώτο μέρος, αφού ετοιμαζόμαστε να φύγουμε από αυτό, εμένα μου άρεσε πάρα πολύ το ότι ήταν ουσιαστικά η καθημερινότητά τους.

15:01 και το πως ο Λεόνε ενώ δείχνει πράγματα τα οποία πλέον δεν τα βλέπαμε τίποτα δηλαδή το να βλέπεις μια 15χρονη ίσως να λέω και πολύ σε ηλικία, ίσως να είναι και μικρότερη να εκδίδεται να την πηδάει ο αστυνομικός της γειτονιάς ας πούμε που την πηδάει ο αστυνομικός της γειτονιάς μετά τον πιάνουν στα πράσα ο Νούντλς και ο Μαξ τον απειλούν, του λένε ξέρω εγώ θέλω να μας πληρώνεις κάθε φορά που θα την πηδάμε και τους λέει μετά να πηγαίνουν με τη σειρά να την πηδάει ο ένας και ο άλλος αλλά το αποτυπώνουν παιδί μου λέω με έναν τρόπο που είναι απλά αυτό γίνεται ήταν κομμάτι της καθημερινότητάς ούτε κακό έτσι ζούσαν δηλαδή δεν προσπαθεί να σου πει ζούμε σε μια κοινωνία από από και τι δράμα και τ' όνειο και τ' άλλο όχι απλά υπάρχει αυτό λατρεύω τη λεπτομέρεια όσον αφορά αυτή την κόμενα που είναι μια ασχημούλα κοπελίτσα όταν είναι νέα απλά εντάξει αρέσει σε όλους επειδή δεν έχουν ξαναπηδείξει οπότε έχουν μόλις ανακαλύψει έχουν ανάμεσα στα πόδια τους και θα το βάζανε όπου να είναι

16:12 και μετά όταν κάνουμε το χρονικό άλμα που έχει βάλει μια θεόχοντρη ηθοποιό σαν να σου λέει από τα πολλά γλυκά που έτρωγε για να την πηδάνε έχει γίνει θεόχοντρη είναι φοβερή λεπτομέρεια απίστευτο ναι ναι είναι τρομερό και μου άρεσε και πάρα πολύ εντάξει το έχω ξαναπεί γενικά ότι ένα θέμα που έχω με πολλές χρονιστικές στενήσεις είναι ότι νιώθω πως οι χώροι είναι τρομερά ψεύτικοι ότι δεν είναι βιωμένοι χώροι είναι σκηνικά ενώ εδώ βλέπεις ρε παιδί μου βλέπεις την πόλη και στο βάθος του κάδρου θα υπάρχει κάποιος που θα κάνει κάτι δηλαδή νιώθεις ότι είναι ζωντανή πόλη ότι όντως δεν είναι απλά να παράσεις ότι σαν να έχει ταξιδέψει όντως τον χρόνο και να έχει κινηματογραφή στην καθημερινότητα αυτών των ανθρώπων το βρίσκω εντυπωσιακό και βέβαια η κόνη είναι τρομερή και μιλάμε και για εξωτερικά πλάνα, δρόμοι πόλη, δεν μιλάμε για δυο δωμάτια και τρεις κουζίνες ναι ναι ναι όχι έχει πολλά σκηνικά πάρα πολλά σκηνικά και κάπως έτσι περνάμε στο μεσαίο κομμάτι της ταινίας

17:33 στο οποίο δουλεύουμε το καθαρά γκανστερικό έχουν γίνει κανονική συμμορία αυτό το κομμάτι είναι το πιο σύνθετο και οξύ πολιτικά θεωρώ είναι όπου ξεδιπλώνει ο Λεώνες στην ουσία αυτό που θέλει πάνω απ' όλα να μας πει ότι η Αμερική είναι ένα κράτος που καλώς ή κακώς θεμελιώθηκε σε μεγάλο βαθμό με τη βοήθεια του οργανωμένου εκκλήματος ότι η μαφία έπαιξε καθοριστικό ρόλο στην πολιτική της χώρας την θα παρεδώσε και εδώ βέβαια έχει χιουμοριστικά στοιχεία ποτέ δεν κουνάει το δάχτυλο έχει αυτή την απίστευτη σεκάνς όπου ο αρχηγός της αστυνομίας ο Ντανία Ιέλο, θρύλος Περιμένει παιδί υποτίθεται Του έχει γεννήσει η γυναίκα του 500 κορίτσια Και είναι πεπισμένος ότι επιτέλους θα του κάνει και γιο Και του έχει κάνει όντως γιο Του το έχουν πει, έχει πάει στο νοσοκομείο Και οι μαλάκες, οι γκάνγκστερ Του έχουν απαγάγει το μωρό Και το έχουν αντικαταστήσει με κοριτσάκι Και ξετυλίγει το τέτοιο ο αστυνομικός περιμένοντας πως και πως να δει το τσουτσούνι και δεν το βλέπει

18:56 και λέει τι σκατά είναι αυτό και μετά γίνεται ακόμα πιο γαμάτη αυτή η σκηνή γιατί τον παίρνουν τηλέφωνο του λένε σου έχουμε αλλάξει το μωρό γιατί είχαν αλλάξει όλα τα μωρά του μεφτηρίου σε μια αίθουσα που ήταν και όταν μιλάνε μεταξύ τους λένε ωραία έχουμε τους αριθμούς για να τα ξαναβάλουμε τα μωρά σε σωστή σειρά και λένε όχι Οπότε απλά οι τύποι πηδήξαν τη ζωή Ξέρω εγώ δεκάδων μωρών Απλά και μόνο για να την πούνε στον αστυνομικό Φοβερή αυτή η σκηνή Μέσα σε αυτό το κομμάτι έχουμε και τον Τζο Πέση Ο οποίος προστίθεται στο κάστ Έχουμε τον Τρίτ Βίλιαμς Ο οποίος παίζει έναν αστυνομικό Είναι το κομμάτι της ταινίας που έχει την περισσότερη εξωτερική δράση στην ουσία μας επανασυστήνει τους χαρακτήρες ο Λεόνε γιατί υπάρχει ένα κενό σχεδόν 10 ετών ανάμεσα στο πρώτο και στο δεύτερο κομμάτι της ταινίας αν δεν απατώμε γύρω στα 9 χρόνια έχει μείνει φυλακή ο Νούντλς οι 8 ή 9 οπότε όταν βγαίνει είναι πλέον ένας ενήλικος άνδρας ένας νέος άνδρας όπως και οι φίλοι του

20:13 μας τους συστήνει όλους ξανά και βέβαια πλέον ο Νούντλς σε αυτό το κομμάτι έχει χάσει την αθωότητά του μετά το θάνατο εκείνου του φίλου του ο οποίος πέθανε από τα χέρια του αστυνομικού και εδώ υπάρχει και για μένα η πιο αβάσταχτη σκηνή της ταινίας η πιο σκληρή, η πιο βίαιη σκηνή της ταινίας που δεν είναι κάποιο πιστολίδι είναι η σκηνή του βιασμού σε όλη την ταινία ο Νούντλς είναι με ένας βίαιος άνδρας, ένα κάθαρμα ένας μαφιόζος, εγκληματίας έχει όμως και μια ανθρώπινη πλευρά που είναι αυτή που συμβολίζει ας πούμε ο έρωτάς του για το χαρακτήρα της Τζένιφερ Κόνελ όταν είναι μικρή της Δέμπορα δεν θυμάμαι την ηθοποιότητα είναι μεγάλη.

21:11 Ελίζαμπεθ Μακκόβεν. Μπράβο, ναι, Ελίζαμπεθ Μακκόβεν. Μπερδεύω με την Διούσδεϊ Βουέλτ που παίζει την Κάρον. Ναι. Λοιπόν, αυτός λοιπόν ο χαρακτήρας συμβολίζει την μόνη αυτίδα ανθρωπιάς που έχει απομείνει στο νούντλς και κάποια στιγμή υπάρχει μια σεκάντσο που βγαίνουν για φαγητό, τη βγάζει για φαγητό, ότι πάει σε ένα πολυτελές εστιατόριο μετά πηγαίνουν δίπλα σε μια θάλασσα στην ακτή και συζητούν και εκεί ας πούμε του λέει η Ντέμπορα ότι πάμε να φύγουμε ξέρω εγώ μπορείς ακόμα να εγκαταλείψεις αυτή τη ζωή και να ζήσουμε μια κανονική ζωή και το σκέφτεσαι και λες ότι όντως αυτός ο άνθρωπος μπορεί να φύγει από εκεί άμα θέλει και στην αμέσως επόμενη σκηνή που τους βλέπουμε να επιστρέφουν μέσα σε ένα ταξί σπίτια τους ο Νούντλς προσπαθεί να προσεγγίσει σεξουαλικά την Ντέμπορα μέσα στο αυτοκίνητο εκείνη αντιστέκεται και καταλήγει να τη βιάσει και στην ουσία από μόνος του, από το πουθενά καταστρέφει όποιες ελπίδες είχε για να σωθεί από αυτή τη ζωή. Δηλαδή βλέπεις

22:37 και αυτή είναι η τραγωδία του ανθρώπου ότι είναι ένας άνθρωπος ο οποίος θα μπορούσε να ξεφύγει από αυτό. Θα μπορούσε να ζήσει καλά θα μπορούσε να ζήσει κανονικά αλλά είναι ο ίδιος αυτοκαταστροφικός. Κανείς δεν του φταίει. Δεν είναι ότι οι εξωτερικές. Ναι, οκ μεγάλωσε σε μια κακή γειτονιά μεγάλωσε σε μια γειτονιά με διεφθαρμένη αστυνομία, με διεφθαρμένους πολιτικούς, με έγκλημα παντού, αλλά είχε την ευκαιρία του να φύγει και όχι απλά της πατάλησε, την βίασε.

23:14 Είναι... Αυτό επίσης δεν το βλέπαμε σήμερα, γιατί σήμερα οι ήρωές μας ή θα είναι πολύ κακοί ή θα είναι πολύ καλοί, τουλάχιστον οι χολιγουντιανοί. Εδώ βλέπεις έναν άνθρωπο, τον οποίο ταυτόχρονα ο Λεώνες σε κάνει να τον σιχαθείς και να τον λυπηθείς. Δεν ηθικολογεί της βάρος του σου δείχνει αυτός είναι ο χαρακτήρας και τον λυπάσαι. Και πληρώνει τα λάθη του.

23:42 Ναι. Γιατί είναι ένας βαθιά αυτοκαταστροφικός άνθρωπος. Ναι. Ισχύει. Επίσης τώρα όσον αφορά τη συμμορία κάπως έχουν αρχίσει να υπάνουν και οι πρώτες τριβές διότι ο Μαξ, ο οποίος ήταν ο αρχηγός όσο ήταν ο Νούντλ στη φυλακή έχει αποφασίσει ότι πρέπει να συνεργάζονται με αφεντικά ενώ είχαν πει από μικροί ότι εμείς θα λειτουργούμε αυτόνομα για να έχουμε την ελευθερία μας, οπότε δημιουργούνται κάποιες μικροσυγκρούσεις μεταξύ τους.

24:11 Με αποκορύφωμα, όσο πέραν τα χρόνια κοντεύουμε στο σημείο που τα ποτά δεν θα είναι πλέον παράνομα, το τέλος της εποχής της απογορεύσης, της ποταπογορεύσης. Ήταν και πλήγμα για τη μαφία βέβαια και την ανάγκασε να στραφεί στα ναρκωτικά. οπότε ψάχνουν να βρούνε τι θα κάνουν μετά για να μπορούν να διατηρήσουν το επίπεδο ζωής που είχαν χτίσει όλα αυτά τα χρόνια ως gangster και ο Μαξ αυτό που προτείνει είναι να κάνουν μια πολύ μεγάλη ληστεία την οποία και ο Νούντλς και η Κάρολ η σύντροφος του Μαξ εκείνη την περίοδο θεωρούν ότι θα ήταν αυτοκτονία οπότε αποφασίζουν τέλος πάντων να τους καρφώσουν στην αστυνομία γιατί οι εναλλακτικοί θα ήταν να πεθάνουν Όμως τα πράγματα στραβώνουν και πεθαίνουν έτσι κι αλλιώς.

25:02 Και από εκεί και πέρα η μαφία αρχίζει να ψάχνει τον Νούντλς για να τον καθαρίσει. Ο Νούντλς βρίσκει καταφύγιο σε ένα Κινέζικο εστιατόριο, να το πω, εκεί που πάνε ένα χαμετυπίο τέλος πάντων, ένα καπηλιό είναι. Και μέσω αυτού φυγαδεύεται και φεύγει από τη Νέα Υόρκη. Που ουσιαστικά πάει και ρουφάει όπιο. Ναι. Το λέω γιατί έχει σημασία για το τέλος του παριστήμου.

25:31 Θα το συζητήσουμε. Και μετά, ναι, τον βλέπουμε ουσιαστικά στο τρίτο μέρος της ταινίας που επιστρέφει στο χρονικά τρίτο μέρος της ταινίας που επιστρέφει πίσω, μετά από πάρα πολλά χρόνια, μετά από 30 χρόνια νομίζω. 30 χρόνια, ναι. Κάπου 37-38 φεύγει και το 68 ξανάρχεται. Γυρνάει επειδή έχει λάβει μία πρόσκληση από έναν πολιτικό για ένα πάρτι το οποίο τον ανησυχεί γιατί ουσιαστικά είναι σαν να του λένε ότι σε έχουμε βρει μετά από τόσα χρόνια έλα πίσω για να σε σκοτώσουμε μάλλον θα σε σκοτώσουμε έτσι κι αλλιώς αλλά θέλει να γυρίσει πίσω για να δει τι συμβαίνει και αρχίζει να να προσεγγίζει άτομα τα οποία ήξερε μία από αυτές είναι και η Κάρολ βάλουμε εδώ ένα spoiler alert γιατί θα πρέπει να συζητήσουμε με spoilers αν θέλουμε να συζητήσουμε όντως για το φινόλιο.

26:27 Ωραία, ναι. Ωραία, εδώ σας δίνουμε λίγα λεπτά να δείτε την ταινία. Μόνο το εσείς ο Ρίτσις κρατάει. Πηγαίνετε αν δεν το έχετε κάνει ήδη. Λοιπόν και τώρα συνεχίζουμε. Οπότε ναι, πηγαίνει, βρίσκει την Κάρολ. Του λέει ότι τελικά ο Μαξ ήταν εκείνος κάπως επίτηδες ήθελε να κάνει αυτή τη ληστεία για να πεθάνει, να αυτοκτονήσει, να πεθάνει νέος στην ακμή του και την Τέμπορα, η οποία έχει γίνει πλέον μεγάλη χολιγουντιανή στάρ.

26:58 Η οποία τον αντιμετωπίζει με εντελώς περιφρόνηση, ας πούμε. Του λέει, γιατί της λέει μάλιστα πολύ χαρακτηριστικά αυτός, ότι θα ήθελα να μου πεις έστω ένα... Λυπάμαι που σε ξαναβλέπω, ήλπιζα να μην σε ξαναδώ ποτέ μου. Αλλά δε αρνείται να του πει έστω αυτό. Βγαίνοντας από το καμαρί... Δηλαδή το είχα σκεφτεί ποτέ, νομίζω, ότι θα σε ξαναδώ.

27:22 Ναι. βγαίνοντας από το καμαρίνι της Ντέμπορα ο Νούντλς βλέπει ένα πρόσωπο που κάτι του θυμίζει και που είναι ανάμεσα στο βοηθητικό προσωπικό η Ντέμπορα τον καλεί λοιπόν το επόμενο βράδυ στη δεξίωση που παραθέτει στο σπίτι του ο πολιτικός ο Σεκρετέρη Μπέιλι ο οποίος τον κάλεσε βασικά σε όλοι δεν τον καλεί νομίζω αυτή του είχε πει να μην πάει γιατί ήξερε ότι είναι ο Μαξ του λέει να μην πάει γιατί αυτό που θα δεις του λέει εκεί θα σε συγκλονίσει.

27:57 Ωστόσο ο Νούντλς την αγνοεί και αποφασίζει να πάει την άλλη μέρα. Γίνεται δεκτός το γραφείο του Μπέιλι και εκεί έχουμε την πολύ μεγάλη αποκάλυψη ότι ο Σεκρετέριο, ο γερουσιαστής Μπέιλι δεν είναι άλλος από τον παλιό του φίλο, τον Μαξ. Και το πρόσωπο το γνώριμο που είδε ήταν ο γιος του τον οποίο τον παίζει ο ηθοποιός, ο νεαρός που έπαιζε τον Μαξ ως παιδί.

28:21 και υπάρχει εκεί ένα σύντομος διάλογος όπου του πρότεινε μια δουλειά να κάνει τέλος πάντων ο Μαξ ο Νούντλς αρνείται και φεύγει και τα λοιπά που σασικά είναι να τον σκοτώσει ο Μαξ του λέει θέλω εσύ να με σκοτώσεις και αυτός ο Νούντλς επιμένει να τον αναφέρει ως γερουσιαστή πως τον λέγαμε Μέιλι Ναι και λέει εμένα ο φίλος μου έχει πεθάνει Τότε δεν ξέρω τι μου λες Εσύ είσαι ο Μπέιλι και τα λοιπά Και φεύγει Φτάνουμε στο σημείο λοιπόν που είναι Το πιο αφιλεγόμενο για μένα της ταινίας Είναι αυτό το οποίο κάπως Με ξενέρωσε Με την έννοια ότι μου φάνηκε λίγο Λίγο στα πουνό περέ Με την έννοια ότι μια μεγάλη ανατροπή Που ένας χαρακτήρας δεν έχει πεθάνει Και επιστρέφει και έχει φτιάξει μια ψεύτικη ταυτότητα Δεν με έπεισε για τη χρησιμότητά του, παρόλα αυτά υπάρχει μια θεωρία ότι είναι και όνειρο όλο αυτό το πράγμα, επειδή η ταινία κλείνει ουσιαστικά με το νούντλς να βρίσκεται στο κινέζι που χαμετυπεί ο τελος πάντων και να ρουφάει όπιο.

29:32 μια ερμηνεία είναι ότι μέσα στις παρεστήσεις του έβλεπε πως θα μπορούσε να έχει εξελιχθεί η ζωή ότι τελικά ο φίλος του δεν είχε πεθάνει το έχει σκηνοθετήσει όλο αυτό και επιστρέφει και είναι σοτανός νομίζω αυτή είναι και η εκδοχή που στηρίζει και ο ίδιος ο Λεόν κάπου πέτυχα μια συνέντευξή του δεν έχει βγει να πει ποτέ ακριβώς ότι αυτό είναι αλλά την έχει τροφοδοτήσει αρκετά με την έννοια ότι έχει πει πως δεν τη διαψεύδει θέλει να αφήνει ο κάθε θεατής να δίνει δική του ερμηνεία για μένα προσωπικά δεν είναι όνειρο απλά κλείνει η ταινία να το πω αλλιώς για μένα καταρχάς μου αρέσει πάρα πολύ το συγκεκριμένο κομμάτι γιατί αφενός γιατί ολοκληρώνει αυτό που θέλει να πει ο Λεόνε όσον αφορά στο πολιτικό κομμάτι της ταινίας ότι πάρα πολλοί οργανωμένοι οι εγκληματίες της δεκαετίας της 30 μετά γίνανε πολιτικοί και πήραν τη χώρα στα χέρια τους.

30:34 Πράγμα που είναι και αλήθεια. Το δεύτερο είναι ότι έτσι ολοκληρώνεται η τραγωδία αυτού του χαρακτήρα, ενός χαρακτήρα αυτοκαταστροφικού, τον οποίο τον εκδικήθηκαν οι άνθρωποι τους οποίους πρόδωσε, δηλαδή ο Μαξ και η Ντέμπορα. Καταδικάζοντάς τον να ζήσει μια ζωή γεμάτη ενοχές για κάτι που δεν έκανε στην πραγματικότητα. Χωρίς αυτό να σημαίνει ότι είναι αθώος.

31:03 Τιμωρήθηκε για αυτά που έκανε έχοντας ενοχές για κάτι που δεν έκανε. Πέρασε όλη του τη ζωή αυτός ο άνθρωπος βουτυγμένος στις ενοχές για το φόνο του φίλου του. Νόμιζε ότι εξαιτίας του πέθανε ο καλύτερος του φίλος. Πράγμα που δεν ίσχυε. Και αυτό το ήξερε και ο έρωτας της ζωής του και βέβαια ο ίδιος του ο φίλος και δεν του το πάνε ποτέ.

31:26 Ακριβώς γιατί τους πρόδωσε και τους δύο. Τώρα, δεν πιστεύω ότι είναι όνειρο γιατί θεωρώ ότι η ταινία κλείνει έτσι επειδή ο ίδιος ο Ντενίρο, ο χαρακτήρας του Ντενίρο, του Νούντλς θέλει να... Είναι σαν να μας λέει εκεί ότι θέλω να επιστρέψω σε εκείνη την εποχή πριν αυτή την αποκάλυψη. δηλαδή προτιμώ να ζήσω νομίζοντας ότι πέθανε ο φίλος μου εξαιτίας μου παρά να ζήσω ξέροντας ότι σπατάλησα τη ζωή μου νιώθοντας τύψεις χωρίς λόγο ναι ok το ακούω δεν απορρίπτω για τη θεωρία του ονειρού μ' αρέσει απλά εγώ νομίζω ότι δεν την υιοθετώ κοίτα και εμένα δεν με πεί 100% η θεωρία του ονείρου με την έννοια ότι νιώθω ότι δεν έχει στηθεί με αυτόν τον τρόπο έστω το τελευταίο κομμάτι της ταινίας να πεις ότι έχει κάποιο ονειρικό στοιχείο πολύ έντονο. Έχει μια τελευταία σκηνή με ένα απορριμματοφόρο που εμφανίζεται μια φιγούρα σαν τον Μαρξ και υποπτευόμαστε ότι μάλλον πήδηξε μέσα χωρίς να ξέρουμε ακριβώς τι έχει γίνει αλλά τουλάχιστον σε αυτή την εκδοχή που έχουμε δει εμείς

32:49 γιατί μπορεί ο Λεόνι να έχει κάτι άλλο στο μυαλό του, να είναι πιο έντονα αυτά τα στοιχεία. Θεωρώ ότι σε αυτή την εκδοχή που έχουμε δει εμείς, κάπως δεν με πείθω ότι είναι όνειρο ακριβώς. Δηλαδή αυτό που λες εσύ ίσως μου λειτουργεί καλύτερα μάλλον. Όπως είχε πει και ο φίλος μας ο Γιάννης Βασιλείου στην παρουσίαση στον πρόλογο της ταινίας στην προβολή στη Ριβιέρα, αυτό λειτουργεί και λίγο σαν τεστ ρόρσακ δηλαδή τεστ προσωπικότητας όπου ο κάθε ένας ας πούμε μπορεί να βάλει να δώσει τη δική του ερμηνεία και ακόμα και το ίδιο άτομο ανάλογα με τη φάση της ζωής την οποία βρίσκεται μπορεί να εκλάβει διαφορετικά την ταινία δηλαδή μπορεί άμα την ξαναδώ εγώ την ταινία στα 70 μου με άλλες εμπειρίες που θα έχω έως τότε ελπίζω να μην έχω τέτοιες εμπειρίες να έχουν πεθάνει φίλοι μου εξαιτίας μου και να νιώθω ότι έζησα μια ζωή με γεμάτη τύψης χωρίς λόγο αλλά πότε δεν ξέρεις χτύπα ξύλο τι γίνεται μπορεί να τη δω αλλιώς να θεωρήσω και εγώ την όνειρο ή αντίστοιχα εσύ μπορεί να την ξαναδείς

33:58 και να πεις α είχε δίκιο ο Τάδε στο podcast του Κάνανα ας πούμε Ίσως θα μου δούλευε καλύτερα η η αποκάλυψη αν ο χαρακτήρας του Μαξ είχε λίγο περισσότερο χρόνο νιώθω ότι κάπως εντάξει από τη μια λογικό να εστιάσουμε στον Νούντλς γιατί είναι η οπτική που ακολουθούμε μέσα σε όλη την ταινία είναι ο πρωταγωνιστής μας ναι ναι ok αλλά νιώθω ότι κάπως δεν έχουμε μάθει καθόλου τον Νούντλ σαν χαρακτήρα ή τέλος πάντων όσο θα χρειαζόταν τον Μαξ ναι συγγνώμη για να πιστούμε στο ότι είχε στήσει όλο αυτό το το πλάνο Εγώ νομίζω ότι συνειδητά δηλαδή τον Μαξ τον γνωρίζουμε όσο τον γνωρίζει ο Ντενίρο, δηλαδή στην αρχή όσο τον γνωρίζει ο Νούντλς.

34:46 Στην αρχή ξέρουμε τα πάντα για αυτόν όσο είναι παιδιά και βαθμιαία ξέρουμε όλο και λιγότερα. Δηλαδή βαθμιαία τα σχέδια του Μαξ παρουσιάζονται ως πρωτετελεσμένο γεγονός στο Νούντλς, ότι έχω αυτό το σχέδιο θα το κάνω ή σε μέσα. ενώ στην αρχή είναι πάμε να κάνουμε εκείνο, πάμε να κάνουμε το άλλο συζητάνε, οπότε η απομάκρυνση αυτή για μένα λειτουργεί δηλαδή υπάρχει μέσα στην ταινία, χτίζεται πρώτα δηλαδή Ναι ότι δείχνει ας πούμε και τη σχέση τους δηλαδή την κατάσταση που βρίσκεται η φιλία τους Ναι Όσο πάει απομακρύνονται δηλαδή το να μας δείξει περισσότερα για τον Μαξ στο δεύτερο μισό της ταινίας θα έβγαινε λίγο από την οπτική του Νούτλς το σενάριο και δεν θα λειτουργούσε για να τροπεί στο τέλος δεν θα λειτουργούσε για να τροπεί στο τέλος δείξε κάτι ήθελα γιατί μου φάνηκε δεν θα λειτουργούσε η ειρωνία και η τραγωδία της ταινίας ήδη από την πρώτη σκηνή που γνωρίζουμε τον Μαξ που κλέβει ένα ρολόι καταλαβαίνεις ότι αυτός ο άνθρωπος είναι πανέξυπνος είναι άσος στο να καταστρώνει

36:03 απάτες και ότι πάντα θα στη φέρνει ας πούμε δηλαδή το προοικονομήδι από την πρώτη του σκηνή που έχουμε γνωρίσει πρώτα όλους τους άλλους και τελευταίο γνωρίζουμε τον Μαξ από τους φίλους του Ντενήρο εννοώ Ναι ναι ισχύει το ακούω λίγο με έχεις φέρει στο σωστό δρόμο σε έχω προσυλλητήσει ναι ναι ναι μπράβο εννοείται ότι θέλουμε για να σχολιάσετε να μας πείτε την δικιά σας ερμηνεία έτσι ναι βεβαίως λοιπόν δεν ξέρω να πιάσουμε τους ηθοποιούς τις ερμηνείες να τους πιάσουμε έχουμε πάρα πολύ μεγάλο κάστ και πάρα πολλούς φοβερούς ηθοποιούς είπαμε ήδη για Ντενίρο ο οποίος για μένα δίνει μια από τις καλύτερες του ερμηνείες εδώ έχουμε James Woods επίσης μια από τις καλύτερες του ερμηνείες έχουμε Joe Pesci Trit Williams, Danny Aiello Jennifer Connelly Elizabeth McGovern Tuesday World πολύ ωραία η Tuesday World να δείτε το Pretty Poison μια ταινία του 1968 που έτσι είναι αρκετά αγνωστή αλλά πολύ ωραία πραγματικά είναι φοβερό το κάσο αυτή την ταινία. Τρομερός ο Ρόμπερν

37:29 Ντενίρο. Για μένα ένα από τους καλύτερους του ρόλους. Ναι. Θεωρώ ότι ειδικά όταν παίζεις τον γερασμένο νούντλς είναι πολύ καλός. Εδώ θέλω να σχολιάσω λίγο το εξαιρετικό make-up γιατί νιώθω ότι έβλεπα τον Ρόμπερν Ντενίρο έτσι όπως γέρασε στην πραγματικότητα. Πραγματικά ναι. Ναι ήταν πολύ καλό και μου άρεσε πάρα πολύ γιατί ένιωθες πως σε κάθε βήμα που κάνει Κάνει, κουβαλάει τύψεις.

37:56 Τύψεις δεκαετιών και για τον θάνατο του Μαξ και για την καλύτερη ζωή που θα μπορούσε να είχε ζήσει αν είχε κάνει καλύτερες επιλογές. Τρομερή ερμηνεία. Ο άνθρωπος πλέον έχει τελειοποιήσει να παίζει ταινίες με γκάγκστερ αλλά νομίζω ότι αυτή είναι μία από τις καλύτερες ερμηνείες του. Όπως είπες και εσύ. Ναι, ναι, είναι φοβερός.

38:21 Και ο Τζέιμς Γουτς, πολύ καλός. πολύ νηφίτσα χαρακτήρας νομίζω ήταν η καλύτερη του εποχή εκείνη του James Woods είχε κάνει το βίντεο ντρόου με τον Κρόνεμπερκ το 1983 έκανε αυτό το 1984 έκανε το Σαλβαδόρ με τον Όλιβερ Στόουν το 1986 πολύ ωραία περίοδος για να είσαι φαν του του James Woods Αυτή που δεν μου άρεσε τόσο ήταν η Ντέμπορα της Ελίζα Μπεθ Μαγκόβερ που μου φάνηκε λίγο Εντάξει.

39:22 που να είχε το σεξ γραμμένο στο πρόσωπό της που λέγει ο Χίτσκοκ, πάλι θα ήταν τραγικό αυτό που συμβαίνει στο χαρακτήρα της, αλλά δεν θα είχε τον ίδιο αντίκτυπο στο θεατή συναισθηματικά, υποσυνείδητο. Ναι, νομίζω δεν μου άρεσε τόσο στη γερασμένη της εκδοχή, γιατί σε αντίθεση με το μέικαπ του Ντενίρο, εκείνη δεν με έψηχε καθόλου, ήταν λες και 20 χρόνια ακόμα.

39:49 και δεν ξέρω κάπως ήθελα να βλέπω λίγο τα χρόνια και στην ερμηνεία της επειδή έχει περάσει πράγματα αυτό ένιωσα ότι δεν το αποτύπωσε τόσο από την άλλη ακόμα και αυτό θα μπορούσε να είναι συνειδητή επιλογή δηλαδή να μην φαίνεται τόσο γερασμένη εκείνη γιατί πάλι λειτουργεί σε ένα συμβολικό επίπεδο για τον Νούντλς, όταν την ξαναβλέπει ο Νούντλς ξαναβλέπει την αθότητά του που τη χαράμισε ας πούμε την καλύτερη ζωή που δεν έζησε εγώ προσωπικά δηλαδή σαν άμα ήμουν ο Λεόνεμπο άμα μην της έκανα καθόλου μακιγιάς να την άφηνα όπως ήταν 20 χρόνοι κι ας ήταν εντελώς μη ρεαλιστικό έτσι απλά για το συμβολικό αυτή παρόλα αυτά που μου άρεσε πάρα πολύ ενώ δεν είχε τόσο δεν την είδαμε σε πολύ μεγάλη διάρκεια ήταν η Tuesday Welt η Κάρολ η κοπέλα η σύντροφος του Μαξ απίστευτη αυτή γράφει σεξ στο μέτωπό της ναι ναι ναι αυτή να πούμε τον μυθικό τρόπο αφενός με τον οποίο γνωρίζετε με τη συμμορία που σε μια ληστεία που κάνουν είναι ο inside person ας πούμε είναι βαλτή, συνεργάζεται

41:05 με τα αφεντικά οπότε σκηνοθετεί τον βιασμό της από τον Μαξ, κάνουν όντως σεξ αλλά δεν είναι βιασμός γιατί το θέλει εκείνη, απλά κάνει ότι δεν θέλει για να μην την καταλάβει για να είναι καλυμμένη μετά ακριβώς και όταν τους ξανασυναντάει μετά από καιρό όλη τη συμμορία καλύπτει με μάσκες τα πρόσωπα και τους παίζει τις πούτσες για να αναγνωρίσει ποιος την έχει πηδήξει δηλαδή αυτό όταν παίζει και μάλιστα μπερδεύει και νομίζει ότι ήταν ο Νούτλς και λέει ο Μαξ στην Ατακάρα κάτι σε φάση ότι έχουμε ίδια γούστα και είμαστε τόσο φίλοι που μοιάζουν οι πούτσες μας ξέρω εγώ ναι ναι ναι τρομερή σκηνή πάλι από αυτές οι σκηνές που λες δεν θα τις έβλεπες σήμερα ρε παιδί δεν υπάρχει περίπτωση καταρχάς δεν υπήρχε περίπτωση να δεις γυναίκα να σκηνοθετεί το βιασμό της σε σημερινή ταινία με τίποτα είναι τρομερό ναι εντάξει είπαμε δεν έχει πάρα πολύ μεγάλο ρόλο με την έννοια ότι το highlight ίσως του ρόλου της να είναι αυτό αυτή η σκηνή αντί και ο ψευτοβιασμός της ίσως

42:21 αυτό που με χάρασε λίγο στο σενάριο είναι ότι όταν μίλαγε η Κάρολ με τον Νούντλς και συζητάγανε το ότι πρέπει να σταματήσουν τον Μαξ, του λέει σε κάποια φάση ξέρω ότι δεν με συμπαθείς ξέρω ότι οι σχέσεις μας δεν είναι πάρα πολύ καλοί και ήμουν λίγο σε φάση δεν έχουμε δει πάρα πολύ τις σχέσεις σας Δηλαδή, λίγο αυτό μου φάνηκε ότι ήρθε από το πουθενά σαν πληροφορία.

42:43 Αυτό αφενός δεν μας ενδιαφέρει και τόσο. Ασήμαντο δεν είναι. Μπορεί να είναι και σε κάτι που κόπηκε από το... Ναι, ναι, ναι. Ισχύει. Να αναφέρεται σε κάτι που κόπηκε από το μοντάζ. Δεν χαλάει κάτι ουσιαστικό απλά. Θα μπορούσαμε να την είχαμε δει λίγο παραπάνω, γιατί πραγματικά ήταν εξαιρετική. Ναι, αυτό. Τώρα για τους υπόλοιπους ρόλους δεν έχω να πω κάτι. Θα ήθελα να πω ότι οι υπόλοιποι δεν αναπτύσσονται τόσο πολύ.

43:14 Δεν είναι οι πρωταγωνιστικοί υπόλοιποι οι ρόλοι. Δηλαδή είναι συμπληρωματικοί. Δηλαδή ακόμα και ο Τζο Πέση που αναφέραμε παίζει λίγο. Δεν παίζει όπως τα καλά παιδιά στο Raging Bull. Ναι, κάνα 5 λεπτά πρέπει να είναι. Ναι, 5-10 λεπτά είναι η συμμετοχή του. Όπως και ο Ντάνι Αιέλο, όπως και ο Τρίτ Ουίλιαμς. και όπως και όλοι οι υπόλοιποι ηθοποιοί της ταινίας ας πούμε εμένα το μόνο που κάπως με χαλάει στην ταινία όχι σε βαθμό να μην είναι η δεύτερη αγαπημένη μου όλων των εποχών ωστόσο είναι τα παιδιά που παίζουν στην αρχή που θεωρώ ότι κάποια από αυτά δεν είναι και τόσο καλά ας πούμε αυτό το παιδί που πάει το γλυκό που λέγαμε πριν θεωρώ ότι δεν παίζει και τόσο καλά Αλλά εντάξει αυτό δεν, σε καμία περίπτωση δεν μου ρίχνει την ταινία από τα 700 αστεράκια στα 5 που τις βάζω ούτε ρίχνει από τη δεν είναι ο λόγος που μ' αρέσει μπορεί να είναι ο λόγος που μ' αρέσει περισσότερο ο Νονός από το κάποτε στην Αμερική ας πούμε που βάζω τον Νονό πρώτο και το κάποτε στην Αμερική δεύτερο

44:26 επειδή ο Νονός δεν θεωρώ ότι έχει ούτε ένα ψεγάδι πάνω του ενώ και το κάποτε στην Αμερική έχει αυτό παρόλα αυτά ο πιτσιρικάς που λες ήταν από αυτούς που εμφανισιακά τουλάχιστον ο ηθοποιός που τον διαδέχτηκε μου φάνηκε ο πιο πιστός ότι λέω εδώ ναι σε βλέπω ότι θα μπορούσε να σου νησίει είναι φοβερή φάτσα ο Μαξ είναι πανέξυπνος ο Νούντλς είναι βλάκας αλλά ξέρει να το κρύβει αυτός είναι ηλίθιος εντελώς είναι Γκάι Ρίτσι χαρακτήρα σαν μπορούσε να είναι σε ταινία του Γκάι Ρίτσι γκάγκστερ αυτός ο τύπος Είναι φοβερός Μπορούμε να μιλήσουμε λίγο και για θεματικές Τα έχουμε ψηλοποιεί βέβαια Ναι Ουσιαστικά είναι Αυτό που είπες και εσύ Ότι η Αμερική οικοδομήθηκε πάνω στη μαφία Είναι η αίσθηση Της ζωής που θα μπορούσε να έχει πάει καλύτερα Αλλά τελικά Δεν πήγε Είναι η ιστορία αφιλίας Ναι Η ιστορία ενός αυτοκαταστροφικού ανθρώπου Ότι στην ουσία κάτι που δεν μας έχουν πει άλλες γκανκστερικές ταινίες ή τουλάχιστον δεν μας το είχαν πει μέχρι που βγήκε το Once Upon a Time

45:38 in America είναι ότι αυτοί οι άνθρωποι μπορούσαν να ζήσουν και αλλιώς απλά ήτανε ή πολύ βλάκες ή τους άρεσε η ευκολία αυτής της ζωής γιατί προφανώς είναι πολύ εύκολο να έχεις ένα όπλο, να τρομοκρατείς τον κόσμο και έτσι να βιοπορίζεσαι ας πούμε, να παίρνεις λεφτά να έχεις εξουσία, να έχεις γκόμενες, να πουλάς ναρκωτικά τέτοια πράγματα αυτό τους άρεσε προφανώς και τους άρεσε και βέβαια έχει και πάρα πολλές πολιτικές νήξεις δηλαδή το ότι ένας εγκέφαλος της μαφίας σκηνοθέτησε το θάνατό του και έγινε γερουσιαστής είναι πολύ δεν είναι κάτι που τιμά το πολιτικό καθεστώς ας πούμε μιας χώρας άμα κάνω εγώ μια ταινία τώρα που δείξω ότι ο Μητσοτάκης ήταν ας πούμε στα νιάτα του αρχηγός μαφιόζικης οργάνωσης και σκηνοθέτης του θάνατου του και έγινε πρωθυπουργός δεν θα πει, δεν θα δει την ταινία ο Μητσοτάκης και θα πει κοίτα τι ωραία που με σκιαγραφεί το προβλήθει προφανώς μάλλον, ποτέ δεν ξέρεις εντάξει δεν ξέρω μπορεί να το βρει και τιμητικό αλλά ναι αλλά ναι κατάλαβα τι θες να πεις

47:04 ναι συμφωνώ δεν έχω να προσθέσω κάτι άλλο πάνω στις θεματικές όντως είναι πολύ ενδιαφέρουσες και νομίζω ότι δικαιολογούν και τη διάρκεια της ταινίας ναι ναι μην σας φοβίζει καθόλου η τετράωρη διάρκεια δεν τις καταλαβαίνεις τις τέσσερις ώρες ναι θεωρητικά ρε παιδί μου θα μπορούσαν να υπάρχουν κομμάτια όπως αυτή η σκηνή με το γλυκό που λέγαμε που κάθε τον άλλος και το λυμπιζόταν πέντε λεπτά ζωντανεύει το χαρακτήρα όμως ζωντανεύει τη ζωή αυτών των ανθρώπων και το ότι το πιάνει από τα παιδικά τους χρόνια μέχρι το τέλος της ζωής τους ας πούμε, ε δεν θα μπορούσε να είναι μια ταινία μια μισή ώρας ή έστω και δύο ή θέλει να είναι κάτι μπαμπάτσικο θεωρώ ότι αυτό το κάτ των δυόμισι ώρων που έβγαλε το στούντιο και σύμφωνα με τους κριτικούς δεν βλέπετε, εγώ δεν το έχω δει και δεν πρόκειται δηλαδή εφόσον έχω την κόπια την τετράωρη γιατί να έκασαν την πετσοκομένη μόνο κάποια φορά ίσως από περιέργεια να δω τι κόψανε ας πούμε δεν νομίζω ότι δεν θα βγάζει νόημα ότι δεν είναι καλή

48:13 επειδή δεν βγάζει νόημα η πλοκή δεν θα το βγάζανε στις αίθουσες δεν θα ήταν καλή επειδή δεν θα υπήρχε αυτό το δέσμε Πολλοί πιθανόν είχαν κόψει αυτή τη σκηνή με τον Γλυκό, γιατί δεν προώθηκε κάπως τη δράση. Αλλά αυτόν τον χαρακτήρα, στον ζωντανεύει. Σε κάνει να νοιαστείς για αυτόν τον χαρακτήρα. Μπορεί να μην είναι ο Νούντλς ή ο Μαξ, αλλά είναι ένας σημαντικός χαρακτήρας μέσα στην ταινία.

48:38 Και σου δίνει κάτι για αυτόν τον χαρακτήρα, παραπάνω, σου δίνει κάτι για την εποχή. Η σκηνή που τους αναγνωρίζει από τις πούτσες, να γνωρίζει αυτές τις πούτσες θα μπορούσε να είναι πολύ πιο σύντομη θα μπορούσε να πει α, εσύ είσαι δεν μας ενδιαφέρει δηλαδή είναι μια πινελιά χιουμοριστική, κάφρικη που δεν βοηθάει στη μυθοπλασία αλλά σου λέει τα πάντα για το χαρακτήρα είναι ένας χαρακτήρας αυτή η Κάρολ ακομπλεξάριστος ένας χαρακτήρας που μπορεί να επιβληθεί πάνω στους άντρες δεν είναι ο γυναικείος χαρακτήρας που θα είναι απλό ντεκόρ, όπως είναι πολλοί γυναικοί χαρακτήρες σε γκαντσιντρικές ταινίες, είναι χαρακτήρας που έρχεται και είναι εισαξιός με τους ανδρικούς σε αυτή τη συμμορία.

49:22 Και αυτός το λέει μέσα από μια χιουμοριστική σκηνή. Θα μπορούσε να λείπει και να βγάζει νόημα η ταινία? Θα μπορούσε. Θα μπορούσε να λείπει και να είναι εξίσου ζωντανός και παραστατικός ο χαρακτήρας της Κάρολ? Όχι. Για μένα. Όχι, όχι. Ναι συμφωνώ συμφωνώ και θεωρώ ότι αν θες ρε παιδί μου να φυγηθείς μεταξύ άλλων και την ιστορία της Αμερικής ταιριάζει αυτή η μεγάλη κλίμακα και στην διάρκεια της ταινίας Εκεί εδώ που τα λέμε τις ταινίες που βλέπουμε και ειδικά οι ταινίες που αγαπάμε δεν τις αγαπάμε για την πλοκή τους, τις αγαπάμε για τους χαρακτήρες τους Αν κάτσετε και αναλύσετε ποια είναι η πλοκή στις ταινίες τις αγαπημένες σας, όποιες κι αν είναι θα διαπιστώσετε ότι είναι πάρα πολύ απλές και ότι ίσως να έχετε δει εκατοντάδες ταινίες με την ίδια πλοκή το θέμα είναι ποια σας παρουσιάζει τους χαρακτήρες τόσο καλά ώστε να ενδιαφέρεστε για τις ιστορίες τους και το κάποτε στην Αμερική το κάνει άψογα αυτό ενδιαφερόμαστε για όλους τους χαρακτήρες ο άρχοντας των δαχτυλιδιών είναι ένα τέτοιο παράδειγμα που μου έρχεται

50:23 θα μπορούσε να είναι μισή ταινία σε διάρκεια ή κάθε ταινία αλλά δεν θα μας ένοιαζαν οι χαρακτήρες ναι νομίζω είναι μια καλή στιγμή να περάσουμε λίγο και στην κοινοθέσια του Λεόνε από την οποία εγώ προσωπικά ξεχωρίζω το τρομερό μοντάζ το πως μεταπηδάει δηλαδή από το ένα από τη μια χρονική στιγμή στην άλλη είναι αψεγάδιαση γι' αυτό είπα ότι και στην αρχή είναι δολοφονικό το να βάλεις αυτή τη σειρά σε γραμμική αφήγηση γιατί καταστρέφεις το μοντάζ που είναι τόσο ιδιαίτερο και τόσο καλοφτιαγμένο και το άλλο που μου άρεσε πάρα πολύ και βγαίνει γέρος ο Ντενίρο είναι αναδιαστηκό ή που ανοίγει το παραθυράκι όσο είναι γέρος κοιτάζει και μετά όταν αλλάζουμε πλάνο να δούμε τι βλέπει μεταφερόμαστε στο παρελθόν που είναι η Τζένιφερ Κόνελη που χορεύει, τέλος πάντων έχει πολλά τέτοια πολλές τέτοιες εναλλαγές το άλλο που βρήκα πάρα πολύ ενδιαφέρον πέρα από το ότι πόσο ζωντανός είναι ο κόσμος που πλάθει, το οποίο είπαμε και στην αρχή, είναι ότι είναι αρκετά σιωπηλή ταινία.

51:34 Δηλαδή, έχει και σημεία τα οποία βλέπεις τους χαρακτήρες να μιλάνε, αλλά δεν τους ακούς. Το οποίο βγάζει έναν ελεγιακό τόνο, ρε παιδί μου, ένα πιο πένθυμο, ας πούμε, ότι κάπως θυμάται τα παλιά, τα σκέφτεται, τελικά με μια νοσταλγία όλα αυτά το οποίο το βρήκα πάρα πολύ ωραίο και δεν το περίμενα κιόλας Ναι, ο Λεόν στη σκηνοθεσία του και γι' αυτό είναι κι ένας από τους αγαπημένους μου σκηνοθέτες σίγουρα αγαπημένος μου Ιταλός ένας από τους πέντε αγαπημένους μου γενικότερα ίσως στη σκηνοθεσία του έχει πάντα κάτι το οπερατικό κάτι το οποίο μετατρέπει κάθε στιγμή της ταινίας του την παίρνει και της προσδίδει επιπλέον διαστάσεις χωρίς ποτέ να είναι φανφάρας ή να καπελώνει την αφήγηση δεν είναι φορμαλιστής είναι παραμυθάς αλλά πάντα έχει ένα μεγαλείο δηλαδή όταν βλέπω μια ταινία του Λεόνεα ακόμη και τα western του που ίσως να μην σου πάει ο νους ότι ένα western σπαγκέτι μπορεί να έχει αξιώσεις υψηλής τέχνης, αλλά ειδικά του Λεόνε και κάποια άλλα έχουν αυτή την απέτηση.

52:57 Νιώθω περίπου όπως νιώθω όταν διαβάζω ένα μυθιστόρημα ή όπως όταν παρακολουθώ μια επική ταινία, μια μεγάλη διαστάση, μια σεξπυρική, μια διασκευή σεξπυρ. Έχει κάτι το γκράντε το σινεμά του Λεόνε. Πάντα. Γιατί δίνει πολύ μεγάλη λεπτομέρεια στην εποχή που αναπλάθη, οι χαρακτήρες αντιφάσκουν, είναι κακοί άνθρωποι με τα κλισέα που συνηθίζουμε να χρησιμοποιούμε, αλλά είναι άνθρωποι, έχουν τεράστια ανθρωπιά, τεράστια αποθέματα ανθρωπιάς και δεν εννοώ ανθρωπιάς ότι είναι ανθρωπιστές, ότι κάνουν δωρές σε μη κοιό, εννοώ ότι είναι τρισδιάστατοι χαρακτήρες.

53:45 Ναι, ναι, είναι τρομερή δουλειά. Είναι αυτό που είχαμε πει και πιο νωρίς ότι αποτυπώνει χαρακτήρες που κάνουν πράγματα τα οποία θεωρητικά με το σύγχρονο μάτι θα είναι ανήθικα αλλά ποτέ δεν νιώθεις ότι τους κατακρίνει. Ναι, αυτό. Απλά στο αφήνεις και σου λέει αυτό είναι. Ούτε τους ωραιοποιεί να πεις ότι συγκανικεύει το οργανωμένο έγκλημα.

54:09 Όχι, όχι, όχι. απλά ναι, δηλαδή δεν είναι δουλειά δεν τον ενοχλεί, δεν τον απασχολεί και γιατί να τον απασχολήσει δηλαδή τι ενδιαφέρον θα έχει μια ταινία της οποίας το μήνυμα είναι ότι το οργανωμένο έγκλημα δεν είναι καλό χαίρομαι πολύ, μπράβο, χειροκροτάμε το ξέρουμε το θέμα είναι, ωραία, από εκεί και πέρα να διαδευνήσεις τι οδηγεί αυτούς τους ανθρώπους στο οργανωμένο έγκλημα τι τους ελκύει τι συνέπειες έχει αυτό για τις ζωές τους πως πληγώνουν άλλους ανθρώπους γύρω τους πως αυτό αντανακλά την εποχή την πολιτική την κοινωνιολογική παρατηρήσεις που έχεις να κάνεις κοινωνιολογικές παρατηρήσεις που έχεις να κάνεις πάνω σε αυτό το πράγμα ναι ναι δεν ξέρω νομίζω ότι τα καλύψαμε όλα ή ήταν όσο μπορούσαμε μια σύντομη αναφορά και στη μουσική του Μωρικόνε που είναι όπως πάντα εξαιρετική φανταστικό sound track ένα ακόμα αυτόν εγώ δεν έχω να προσθέσω κάτι άλλο ναι ούτε και εγώ οπότε περιμένουμε και τις δικές σας εντυπώσεις να μας πείτε ας πούμε για το φινάλε

55:14 που εδώ υπήρχε μια διαφωνία πως σας φάνηκε και την ερμηνεία που δίνετε και την ερμηνεία που δίνετε βεβαίως κάπως έτσι λοιπόν ολοκληρώνουμε τις γκανκστερικές ταινίες και μέχρι την επόμενη φορά και τη νέα θεματική μας ήμουν ο Λάζαρς Κολαξής ήμουν ο Βαγγέλης Βίτσικας Καλή συνέχεια. Γεια σας. Γεια σας.