228. Πώς να κατανοήσεις και να συγκρατήσεις τον θυμό σου, στη δουλειά, στο δρόμο, στις σχέσεις σου
We DO health podcastΣχετικά με αυτό το επεισόδιο
Υπάρχει ένα συναίσθημα που όλοι ξέρουμε πολύ καλά. Είναι ο θυμός. Και παρότι πολλοί έχουμε μάθει να τον ξεσπάμε στον απρόσεκτο οδηγό, στα κοντινά μας πρόσωπα ή και στον εαυτό μας, οι περισσότεροι δεν ξέρουν τι ακριβώς να κάνουν μ' αυτόν.
Σήμερα τον βγάζουμε στο φως, γιατί ο θυμός δεν είναι ο εχθρός. Το πρόβλημα είναι ότι δεν τον καταλαβαίνουμε.
Σε αυτό το podcast η ψυχολόγος Μελίνα Τζάκου, ιδρύτρια του Κέντρου Ψυχικής Υγείας ΑΡΚΕΣΙΣ μας βοηθά να κατανοήσουμε τι κρύβεται από πίσω του και πότε ο θυμός γίνεται κατάθλιψη, σωματικό σύμπτωμα ή αυτοκαταστροφή.
Και κάτι βασικό: Τι σημαίνει πραγματικά να «ελέγχεις» τον θυμό σου, χωρίς απλώς να τον θάβεις;
Αυτόματη μεταγραφή — ενδέχεται να περιέχει λάθη.
Βλέπουμε κάποιους ανθρώπους που είναι σταθερά οργισμένοι. Παθητική εψητικότητα, εκρήξεις, έσω στρεφή θυμό, δηλαδή ουσιαστικά να στρέφει τον θυμό εναντίον του εαυτού. Φοβίζουν όμως και το περιβάλλον τους. Ακριβώς. Και πολλές φορές και την οικογένειά τους, τα παιδιά τους. Σίγουρα. Αλλιώς θα είμαι αν έχω πάρει μια προαγωγή, αλλιώς θα είμαι αν έχω τσακωθεί με τον σύζυγό μου ή τη σύζυγό μου.
στο κάθε ερέθισμα, όταν είναι να αντιμετωπίσω το ερέθισμα. Ωστόσο, έχει να κάνει όντως με το πώς διαχειριζόμαστε εμείς τα συναισθήματά μας. Φυσικά η κούραση παίζει ρόλο, γιατί μας κάνει να έχουμε λιγότερη ανοχή στα συναισθήματα, στην διαχείρισή του. Έχει πολύ στενή σύνθεση ο θυμός με την κατάθλιψη. Και ουσιαστικά όμως είναι και μια αφίδρομη σχέση αυτή.
Ο θυμός μπορεί να φέρει κατάθλιψη και η κατάθλιψη μπορεί να φέρει θυμό και πικρία. Υπάρχει ένα συνέστημα που όλοι ξέρουμε πολύ καλά. Είναι ο θυμός. Και παρότι πολλοί έχουμε μάθει να τον ξεσπάμε στο δρόμο, στα κοντινά μας πρόσωπα ή και στον εαυτό μας τον ίδιο, περισσότεροι δεν ξέρουμε τι ακριβώς να κάνουμε με αυτό. Σήμερα τον βγάζουμε στο φως γιατί ο θυμός δεν είναι ο εχθρός.
Το πρόβλημα είναι ότι δεν τον καταλαβαίνουμε. Τι κρύβεται λοιπόν από πίσω του και πότε ο θυμός γίνεται κατάθλιψη, σωματικό σύμπτωμα ή αυτοκαταστροφή. Και τι σημαίνει πραγματικά να ελέγχεις το θυμό σου χωρίς απλώς να τον θάβεις. Για να μας απαντήσεις σε όλες αυτές τις απορίες έχουμε κοντά μας την έμπειρη ψυχολόγο την κυρία Μελίνα Τζάκου η οποία είναι ιδρύτρια του κέντρου ψυχικής υγείας Άρκεσες.
Κυρία Τζάκου καλώς ήρθατε. Καλώς σας βρήκα. Σας ευχαριστώ πάρα πολύ που είστε κοντά μας για να μιλήσουμε για ένα πραγματικά πάρα πολύ ενδιαφέρον θέμα που είναι ο θυμός. Και τώρα θα σας ξεκινήσω από κάτι που πραγματικά δεν είναι γνωστό στους ανθρώπους, στους πολλούς. Υπάρχουν διαφορετικά είδη θυμού. Θα μπορούσαμε να διακρίνουμε ανάλογα με την ένταση των θυμών.
Α, άρα έχει να κάνει με την ένταση. Και πώς μπορεί αυτό να κατηγοριοποιηθεί. Το κατά πόσο κάτι μας κάνει να θυμώνουμε πάρα πολύ ή λίγο Αλλά το κύριο χαρακτηριστικό του θυμού όπως το γνωρίζουμε όλοι Είναι ότι φεύγει πολύ σύντομα Το άλλο, μια άλλη κατηγορία θα μπορούσε να είναι η οργή Η οργή είναι κάτι άλλο από το θυμό Ναι Καταπληκτικό Είναι Τι είναι Είναι ουσιαστικά κάτι πιο έντονο και εκεί μιλάμε για κάτι που συχνά λέμε ότι χρειάζεται ψυχοθεραπεία.
Μισό λεπτό, έτσι όπως μου το λέτε, εάν το καταλαβαίνω σωστά, η οργή μπορεί να είναι συσσωρευμένος θυμός. Θα μπορούσε να είναι ένα κομμάτι συσσωρευμένου θυμού, μάλλον ένα είδος συσσωρευμένου θυμού η οργή. Γιατί αφορά, ουσιαστικά, και είναι κάτι πάρα πολύ έντονο, μια έκρηξη, δηλαδή ο άνθρωπος κάνει έκρηξη, γιατί ουσιαστικά έχει σωρεύσει ένα θυμό μέσα εδώ Μπορεί ο θυμός να κρύβει απλώς κούραση ότι είμαι κουρασμένος Ναι, δεν θα μπορούσα να πω ότι δεν συνδέεται η κούραση με τον θυμό είναι κοινώς αναγνωρισμένο ότι η κούραση συνδέεται ωστόσο όμως δεν πρέπει να πούμε ότι η κούραση φέρνει μια αιτία ένα αίτιο δηλαδή που οδηγεί σε θυμό Ναι, είπατε για την ένταση νωρίτερα, σίγουρα παίζει ρόλο το ερέθισμα έτσι δεν είναι, παρόλα αυτά με το ίδιο ερέθισμα παράδειγμα στο δρόμο ενώ οδηγούμε δύο διαφορετικοί άνθρωποι, δύο διαφορετικοί οδηγοί έχουν διαφορετική αντίδραση, εδώ τι λέτε γι' αυτό Η αντίδραση λοιπόν του αν εγώ θα θυμώσω παραπάνω από ότι εσείς στην ίδια περίπτωση, στο ίδιο ερέθισμα
έχει να κάνει με κάτι πιο βαθύ συνήθως και αυτό το πιο βαθύ θα μπορούσε να είναι ίσως άλλητες συγκρούσεις μέσα στον ίδιο τον άνθρωπο, δηλαδή εστερικά ψυχικά, ανάγκες που δεν έχουν και πληρωθεί για διάφορες σταθερές πεπιθήσεις που τον οδηγούν τον άνθρωπο ουσιαστικά σε αυτή την έκρηξη. Γιατί ουσιαστικά μιλάμε για μια έκρηξη ότι κάνει εκείνος ο άνθρωπος.
Δηλαδή με τον θυμό, στο παράδειγμα που μου δώσατε. Δεν παίζει ρόλο όμως και η ψυχολογική κατάσταση της στιγμής. Για παράδειγμα, εάν είναι κουρασμένος, έχει μαλώσει με τη γυναίκα του, με τα παιδιά του, ήρθε ένας λογαριασμός υπερβολικός που πρέπει να πληρώσει σε σύγκριση με έναν άνθρωπο που είναι πολύ ευτυχισμένος θα μπορούσα να πω είναι ερωτευμένος πήρε μία αύξηση, μία προαγωγή στη δουλειά του δεν θα έχουν διαφορετική αντίδραση με βάση τις συνθήκες της ζωής τους Ναι, πολύ καλή ερώτηση αυτή Προφανώς όλα αυτά σχετίζονται με τις συνθήκες της ζωής και δηλαδή το τι αντιμετωπίζει ο άνθρωπος στην καθημερινότητά του σίγουρα αλλιώς θα είμαι αν έχω πάρει μια προαγωγή αλλιώς θα είμαι αν έχω τσακωθεί με τον σύζυγό μου ή τη σύζυγό μου σε κάθε ερέθισμα όταν είναι να αντιμετωπίσω το ερέθισμα ωστόσο έχει να κάνει όντως με το πως διαχειριζόμαστε εμείς τα συναισθήματά μας από την άλλη θέσατε και ένα άλλο ζήτημα την κούραση φυσικά η κούραση παίζει ρόλο γιατί μας κάνει να έχουμε
λιγότερη ανοχή στα συναισθήματα στην διαχείρισή τους Στο πως εγώ αντέχω δηλαδή να διαχειριστώ το συνέστημα που μου προκαλείται από ένα ερέθισμα ή ακόμα και από το ότι τσακώθηκα με τον σύζυγό μου αντίστοιχα. Βλέπουμε ανθρώπους, το ξέρω ότι η δίνωση είναι για το παράδειγμα της οδήγησης όμως πραγματικά εκεί μπορούμε να δούμε μια μικρογραφία της κοινωνίας μας σε επίπεδο θυμού ή γενικώς διαχείρισης καταστάσεων.
και βλέπουμε ανθρώπους που πραγματικά είναι έτοιμοι να παίξουν ξύλο. Θεωρείτε εδώ ότι είναι κάτι άλλητο ψυχολογικά που μπορεί να κρύβεται στην παιδική ηλικία. Η παιδική ηλικία είναι πολύ βασική για το πώς διαχειριζόμαστε τα συναισθήματα και κατ' επέκταση και τον θυμό που είναι ένα συνέστημα πολύ βασικό και πολύ κυρίαρχο ιδιαίτερα στις μέρες μας.
Οπότε ναι η παιδική ηλικία, ο τρόπος δηλαδή που μεγαλώνουμε, το πώς είμαστε στο σπίτι μας και το πώς επιτρέπεται να εκφράζουμε το θυμό μας που συνήθως... Φύγωρα αυτό που είπατε. Υπάρχουν δηλαδή σπίτια που δεν επιτρέπεται ένα παιδί να θυμώνει, να εκνευρίζεται. Για πείτε μας γι' αυτό. Ίσως ένα παιδί κάπως να παίρνει παράδειγμα τους γονείς του, που ίσως και οι γονείς οι ίδιοι να δυσκολεύονται με τη διαχείριση του θυμού ή κάπως να έχουν μια πεποίθηση πως ο θυμός είναι επικίνδυνος ή ότι δεν κάνει κάποιον να μην είναι καλό παιδί ίσως να συνδέεται με αυτό.
Οπότε ένα παιδί που βλέπει γονείς που δυσκολεύονται με την διαχείριση του θυμού τους ή γονείς που του λένε επίσης ότι δεν επιτρέπεται να το εκφράζει δηλαδή που ουσιαστικά του υποδεικνύουν ρητά τι πρέπει να κάνεις σε σχέση με το θυμό τότε εκεί πράγματι πράγματι επηρεάζει η παιδική ηλικία και το σπίτι και το πώς μεγαλώνουμε και στις περιπτώσεις που βλέπουμε ανθρώπους που δεν θυμώνουν δεν φωνάζουν δεν εκφράζουν τα συναισθήματά τους τι γίνεται δηλαδή υπάρχει ένα πρόβλημα και εδώ δεν μπορώ να πω άμεση σύνδεση δηλαδή να κάνω άμεση σύνδεση σε σχέση με το αν βλέπω κάποιον να εκφράζει το θυμό του.
Δεν μπορώ να πω ότι κάποιος έχει πρόβλημα επειδή δεν εκφράζει το θυμό του. Μπορεί πραγματικά να έχει βρει μια αστυρική γαλήνη εκείνος ο άνθρωπος που εγώ ακόμα δεν μπορώ να το καταλάβω απλά με μια εικόνα, μια εντύπωση. Σωστά, σωστά. Όμως γενικότερα ίσως μπορούμε να σκεφτούμε ότι αυτός ο άνθρωπος πράγματι δυσκολεύεται να εκφράσει το θυμό του άμεσα γιατί θα μπορούσαμε να πούμε ότι ίσως αυτός ο άνθρωπος το εκφράζει με ένα παθητικό τρόπο έμεσα το θυμό πως είναι ο παθητικός τρόπος έκφρασης του θυμού είναι η παθητική επιθετικότητα που ίσως ακούμε όλοι τι σημαίνει αυτό τι είναι η παθητική επιθετικότητα είναι ένας θυμός που είπατε και πριν συσσωρευμένος δηλαδή μη εκφρασμένος που ουσιαστικά αυτή η παθητική επιθετικότητα αντί να εκφραστεί στο άτομο το οποίο θεωρεί υπέτειο το άτομο εκείνη τη στιγμή για το θυμό του, αντί να το εκφράσει λοιπόν άμεσα, το εκφράζει με άλλους έμεσους τρόπους όπως ηρωνία, αναβλητικότητα.
Απέναντι στο πρόσωπο που τον θυμώνει ή γενικά στη ζωή του. Αυτή είναι μια σταθερή στάση συνήθως. Είναι μια στάση ζωής λοιπόν. Εάν έπρεπε να ορίσετε το ελέγχω το θυμό μου και διαχειρίζομαι το θυμό μου ή τα συναισθήματά μου, πώς θα το κάνατε? Ελέγχω το θυμό μου, δεν θα λέγαμε... Και δεν τον καταπιέζω, αυτό εννοώ. Το ελέγχω το θυμό μου είναι ότι προσπαθώ να καταλάβω και να τον διαχειριστώ.
να καταλάβω δηλαδή από που έρχεται είναι πάρα πολύ βασικό να καταλάβουμε από που έρχεται ένας θυμός ποιο είναι το αίτιό του για να μπορώ να τον ρυθμίσω δεν είναι κακός ο θυμός ο θυμός, το συνέστημα δηλαδή όπως όλα τα συναισθήματα είναι πάρα πολύ βασικά μας δίνουν ουσιαστικά μια ένδειξη για το τι μας πληγώνει τι συμβαίνει μάλλον εκείνη τη στιγμή και ίσως κάποιος παραβιάζει τα ωριά μας και αν είναι κάτι παρελθοντικό όμως πώς μπορούμε να το λύσουμε.
Έχει γίνει κάτι στο παρελθόν που με έχει πληγώσει και βγαίνει στη σχέση μαζί σας. Αυτό είναι ένα ζήτημα το οποίο αναφέραμε και πριν από λίγο το πώς κάποιος άνθρωπος αντιδράει πυροβολικά στερεθίσματα δηλαδή δυσανάλογα δηλαδή ακριβώς γιατί έχει μέσα του ίσως άλυτες ανεπίλητα ζητήματα άλυτες συγκρούσεις. Αυτό που μου περιγράφετε τώρα είναι ένα τέτοιο παράδειγμα το πως κρατάω μέσα μου πολλά ίσως και στη δική μας σχέση δηλαδή κάποια στιγμή μου κάνατε κάτι και εγώ το κράτησα, δεν σας το είπα το κράτησα μέσα μου και μετά απλά το βγάζω ίσως σαν θυμό σε επόμενη φάση που θα μου κάνετε επίσης κάτι κάτι αντίστοιχο, κάτι μικρότερο ίσως αλλά εγώ θα είμαι έτοιμη να κάνω την έκρηξή μου όμως υπάρχει και η άλλη περίπτωση να μην μου έχετε κάνει τίποτα εσείς απλά να μου θυμίζεται κάτι Α, καταπληκτικό αυτό Βλέπουμε επίσης και το εξής κάποια ζευγάρια που επικοινωνούν μέσω του θυμού της λεκτικής βίας ψυχολογικής βίας είναι διοργισμένοι οι άνθρωποι αυτοί Ζευγάροι είπατε
Ναι, ναι ζευγάροι Είναι ο καθρέφτης βέβαια Ο σύντροφός μας είναι πάντα ένας καθρέφτης είναι πάντα ένας καθρέφτης μας και συχνά μας απασχολούν και τα ίδια ζητήματα δηλαδή κάπως συνδεόμαστε γιατί βλέπουμε ίσως τον κόσμο με τον ίδιο τρόπο έστω και αν δεν το καταλαβαίνουμε πολύ απλά δηλαδή το λέω ότι μπορούμε να το δούμε να βλέπουμε τον κόσμο με τον ίδιο τρόπο και ίσως να μας απασχολούν ουσιαστικά και οι ίδιες ανεπίλητες συγκρούσεις που λέγαμε και πριν από λίγο οι ίδια κομμάτια της παιδικής ηλικίας μας.
Οπότε μας ερεθίζουν τα ίδια. Και κάπως μπλεκόμαστε σε ένα τέτοιο σε μια τέτοια σύγκρουση και γίνεται ακόμη πιο έντονο. Και πατάει ο ένας τα κουμπιά του άλλου. Οπότε εδώ θεραπευτικά θα χρειαζόταν να δούμε τι είναι αυτό που μας ενοχλεί για να το δουλέψουμε γιατί είναι δικό μας. Κυρία Τζάκου. Το πιο βασικό είναι αυτό. Να δούμε, να καταλάβουμε ποιο είναι το αίτιο του θυμού μας.
ένας υγιής θυμός αν μπορούμε να το πούμε έτσι γιατί δεν θα ήθελα να βάζω τέτοιους χαρακτηρισμούς φεύγει συνήθως δηλαδή θυμώνουμε αυτή τη στιγμή και απλά μετάξυ το ξεχνάω το περνάω, το λύνω πάντως είναι υγιές το να θυμώνεις απλώς λέτε να γίνεται στιγμιαία και να μην μένει μετά είναι παροδικό αν μένει σημαίνει ότι όντως πρέπει να καταλάβω τι μου συνέβη Τι θέλει να μου πει αυτός ο θυμός και έρχεται επαναλαμβανόμενα γιατί ένα χαρακτηριστικό είναι ότι επανέρχεται ίσως και σταθερά στους ίδιους ανθρώπους, στα ίδια πρόσωπα, στις ίδιες σχέσεις.
Εάν εκτονοθείς, φωνάξεις, πας για τρέξιμο, χτυπήσεις ένα μαξιλάρι, ο θυμός φεύγει. Ιδιαίτερα αυτά τα χτυπήσω ένα μαξιλάρι, σπάσω κάτι, αυτά πιο πολύ αυξάνουν την επιθετική διάθεση ενός ανθρώπου. μπορεί εκείνη τη στιγμή κάπως να εκτονωθεί σωματικά το συνέστημα αλλά δεν λύνεται και πάλι πάλι δεν έχουμε βρει το αίτιο δεν ήταν το αίτιο το μαξιλάρι κάτι άλλο συμβαίνει, θα ξανάρθει αυτό ναι αλλά εκφράζω το θυμό μου τυπώντας το, άρα δεν φεύγει το ζήτημα δεν είναι να εκφραστεί οπουδήποτε με αυτό το σκεπτικό αν εγώ είμαι θυμωμένη σταθερά και επειδή κάτι άλλο με ενοχλεί εμένα μέσα μου και το εκφράσω στον οδηγό που μπήκε μπροστά μου και μου όκοψε το δρόμο μα το ίδιο σκεπτικό θα μπορούσε απλά να μου περάσει, δηλαδή να εκτονωθώ εκεί και απλά να μου περάσει ο θυμός. Δεν συμβαίνει όμως αυτό ποτέ. Συνεχίζω να είμαι θυμωμένη μετά.
Άλλο, σας πάω στο εργασιακό περιβάλλον με πολύ υψηλό ανταγωνισμό κάνει τους ανθρώπους πολύ θυμωμένους? Ο ανταγωνισμός είναι ένα αιρέδισμα το οποίο πράγματι φέρνει θυμό και ένταση κυρίως το πόσο όμως θα διαχειριστώ το θυμό μου και την ένταση έχει να κάνει με την κούραση που λέγαμε και πριν από λίγο το πόσο θα έχω ανοχή σωστά θα έχω ανοχή να διαχειριστώ την ανταγωνιστικότητα που φέρει ο άλλος ή τέλος πάντων κυριαρχήστε στα εργασιακά περιβάλλοντα ιδιαίτερα στα υψηλά επίπεδα ναι, εάν κοιμάσαι καλά, θυμώνεις λιγότερο Ναι, αυτό είναι μια σχέση πάρα πολύ μια πολύ ισχυρή σύνδεση που έχει επιβεβαιωθεί και ερευνητικά πράγματι αν κοιμάσαι καλά μπορείς να διαχειριστείς καλύτερα το συνέστημά σου όμως και πάλι δεν μιλάμε για το αίτιο αν υπάρχει βαθιά μέσα σου ένα αίτιο το οποίο σε γεμίζει με θυμό, πικρία, ενοχές δεν περνάει απλά και μόνο με την ξεκούραση και θα δούμε ότι είναι πάρα πολύ χαρακτηριστικό ότι αυτός ο θυμός για τον οποίο μιλάμε σήμερα που κρατάει σταθερά
ακόμα και μετά την ξεκούραση δεν περνάει, παραμένει ενώ στην αντίθετη περίπτωση στον παροδικό θυμό που μιλήσαμε αρχικά μετά την ξεκούραση θα δούμε ότι αισθανόμαστε καλύτερα Είπατε πικρία η πικρία δημιουργείται μετά από πολύ θυμό και χρόνια χρόνια θυμού και εκεί έχουμε αυτό το ένα σταθερό θυμό που κάπως γίνεται και μέρος της προσωπικότητας βλέπουμε κάποιους ανθρώπους που είναι σταθερά οργισμένοι επιθετικοί με διάφορους τρόπους και μπορούν να χρησιμοποιούν μια παλέτα από αυτές τις μορφές του θυμού παθητική εψητικότητα, εκρήξεις έσω στρεφεί θυμό δηλαδή ουσιαστικά να στρέφει τον θυμό εναντίον του εαυτού του φοβίζουν όμως και το περιβάλλον τους ακριβώς και πολλές φορές και την οικογένειά τους τα παιδιά τους η σύζυγό τους ή τον σύζυγο έτσι δεν είναι και ενώ θέλουν κάτι, μάλλον αυτοί οι άνθρωποι θέλουν να φέρουν πιο κοντά τους ανθρώπους γύρω τους ιδιαίτερα τις κοντινές σχέσεις τους τελικά το αποτέλεσμα είναι να κάνουν το αντίθετο και να θυμώνουν ακόμη περισσότερο
Επειδή δεν καταφέρνουν αυτό Αυτό έχει να κάνει με την αναγνώριση των συναισθημάτων προφανώς έτσι δεν είναι του πως νιώθουμε Κυρία Τζάκου πότε ο θυμός ή η πικρία που είπατε μπορεί να γίνει κατάθλιψη Συνδέεται, μπορεί να μην συνδέεται Συνδέεται πάρα πολύ Δεν μπορούμε βέβαια να πούμε ότι η κατάθλιψη απαραίτητα έχει θυμό ή ο θυμός φέρει απαραίτητα κατάθλιψη όμως έχει γίνει μια σύνδεση ακόμα και από τον Φρόντ ακόμα και παλιότερα που κάπως έλεγε έχει πει μάλλον πως η μελαγχολία ουσιαστικά οδηγεί τον άνθρωπο τον θυμό που έχει απέναντι στο πρόσωπο με το οποίο το έχει ιδιαίτερα κάτω από την παιδική ηλικία προφανώς αφού μιλάμε για τον Φρόιντ το άτομο αυτό λοιπόν αρχίζει και το στρέφει στον εαυτό του και γίνεται αυτό που λέτε η πικρία οπότε έχει άμεση έχει πολύ στενή σύνδεση ο θυμός με την κατάθλιψη και ουσιαστικά όμως είναι και μια αφίδρομη σχέση αυτή ο θυμός μπορεί να φέρει κατάθλιψη και η κατάθλιψη μπορεί να φέρει θυμό και πικρία και αυτοκριτική που αυτό είναι κάτι πολύ βασικό
στην κατάθλιψη Και για να πάμε τώρα στην καφέινη και στο αλκοόλ, πώς επηρεάζουν. Ναι. Στη μία περίπτωση βλέπουμε ότι μπορεί να σου κάνουν πιο έντονα τα νεύρα, στην άλλη περίπτωση, ναι θα μπορούσα να πεις αυτό, αλλά μερικές φορές εκφράζει και ένα θυμό συσσωρευμένο, δεν ξέρω. Τι λέτε. Το αλκοόλ είναι ένας τρόπος να παγώνεις τα συναισθήματα.
Είναι. Είναι ένας τρόπος, όπως και ίσως κάθε ουσία θα μπορούσαμε να πούμε, είναι ένας τρόπος να παγώνουμε συναισθήματα και θυμό να τα παγώνεις ή να τα εκφράζεις γιατί βλέπουμε ανθρώπους να εκφράζονται όταν πίνουν με το αλκοόλι νοήτε και λένε και όλες ότι όταν πίνει κάποιος βγάζει το πραγματικό του εαυτό φαντάζομαι νοούν ότι αυτά που είχε κρυμμένα θα μένα μέσα του ναι ναι ουσιαστικά θα μπορούσα να πω ότι τα εκφράζουν και ίσως έχουν και μια δικαιολογία εκεί ότι ξέρετε Που συνείδητα Κάπως μπορούσα να τα εκφράσω Και αυτό αφορά κυρίως Ανθρώπους που έχουν Πολύ έντονες ενοχές Για αυτά που αισθάνονται Κλείνοντας κυρία Τζάκου Θα ήθελα να στείλουμε ένα μήνυμα Στους ανθρώπους που νιώθουν Πολύ συγνά θυμωμένοι Και θα ήθελα να το λύσουν αυτό Γιατί δεν περνάνε καλά Πράγματι δεν περνάνε καλά Αυτοί οι άνθρωποι και είναι πολύ χρυσιαστικό να καταλάβουν αρχικά πως ο θυμός δεν είναι κάτι κακό.
Είναι κάτι απόλυτα φυσιολογικό και αναμενόμενο να έχουμε θυμό όλοι μας. Και χρειάζεται. Το πιο βασικό είναι να βάζουμε όρια ανάμεσα σε εμάς και τους άλλους. Δηλαδή ανάμεσα σε αυτά που θέλουμε. Όμως αν βλέπουμε ότι επιμένει ο θυμός και δεν περνάμε καθόλου καλά τότε χρειάζεται να ψάξει να βρει το αίτιο. Ποια είναι η αιτία.
Είναι μία ένδειξη αυτή που πρέπει με περίεργεια να την ακούσει, να την αναζητήσει. Να αναζητήσει ποια είναι η αιτία λοιπόν και να την αντιμετωπίσει. Δεν είναι ντροπή να ψάξουμε ή να προσπαθήσουμε να αναγνωρίσουμε τα συναισθήματά μας. Και να αναγνωρίσουμε πως χρειαζόμαστε βοήθεια. Ίσα ίσα που είναι ό,τι πιο γενναίο να μπορούμε να βελτιώσουμε τις ζωές μας και να μπορούμε να ικανοποιηθούμε, να είμαστε ικανοποιημένοι.
Ακριβώς δείχνει δύναμη αυτό Κυρία Τζάκουσα σε ευχαριστώ θερμά Κι εγώ ευχαριστώ πολύ
Σχόλια
Χωρίς σχόλιαΣυνδεθείτε για να συμμετάσχετε στη συζήτηση
Σύνδεση για ΣχολιασμόΔεν υπάρχουν σχόλια ακόμα