The 80s - 4.3 Mashup με ΚΤΕΟ, Point System και ΡΟΝΤΕΟ

Αυτόματη μεταγραφή — ενδέχεται να περιέχει λάθη.

00:00 Μουσική Μια συνολική αναδρομή από προσωπικές ιστορίες, αναγνώσματα, ακούσματα, θεάματα, γεγονότα, ιστορικά, πολιτικά και κοινωνικά που διαμόρφωσαν το σύνολο του ίναι μου και αν είστε πουμεράκια πιθανόν και του δικού σας. Ένα μικρό αφιέρωμα στα ψηλά των 80's αυτό το επεισόδιο. Ήταν 26 Τετάρτου του 1983 και ήταν τρίτη όταν βγήκε το ΦΕΚ με το νόμο 1350 που αφορούσε στο τεχνικό έλεγχο χυμάτων, τα γνωστά σε όλους κταίο, που ήταν δημόσια.

01:39 Δημιουργούνται σιγά σιγά και όχι κανένας δεν σου έστελνε μήνυμα υπενθύμησης Παρακρατούσες προσωπικά και με εντελώς ατομική σου ευθύνη ημερολόγιο Να πάρεις τηλέφωνο, να κλείσεις ραντεβού που ποτέ όμως κανένα άτομο δεν απαντούσε στις κλήσεις Οπότε έφευγες πριν το χάραμα να πας να πιάσεις ουρά για να ελεγχθεί το αυτοκινητάκι σου Αν το έχεις πάνω από δύο χρόνια Αν και εννομίζω τα πρώτα πέντε ήταν δώρο στην αρχή. Έφευγε που λέει το μπαμπάς πρωί και γύρναγε το βράδυ. Κάπου στη Γλυφάδα πήγαινε ή στα Σούρμενα, το σημερινό ελληνικό.

02:18 Ξέρετε δα πως μέχρι προ-COVID οι Έλληνες δεν το είχαν και με τις σουρές που πάει να πει, χώνονταν οι ξυπνάκιδες, κλαίγονταν αλητώσει, τσακωμοί απαραίτητοι, συνοδευόμενοι από τη γνωστή εθνική χειρονομία της Ανοιχτής Παλάμης και άλλα τέτοια ωραία. Και μη φανταστείτε πως τάχα μου μπορούσες να παραγγείλεις κανένα καφέ και νερό, πόσο μάλλον κάτι της να τσιμπήσεις σε αυτές τις ατέλειωτες αναμονές. Αυτά πολλοί στο μέλλον. Τότε ξέρω σφύρι παρεκτός κάποιων που ζούσαν περιπετειώδες ζωές και ένα-δυο θερμός τα είχαν πάντα μαζί του. Ο μπαμπάς προφανώς το έζησε με το κόκκινο ντάτσουν.

02:59 Εγώ πάλι με τον νή που είχα μπλέξει που κάθε δίχρονο άντε τρίχρονο αλλάζαμε αυτοκίνητο τέτοια χαρά δεν ζήσαμε για δεν προλαβαίναμε να παλιώσει. Το έζησα προσωπικά από το 2006 που και μηνύματα σε mail σου στέλνανε και τέτοιες χαρές. Και από 40 ευρουλάκια φτάσαμε τα 65 ωραιότατα σήμερα και για το ματιζάκι συγχαρητήρια μου έδιναν πάντα.

03:24 Και πολλά μπράβο και μόνο μία φορά με βάλαν να πάω να αγοράσω λάστιχα είπανε γιατί ήταν τα είχα μου φθαρμένα. που δεν ήταν και που λίγο πριν το τέλος του Ματής που θελεέμωρ της έρεπη γόντως κανείς μηχανικός κταίο δεν ενοχλήθηκε και πάλι συγχαρητήρια μου έδιναν. Βέβαια μετά από 20 χρόνια δημόσια αποκλειστικά κταίο δώσαν άδεια σε ιδιώτες εξού και η πολυτέλεια που ζούμε τώρα.

03:51 Και αν δεν το ξέρετε σας λέω πως μπορείτε να δείτε το ιστορικό των κταίων σας στο gov.gr ΑΜΕ ΕΛΑΔΑ 2.0 Η χώρα μας λέει, το θέσπισε για να μειώσει τα ατυχήματα λόγω κακής συντήρησης οχημάτων και για να περιορίσει τα καυσαέρια. Εγώ θα σας πω πως ήταν ευρωπαϊκή οδηγία. Όλα τα κράτη-μέλη στείναν από τότε και έχουν τώρα. Και θα σας πω πως εμείς εδώ πολύ σοβαρά το έχουμε πάρει στις αυστηρότητες και στις ατομικές ευθύνες και πρόσφατα ζήσαμε και την υποψία τα δεκαετίας και πάνω αυτοκίνητα να περνούν λέει αιτησίως αλλά η Ευρώπη τους έκοψε την εισπρακτική χαρά.

04:38 Το point system, που στα ελληνικά το λέμε SESO, σύστημα ελέγχου συμπεριφοράς οδηγών, θεσπίστηκε το 1984, να ξέρετε. Κάνεις παράβαση, μαζεύεις πόντους και καίγεσαι που πάει να πει, πάει το δίπλωμα 25 το νούμερο, που αν φτάσεις στα 15 σου στέλνουν πια και μήνυμα. 5 βαθμοί για κόκκινο, 7 για αλκοόλ και υπερβολική ταχύτητα, 9 για παραβίαση stop και άλλα πολλά.

05:10 Η ομιλούσα έχει μηδένι στο πηλίκον γιατί είμαι απλά οδηγάρα σπουδαία. Έτσι για να ξέρετε πάντως, κοκ θα σπίστηκε πρώτη φορά στη χώρα μας το 1962 βεβαίως. Ενώ από το 1920 έχουμε τα γνωστά τελ κυκλοφορίας οχήματος που ήταν σου λέει τότε 1500 δραχμές. Και θα σας πω επίσης πως το 1928 στην Αθήνα κυκλοφορούν 20.000 αυτοκίνητα με 8.900 διπλωματούς οδηγούς, μεταξύ των οποίων οι 85 ήταν γυναίκες.

05:44 Και θα σας πω γιατί το βρήκα πως το πρώτο φανάρι σε τούτη την πρωτεύουσα τοποθετήθηκε στη διασταύρωση σταδίου και πεσματζόγλου, μας ήρθε από το Βερολίνο και κόστησε 70.000 δραχμές. Λοιπόν, ωράριο εν είχε συγκεκριμένο. Πρωί πήγαινες, βράδυ πήγαινες, όλο και κάποιο παιχνίδι θα λειτουργούσε. Ούτε είσοδο είχε φυσικά. Είχε σου λέει στις αρχές, εκεί στο 75, ένα booth, ένα θάλαμο πώς να το πούμε, που έμπαινες μέσα, έβαζες ένα δεκάρικο, έλεγες και ένα τραγούδι και το έπαιρνες σε 45.

07:23 Λεπτάρι, άκου τώρα, εγώ αυτό δεν το θυμάμαι, αλλιώς θα το είχα κάνει, γιατί τότε παλιά περνιόμανα για σπουδαία φωνή, βεβαίως. Γιατί σου λέει πως άμα τις εγγραφείς, το παίζαν και στα μεγάφωνα. Πάει η ευκαιρία μου, την έχασα διαπαντός. Να θυμηθώ το τρενάκι του, το ρόλερ κόστερ, βεβαίως. Και θα θυμηθώ και τον Νι από τα πρώτα ραντεβού που ανεβήκαμε, ζαλίστηκε, ολικά και εξ ολοκλήρου, μετά ψάχναμε να βρούμε γωνιά να βγουν τα hot dog που είχε φάει.

07:57 Να θυμηθώ την παλαρίνα που ανεβαίναμε εγώ με τη μαμά και ο μπαμπάς με αδελφούλα και στροβιλιζόμασαν στο φόρεμά της ή μήπως το ταψί που πέρασαν χρόνια να ανέβω, ούτε καν η μαμά δεν τόλμησε να ανέβει σκεφτείτε, αλλά ήταν το στέκι της γιατί λύνονταν στα γέλια με τα άτομα που είτε πίτιδες είτε κατά λάθος άφηναν χέρια και χτυπιόνταν περαδόθε και χέρια να μην άφηνες βέβαια.

08:24 Πόδια στον αέρα και φούστες στον ουρανό και πολύ πολύ γέλιο για τους απέξω βεβαίως. Κάποια στιγμή φέρνουν και το απόλυτο παιχνίδι, το Enterprise. Μία ρόδα τεράστια που γύριζε σιγά σιγά στην αρχή, παίρνοντας κλίση σταδιακά για να φτάσει στο αποκορύφωμα, σε κάθε τη θέση και επιβαίνοντα εντελώς ανάποδα σε περιστροφή δαιμονισμένη, Αμμονισμένοι, βγάζοντας κραυγές που ακούγονταν ίσα με τον Πειραιά.

08:55 Και πολύ κοντά δεν έπρεπε να στέκεσαι, γιατί κέρματα πέφταν από τις τσέπες κατευθείαν στα κεφάλια σου. Κάθε φορά που πηγαίναμε, εννοείται, έκανα τουλάχιστον ένα γύρο, μη σας πω και δύο. Μέχρι και τα ξαδέρφια από το Βόλερ χόντουσαν για το Enterprise. Τι νομίζετε? Είχε και λαβύρινθο με καθρέφτες. Είχε και τρενάκι του τρόμου, είχε και ένα πάγκο όπου έβαζες ένα χαρτί σε ένα κάτι σαν δίσκο που στριφογύριζε και εσύ άδειαζες μπουκάλια με χρώματα και έκανες πρωτοπορία στη ζωγραφική και τα κρεμούσες μετά με περηφάνια στο δωμάτιό σου.

09:31 Να σας πω πως όταν κάποτε μπήκα στο ταψί τελικά, χεράκια δεν άφησα και αξιοπρεπέστατα έβγαλα το γύρο, άσχετο που καταπιάστηκα για μια εβδομάδα μετά. Είχε και αεροπλανάκια που φέρναν επίσης γυροβολιές, αλλά είχε μοχλό επίσης που το ανεβοκατέβαζες κατά το δοκούν. Είχε και κρίκου και αλογάκια που κάναν αγώνες με μπάλες που έριχνες στην τρύπα και προχωρούσαν έτσι.

09:56 Είχε ταινικεδάκια που τα σημάδευες με μπάλες, σιγά μην πετύχαινες ποτέ τίποτα, οι μπάλες ήταν πειραγμένες στο βάρος τους, είχε και σκοποβολή εννοείται και συγκροόμενα αυτοκινητάκια που δίναμε μάχη κανονική γιατί τότε παλιά δεν αποφεύγαμε παρά πέφταμε κάτω πάνω εντελώς και απροκάλυπτα. Οπότε μύτες άνοιγαν, δοντάκια έσπαζαν και μετά μείωσαν την ταχύτητα και χαζογυρίζαμε γύρω γύρω.

10:26 Είχε και καρτ προς το τέλος κάπου αμέ και εννοείται μαλλί της γριάς και παγωτά και γλυφιτζούρια κοκοράκια. Πολύ ωραία περνούσαμε μικρά μεγάλα και μεγαλύτερα να το ξέρετε. Το ροντέο πάει πολύ πίσω όπου είχε ανοίξει σύμφωνα με τη μηχανή του χρόνου στη Συγκρού τέρμα κάτω στο ύψος του Ωνασίου που τότε η περιοχή λεγόταν Τζιζιφιές και δεν ήταν καθόλου όπως το πρόλαβα εγώ.

10:55 Γινόταν χαμός και γύρισε και η Αλίκη το κορίτσι του Λούνα Πάρκ εκεί. Το 1975 μετακόμισε λοιπόν στον άλυμο και έκλεισε το 87 ΑΤΑ από αυτά πάλι. Η μηχανή του χρόνου αναφέρει κάποιο ατύχημα στο Enterprise όπου μια κοπελιά σκοτώθηκε. Εγώ αυτό δεν το θυμάμαι. Το 8 όμως αφηγείται μια πιο πιθανή ιστορία. Οι επιχειρηματίες που το έστησαν δεν δροφήτευσαν την περιοχή, την ηλεκτροδότησαν και την ασφαλτόστρωσαν επίσης.

11:26 Όμως μια που από κόσμο γίνονταν χαμός και από πάρκινγκ της τρελής η γύρι για να βρεις, ένα το κρατούμενο, δύο που άρχισε να χτίζεται με πολυκατοικιάρες με μεταφορά του συντελεστή δόμησης ο Άλυμος και το παλαιό Φάλυρο, άρα με δυο κρατούμενα ήρθε και η πασοκική τοπική αυτοδιοίκηση που ήθελε το παραθαλάσσιο φιλέτο για άλλες χρήσεις προς τέρψιν λέει των δημοτών που του εότι ήταν η έκταση μην νομίζετε.

11:56 τρελαμένο ενίκιο έπαιρνε από το Ροντέο να τα λέμε κι αυτά αλλά βέβαια μηδέν ο Δήμος κέντρο διαφθοράς το είπαν κακό φήμο το είπαν και μπήκε το Λούνα Πάρκ στην ίδια κατηγορία τη φορολογική με τις δισκοτέκ θού κύριε και τα ουφάδικα πω πω και ναρκωτικά είχε σου λέει και γεμάτο αλιτάμπουρες ήτανε αμέ και εξαιτίας όλων αυτών πέφταν τα ενίκια στην περιοχή καταλάβατε τώρα Α! Αυτά!

12:27 Μέχρι και απεργία πείνας έκανε αυτός ο δήμαρχος τότε, ο Βασίλης ο Ξένος. Μέχρι και παιδάκια από τα γύρω σχολεία έβαλαν να μαζέψουν υπογραφές. Και αν δεν με πιστεύετε, το έχει άρθρο η ελευθερωτυπία. Ο δήμαρχος πήρε και τον αντρίκο τηλέφωνο, βεβαίως. Στο μεταξύ, τον Μάη του 1987, οι 200 περίπου εργαζόμενοι κατεβαίνουν σε απεργία.

12:50 Και η δου η απόδειξη που έψαχνα, πως χιόνισε εκείνο το Μάι όντως, γιατί έτσι γράφει το άρθρο και wow, τι μεγάλη μνήμη δύο τέρα που έχω τουλάχιστον και μπράβο. Κάναν και οι εργαζόμενοι απεργία πείνας μετά, που καταλάβαιναν πως θα πείνάσουν έτσι και λιώσει ντόμος. Βγήκε τελικά η δικαστική εντολή για κλείσιμο, πήγαν και τα ΜΑΤ που για την ιστορία επίσης συστήθηκαν το 1976 άμα της μεταπολίτευσης και μέσα σε τρεις μήνες αντίο ροντέο και καλώς ήλθαν οι μπουλτόζες και παρέμεινε ο χώρος δίπαν αξιοποιητός για έξι χρόνια.

13:28 Σκουπίδι και κακό να βλέπατε Και μετά άλλος επιχειρηματίας Άνοιξε το Όστρια Εκεί ήταν και η Φίτζι Η Ντίσκο που πριν ήταν Space Που το 87 ήταν Έγλυ Για ένα τέρμινο που μετά έγινε Σε ηχέλες και μετά ως Σαχάρα Έκλεισε για πάντα γιατί Σηκώθηκε αμοθύελα Στο ροντέο εννοείται γυρίστηκαν πολλές Βιντεοτενίες αλλά και σύριαλ Και γενικώς γινόντουσαν πολλές φωτογραφίσεις Για διαφημίσεις που είχαν κάνει και ένα αέριο, εννοείται, τελεφερίκ, καρυκλάκια, να πηγαίνεις από τη μία άκρη στην άλλη.

14:06 Σου λέει ο μύθος πως ένας Άραβας έδωσε λέει τέσσερα δίσδραχμές και πήρε τον εξοπλισμό. Αλλά εγώ η ψαχτιάρα βρήκα πως το International στη Λιφάδα που άνοιξε σχεδόν στα καπάκια αλλά ποτέ δεν έζησε τη δόξα του ροντέο, πήρε μπόλικα από τα παιχνίδια. Το αντίπαλο δέος των βορείων προαστίων, τα Ιδονάκια, πήρε επίσης καναδιό. Στα Ιδονάκια, εμείς δεν πηγαίναμε τότε, να ξέρετε.

14:33 Μετά, ναι βέβαια, αλλά θα τα πούμε στην ώρα τους. Enterprise δεν ξανάδαμε σε τούτη τη χώρα ποτέ. Άντε, γεια σας τώρα. Ένα ακόμα επεισόδιο λοιπόν, φινίτω και πάει. Εσείς αυτάκια μου όμως, μην πάτε πουθενά αν δεν κάνετε. Like, follow και Αν δεν πατήσετε χεράκια και κουδουνάκια, γράψτε και κανένα σχόλιο και κυρίως αν δεν το πείτε και σε άλλα αυτάκια.

14:58 Ας προσέχουμε τα αυτά μας τα πολύτιμα από την τραμ του Τέρα και την Ευγενία. Φιλάκια!