79. Αυτοσυμπόνια vs αυτοκριτική

Αυτόματη μεταγραφή — ενδέχεται να περιέχει λάθη.

00:30 Ακούτε τον Αργύρη. Ο τίτλος είναι Αυτοσυμπόνια VS Εναντίον Αυτοκριτικής. Είτε λοιπόν με βλέπετε στο YouTube, είτε με ακούτε στο Spotify, είτε σε οποιαδήποτε άλλη ψηφιακή πλατφόρμα, στα Apple Podcast, οπουδήποτε βρήκατε αυτό το podcast, είστε στο κατάλληλο σημείο. Και έχω μια πολύ κέρια ερώτηση να κάνω για ένα αρχιευτού του podcast, η οποία είναι η εξής.

00:55 Πώς να σταματήσω να είμαι ο πιο σκληρός άνθρωπος απέναντι στον εαυτό μου. Αν αυτή η ερώτηση σας τυπάει ένα καμπανάκι τότε μείνετε μαζί μου μέχρι το τέλος Θα μάθετε και θα ακούσετε πολλά Ξεκινώντας λοιπόν να πούμε ότι υπάρχει μια φωνή μέσα μας που πολλές φορές δεν σταματάει ποτέ Είναι εκεί, μιλάει, μιλάει, μιλάει, σχολιάζει, συγκρίνει, μειώνει, κρίνει και κατακρίνει Μια φωνή που λέει πάλι τα χάλασες όλα Ή λέει δεν είσαι αρκετός Ή λέει οι άλλοι τα καταφέρνουν καλύτερα Ειδικά τώρα που έχουμε και τα social media Ή λέει έπρεπε να το είχες προβλέψει Ή λέει μην κάνεις έτσι δεν είναι τίποτα Ή λέει αν ήσουν πιο δυνατός δεν θα σε επηρέαζε τόσο όλο αυτό που έγινε Και το παράξενο είναι ότι αυτή η φωνή μπορεί να μας φαίνεται γνώριμη Μερικές φορές μάλιστα μπορεί να μας φαίνεται και χρήσιμη Σαν να λέμε στον εαυτό μας Αν δεν με πιέσω θα τεμπελιάσω Αν δεν με μαλώσω δεν θα βελτιωθώ Αν δεν είμαι αυστηρός με τον εαυτό μου μπορεί να χάσω τον έλεγχο.

01:59 Όμως εδώ ξεκινάει το πραγματικά μεγάλο ερώτημα του σημερινού επεισοδίου. Άρα και μας βοηθάει πραγματικά η σκληρή αυτοκριτική να αλλάξουμε. Ή απλώς μας κάνει να φοβόμαστε περισσότερο τον ίδιο μας τον εαυτό. Σήμερα λοιπόν στο Σκέψου Αλλιώς θα μιλήσουμε για τη διαφορά ανάμεσα στην αυτοσυμπόνια και την αυτοκριτική. Όχι με ένα γλυκανάλλωτο τρόπο και πουδενή χωρίς θετική τοξικότητα Όχι σαν να λέμε δηλαδή αγάπω τον εαυτό σου και όλα ως διαμαγεία στα ληθούν Με ένα βαθύτερο ψυχολογικό και ίσως θεραπευτικό τρόπο Μακάρι δηλαδή να γίνει κάτι τέτοιο Η αυτοσυμπόνια να πούμε ότι δεν είναι αδυναμία καταρχάς Δεν είναι δικαιολογία Δεν είναι τα επιτρέπω όλα στον εαυτό μου Η αυτοσυμπόνια είναι ένας ας το πούμε πιο όριμος τρόπος Να σχετίζομαι με τον εαυτό μου όταν εγώ πονάω, όταν αποτυγχάνω, όταν ντρέπομαι, ακόμα και όταν φοβάμαι.

02:54 Η αυτοσυμπόνια είναι μια στάση υποστήριξης προς τον εαυτό μας. Όταν βιώνουμε πόνο, όταν βιώνουμε αποτυχία, όταν βιώνουμε αυτή την ανεπάρκεια που λέμε. Τα βασικά της στοιχεία είναι η καλοσύνη προς τον εαυτό, η αναγνώριση ότι ο πόνος είναι κοινή ανθρώπινη εμπειρία. Όλοι θα περάσουμε από αυτόν κάποια στιγμή και πολλές στιγμές όχι μόνο μία Και η ενσυνειδητότητα δηλαδή το να βλέπω αυτό που συμβαίνει χωρίς να με καταπίνει Χωρίς να βουλιάζω μέσα σε αυτό Πάμε όμως να ξεκινήσουμε από την αυτοκριτική Η αυτοκριτική είναι εκείνη η εσωτερική στάση που δεν λέει απλώς έκανε ένα λάθος Αλλά λέει είμαι λάθος Αυτό προσδιορίζομαι δηλαδή από αυτό που έγινε Δεν λέει αυτό δεν πήγε καλά, λέει εγώ δεν είμαι καλά Δεν λέει χρειάζομαι βοήθεια, λέει δεν θα έπρεπε να χρειάζομαι βοήθεια.

03:45 Και αυτή να πούμε ότι είναι μια τεράστια διαφορά. Γιατί άλλο πράγμα είναι η υγιής αυτοπαρατήρηση και άλλο η τιμωρητική αυτοκριτική. Η υγιής αυτοπαρατήρηση λέει, τι μπορώ να μάθω από αυτό. Η αυτοκριτική λέει, πώς μπόρεσες να το κάνεις αυτό. Η υγιής ευθύνη λέει, έκανα κάτι που χρειάζεται διόρθωση. Η τοξική αυτοκριτική λέει είμαι ανεπαρκής Και πολλές φορές οι άνθρωποι που είναι ιδιαίτερα αυτοκριτικοί δεν είναι άνθρωποι αδιάφοροι Συνήθως είναι άνθρωποι που νοιάζονται πολύ Θέλουν να τα καταφέρουν, θέλουν να είναι καλοί γονείς, καλοί σύντροφοι, καλοί επαγγελματίες, καλοί φίλοι Απλώς έχουν μάθει ότι ο μόνος τρόπος να προχωρούν είναι να πιέζουν τον εαυτό τους με φόβο Σαν να υπάρχει μέσα τους ένας εσωτερικός προπονητής που δεν ενθαρρύνει ποτέ και τίποτα.

04:36 Μόνο φωνάζει. Και κάπου εδώ θέλω να ρωτήσω εσένα που ακούς αυτό το podcast. Αν μιλούσες ένα φίλος όπως μιλάς τον εαυτό σου, θα ήθελε πιστεύεις να μείνει κοντά σου? Αυτή η ερώτηση πολλές φορές είναι αποκαλυπτική. Γιατί αρκετές φορές είμαστε πολύ πιο τρυφεροί, πιο λογικοί, πιο ανθρώπινοι με τους άλλους από ότι με τον ίδιο μας τον εαυτό.

04:57 Αν ένας φίλος σου σου έλεγε ας πούμε έκανε ένα λάθος στη δουλειά και νιώθω χάλια Το πιθανότερο είναι ότι δεν θα το απαντούσες Ε καλά είσαι άχρηστος, πάντα κάνεις λάθη, πάντα χαλάς τα πράγματα, δεν αξίζεις τίποτα Φυσικά δεν θα του λες κάτι τέτοιο Το πιο λογικό είναι να απαντούσες ότι καταλαβαίνω ότι στεναχωρήθηκες, πάμε να δούμε τι έγινε Δεν σημαίνει ότι επειδή έκανες αυτό το λάθος είσαι αποτυχημένος Σημαίνει τους άνθρωπους που κάνει λάθη, μπλα μπλα μπλα μπλα.

05:22 Αυτό ακριβώς είναι η αυτοσυμπόνια. Δεν είναι δηλαδή το να λέω ψέματα στον εαυτό μου, δεν είναι να προσποιούμε ότι όλα είναι καλά, δεν είναι το να αποφεύγω αυτή την ευθύνη που έχω. Είναι να μπορώ να πω ναι πόνεσα, ναι έκανα ένα λάθος, ναι δυσκολεύομαι, ναι οκ. Παρ' όλα αυτά δεν χρειάζεται να με καταστρέψω για να αλλάξω.

05:41 διάφορες έρευνες που έχουν γίνει έχουν δείξει ότι η αυτοσυμπόνια συνδέεται πολλές φορές με χαμηλότερα επίπεδα άγχους, κατάθλιψης και στρες ενώ παρεμβάσεις που καλλιεργούν την αυτοσυμπόνια φαίνεται να μειώνουν αυτή την ψυχολογική δυσφορία που αισθανόμαστε και αυτό έχει μεγάλη σημασία γιατί για πολλά χρόνια πιστεύαμε ότι για να αλλάξει ένας άνθρωπος πρέπει πρώτα να σκληρίνει, να πιέσει τον εαυτό του, να τον στριμώξει, να μην του χαριστεί.

06:07 Όμως, στην ψυχοθεραπεία και τη συμβουλευτική βλέπουμε ξανά και ξανά και ξανά ότι οι άνθρωποι δεν αλλάζουν επειδή μισούν τον εαυτό τους αρκετά και γίνονται πιο σκληροί μαζί του. Αλλάζουν όταν αρχίζουν να νιώθουν αρκετή ασφάλεια για να δουν την αλήθεια τους. Η αυτοκριτική, λοιπόν, συχνά δημιουργεί απειλή. Η αυτοσυμπόνια απ' την άλλη, που τα έχουμε παραλληλήσει τώρα και τα έχουμε βάλει απέναντι απέναντι και συγκρίνουμε, η αυτοσυμπόνια δημιουργεί ασφάλεια.

06:34 Και όταν ο εγκέφαλος νιώθει απειλή, συνήθως μπαίνει σε άμυνα. Παγώνει, επιτίθεται, αποφεύγει, ντρέπεται, οτιδήποτε. Όταν όμως νιώσει ασφάλεια, μπορεί να μάθει από εκεί, μπορεί να κάτσει λίγο και να επεξεργαστεί. Μπορεί να αναλάβει ευθύνη χωρίς να καταρρεύσει. Και επειδή εδώ σε αυτό το podcast μας αρέσουν πολύ τα παραδείγματα, ας το δούμε με ένα παράδειγμα.

06:55 Έστω ότι κάποιος έχει πει κάτι απότομο στον σύντροφό του. Μετά φυσικά νιώθει τύψεις. Η αυτοκριτική θα πει στο μυαλό του. Είσαι απέσιος, είσαι χάλια σύντροφος, καταστρέφεις τη σχέση σου, κανείς δεν θα αντέξει μαζί σου και άλλα τέτοια. Τι είναι πιθανό να κάνει μετά αυτός ο άνθρωπος. Ή θα κλειστεί στον εαυτό του, ή θα αμυνθεί, ή θα πει έλα μωρέ δεν έγινε και τίποτα για να αντέξει τη δική του ντροπή, αυτή που ίδιος προκάλεσε στον εαυτό του.

07:23 Ή θα ζητήσει συγγνώμη με πανικό, όχι επειδή έχει καταλάβει τι έχει συμβεί, αλλά επειδή φοβάται την απόρριψη από τον σύντροφο, από οποιονδήποτε. Η αυτοσυμπόνια από την άλλη θα έλεγε κάτι διαφορετικό. Θα έλεγε μίλησα απότομα, αυτό πλήγωσε τον απέναντί μου, τον συντροφό μου, μάλλον ήμουν φορτισμένος, φορτισμένη, αλλά αυτό δεν ακυρώνει την ευθύνη μου έτσι.

07:48 Μπορώ να ζητήσω συγνώμη φυσικά και να δω, να κάνω μια, να μπω σε μια αυτογνωσία ας το πούμε έτσι και να δω τι με ενεργοποίησε, τι πυροδότησε όλο αυτό που έγινε. Καταλαβαίνετε την διαφορά. Η αυτοσυμπόνια δεν βγάζει την ευθύνη από τη μέση Απλά την κάνει πιο ανεκτή Την κάνει πιο... Παρηγορήσει λίγο καλύτερα τον εαυτός Και εδώ ερχόμαστε σε ένα από τα μεγαλύτερα ψέματα της αυτοκριτικής Η αυτοκριτική μας λέει ότι χωρίς αυτήν θα γίνουμε αδιάφοροι Ότι χωρίς εσωτερική σκληρότητα Δεν θα έχουμε κίνητρο Στην πραγματικότητα η αυτοσυμπόνια μπορεί να γίνει Μια πολύ πιο σταθερή βάση αλλαγής Γιατί?

08:28 γιατί πολύ απλά δεν βασίζεται στο φόβο. Βασίζεται στη φροντίδα. Άλλο να λέω πρέπει να αλλάξω γιατί αλλιώς δεν αξίζω και άλλο να λέω θέλω να αλλάξω γιατί αξίζω να ζω καλύτερα. Αυτή η δεύτερη φράση είναι κάπως πιο θεραπευτική. Δεν την ακούτε κι εσείς. Στη θεραπεία, στη συμβουλευτική, στη ψυχοθεραπεία δουλεύουμε πάρα πολύ την εσωτερική φωνή.

08:52 Όχι για να σκεφτόμαστε πάντα θετικά. Αυτό είναι το επιφανειακό, αυτό είναι το πρώτο επίπεδο. Αλλά για να σκεφτόμαστε πιο ρεαλιστικά, πιο δίκαια, πιο ανθρώπινα. Για παράδειγμα μια αυτόματη σκέψη μπορεί να είναι Απέτυχα στη συνάντηση, στο meeting, στο ραντεβού, άρα δεν είμαι καλός στη δουλειά μου. Μια σκέψη που όλοι πάνω κάτω κάπως έτσι μπορεί να έχουμε κάνει.

09:14 Στη θεραπεία ερχόμαστε να ρωτήσουμε τα εξής Ποια είναι τα στοιχεία υπέρ και κατά αυτής της σκέψης. Υπάρχει μια πιο ισορροπημένη σκέψη Μια δηλαδή όχι τόσο απόλυτη Ακούτε την απολυτότητα Απέτυχα αλλά δεν είμαι καλός Με τη μία φορά που απέτυχα Αν το έλεγε αυτό ένας φίλος μου Τι θα του απαντούσα Μήπως μπερδεύω ένα απλό γεγονός Και μοναδικό γεγονός Δεν αποτυχάνω κάθε μέρα Μήπως λοιπόν μπερδεύω ένα Απλό μοναδικό γεγονός Με την ταυτότητά μου Με το ποιος είμαι Μία πιο συμπονετική και ρεαλιστική σκέψη θα μπορούσε να είναι Η συνάντηση δεν πήγε όπως ήθελα σίγουρα Αυτό με στεναχώρησε, με εκνεύρισε, οτιδήποτε Μπορώ να δω, να αναγνωρίσω ενδεχομένως τι χρειάζεται βελτίωση Χωρίς να ακυρώσω όμως συνολικά την αξία μου Γιατί προφανώς άλλες συναντήσεις μπορεί να πηγαίνουν πιο καλά Δικές μου συναντήσεις, αυτό δεν είναι ωρεοποίηση Είναι απλά ψυχική ωριμότητα Και εδώ ερχόμαστε στη λέξη η ντροπή.

10:18 Όπου σε αυτά όλα που συζητάμε είναι κεντρική έννοια. Πίσω από την αυτοκριτική πολλές φορές δεν υπάρχει μόνο τη λοιομανία, υπάρχει και ντροπή. Η βαθιά αίσθηση ότι κάτι δεν πάει καλά με εμένα, ότι αν οι άλλοι με δουν πραγματικά θα φύγουν. Ότι πρέπει να είμαι τέλειος για να είμαι αγαπητός. Και αυτή η ντροπή μπορεί να έχει ρίζες παλιές.

10:40 Ίσως ένα παιδί που το μάλωναν περισσότερο από όσο το καταλάβαιναν. Ίσως ένας έφηβος που έμαθα ότι αξίζει μόνο όταν αποδίδει Θυμηθείτε τις πανελλήνιες που δώσατε Ίσως ένας ενήλικας που κουβαλάει μέσα του φωνές γονιών, δασκάλων, θείων, δεν ξέρω, πρωινσχέσεων, κοινωνικών συναναστροφών Που του έμαθαν όλα αυτά Η αυτοκριτική πολλές φορές λοιπόν δεν είναι δική μας φωνή Είναι μια φωνή που κάποτε ακούσαμε τόσο συχνά που έχει νεσοτερική Και τότε η θεραπεία και η συμβουλευτική δεν είναι απλώς να αλλάξω σκέψεις Είναι να ξαναχτίσω σχέση με τον εαυτό μου Να αρχίσω να αναρωτιέμαι Ποια νουφωνή είναι αυτή που με μειώνει Πότε έμαθα ότι πρέπει να είμαι σκληρός με εμένα Τι φοβάμαι ότι θα συμβεί αν με αντιμετωπίσω με καλοσύνη Μήπως η αυτοκριτική μου προσπαθεί να με προστατεύσει αλλά το κάνει με λάθος τρόπο Αυτή η τελευταία ερώτηση είναι πάρα πολύ σημαντική Γιατί στην ψυχοθεραπεία δεν θέλουμε απλώς να πολεμήσουμε την αυτοκριτική, θέλουμε να καταλάβουμε τη λειτουργία της.

11:42 Μερικές φορές η αυτοκριτική μπορεί να λέει, σε πιέζω για να μην αποτύχεις, σε μειώνω πριν σε μειώσουν οι άλλοι, σε κρατάω σε εγρήγορση για να μην σε απορρίψουν, ειδικά σε νεότερες ηλικίες, σε κάνω αυστηρό για να μην καλαρώσεις και πληγωθείς. Δηλαδή η αυτοκριτική μπορεί να είναι ένας κακός προστάτης, ένας σκληρός φρουρός που νομίζει ότι μας σώζει ενώ στην πραγματικότητα μας εξαντλεί.

12:06 Και τότε δεν χρειάζεται να της πούμε απλώς σκάσε, συγγνώμη και όλας. Μπορούμε να της πούμε καταλαβαίνω ότι προσπαθείς να με προστατεύσεις αλλά ο τρόπος σου με πληγώνει. Χρειάζομαι έναν άλλο τρόπο να προχωρήσω. Δεν είναι για μένα αυτό. Και όλο αυτό είναι βαθιά θεραπευτικό. Γιατί δεν δημιουργεί νέο εσωτερικό πόλεμο, δημιουργεί εσωτερικό διάλογο.

12:28 Και πάμε και σε κάτι πρακτικό. Την επόμενη φορά που θα κάνεις ένα λάθος, όποιο και είναι αυτό, μικρό μεγάλο, δοκίμασε να σταματήσεις για λίγα δευτερόλεπτα και να πεις τρία συγκεκριμένα πράγματα. Πρώτον, αυτό είναι μια δύσκολη στιγμή. Τόσο απλά. Δεν χρειάζεται να πεις είμαι άχρηστος, είμαι γελίος, δεν έπρεπε να νιώθω έτσι Απλώς αυτή είναι μια δύσκολη στιγμή Δεύτερον, δεν είμαι ο μόνος άνθρωπος που δυσκολεύεται Αυτό φυσικά δεν μειώνει τον πόνο Απλά τον βάζει μέσα στην ανθρώπινη εμπειρία Διότι όλοι αποτυχάνουμε, όλοι ντρεπόμαστε, όλοι κάνουμε λάθη Πρώτος εγώ που σας μιλάω, από λάθη, να φάνε και κότος Τρίτον, τι χρειάζομαι τώρα για να σταθώ σωστά όπως θέλω Όχι πως θα με τιμωρήσω, αλλά τι θα με βοηθήσει να αναλάβω ευθύνη του λάθους μου Χωρίς να με συντρίψει, χωρίς να με καταστρέψει Και ξέρω ότι αυτό μπορεί να ακούγεται απλό, αλλά σίγουρα δεν είναι εύκολο Γιατί αν έχετε περάσει χρόνια μέσα στην αυτοκριτική Η αυτοσυμπόνια στην αρχή μπορεί να μοιάζει ξένη

13:32 Μπορεί να μοιάζει γελία, μπορεί να μοιάζει θετικά ψεύτικη Μπορεί να σου φαίνεται έτσι Μπορεί να σου προκαλεί ακόμα και αντίσταση Κάποιοι άνθρωποι όταν αρχίζουν να μιλούν πιο τρυφερό Στον εαυτό τους Συγκινούνται Όχι επειδή είπαν κάτι υπερβολικό Αλλά επειδή ίσως είναι η πρώτη φορά που ακούνε μέσα τους μια φωνή που δεν τους επιτίθεται Και αυτό μπορεί να πονέσει Γιατί η τρυφερότητα πολλές φορές Ανοίγει την πόρτα σε ένα πένθος Και λέω στον εαυτό μου Γιατί δεν μου μίλησε κανείς έτσι νωρίτερα Γιατί δεν έμαθα να στέκομαι δίπλα μου Πόσα χρόνια πέρασα πιστεύοντας ότι πρέπει να με μισώ για να γίνω καλύτερος Πόσες βρισχές μου έριξα Πόσες άσχημες σκέψεις έκανα Εδώ σε αυτό το σημείο χρειάζεται υπομονή Η αυτοσυμπόνια δεν είναι τεχνική των πέντε λεπτών Που την έμαθα και όλα μια χαρά Είναι σχέση, σχέση με μένα Και όπως κάθε σχέση χτίζεται με επανάληψη Μία άσκηση που μπορεί δηλαδή να δοκιμάσει κάποιος Είναι το γράμμα προς τον εαυτό Πολύ απλή άσκηση μπορεί να την έχετε ξανακούσει πολλές φορές

14:33 Πάρε ένα χαρτί και γράψε για μία δυσκολία που έχεις Γράψε Ξέρω ότι περνάς δύσκολα Καταλαβαίνω γιατί σε πόνεσε αυτό Δεν σημαίνει ότι είσαι αποτυχημένος Υπάρχει κάτι που μπορείς να μάθεις από το λάθος και τη δυσκολία σου Είμαι εδώ μαζί σου Ακούτε πως ακούγονται όλα αυτά Πόσο γελία μπορεί να ακούγονται σε κάποιους Ότι θα κάτσω να γράψω αυτά τα πράγματα για τον εαυτό μου Αυτό μπορεί να σου προκαλέσει αμυχανία στην αρχή Αλλά αυτό ακριβώς δείχνει πόσο άγνωστη είναι αυτή η γλώσσα Δεν σημαίνει ότι είναι λάθος Σημαίνει ότι είναι καινούρια Και σαν καινούρια γλώσσα θέλει εξάσκηση Πώς να το κάνουμε Μια άλλη άσκηση είναι η αλλαγή προσώπου Το είπαμε και λίγο παραπάνω Όταν πιάνεις τον εαυτό σου να λέει Είμαι άχρηστος Αναρωτήσου, ρώτα τον εαυτό σου, σκέψου Θα το έλεγα αυτό σε έναν άνθρωπο που αγαπώ Στο παιδί μου, στον σύντροφό μου Θα του έλεγα ποτέ είσαι άχρηστος Θα το έλεγα αυτό σε έναν άνθρωπο που πονάει Θα το έλεγα αυτό σε έναν άνθρωπο που πονάει Που νιώθει άσχημα

15:30 Αν η απάντηση είναι όχι Τότε ίσως δεν είναι αλήθεια ίσως είναι βία μεταμφιεσμένη σε ειλικρίνεια Αυτή η ειλικρίνεια που πολλές φορές είναι τόσο σκληρή που πονάει και εμάς τους ίδιους Άρα λοιπόν η αλήθεια δεν χρειάζεται πάντα να είναι σκληρή για να είναι αλήθεια Μπορεί να είναι και καθαρή και τρυφερή ταυτόχρονα Πάμε να δούμε παραδείγματα φράσεων Έχω φτιάξει κάποιες φράσεις αυτοκριτικής και αυτοσυμπόνιας για να τις δούμε μαζί Η αυτοκριτική λέει Τα κατέστρεψα όλα και καλά και χρειάζεται να το δω.

16:05 Παρ' όλα αυτά δεν σημαίνει ότι όλα χάθηκαν. Η αυτοκριτική λέει, δεν είμαι αρκετός. Η αυτοσυμπόνια λέει, αυτή τη στιγμή νιώθω ανεπαρκής. Το συνέστημα είναι αληθινό, αλλά δεν είναι ολόκληρη ταυτότητά μου. Η αυτοκριτική λέει, πάντα τα ίδια κάνω. Η αυτοσυμπόνια λέει, βλέπω ένα μοτίβο που επαναλαμβάνεται. Μπορώ να το δουλέψω βήμα-βήμα.

16:27 Όπως βλέπετε από αυτές τις φράσεις η αυτοκριτική συχνά συνδέεται με ένα αυστηρό εσωτερικό υπερεγό. Μια εσωτερική αρχή που δεν καθοδηγεί απλώς αλλά τιμωρεί, είναι τιμωρητική. Δεν λέει πρόσεξε, λέει ντροπήσου που το έκανες. Δεν βοηθάει οπότε το άτομο να αναπτυχθεί, το κρατάει σε έναν κύκλο ενοχής, κριτικής. Πολλές φορές λοιπόν, στην ψυχοθεραπεία και συμβουλευτική ένας από τους στόχους είναι να μαλακώσουμε αυτή την εσωτερική σκληρότητα.

16:53 Να δημιουργηθεί ένας πιο όριμος εσωτερικός γονέας όπως λέμε Όχι ένας γονέας που τα επιτρέπει όλα Αλλά ένας γονέας που μπορεί να πει Σε βλέπω, σε ακούω Θα βάλουμε τα όρια μας, θα αναλάβουμε την ευθύνη μας Αλλά δεν θα σε εγκαταλείψω επειδή δυσκολεύτηκες Αυτό είναι το αντίθετο της αυτοεγκατάληψης Γιατί κάθε φορά που μιλάμε στον εαυτό μας με μίσος Τον εγκαταλείπουμε και κάθε φορά που στεκόμαστε δίπλα του με αλήθεια και καλοσύνη ξανά έρχεται το ξανασυναντάμε.

17:21 Φυσικά υπάρχει και μια παγίδα σε όλο αυτό να χρησιμοποιήσουμε την αυτοσυμπόνια σαν άλλο ένα εργαλείο αυτοβελτίωσης με αυτοκριτικό τρόπο. Δηλαδή δεν κάνω αρκετή αυτοσυμπόνια για τον εαυτό μου ακόμα και σε αυτό που την χάνω. Δεν μπορώ να με αγαπήσω σωστά ούτε καν εγώ θα με αγαπήσει ο άλλος και λοιπά. Αν το κάνεις και αυτό Αμογέλα λίγο παραπάνω και σου ευχαριστώ που έχεις μείνει μέχρι εδώ Η αυτοκριτική σου βρήκε απλώς καινούρια ρούχα και φόρεσε και ήρθε με άλλο τρόπο Η αυτοσυμπόνια δεν είναι διαγωνισμός, δεν χρειάζεται να την κάνεις τέλεια Χρειάζεται απλώς να επιστρέφεις σε αυτήν Κάθε φορά που χάνεσαι, κάθε φορά που λες κακά πράγματα στον εαυτό σου Κάθε φορά που η παλιά φωνή που είχες δυναμώνει και δυναμώνει κάθε φορά που πιάνεις τον εαυτό σου να σε μειώνεις και να θυμάσαι ότι α να η παλιά φωνή μου την αναγνωρίζω δεν χρειάζεται να την πιστέψω απόλυτα ξέρω πως λειτουργεί και τι θέλει αυτό είναι ψυχική ελευθερία όχι να μην κάνεις ποτέ αυτοκριτική αλλά να μην την αφήνεις

18:26 να είναι ο μοναδικός αφηγητής της ζωής σου κλείνοντας θέλω να κρατήσεις κάτι πολύ συγκεκριμένο η αυτοκριτική ρωτάει τι πάει στραβά με εμένα Η αυτοσυμπόνια ρωτάει τι μου συνέβη, τι χρειάζομαι και πώς μπορώ να σταθώ δίπλα μου Η αυτοκριτική λέει άλλαξε για να αξίζεις Πόσες φορές και αν το έχουμε πει αυτό είτε σε εμάς είτε στους γύρω μας Η αυτοσυμπόνια λέει αξίζεις και γι' αυτό μπορείς να αλλάξεις Κι ίσως αυτή είναι και η πιο θεραπευτική μετατόπιση που έκανες Όχι να σταματήσουμε να εξελισσόμαστε ούτε να σταματήσουμε να βλέπουμε τα λάθη μας Αλλά να σταματήσουμε να χρησιμοποιούμε την εσωτερική βία ως μέθοδο αλλαγής Γιατί κανείς μας δεν ανθίζει μέσα σε απειλή Ανθίζει μόνο μέσα σε μια σχέση ασφάλειας Ακόμα και με τον εαυτό μας Την επόμενη φορά λοιπόν που θα πιάσει τον εαυτό σου να σε μαλώνει σκληρά Κάνε μια πάυση και ρώτα επιτόπου εσένα Αυτό που λέω τώρα στον εαυτό μου με βοηθάει να μεγαλώσω ή με κάνουν να μικραίνω Και άλλο Και μετά δοκίμασε να το αλλάξεις

19:35 Να μιλήσεις αλλιώς, όχι ψεύτικα ούτε υπερβολικά Ανθρώπινα Γιατί μερικές φορές η πιο μεγάλη αλλαγή δεν ξεκινάει όταν γινόμαστε καλύτεροι Ξεκινάει όταν σταματάμε να φερόμαστε στον εαυτό μας σαν εχθρό Τόσο απλά Κάπου εδώ τελειώσαμε, αυτό ήταν το σημερινό επεισόδιο του Σκέψου Αλλιώς Ελπίζω όντως να σας έκανα να σκεφτείτε αλλιώς με έναν τρόπο Και μέχρι το επόμενο επεισόδιο θέλω να θυμάστε Δεν χρειάζεται να γίνεις τέλειος για να σου σταθείς Χρειάζεται να σου σταθείς για να μπορέσεις απλά να προχωρήσεις Αν σας αρέσουν αυτά τα podcast λοιπόν, σταθείτε και σε μένα Κάντε ένα like, γράψτε με ένα σχόλιο με τις δικές σας εμπειρίες και τις δικές σας αυτοσυμπόνιες και αυτοκριτικές και μοιραστείτε αυτό το βίντεο ή αυτό το podcast ό,τι και να βλέπετε, ό,τι και να ακούτε σε όποια πλατφόρμα με τους φίλους σας ή με όποιο νομίζετε ότι το έχει ανάγκη.

20:27 Αυτό κάνει και μένα να μεγαλώσω λίγο παραπάνω. Σας ευχαριστώ προκαταβολικά και τα λέμε την επόμενη εβδομάδα με ένα καινούριο θέμα. Αν θέλετε γράψτε μου και εσείς θέματα που αξίζει να αφιερώσουμε το χρόνο μας σε αυτό το podcast. Τα λέμε την άλλη εβδομάδα