Εντάξει αλλά..τι είμαστε ; 🫦
Εντάξει, αλλά..🫦Σχετικά με αυτό το επεισόδιο
Τι είμαστε τελικά ; Τι έχουμε ; Μια ερώτηση που βασανίζει πολλούς μια ερώτηση που τρομοκρατεί άλλους τόσους. Ίσως όταν χρειάζεται να το ρωτήσεις να μην είστε τίποτα. Άουτς 🫦
Αυτόματη μεταγραφή — ενδέχεται να περιέχει λάθη.
Καλώς ήρθατε σε ακόμα ένα επεισόδιο του Εντάξει Αλλά. Είμαι η Ελευθερία και σε αυτό το podcast μιλάμε για όλα όσα σκεφτόμαστε και δεν τολμάμε να πούμε. Για όλα εκείνα που κάνουμε, πως τα χαδέ μας νοιάζουν, άλλα μας νοιάζουν πολύ. Και τέλος, για όλα τα δεν πειράζει και τα εντάξει που υπόθηκαν, αλλά τελικά πείραζαν πολύ.
Τι κάνετε, πώς είστε, πώς ήταν η δική σας εβδομάδα. Εμένα αυτή η εβδομάδα που πέρασε, ίσως ήταν η αγαπημένη μου σε όλο τον Οκτώβρη. έκανα ένα οικογενειακό ταξιδάκι, πέρασα πολύ ποιοτικό χρόνο με τους ανθρώπους που αγαπώ, πέρασα πάρα πολύ χρόνο με φίλους και πραγματικά γέλασα με την ψυχή μου. Και μέσα από συζητήσεις που οδήγησαν σε σκέψεις, φημήθηκα μία ερώτηση που με έχει στοιχειώσει και είμαι σίγουρη ότι έχει στοιχειώσει και έχει τρομοκρατήσει πολλούς από εσάς.
Εντάξει, αλλά τι είμαστε! Και πείτε μου εσείς, δεν το έχετε σκεφτεί ποτέ, δεν θέλατε να το ξυστομίσετε ποτέ, αλλά συγκρατηθήκατε Υπάρχει μεγαλύτερο βασανιστήριο από αυτήν εδώ την ερώτηση Εσείς κάποιον, γουστάρεστε, θέλετε ο ένας τον άλλον, αρχίζετε, βγαίνετε, περνάτε χρόνο μαζί Κάθεστε, αγκαλιά στον καναπέ, με μια κουβερτούλα να χουχουλιάζετε και μια ταινία στο Netflix να βλέπετε Κοιμάστε μαζί, ξυπνάτε μαζί, τρώτε πρωινό μαζί Σε γνωρίζεις στους φίλους του και κλοφορείτε μαζί λίγο ακόμα και θα σε γνωρίσεις τη μαμά του.
Αλλά φίλε, σχέση δεν έχετε. Και ξέρεις γιατί. Γιατί στο δικό σου κεφάλι όλα αυτά μπορεί να σημαίνουν κάτι και σε οποιοδήποτε κεφάλι φυσιολογικού ανθρώπου όλα αυτά σημαίνουν κάτι, αλλά για τον άλλον φίλε δεν σημαίνουν απολύτως τίποτα. Και κάπως έτσι ξανά, τη δεκαετία του 2020, ο άνθρωπος κάνει ένα μικρό βήμα για τον ίδιο, αλλά ένα τεράστιο βήμα για την ανθρωπότητα που μέλλει να αλλάξει για πάντα τον πολιτισμό μας.
Δημιουργεί τη λέξη situationship, γιατί φοβάται να χρησιμοποιήσει τη λέξη relationship. Δύο χρόνια τραβιούνται οι άλλοι και άμα τους ρωτήσεις, είστε μαζί, θα σου πούνε, δεν ξέρω, απλά περνάμε καλά. Τραβήξω τα μαλλιά μου. Φανώς, δεν γνωρίζεις έναν άνθρωπο και λες κατευθείαν είμαι σε σχέση μαζί του. όχι δίνεις λίγο χρόνο, ένα μήνα, ενάμιση μήνα, δύο μήνες ρε παιδί μου το βλέπεις λίγο πως πηγαίνει, άμα ταιριάζεται, άμα ρολάρει η φάση και μετά λες εγώ με αυτόν τον άνθρωπο ναι είμαι μαζί αλλά όχι 7 μήνες και δεν ξέρουμε τι έχουμε και φοβάμαι να ρωτήσω και μιλάμε, τραβιόμαστε και ένα μόνιμο δεν ξέρω Ξέρεις τα αλήθεια τι σημαίνει situation shift ξέρεις τα αλήθεια ποιος είναι ο ορισμός αυτής της λέξης Θα σου πω εγώ, έχω όλα τα προνόμια της σχέσης χωρίς να έχω τη δέσμευση.
Αυτό ακριβώς σημαίνει situation shift. Ο πρόβλημας αυτές της καταστάσεις ξεκινάει επειδή πάντα ο ένας θέλει πιο πολύ. Ο ένας πάντα νιώθει πιο πολλά. Και ο άλλος νιώθει. Απλά ο άλλος βολεύεται. Ο άλλος είναι ο προνομιούχος επειδή εσύ του το επιτρέπεις. Για μένα το μεγαλύτερο λάθος που μπορεί να κάνει κάποιος είναι να δείξει κατανόηση.
Η κατανόηση σκοτώνει όλο το potential. Θα σου εξηγήσω το γιατί. Όταν ο άλλος κάνει το πρόγραμμά του κανονικά, χωρίς να αλλάζει τίποτα για σένα, χωρίς να κάνει ούτε μία υποχώρηση για σένα, και εσύ στείλεις ολόκληρο το δικό σου πρόγραμμα και το κοινό σας πρόγραμμα με βάση το δικό του και του λες κάτι του τύπου «θα βρεθούμε όποτε μπορείς»
ή «δεν ζηλεύω που μπορεί να μιλήσει με άλλη ή να φλερτάρει με άλλη». στην τελική ελεύθερος είναι, δεν έχουμε σχέση, δεν έχουμε βάλει ταμπέλα, ή λες εντάξει μωρέ, όπου βγει αυτή η κατάσταση, αυτό που έχουμε, εμένα μου αρκεί, ενώ μέσα σου καίγεσαι, ενώ μέσα σου τρώγεσαι, φίλε κάνεις το μεγαλύτερό σου λάθος. Πάντα εμείς δείχνουμε στους άλλους πώς να μας αγαπήσουν, πάντα εμείς τους μαθαίνουμε πώς να μας φέρονται και πώς να μας συμπεριφέρονται, φέτοντας τα δικά μας προσωπικά όρια.
Όσο εσύ συνεχίζεις να το παίζεις cool και άνετη με κάτι που στην πραγματικότητα δεν είσαι, εκείνος άλλο τόσο θα το πιστεύει αυτό, γιατί αυτό του δείχνεις. Την στάση σου του το κάνεις εύκολο, με την στάση σου τον βολεύεις και όσο το κάνεις αυτό τόσο δεν πρόκειται να αλλάξει απολύτως τίποτα, γιατί βολεύεται. Αλλά να σου πω και κάτι, ο έρωτας δεν είναι βόλεμα, είναι ξεβόλεμα. Είναι το ακριβώς αντίθετο. Είναι το να ρισκάρεις, είναι το να τολμάς, είναι το να πέφτεις στη φωτιά.
Όταν κάτι είναι εύκολο, δεν το εκτιμάμε όσο θα έπρεπε να το εκτιμήσουμε και αυτό συμβαίνει γιατί στο μυαλό μας κάτι που είναι εύκολο δεν χρειάζεται να το διεκδικήσουμε, δεν χρειάζεται να κοπιάσουμε για να το αποκτήσουμε, οπότε αυτομάτως σταματάει να είναι το τρόπεό μας. Καταλαβαίνω πόσο μπορεί να τον θέλεις αυτόν τον άνθρωπο, πόσο πολύ μπορεί να τον γουστάρεις, πόσο πολύ να καίγεσαι για αυτόν, αλλά είναι πολύ άδικο για μας να κρύβουμε τις ανάγκες μας για να μείνει κάποιος στη ζωή μας.
Γιατί καταλήγουμε να κάνουμε εκτόσεις όχι μόνο στα θέλω μας, αλλά τελικά και στον ίδιο μας τον εαυτό. Εστιάζεις τόσο πολύ στον άλλον και στο τι θέλει αυτός που ξεχνάς, όχι μόνο τη θέση σου, αλλά και το πώς σου φέρεται. γιατί ένας άνθρωπος ο οποίος σε αφήνει να ζεις μέσα στην αμφιβολία, σε κάνει να αναρωτιέσαι και γεμίζει τη ζωή σου με ίσως και δεν ξέρω, σίγουρα δεν σου συμπεριφέρεται καλά.
Θα είμαι πάντα υπέρμαχος της άποψης ότι όταν θέλουμε κάτι πρέπει να το λέμε. Όχι απλά πρέπει να το λέμε, πρέπει να το φωνάζουμε, να το ουρλιάζουμε, ειδικά όταν έχει να κάνει με ζητήματα έρωτα. Δεν ξέρω πώς καθιερώθηκε στη σύγχρονη εποχή και ένας άνθρωπος ο οποίος λέει θέλω να είμαι μαζί σου, θέλω να έχω σχέση μαζί σου, αυτομάτως γίνεται και λιγότερο επιθυμητός.
Δηλαδή θα καταλήξω εγώ να σε ερωτευτώ και θα φοβάμαι να σου πω σε ερωτεύομαι, μη τυχόν και τρομάξεις, μη τυχόν και φύγεις. Ε δεν έχετε το Θεό σας πια. Γιατί κάνεις με τον άλλον τον άνθρωπο τόσους μήνες ρε φιλαράκι, στην καλύτερη περίπτωση μήνες έτσι, κάποιες φορές πάει και χρόνια. Περιμένεις ότι ο άλλος ο άνθρωπος δεν θα νιώσει, δεν θα δεθεί επειδή εσύ φοβάσαι, ότι δεν θα νιώσεις ακόμα κι εσύ επειδή πάλι εσύ φοβάσαι. Συνεστήματα είναι και δεν τα ελέγχουμε δυστυχώς για κάποιους.
Γυρνάει ο άλλος και λέει, δεν θέλω να βάλω ταμπέλα, πιέζομαι, δεν τα μπορώ εγώ αυτά, αλήθεια θα χεστώ, δεν υπάρχει αυτό το πράγμα. Παιδιά, και στο δρόμο έχει ταμπέλες και ξέρεις κάτι, είναι πάρα πολύ σημαντικές οι ταμπέλες για να βρίσκεις το δρόμο σου και να παίρνεις τη σωστή κατεύθυνση. Η ταμπελοφοβία είναι ευθυνοφοβία και δεν έχω χειρότερο από ανεύθυνους ανθρώπους.
Και θα σου πει, μα εγώ ήμουν ξεκάθαρος από την αρχή. Σου είπα ότι δεν θέλω δέσμευση, σου είπα ότι δεν μπορώ τις ταμπέλες, τις πινακίδες και τα σήματα, stop. Αλλά μάντεψε κάτι, το ότι δεν έχουμε ταμπέλα δεν σημαίνει ότι δεν έχουμε συναισθήματα. Δεν σημαίνει ότι δεν μπορούμε να αποκτήσουμε συναισθήματα και δεν σημαίνει ότι κάτι δεν είναι μεταβλητό. Παρόλο που υποδηλώνει ένα ξεκάθαρο red flag από την αρχή.
Επίσης το είμαι ξεκάθαρος πως το εννοείς γιατί εμένα αυτή η απορία με ταλανίζει χρόνια τώρα Καραμελίτσα γυρνάει ο άλλος και σου λέει εγώ σου είπα από την αρχή δεν θα άλλω σχέση ήμουν ξεκάθαρος Ναι φίλε αλλά ξέρεις τι μετράει περισσότερο από τα λόγια Μετράνε οι πράξεις και όταν κοιμάσαι μαζί με την άλλη και ξυπνάς μαζί με την άλλη Και τη γνωρίζεις στους φίλους σου και βγαίνετε μαζί και δεν κρύβεστε και δεν κάνετε εμάντεψε, δεν είσαι πολύ ξεκάθαρος.
Δεν είσαι πολύ ξεκάθαρος όταν της στέλνεις καλημέρα και καληνύχτα. Δεν είσαι πολύ ξεκάθαρος όταν θυμάσαι τι σου είπες τις 11 Σεπτεμβρίου στις 7.43 ακριβώς. Δηλαδή και οι άλλοι τρελοί δεν είναι, δεν τα βγάζει όλα από το κεφάλι της. Κάπου κάπως και εσύ ένα δικαίωμα παραπάνω σίγουρα της το έδωσες. Απλά μετά δίλιασες και κρύφτηκες πίσω από το φόβο.
Όμως όποιος φοβάται πέφτει και κοιμάται φίλε μου Γιατί άλλη μια από τις μεγαλύτερες αλήθειες της ζωής είναι ότι κανείς δεν περιμένει για πάντα Αναπολώ με νοσταλγία κάποιες εποχές μακρινές που οι άντρες πήγαιναν στον πόλεμο φίλε Δεν τους ένοιαζε άμα θα σκοτωθούν για την τιμή της πατρίδας Ξεκινούσαν ολόκληρους πολέμους για τη γυναίκα που αγαπούσαν, για τον έρωτα της ζωής τους Αλλά το 2026, μαντέψτε, οι άντρες φοβούνται τη δέσμευση. Από όλα τα πράγματα που μπορεί κανείς να φοβάται, αυτοί φοβούνται τη δέσμευση.
Ένας άνθρωπος που δεν ξέρει τι θέλει είναι ok. Ένας άνθρωπος που δεν ξέρει τι θέλει και ψάχνει να το βρει στη ζωή κάποιου άλλου πάνω στις πλάτες του άλλου σίγουρα δεν είναι ok. Άντες εσύ και αναρωτιέσαι τι είμαστε. Αν πρέπει να ρωτήσεις τι είστε, πιθανότατα δεν είστε τίποτα. Γιατί ο άνθρωπος που σε γουστάρει, ο άνθρωπος που σε θέλει, σε θέλει γενικότερα μέσα στη ζωή του, δεν θα σε αφήσει ούτε μια στιγμή να αμφιβάλλεις για αυτό.
Δεν θα σε αφήσει ούτε μια στιγμή να αναρωτηθείς για τα συναισθήματά του και δεν θα θέσει το μυαλουδάκι σου σε μια κατάσταση συναγερμού να σκέφτεται συνεχώς για το τι είστε. Αλλά αυτό θα το αναλύσουμε καλύτερα σε ένα επόμενο επεισόδιο. Και καταλαβαίνω, γιατί ξέρω πώς είναι να μην μπορείς να φύγεις από μια τέτοια κατάσταση, βασικά όχι να μην μπορείς να φύγεις, να μην θες να φύγεις, να μην έχεις λέξεις να πεις το τέρμα, τέλος, εγώ ήμουνα μέχρι εδώ, δεν μου αξίζει αυτό, δεν μου αρκεί αυτό, δεν μου ταιριάζει αυτό.
Το καταλαβαίνω γιατί όταν υπάρχει συνέστημα και μάλιστα πολύ έντονο συνέστημα για έναν άλλον άνθρωπο, είναι πολύ δύσκολο να πεις «εγώ το αφήνω γιατί απλά δεν μου κάνει» και πόσο μάλλον όταν αυτό το συνέστημα συνοδεύεται και από μία μικρή ελπίδα, ότι κάποια στιγμή αυτό θα αλλάξει γιατί μου στέλνει καλημέρα, γιατί κοιμόμαστε μαζί, γιατί δεν μπορεί, κάτι θα νιώθει και κάποια στιγμή θα το καταλάβει.
Και όσο μέσα σου ριζώνει η ελπίδα και μπαίνει κάτω από το δέρμα σου, άλλο τόσο πιο βαθιά χώνεσαι σε μια κατάσταση που σε κατατρώει, που τρώει την ψυχή σου, που μόνο πίσω σε πάει και σου τρώει και χρόνο. Γιατί η αλήθεια είναι πως αυτές οι καταστάσεις πολύ δύσκολα έχουνε happy end, πολύ δύσκολα αλλάζουν και πολύ δύσκολα αλλάζουν και οι άνθρωποι.
Και επίσης όταν κάτι είναι για σένα, το ξέρεις από την αρχή. Δηλαδή δεν έχει μαμού σου του. Ό,τι είναι για σένα, είναι για σένα και σε περιμένει εκεί στη γωνία. Δεν έχει βουνά, ανηφόρες και κατηφόρες να ανεβείς και να κατεβείς. Είναι απλά εκεί και είναι δικό σου. Ένα πολύ δύσκολο κομμάτι του situationship είναι όταν εσύ έχεις συναισθήματα, μπορεί να είσαι ακαιρωτευμένος, αλλά ο άλλος άνθρωπος και οι συνθήκες και οι φόβοι σου δεν σου επιτρέπουν να τα εκφράσεις, έχεις έναν έρωτα και δεν ξέρεις τι να το κάνεις, και όχι απλά δεν ξέρεις τι να το κάνεις, σε κάνουν να νιώθεις ότι αυτός ο έρωτας είναι λίγος.
Και αν με ρωτάς, δεν υπάρχει για μένα χειρότερο συνέστημα από το να μου ξεφτυλίζει ο άλλος και να μου ταπεινώνει τον έρωτα. Είναι πολύ άσχημο να υποβαθμίζει κάποιος τα συναισθήματά σου, ειδικότερα απέναντί του. Αυτό και αν πονάει. Δεν έχει σημασία τι μπορείς να δώσεις εσύ σε κάποιον. Σημασία έχει τι μπορεί να πάρει και τι σε αφήνει αυτός να δώσεις από αυτά που εσύ θέλεις και μπορείς να δώσεις.
Πότε δεν έχει σημασία τι είσαι διατεθειμένος να προσφέρεις, αλλά τι σου επιτρέπει να προσφέρεις. Αυτό που θέλουμε και αυτό που χρειαζόμαστε πολλές φορές διαφέρει από αυτό που ανεχόμαστε και δεχόμαστε να έχουμε στη ζωή μας. Και ο καθένας το κάνει για τους αδικούς του λόγους, είτε από συμβιβασμό, είτε από συνέστημα, είτε από έρωτα, είτε από βόλεμα.
Και δεν είμαι εδώ για να σου πω φύγε τώρα από το situation ship σου, γιατί δεν ξεπερνιούνται έτσι οι άνθρωποι και το ξέρω πολύ καλά. Όμως είμαι εδώ για να σου πω ότι δεν είναι ντροπή να θέλεις σχέση, παρόλο που έτσι το έχουν κάνει να φαίνεται πλέον στις μέρες μας. Δεν είναι ντροπή να θέλεις να σε διεκδικούν, δεν είναι ντροπή να ερωτεύεσαι, δεν είναι ντροπή να έχεις συναισθήματα.
Όλοι μας το αξίζουμε αυτό. Τροπή όμως είναι να μικραίνεις για να χωρέσεις σε οποιαδήποτε κατάσταση δεν είναι στα μέτρα σου Είμαι εδώ για να σου πω πως αν θέλεις να κερδίσεις την παρτίδα Πρέπει να σταματήσεις να είσαι εσύ αυτός που αναρωτιέται τι είμαστε Και να είσαι αυτός που αποφασίζει τι είστε τελικά Το να βάζουμε όρια είναι ένα από τα μεγαλύτερα δώρα που μπορούμε να κάνουμε στον εαυτό μας Πίστεψέ με, αυτός που σε θέλει στη ζωή του, αυτός που είναι για σένα, δεν σε θέλει υπό περιορισμούς και υπό συνθήκες.
Σε θέλει όπως είσαι, με τους δικούς σου όρους. Και στην τελική, δεν μας έκαναν εμάς οι μάνες μας για να μην μας θέλουν αυτοί για σχέση. Έλα σε παρακαλώ τώρα. Και καταλήγοντας, κάπου ανάμεσα στο περνάμε καλά και δεν ξέρω τι είμαστε εδώ και έξι μήνες και δεν μπορώ τις ταμπέλες και μάμου σου του, να υπάρχει και μία ειλικρίνη αδερφέ.
Τεράστια διαφορά να γυρίσεις και να πεις, ξέρεις κάτι, εγώ θέλω μόνο σεξ. Θα βρισκόμαστε στο μέρος σου ή στο μέρος μου, θα κάνουμε ό,τι είναι να κάνουμε και μετά θα φεύγω ή θα φεύγεις, κύριε. Και θα επικοινωνούμε μόνο όταν χρειάζεται να καλύψουμε αυτή τη βιολογική μας ανάγκη. Αυτό είναι το περνάμε καλά. Αυτό είναι το βρισκόμαστε για να περνάμε καλά.
Και έχει τεράστια διαφορά αυτό με το να γυρίσεις και να πεις πέντε σκόρπιες κουβέντες σε ανίποπτο χρόνο που δεν βγάζουν και πολύ νόημα μεταξύ τους και να κρυφτείς πίσω από αυτές με την πρόφαση ότι είσαι ξεκάθαρος ενώ δεν έχεις κάνει ποτέ ούτε μια ξεκάθαρη κουβέντα και το μόνο που έχεις κάνει είναι να αφιερώνεις χρόνο σε έναν άνθρωπο, να περνάτε στιγμές μαζί με αυτόν τον άνθρωπο και να δημιουργείτε αναμνήσεις, να κάνετε αγκαλιές, να κοιμάστε και να ξυπνάτε μαζί.
Και αυτό δεν είναι περνάμε καλά. Αυτό είναι θέλω σχέση αλλά φοβάμαι τη δέσμευση. Και κάπου εδώ θα σε αφήσω γιατί σήμερα όντως είπαμε πολλά. Είναι το μεγαλύτερό μου επεισόδιο και έχω ξεφύγει ήδη από το χρόνο μου αλλά it's ok γιατί είναι ένα θέμα το οποίο με τυραννάει από τα φοιτητικά μου χρόνια. Έχεις άραγε βρεθεί σε τέτοια κατάσταση. Έχεις αναρωτηθεί ποτέ τι είμαστε όταν απέναντί σου είχες έναν άνθρωπο για τον οποίο εσένα έλειωνε η ψυχή σου και αυτός δεν μπορούσε να δώσει ούτε μία απάντηση.
Θα χαρώ πολύ να μου δώσετε και τις δικές σας απαντήσεις και τις δικές σας απόψεις και να μοιραστείτε μαζί μου τις δικές σας εμπειρίες. Μπορεί να μιλήσαμε τίποτα σήμερα, αλλά τουλάχιστον τα βγάλαμε από μέσα μας. Μέχρι την επόμενη φορά, εντάξει αλλά, τα λέμε.
Σχόλια
Χωρίς σχόλιαΣυνδεθείτε για να συμμετάσχετε στη συζήτηση
Σύνδεση για ΣχολιασμόΔεν υπάρχουν σχόλια ακόμα