Skip to content
PodBase
Το "καλό για ελληνικό" ισχύει ακόμα στο σινεμά; Ο Ορέστης Ανδρεαδάκης στο Explainer

Το "καλό για ελληνικό" ισχύει ακόμα στο σινεμά; Ο Ορέστης Ανδρεαδάκης στο Explainer

Explainer
Οκτώβριος 18, 2026 00:32:16
Συνδεθείτε για να δηλώσετε αν σας αρέσει
Συνδεθείτε για να δηλώσετε αν σας αρέσει
Προσθήκη σε Λίστα Επεισοδίων
Αποθηκεύστε αυτό το επεισόδιο σε λίστα.
Όνομα Λίστας

Σχετικά με αυτό το επεισόδιο

Ο καλλιτεχνικός διευθυντής του Φεστιβάλ Κινηματογράφου Θεσσαλονίκης θυμάται πως ξεκίνησε το ... κόλλημά του με το σινεμά, εξηγεί γιατί επελεξε τη δημοσιογραφική διαδρομή και πως είναι να διοργανώνεις το μεγαλύτερο κινηματογραφικό φεστιβάλ της χώρας.

00:00 Εισαγωγή

05:05 Από τη Σχολή Σταυράκου στην κριτική κινηματογράφου

10:15 Το curation και η ίδρυση των Νυχτών Πρεμιέρας

15:30 Η ταυτότητα και η στρατηγική του Φεστιβάλ Θεσσαλονίκης

20:45 Οι μεγάλοι σταρ, η πανδημία και το εμπορικό σινεμά

26:00 Όλιβερ Λάσε, τρομος made in Balkan και το ελληνικό σινεμά

31:40 "Καλή Προβολή"

Αυτόματη μεταγραφή — ενδέχεται να περιέχει λάθη.

Ξέρεις έχει μείνει η ατάκα που έλεγες πάντα όταν παρουσιάζεις τις ταινίες στο Μέγκα τότε, το καλή προβολή στο τέλος. Το και καλή προβολή που τέλειωνες πάντα, εντάξει και εσύ ο ίδιος το ξέρεις ότι έχει ένα ιδιότερο γκέν. Το λέω πάντα και στη Σαλονίκη. Στη Σαλονίκη το λες όταν είναι... Βέβαια, σε όλες τις ταινίες. Όταν είναι να την παρακολουθήσει ο άλλος.

Ωραίες, ευχαριστώ πολύ. Καλή προβολή. Θέλω να σου κάνω κάποιες πολύ δύσκολες ερωτήσεις Αυτό φοβόμουν, γι' αυτό σου ανέβαλα συνέχεια για το να έρθω Οπότε θέλω να... Είναι και δύσκολες και εύκολες μαζί Δηλαδή άμα απαντήσεις, απάντησες Έκανα πριν ένα podcast ένα επεισόδιο που αναζητήσαμε ποια είναι η καλύτερη ταινία των εποχών Και θέλω να σε ρωτήσω ποια πιστεύεις ότι είναι η καλύτερη ταινία των εποχών για αρχή Δεν ξέρω ποια είναι η καλύτερη ταινία των εποχών Είναι ο Νονός, τον οποίο νονώ ωστόσο δεν τον αντιμετωπίζω ως ξεχωριστές ταινίες, αλλά ως ένα πλήρες έργο που είναι ο Νονός 1, 2 και ο Νονός 3.

Και η Οδύσσια του Διαστήματος του Κιούπρικ. Μα έτοιμος, έτσι δεν ήταν πολύ σκοτώ. Αυτές είναι οι αγαπημένες μου ταινίες. Σε πολλά γκάλοπ και έρευνες είναι μέσα στην πρώτη πεντάδα. Σίγουρα, ναι. Όπως και ο πολιτιστικέν και τα λοιπά είναι η βασική πεντάδα Θέλω να μου πεις για εκείνη τη στιγμή που πάτησες στο κουμπί της τηλεόρασης Και είδες μπροστά σου το μουστάκι του Μπαγουγιανόπουλου Αυτό είναι Τι έγινε τότε στη ζωή σου Καλά να είναι ο Γιάννης ο Μπαγουγιανόπουλος Ήταν μια μέρα, μια βράδυ που είχαν φύγει οι γονείς μου Εγώ έχω μια αδερφή 6 χρόνια μικρότερη Στην Κρήτη όλα αυτά, στο Περάγκλιο θα πρέπει να ήμουν σε κάποια ηλικία 14 περίπου που θα μπορούσα να έχω μια γενική υποπτία στην αδερφή μου αν ξυπνήσει, να πάρω τηλέφωνο κάποιος σταθερό βέβαια που ήταν σε ένα κάποιο συγκεκριμένο σπίτι δεν είχαν υπάγει έξω έτσι ώστε να τους συνειδητοποιήσω και είχανε και εντολή, συμβουλή δεν ανάβουμε τηλεόραση τότε σε αυτές τις εποχές ήταν πολύ πιο εύκολο διότι υπήρχε μόνο τηλεόραση και άναβε με ένα συγκεκριμένο τρόπο.

Εγώ παρόλα αυτά την άναψα και είδα τον Γιάννη Μπακονιανόπουλ που δεν τον ήξερα ούτε ήξερα. Είναι αυτός ο οποίος μιλούσε με αυτό το πολύ αργό ύφος, το οποίο όμως για ένα νέο ο οποίος σε μία εποχή που δεν είχε εκτεθεί στα social media και σε όλη αυτή την ταχύτητα ήταν γοητευτικό και σαγηνευτικό, μιλούσε και πάντα ο Γιάννης με απλά λόγια, δεν χρησιμοποιούσε ούτε δύσκολες εκφράσεις ούτε πολύ για να σου δείξει ότι ξέρει. Ήταν κατατοπιστικός και επεξηγηματικός μίλωσε λοιπόν για μια ταινία τον παρακολούθησα με ενδιαφέρον και μετά άρχισε η ταινία που προφανώς ήταν ακατάλληλη, ήταν το μαχαίρι στο νερό του Ρωμάν Πολάνσκι, η πρώτη ταινία του που γυριστεί στην Πολωνία ασπρόμαυρη ταινία ερωτικό θρίλερ δράμα την οποία παρακολούθησα όσο μπορούσα Σίγουρα δεν την είδα ολόκληρη Αλλά με εντυπωσίασε και αυτό Γιατί ήταν ένα πολύ ιδιαίτερο σινέμα Και είναι ωραία ταινία Και ο ποιος έχει τη δυνατότητα να τη δει Δηλαδή να την ψάξει να τη δει Και όταν τέλειωσε λέω πάρα πολύ ωραίο πράγμα

Θα ήθελα και εγώ να μπω σε αυτό το χώρο Ναι Δεν ήξερα τι σημαίνει αυτός ο χώρος Και τι είναι αυτό Ήθελες να μπεις και αυτός τον Μπακογιανόπουλο Ποιο πολύ τον πολλάζεις Δεν ήξερα Δηλαδή ένα παιδί 14 χρονών Λέει θέλω να μπω σε αυτό το χώρο Των οικαστικών Δεν ξέρει αν θέλει να γίνει ιστορικός, καθηγητής, ζωγράφος Αναλόγως το ψάχνει μετά Έτσι άρχισα να το ψάχνω και εγώ Κάτω σου είναι φοβερό ότι μια στιγμή στη ζωή μας Είναι αυτή που μας καθορίζει στο τέλος Δηλαδή κάτι που δεν το περιμένεις πότε θα γίνει Είτε ανεπέσθητα είτε θα είναι κάτι Μια μεγάλη κοινωνική στιγμή Μεγάλη πολιτιστική στιγμή Που θα δεις μια συναυλία Νομίζω ότι έτσι συμβαίνει Έτσι συμβαίνει και στην ιστορία Την ιστορία των τεχνών Αλλά και στην ιστορία της ανθρωπότητας Είναι μια στιγμή που γίνεται κάτι καθοριστικό Που καθορίζει όλες τις εξελίξεις Πώς ήταν η Ελλάδα Ήταν τότε ένα μέρος που να πεις Ότι μπορώ να μάθω κινηματογραφού Υπήρχε όταν Τότε δεν ξέρω Αργότερα πήγα στη σχολή Σταυράκου δεν υπήρχε τίποτε άλλο τότε.

Δεν υπήρχε ούτε πανεπιστήμιο, ούτε ΙΕΚ, ούτε ιδιωτικές σχολές, τίποτα. Ήταν μόνο η σχολή Σταυράκο η οποία τότε πρέπει να πω ήταν πολύ καλή σχολή. Είχε σπουδαίους καθηγητές και ο Μπακογενόπουλος ήταν εκεί και ο Ραφελίδης και ο Αρβανίτης, ο Αγγελόπουλος έκανε μαθήματα, ο Βούλγαρης, πολύ σημαντικοί άνθρωποι. Σίγουρα δεν ήταν μια σχολή που μπορούσες να μάθεις σινεμά πρέπει να κάνεις πολύ περισσότερα πράγματα μετά Τώρα ευτυχώς υπάρχουν υπάρχει καταρχάς εμάς στη Θεσσαλονίκη η σχολή κινηματογράφου η οποία έχει και μια πορεία πια έχει βγάλει πολλά παιδιά τα οποία έχουν κάνει σημαντική καριέρα στον κινηματογράφο και οι ταινίες τους κερδίζουν βραβεία δηλαδή στα διεθνείς φεστιβάλες της Πρόχειρα Μόρια, τη Κωνσταντίνα Κοντζαμάνια.

Ήταν επέτρος της Κάνες. Έχει τελειώσει αυτή τη σχολή, αλλά και πολλά άλλα παιδιά που είναι σε όλες τις ειδικότητες του κινηματογράφου. Στην παραγωγή, στο μοντάζ, στο σενάριο. Οπότε και μετά πας στο Παρίσι. Ναι. Όπου εκεί γνωρίζεις, μικρός γνωρίζεις τον Κλώτο Σαμπρόλ και μπαίνεις κάπως στον κόσμο των ταινιών του. Που τα είδες όλα αυτά Τα έχω διαβάσει Ήταν μια τυχαία γνωριμία μέσω κάποιων φίλων Τότε Τη δεκαετία του 80 Μέσα τέλη Τελετή δεκαετίας του 80 Υπήρχε ακόμα στο Παρίσι Αυτό που είχε αρχίσει Από το τέλη τελετή δεκαετίας του 60 Η ελληνική παροικία Οχι Οι συζητήσεις και οι συναντήσεις στα καφέ Τα καφέ Ειδικά στη δεκαετία του 60 και δεκαετία του 70 το οποίο κράτησε όμως και όλη τη δεκαετία του 80 ήτανε δεν ήτανε απλώς τόποι συναντήσεων αλλά ήταν τόποι που μπορούσες όντως να κάνεις πολύ σημαντικές κουβέντες να γνωρίσεις σημαντικούς ανθρώπους και να περάσεις μια ολόκληρη μέρα μαθαίνοντας πάρα πολύ σημαντικά πράγματα ειδικά για έναν νέον άνθρωπο το να βρίσκεται σε αυτό το χώρο ήταν αρκετά σημαντικό

Και ποια είναι η στροφή που γίνεται τέλος πάντων και εσύ από το να γίνεις χειροματογραφιστής, οποιοδήποτε πόστο, αποφασίζεις να ασχοληθείς δημοσιογραφικά και με την κριτική. Στη σχολή Σταυράκο όταν κάναμε τα πρώτα ταινιάκια, τα σπουδαστικά και στη διάρκεια και στο τέλος, διαπίστωσα ότι αυτό δεν μου αρέσει καθόλου. και μάλιστα όταν τέλειωσε τη σπουδαστική μου ταινία για να πάρω το πτυχίο και αργότερα στο Παρίσι που έκανα άλλες δυο σπουδαστικές ταινίες έλεγα πάντα όταν τέλειωνε να τελειώσει αυτό το πράγμα γιατί εγώ δεν θέλω να ασχοληθώ με την δημιουργική σκηνοθεσία ή οτιδήποτε έχει να κάνει με πλατό διότι για μένα είναι φρικτό και ελπίζω να μην το ξανακάνω ποτέ.

Βέβαια η μοίρα με τιμώρησε διότι αργότερα βρισκόμενος στην τηλεόραση έκανα εκατοντάδες ώρες στο πλατό μπροστά από μια κάμερα ή πίσω από μια κάμερα ή όταν έπαιρνα συνδέξεις οπότε αυτό με κυνήγησε, δεν το γλίτωσα δεν το γλίτωσε όλη αυτήν την ιστορία το αγάπησα όμως κιόλας το πλατό το πλατό, ναι, έκτοτε το αγάπησα και τέλος πάντων βγαίνεις ας πούμε εκεί δημοσιογραφικά και σε μια εποχή που ο κριτικός είναι αυθεντία τώρα υπάρχουν αυθεντίες να ακούσουμε τι λένε ας πούμε κάποιος ότι έγραψε κάποιος κάτι για το σινεμά και πρέπει να πάνε να ακολουθήσουμε αυτό το ρεύμα, αυτή την ταινία, αυτό το πράγμα που θα μας πει Εγώ δεν θεωρώ ότι ο κριτικός είναι αυθεντία ούτε πρέπει να είναι αυθεντία και είναι και λάθος να είναι αυθεντία στις και όχι μόνο για τον κινηματόγραφο για τις άλλες τέχνες όταν με ρωτάνε τα παιδιά εκεί στο Πανεπιστημίο Θεσσαλονίκης και σε άλλες σχολές που τους μιλάω πολλές φορές.

Ξέρεις, δεν με ενδιαφέρει πολύ να γίνω δημιουργός, θέλω να γίνω κριτικός, τι πρέπει να κάνω. Και από άλλες τέχνες. Τους λέω το πιο σημαντικό, να μάθετε αυτή την τέχνη. Άρα, ναι. Δηλαδή, για μένα είναι πιο σημαντικό ένας κριτικός των εικαστικών να ξέρει να έχει βάλει τα χέρια του σε μπογιές, να έχει πιάσει πινέλα, να έχει προσπαθήσει να ζωγραφίσει, να έχει κάνει μαθήματα πρακτικά ζωγραφικής παρά να ξέρει ποια ήταν η σχέση του Καραβάντζο με τον Λεωνάρδο ας πούμε με τον Λεωνάρδο Νταβίντζη δηλαδή θεωρώ πιο σημαντικό να ξέρεις πως μυρίζει η μπογιά ρε παιδί μου να ξέρεις να παίζεις ένα όργανο αλλιώς πως θα μπορείς να κρίνεις ένα μουσικό κομμάτι αν δεν ξέρεις να παίζεις, δεν λέω να είσαι βιτουόζος αλλά να ξέρεις στοιχειώδη πράγματα, να ξέρεις να παίζεις ένα όργανο.

Το ίδιο και στον κινηματογράφο. Όποιος θέλει να ασχοληθεί με κριτική, ας μάθει πρώτα, ας βάλει το μάτι στο βιζέρ, ας πιάσει ένα φιλμ, επανέρχεται και το φιλμ, ας δει πώς γίνεται η μοντάζ, ας πάει σε ένα πλατό, ας κάτσει να δουλέψει εκεί, θα τον βοηθήσει πολύ περισσότερο από να ξέρει την ιστορία του κινηματογράφου. Έχει πάντως ομοιώτες η δουλειά του κριτικού με αυτού ας πούμε του καλλιτεχνικού διευθυντήρας φεστιβάλις κάποιους επιλογές δεν κάνεις και πάλι πρέπει να δεις ταινίες πρέπει να διαλέξεις και πρέπει να προτείνεις πάλι στο κοινό ναι βέβαια υπάρχουν πολλά είδη curating στο κινηματογράφο και στα φεστιβάλ μπορεί να είναι κάτι που φέρει τη σφραγίδα του προσωπικού σου γούστου αυτό δεν μπορεί να είναι μεγάλο πρέπει να είναι μικρό. Δηλαδή δεν μπορείς να κάνεις ένα πρόγραμμα με 150 ταινίες οι οποίες φέρνουν όλο το προσωπικό σου γούστο. Μπορείς να κάνεις ένα μικρό πρόγραμμα, 10, 15, 20 ταινίες και να πεις αυτό είναι το γούστο μου και πιστεύω ότι ο νονός είναι

καλύτερη ταινία και όχι αυτό. Όταν έχεις ένα μεγάλο φεστιβάλ και ειδικά όταν αυτό το φεστιβάλ είναι το ας πούμε το επίσημο φεστιβάλ της χώρας σου και μάλιστα είναι και ένας δημόσιος οργανισμός. Και όταν λέω δημόσιος οργανισμός, εγώ τονίζω αυτό το πράγμα. Είμαστε ένας δημόσιος, μια δημόσια υπηρεσία. Και τι σημαίνει αυτό. Οφείλουμε να υπηρετούμε το δήμο.

Το δημόσιο συμφέρον. Κατ' επέκταση τη δημοκρατία. Άρα το προσωπικό γούστο σε αυτές, το καθαρά προσωπικό γούστο σε αυτές τις περιπτώσεις και σε αυτά τα φεστιβάλ πρέπει λίγο να υποχωρεί. Μάλιστα, οπότε στην ουσία δεν σκέφτεσαι πώς θα βγάλω να δείξω ότι πρώτος εγώ διάλεξα να παίξω μια ταινία Σχέση με το πόσο πρέπει να είναι αποδοτικό το φεστιβάλ για την πόλη σε πρώτη φάση της Θεσσαλονίκης Και για την εκπέκταση και για ολόκληρη τη χώρα Για την πόλη της Θεσσαλονίκης πρώτον, για τους φοιτητές οι οποίοι είναι η πανεπιστημιακή κοινότητα της Θεσσαλονίκης είναι τεράστιο, είναι το μεγαλύτερο πανεπιστήμιο στην Ελλάδα, τους φοιτητές που θα μάθουν κινηματογράφο αλλά και άλλες τέχνες, διότι η σχολή κινηματογράφου είναι στο ευρύτερο το τμήμα κινηματογράφου είναι στην ευρύτερη σχολή που έχει και οικαστικά, που έχει και μουσική πως θα βοηθήσει αυτό τον ελληνικό κινηματογράφο την ελληνική κινηματογραφική κοινότητα τους σκηνοθέτες, τους παραγωγούς, τους διανομής όλους αυτούς που ασχολούνται με το σινεμά

και πώς και δευτεροβόντως πώς θα φανεί το προσωπικό μου γούστο ή ότι εγώ πιστεύω ότι αυτή η ταινία είναι η καλύτερη ή η χειρότερη Εντάξει, είχες και την εμπειρία από τις αρχές της πρεμιέρας πριν πας σε όλο αυτό υπήρχε μια μεγάλη, για να μαζέψεις πολύ πράγμα εκεί και οι νύχτες ήταν και αυτό ένα φεστιβάλ ειδικά τότε που δημιουργήθηκε που ήταν ένα φεστιβάλ πόλης δηλαδή είχε άμεση σχέση με το κοινό της Αθήνας αυτό της νύχτες παιμιέρας όταν ξεκινήσαμε να τις φτιάχνουμε με τον μακαριτή τον Γιώργο Τζιότζιο και τον Γιώργο τον Κρασακόπουλο ο οποίος ξεκινήσαμε μαζί της νύχτες παιμιέρας και εδώ τα τελευταία χρόνια είναι ο επικεφαλής προγράμματος του φεστιβάλ κινηματογράφης Θεσσαλονίκης και ο οποίος είναι ένας άνθρωπος το γούστο του οποίου το εμπιστεύομαι πάρα πολύ και φτιάχνουμε και το πρόγραμμα του Νοέμβριου και το πρόγραμμα του Μαρτίου και τσακωνόμαστε υπέροχα κάνουμε καταπληκτικές κουβέντες αλλά αυτό είναι το πιο ενδιαφέρον όταν ξεκινήσαμε λοιπόν να στείνουμε τις νύχτες Πεμιέρας

είχαμε το περιοδικό σινεμά λοιπόν τότε στα μέσα της εγκαταστήριξης των 90 δεν υπήρχε άλλος τρόπος από το να δεις ταινίες παρά μόνο στην αίθουσα. Πηγαίναμε λοιπόν εμείς στις σκάνες βλέπαμε πάρα πολύ ωραίες ταινίες και μετά λέγαμε θα στήσουμε το τεύχος που θα είναι αφιέρωμα στον κανόν. Λοιπόν, περισσότερο από τις μισές ταινίες που μας άρεσαν δεν θα είχαν διανομήσει στην Ελλάδα ή θα είχαν διανομήσει μετά από ένα χρόνο και είχαμε εμείς τόσο μεγάλη ανάγκη να γράψουμε για αυτές τις ταινίες Ο οποίες ενθουσιαστήκαμε Και λέγαμε μετά στο meeting που κάναμε Στις Κάνες, καλά ωραία θα γράψουμε Αλλά ποιος θα ενδιαφερθεί όταν δεν έχουν δει Ούτε φωτογραφία Όχι τρέιλερ, ούτε φωτογραφία από αυτή την ταινία Και κάποια στιγμή Εκεί σε ένα Καφέ Τον κανόν γαλλικό καφέ όπως είπα Τα γαλλικά καφέ Μας ήρθε η ιδέα Στον γιορτζό Γιατί να μην κάνουμε ένα φεστιβάλ Αυτή τεράστια η πράγμα πώς θα κάνουμε ένα φεστιβάλ από το μηδέν μέσα στην νεανική μας πώς να την πω τρέλα αποφασίσαμε και αρχίσαμε να χτίζουμε

τις νύχτες Πεμιέρας τώρα ερχόμαστε το 2026, είσαι ήδη 10 χρόνια στο φεστιβάλ Θεσσαλονίκης και θέλω να σου ρωτήσω το εξής ότι ένα φεστιβάλ πια ποιος είναι ο ρόλος του πέρα από το οκ φοιτητές, οκ πόλη δηλαδή βλέπουμε τα μεγάλα φεστιβάλ του εξωτερικού πάρα πολλοί social media, πάρα πολλοί κοκκινοχαλοί πάρα πολλοί star στην Κουρμαζέτη star στη Βενετία, star από εδώ star από εκεί, ταινίες που ακούμε για 25-30 λεπτά χειροκρότημα συνέχεια να γράφεται αλλά όταν έρχονται στην Κρητική δεν βλέπουμε ότι είναι τόσο σπουδαίες, δηλαδή περισσότερο είναι για αποθέωση του ανθρώπου που είναι εκεί τα φεστιβάλ είναι για να φτιάχνουμε content πια ή για να προτείνουν κάτι στο κοιματογράφο είναι πολύ σωστή ερώτηση Παλιά τα φεστιβάλ, πριν την έλευση, την κυριαρχία του DVD και μετά της πλατφόρμας, ήταν ένα εναλλακτικός τρόπο διανομής.

Θα κάνω μια ταινία, χαμηλού προϋπολογισμού, θα την πάω σε ένα μεγάλο φεστιβάλ, θα κάνει δώρο και μετά θα πάει σε 40, σε 50, σε 60 φεστιβάλ. Που σημαίνει ότι θα τη δει πάρα πολλοί κόσμος. Στη συνέχεια όταν αυτό είναι πολύ εύκολο πια να γίνει σε μια πλατφόρμα Άλλαξε ο ρόλος των φεστιβάλ Και είναι κυρίως αυτό που λες να δημιουργήσεις έναν τόρο Για να βρει η ταινία μου σίγουρο δρόμο Που θα βρει είτε στην αίθουσα είτε σε μια πλατφόρμα Είτε σε μια τηλεόραση έτσι ώστε να τη δει περισσότερος κόσμος Τώρα υπάρχουν δύο ειδών φεστιβάλ Υπάρχουν τα μεγάλα οι Κάνες, η Βενετία, το Μπερολίνο το Λοκάρνο, το Τωρόντο η Μπουσάν το Σασεμπαστιαν, αυτά τα μεγάλα φεστιβάλ τα οποία έχουν τα πάντα δηλαδή στις Κάνες θα μπορείς να δεις και μια ανεξάρτητη πειραματική, κυριολεκτικά πειραματική ταινία, θα δεις και τον Ινδιανα Τζόνς με το κόκκινο χαλί, με εκατομμύρια budget σε promotion θα δεις τα πάντα Αυτό είναι ένα άλλο είδος φεστιβάλ Εμείς δεν κάνουμε τέτοιο φεστιβάλ Ούτε στα όνειρά μας

Δεν μπορούμε να το πλησιάσουμε Από εκατοντάδες μέτρα Τα άλλα φεστιβάλ που είναι και το φεστιβάλ Θεσσαλονίκης Που είναι αυτά τα Μεσαία ας πούμε φεστιβάλ Έχουν διαφορετικό ρόλο Όσον αφορά Το φεστιβάλ του Νοεμβρίου που είναι φεστιβάλ ταινιών Με φυξιόν Ψαρεύουμε κυρίως από τα μεγάλα φεστιβάλ και προσπαθούμε να οι ταινίες που θα έρθουν να μην έχουν πολύ εκτεθεί.

Δηλαδή, να έχει παιχτεί τώρα, έχουμε αρκετές ταινίες που είναι από τη Βενετία. Φροντίζουμε λοιπόν και τους λέμε, ωραία, κάντε μια παιχνία στη Βενετία. Από το Σεπτέμβριο που τέλειωσε η Βενετία μέχρι το Νοέμβριο που θα έρθετε σε εμάς, μην την εκθέσετε σε άλλα φεστιβάλ. Έχουμε φτάσει σε ένα σημείο και το έχουμε πετύχει. Οπότε πολλές από τις ταινίες που έρχονται από τη Βενετία Είναι η δεύτερη παγκόσμια προβολή τους Αυτό είναι ένα καλό πράγμα Ο συνδυασμός τώρα όλων αυτών των ταινιών Φτιάχνει ένα πρόγραμμα που έχει το σκοπό που σου είπα προηγουμένως Δηλαδή και εκπαιδευτικό και υποστηρικτικό Όσον αφορά την ελληνική κινηματογραφική κοινότητα Διότι ένα μεγάλο μέρος από αυτές τις ταινίες Είτε έχουν ελληνική συμπαραγωγή είτε έχουν γυριστεί στην Ελλάδα είτε οι σκηνοθέτες, οι παραγωγοί τους σκέφτονται μήπως να γυρίσουμε στην Ελλάδα άρα σε αυτή τη φάση σε αυτή την κατεύθυνση δηλαδή της υποστήριξης της ελληνικής κινηματογραφικής κοινότητας σε όλα τα επίπεδα πιστεύω ότι παίζουμε ένα ρόλο και μπορούμε να παίξουμε

καλό ρόλο. Το φεστιβάλ ντοκιμαντέρ τώρα τι κάναμε αποφασίσαμε κάποια στιγμή με τον Γιώργο Κρασακόπουλο και με την έγκριση του διοικητικού μας συμβουλίου να πούμε, οκ, θα παίξουμε πρεμιέρας. Ήταν κάτι δύσκολο. Διότι υπάρχουν δύο μεγάλα φεστιβάλ, ας πούμε, κάνες και το Βερολίνο του, που είναι το φεστιβάλ του Άμστερνταμ, το Ίτφα, που είναι τώρα τέλος Νοεμβρίου, και το φεστιβάλ της Κοπενχάγης, το CPH Dogs, το οποίο είναι το Μάρτιο.

Και ανάμεσα υπάρχει και ένα πολύ καλό φεστιβάλ στιν Ιόν της Ελβετίας. Αυτά είναι τα μεγάλα φεστιβάλ ντοκιμαντέρ της Ευρώπης. Γιατί να έρθει κανείς στη Θεσσαλονίκη και να μπαει στο Άμψερνταμ στο κέντρο της Ευρώπης ή στη Δανία μια χώρα που έχει πολύ μεγάλη παραγωγή και παράδοση στον κινηματογράφο. Γιατί δεν έχει μπουζούκια.

Στο Άμψερνταμ. Γιατί σκεφτήκαμε ρωτήσαμε τον κόσμο τι θέλουν. Αυτά τα δύο φεστιβάλ έχουν γίνει σούπερ μάρκετ. Παίζουν τα πάντα. Είναι πάρα πολύ δύσκολο πια να κάνεις δουλειά ως επαγγελματίας. Τα ραντεβού σου είναι πολύ πιεσμένα, τρέχεις από το ένα μέρος στο άλλο. Το πρόγραμμα είναι χαόδες. Οι πόλεις είναι πολύ ακριβές.

Οπότε δουλέψαμε σε αυτό. Πώς θα κάνουμε τους επαγγελματίες να έρθουν στη Θεσσαλονίκη για να κάνουν εύκολα τη δουλειά τους, να δουν ταινίες, να δουν καλές ταινίες, να κάνουν δουλειά στην αγορά να βρουν πιο κοινέ και να περάσουν καλά Στη Θεσσαλονίκη περνάς καλά Σίγουρα καλύτερα από το Amsterdam Το Amsterdam δεν βρίσκεις να φας Στη Θεσσαλονίκη τρως υπέροχα Περνάς το βράδυ ωραία Έχουμε ένα καταπληκτικό team φιλοξενίας και καταφέραμε λοιπόν να έχουμε πια στο φεστιβάλ ντοκιμαντέρ κοντά 100 πρεμιέρες παγκόσμιες ή διεθνείς πρεμιέρες και μέσα από το τμήμα της αγοράς που είναι το αναπτυξιακό τμήμα του φεστιβάλ και στο οποίο γίνεται η επεξεργασία των σχεδίων του σινεμάτου αύριο καλούμε κορυφαίους επαγγελματίες, παραγωγούς, διανόμιες, sales agent, χρηματοδότες, φεστιβάλ που ξέρουν ότι θα έρθουν σε Ρονίκη, θα κάνουν τα ραντεβού τους εύκολα, θα δουν ωραίες ταινίες, θα περάσουν καλά Άρα εκεί το έχουμε πετύχει Εσύ περίμενες ότι θα έχουν περάσει 10 χρόνια και θα ήσουν ακόμα στην διαθέση

Δεν ξέρω Όχι Δεν το λέω ότι ο θέμα έκανα ο Τίτων ότι ξέρεις ότι όπως γίνονται και τα πράγματα στην Ελλάδα Ναι έχουν περάσει 10 χρόνια Ήταν σαν χτες Αυτό είναι φυσικά το πρόβλημα της ζωής Το βλέπεις πίσω και λες Πω πω το παιδί μου μεγάλωσε Χτες ήταν μωρό και μπουσουλούσε Τώρα πάει στο γυμνάσιο Τα δώσει πανελλήνιες κάπως έτσι είναι τώρα ετοιμάζεται η Γινάσιο που περάζει με το ροφέ στα δελανάκι ποια είναι από τα πράγματα που έχεις σκάτει σε αυτά τα δέκα χρόνια δηλαδή ότι ποιες στιγμές πες το ξαναμιλήσουμε σε εικοσι χρόνια πάλι εντάξει υπάρχουν οι στιγμές των μεγάλων star που φιλοξενήσαμε τους οποίους είχαμε την ευκαιρία και αυτό είναι ένα καλό πράγμα διότι παλιά ως δημοσιογράφος έχω συναντήσει πάνω από χίλιους τέτοιους star αλλά ήταν πάντα σε ένα τέτοιο στούντιο έμπαινα μέσα είχα 5 λεπτά 10 το πολύ να μιλήσω με κάποιον για ένα συγκεκριμένο μια συγκεκριμένη ταινία και τίποτε άλλο τώρα είχα την ευκαιρία να περάσω τρεις μέρες με την Ζουλιέτ Μινός την οποία

πως να το κάνουμε μπορεί να έχει την ίδια ηλικία με εμένα αλλά μεγάλωσα με τις ταινίες της δηλαδή το ραντεβού του Τεσσινέ οι εραστές της Γέφυρας ήταν ταινίες που μας σημάδεψαν οπότε να έχεις την ευκαιρία να κάτσεις τέσσερις μέρες στο φεστιβάλ και να πας μαζί της να φας, να πιεις να μιλήσεις πιο ανθρώπινα να σου πει κάτι παραπάνω off the record για τη ζωή της, για τα παιδιά της για τις αποτυχίες της είναι κάτι πολύ ωραίο ή τον Ρεϊ Φάινς, ή τον Μαντήλον ή τον Τζον Γουότερς που ήταν από τους καλύτερους καλεσμένους του φεστιβάλ, ένας άνθρωπος τρομερής ευγένειας με καταπληκτικό μαύρο χιούμορ είναι ίσως το top 10 των ανθρώπων που όχι μόνο δεν δημιούργησαν κανένα πρόβλημα όχι μόνο δεν απέτησαν τίποτα τρελό αλλά ήταν και τόσο δεκτικό σε ό,τι προτείναμε Σε έχεις ορίσει κάποια ή κάποιος Ναι, πολλοί, αλλά δεν θα τους πω τώρα θα το γράψεις στην αυτοβιογραφία μου αυτό που έχει μείνει δυστυχώς όμως πιο πολύ απ' όλα είναι η δύσκολη περίοδος της πανδημίας ήταν το πιο δύσκολο πράγμα που αντιμετωπίσαμε

όχι μόνο εμείς βέβαια όλος ο κόσμος γιατί εμείς ήμασταν και οι πρώτοι που πέσαμε πάνω στην πανδημία δηλαδή το φεστιβάλ ντοκιμαντέρ του 20 του Μαρτίου θα ξεκινούσε αν δεν κάνω λάθος στις 6 στις 7 Μαρτίου και εμείς 3 Μαρτίου πήραμε την απόφαση να το αναβάλουμε μετά 10 Μαρτίου και από εκεί άρχισε να κλείνουν τα πάντα Αυτό μας έκανε πιο μετά ας πούμε μας έκανε πιο πολύ να εκτιμήσουμε την αίθουσα, το να είμαστε μαζί με άλλους δηλαδή συνέχεια ακούγαμε και με την πανδημία ακούγαμε ότι θα κλείσουν και οι μαγελγραφικές αίθουσες δεν θα υπάρχουν τελειώνει το ζήτημα, έχουμε δει πλατφόρμες δεύτερο χτύπημα η πανδημία, τελειώσαν όλα βλέπουμε βγαίνουν κάτι ταινίες Μπαρμπεχάιμερ, Οδύσιες όλα αυτά οι ελληνικές ταινίες όλες πολλές από τις ελληνικές ταινίες, ειδικά εμπορικές σκίζουν και κάνουν πάρα πολλά ιστρία, δηλαδή ο κόσμος πάει σινεμά για πολλές έτους ήταν ένα χτύπημα που δεν μπόρεσε να το διαχειριστούν και οδηγήθηκαν στο κλείσιμο, όχι μόνο στην Ελλάδα, παντού και εμείς

δυσκολεύτηκαμε πάρα πολύ είχαμε την τύχη να έχουμε την υποστήριξη του Υπουργείου Πολιτισμού γιατί είμαστε ένας φορέος του Υπουργείου Πολιτισμού και είχαμε επίσης και την τύχη όλοι οι χορηγοί μας να μην μας αφήσουν ενώ ξέρανε ότι δεν θα έχουν ανταποδοτικά ωφέλη ότι δεν θα βάλουν μπάνερ δεν θα παίξουν σποτάκια στις αίθουσες είπανε όχι θα σας στηρίξουμε θα μείνουμε εδώ ακόμα και με κλειστές αίθουσες ακόμα και χωρίς φεστιβάλ.

Αυτό μας έδωσε τη δυνατότητα να έχουμε όλο το προσωπικό και να κάνουμε διάφορες ενέργειες στο διαδίκτυο. Μετά την πανδημία οι άνθρωπες είχαν μεγάλο πρόβλημα. Επανήλθαν με τον Παρμπεχάιμ. Αυτό έδωσε ένα boost στην κινηματογραφική αίθουσα και γενικά στην κινηματογραφική βιομηχανία και έτσι επανήλθε. Βλέπουμε λοιπόν σε αυτή την περίπτωση και την κεφαλαιόδη σημασία του εμπορικού σινεμά. Πολλές φορές λέμε, α, το εμπορικό σινεμά είναι δεύτερο τώρα, οι μπάρμπικ οι σαχλαμάρες και αυτό και χωρίς το εμπορικό σινεμά δεν μπορεί να υπάρξει καλλιτεχνικό σινεμά.

Εμένα το αγαπημένο μου σινεμά είναι αυτό που σου είπα το ανεξάρτητο, γιατί ο Κόπορα ο Νόσταν ανεξάρτητο σινεμά ο Κιούμπρικ ήταν ένας τρελός που έκανε τις ταινίες με τον τρόπο που ήθελε ή ακόμα και πιο δύσκολο σύννεμα στα όρια του πειραματικού αλλά δεν μπορώ να μην θαυμάσω και δεν μπορώ να μην δεχτώ την τεράστια σημασία που έχει το εμπορικό σύννεμα για μια βιομηχανία Φέτος έχεις κάποια πράγματα να μας πεις Αυτά που έχουν ανακοινωθεί ο επίτιμος καλεσμένος θα είναι ο σκηνοθέτης του Σιράτ αυτή η ταινία που νομίζω ήταν η ταινία που έκανε το πιο πώς να το πω το πιο μεγάλη έκπληξη την περσίνη χρονιά. Πολλοί λένε ότι είναι η καλύτερη ταινία της περσίνης χρονιάς. Κι εγώ είμαι ανάμεσα σε αυτούς.

Μπερδεύτηκε και πολλούς κόσμους. Μπερδεύτηκε και πολλούς κόσμους. Καλό είναι να μπερδεύεσαι. Ο Oliver Lasse λοιπόν μπορεί να μας ξεμπερδέψει στη Θεσσαλονίκη. Έχει φοβερό μαλλί αυτός. Ο Oliver Lasse είχαμε την τύχη να αγαπάει πολύ το φεστιβάλ διότι έχει κερδίσει τον Χρυσό Αλέξανδρο οπότε με την πρώτη ταινία οπότε θεωρεί ότι του φέραμε γούρι και θα έρθει αρκετές μέρες στη Θεσσαλονίκη θα προσπαθήσει να μας ξεμπερδέψει με το Σιράτ αλλά και με όλο το αφιέρωμα που έχει επιμεληθεί που είναι έχει τον τίτλο Welcome to the Desert καλώς ήρθατε στην έρημο έχει επιλέξει 17 ταινίες που ξεκινάνε από τον Λόρες Σαραβίας που μπορεί να είναι το πιο προφανές και κλασικό μια ταινία ερήμου αλλά φτάνει και στον Σιμών της Ερήμου του Μπουνιουέλ και σε ταινίες που δεν είναι προφανείς ότι είναι ερήμος όπως είναι το Στάλκερ θα παρουσιάσει τις περισσότερες από αυτές τις έθνες θα κάνει Q&A θα κάνει ένα masterclass και θα έχουμε και μια μία οικαστική εγκατάσταση σε δύο χώρους. Ο ένας είναι

ο γνωστός χώρος του μουσείου της Θεσσαλονίκης, το Μόμου, στο πειραματικό κέντρο τεχνών που είναι στο λιμάνι, δίπλα στην αποθήκη Γάμα, όπου θα φέρουμε μία οικαστική βίντεο εγκατάσταση που έχει κάνει ο Όλιβερ Λάσε και ήταν σε συμπαραγωγή με το Ρέινα Σοφία αυτό το κορυφαίο μουσείο της Ισπανίας στο οποίο θα είναι μία τρικάνναλη βίντεο εγκατάσταση, δηλαδή σε τρεις διαφορετικές οθόνες μέσα στο μουσείο που είναι βασισμένοι σε αποσπάσματα από την ταινία πλάνα που δεν τα έβαλε στην ταινία και από το backstage με αυτή τη μουσική που σου παίρνει το κεφάλι γιατί θα είναι στο φουλ αυτή η μουσική έχει φτιάξει δηλαδή ένα χώρο ερήμου υποφωτισμένο που έχει να κάνει με την ταινία του και με την έρημο σε όλες τις εκδοχές. Και στην είσοδο του λιμανιού στο φυλάκιο εκεί καθώς μπαίνουμε θα φτιάξουμε άλλη μια εγκατάσταση η οποία θα είναι πιο άμεσα συνδεδεμένη με την έρημο.

Για παράδειγμα θα έχει άμμο. Αυτά μπορώ να σας πω που θα συνδέει τον Όλυ Βελάσε με την έρημο. Μάλιστα θα είναι και μέσα στις αίθουσες δηλαδή και απ' έξω στην πόλη. Και στο masterclass και πολλά άλλα πράγματα. Μάλιστα. Έχεις κάτι άλλο να μας πεις πάνω στο... Το Balkan Horror. Νομίζω είναι ένα αφιέρωμα το οποίο μας πέδευσε πάρα πολύ αλλά το πιστεύουμε πολύ.

Ταινίες τρόμου από τα Βαλκάνια. Ταινίες τρόμου από τα Βαλκάνια. Εμείς λέμε ότι στα Βαλκάνια τα Βαλκάνια είναι ο χώρος που δημιουργήθηκαν τα μεγαλύτερα γεγονότα του 20ου αιώνα από την έναρξη του Πρώτου Παγκοσμίου Πολέμου με τη δολοφονία του Αρχιδούκας στο Σεράγεβο τη σφαγή της Εμπρένιτσα την πολιοργία του Σεράγεβο τα περισσότερα πράγματα που συνέβησαν τον 20ο αιώνα πέρασαν από τα Βαλκάνια αυτό κατά κάποιο τρόπο έχει αποτυπωθεί στις ταινίες αλλά είναι στις ταινίες που συνήθως βλέπουμε ιστορικές, κοινωνικές ταινίες που πάνε στα φεστιβάλ εμείς είπαμε μήπως αυτό έχει αποτυπωθεί και σε ένα άλλο σινεμά με B-movies που είναι σινεμά τρόμου και έχει και έχουμε επιλέξει λοιπόν 8 ταινίες με τον Δημήτρη τον Κυρκινό που είναι κεφαλής των αφιερωμάτων ταινίες με τα μεσονύχτιες με πολύ αίμα, πολύ τρόμο και πολύ πλάκα έχω μια τελευταία ερώτηση πιστεύεις ότι πλέον ξέρεις παλιά υπήρχε ένα στερεοτυπικό όσον αφορά τα κινηματογραφικά τα ελληνικά που αν νομίζω και κάποιες φορές και η κριτική

το είχατε στο μυαλό σας όταν βάζατε αστεράκια όταν βάζατε βαθμούς ότι εντάξει για ελληνικό καλό είναι έχουμε φύγει από αυτή την τροπή έχουμε φύγει ότι αντιμετωπίζουμε πλέον μια ταινία σαν είναι μια ταινία που θα σταθεί στον διεθνή κομμάτι δεν τη βλέπουμε πλέον με το στενό Σίγουρα έχουμε φύγει και το αποδεικνύουν και οι επιτυχίες του ελληνικού σινεμά και το ότι κάθε χρόνο υπάρχουν ταινίες που βρίσκονται σε όλα τα διεθνή φεστιβάλ, δηλαδή βέτος είχαμε στις Κάνες την ταινία της Κοτζαμένη. Στη Βενετία είχαμε την Ζακλή Λέντζου η οποία πήρε το βραβείο σκηνοθεσίας στο τμήμα οριζόντι. Βραβείο σκηνοθεσίας Δηλαδή είναι κολοσιαίο βραβείο Είχαμε επίσης την ταινία του Ευθύμη Σανίδιο Η οποία πήρε και αυτή το βραβείο Σκηνόθεσια στο Κάρλο Ιβάρη Ένα πολύ μεγάλο φεστιβάλ Οι περισσότερες από αυτές τις ταινίες Βγαίνουν και στις έθουσες Στις ξένες έθουσες εννοώ Παίζονται στις πλατφόρμες, παίζονται στις τηλεοράσεις Άρα έχουμε φύγει από αυτό το πράγμα σίγουρα Είπα ψηφάδι τελευταία

Ξέρεις έχει μείνει ατάκα που έλεγες πάντα Όταν παρουσιάζεις τις ταινίες Το Μέγκα τότε Το καλή προβολή στο τέλος Το και καλή προβολή που τέλειωνες πάντα Εντάξει και εσύ ο ίδιος το ξέρεις Το λέω πάντα και στη Θεσσαλονίκη Στη Θεσσαλονίκη το λες Όταν είναι να την παρακολουθήσει ο άλλος Ωραία σας ευχαριστώ πολύ Καλή προβολή Ήταν ο καλλιτεχνικός διευθυντής του φεστιβάλ Θεσσαλονίκης Ωραίες της Ανδρεαδάκης.

Ακούτε και βλέπετε το Explainer στο Spotify, τα Apple Podcast και το YouTube.

Σχόλια

Χωρίς σχόλια

Συνδεθείτε για να συμμετάσχετε στη συζήτηση

Σύνδεση για Σχολιασμό

Δεν υπάρχουν σχόλια ακόμα

Πίσω 15 δευτ.
Play
Μπροστά 30 δευτ.
00:00:00
00:00:00