Civilization: Μεγαλώνοντας εθιστήκαμε στον πολιτισμό
GEN XPOSEDΣχετικά με αυτό το επεισόδιο
Τους πήρε περίπου 55 επεισόδια αλλά τελικά οι Gen Xposed απόφάσισαν να αφιερώσουν ένα επεισόδιο σε ένα ηλεκτρονικό παιχνίδι και δεν θα μπορούσε να είναι άλλο αυτό από το Civilization του Sid Meier. Ακούστε τους να διηγούνται προσωπικές ιστορίες από τα 35 χρόνια ενασχόλησης με έναν τίτλο που σημάδεψε την βιομηχανία παιχνιδιών αλλά και τις ζωές τους. Πώς από μια κοινή εφηβική εμπειρία μπροστά από ένα home computer εξελίχθηκε και μεγάλωσε μαζί τους σε μια online παικτική απόλαυση.
Αυτόματη μεταγραφή — ενδέχεται να περιέχει λάθη.
μαζί από παιδιά? Θα μπορούσαμε. Αλλά και εδώ κάναμε μια μεγάλη κυλιά, αν θυμάσαι. Βέβαια, πλησιάζεις κάπως. Εντάξει, νομίζω πως ξέρω πλέον που το πας. Έτοιμος να στήσουμε ένα ακόμα civilization όπως παλιά? Επιτέλους. Πίστευα πως δεν θα μου το ζητήσεις ποτέ. Just one more turn. Τα δύο ξαδέρφια ξανά στη συχνότητα Μιλάμε για τα ήττις χωρίς σοβαρότητα Από τα χρόνια που έγραψαν ιστορία Τζεν Εξποστ η δική μας εμπειρία Τζεν Εξποστ!
Γύρνα το χρόνο πίσω Τζεν Εξποστ! Στιγμές θα σου χαρίσω Τζεν Εξποστ! Φαινείες, γκέιμς, σειρές Τζεν Εξποστ! Οι αναμνήσεις είναι παντοτινές ΤΣΕΝΕΞΜΟΣΤ! Back to the memories θέμα. Ανήκει στην κατηγορία των αγαπημένων θεμάτων έτσι κι αλλιώς. Έχει να κάνει δηλαδή με ένα παιχνίδι που παίζαμε όχι ακριβώς βίντεο γκέιμ, στους home computers και στα pc μας το παίζαμε και το παίζουμε ακόμα.
Είναι ίσως θα πω μέσα στο top 3 των αγαπημένων μας παιχνιδιών και Και φέτος γιορτάζει και τα 35 χρόνια από την στιγμή που εκδόθηκε πρώτη φορά, το 1991. Πέρασαν κιόλας 35 χρόνια. Μάνο, τι έχεις να πεις για αυτή την παιχνιδάρα που λέγεται Civilization. Civilization 1, 2, 3, 4, 5, 6, 7. μπορεί να φαίνονται πολλά και θεωρητικά θα έπρεπε η αγάπη μας να διαιρείται ανάμεσα στους αριθμούς των παιχνιδιών των εκδόσων που βγήκαν αλλά συμβαίνει το ακριβώς αντίθετο η αγάπη μας είναι πάντοτε και σε κάθε τίτλο η ίδια και η ανυπομονησία να δούμε τι καινούργιο έχει να μας παρουσιάσει ο δημιουργός είναι αδιάλειπτη Γεια σας και από μένα Μάκη μόλις συνειδητοποίησα ότι μετά από μία σεζόν και κάποια επεισόδια της δεύτερης είναι το πρώτο παιχνίδι για το οποίο κάνουμε review Αλήθεια δεν έχουμε κάνει Όχι δεν έχουμε κάνει Έχουμε κάνει για κατηγορία παιχνιδιών που είναι τα Adventures Έχουμε κάνει για τους υπολογιστές Αλλά δεν έχουμε πιάσει ακόμα παιχνίδια Το οποίο με κάνει ακόμα πιο συγκινημένο
γιατί ξεκινήσαμε με ένα όπως είπες και εσύ από τα πραγματικά αγαπημένα μας παιχνίδια Ναι και μπορεί κάποιοι που μας ακούνε να αναρωτιούνται καλά πως γίνεται τώρα ένα παιχνίδι ας πούμε να δημιουργεί τέτοιες αναμνήσεις και συναισθήματα κτλ Θα απαντήσω πάρα πολύ απλά ότι το παιχνίδι ειδικά όταν το παίζεις μαζί με κάποιον άλλον σου δημιουργεί σύνδεση, σου δημιουργεί ωραίες εικόνες, ωραίες στιγμές ωραίες αναμνήσεις. Δηλαδή από τον εαυτό μου μεγαλώνοντας όσες φορές θυμάμαι παιχνίδια παλιότερα πάντα είχαν να κάνουν και με κάποιον άλλον με τον οποίο τα έπαιζα μαζί και είχα πέρασει καλά. Σαφώς θυμάμαι και κάποια που πέρασα μόνος μου καλά ας το πούμε έτσι, αλλά είναι πολύ λιγότερα αυτά.
Και το συγκεκριμένο παιχνίδι του Civilization έχει χαρακτηριστικά που και μας άρεσαν σαν χαρακτήρες δηλαδή έχει μέσα την ιστορία, έχει μέσα την επιστήμη θέματα δηλαδή που έτσι κι αλλιώς μας αρέσουν είχε όμως και τον συναγωνισμό τη δυνατότητα να παίξουμε αντίπαλοι στο ίδιο παιχνίδι αρχικά μπορεί να το κάναμε στο ίδιο μηχάνημα Στη συνέχεια μπορεί να το κάναμε εξ αποστάσεως, αλλά το feeling δεν άλλαζε, δεν αλλοιωνόταν καθόλου.
Είχε να κάνει με το πόσο ωραία περνάμε παίζοντας αυτό το παιχνίδι. Ακριβώς όπως το λες, εγώ θα πω ανταγωνιστές, συναγωνιστές, πολλές φορές ενάντια στον κόσμο. Εμείς σπάνια σε ό,τι παίζουμε και μπορούμε να είμαστε μαζί συμπαίχτες στρεφόμαστε ο ένας εναντίον του άλλου Συνήθως δεν το κάνουμε αυτό Οπότε αυτό ήταν ένα παιχνίδι που μας επέτρεπε να μην το κάνουμε και ίσως γι' αυτό μας άρεσε ακόμα περισσότερο Φυσικά Να πούμε δύο λόγια και για το ίδιο το παιχνίδι Θα το παρουσιάζαμε σαν παιχνίδι στρατηγικής Αλλά και δεν θα το παρουσιάζαμε σαν παιχνίδι στρατηγικής Τι θέλω να πω Είναι ένα παιχνίδι στρατηγικής Αλλά κατά βάθος είναι κάτι παραπάνω από αυτό Έτσι δεν είναι Μάκη Ναι είναι ένα turn based όπως λέγονται παιχνίδι Όπου ο κάθε ένας κάνει τις κινήσεις του Κάνει το γύρο του Και σε συνέχεια ο επόμενος και ο επόμενος και ο επόμενος Μέχρι να ξανάρθει η σειρά σου εννοείται ότι τους άλλους πολιτισμούς τους ελέγχει ο υπολογιστής έχεις το δικό σου πολιτισμό ξεκινάς από τις απαρχές της ανθρώπινης ιστορίας
από το 3000 π.Χ. νομίζω αν θυμάμαι καλά συνήθως ξεκινάει τέσσερις αλλά δεν είμαι σίγουρος ξέρω πότε τελειώνει συνήθως ξεκινάς με μια μονάδα στο χάρτη ο οποίος χάρτης μπορεί να είναι είτε ο χάρτης της γης ο κανονικός είτε ένας οποιοςδήποτε random generated χάρτης. Ξεκινάς λοιπόν με μια μονάδα απίκων, η οποία η πρώτη σου κίνηση είναι να δημιουργήσεις την πρώτη σου πόλη, την πρωτεύουσά σου.
Το λίκνο του πολιτισμού σου. Ακριβώς. Και η συνέχεια έχει να κάνει με μια σειρά αποφάσεων που σε κάθε γύρο είναι διαφορετικοί. Και εξαρτάται φυσικά από το τι συμβαίνει γύρω σου, από το πώς εξελίσσονται οι άλλοι, από το πόσο ανακαλύπτεις σιγά σιγά τον κόσμο, ποιους γείτονες βρίσκεις κοντά σου και πάρα πάρα πολλά δεδομένα.
Το πώς θες να παίξεις το παιχνίδι. Και πώς θες να παίξεις το παιχνίδι, σωστό και αυτό, γιατί πάντα το παιχνίδι αυτό σου δίνει πολλές δυνατότητες νίκης. Μπορούσες να κερδίσεις με την επιστήμη, μπορούσες να κερδίσεις πολεμικά, να εκτακτήσεις όλους τους άλλους, μπορούσες να κερδίσεις με τον πολιτισμό ή τη θρησκεία υπήρχαν κάποια στοιχεία που αναλόγως το παιχνίδι εξελίσσονταν και άλλαζαν ξέχασα κάποιο τρόπο νομίζω πως όχι και με το Space Race σωστά η επιστήμη στην ουσία κατέληγε στο Space Race σωστά ναι ήταν η επιστημονική νίκη αυτή να στείλεις πρώτος δηλαδή ένα διαστημόπλιο στο Alpha Centauri Σωστά. Στα πρώτα παιχνίδια ήταν αυτό.
Σωστά. Το παιχνίδι αυτό σου έδινε... Γιατί τώρα κάπου εδώ πρέπει να αρχίσουμε να αναλύουμε για ποιο λόγο κολλήσαμε τόσο πολύ με αυτό το παιχνίδι. Θα μιλήσω προσωπικά και αν θέλεις μπορείς να με συμπληρώσεις ή φυσικά να μου πεις κάτι διαφορετικό. Το παιχνίδι αυτό, να θυμίσουμε ότι το αναφέραμε στην αρχή, βγήκε το 1998-1991.
ήταν κάτι το οποίο δεν είχαμε ξαναδεί σε αυτή τη μορφή και σε αυτό το έβρος σαν παιχνίδι στρατηγικής. Το παιχνίδι δηλαδή το οποίο σου δίνει έναν ολόκληρο πολιτισμό στα χέρια σου και εσύ σε κάθε γύρο είχες να πάρεις αποφάσεις οι οποίες μπορεί να έφταναν το πολιτισμό σου στην κορυφή είτε να το κατέστρεφες. Το οποίο από μόνο του ήταν εξαιρετικά ενδιαφέρον για κάποιον ο οποίος του αρέσουν τα παιχνίδια στρατηγικής αφενός και αφετέρου θέλει να έχει πραγματικά τον έλεγχο σε όλα αυτά.
Ναι, δεν λέω ότι είμαι control freak, λέω ότι μου αρέσουν αυτού του τύπου τα παιχνίδια. Λοιπόν, αυτό λοιπόν το παιχνίδι, δημιουργός του ο Σιντ Μάιερς για τον οποίο θα μιλήσουμε λίγο παρακάτω, τον αναφέρω γιατί μας είχε δώσει ήδη κάποια πολύ καλά παιχνίδια στρατηγικής πριν από αυτό, να θυμίσω το Sim City, έναν εξομοιωτή πόλης, ένα simulation πόλης, το οποίο ήταν εξίσου πάρα πολύ εθιστικός, όπως και το Railroad Tycoon, το οποίο έφτιαχνε μια αυτοκρατορία σιδηροδρόμων στην Αμερική της δεκαετίας του 1800.
Σαν επόμενο λοιπόν, όταν κάποια στιγμή ο ίδιος αυτός ο δημιουργός και η εταιρεία του έφερε το Civilization, Περιμέναμε ότι θα δούμε κάτι σίγουρα πρωτότυπο, εξάλλου να θυμίσω το 1991. Σχεδόν όλα πρωτότυπα ήταν όταν κάτι άφηνε λίγο πίσω του την πεπατημένη. Αλλά δεν περιμέναμε σε καμία περίπτωση ένα παιχνίδι αυτού του εύρους αποφάσεων και βάθους στις επιλογές και στο πώς επηρέαζε όλο το παιχνίδι κάθε σου επιλογή.
Εμένα τουλάχιστον αυτό ήτανε που με έθισε πάρα πολύ και με ενθουσίασε. Συν το γεγονός ότι αργότερα σιγά σιγά βέβαια μπορούσαμε να παίξουμε και μαζί αυτό το παιχνίδι, παίρνωσε ο καθένας και έναν πολιτισμό. Είσαι σίγουρος ότι το Σίντε Μαρία έχει κάνει το SimCity? Δεν είμαι σίγουρος καθόλου. Ναι, είμαι. γιατί θυμάμαι ότι ήταν της Infogrames της Γαλλικής το SimCity και μου φαίνεται λίγο περίεργο να είχε βγάλει και καθώς μιλάμε και θα μας πεις εσύ της δικιάς σου εμπειρία όχι το SimCity έκανα λάθος δεν ήταν το SimCity ήταν το Pirates το άλλο παιχνίδι το οποίο ερωτεύτηκα και θεωρώ ότι μπαίνει στην πεντάδα των αγαπημένων μου παιχνιδιών όλων των εποχών Εξ ομοιωτής πειρατικής ζωής Μπράβο ωραία SimCity έρχονται οι μηνύσεις Πάμε παρακάτω Ευτυχώς στη Γαλλία δεν έχουμε πολύ καλή διεισδυτικότητα Θα μπορούσε να το είχε βγάλει το SimCity Θα μπορούσε να το είχε βγάλει Μου θύμισε SimCity Ωραία τώρα εντάξει Ευχαριστηθήκατε Ευχαριστηθήκατε υφογραμμίστες Πάμε παρακάτω
Εσένα τι σε τράβηξε σε αυτό το παιχνίδι περισσότερο τι με τράβηξε καταρχάς να πούμε ότι είναι πολύ θυστικό Συντριφερή ηλικία των 15 έτσι 15, είναι πολύ θυστικό παιχνίδι δηλαδή δεν είναι τυχαίο ότι έχει βγει αυτή η έκφραση το One More Ten γιατί πραγματικά θες να κλείσεις τον οικολογιστή θες να αποθηκεύσεις έχεις αύριο να πας σχολείο, δουλειά δεν ξέρω εγώ τι άλλο να κάνεις να ξυπνήσεις αλλά θες να ανακαλύψεις και αυτήν την τεχνολογία για να κάνεις αυτό να μην το ξεχάσεις θες να βγει και αυτό το unit για να κάνεις αυτή την επίθεση που την ετοιμάζεις θες να τελειώσει αυτό το θαύμα που χτίζεις για να αποκομίσεις τα οφείλ και να προχωρήσεις ξέρω εγώ λίγο πραγματικά είναι πάρα πολύ εθιστικό και ευθύσω με Συγγνώμη που σε διακόπτω αλλά για το Just One More Turn ο Σιντ Μάιερ ο ίδιος είχε παρατηρήσει κατά τη διάρκεια των δοκιμών, του αλφα τέστιγγ του παιχνιδιού, ότι οι δοκιμαστές που ήταν τους είχε προσλάβει η εταιρεία και είχαν μπροστά τους τα pc στο γραφείο των
δοκιμαστών, των δοκιμών ενώ σε όλα τα άλλα παιχνίδια τελείωνε το 8ωρό τους και φεύγανε κάποια στιγμή γύρισε πίσω για κάποιο λόγο και τους είδε αργά τη νύχτα να παίζουν τους είδε να παίζουν Sim City μου άξιζε τους είδε λοιπόν να συνεχίζουν να παίζουν ενώ έχει τελειώσει εδώ και πάρα πολύ ώρα η βάρια τους και λέει που ρε γα που θα βρω πάλι υπερορίες να πληρώνω και τους λέει παιδιά τι θα γίνει και κάποιος γύρισε να πει είναι αδύνατο λέει just one more turn το οποίο βέβαια το καταλάβαμε όλοι το νιώσαμε στο πετσί μας ακριβώς δεν λέω ότι αυτό μου άρεσε ενώ ότι ο εθισμός του βγαίνει από την ποιότητά του και από το πόσο καλά περνάς σε αυτό το παιχνίδι το γεγονός ότι είναι τόσο εθιστικό σημαίνει ότι έχει κάτι καλά αυτός που το φτιάξε αυτό που μου άρεσε περισσότερο στο παιχνίδι ήταν το ότι μάθαινα πράγματα γιατί πραγματικά έχει τόσο πλούτο γνώσεις μέσα δεν είναι τυχαίο ότι από κάποιο σημείο και μετά μπορεί και να ήταν και από το πρώτο Civilization δεν είμαι σίγουρος εδώ
είχε την λεγόμενη Civpedia είχε δηλαδή μια εγκυκλοπαίδεια μέσα το παιχνίδι στην οποία μπορούσες να δεις όλες τις πληροφορίες σχετικά με οτιδήποτε είχε μέσα το παιχνίδι και οι πληροφορίες αυτές είχαν να κάνουν και με ιστορικά στοιχεία έτσι δεν είμαι και εγώ σίγουρος αν ήταν από το πρώτο στο δεύτερο υπήρχε σίγουρα στο δεύτερο πρέπει να υπήρχε ήταν ένα παιχνίδι που έτσι και αλλιώς όταν το πρωτογνωρίσαμε στην αμήγκα ήταν πρωτοποριακό δεν υπήρχαν πολλά τέτοια πως θα το πω τώρα ογκώδη παιχνίδια δηλαδή που να έχουν πάρα πολύ πάρα πολλές ώρες gameplay Πόσες δισκέτες πόσες δισκέτες Μάκη θυμάσαι Νομίζω σίγουρα ήταν πάνω από τέσσερις Μπορεί και να ήταν τέσσερις νομίζω εκεί κάπου Ναι είχαμε και αυτό βάλε βγάλε δισκέτα σωστά Αυτό που σίγουρα θυμάμαι από τότε είναι το επικό πρώτο παιχνίδι που είχαμε παίξει μαζί το οποίο βέβαια επειδή δεν είχε τη δυνατότητα το πρώτο Civilization να παίξεις με πάνω από ένα παίχτη ακόμα και στον ίδιο υπολογιστή παίξαμε μαζί δηλαδή απλά ήμασταν
πάνω από τον υπολογιστή μαζί και αποφασίζαμε και κάναμε τις κινήσεις μαζί έτσι δεν είναι κράτα λίγο τις λεπτομέρειες γιατί θα τις πούμε μετά έχει ενδιαφέρον ιστορία να πω με δύο λόγια για τον ίδιο τον δημιουργό γιατί δεν θέλω να τον περάσουμε στο έτσι. Ο Σιντ Μάιερ, καταρχάς, μιλάμε για τον Σιντ Μάιερ, έναν Καναδό με καταγωγή από την Ελβετία.
Το καταγωγή από την Ελβετία το αναφέρω γιατί το διάβασα χθες, πρώτη φορά και εντάξει, δεν ξέρω, εξηγεί πολλά για το πώς δουλεύανε τα παιχνίδια του σαν ελβετικό ρολόι. Ξεκίνησε λοιπόν η καριέρα του γράφοντας κώδικα και δημιουργώντας προσωμιωτές πτήσεις, μικρής κλίμακας φυσικά όταν ίδρυσε την Microprose έγινε γνωστός για τα νομίζω ότι στο Microprose είναι και ακολουθεί να είναι η έκκληση Microprose εδώ πέρα τώρα ξεφτυλίστηκαν το Flight Simulator το βγάζει άλλος πλέον το βγάζει μια η Microsoft αλλά είσαι σίγουρος ότι έχει να κάνει με το Flight Simulator Όχι, απαραίτητα.
Έχει βγάλει άλλους flight simulator. Αυτό είναι αλήθεια. Συνεχίζοντας λοιπόν τη διασπορά ψευδών ειδήσεων. Του λέμε καλά λόγια. Τον φουσκώνουμε. Δεν νομίζω να μας κάνεις μνήμη. Από τον Bill Gates έρχεται. Εκεί θα έχουμε πρόβλημα. Εκεί θα έχουμε πρόβλημα. Το 1991 λοιπόν, όπως είπαμε, είχαν προηγηθεί το Pirates το 1987, το οποίο ήταν εξίσου πετυχημένο παιχνίδι και το Railroad Tycoon το 1990.
Οπότε το 1991 βγάζει το πρώτο παιχνίδι του τύπου 4X. Τι σημαίνει αυτό, είναι στην ουσία ένα παιχνίδι το οποίο περιλαμβάνει τέσσερις κατευθύνσεις στόχους το Explore, Expand, Exploit και Exterminate, το οποίο βέβαια τότε δημιουργήθηκε σαν όρος πρώτη φορά και τι σημαίνει για τους υπόλοιπους που δεν είναι αναγκασμένοι να γνωρίζουν αγγλικά, σημαίνει εξερεύνησε, κάνε επέκταση, εκμεταλλεύσου αυτά που βρίσκεις στο χάρτη και φυσικά exterminate σημαίνει το γείτονα στήλτον σπίτι του.
Οπότε όλα αυτά λοιπόν τα εσωμάτωσαν σε ένα παιχνίδι το οποίο δεν ήταν εξ αρχής ένα παιχνίδι το οποίο επρόκειτο να γίνει term-based στρατηγικής όπως είπες, αλλά είχε πολλά στο μυαλό του εκείνη την εποχή. Υπήρχε σκεπτικό να γίνει real time strategy αλλά δεν το έβγαινε με τίποτα και μετά από αρκετό game testing το έβγαλε ως παιχνίδια όπου παίζει ο καθένας την σειρά του μετά την σειρά του άλλου του turn-based.
Ο Sid Meier λοιπόν είναι ακόμα και τώρα ο δημιουργός πίσω από όλους τους τίτλους Civilization έχουμε φτάσει στον 7ο το 26 βγήκε και το 25 μάλλον μάχη νομίζω τέλειο του 25 τέλειο του 25 σωστά και είναι ο μόνος αν κάνω λάθος θέλω να με διορθώσει το 3 εξαμαρτήν σίγουρα ο καδροσοφού νομίζω ότι είναι ο μόνος δημιουργός ο οποίος βάζει το όνομα του πίσω από το δημιούργημά του και πλέον είναι για διαφημιστικούς λόγους του παιχνιδιού.
Θέλω να πω ότι προσθέτει στο παιχνίδι το γεγονός που το βάζει. Ναι, σίγουρα, σίγουρα. Είναι από τους πιο γνωστούς άλλωστε. Ο ίδιος ο Σιν Μπέιε αρχικά δεν ήθελε το όνομα του στον τίτλο. Θεωρούσε ότι αν αποτύχει θα πάει απατός και αυτός μαζί ενώ δεν είχε τίποτα να κερδίσει. θα φαινόταν αλαζονικό αν πήγαινε καλά το παιχνίδι.
Παρ' όλα αυτά τον έπεισε ο μάνατζερ του και ο πρόεδρος της εταιρείας στην ουσία. Οπότε όταν του είπαμε ότι λειτουργεί ως εγγύηση ποιότητας στην ουσία το όνομά του, δέχτηκε και έκτοτε τα υπόλοιπα είναι ιστορία. Και εδώ θα έρχομαι να επανορθώσω το πρώτο λάθος που έκανα, το δεύτερο δεν επανορθώνεται ουσιαλώς και λέω ότι θέλοντας να πω για τις επιρροές και με αυτό να τελειώσω με τις επιρροές του το ένα ήταν το SimCity της Infogrames το υπέροχο αυτό το παιχνίδι της Infogrames SimCity ελπίζω να είμαι κάπως καλυμμένος τώρα από τους διηγόρους της Infogrames και το δεύτερο είναι όπου και η έμπνευσή του από το επιτραπέζιο παιχνίδι στρατηγικής Civilization του Francis Trensam το οποίο βγήκε το 80 τον είχε συναρπάσει πάρα πολύ και έχοντας παίξει αυτό το παιχνίδι εκεί ήθελα να καταλήξω μαζί σου Μάκη θεωρώ ότι και ποιος δεν θα συναρπαζόταν φίλος της στρατηγικής από όλο αυτό το έυρος των και πάλι επιλογών που σου δίνει σαν επιτραπέζιο Σωστό, σωστό Να πούμε και όλας ότι
επειδή βρήκα αυτή την πληροφορία που δεν ξέραμε πριν ότι η Microprose έγινε κάποια στιγμή δημόσια αταιρία πώς θα λένε, βγήκε στο χρηματιστήριο και ενώθηκε με τη Spectrum Holobyte και κράτησε το όνομα της Spectrum αλλά υπήρχαν κάποιες διαφωνίες που είχαν μέσα εκεί πέρα ο Μέιερ μαζί με τους άλλους συνειδιοκτήτες της Microprose οπότε έφυγε από την εταιρεία μαζί με τον Jeff Briggs και τον Brian Reynolds και φτιάξανε την Firaxis Games η οποία είναι αυτή που βγάζει και το παιχνίδι μέχρι και σήμερα The money maker.
Εντάξει. Είναι πάρα πολύ πετυχημένη. Δεν το συζητώ. Και με ένα τίτλο μόνο να μείνει αυτό το Civilization φτάνει για να τρέφει οικογένειες. Να πούμε ότι εμένα μου αρέσει πάρα πολύ γιατί θα σκεφτεί κάποιος ότι πόσο μπορεί ένα παιχνίδι που δεν έχει μέσα σενάριο ιστορία που εξελίσσεται να αλλάξει μέσα σε 35 χρόνια και να βγένει, να έχει βγάλει 7 διαφορετικά παιχνίδια όχι διαφορετικά, 7 συνέχειες του παιχνιδιού και να πουλάει και να είναι τόσο δημοφιλές και να μην είναι διαφορετικά παιχνίδια και να μην είναι διαφορετικά ακριβώς, συνδυάζουνε δύο πολύ ωραία στοιχεία οι τύποι που το φτιάχνουνε, το ένα είναι ότι προσπαθούν να το βελτιώσουν όχι μόνο γραφιστικά και οπτικά και ηχητικά που αυτό έρχεται με την εξέλιξη των μηχανημάτων και της τεχνολογίας έτσι κι αλλιώς προσπαθούν να το βελτιώσουν και σαν gameplay και να το εμπλουτίσουν.
Αυτό είναι το ένα προφανές που κάνουν. Το άλλο είναι ότι ακούνε το κοινό. Ακούνε τους φανς, αυτούς που παίζουν το παιχνίδι και όταν κάτι δεν βγαίνει, δεν τσουλάει καλά, δεν αρέσει στον κόσμο το αλλάζουν. Βγάζουν μια νέα βερσιόν, βγάζουν ένα patch βγάζουν ένα καινούριο πως το λένε expansion το οποίο θα διορθώσει κάποια πράγματα θα τα βελτιώσει και εντάξει θα μου πεις είναι καλό ο κόσμος να είναι κολλημένο σε κάποια θέματα και να θέλει να μην θέλει την αλλαγή το κάτι διαφορετικό και να γίνεται όχι απαραίτητα εντάξει είναι άλλο ένα δείγμα ότι αν έχεις φτιάξει κάτι πάρα πολύ καλά δεν χρειάζεται επειδή θα βγάλεις κάτι καινούριο να το αλλάξεις.
Το marketing βέβαια αυτό επιτάσσει γιατί δεν θα έχει και νόημα να πουλήσεις ένα καινούριο παιχνίδι μόνο με καλύτερα γραφικά και με καλύτερο ήχο. Εδώ η Electronic Arts βγάζει ένα FIFA εδώ και 35 επίσης χρόνια και είναι το ίδιο παιχνίδι αν εξαιρέσεις τις βελτιώσεις στα γραφικά. Παίζεις ποδόσφαιρο πόσο να το εξελίξεις αυτό.
δεν θα έβγαζε το Civilization κάτι έτσι πιο πλούσιο. Παρ' όλα αυτά σε κάποιες δοκιμές που έχουν κάνει κάποια πράγματα μάλλον που έχουν δοκιμάσει δεν τους έχουν βγει και αυτά τα αλλάζουν. Μάλιστα το πιο πρόσφατο παιχνίδι έκανε αυτό το πράγμα. Είχε μια πολύ ριζική αλλαγή. Διαφορετική προσέγγιση. Μια διαφορετική προσέγγιση, ναι.
όπου χώριζε σε τρεις εποχές το παιχνίδι και στις οποίες ουσιαστικά έπαιζες τρία παιχνίδια μέσα σε ένα δεν συμπλέονταν. Έπρεπε να αλλάξεις τον πολιτισμό σου στην ουσία γιατί στα προηγούμενα ξεκινούσες με τους Έλληνες και τέλειες με τους Έλληνες. Το βάζανε μετά ότι μπορούσες να κρατήσεις και τον ίδιο πολιτισμό αν ήθελες και τώρα νομίζω ότι θα το αλλάξουν ακόμα περισσότερο καθώς θα το επεκτείνουν και χρονικά θα το πάνε μέχρι το 2050 όπως ήταν και όλα τα άλλα ή 2100.
2100 νομίζω. 100. Εντάξει. Γιατί πλέον το 50 ακούγεται πολύ κοντά. Ίσως. Και θα βελτιώσουν, θα ακούσουν για άλλη μια φορά το κοινό τους και θα βελτιώσουν το παιχνίδι. Πάντως επειδή πρόκειται για έναν από τους τίτλους οι οποίοι έχουν καταρχάς παγκόσμια αναγνωρισιμότητα είναι από τους τίτλους που ανακοινώνεται ότι θα βγει το επόμενο και για τα επόμενα δύο χρόνια συζητιέται συνεχώς θέλω να πω ότι σε αυτό είναι top τώρα έχει πάρα πολύ φανατικό κοινό πολύ μεγάλο κοινό και φανατικό κοινό είναι και φυσιολογικό σίγουρα όλοι να μην συμφωνούν με το τι είναι καλύτερο για το μέλλον του παιχνιδιού όπως είπαμε βασική βασικός γνώμονας των δημιουργών είναι να ακούνε το κοινό φυσικά όμως δεν μπορείς να κάνεις ένα παιχνίδι βασισμένο σε γκάλωπο μόνο μη κυβέρνηση μπορεί να κάνεις βασισμένο σε γκάλωπο όχι ένα παιχνίδι καλό και δεν πάει και πολύ καλά αυτό συνήθως ακριβώς εντάξει αφήντος αυτό πίσω να πω ότι ναι μεν δείχνουν κατανόηση σε κάποιες από τις από τις εστάσεις ας το πούμε έτσι
του κοινού ναι μεν έχουν κάνει βήματα πίσω αλλά τους αναγνωρίζω ότι το έχουν κάνει their way πώς θα το πω το έχουν κάνει με το δικό τους τρόπο χωρίς ποτέ να υπονομεύσουν την ποιότητα του παιχνιδιού δηλαδή αν ας πούμε είχαν κατά νου αυτοί το Civilization 7 να μιλήσουμε για τον τελευταίο τίτλο να έχει τρεις εποχές αυτό δεν το αλλάξανε δόξα τω Θεώ θα μου πεις γιατί θα έπρεπε να το φτιάξουν από την αρχή στην κυριολεξία αλλά αφήσανε αυτό το συγκεκριμένο δομικό κομμάτι να υπάρχει και διορθώσαν τα υπόλοιπα τα οποία μπορούσαν να τα διορθώσουν στα προηγούμενα χρόνια έχει ξανασεβεί αυτό στο Civilization 5 να σου θυμίσω όταν είχε πρωτοβγεί, αυτό που θα πω τώρα είναι βασική και μόνιμη γκρίνια και μύρλα όλων των φίλων, με το που βγαίνει όλοι λένε, μα το παιχνίδι είναι βανίλα τελείως, είναι χωρίς γεύση στην ουσία.
Δεν είναι ενδιαφέρον, τα ίδια πράγματα, τίποτα καινούριο. Σιγά σιγά όμως οι δημιουργοί, οι developers δίνουν αυτό που θέλει ο κόσμος να δει. την πολυπλοκότητα προσθέτουν πράγματα το συμβουλεύσεις 5 ας πούμε όταν βγήκανε τα δύο μεγάλα DLC που βάλανε τη διπλωματία και τη θρησκεία έγινε για μένα το πιο πλήρες που είχαμε παίξει μέχρι τότε επιφυλασσόμεθα και για το 7 και το 6 ήταν φανταστικό επιφυλασσόμεθα για το 7 βέβαια τώρα εδώ πέρα που φτάσαμε θα σε ρωτήσω για σένα ποιο είναι το αγαπημένο σου ο αγαπημένος τίτλος από τους 7 μέχρι στιγμές και γιατί εντάξει δεν μπορώ να διαλέξω άλλον από τον πρώτο γιατί από εκεί ξεκίνησαν όλα δεν είσαι αντικειμενικός Μάχη ούτε και εγώ γιατί και εγώ θα το έλεγα για μένα ναι εντάξει το 5 νομίζω ήταν όχι το 4 έβαλε τη θρησκεία το Το 4 έβαλε τη θρησκεία, το 5 έβαλε την διπλωματική νίκη, την cultural νίκη.
Ναι, όχι, το 4 νομίζω. Όλα είναι ωραία, εγώ δεν έχω τέτοια ζητήματα, αλλά να πω ότι δεν μου αρέσει αυτό τόσο πολύ. Πάντα μου άρεσε να παίζω το καινούριο civilization, όχι όμως την πρώτη φορά. Να πω επίσης ότι πολύ μεγάλη επιτυχία είχε και το SeaWorld, Ήταν ένα multiplayer online civilization το οποίο ήταν μέσα στο facebook.
Το έπαιζες από το facebook. Θυμάμαι ότι το είχα παίξει πάρα πολύ και αυτό. Και διάβασα κάπου σε μια άσχητη στιγμή ότι ήταν ένας από τους λόγους της γιγάντωσης του facebook. Γιατί τότε το 2011 είχε βγει αυτό. Και κράτησε μόνο δύο χρόνια. Το κλείσανε τον Μάιο του 2013. Υπήρχε πολλοί κόσμοι που έκανε λογαριασμό στο Facebook για να παίζει το SeaWorld.
Απίθανο. Ήτανε της... Ωραίο το βλούπερ. Ήταν της φυράξης. Δώστε μερικά. Από κάτω θα βάλουμε ένα donation για τα δικαστικά μας έξοδα. Ευχαριστώ πολύ. Ναι, ήτανε της... Ναι. Ναι. Ήτανε της Φυράξης. πες το σωστά εγώ έχω και ένα λόγο παραπάνω πέραν του πρώτου να εκτιμώ πάρα πολύ το 4 γιατί θυμάμαι ότι μου το έχεις κάνει δώρο και μου έχεις πει παίζει multiplayer τώρα μπορούμε να παίζουμε και από απόσταση είχε βγει το 2005 το 4 πραγματικά αυτό είναι από τα πράγματα είναι ένα από τα πράγματα το οποίο όταν συμβαίνει καταλαβαίνω από τη μια πόσο έχουμε μεγαλώσει και από την άλλη το πόσο έχουν εξελιχθεί τα πράγματα δηλαδή σκέψου ότι το πρώτο παιχνίδι το παίξαμε σαν ένας πάνω από τον ίδιο υπολογιστή στην αμίγκα στην ίδια οθόνη και μετά θα μας πεις το παιχνίδι.
Στάσαμε σε ένα σημείο να μπορούμε να παίξουμε με ο ένας 600 χιλιόμετρα μακριά από τον άλλον και να παίζουμε live γρήγορα, να παίζουμε ένα παιχνίδι που παίζεται δηλαδή με ταχύτητα και να μπορούμε για να μιλήσουμε κιόλας την ίδια στιγμή σαν να είμαστε μαζί. Εδώ να πω... Αυτό για να το εκτιμήσεις νομίζω πρέπει να έχεις περάσει όλη αυτή τη διαδικασία για να πας της βιώσης.
Αυτό ήθελα να πω και με πρόλαβες ότι αυτό το process που λέμε συνέβαινε σταδιακά. Το ένα το παίξαμε μαζί πάνω από την ίδια οθόνη. Το δύο και το τρία αναγκαστικά το παίξαμε μόνοι μας στα σπίτια μας. Διηγούμενοι ίσως και το πώς θα πηγαίναμε. Στο τέσσερα ήταν η πρώτη φορά που μπορούσαμε να παίξουμε και αν θυμάσαι καλά παίζονταν στην ουσία σαν διαλληλογραφίας.
Μου έστελες τον γύρο σου και εγώ σου έστελνα online τον δικό μου. Δεν ήταν, δεν παίζαμε σε real time. Ήταν αυτό το πράγμα. Έστελνε ο καθένας, φόρτωνε τον γύρο του, έπαιζε, τον έσωζε, τον έστελνε στον άλλον. Ακριβώς. Ο πέντε επίσης παίξαμε κάπως έτσι. Ο 6 επίσης θυμάμαι ότι ενώ μας έδινε την ευκαιρία να παίξουμε online δυσκολευτήκαμε πάρα πολύ με τις τεχνικές μας δυσκολίες για να μπορέσουμε να παίξουμε μαζί.
Δυσκολευτήκαμε στο PlayStation. Στο PlayStation, ναι. Στο PC παίξαμε. Ναι, στο PC παίξαμε, είναι αλήθεια. Και ήρθε το 7 και νομίζω ότι εντάξει, ναι, σου χρωστάω και εδώ μια παρτίδα δεύτερη να ξεκινήσουμε κάποια στιγμή. Ε, ναι, ναι, το έχουμε αργήσει. πες μας όμως για να γυρίσουμε εκεί στα ωραία τέλει 8 της αρχές 90 πες μας για εκείνο το παιχνίδι που μας έδεσε τόσο με το civilization η αλήθεια είναι ότι δεν θυμάμαι πάρα πολλά πράγματα έχω κάποιες εικόνες στο μυαλό μου, εσύ μπορείς να θυμάσαι περισσότερα, θυμάμαι ότι είχαμε πάρει τους Βαβυλώνιους, αυτό δεν ξεχνιέται και θυμάμαι ότι με κάποιο τρόπο είχε κρατήσει πάρα πάρα πάρα πολύ δεν ξέρω αν παίξαμε πάνω από μια φορά σε πάνω από μια συνάντηση ή το βγάλαμε κατευθείαν αυτό δεν είμαι σίγουρος αλλά θυμάμαι ότι είχα απολαύσει πάρα πολύ αυτό το παιχνίδι είχαμε και σε πόλεμο είχαμε μπλακή νομίζω είχαμε χάσει στο τέλος ο πόλεμος εκείνος μου έχει μείνει το θυμάμαι με τους ζουλού έχω την εντύπωση θυμάμαι πράσινα
αυτός ο Αλήτης ο Σάκα ακριβώς ο πόλεμο Χαρίς και είχαμε ήμασταν σε εκείνο τον πόλεμο τα παίζαμε όλα για όλα δηλαδή στην ουσία μείναμε με ελάχιστες μονάδες μια μονάδα μας με μια μονάδα του κάπως έτσι και κάναμε ολόκληρα σχέδια επιχάρη του πριν που θα κουνήσουμε την κάθε μονάδα για να μπορέσουμε να προστατεύσουμε τις πόλεις μας εγώ νομίζω ότι τον είχαμε κερδίσει εκείνο τον πόλεμο Μάκη Ίσως για αυτό το λόγο να το θυμάμαι με τόσο ενθουσιασμό.
Το παιχνίδι δεν ξέρω αν κερδίσαμε. Όχι, εντάξει. Άλλο αυτό. Όταν μπλέκεις με τέτοιους πολέμους που είναι στο τέτοιο, που παίζονται στην άκρη του νήματος τέλος πάντων, συνήθως δεν κερδίζεις το παιχνίδι. Ήταν ένα μάθημα που πήραμε από πολύ μικρή. Ένα από τα πολλά θα έλεγα εγώ. Λέγοντας για πολεμοχαρή των Ζουλού, η αλήθεια είναι ότι κάποια πράγματα μείναν σταθερά πάρα πολλά χρόνια και σε όλες τις εκδόσεις που ακολούθησαν.
Κάποιοι όσοι έχουν παίξει θα έχουν ακούσει για τον νο νιούκλεαρ Γκάντι. Για πες το, αυτό έχει πλάκα. Έχει πλάκα. Λοιπόν, όπως έχουμε πει, υπήρχαν διάφοροι πολιτισμοί τους οποίους μπορούσαν να πάρεις συνήθως οι πιο ιστορικοί, ας το πούμε έτσι, τουλάχιστον στο πρώτο παιχνίδι και αργότερα μπαίνανε και άλλοι για να χαίρονται και φίλοι του κόσμου που δεν είχαν αρχαίους πολιτισμούς από πίσω τους.
Στο πρώτο Civilization, οι ΙΔΙ είχαν φυσικά σαν ηγέτη τον Γκάντι. Κάθε ένας από τους ηγέτες είχε μια κρυφή ατζέντα με ένα υποτυπώδες AI το οποίο είχε κάποιες συμπεριφόρες τις οποίες συνήθως αναποκρίνονται και στη χώρα, στον πολιτισμό, τον οποίο αντιπροσώπευαν. Ο Γκάντι, λοιπόν, τι άλλο εκτός από ειρηνιστής θα έπρεπε να είναι.
Ξεκινούσε, λοιπόν, αυτό το μαθαίνουμε βέβαια, εκ των Ιστένων και από τους developers, ξεκινούσε, λοιπόν, στο δίκτυο επιθετικότητας, το οποίο ήταν από το 1 έως το 10, ξεκινούσε στο 1, φυσικά, minimum. Δηλαδή έψαχνε πάντα να βρει ένα τρόπο να κάνετε ειρήνη, να κάνετε μια συμμαχία, να κάνετε μια συμφωνία. Κάποια στιγμή λοιπόν, όταν ο παίχτης υιοθετούσε τη δημοκρατία, υπήρχε μια αυτόματη μείωση της επιθετικότητας κατά δύο μονάδες.
Επειδή όμως ο κώδικας χρησιμοποιούσε μία ειρήντικους αριθμούς, η τιμή του Γκάντι έπεφτε από το 1, μειωνότανε 0 και έφτανε στο 2,55. το οποίο τι σήμαινε ότι ξαφνικά είχες έναν θεοπάλαβο θεότρελο ημίτρελο γέτη στο παιχνίδι ο οποίος κάποια στιγμή αν έφταφταν στα χέρια του πυρηνικά όπλα το οποίο δεινόταν τα ρίχνε χωρίς καν να του κάνεις πόλεμο δηλαδή το κοιτούσες τραβά και σου έριχνε 10 πυρηνικές κεφαλές ο Κάντι ήταν τόσο καλτ αυτό λέει το Μπαγκ έγινε τόσο καλτ διαμέσως των εκδόσων που οι φιράξες το κράτησε επίτηδες και στα υπόλοιπα σαν easter egg.
Ναι, ναι, ναι. Και το θέμα είναι ότι δεν μπορούσες και τότε να βγάλεις μια νέα έκδοση, να διορθώσεις κάποιο patch και τα λοιπά. Όχι βέβαια. Δεν υπήρχε αυτή η δυνατότητα. Αυτό. Οπότε ακόμα και να το είχαν ανακαλύψει αρχικά, είχε κυκλοφορήσει η δεξιότητα. Έτσι ακριβώς, έτσι ακριβώς. Φοβερό. Πάντως, είναι αυτά τα μικρά πράγματα τα οποία ακριβώς επειδή ήταν στο δινεκές, δηλαδή θέλω να πω ότι δεν αναφέρουσαν μόνο τον πρώτο τίτλο, αλλά συνεχίζονται και στους επόμενους, όπως ήταν η προσέγγιση γενικά των δημιουργών απέναντι σε θέματα όπως η επιστήμη, όπως η θρησκεία.
Το περιβάλλον. Το περιβάλλον. Βάλανε κάποια στιγμή μέσα πάρα πολύ. Φοβερό ήταν. Βάλανε αλλαγή την περιβαλλοντική. Στο 6 αν δεν κάνω λάθος, όπου μπορείς να χάσεις από παγετώνες που λιώνουν καλή ώρα. Έχεις πάρα πολύ σοβαρό πέναλτι στο πολιτισμό σου. Όλα αυτά λοιπόν, ο τρόπος με τον οποίο τα προσέγγιζε, δεν είναι αφορούσε μόνο το πρώτο, το δεύτερο, το τρίτο τίτλο της σειράς, αλλά όλους τους τίτλους.
Και γι' αυτό ένας άνθρωπος ο οποίος έπαιξε μια φορά σε βιβλιασμό και του άρεσε, είναι σίγουρο ότι θα παίξει και το επόμενο και θα του αρέσει το ίδιο. Και ένας ακόμα λόγος που το αγαπήσαμε αυτό το παιχνίδι στις διάφορες εκδόσεις του πάρα πολύ είναι και η μουσική. Ναι, και ελπίζω οι αλγόριθμοι να μας επιτρέψουν να έχουμε...
Να το μοιραστούμε μαζί σας. Να το μοιραστούμε, να ακούμε αυτή τη στιγμή. Δεν το ξέρουμε ακόμα όταν το γράφουμε το επεισόδιο, θα το δούμε όταν θα ανέβει. ελπίζουμε ότι ακούμε ελπίζουμε ότι ακούμε ότι θα έχετε κι εσείς ακούσει κάποια από τα κομμάτια τα οποία είναι εξαιρετικά το Civilization έχει την τιμή να είναι το πρώτο βίντεο παιχνίδι παιχνίδι τέλος πάντων σε ηλεκτρονικά μέσα δεν μου αρέσει ο όρος βίντεο γέιμ γενικά όταν λάβει δικά για παιχνίδια στις υπολογιστές το πρώτο παιχνίδι λοιπόν που πήρε η μουσική του πήρε βραβείο γκράμι.
Εντάξει, είναι φανταστικό το μπαμπαγέ του το οποίο ήταν στο Civilization 4 το main theme να το πούμε έτσι και σημαίνει είναι η Κυριακή προσευχή στα Σουαχίλη. Ένα κομμάτι το οποίο το ακούς και γεμίζεις ελπίδα για τον άνθρωπο. Δεν ξέρω πώς αλλιώς θα το πω, για την ανθρωπότητα και θες αμέσως να κάνεις κάτι γι' αυτό παίζοντας ένα παιχνίδι Civilization.
Και είναι από τα soundtrack τα οποία δεν διανοείς να κλείσεις ενώ παίζεις γιατί πραγματικά είναι τόσο ταιριαστά και τόσο όμορφα αυτοί και κάνουν για αυτό που έχουν σχεδιαστεί να είναι ένα background ήχος που θα ακούς παίζοντας αυτό το παιχνίδι είναι εξαιρετικά και με δυναμικές αλλαγές θέλω να πω ότι σε περίπτωση όταν είσαι σε ειρήνη έχει άλλο background music πιο ειρηνικό πιο μελωδικό, πιο ήρεμο το οποίο βέβαια ανάλογα και τον πολιτισμό σου έχει και πιο κοντινές ακούσματα άλλα θα ακούσεις αν έχεις κάποιον αφρικανικό πολιτισμό άλλα θα ακούσεις αν έχεις κάποιον ασιατικό της Αποανατολής και με το που μπαίνεις σε πόλεμο αμέσως υπάρχει ένα άλλο κρεσέντο ένα πολεμικό κρεσέντο τέλος πάντων αν δεχτείς επίθεση ή αν κηρύξεις πόλεμο δυναμώνει γίνεται πιο απειλητικό και γίνεται σαν εμφαντήριο στην ουσία η μουσική.
Πάρα πολύ επιδραστικό και πάρα πολύ έντονο και αναπόσπαστο μέρος του παιχνιδιού η μουσική. Θέλω να μου πεις πόσα παιχνίδια έχεις διακόψει, έχεις πατήσει ριστάρ εξαιτίας των βρώμω βαρβάρων που έτυχε να βγούνε πολύ κοντά στην πρωτεύουσά σου και να μην σε αφήνουν να αναπτυχθείς, να χτυπάνε συνέχεια και να σε αναγκάζουν να κάνεις μονάδες αντί να ανακαλύπτεις επιστήμες και να μένεις τόσο πίσω σε σχέση με τους άλλους που θα πεις «Αϊ, σιχτήρ, ξαναξεκινάω».
Έχω κάνει civilization suicide πολλές φορές. Τέλος πάντων, ήταν ένα θέμα αρκετά εκνευριστικό το οποίο βέβαια αργότερα μπορούσες να το ρυθμίσεις και εσύ με κάποιες από τα options στο παιχνιδιό ώστε είτε να είναι λιγότερο ενοκλητική είτε να μην υπάρχουν και καθόλου βάρβαροι. Αλλά τι θα απογίνουμε χωρίς βαρβάρους Μάκη, έτσι δεν είναι.
Τι θα απογίνουμε, αλλά νομίζω ότι στο τελευταίο δεν έχει βαρβάρους, έτσι δεν είναι. Έχει. Εντάξει, έχει πόλεις κράτη. Ναι, αυτό, είναι οι μικρές αυτόνομες πόλεις. Ναι. Γέλασα πάρα πολύ πριν όταν ξεκίνησες να λες πόσες φορές διέκοψες, γιατί νόμιζα ότι θυμήθηκες την άλλη μου ιστορία με την οποία σκόβα είτε να ανοίξω είτε να κλείσω το επεισόδιο.
Θα την πω τώρα. Για πέρα. Νομίζω ότι από τα συφραζόμενα θα μπορούσατε να έχετε καταλάβει ότι είχα πάθει ψύχωση με το παιχνίδι όταν είχε πρωτοβγεί το 91. Ήμουνα 16 στα 17. πραγματικά το μόνο που ήθελα να κάνω στον ελεύθερο μου χρόνο είναι να παίζω Civilization. Ήταν φοβερό. Το κακό είναι ότι πρώτον με απασχολούσε και από τα μαθήματά μου.
Εντάξει, προφανώς. Κάθε παιδί το οποίο θέλει μόνο να παίζει ένα παιχνίδι γιατί θέλει απλά να παίξει τον επόμενο κοινό ρημά διασμένο γύρω που έχει στο μυαλό του που τόσο θα παίξει σίγουρα δεν είναι και το παιδί το οποίο θα έχει στο μυαλό του την άλγευρα και τη γεωμετρία. Το πρόβλημα το δεύτερο είναι ότι ο υπολογιστής μου τότε εκείνα τα χρόνια δεν ήταν στο δωμάτιό μου γιατί ο πατέρας μου είχε καταλάβει ποιος πρόκειται και τον είχε στο δωμάτιο του αδερφού μου το οποίο ήταν πέρα σε ένα διάδρομο και να μπεις και στο δωμάτιο εκείνο το οποίο σημαίνει ότι ενώ πήγαινα λοιπόν να παίξω εκεί κρυφά κάποιες φορές έπρεπε όταν θα καταλάβω ότι έρχεται ο μπαμπάς μου ένας μεγάλος αστερίσχος εδώ να προλάβω να κλείσω τον υπολογιστή και να γυρίσω το δωμάτιό μου πάνω από το βιβλίο παριστάνοντας ότι έχω κάνει κάποια πρόοδο.
Εδώ να πούμε ότι έμενα στον ένα το όροφο πολυκατοικίας για όσους δεν το έχουν ακούσει δεν το θυμούνται, το έχουμε ξαναναφέρει το οποίο σήμαινε πώς θα καταλάβαινα εγώ ότι ο πατέρας μου έρχεται, θα έπρεπε το αυτί μου να είναι συντονισμένο στον ήχο του ασασέρ, να μπορώ να αντιλαμβάνομαι σε ποιον όροφο βρίσκεται το ασασέρ που ανεβαίνει εκείνη τη στιγμή και αν ανέβαινε πέραν του πέμπτου ήξερα ότι οι πιθανότητες πλέον είναι εναντίον μου. Έπρεπε να πατήσω το shut off, φυσικά χάνοντας κάθε πρόοδο που έχω κάνει στο παιχνίδι, να τρέξω στο δωμάτιό μου και να ετοιμάσω το έδαφος να φανεί ότι τέλος πάνω διάβαζα.
Ε, κάποια στιγμή δεν τα κατάφερα. Εγώ λέω το άλλο. Υπήρχαν φορές όμως που νόμιζες ότι είναι έκλεινες και τελικά δεν ήταν αυτός. Ήταν ο Σπύρος ο οποίος μπήκας από κάτω, ας πούμε, από τον έβδομο. Φυσικά και υπήρχαν. Και εκεί σκύβεις το κεφάλι και λες έπαιξα και έχασα δυστυχώς έπαιξα, έχασα και δεν έσωσα κιόλας αλλά τουλάχιστον σώθηκες έσωσα το τομάρι μου το τομάρι μου, ναι σε αργότερες εποχές όπου όπως σας είπα έγιναν πιο δύσκολα τα πράγματα και κρυβόταν και το καλώδιο έπρεπε να έχω το χρόνο να ξαναβάλω το καλώδιο εκεί που το κρύβευε ο μπαμπάς μου το οποίο είχα ανακαλύψει φυσικά όπως καταλαβαίνεις πρέπει να σας πω ότι έχω κάνει πάρα πολλά για αυτό το παιχνίδι και θέλω να το σεβαστείτε αυτό το επεισόδιο το καταλάβαμε Μάνο, το καταλάβαμε Τι θα έτσι κλείνοντας σιγά σιγά γιατί από ό,τι βλέπω έχω και μια κλίση από ένα δικηγορικό γραφείο στο Μέριλανδ Τι θα ήθελες να δεις στο παιχνίδι αυτό που δεν έχεις δει ακόμα το έχεις σκεφτεί ποτέ σαν λειτουργία δεν ξέρω
Λοιπόν, με πιάνεις λίγο απροετοίμαστο τώρα Το μόνο που θα ήθελα να δω και που θεωρητικά δεν έχουμε δει είναι να γίνει όσο πιο αλληλεπιδραστική γίνεται η διπλωματία Δηλαδή θέλω να πω πάντοτε αυτό το κομμάτι ήθελα να αναπτύσσεται όχι γιατί δεν μ' αρέσουν τα άλλα κομμάτια προφανώς όλα μ' αρέσουν θα ήθελα όμως να δω να γίνεται όσο πιο τελειοποιημένη μπορεί η διπλωματία μεταξύ των λαών υπάρχει ένα AI φυσικά το οποίο είναι αρκετά ανεπτυγμένο δεν είναι όμως ακόμα στο σημείο ανεπτυγμένο που μπορείς να πεις ότι νιώθω σαν να παίζω με έναν άλλον άνθρωπο, με έναν κάποιον ο οποίος θα συμπεριφερόταν σαν εγέτης ανθρώπινου πολιτισμού Αν θέλεις και μπορώ να πω και πρέπει κάπου να απαντήσω αυτό που με ρώτησες, θα έλεγα σε αυτό.
Ναι. Εσύ. Νομίζω αυτό θα σκεφτόμουν και εγώ σαν ένα κομμάτι βελτίωσης. Γιατί είναι πολλές φορές παστικό, ρε παιδί μου, να έχεις επιλέξει να τα έχεις καλά με όλους. Γιατί θες να πας με επιστήμη, ας πούμε, να κερδίσεις. Και ξαφνικά να σου έρχεται ο ένας σύμμαχός σου και να σου λέει κάνω πόλεμο με τον άλλο σύμμαχό σου. οπότε πρέπει να με στηρίξεις ας πούμε.
Εκεί αν δεν τον στηρίξεις χαλάνε οι σχέσεις σας και με αυτόν και με τον άλλον προφανώς. Αν επιλέξεις να πεις στον πόλεμο με κάποιον από τους δύο χαλάνε οι σχέσεις σου με τον άλλον και είσαι μέσα σε ένα πόλεμο. Οπότε πάνε όλα πίσω. Θα μου πεις από την άλλη αυτά συμβαίνουν. Και τι σημαίνει συμμαχία. Θα μπορούσε να είναι λίγο πιο εξειδικευμένο στο military pact, αυτό που λέγανε παλιότερο, δηλαδή στρατιωτική συμμαχία, συμμαχία στρατιωτικού τύπου και όχι με μια απλή συμμαχία εμπορικού τύπου ή οτιδήποτε πρέπει να τραβολογέσαι και στον πόλεμο.
Νομίζω ότι είναι ένα από τα ζητήματα που θα διορθώσει η τελευταία έκδοση που έχει βγει. Αναμένουμε, πραγματικά. Εσύ κάτι άλλο δεν έβρισκες που θα ήθελες να δεις, κάποιον πολιτισμό που δεν έχεις δει ποτέ κάποιο δεν ξέρω, κάποιο χάρτη Πάντα σκεφτόμουν στο παιχνίδι αυτό ίσως επειδή ήμουν εθισμένος και εγώ όταν τελείωνε δηλαδή όταν έφτανα μέχρι το 2050 ξέρω εγώ το έτος που όριζε σαν τέλος το παιχνίδι έλεγα γιατί να τελειώσει τώρα σου δίνει βέβαια τη δυνατότητα να συνεχίζεις να το παίζεις έχει αυτή την ιδιαιτερότητα το παιχνίδι απλά δεν μετράει το σκορ σου σου κάνει αυτό το άτιμο πράγμα αλλά εντάξει σαν gamer που είμαστε δεν θα συνεχίσουμε να παίζουμε ένα παιχνίδι όταν δεν έχει σημασία θα ήθελα λοιπόν με κάποιο τρόπο δεν ξέρω να συνεχίζει να βάλουνε να σκεφτούν νέες τεχνολογίες να δεν ξέρω να δημιουργήσουν ιστορία διαφορετική να προβλέψουν πράγματα και να μπορείς να πας όσο πάει.
Έχω πρόταση. Θα μπορούσε μετά... Να την πω στο δικηγουρικό γραφείο. Έτσι, βάση και να μας κελτώσουμε. Θα μπορούσε μετά... Καταρχάς θα μπορούσαν να βάλουν αντί να βάζουν το future text δηλαδή στην κλίμακα των... Όταν ανακαλύψεις όλα ό,τι αφορά τις... Τις γνωστές τεχνολογίες. Ακριβώς. Θα μπορούσαν να βάλουν κάποια πράγματα τα οποία τώρα είναι σε εξέλιξη.
το Cold Fusion και δεν ξέρω τι, τέτοια πράγματα. Αντιβαρύτητα. Αντιβαρύτητα, έτσι. Εγώ θα πάω και ένα βήμα πιο πέρα και να πω ότι θα μπορούσαν κάνοντας ένα παιχνίδι σαν το Alpha Centauri το οποίο είναι επίσης ιστορικό παιχνίδι της ίδιας εταιρείας που σε μεταφέρει να απεικίσεις έναν πλανήτη που μοιάζει με τη Γη κάνοντας το Terraforming, τη γεωμετατροπία αν δεν κάνω λάθος είναι ο όρος, κλπ.
Θα μπορούσε λοιπόν να πάρει τα στοιχεία του πολιτισμού σου όπως έχει μέχρι στιγμής φτάσει και να τα μεταφέρει σαν στοιχεία του πολιτισμού που πας να επικύσεις τον καινούριο πλανήτη. Και άλλοι πολιτισμοί επίσης που έχουν επιβιώσει μαζί σου στη γη να μπορούν και αυτοί να το κάνουν αυτό το πράγμα. Αλλά σε ένα νέο επίπεδο περιβάλλον ας πούμε με τις δυσκολίες που αυτό ανεβάζει.
Να γίνει. Να είναι ένα πραγματικά τεράστιο παιχνίδι τότε. Θα μπορούσε να είναι δύο παιχνίδια, δεν με πειράζει. Θα μπορούσε να είναι και ένα άλλο παιχνίδι, αλλά να παίρνει όμως το τέλος του παιχνιδιού του Civilization και να το εντάσσει με ό,τι αυτό σου έχει δώσει σαν αποτέλεσμα 4.500-6.000 ετών ανθρώπινης ιστορίας, να το βάζει στο επόμενο, όλες οι αποφάσεις σου πήρες.
Σε κάνανε πάρα πολύ προηγουμένο πολεμικά, πάρα πολύ προηγουμένο διπλωματικά. Τέλος πάντων, να σου δώσει κάποιο συμπλήν. Είναι πολύ καλή ιδέα. Θα προτείνα να την στείλεις τον Σιντ Μέιερ. Απλά μην ξεκινήσεις. Σας θα θυμάζω πάρα πολύ από όλα τα παιχνίδια σας. Και πρώτα απ' όλα το SimCity. Έχω άπειρες ώρες στο SimCity, κύριε Σιντ μου.
Κύριε Σιντ μου, υπέροχο το SimCity σας. Λοιπόν, αυτά για σήμερα. Δεν ξέρω αν σας πρίξαμε με το πόσο μας αρέσει το Civilization. Ελπίζουμε να σας δώσαμε έστω ένα σποράκι για εσάς που πέζετε παιχνίδια στον υπολογιστή να το δοκιμάσετε έστω. Ακόμα και όχι το έβδομο το οποίο ακόμα θεωρείται καινούριος τίτλος και το παίρνεις με ένα ποσό το οποίο δεν είναι καθόλου ευκαταφρόνητο αλλά και το έξι ή το πέντε εξακολουθούν να είναι ακόμα και τώρα πάρα πολύ εύκολα και θυστικά στο παιχνίδι τους για κάποιον που δεν έχει παίξει φυσικά τους επόμενους τίτλους.
Αν συμφωνείς αυτό που λέω. Εννοείται ότι συμφωνώ. Αν και νομίζω ότι είναι πολύ λίγοι οι gamers που δεν θα έχουν, ή τουλάχιστον οι PC gamers που δεν θα έχουν παίξει ποτέ στη ζωή τους ένα Civilization. Σωστά. Αν είστε, σπέφσατε. Λοιπόν... Και αν έχετε κάποιο, συγγνώμη, αν έχετε κάποιο σύμπλεγμα ενοτερότητας, έτσι, κάποιο GAD complex επίσης μπορείτε να το κάνετε και ψυχιατρικές ψυχολογικές συμβουλές εδώ μπράβο τώρα και ο ιατρικός σύλλογος θα μας πάρει τηλέφωνο όχι έχει άλλα τερχάματα τώρα λοιπόν αυτά και για σήμερα ευχαριστούμε πάρα πολύ που μας ακούσατε θα είμαστε σύντομα κοντά σας με ένα ακόμα επεισόδιο ήμασταν in Gen Exposed και σας χαιρετούμε να είστε καλά Καλή συνέχεια, GenX Posers.
Σχόλια
Χωρίς σχόλιαΣυνδεθείτε για να συμμετάσχετε στη συζήτηση
Σύνδεση για ΣχολιασμόΔεν υπάρχουν σχόλια ακόμα