Skip to content
PodBase
Φώκλαντς: Πολύ κακό για το τίποτα ή όχι;

Φώκλαντς: Πολύ κακό για το τίποτα ή όχι;

GEN XPOSED
Οκτώβριος 05, 2026 00:34:26 Σεζόν 2 Επεισόδιο 3
Συνδεθείτε για να δηλώσετε αν σας αρέσει
Συνδεθείτε για να δηλώσετε αν σας αρέσει
Προσθήκη σε Λίστα Επεισοδίων
Αποθηκεύστε αυτό το επεισόδιο σε λίστα.
Όνομα Λίστας

Σχετικά με αυτό το επεισόδιο

Τα 80's ήταν γεμάτα από διενέξεις, συρράξεις και διαμάχες που κρατούσαν από μερικές μέρες μέχρι λίγες εβδομάδες. Μια από τις πιο χαρακτηριστικές ήταν αυτή για τα νησάκια Φώκλαντς στα ανοιχτά της Αργεντινής. Οι Gen Xposed σας μαθαίνουν ιστορική μπαλίτσα πριν την πάρει ο Ντιέγκο και την καρφώσει με το χέρι στα δίχτυα της Αγγλίας. Η Μάργκαρετ Θάτσερ θα ήταν περήφανη γι' αυτό το επεισόδιο!

Αυτόματη μεταγραφή — ενδέχεται να περιέχει λάθη.

στην υπόθεση. Από τη μία Βρετανία που διατηρεί μία από τις τελευταίες απικίες της. Από την άλλη η Αργιτενή που διεκδικεί το έδαφος που θεωρεί δικό της. Και με τους Αμερικανούς και τις υπόλοιπες υπερδυνάμεις θα παρεμβαίνουν με εμπριστικές δηλώσεις. Ήδη νιώθω ότι η παγκόσμια ένταση να ανεβαίνει επικίνδυνα. Μα από πότε είναι αυτή η εφημερίδα?

Τα δύο ξαδέρφια ξανά στη συχνότητα Μιλάμε για τα ήττις χωρίς σοβαρότητα Από τα χρόνια που έγραψαν ιστορία Τζεν Εξποστ η δική μας εμπειρία Τζεν Εξποστ! Γύρνα το χρόνο πίσω Τζεν Εξποστ! Στιγμές θα σου χαρίσω Τζεν Εξποστ! Φαινείες, γκέιμς, σειρές Τζεν Εξποστ! Η αναμνήση συνεπατώτηνε. Gen Exposed. Back to the memories. Χαίρετε κυρίες και κύριοι.

Άλλο ένα επεισόδιο των Gen Exposed είναι σήμερα μαζί σας με τον Μάκη Σακερόγλου και τον Μάνο Ατσιάρα και θα μιλήσουμε για... Έτσι, έχουμε μια κατηγορία θεμάτων η οποία είναι ιδιαίτερα αγαπητή σε όλους σας μάνο μην γελάς σε μένα είναι αγαπητή Μάγκη αυτό ακριβώς θα έλεγα και εγώ τώρα ότι ξεκίνησα ηρωνικά λίγο θα το πήγαινα στο ότι δεν είναι καθόλου αγαπητή σε αυτούς που μας ακούνε αγαπημένοι αλλά εμάς μας αρέσει πάρα πολύ γιατί έχει να κάνει με ιστορικά γεγονότα επομένως θα ασχοληθούμε με αυτό και να σας πω κάτι αν σας αρέσει ακούστε την παρόλα αυτά γιατί μπορεί να μάθετε και τίποτα.

Διδακτικός στο κοινό μας. Ξεκίνησε πάρα πολύ καλά αυτό. Κουνώντας το δάχτυλο. Κουνώντας το δάχτυλο, παρότι δεν με βλέπουν, κουνώντας δύο δάχτυλα, όχι μόνο ένα και με τα δύο χέρια. Θα μιλήσουμε για ένα γεγονός που, εντάξει, δεν θα έλεγα μας επηρέασε και ιδιαίτερα όταν μεγαλώναμε ή ότι εμείς προσωπικά το θυμόμαστε πολύ, αλλά έχει πολλές ιδιαιτερότητες γιατί έχει πολλά στοιχεία που συνδυάζουν μεγάλα κομμάτια ιστορίας.

Ξεκινάει δηλαδή από πάρα πολύ παλιά αυτό το κομμάτι, αυτό το θέμα. Και επίσης είναι ένας από τους μίνι πολέμους που τέτοιους είχαμε αρκετούς εκείνη την εποχή. πολέμους που ξεκινούσαν και τελειώναν μέσα σε μέρες και όχι όπως σήμερα που λες ξεκινάει μια σύραξη θα τελειώνει και καταλήγουμε να έχουν περάσει πέντε χρόνια και να μην έχει τελειώσει η εισβολή της Ρωσίας στην Ουκρανία.

Με άλλη μια τεράστια εισαγωγή για να πούμε ότι θα μιλήσουμε για τον πόλεμο των Φόλκλαντς μεταξύ της Βρετανίας και της Αργυντινής. Τι ήταν αυτό που σε παραξένεψε πολύ που σου έκανε εντύπωση μάλλον όταν ασχολήθηκες λίγο παραπάνω για το θέμα πριν γράψουμε το επεισόδιο ψάχνοντάς το Γεια σας και από μένα ξέρω ότι ξεχάσατε ότι είμαι και εγώ εδώ Μπορεί να μη θέλετε να με ακούσετε Έχετε να πεις κάτι για τη μεγάλη εισαγωγή μου Όχι όχι έπαψε να είναι εισαγωγή πλέον Σωστό Ας την ονομάσουμε αλλιώς λοιπόν, καλή, γεια σας και από μένα λοιπόν, αγαπητές φίλες και φίλοι και το πιάνω από εκεί που μου το πέταξες Μάκη, για να πω ότι ναι μεν μπορεί να είναι μια κατηγορία που υπάρχει κόσμος που δεν την ας πούμε δεν είναι η πρώτη του επιλογή δεν αποδέτει έκτημα γιατί θεωρώ ότι όλοι μας οι ακροατές είναι φιλομαθείς και φιλόμουσοι τέλος πάντων θα πω όμως ότι είναι στα χέρια μας το δικό μου και το δικό σου τα δικά μας και τα δικά σου χέρια να το κάνουμε ενδιαφέρον και διασκεδαστικό

ή τέλος πάντων ψυχαγωγικό όπως το λέγανε οι αρχαίοι μόνο πρόγονοι να άγουμε την ψυχή Ζωγραφίζω για τους φιλόμουσους που λέγαμε λοιπόν ας το πιάσουμε λοιπόν από την αρχή τι μου ξύπνησε Σύπνησε ξαναεπανασχολούμενος με το θέμα. Καταρχάς, όπως είπες, ήμασταν σχετικά μικροί όταν έγιναν αυτή η πολεμική σύγκρουση. Δεν μπορώ να μπω τώρα πόλεμο, να σου πω τη λάθεια με το χέρι μου στην καρδιά, γιατί καλώς και ακόμα έχουμε στο μυαλό μας έναν πόλεμο να κρατάει και παραπάνω ή να έχει περισσότερα, πώς το πούμε, stakes, πώς το πούμε τώρα, όχι μπριζόλες, αλλά περισσότερα να κερδίσει ή να χάσει μια πλευρά.

Θα πω ότι όταν ξαναασχολήθηκα με το θέμα τώρα για τις ανάγκες του επεισοδίου, μου ήρθανε δύο-τρία πράγματα ως αναμνήσεις από τότε. Το ένα είναι το τι εντύπωση μου είχε εμφυσιθεί, εντυπωθεί από το περιβάλλον για τη Μάργαρη Θάτσερ. Ναι, μεγάλωσα με τη βεβαιότητα ότι αυτή η γυναίκα δεν ήταν κάτι πολύ καλό για την κοινωνία.

Δεν ξέρω, θα προσπάθησω να γίνω όσο πιο πόσο τοποτερομετριοπαθής και τέλος πάντων ήπιος στις εξφράσεις μου. Ναι, η Μπάγκαν Στάτσερ ας πούμε ότι υπήρξε για πολλούς και για το περιβάλλον μου, πολύ συγκεκριμένα θα μιλήσω, μια φιγούρα αντιπαθής, να το πω έτσι που είναι ήπιο. Οπότε θυμήθηκα πως χάρη σε αυτήν κατάφερε να κάνει το κομμάτι της και σίγουρα είναι μια κατάσταση η οποία την δυνάμωσε τότε το 1982.

Και κέρδισε εκλογές χάρη σε αυτό. Ακριβώς, ακριβώς. Άλλη μία ηγέτης αυτών των πεπιθήσεων που χρησιμοποίησε ένα πόλεμο για να κερδίσει εκλογές. Αυτό είναι το πρώτο το οποίο πάντοτε θυμάμαι και μου έρχεται στο μυαλό. Αναρτούμενος τι τελειά μου άφησε αυτή η σύγκρουση. Το δεύτερο που θυμάμαι είναι ότι ακόμα και σαν παιδί σκεφτόμουν και έλεγα ποιον αφορά αυτός ο πόλεμος πραγματικά και άμα το καλωσκευτείς ακριβώς επειδή ήταν εντελώς έξω από το πλαίσιο του ψυχρού πολέμου όπως τον γνωρίζουμε και τον μελετούμε δεκαετίες αργότερα πραγματικά ήταν κάτι το οποίο αφορούσε μόνο τη Βρετανία και την Αργεντινή και δεν είμαι σίγουρος ότι αφορούσε ακόμα και αυτούς δηλαδή πραγματικά ήταν κάτι δημοσιοσχετίστικο πιο πολύ ακριβώς, αν δεν αφορούσε τους κάτοικους των Φόκλαντς αυτούς τους λίγους τύπους τους αφορούσε με την έννοια ότι βρέθηκαν μέσα στο επίκεντρο στο επίκεντρο χωρίς να το θέλουν όμως δεν είναι ότι επαναστάτησαν όχι όχι σε καμία περίπτωση και μάλιστα όπως θα δούμε και αργότερα

στην εξιστόρηση των γεγονόνων από την εξαρχής θέλανε να παραμείνουν και Βρετανοί πολίτες το οποίο βέβαια εντάξει Οκ, εσύ θέλεις, αλλά εντάξει, ο Θεός, για να μην πω, οι μεγάλες δυνάμεις, τέλος πάντων, σχεδιάζουν διαφορετικά. Τέλος πάντων, αυτό μπορώ να πω περισσότερο, ότι μου φέρει στο μυαλό η ενθύμηση, η ανάμνηση αυτών των γεγονότων, ως παιδί. Εκ των υστέρων το παράλογο ενός πολέμου το οποίο και πάλι αφορούσε από τη μια μεριά μια δικτατορία που ήθελε να ενδυναμωθεί, να σταθεί στα πόδια της, μιλάω για την Αργετινή και από την άλλη όπως είπαμε ένα καθεστώς το οποίο έψαχνε να βρει ερίσματα για να μπορέσει να κερδίσει εκλογές και να μείνει στην εξουσία.

Ναι, ήταν πραγματικά κάτι που δημιουργήθηκε από το τίποτα συνεχίστηκε για το τίποτα και συνεχίζεται ακόμα και στις μέρες μας δηλαδή δημιουργήθηκε μια κόντρα για δυό νησάκια που δεν έχουν σχεδόν καμία αξία εκεί που βρίσκονται Σπόιλερ αλέρτ πλέον έχουνε θα τα πούμε στο τέλος πάντως την εποχή που έγινε δεν νομίζω ότι είχανε όχι όχι καμία και πάντα ήταν ένα ένα μέρος για να κυνηγάνει οι φαλαινοθύρες και τις φώκες τέλος πάντως, τους Φουκαριάρες και χρησιμοποιήθηκε σε κάποιους πολέμους στους δύο κυρίως στο δεύτερο παγκόσμιο βασικά σαν ένα ορμητήριο ας πούμε των συμμαχικών δυνάμεων και μέχρι και σήμερα οι Αργεντίνοι έχουν βρει έχουν δημιουργήσει αυτή την κόντρα που, οκ, τα νησάκια αυτά είναι πολύ κοντά στη χώρα τους, δεν λέει κανένας τίποτα και είναι τέλος παράλογο να ανήκουν γεωγραφικά, μιλώντας πάντα, σε μια χώρα που βρίσκεται χιλιάδες χιλιόμετρα μακριά.

8.000 μήλια περίπου. Συγκεκριμένα. Πάρα πολύ μακριά. Είναι πραγματικά, έτσι, πέθανε κόσμος για το τίποτα, ας πούμε. Πραγματικά. Έτσι. βέβαια η ιστορία ξεκινάει από πολύ παλιότερα από το 1982 έτσι δεν είναι μιλάμε από τον καιρό της πρώτης απικιοκρατικής εξάπλωσης του πρώτου κύματος κολοναϊζέισιον να το πούμε έτσι όπου η Γαλλία ήταν η πρώτη που εγκαταστάθηκε στο Ανατολικό Φόκλανδ το 1764 και η Βρετανία είναι η πρώτη που βάλαμε σημαία ας πούμε στα σημεία.

Οι Βρετανοί ακολούθησαν ένα χρόνο αργότερα στο δυτικό Φόκλαντ. Βέβαια, οι Ισπανοί ήρθαν λίγο αργότερα με ένα χαρτί του από τον Πάπα το οποίο έλεγε ότι από αυτό το σημείο και μετά είχε μια νοητή γραμμή ότι ό,τι υπάρχει στο νέο κόσμο είναι δικό μας, οπότε καλό είναι να φύγετε γιατί η οργή του Πάπα θα πέσει πάνω σας. Οι Γάλλοι, η αλήθεια είναι ότι μάσησαν.

και παρέδωσαν τις εγκαταστάσεις τους στους Ισπανούς, οι Βρετανοί από την άλλη μεριά, όντας πιο φλεγματικοί πάντοτε, είπανε θα ζήσουμε και χωρίς την οργή του Πάπα τέλος, ή και με την οργή του Πάπα τέλος πάνω στο κεφάλι μας. Έκτοτε η αλήθεια είναι ότι κύλησε πολύ νερό στο ταυλάκι. Αμέτρητες φορές αλλάξαν οι χέρια. Ακριβώς, ακριβώς.

Οι Ισπανοί έφτασαν να είναι οι κυρίαρχοι όλου και των δύο νησιών. Οι Βρετανοί επέστρεψαν το 1971, ξαναποχώρησαν το 1974 για να επιστρέψουν μια και καλή και να πάρουν και τα δύο νησιά, μέχρι την ανεξαρτησία της Αργεντινής από την Ισπανία, η οποία και θεώρησε, όπως είπες και εσύ, πολύ λογικό λόγο της εγκύτητας στο σημείο, στα νησιά, πως παιδιά, προφανώς είναι μέσα στον ζωτικό μας χώρο αυτά τα δύο νησάκια και θα τα πάρουμε δικά μας.

Διορίζουν και έναν κυβερνήτη εκεί πέρα, στις νήσους Μαλβίνας, κατά τους Αργιετίνους, Φόκλαντς για τους Βρετανούς. Μην μπερδεύεστε, είναι ακριβώς τέτοια νησιά. Και από τότε η Βρετανία διαμαρτύρηται έντονα, αλλά θα περάσουν περίπου τέσσερα με πέντε χρόνια πριν στείλουν τις δυνάμεις τους για να τα επανακατακτήσουν και μετά μένουν αυτοί εκεί και οι Αργεντινοί μένουν με μια διαρκή, μια συνεχή διεκδίκηση κυριαρχίας που μένει όμως στα χαρτιά.

Ναι, διπλωματικά στο ΝΑΤΟ, κάνανε διαβήματα πιαφορά, ΟΙΕ και τα λοιπά. Και για 150 χρόνια το στάτους ΒΟ παρέμενε το ίδιο. Μέχρι πού ο δικτάτορας, είχαμε η δικτατορία εκείνη την εποχή στην Αργεντινή, Σκληρή δικτατορία. Σκληρή δικτατορία βέβαια, με πολλές δολοφονίες, με εξαφανίσεις αντιφρονούντων κτλ. Αλλά εκτός από το να εξαφανίζεις τους αντιστασιακούς και τους πολιτικούς σου αντιπάλους, κάποια στιγμή πρέπει να διαχειριστείς και κάτι που λέγεται οικονομία.

Και προφανώς οι δικτάτορες συνήθως δεν είναι τόσο ικανοί στο να το κάνουν αυτό. και για να τραβήξει την προσοχή του κόσμου από την πολύ κακή οικονομική κατάσταση της Αργεντινής τη σκέφτηκε ο καλός δικτάτορας να κάνει ένα ντου στα νησιά Φόκλαντ. Οπότε στις 2 Απριλίου του 1982 μπήκανε ένα στρατό στις Αργεντινείς, ένα μικρό κομμάτι του στρατού της Αργεντινής μπήκανε σαν αισθιά και τα καταλάβανε, διώξανε, εκμαλωτήσανε συγκεκριμένα τους πόσο ήτανε καμιά 150-180 στρατιώτες που ήτανε του Βρετανικού Σώματος και τους απελάσανε.

Και από εδώ, ολοκλήρωσε για να πούμε το σκεπτικό, πες και θα πιάσω εγώ την Βρετανία. Αυτό ότι κυρίως δεν είχε να κάνει καθόλου με τους κατοίκους των νησιών αυτών, γιατί αυτοί νιώθανε, ήταν και νιώθανε πάντα Βρετανοί και δεν είχανε καμία διάθεση να μπουν σε αυτή την ιστορία, οπότε απλά περιμένανε να δουν τις εξελίξεις. Ακριβώς. Οι Αργεντινοί πρέπει να τονίσω εδώ πέρα ότι κάνανε αυτό το γκάμπι, πήραν αυτό το ρίσκο γιατί γνωρίζανε και αυτοί ότι ούτε η Βρετανία ήταν σε πάρα πολύ καλή οικονομική κατάσταση η μεγάλη ύφεση τους είχε χτυπήσει πάρα πολύ άσχημα και ακριβώς επειδή είχαν ήδη και είπανε εντάξει βρε μακριά είναι τώρα πού να στέλνουμε, ποιο να στέλνουμε από εκεί πάνω, ποιος αφή εδώ κάτω είναι γεγονός αυτό, υπήρξε μια κανονική εκτίμηση, στρατηγική η εκτίμηση του επιτελείου θεωρώντας ότι το να στείλει η Βρετανία το αεροπλανοφόρο στο όλο της και στράτευμα 8.000 μία μακριά είναι ένα κόστος το οποίο δεν θα δεχτούν να το επομιστούν οι Βρετανοί για κάτι το οποίο

επαναλαμβάνουμε και πάλι είχε μηδενική οικονομική αξία για την ίδια τη Μεγάλη Βρετανία. Κάνανε λάθος. Να πούμε ότι δεν έγινε εντελώς στην ψύχρα αυτή η εισβολή ότι υπήρξε μια αφορμία στο που είμαι έτσι παρότι μάλλον ήταν κατασκευασμένη θύμισε λίγο ξέρω ειμία η φάση παρότι δεν είχαν συμβεί ακόμα τα ειμία τότε υπήρξε λέει εμφανίστηκαν 50 αργεντίνοι έμποροι σιδηρομεταλλευμάτων στα νησιά περίπου 20 μέρες πριν 10 μέρες μάλλον και έκαναν μια πρόχειρη εγκατάσταση και ύψωσαν τις σημαίες της Αργεντινής αλλά δεν θεώρησαν τα διαβατήριά τους και αυτό η Μεγάλη Βρετανία το είδε σαν εχθρική πράξη οπότε έξι μέρες αργότερα έστειλε ένα περιπολικό σκάφος και τους απομάκρυνε αυτό το σκάφος εμποδίστηκε όμως από μια κορβέτα του πολεμικού ναυτικού της Αργεντινής και έτσι ξεκίνησαν οι μικρές εχθροπραξίες που οδήγησαν στην εισβολή στα νησάκια, η οποία έγινε στις 2 Απριλίου του 1982.

Μάλιστα. Και βέβαια, οι Βρετανοί είναι πολλά, αλλά ότι θα κάτσουν, ότι εντάξει, δεν τους λες ακριβώς και κότες σε τέτοια ζητήματα, μάλλον τους λες και λίγο έφλεκτους. Οπότε, με το που έγιναν όλα αυτά, η Θάτσερ συγκαλεί το Βρετανικό Κάμπινετ και έχουν να πάρουν μια απόφαση είτε αποδοχή της κατάληψης, το οποίο θα ήταν και το καρφί σε μια σειρά πολύ δύσκολα αποφάσεις που πήρε η Μεγάλη Βρετανία μετά το Δεύτερο Παγκόσμιο Πόλεμο.

Δηλαδή άφησε όλες τις σχεδόν τις απικίες να αποσχιστούν, να εξαρτοποιηθούν ξεκινώντας από την Ινδία και στην Αφρική. Τέλος πάντων δεν ήταν ακριβώς απικία αυτό το σημείο, ήταν βρετανικό έδαφος αλλά και πάλι ήταν 8.000 μία μακριά. και το κόστος ήταν πάρα πολύ μεγάλο. Αποφασίζουν παρόλα αυτά, κόντρα στις προβλέψεις σίγουρα των Αργεντίνων, να επανακαταλάβουν τα νησιά και δημιουργούν ένα task force τέλος πάντων όπου έχει μέσα αεροπλανοφόρα, αντιτορπιλικά, φρεγάτες και όλα τα εφόδια που χρειάζονται.

Ναξι, πριν από αυτό, είχαν γίνει κάποιες κινήσεις διπλωματικές. το Συμβόλιο Αυσταλίας το ήε κάλεσε τους Αργεντίνους να αποσύρουν τις δυνάμεις τους οι Αμερικάνοι είχαν δίλημα γιατί και οι δύο είναι σύμμαχοι οπότε τι να κάνουν δεν μπορούσαν να πάρουν το μέρος κάποιου ο Ρίγκαν συγκεκριμένα απορούσε λέει με την επιμονή που είχαν και οι Βρετανοί πιθαρότατα και οι Αργεντίνοι να υπερασπιστούν κάτι παγωμένα βράχια εκεί κάτω έτσι που κάλεσε τα νησιά τελικά οι Αμερικάνοι συντάχθηκαν με τη Μεγάλη Βρετανία όπως και οι χώρες της Ευρωπαϊκής Ένωσης τότε με εξαίρεση λίγο τη Γαλλία που δυσκολεύτηκε γιατί ήταν αυτή που έδινε όπλα στους Αργεντίνους οπότε είχε λίγο κάποιο συμφέρον σου λέει ας να γίνει κάνα μπατιντή να πουλήσουμε κάνα αεροπλανάκι η Λατινική Αμερική φυσικά πήρε το μέρος της Αργεντινής όλες οι χώρες πλην της Χιλής γιατί άραγε, γιατί η Χιλή είχε κάποιες συνοριακές διαφορές με την Αρχιτινή στην Παταγωνία.

Οπότε σου λέει ευκαιρία να εκμεταλλευτούμε κι εμείς την κατάσταση. Αυτά ήταν τα ρόια τα διπλωματικά αλλά όπως είπες κι εσύ οι Βρετανοί δεν πολύ ασχολήθηκαν για αρκετό καιρό με αυτό και αποφάσισαν να πάρουν την κατάσταση στα χέρια τους. Φήμες λένε ότι ο Ρίγκαν ζήτησε σε προσωπική συνομιλία με τη Θάτσερ να το αφήσει να πέσει τέλος πάνω το θέμα για να μην δημιουργήσουμε τριβές, ας το πούμε έτσι, στη δυτική συμμαχία όπως ευρύτερα έτσι είχαν λίγο κατηγοροποιήσει τους μεν και τους δε οι δε ήταν τα κουμμουλιστικά τέλος πάνω καθεστώτα η Θάτσερ του είπε ένα απλά ξερό νο και ο Ρίγκερ μαζεύτηκε και είπε Οκ, πάρε και χρήματα για να ξεκινήσεις λοιπόν το πόλεμο.

Οπότε, ναι, εκεί, μέχρι εκεί έφτασε η διπλωματική του δυνότητα του, του Ρόναλντ Ρίγαν. Και πολλοί ήταν. Και πολλοί του ήταν τώρα εδώ που τα λέμε. Αφού δεν έβγαλε κανένα πιστόλι να τις δώσει, ξέρεις, σαν καουμπόι που ήταν. Έτσι. Η αρχική εντωμεταξύ αντεπίθεση έγινε μόνο με 75 κομμάτους. στείλανε 75 κομμάτα να καταλάβουν τα νησιά ενώ βομβάρδισαν ταυτόχρονα το αεροδρόμιο της πρωτεύουσας αλλά δεν περιορίστηκε σε τόσο μικρή σύραξη έγινε λίγο έτσι γενικεύτηκε γιατί οι Αργεντίνοι άρχισαν να στέλνουν αεροπλάνα που βέβαια ήταν αρκετά παλιά αλλά παρόλα αυτά μπορούσαν να ρίξουν κάτι πυραυλάκια ωραία με τα οποία βήθησαν ακόμα και ένα πλοίο των Βρετανών.

Απ' την άλλη βέβαια... Ναι, ναι, όχι. Να πούμε ότι οι Βρετανοί δημιούργησαν μια exclusion zone, μια ζώνη όπου απαγόρευαν πλέον τους Αργεντίνους, τα αργεντίνικα πλοία να πλησιάζουν. και ας πούμε ότι ζητούσαν μια αφορμή από κάποιο αργεντίνικο πλοίο ή κάποια επαφή που θα γινόταν μέσα σε αυτήν την exclusion zone και βέβαια οι Αργεντίνοι όπως είμες τους τη δώσανε και πήγαμε παρακάτω.

Και ταυτόχρονα ένα υποβρύχιο τους βήθησε ένα καταδρομικό, το στρατηγό Μπελγκράνο. και έχασαν 323 ναύτες στη ζωή τους εδώ πέρα λέει ότι συγγνώμη έτσι για να δώσω το τρίβια ακόμα και τώρα οι Αργεντίνοι είναι έξαλλοι με αυτό διότι πολύ απλά το συγκεκριμένο καταδρομικό το General Belgrano ήταν έξω από το exclusion zone των Βρετανών και σου λέει αυτό μέχρι και έγκλημα πολέμου ας πούμε το λέμε Μια επίδειξη δύναμης ουσιαστικά.

Ακριβώς. 323 Αργεντίνοι σκοτώνονται και σίγουρα αυτό προκάλεσε τρομερή πολιτική αντιπαράθεση για το λόγο που είπαμε παραπάνω ότι ήταν εκτός Βρετανικής ζώνης αποκλεισμού. Έτσι. Σαν απάντηση όπως είπαμε και πριν, οι Αργεντίνοι απάντησαν... Με εξοσέτ. Πύραυλος εξοσέτ. και βήθησαν το πολεμικό σεφιλτ. Οπότε ήμασταν περίπου στο μία σου και μία μου.

Αλλά εκεί προς τα τέλη Μαΐου οι Βρετανοί είπαν να τελειώνουν την ιστορία. Ξεκίνησαν την ανακατάληψη των νησιών με 4.000 άνδρες οι οποίοι ενισχύθηκαν αργότερα με άλλους 5.000. Και στις 14 Ιουνίου του 1982 μπήκαν θριαμβευτικά θα λέγε κάποιος στην πρωτεύουσα του νησιού και οι φρουρά που ήταν περίπου 10.000 Αργεντίνοι παραδόθηκαν και εκπαλωτίστηκαν.

Μόλις 74 μέρες μετά η γερέα Αλβιώνα είχε κερδίσει αυτόν τον σύντομο πόλεμο. εντάξει η αλήθεια είναι ότι από τη στιγμή που έκανε full deployment να το πούμε έτσι η Βρετανία του στόλου της και των επίλεκτων στρατευμάτων της που είναι τα κομμάντα που είπες και εσύ της SAS οι οποίοι θεωρούνταν και δεχομένως είναι και όλας τα κορυφαία κομμάντος παγκοσμίως, εκπαιδεύουν όλους τους υπόλοιπους κομμάντες.

Λίγα είχε να κάνει η Αργυντινή και να πούμε την αλήθεια φοβούμενοι και χειρότερα αντίπεινα. Μάλλον κάπου εκεί αποφάσισαν πως είναι game over που λέμε και εμείς τα παιδάκια παίζοντας και το άφησαν να πάει πίσω. Τι βέβαια είχε αυτό σαν αποτέλεσμα? Ένα πολύ καλό μακροπρόθεσμα για την Αργεντινή, καθώς το καθεστώς δικτατορικό σιγά-σιγά κατέρευσε λόγω αυτής της εξευτελιστικής στρατιωτικής ήτας για την ακρίβεια και έτσι σταδιακά επανήλθαμε σε δημοκρατικό πολίτευμα για την χώρα της Αργεντινής.

Ναι, μπορούμε να πούμε ότι οι επιπτώσεις του πολέμου αυτού ήταν πολύ πιο σημαντικές από τον ίδιο τον πόλεμο Δηλαδή και στις δύο χώρες, στη μία όπως είπες υπήρξε η κατάρρευση της δικτατορίας και στην άλλη υπήρξε η συνέχιση της διακυβένησης του Συντηρητικού Κόμματος με τη Θάτσερ η οποία ήταν σε πολύ κακό σημείο πριν τον πόλεμο, πριν τις εκλογές αλλά η επίδειξη δύναμης, όταν πουλάς λίγο πατρίδα στον κοσμάκι, ακόμα και όταν δεν έχει δουλειά, τσιμπάει τελικά.

Οπότε κέρδισε τις εκλογές και συνέχισε νομίζω για άλλη μια τετραετία, αν θυμάμαι καλά. νομίζεις ότι το παιχνίδι στο Μουντιάλ του 86 με το περίφημο χέρι του Θεού και τον αποκλεισμό των Άγγλων θα ήταν θα είχε μείνει τόσο πολύ στην ιστορία αν δεν είχαμε αυτή τη διαμάχη εντάξει προφανώς και όχι καταρχάς να πούμε γιατί πράγμα μιλάμε γιατί μπορεί για μας να είναι αυτονόητο και μια αϊκόνικ στιγμή στο παγκόσμιο ποδόσφαιρο για όσους το ζήσαμε κιόλας.

Αλλά να πούμε στους ακροατές ότι μιλάμε για το παιχνίδι ημιτελικός του παγκοσμίου κυπέλου του 1986 που βρίσκει αντιμέτωπους την Αργεντινή του του Ντιέγκο Μαραντόνα στα καλύτερά του τότε μαζί με άλλους 10 ξυλοκόπους από γύρω. Τέλος πάντων όχι. με την ομάδα της Εθνικής Αργεντινής έτοιμη να φτάσει στην κορυφή. Αντίπαλος η Εθνική Ομάδα της Αγγλίας, όπου βέβαια είναι περιττό να πούμε ότι είναι πάρα πολύ πρόσφατα όλα αυτά τα γεγονότα και ναι η Αργεντινή θεωρεί ότι πέρα από το ας πούμε το επιστέγασμα του παγκόσμιου τίτλου θα ήθελε να κερδίσει λίγο και από το χαμένο πρεστής της χώρας σε εκείνο τον πόλεμο.

Μετά από μια φοβερή αναμέτρηση με πρωταγωνιστή του τον Μαραντώνα, η Αργεντίνη απέκλεισε την Αγγλία με δύο γκολ τα οποία μείναν στην ιστορία. το ένα ήταν το λεγόμενο χέρι του θεού όπου ο Βαραντώνα πηδάει και δεν πιάνει με το κεφάλι την μπάλα αλλά το ρήμα που χρησιμοποίησαν σωστό πιάνει την μπάλα με το χέρι και τη στέλνει προς το τέρμα του Σίμαν όχι του Σίμαν θυμάμαι καλά ήταν ο Σίμαν νομίζω ότι ήταν ο Σίμαν και με το δεύτερο γκολ όπου μπορεί και όχι αλλά τέλος πάντων Μπορεί και όχι. Σήμαν τέλος πάντων του κύπα της Αγγλίας.

Και τρώει και ένα δεύτερο τεμάχιο το οποίο ακόμα το συζητάμε. Όχι πλέον γιατί ήταν controversial που λέγανε και οι φίλοι μας οι Άγγλοι. Αλλά γιατί ήταν ένα από τα ομορφότερα γκολ που έχουν μπει σε παγκόσμιο κύπελο και γενικότερα. Κέρδισε κάτι πίσω η Αργεντινία από αυτό. Σίγουρα η καρδούλα τους εφράνθηκε μετά από όλα όσα είχαν συμβεί.

Υπήρχαν άνθρωποι που χάσανε δικούς τους σε εκείνη την αναμέτρηση. Πάνω από 700 Αργεντίνοι σκοτώθηκαν. Οι Άγγλοι χάσανε τίποτα. Ας πούμε ότι ξανά χάσανε την ευκαιρία να πούνε ότι το φέρανε πίσω το κύπελο. Από τότε και πολλές φορές στο μέλλον θα γινόταν αυτό Αυτό χάνει πλέον και αυτοί έχουν χάσει τόσο πολλές φορές που έχασε την πραγματική τους σημασία Νομίζω ότι με αυτή την κόντρα οι Αργεντίνοι ασχολούνται πολλές φορές περισσότερο από ό,τι ασχολούνται οι Άγγλοι Δηλαδή είναι λίγο σαν το κανείς να πηγαίνει στο μπουλντόκ και να γαυγίζει ας πούμε το κανείς θεωρεί ότι εκείνη την ώρα έχει μια κόντρα με τον Μπουλντόκ και ο Μπουλντόκ απλά το κοιτάει ή δεν το ακούει καν είναι λίγο τέτοια φάση νομίζω η όλη ιστορία μεταξύ Αγγλίας και Αργεντινής ελπίζω να μην με ακούει καν σε Αργεντίνος και γίνε έξαλλος τώρα δεν ξέρω τι δίστηση έχουμε στην Αργεντίνη θα τα δούμε στο τέλος της χρονιάς θα τα ξαναδούμε θα τα ξαναδούμε Αργεντίνοι λοιπόν κλείνοντας σιγά σιγά να πούμε ότι

το σκηνικό αυτό τη σύραξη αυτή την έχουμε δει σε αρκετές παραγωγές είτε σε ταινίες είτε σε σειρές για μένα η πιο ωραία απεικόνηση και ιστορικά που δείχνει λίγο και το από πίσω είναι στο The Crown στη σειρά του Netflix Ναι, όντως. Εξαιρετική Θάτσερ από την Τζίλιαν Άντερσον. Είναι εξαιρετική και είναι ο ρεαλισμός, γιατί πραγματικά δείχνει στην αρχή μια προβλήτα και από ό,τι βλέπω από τις φωτογραφίες έχουν πάρει ακριβώς έτσι το σημείο που έγινε η πρώτη, μάλλον που έγινε η ανακατάληψη των...

Των Ίσων, ναι. Των Ίσων. και το πιο αστείο πράγμα ήταν ότι ψάχνοντας σήμερα σε ένα λίμα της Wikipedia είδα ότι μία από τις περιπτώσεις όπου έχουμε δει στην pop κουλτούρα τέλος πάντων το θέμα των Falklands είναι στο βιβλίο του Stephen King το Langoliers Τώρα με πιάνεις ξεβράκωτο δεν το θυμάμαι καθόλου και εγώ έτσι πιάστηκα και μου έκανε τεράστια εντύπωση και θυμόμουν αυτό το βιβλίο αυτό δεν είναι με το αεροπλάνο των Λαγκολίερς βεβαίως που κυνηγάει ο χρόνος που έχει περάσει σε δεύτερη σε μια άλλη διάσταση και προσπαθεί να ξεφύγει να προλάβει το χρόνο που βουλικά ήταν πάντα τώρα δεν ξέρω τι θέλει να πει ο συντάκτης του λίμματος αυτού θα πρέπει να το ψάξουμε μάλλον κάποια στιγμή το βιβλίο για να δούμε πού αναφέρεται ο πόλεμος το Φόλκλαντς εκεί μέσα.

Μάλιστα, ορίστε. Μας έβαλες δουλειές τώρα, Μάικη. Αν το έχει διαβάσει κάποιος πρόσφατα, ας γράψει κάτι τέλος πάντων. Βεβαίως. Πριν κλείσουμε, να πω ότι υποσχέθηκα κάτι στους αναγνώστες, συγγνώμη, όχι στους αναγνώστες, στους ακροατές, αν είναι και αναγνώστες ακόμα καλύτερα ότι αυτό που είπα πως έχει επανέλθει στην επικαιρότητα το θέμα ισχύει μιας και Μάκη ανακαλύφθηκε πετρέλαιο στα σημεία εκείνα στα Φόκλα στα τελευταία χρόνια και υπάρχουν ήδη και βρετανική εταιρεία η οποία είναι έτοιμη να πάει να κάνει εξόριξη καθώς και μια εβραϊκή εταιρεία η οποία θα πάει εκεί για να μπορέσει να κάνει τις έρευνες που χρειάζονται.

Και η Αργιτινή φυσικά ξανά άρχισε πιο έντονα πλέον να διεκδικεί και πάλι το δικαίωμα σε αυτό το πετρέλαιο. Εκεί που έχει φτάσει η τιμή του πετρελαίου βλέπω να γίνεται σύντομα ξανά κι άλλος πόλεμος εκεί πέρα. Και κάπου εδώ θα πρέπει να πω ότι μα γιατί ακόμα κοιμάται ο Πορτοκαλομαγιάς και δεν έχει στείλει ακόμα ένα δικό του αεροπλανοφόρο ή να ονομάσει τα Φόκλαντς Αμέρικας Μαλβίνας κάπως για να μπορέσει να εξασφαλίσει και αυτό το έδαφος.

Δίνε ιδέες εσύ, δίνε ιδέες. Δεν ξέρεις ποιος μας ακούει. Είδα εγώ έναν Ακροάτη από USA. Μπορεί να είναι ο Τραμπ. Κλείστον, κλείστον. Κόψτον. Λοιπόν, ελπίζω να μάθατε πάρα πολλά πράγματα σήμερα που δεν ξέρατε και έστω και με αυτόν τον τρόπο να περάσατε ωραία ακούγοντας για τον πόλεμο στα νησιά Φόρκλαντς τι ωραία που περάσατε ακούγοντας για έναν πόλεμο τέλος πάντων μάθατε κάτι όταν μαθαίνεις πάντα περνάς ωραία όταν μαθαίνεις κάτι κουνώντας ξανά το δάχτυλο και συνεχίζοντας να κουνάω το δάχτυλο θα σας αφήσουμε για σήμερα και θα είμαστε πάλι μαζί σας σε ένα επόμενο επεισόδιο με ένα εξίσου ή και περισσότερο ενδιαφέρον θέμα.

Να είστε καλά ό,τι και αν κάνετε. Γεια σας! Καλή συνέχεια, GenExposers!

Σχόλια

Χωρίς σχόλια

Συνδεθείτε για να συμμετάσχετε στη συζήτηση

Σύνδεση για Σχολιασμό

Δεν υπάρχουν σχόλια ακόμα

Πίσω 15 δευτ.
Play
Μπροστά 30 δευτ.
00:00:00
00:00:00