Φάε πριν κρυώσει!

Αυτόματη μεταγραφή — ενδέχεται να περιέχει λάθη.

01:00 και βάλει την κατσαρόλα στη φωτιά. της εποχής της Gen X που μεγάλωσε Gen X ή μια άλλη κατηγορία επεισοδίων είναι αυτά που είναι λίγο πιο προσωπικά που έχουν έτσι να κάνουν γενικότερα με την ζωή μας τότε. Σε αυτή τη δεύτερη κατηγορία ανοίγει και το σημερινό επεισόδιο και θα ασχοληθούμε με το φαγητό και με τις διατροφικές συνήθειες που είχαμε τότε, το φαγητό που τρώγαμε στο σπίτι μας, το junk food αν υπήρχε, τι υπήρχε αν ήταν καλό που δεν υπήρχε θα τα συζητήσουμε όλα αυτά Γεια σου Μανού Χαίρετε σας χαιρετώ, σας καλωσορίζω μάλλον μέσα από την κουζίνα εντάξει ok, μόλις έφυγα από την κουζίνα η κουζίνα πλέον είναι αναπόσπαστο κομμάτι το να βρίσκεις την κουζίνα μάλλον είναι ένα για εμάς τους φούντις Τέλος πάντων, ή τους λέμαργους, θα το έλεγα έτσι, είναι το αγαπημένο...

02:59 Πώς το πούμε τώρα... Όχι το αγαπημένο... Το αγαπημένο δωμάτιο του σπιτιού, θα έλεγα, μαζί με το καθιστικό. Εμείς το έχουμε καταφέρει να το ενώσουμε κιόλας, οπότε από την παραγωγή στην κατανάλωση. Τέλος πάντων. Αυτό που ήθελα να πω και η αλήθεια είναι ότι με συνεπήρε η αφήγησή σου και το ίντρο που έκανες, είναι ότι πραγματικά όπως είπες είναι μια από τις πιο προσωπικές διηγήσεις στο τι έτρωγες μικρός.

03:31 Από την άλλη μεριά αγγίζει τους πάντες. Δηλαδή ποιος δεν θα μπει σπίτι του και θα μυρίσει μια μυρωδιά από τα κυριακάτικα φαγητά ή τα καλά φαγητά τα οποία κάνανε στο σπίτι τους μικροί και δεν θα το ταξιδέψει αυτόματα 20-30 χρόνια πίσω. Και μάλιστα θα πω το εξής, δεν χρειάζεται καν να μυρίσεις το φαγητό, το οποίο μπορεί να το κάνεις όπως τότε μπορεί και λίγο λιγότερο να μοιάζει το παστίθιο του τώρα με το τότε με τις διάφορες προσμίξεις γαστρονομικές που έχουν γίνει από διάφορες κουζίνες.

04:11 Εγώ θα πω ότι ακόμα και η οπτική επαφή με ένα παλιό σερβίτσιο που μπορεί να έχεις στο σπίτι σου, το οποίο το βρεις ξαφνικά αμπαλαρισμένο κάπου, ή ακόμα και το να συναντήσεις τα παλιά τα έπιπλα που είχαμε στις κουζίνες, δεν ξέρω αν θυμάσαι, τα φλωράλ εκεί, τα εμαγέ με τις καρέκλες της περίεργες. είναι αμέσως όλο αυτό σου δημιουργεί μια έκρηξη στο μυαλό σου σε πάει αυτόματα πίσω είναι αυτά που λέω εγώ instant άμεση άμεσο χρονοταξίδι και βέβαια δεν είναι και τυχαίο ότι πάρα πολλά μαγαζιά έχουν πλέον καταλάβει αυτή την την άμεση πως θα το πω τώρα την άμεση ευχαρίστηση που παίρνει κάποιος όχι απλά με το να γευτεί ένα φαγητό εκείνης της εποχής, τη γεύση εκείνης της εποχής, αλλά και την έμεση επαφή, που πεδίουν στο να κάνουν τα μαγαζιά τους να μοιάζουν σαν παλιά, παλιές κουζίνες, παλιές τραπεζαρίες εκείνης της εποχής. Γνωρίζω τέτοια μαγαζιά που υπάρχουν και τα πάρει και πάρα πολύ καλά, θα έλεγα.

05:27 Ναι, ισχύουν όλα αυτά που λες, συμφωνώ. Αν ξεκινήσουμε από τα πιο βασικά, μπορούμε να συζητήσουμε ακόμα και κάτι άλλο τη διαφορά στις πρωτεσίλες που λέμε πλέον στο χωριό μου δηλαδή τα υλικά τότε ήταν λίγο πιο δεν θα πω αγνά ακριβώς γιατί και τότε μπορεί να βάζανε και φυτοφάρμακα και διάφορα και να ήτανε μάλιστα και κάποια χειρότερα για την υγεία δεν υπήρχαν οι έλεγχοι που μπορεί να υπάρχουν σήμερα αλλά δεν έχεις φαντάζομαι όλοι το έχουν διαπιστώσει αυτό ότι υπάρχουν σήμερα λαχανικά κυρίως ή φρούτα που δεν έχουν τη γεύση που είχαν τότε ή δεν έχουν γεύση γενικά ή δεν έχουν γεύση γενικά ακριβώς έχω να φάω ντομάτα με γεύση δεν θυμάμαι πόσα χρόνια είναι το πιο κλασικό παράδειγμα η ντομάτα επομένως σκέψου πόσο πιο γευστικά ήταν τα φαγητά που τρώγαμε τότε άσχετα με τον τρόπο που μαγειρεύονταν έτσι σίγουρα παίζει και αυτόν τον ρόλο οπότε η ανάκλυση της μνήμης μέσα από τη γεύση σίγουρα παίζει μεγαλύτερο ρόλο σήμερα γιατί αν φας κάτι που έτρωγες τότε και ήταν τόσο γευστικό

06:46 και σου θυμίσει έστω αυτή τη γεύση αμέσως έρχονται οι αναμνήσεις πίσω Εσείς στο σπίτι είχατε κάποιο πρόγραμμα στο θαγητό ανάλογα την μέρα της εβδομάδας υπήρχαν φαγητά που τρώγατε στάνταρ κάποιες μέρες Καλή ερώτηση είναι κάτι το οποίο προσπάθησα να θυμηθώ και εγώ κάνοντας την ανασκόπησή μου για το επεισόδιο αυτό δεν θυμάμαι να ίσχυε σε εμάς τόσο το Τετάρτη Παρασκευή ας πούμε, Όσπρια Τρίτη Πέμπτη, Κοτόπουλο κτλ δηλαδή το πρόγραμμά μας δεν ήταν τόσο στρατιωτικό και αν απίκληση τώρα στο μενού έτσι ενός μιας στρατηρικής μονάς που είναι λίγο πιο strict, λίγο πιο αυστηρή.

07:37 Αυτό έχει να κάνει πιο πολύ με τα logistics παρά με κάτι άλλο. Έτσι νομίζω κι εγώ. Πάντως, η αλήθεια είναι πως δεν το θυμάμαι αυτό. Οπότε, αν το είχατε εσείς, πες μας λίγο την εμπειρία σου και βέβαια ανέλησε μας και τον προγραμματισμό σας. Εντάξει, δεν ήταν απαραίτητο. Αν εξαιρέσεις την τρίτη που πάντα τρώγαμε ψάρι, επειδή υπήρχε το φρέσκο ψάρι λόγω της λαϊκής αγοράς που γινόταν κάθε τρίτη οι υπόλοιπες μέρες δεν μπορώ να πω ότι είχε κάθε μέρα συγκεκριμένο είδος, συγκεκριμένο φαγητό αλλά θυμάμαι ότι σίγουρα θα είχαμε δύο λαδερά φαγητά μέσα στην εβδομάδα ας πούμε ή ένα λαδερό και ένα όσπριο έτσι την τρίτη είπαμε σίγουρα ψάρι το Σάββατο πάντα υπήρχε κάτι πιο πρόχειρο ξέρω εγώ μια μακαρονάδα ή κάτι άλλο κάποια ομελέτα και τα λοιπά επειδή υπήρχαν και πιο συχνά οι δουλειές ήταν πιο πολλές οι δουλειές στο σπιτιού και την Κυριακή τις περισσότερες Κυριακές είχαμε κρέας δηλαδή κρέας θυμάμαι πραγματικά ότι τρώγαμε μία φορά την εβδομάδα όχι επειδή δεν το μπορούσαμε να το πάρουμε για να φάμε ήταν θέμα συντήθειας

08:49 τώρα το φέραν οι γονείς μας αυτό επειδή αυτοί μεγαλώσανε με το να τρώνε σπάνια κρέας επειδή δεν είχαν να φάνε κρέας, δηλαδή όταν υπήρχε μεγαλύτερη οικονομική δυσκολία στα χρόνια τους ή ήταν κάποιος άλλος λόγος, δεν ξέρω. Αλλά το θυμάμαι πολύ χαρακτηριστικά αυτό έτσι, το ας πούμε πρόγραμμα, έτσι δεν ήταν ακριβώς πιστό πρόγραμμα.

09:13 Εντάξει, σίγουρα. Το μια φορά τη βδομάδα κρέας πάντως ήταν πραγματικά πολύ σύνηθες, δηλαδή ανεξάρτητα προγραμματισμού ή αν θέλεις logistics όπως το είπαμε πριν μέσα ή έξω από το πρόγραμμα πάρα πολύ σπάνια θα βλέπεις δηλαδή μια οικογένεια να βάζει τετάρτη, τρίτη να κάνει μπριζόλες. Η αλήθεια είναι... Μπορεί να είναι και θέμα χρόνου.

09:40 Πολύ πιθανό. Μαγειρέματος. Πολύ πιθανό και αυτό πολύ πιθανό να ήταν όμως και αυτό που είπες ότι η ανάμνηση παλαιότερων εποχών που στην Κυριακή τρως το καλό φαγητό και το καλό φαγητό όπως και να το κάνουμε τότε υπήρχε αυτή η εντύπωση ότι το καλό φαγητό ήταν το κρέας δεν πρωτεΐνη, ναι ναι εντάξει βέβαια η πρωτεΐνη εκεί πέρα ήταν σχεδόν παρακρέας νομίζω δηλαδή η καλή πρωτεΐνη ήταν κρέας το τι κρέας εδώ πέρα το συζητούσαμε ήταν κάποιος κυμάς, ήταν κοτόπουλο Ναι, εμείς και κοτόπουλο ήταν πιο σπάνιο από τη σήμερα ας πούμε.

10:22 Βέβαια. Πάντως είναι γεγονός ότι την Κυριακή, όπως και τις γιορτές, το οποίο θα το συζητήσουμε παρακάτω, το γιορτινό τραπέζι, είχε μια καλή πρωτεΐνη. Το καλή μέσα ή έξω από τα εισαγωγικά, γιατί τώρα πλέον θεωρείται ένα ακόμα φαγητό, κάτι στο φούρνο με μια πρωτεΐνη, στο φούρνο με πατάτες, είναι ένα καθημερινό φαγητό το οποίο εδεχομένως βέβαια τώρα να μην μπορεί να γίνει για άλλο λόγο τον χρόνο που ανέφερες πιο πριν.

10:55 Τέλος πάντων θα το συζητήσουμε και αυτό. Πες μου λίγο για θυμάσαι ότι ήταν τώρα αυτά όλα τα χρόνια που πέρασαν έχοντας μεσολαβήσει λοιπόν όλο αυτό το διάστημα ποια μυρωδιά θυμάσαι μπαίνοντας στο σπίτι να σε χτυπάει και να πεις αυτό είναι το φαγητό που είχαμε σήμερα ποια ήταν η αγαπημένη σου μυρωδιά που σε υποδεχόταν μπαίνοντας στο σπίτι σαν παιδί και έτσι έφηβος καλή ερώτηση μπορείς να το χωρίσεις και σε καλοκαίρι και χειμώνα αν θέλεις ή όπως ακριβώς το χωρίζεις στο μυαλό σου νομίζω ότι η πιο χαρακτηριστική μυρωδιά ήταν το γεμιστό πόσο αρέσει έναι δηλαδή και επειδή αυτό γινόταν συνήθως καλοκαίρι τέλος πάντων τους καλοκαιρινούς μήνες και ήταν πάντα συνδυαζόταν με τον μπάνιο ήταν νομίζω το ιδανικό φαγητό δεν ήταν η έκπληξη βέβαια επειδή δεν είχαμε σχολείο μάλλον ξέραμε συνήθως ότι θα είναι αυτό το φαγητό που μαγειρεύεται τώρα όταν γυρνούσα από το σχολείο δεν μπορώ να θυμηθώ κάτι ιδιαίτερο έτσι σαν μυρωδιά εντάξει, σε γενικές γράμμες τα έτρωγα πολλά πράγματα

12:16 και προμένως δεν είχα θέμα αλλά και θέμα να είχα ένα πολύ χαρακτηριστικό στοιχείο ήταν ότι δεν υπήρχε εναλλακτική τρώγαμε όλοι το ένα και μοναδικό φαγητό που είχε μαγειρευτεί δεν υπήρχε, αχ δεν το τρώει αυτό ο Μακούλης ας του φτιάξω κάτι άλλο αχ Τζουτζούκο μου να σου φτιάξω πια πατατούλες να φας πατατούλες όχι το βράδυ μπορεί να συνέβαινε αυτό το μεσημέρι δηλαδή ξέρεις το βράδυ έτσι κάτι σε μεζεδάκι κάτι αυτό για να μην φάμε πάλι το μεσημερινό που δεν μας άρεσε αλλά το μεσημέρι πάντα θυμάμαι τη μόνη εξαίρεση ας πούμε που γινόταν σε αυτό που είχε γίνει ήταν με τα με τα πράσα η μάνα μου έφτιαχνε πράσα για χνίκο κοκκίνι σταυραστά έτσι τα οποία δεν μου άρεσαν καθόλου Δηλαδή δεν μπορούσα ρε παιδί μου να τα φάω Δεν μου άρεσε αυτό το φαγητό Και κάποια στιγμή κάναμε ένα συμβιβασμό Και μου έφτιαχνε μαζί και ένα τηγανιτό αυγό Οπότε μου έβαζε στο μισό πιάτο το αυγό τηγανιτό Και στο άλλο μισό πράσα Και με λίγη φετούλα και έτρωγα μια πυρουνιά αυγό Μια πυρουνιά πράσα

13:28 Και τέλος πάντων έτσι ψιλοέτρωγα το φαγητό Η γιάλτα των πράσων ήταν Τα βρήκατε κάπου στη μέση Εσύ τι θυμάσαι από χαρακτηριστικά φαγητά Κοίτα, νομίζω ότι όχι μόνο εμένα να ρωτήσεις Αλλά τους 9-10 από αυτούς που θα πάρεις στο δρόμο μια συνέρευξη θα σου πούνε τα γεμιστά Υπάρχει όμως πολύ συγκεκριμένος λόγος πίσω από αυτό Η πιπεριά, το έχω μελετήσει γι' αυτό το λέω ότι το παίζω έξυπνο η πιπεριά είναι όταν μαγειρεύεται πόσο μάλλον δεν όταν τηγανίζεται βγάζει είναι το πιο χαρακτηριστικό να το πούμε έτσι σε μυρωδιά ζαρζαβατικό το οποίο υπάρχει. Τώρα θα μου πεις ναι αλλά μόνο ζαρζαβατικά τρως. Όχι αλλά και στην γενικότητα των φαγητών είναι αυτό το οποίο όταν το επεξεργάζεσαι με θερμότητα το ψήνεις, το τηγανίζεις έχει πάντα την πιο χαρακτηριστική μηνόδια οπότε εκ των πραγμάτων η έκπληξη που δεν ήταν έκπληξη ήταν τα γεμιστά με ρύζι με κυμά παρόλο που πλέον τώρα που μιλάμε αγαπώ και τα δύο γιατί πλέον έχω δοκιμάσει πολύ νόστιμες συνταγές και από τις δύο κατηγορίες των γεμιστών

14:57 τότε και για πάρα πάρα πολλά χρόνια στη συνέχεια ήμουνα φανατικός ζηλωτής και πρέσβης των γεμιστών με κυμά. Βεβαίως, έχω τσακωθεί για τα γεμιστά με κυμά υπέρ τους. Έχω κάνει debates, έχω κάτσει και έχω συζητήσει ώρες για τα γεμιστά με κυμά. Όταν έφυγα από το σπίτι μου κατάλαβα ότι... Και τα άλλα είναι ωραία. και όχι μόνο αυτό ότι δεν είμαι η πλειοψηφία είμαι η μειοψηφία σε αυτή την περίπτωση είμαι δεν μπορείς σε βίκος είμαι μόνο σε βίκος δογευιστών πραγματικά νόμιζα ότι τα γεμιστά με κυμά ήταν η mainstream συνταγή και τα κάνανε και χωρίς κυμά για λόγους είτε διατροφικούς δεν θέλανε να βάλουν το κυμά στη διατροφή τους είτε τέλος πάντων για άλλους λόγους έκτον υστέρον λοιπόν και φτάνοντας πολύ μεγαλύτερος έμαθα ότι όχι οι καλό μου παιδί, τα γεμιστά χωρίς κύματα, όρφανα τα λεγόμενα είναι εξίσου αν όχι πιο δημοφιλή από τα γεμιστά με κύματα τα οποία μάλιστα έχουν και πάρα πολλούς πολέμιους όλα αυτά τα έμαθα πολύ μεγάλος αλήθεια τα γεμιστά με ρύζι είναι η original συνταγή

16:20 δεν υπήρχαν με κύμα πιο παλιά και επίσης όσο και να αγαπάμε τον κύμα και όσο και νόστιμο να είναι να είναι τα γεμιστά με τον κυμά όταν είναι με το ρύζι αναδεικνύονται περισσότερο τα μυρωδικά που έχουν τα γεμιστά μέσα οπότε εγώ θα πω ότι είναι πιο νόστιμα Δεν θα πάρεις κουβέντα από μένα Δεν θα πάρεις κουβέντα από μένα Εμείς φτιάχναμε και τα δύο γενικά από κάποιο σημείο και μετά του μπαμπά μου, θεωρούσε ο μπαμπάς μου ότι η μερίζη δεν είναι γεμιστά, με κυμά.

16:59 Οπότε τρώγαμε περισσότερο με κυμά. Ωστόσο θυμάμαι πολύ χαρακτηριστικά ότι ενώ παλιά έτρωγα κολοκυθάκια περισσότερο από τα κολοκυθάκια πιπεριά ντομάτα. Κάποια στιγμή που άρχισε ή συνέχισε να τα φτιάχνει για κάποιες φορές η μάνα μου μερίζη είχα πάθει μια τρομερή αιμονή με τις πιπεριές στα γεμιστά με ρύζι και μπορούσα να φάω 4-5 πιπεριές ζητούσα να φάω μόνο πιπεριές με τρέλαινε ο συνδυασμός της πιπεριάς της ψημένης με το ρύζι που είχε μέσα μου φαινόταν πάρα πολύ νόστιμο βλέπω πολλοί κόσμο να ξέρω γλύφεται στο σημερινό μας επεισόδιο και πολύ χαίρομαι για αυτό στείτε μας από κάτω στα σχόλια τις φωτογραφίες από τα γεμιστά που μαγειρέψατε το ταψί σας χωρίτσια στείλε το ταψί με τα γεμιστά Είμαι ελεηνός έγινε μόλις τράπηκα για τον εαυτό μου.

17:56 Και για να διώξω τη συζήτηση από αυτό και να σταματήσω ότι σκέφτομαι, πες μου τώρα εσύ όμως, θυμάσαι παρόλα αυτά, αναλύσαμε το πρωινό, πιστεύω ότι το πρωινό, λέγοντας το πρωινό, αναλύσαμε το μεσημεριανό. Κάπως έτσι έπαιζε και το βραδινό, ίσως λίγο πιο ελαφρύ. κανένα αυγό. Εγώ θυμάμαι ότι αν δεν τρώγαμε τα απομεινάρια του μεσημεριανού με λίγο ψωμάκι, λίγο ντοματούλα κτλ. Δύσκολα κάναμε άλλο φαγητό για το βράδυ. Δηλαδή έσπασαν μια μελέτα στο τσακίρκεφ.

18:34 Επίσης νομίζω ότι το καλοκαίρι ειδικά θυμάμαι ότι το βράδυ δεν τρώγαμε. Δηλαδή δεν ξανακαθόμασταν στο τραπέζι να φάμε. Θα ήθελα λοιπόν εδώ πέρα να σε ρωτήσω ανοίγοντας και το δεύτερο μεγάλο debate του επεισοδίου καρπούζι και πεπόνι με φέτα ή χώρες δεν νομίζω, είμαι από αυτούς που λένε ότι δεν συνδυάζονται αυτά παρότι τρώω γενικά μπορώ να φάω ας πούμε τα τελευταία χρόνια τρώω θα με πουν ψώνιο κάποιοι τώρα αλλά τρώω πεπόνι με γραφιέρα να άξου όχι το πήγα πολύ περισσότερο πεπόνι με προσούτο σου είπα εντάξει, δεν το γνωρίζω νομίζω ότι στο βεευτήριο έγινε κάποιο λάθος, σε αποκηρύσω όχι εντάξει είναι αλήθεια ότι είναι νόστιμο το κοφάκι η φέτα δεν μου πήγαινε στο μυαλό εμένα να τη συνδυάσω και ακόμα εγώ δεν τη συνδυάζω και με άλλα πράγματα όσο πρέπει δεν τρώω με φέτα what δεν ξέρω δεν μου πηγαίνει οπότε σκέτο καρπούζι και σκέτο πεπόνι Το πιο ωραίο βραδινό φαγητό που θυμάμαι είναι, πάλι εγώ είμαι φαν των αυγών, μέσα σε ψωμάκι ένα αυγό τηγανιτό, πιπεριά πράσινη, το κέρατο αυτές τις πιπεριές ψιλοκομμένη και μουστάρδα.

20:09 Το πιο ωραίο σάντουιτς. Γκουρμέ, γκουρμέ ακούγεται. Το πιο ωραίο σάντουιτς. εντάξει πάρα πολύ νόστιμο αν βγάλεις το αυγό και βάλεις για μένα φέτα συγγνώμη είμαι παιδί που τρώω πολύ φέτα έχω φάει πολύ φερζί μου νομίζω ότι έχεις το δικό μου ίσως simple σάντριτς top είμαι μεγάλος φαν του συνδυασμού πιπεριά με φέτα μ' αρέσει τόσο πολύ όπως φεύγει και κιόλας από τα το πόσο μ' ακούγεται μ' ακούς σαν τένα υπερασπίζω με τα γεμιστά και τώρα ήθελα να σε ρωτήσω αδερφέ, πιάνουμε όλες τις χρονικές περιόδους σνακ έτσι απογευματινό θυμάσαι να μας κάνουν ή να μας ετοιμάζουν κάτι για να φάμε το πολύ κλασικό το χτυπημένο αυγό με κακάο και ζάχαρη χτυπητό αυγό, πάρα πολύ πολύ δυνατό, πολύ δυνατό, βέβαια βέβαια εγώ θυμάμαι το χτυπητό αυγό πάρα πολύ πάρα πολύ έντονα η γιαγιά η γιαγιά Μαρία που μου το είχε πρωτοκάνει θυμάμαι και όλας το πρώτο πρώτο που μου είχε φέρει να φάω και και ανατιναχτεί το μυαλό μου πρώτον ήταν η καχυποψία αυτό τώρα τρώγεται χωρίς να ξέρω ακόμα φυσικά όλες τις

21:32 όλη την λογική πίσω από το να μην φας ομοαυγό γιατί Εδεχομένως Το αυγό είχε μέσα όμως Ξέρεις να έχει επιμολυνθεί Από το τσόφλι ας πούμε Δεν είναι το αυγό το μόνο του κάτι Μπορεί να έχει κάτι Εκτός αν είναι χαλασμένο βέβαια Αλλά εντάξει Και μου το έφερε να το φάω Και έπαθα πλάκα Έφαγα την πρώτη πουτιά Και μετά ήθελα να τρώω μόνο αυτό Όσο καιρό ήμουν σερες Και την επισκεπτόμασταν και εμένα Ήθελα κάθε απόγευμα να μου ετοιμάζει ένα χτύπητο αυγό. Απίθανο απίθανο σνακ και νομίζω ότι όλοι όσοι μας ακούνε κάποια στιγμή είναι κάποιες ηλικίες φυσικά, κάποια στιγμή το δοκίμασαν. Τώρα, αν δεν τους άρεσε θα ήθελα να μου το γράψουν αυτό το πράγμα. Είμαι πολύ περίεργος να το διαβάσω και να το έτσι να ανακούσω την εμπειρία τους.

22:26 Από εκεί και πέρα ναι, συγγνώμη, απλά ήθελα να αναφέρω ότι θυμάμαι που και πότε μας κάναν και αυγόφετες το οποίο... Α, ωραία, μάλιστα. Ψωμί το οποίο συνήθως είναι δεύτερης μέρας, εδεχομένως φυσικά δεν πετούσαμε τίποτα και πολύ καλά κάναμε. Σαν sustainability το λένε τώρα και μας το πουλάνε πολύ ακριβώς στα μαγαζιά. Με φέτες, συγγνώμη, φέτες λοιπόν από αυτό το ψωμί, με αυγό, τηγανιτό και είτε γλυκό, είτε αλμυρό.

22:55 Ναι, ισχύει. Εγώ ήμουν φαν του αλμυρού. Εγώ πάλι φαν του γλυκού. Ακόμα και τώρα. και έτσι με την Ελένη που το κάνουμε πολλές φορές και το τρώμε σαν ένα σνακ που μας αρέσει πάρα πολύ το τρώμε σπάνια πλέον γιατί είσαι μια ηλικία και μετά καλό είναι να μην τρως πολλές αυγόφετες στην καθησιά σου ιδίως αν είναι βράδυ αλλά εξακολουθώ να θεωρώ ότι αυγόφετα με μέλι είναι από τα αγαπημένα μου σνακ όλων των εποχών αλλά εντάξει και η Αλμύρη μου αρέσει φυσικά Αλμύρη ξέρεις έχεις επιλογές να κάνεις ένα ωραίο τόστο, ένα κρόκ με σχέρα ενώ γλυκό έτσι μου ακούει το πιο original, στο μυαλό μου το πειραγμένο ναι ναι ναι, εντάξει, λόγιε σωστό εντάξει πάντως ήθελα να σε ρωτήσω εδώ πέρα μιλήσαμε αρκετά για τα φαγητά που τρώμε στο σπίτι, όχι αρκετά μιλήσαμε, για μένα δεν υπάρχει αυτή η συζήτηση, μπορεί να διαρκέσει ώρες, πες μου όμως πώς θυμάσαι την πρώτη σου εμπειρία όπου έφαγες junk food εντάξει την πρώτη δεν τη θυμάμαι εντάξει θα τα περίεργω δεν ήταν τόσο ξεχωριστή φαντάζομαι για να τη θυμάμαι

24:14 αυτό που θυμάμαι σίγουρα είναι ότι εκεί που μεγαλώσαμε εμείς χωρίς να διαφέρουμε και πάρα πολύ και από τα άλλα μέρη που μεγάλωσαν οι υπόλοιποι γιατί δεν είχε να κάνει με το μέρος τόσο ότι είχαμε όταν θέλαμε να φάμε κάτι απ' έξω είχαμε την επικέμπτη και δεν μιλάμε να πάμε να καθίσουμε κάπου να φάμε έτσι σε κάποιο εστιατόριο κάποιο μουναζί, να πάρουμε ας πούμε στο σπίτι για να φάμε κάτι όπως το είπες junk ας πούμε το γενικότερο ορίσμα του junk είχαμε τις εξής δύο επιλογές είτε να πάμε στο κανάλι να φάμε στον Αργύρι να πάρουμε σουβλάκια πολύ ωραία σουβλάκια όμως Ήτανε Ήτανε Ή ήτανε τα μοναδικά Πολύ τα χαιρόμουν εκείνα τα σουβλάκια Αν δεν το πω καλύτερα Δεν ξέρω αν ήταν τα καλύτερα που έχω φάει Μάλλον στο μυαλό μου είναι ίσως μόνο Εντάξει τώρα δεν ξέρω Ποιοι θα τα ακούσουν αυτό Οπότε δεν θέλω να πω πάνω Όμως δεν λέμε κάτι κακό Εκείνη την εποχή τρελαινόμουν να τα φάω Εγώ φάλεγα κάτι άλλα περίεργο Μην το αναφέρεις Μην το αναφέρεις αυτό Σαν παιδιά μπορεί να ακούσαμε διάφορα

25:28 Αλλά επειδή σαν εισαγγελέας Όχι όχι Εγώ αυτό που έβλεπα θα πω Όχι αυτό που Τέλος πάντων Εντάξει Άλλες εποχές Συνθήκες υγιεινής τότε Έχουμε και σήμερα Δεν τηρούνται στο φτιάξιμο της πίτας Ακριβώς Άλλωστε μπορεί αυτό να έδινε και την έξτρα Νοστιμινιά Πάντα έτσι θέλω να το σκέφτομαι Γιατί αλλιώς θα χαλαστώ Ποια ήταν η άλλη μας επιλογή Η άλλη επιλογή ήταν να πάμε στην αντίκυρα Και να πάρουμε ένα τηλέφωνο πρώτα να μας ετοιμάσουν μια πίτσα Και να πάμε στην αντίκυρα και να την πάρουμε Για να την φέρουμε στο σπίτι να τη φάμε Φυσικά γιατί το delivery δεν υπήρχε Κάποια στιγμή αρχές 92, 93 Μπορεί και πιο μετά Τώρα που το σκέφτομαι Άρχισε να έχει ένα delivery Νομίζω η πιτσαρία Δεν θυμάμαι καθόλου να φέρουν στο σπίτι μας Παρόλο που παραγγέλνουν Πολύ αργότερα.

26:24 Τώρα που το λέω νομίζω φοιτητής ως ήμουν. Αλλά ναι, αυτό ήταν. Ή να πάμε στην πιτσαρία να φάμε τέλος πάντων. Αλλά για παραγγελία, για να πάρουμε στο σπίτι έπρεπε να πάμε εμείς να την πάρουμε. Δεν ξέρω, θυμάσαι άλλο εσύ τέτοια επιλογή. Οι επιλογές στο χωριό μας, στον πέριο στο οποίο μεγαλώσαμε, στα Σπασπίτια, ήταν αυτές οι δύο.

26:47 πολύ αργότερα μπορεί να τώρα που το θυμάμαι ίσως να έχει και άλλες επιλογές της ίδιας κατηγορίας για σουβλάκια στην αντίκαιρα επίσης αλλά επειδή σουβλάκια από τα σπασπίτια είναι αντίκαιρα έπαιρνες από τα σπασπίτια γιατί τα έχεις δίπλα σου όσο πιο δίπλα μπορείς να τα έχεις μόνο η πίτσα θυμάμαι ότι την παίρναμε από την αντίκαιρα βέβαια Όπως είπες και εσύ, αυτό με τα βίας αγγίζει τον ορισμό του junk food. Θυμάμαι όμως πάρα πολύ καθαρά την πρώτη φορά που έφαγα από αλυσίδα στιατορίων και η εμπειρία ήταν πραγματικά εξωπραγματική. Θέλεις να σου πω για αυτό Μάχη?

27:43 Εννοείται. Λοιπόν δεν είναι αυτό που νομίζεις γιατί μπορεί να επειδή συζητήσαμε έτσι για τα goodies πρόσφατα και για το πως μας επηρέασε σαν παιδιά και πότε όμως από πότε και μετά ήταν το debate μας ότι άρχισε να μας επηρεάζει. Η πρώτη μου εμπειρία από ταχυφαγείο το οποίο αργότερα έγινε καθεστώς ήταν από το πρώτο Εβερέστ το οποίο ήταν στο Κολονάκι θυμάμαι ότι πηγαίναμε με τους δικούς μου βόλτα που πηγαίναμε πολύ συχνά στην Αθήνα και το είχαμε βάλει πάντοτε σαν μέρος της εμπειρίας να πηγαίνουμε στο Εβερέστ το οποίο αν θυμάμαι καλά νομίζω ήταν στην Τζακάλοφ ή σε μια από τις δύο αυτές της οδούς και εκεί πέρα σου φτιάχνανε το τέλειο τόστ και όταν λες το τέλειο τόστ μιλάμε πάντα για την εποχή που ζούσαμε όπου το να πας και να φας ένα τόστ το οποίο έχει κάτι παραπάνω από ζαμπό κασέρι που σου φέρνει η μαμά σου και σου λέει αυτό είναι καλή όρεξη αλλά πας και παραγγέλνεις το τι θα έχει μέσα από ένα από μια βιτρίνα γεμάτη με υλικά εντάξει μου ανατείνασε το μυαλό

29:07 κάθε φορά είχε πάρα πολύ θυμάμαι ότι ας πούμε τον κόσμο που είχε εκεί πέρα στην ουρά γιατί δημιουργούταν μια ουρά φυσικά απ' έξω φυσικά δεν χρειάζεται να πούμε ότι από αυτό το το μάγαζι και μετά έγινε αυτοκρατορία στην Ελλάδα. Αν θυμάμαι το πόσο το πόσο πολύ περιμένοντας την ουρά καθόμουν και σκεφτόμουν και τώρα θα βάλω αυτό και θα βάλω θα βάλω αυτή τη φορά θα βάλω μαγιονέζα όχι, μπορώ να βάλω μαγιονέζα με το μπιφτέκι και είχαμε μια συζήτηση έτσι γενικά η οποία έβγαζε σε πολύ λέμαργο άνθρωπο, δεν ήμουνα απλά μου άρεσε πάρα πολύ να πειραματίζω με το φαγητό γατάκια, εμείς πήγαμε με αθήνα και τρώγαμε πατσά σε ένα πατσατζίτικο στην Πυραιός οκ δεν λέω, δεν κρίνω δεν λέω καλύτερο ή χειρότερο, άλλο αυτό ο πατσάς είναι πατσάς και μιας που έτσι πιάνουμε το πριν και το μετά πόσο κρίμα που τα πατσατζίδικα έχουν υποχωρήσει πλέον και δεν υπάρχει αυτή η μόδα του πατσά θα πω εγώ τουλάχιστον δεν υπάρχει αυτόνομα υπάρχουν κάποια μαγειρία που μαζί με άλλα φαγητά και σούπες

30:25 θα έχουν και πατσά αλλά το πατσατζίδικο το αποκλειστικό ας πούμε δεν νομίζω ότι δύσκολα να λες πλέον αλήθεια είναι και βέβαια θέλω να σε ρωτήσω όταν βγαίνατε έξω να πιάσουμε τώρα και το άλλο Το άλλος σκέλος. Δηλαδή πιάσαμε το τι τρώγαμε όταν ήσαι σπίτι σου, τις καθημερινές. Κυριακές ή σε άλλες περιστάσεις που βγαίνατε έξω, θυμάσαι τι παραγγέλαμε και τρώγαμε.

30:56 Εντάξει, εκεί νομίζω μια βραδινή έξοδος που πηγαίναμε ήταν η πίτσα. Πηγαίναμε στην πιτσαρία να φάμε. Όχι παρ' τα πίτσα, μπορεί και μακαρόνα να τρώγαμε, αλλά τέλος πάντων στην πιτσαρία. τώρα επειδή εμείς ήμασταν λίγο των εκδρομών και τον γυρνούσαμε θα τρώγαμε θα πηγαίναμε για φαγητό εκεί κοντά σε άλλες περιοχές όχι στη Δεσφίνα εμείς δεν πηγαίναμε τόσο στη Δεσφίνα πολλοί κόσμοι πήγαιναν για παϊδάκια και κρέατα εμείς πηγαίναμε στο Στήρι παϊδάκια Στήρι βεβαίως αρκετά αρκετές φορές κι εγώ το Στηρίου κι εμείς το Στηρίου ήμασταν Ναι, στη Δεσφίνα νομίζω κάτι προβατίνεις και πιο hard-core Κοντοσούβλη θυμάμαι Κοντοσούβλη, ok Original taste Ταξί, αυτά δεν νομίζω ότι έχουν αλλάξει τόσο πολύ Γενικά εκεί η περιοχή, η Ιστεραία Ελλάδα είναι του κρέατος, του ψητού Έτσι, οπότε σούβλες και τέτοια ήταν στην καθημερινότητά τους Οπότε ήταν πολύ εύκολο να βρεις σε φαγητό έξω καλό κρέας να φας τέτοιο δεν νομίζω ότι τρώγαμε κάτι διαφορετικό νομίζω κι εγώ ότι πάντοτε λαμβάνοντας υπόψη την περίσταση

32:20 και την εποχή δεν κάνω ψέματα χειμώ να θυμάμαι ότι εμείς γενικά τις Κυριακές μας άρεζε όπως και εσύ λες ότι γυρνούσαμε θυμάμαι πηγαίναμε ένα διάστημα πάρα πολύ στην Χαλκίδα που ήταν σχετικά κοντά. Εκεί προφανώς όταν πας στην Χαλκίδα ήξερες ότι θα πας ψάρι και πάρα πολλά θαλασσινά μύρια, γυαλιστερές και πολύ μεγάλη ποικιλία.

32:47 Δηλαδή έχεις δίκιο, το ξέχασα αυτό και εμείς πηγαίναμε πάρα πολύ εκεί. Και στην Αράχοβα επίσης. Και στην Αράχοβα φυσικά. Before it was cool, έτσι να το πούμε αυτό. Πάρα πολύ τρώγαμε ωραία στην Αράχοβα γενικά σε όλα τα διπλανά χωριά όμως όπως είπες στήρι κυριά και όχι τόσο, το στήρι για παϊδάκι και στην αντίκειρα επειδή την είχαμε πολύ κοντά, την είχαμε για την εύκολη επιλογή μιας πίτσας και αργότερα ίσως και κάποιο πάλι ψαροφαγίας τραπεζιού νομίζω πως...

33:26 Επειδή είπες και για τα Ever Spring εγώ θυμάμαι ότι σε κάποιες εξορμήσεις απόγευματινές και η Παρασκευή ξέρω εγώ απόγευμα για ψώνια ας πούμε στη Λιβαδιά για καναρούχο και τα λοιπά γιατί είχε προφανώς μεγαλύτερη εμπορική αγορά από τα Σφαρασπίτια θυμάμαι ότι πετύχαμε το πρώτο σίγουρα στη Λιβαδιά από τα πρώτα goodies στην Ελλάδα εκτός Θεσσαλονίκης που είχαν εκεί ξεκινήσει και Αθήνας που είχε ένα κατάστημα στην Καλυθέα νομίζω ήταν το πρώτο που ήταν αρκετά παλιό.

34:08 Στη Λεβαδιά λοιπόν υπήρχε σε ένα δρόμο που τότε δεν ήταν πεζόδρομος, σήμερα είναι ο πεζόδρομος. Ήταν μικρούλη και ήταν νομίζω το πρώτο γκούτις. Και εκεί δοκιμάσαμε τα πρώτα έτσι μπέργκερ. Γιατί το μπέργκερ δεν υπήρχε στις διατροφικές μας συνήθειες. Όχι, όχι, όχι. Τότε μπήκε. Τότε μπήκε. Και θυμάμαι ότι είχαμε πάρει αρκετές φορές από αυτά τα goodies.

34:38 Θυμάμαι ότι μου είχε κάνει φορομερή εντύπωση, γιατί όπως είπες και εσύ, δεν είχαμε επαφή με goodies. Τις έρες, όπως τα λέγαμε και κατηδίαν πιο πριν, άνοιξε πολύ αργότερα για πόλη αυτού του διαμετρήματος και του πληθυσμού. Οπότε, ναι, μου είχε κάνει φοβερή εντύπωση. αφενός βέβαια το χάμπουλιο σαν ιδέα σαν έννοια. Απ' την άλλη μου είχε αρέσει φοβερά η σάλτσα αυτή η ρόζη, η κλασική η σως που συνοδεύει συνοδεύεις πατάτες αδεχομένως.

35:11 Τις έτρωγα, τα έτρωγα σαν παρανοϊκός. Μου άρεσε φοβερά και ακόμα και τώρα δηλαδή όπου πάω αν με βγάλει ο δρόμος μου σένα γκούντις γιατί πεθυμήσαμε να φάμε ένα γεύμα από τα παλιά έτσι αυτό το διπλό τσίς με πατάτες πάντα θα πάρω και την ρόζ της σως η οποία δεν έχει αλλάξει βέβαια δεν είναι σχετός ναι ναι ναι γευστικά μου θυμίζει πάρα πολύ την παλιά της σως δεχομένως τώρα τα υλικά να έχουν αλλάξει αλλά εγώ παίρνω, λαμβάνω ακόμα την ίδια ευχαρίστηση τρώγοντάς Καλά, εννοείται ότι μπορούμε να μιλάμε όπως είπες και εσύ πριν ώρες για το φαγητό είπε το τότε και το σήμερα έχω πες μου έχω να σου κάνω μετά και μια ακόμα ερώτηση και εγώ με ερώτηση θα μία εγώ και μία εσύ για να κλείσουμε εντάξει λοιπόν θέλω να μου πεις αν θυμάσαι κάποιο φαγητό που να έχεις φάει στο δικό μας σπίτι δηλαδή από την δικιά μου τη μαμά που να το θυμάσαι και αν δεν έχεις κάποιο πρόχειρο να σου έρχεται τώρα αμέσως μπορώ να σου πω εγώ πρώτα που το είχα σκεφτεί για την δικιά σου τη μαμά που έφτιαχνε φαγητό

36:28 και το θυμάμαι πάρα πολύ χαρακτηριστικά λοιπόν αναφέροντάς το εσύ πιο πριν θυμήθηκα μου ήρθε αυτόματα είναι αυτό που λες αναφέρεις τη λέξη και σχεδόν σου έρχεται η μυρωδιά και η αίσθηση στο στόμα θυμάμαι γεμιστά αλλά γεμιστά το κολοκυθάκι που φτιάχνατε εμείς δεν κάναμε γεμιστά κολοκυθάκια δηλαδή δεν γεμίζαμε το κολοκυθάκι όπως το γεμίζατε εσείς που το βάζετε δίπλα στη ντοματούλα και στη πιπεριά και ήταν πεντανόστιμο και πάντα όταν ερχόμουν να θυμάμαι να φάω μαζί και είχα τη γεμιστά ήθελα να φάω και άλλο κολοκυθάκι αλλά φοβόμουν να το στερίσω όπως σας και τρώγα πάντα έτσι το ένα αν μου τύχαινε αλλά ντρεπόμουν να ζητήσω κι άλλο αλλά ήταν πεντανόστιμο. Τα γεμιστά τα έκανε πάρα πολύ ωραία μαμά σου και αυτό είναι που θυμάμαι πραγματικά.

37:23 Έκανε και το άλλο ότι όταν περίσευε ρε παιδί μου γέμιση έβαζε σε αμπελόφυλλο και το έκανε και τολμαδάκι. Και αυτό το θυμάμαι. Και αυτό ξεροψινότανε κιόλας γιατί ήταν πιο μικρούλη σε σχέση με τα άλλα και ήταν κορυφαίο αυτό. Ήτανε, πώς θα λένε, λιχουδιά. Με κατέστρεφες ξέρετε. Βουργουρίζει κι η λίτσα μου. Εγώ θυμάμαι σε εσάς να έχω που είχα φάει και μάλιστα θυμάμαι μπορεί να συγχέω τώρα να μνήσεις. Ήταν κάποια βράδια που είχα μείνει σε εσάς πάνω και μπορεί να ήταν και η γιαγιά Μαρία να μας πρόσεχε. Τέλος πάντων εγώ θυμάμαι η μαμά σου το φτιάχνει το φαγητό τον άσπρο τραχανά.

38:04 Έφτιαχνε ένα τραχανά άσπρο που εμείς δεν τον τρώγαμε άσπρο τον τρώγαμε κόκκινο. Αυτό που μου έκανε εντύπωση ήταν που έβαζε τα κρουτών. Τα κρουτών, μπράβο. και ήταν πάρα πολύ ωραίος πάρα πολύ νόστιμος το θυμάμαι ακόμα βέβαια βέβαια πριν πρέπει να σου πω ότι τη μαμά μου την ανέκρινα πάρα πολύ σε σχέση με τα για να μπορέσω να σε επιδεώσω τις αναμνήσεις μου για το σημερινό επεισόδιο μου έχει στείλει πόσα φωνητικά είναι αλήθεια μιλικά αν πάρει να τα λέω όλα θα νομίζω πως θα με δίρει σίγουρα δεν μπορώ να μην αναφέρω πάντως ότι επειδή ανέφερες και την την κουζίνα της κατά γενική ομολογία μαγείρευε καλά τέλος πάνω η μαμά μου το μυστικό από πίσω από την επιτυχία της μια μέρα ίσως κάνουμε και μια εκπομπή για τα παιδικά πάρτι που έτσι γινόντουσαν εκείνη την εποχή το οποίο είχε μεγάλη αγάπη να διοργανώνει τέλος πάνω το μυστικό πίσω από την επιτυχία της ήταν ότι ο θετός γιος της ήταν ο Πετρετζίκης θα σας το κάνω αλλά όχι ήταν ήταν η Βέφα Αλεξιάδου οκ plot twist

39:21 η οποία βέβαια ήταν η απόλυτη μαγειρική chef star των 80's και αρχών των 90's γιατί ο πόλεις κόσμος την γνώρισε από την εκπομπή που είχε αναλάβει νομίζω ήταν στο πρωινό καφέ και λοιπά και λοιπά για σειρά χρόνων ήταν μονοπόλιο. Η μαμά μου λοιπόν την είχε ανακαλύψει πριν γίνει τηλεοπτικό προϊόν με το που γύρισε από την Αμερική γιατί ήταν στην Αμερική πάρα πολλά χρόνια για μαμά σου ή Βέφα θέλω να ακολουθήσεις θέλω να ακολουθήσεις την αντιφύγηση ξέρω πεινάς και εσύ το καταλαβαίνω εγώ θολώση λοιπόν και μέσω μιας της ιστορίας που θα στη διηγηθώ ίσως κάποια στιγμή και από κοντά το πως πως έγινε αυτό ανακάλυψε τα τη βιβλιογραφία της Βέφας Ανεξιάδου και από τότε προσευχόντας αυτή ήταν το ευαγγέλιο της.

40:19 Φυσικά πρέπει να έχεις και κάποιο ταλέντο για να το φέρεις επέρας γιατί έχω ακούσει πάρα πολλοί κόσμο που εκ των υστέρων μου έχουν πει ποιά είναι η Βέφα, δεν μου βγαίνε ποτέ οτιδήποτε λέει ότι προσπαθούσα της Βέφας λέει δεν μου βγαίνε ποτέ. Έχω ακούσει και αυτή την πλευρά μαμά αν ακούς, το έχω ακούσει δεν φταίει η Βέφα εδεχομένου γιατί εσύ τα κατάφερνες δεν ξέρω θα το δείξει η ιστορία μπορεί να ήταν ότι οι συνταγές της να μην ήταν τόσο ακριβείς και να ήθελε αυτό που λέμε μαγειρική αντίληψη για να τις πετύχεις μπορεί να ήθελε να δοκιμάζεις συχνά για να ρυθμίζεις τα αλάτια και αυτά εντάξει δεν είναι το ότι ξέρεις να μαγειρεύεις γιατί βέφα αναφέρομαι δεν σημαίνει ότι μπορεί να μεταφέρεις και μια συνταγή σωστά Συμφωνώ μαζί σου Δεν έχω κάνει ποτέ συνταγή της Όχι όχι Τώρα που το λες θα δοκιμάσω να κάνω μια Μπορώ να σου προτείνω Να μην πας στα βαθιά Να πας λίγο πιο Θα μας πει η μαμά μου Δύο αυγά τηγανιτά με βούτυρο Λοιπόν Αν σε κάλυψα με την δικιά μου Ανάμνηση φαγητού

41:31 Θέλω έτσι Να κλείσουμε γευστικά όπως τόση ώρα βέβαια κινούμαστε θέλω να θυμηθείς και να μου πεις ένα αγαπημένο σου φαγητό καθημερινό το αγαπημένο σου καθημερινό φαγητό εκείνο το χρόνο και το αγαπημένο σου ξεχωριστό πες το ερωταστικό, πες το κυριακάτικο φαγητό επίσης που θυμάσαι από εκείνα τα χρόνια και έτσι να μοιραστούμε τις αναμνήσεις μας το αγαπημένο μου φαγητό ήταν, είναι και θα είναι, τα μακαρόνια.

42:07 Με κόκκινη σάλτσα. Με απλά μακαρόνια, ρε παιδί μου. Τίποτα ιδιαίτερο. Τότε, συλλογικά, απλά τα κάναμε. Δεν είναι ότι ήταν πολύ fancy. Η αγαπημένη μέρα, δηλαδή, ήταν αυτή που είχαμε μακαρόνια. Το πιο ιδιαίτερο που λες, το οποίο το μυρίζω τώρα, όπως μιλάω, ήταν ένα κοτόπουλο στο φούρνο με πατάτες, το οποίο όμως είχε το twist.

42:32 Ήταν γεμιστό με τριμμένο καρότο σκορδάκι και τυρί Πανάθεμάσε Δεν μίλησες Είναι ένα φανταστικό φαγητό Δεν ξέρω που είχε βρει τη συνταγή η μάνα μου αλλά το φτιάχνε κάποιες φορές και τα επόμενα χρόνια δηλαδή της το ζητούσα να το φτιάξει γιατί αυτή η γέμιση δεν υπάρχει Το ξαναπαράγει Όχι, για κάποιο λόγο όχι Το συνειδητοποιώ τώρα που το συζητάμε ότι δεν έχω δοκιμάσει ποτέ να το φτιάξω εγώ και κακός ίσως.

43:06 Είναι λίγο μπελαλίδικο γιατί όταν λέμε και μισθό ήταν κανονικά με τη διαδικασία. Έτσι να ράψεις ας πούμε θυμάμαι ότι έπαιρνε το καλύτερο κομμάτι ήταν η πέτσα του λαιμού της κότας που την έβγαζε από τον actual λαιμό και την γέμιζε με αυτή τη γέμιση και το έδαινε λίγο ξέρω εγώ και αυτό το πράγμα ήταν βόμβα. Από κάτω θα δείτε στο super θα δείτε τα υλικά για τη συνταγή μας λοιπόν χορηγός, κοτόπουλα, μιμίκ μακάρι μακάρι ναι όντως κύριε μιμίκο αν θέλετε εδώ είμαστε δεν τρέχει τίποτα κάθε μέρα ένα κοτοπουλάκι θα το βάζουμε στα πόρια μας να ξέρετε λοιπόν με πέτυχες στο καθημερινό πακαρόνια είναι και εμένα νομίζω all time classic και νομίζω πολύ κόμμα να το ρωτήσουμε Ποιο ήταν το αγαπημένο του καθημερινό.

44:05 Όταν κάποια στιγμή η μαμά μου ανακάλυψε την ελληνική καρμπονάρα, όταν ανακαλύψε όταν μπήκε η Σπίρμα στην κρέμα γάλακτος για πρώτη φορά, μαζί με το μανιταράκι και το μπέικον, εκεί καμπάνες ήχουσαν και χερουβείμ χορεύανε γύρω από το κεφάλι μου, όταν καταλάβαινα ότι θα μαγειρέψει αυτό. τρελενόμουνα για αυτό το φαγητό μου αρέσει πάρα πάρα πολύ και για καλό φαγητό μετά από αρκετή έτσι σκέψη είπαμε δεν θα βάλω τα γεμιστά το οποίο είναι μια κατηγορία μόνο του θα βάλω ένα φαγητό που κάναμε και το έκανε η μαμά μου και μετά το έκανε και ο παπάς μου πάρα πολύ με πολύ μεγαλομερά και επίσης και το πετύχαινα ήταν σνίτσελ με μανιτάρια Ήταν φαγητό φούρνου συνίτσελ με κρέμα γάλακτος και μανιτάρια το οποίο ήταν το φαγητό το οποίο κάθε φορά ήταν άχαστο.

45:10 Ήταν πεντανόστιμο. Έχουμε κάνει τραπεζώματα και τραπεζώματα με αυτό το φαγητό και πάντοτε όλοι γλύφαν τα δάχτυλά τους. δηλαδή πρέπει να την πάρει αυτή η φυταγή η οποία είναι πολύ επιβαρυντική τώρα με όρους καλής και υγιεινής διατροφής σε 9.200 εξω αλλά δεν παίζεται ρε φίλε και αν είναι και ωραίες οι πρώτες ύλες καλές είναι φανεστικό ανάθεμάς έχει τοπική πιτσαρία έχει κάποια πιάτα κρατικά και έχει ένα σνίτσελ με σοσ μανιταριών με κρέμα γάλακτος και μανιτάρια κάτι τέτοιο κάνει Μάκη σταμάτα να παίρνεις το τηλέφωνο σταμάτρα να εμπληκτολογείς το τηλέφωνο για να παραγγείλεις θέλω να αγοράσω την πιτσαρία όλες τις μερίδες που έχετε φτιάξει τώρα στείλε και κάτι εδώ θείο το φας όλα αυτά που λέτε με τα φαγητά τόσο αντέξαμε δεν αντέχουμε άλλο πεινάσατε Λοιπόν θα σας αφήσουμε να μαγειρέψετε Καλή όρεξη Και αν δεν το είχατε σκοπό Τώρα βλέπω να τρέχετε προς το ψυγείο Σας ακούω σιγά σιγά Και πως κάνει δίαιτα ας πρόσεχε Ας μας άκουγε Μας το κοβες στην αρχή Πραγματικά πήγαινε στο επόμενο

46:36 Έπρεπε να βάλουμε ένα disclaimer Ναι, τα πάμε εμείς Δεν μας άκουσε κανένας Θα σας ανοίξει η όρεξη Θα είμαστε γευστικοί σήμερα Θα είναι γευστικό το φαγητό Να στιμιέσαι από μένα Τώρα που τα λες πέσε εκ των υστέρων Λίγους πιάνεις Και ακόμα λιγότερος γλιτώνεις από την αμαρτία Ακριβώς Άλλο ένα επεισόδιο λοιπόν Τον Gen Exposed έφτασε στο τέλος του Χάρηκαμε που μας ακούσατε Και εμείς χάρηκαμε που τα είπαμε Και θυμηθήκαμε Και θα είμαστε σύντομα κοντά σας Με ένα ακόμα επεισόδιο Γεια σας, καλή συνέχεια σε ό,τι και κάνετε Γεια σας