Οι σεισμοί του '81 στις Αλκυονίδες
GEN XPOSEDΣχετικά με αυτό το επεισόδιο
Ο Φεβρουάριος του 1981 σηματοδότησε την αλλαγή στην νοοτροπία, τον σχεδιασμό και την πρόληψη όλης της χώρας για τους σεισμούς. Πέρα από τον νέο αντισεισμικό πολεοδομικό κανονισμό, οι σεισμοί του χειμώνα του 1981 άφησαν μερικά (ψυχικά μόνο ευτυχώς) τραύματα σε μια ολόκληρη γενιά που βίωσε στην τρυφερή παιδική της ηλικία την στιγμή που όλοι νιώθουμε ευάλωτοι και ανήμποροι μπροστά σε ένα στοιχείο της φύσης, τον σεισμό. Οι Gen Xposed θυμούνται τις δικές τους εμπειρίες και με ντοκουμέντα την μεταφέρουν από το 1981 στο σήμερα.
Αυτόματη μεταγραφή — ενδέχεται να περιέχει λάθη.
Ρε σύξαδερφέ, πάλι τα ίδια. Κάποια στιγμή πρέπει να το κοιτάξεις αυτό το φόβο σου με τους σεισμούς. Κοντέμουν 50 χρόνια από το σεισμό το 81. Μα αφού σου λέω, έβλεπα το φως του Αυγερινού και μετά έρχεται να κουγένει το καναπές και μετά βγαίνει ο βαρότσος σε ζωντανή σύνδεση και... Συνάδερφε, πάλι είδα τον ίδιο φιάλτη ε. Και πώς γίνεται κάθε φορά να παίρνεις εμένα τηλέφωνο μέσα στη νύχτα.
Τέλος πάντων, ξύπνησα που ξύπνησα κάτσε να γράψουμε ένα επεισόδιο μήπως και δουλέψεις σαν ψυχοθεραπεία και κλείσε επιτέλους αυτή τη γεννήτρια Ήτανε βράδυ Τρίτης 24 Φλεβάριο το 81 Ο Μάκης Σωσοκέρεγλου και ο Μάνος Βατζιάρας. Είμαστε εδώ για να εξερευνήσουμε άλλη μια φορά την βιβλιοθήκη των αναμνήσεών μας και να θυμηθούμε ένα πραγματικά ξεχωριστό γεγονός, το οποίο έχει σημαδέψει πάρα πολλούς από εμάς, δημιουργώντας σε μεγάλο μέρος της κοινωνίας μας, ανθρώπων οι οποίοι το έζησαν από πρώτο χέρι, έναν πολύ υπαρκτό φόβο, τον φόβο των σεισμών.
Το θεό μας δεν είναι άλλο από τους σεισμούς του 1981, οι οποίοι ήταν πραγματικά καταστροφικοί, όχι μόνο από άποψη υλικών ζημιών και φυσικά ανθρώπινων ζώων που χάθηκαν, αλλά και γιατί σημάδεψε μια ολόκληρη γενιά και τους μπόιασε με το φόβο του σεισμού. Μάκη, τους θυμάσαι καθόλου τους σεισμούς του 1981. Γεια σας και από μένα πρέπει να ομολογήσω ότι θυμάμαι λίγα πράγματα είχα μόλις είχα δύο μήνες που είχα κλείσει τα τέσσερα εγώ στους σεισμούς το 81 παρόλα αυτά είναι από τις πρώτες αναμνήσεις μου της παιδικής ηλικίας γιατί ήταν κάτι σοκαριστικό θυμάμαι σίγουρα τον έναν από τους δύο σεισμούς το τι συνέβη.
Δεν θυμάμαι όμως αν ήταν ο πρώτος ή ο δεύτερος. Έχω την αίσθηση ότι ήταν ο δεύτερος. Αλλά... Εντάξει, ήταν ένα γεγονός που είχε σημαδέψει, όπως είπες, πάρα πολύ κόσμο σε εκείνη την περίοδο και είχε επηρεάσει και πολύ μεγάλο κομμάτι του πληθυσμού γιατί είχε επηρεαστεί πάρα πολύ και η Αθήνα. Έχει γίνει πολύ αισθητός στην Αθήνα, είχε καταστροφές στην Αθήνα.
άρα νομίζω ότι πάρα πολλοί κόσμοι από αυτούς που μας ακούνε που είναι στην ηλικία μας θα έχει κάτι να θυμάται από εκεί να το έχει αφήσει έτσι σαν σημάδι ελπίζω όχι κυριολεκτικό σημάδι αλλά μόνο ψυχολογικό φυσικά ενώ αρχικά ο τίτλος που είχα στο μυαλό μου για αυτό το επεισόδιο είναι ο σεισμός του 81 νομίζω ότι το σωστό θα ήταν να πούμε οι σεισμοί του 81 γιατί δεν πρόκειται για έναν μόνο καταστροφικό σεισμό όπως συνέβη ας πούμε στην Καλαμάτα το οποίο το έχουμε καλύψει σε προηγούμενους επεισόδιους με τα δυσάρεστα γεγονότα της δεκαετίας του 80 ήταν ένα σεισμός, ο πρώτος πρώτος σεισμός ο οποίος σημειώθηκε στις 10 και 53 ήταν ένα σεισμός 6,7 ρίχτερ που ήταν αρκετά επιφανειακός και λίγες ώρες μετά στα ξημερώματα της Τετάρτης αυτό ήταν η Τρίτη, στα ξημερώματα της Τετάρτης 4 και 35 ακολούθησε δεύτερος σεισμός μεγέθους 6,4 ρίχτερ. Μιλάμε τώρα για μεγέθη που φτάνουν για να ισοπεδώσουν περιοχές ολόκληρες και ακριβώς λόγω του ότι ήταν αρκετά επιφανειακός αυτό και έγινε δυστυχώς
με πολλές περιοχές οι οποίες επηρεάστηκαν πάρα πολύ και σε επίπεδο κατασκευών και όχι μόνο. Και υπήρχε και ο τρίτος σεισμός που έγινε δέκα μέρες μετά. Φυσικά, φυσικά. Με 6,3. Με 6,3. Τώρα, αυτή η συνέχεια σεισμών, όπου βέβαια ο δεύτερος και ο τρίτος έρχονται σε ήδη καταπονημένες κατασκευές, οι οποίες εδεχομένως έχουν ραγίσει, έχουν λυγίσει, έχουν ταλαιπωρηθεί, είναι αυτές, είναι και οι σεισμοί οι οποίοι αποτελείωσαν πάρα πολύ μεγάλο μέρος των ήδη φθαρμένων ή τέλος πάνω αντιμόρροπων κτιρίων.
Ας τα πάρουμε όμως από την αρχή Μάκη, γιατί μπορεί οι αναμνήσεις μας να μην είναι πολλές, γιατί και εγώ δεν ήμουν μεγάλος, ήμουν πέντε χρονών, πέντε και κάτι. Θέλω να πω ότι οι αυθεντικές μας αναμνήσεις είναι λίγες, είναι πολύ δυνατές, αλλά πολλά από αυτά τα οποία έχουν στο μυαλό μας σαν αναμνήσεις προέρχονται και από τις διηγήσεις αργότερα των γονιών μας. Έτσι δεν είναι?
Έτσι είναι, ναι. Εγώ ας πω παραδείγματος χάρη αυτό που θυμάμαι σαν πραγματικά δική μου ανάμνηση είναι όπως είπες και εσύ, όχι του ίδιου του σεισμού, του πρώτου ή του δεύτερου και για μένα προσωπικά αλλά με το που αναγκαστήκαμε να μετακομίσουμε για ένα διάστημα στο υπόγειο υπόγειο καλή ιδέα θα μου πεις εκ των υστέρων αλλά τέλος πάνω στο υπόγειο ενός φιλικού ζευγαριού που είχαν ένα σπίτι το οποίο ήταν προφανώς πολύ γερό ώστε να πάρει ο πατέρας την απόφαση να εμπιστευτεί τις τύχες μας σε αυτά τα θεμέλια και θυμάμαι ότι θυμάμαι τη στρωματσάδα έτσι δίπλα στο τζάκι που είχαν οι άνθρωποι ήταν και χειμώνας έτσι το κρύο ήταν δρυμή και θυμάμαι δηλαδή ότι μου είχε φανεί και 50% ας πούμε ήμουν ενθουσιασμένος με αυτό που γινόταν γιατί αν θυμάμαι καλά φιλοξενούνταν και μια ακόμα οικογένεια στο ίδιο σπίτι αυτό πρέπει να το κάνω ένα fact checking να πω την αλήθεια το άλλο μισό βέβαια ήταν και ο φόβος ότι δεν είμαι στο σπίτι μου είμαι κάπου αλλού, πόσο καιρό θα διαρκέσει αυτό
γιατί η μαμά μου είναι φοβισμένη γιατί ο μπαμπάς μου είναι ανήσυχος οπότε αυτή είναι η πρώτη μου ανάμνηση Το ξεσπίτωμα και για πάρα πολύ καιρό η μετεγκατάσταση σε ένα χώρο ο οποίος σίγουρα δεν είχε φτιαχτεί για να φιλοξενεί οικογένειες εισμάκρων. Μάλιστα. Εγώ θυμάμαι ότι ο πατέρας μου δούλευε είτε στο πρώτο βράδυ είτε στον τρίτο σεισμό, δέκα μέρες μετά ήταν η Νιχτερινός.
Δεν θυμάμαι σε ποιο από τα δύο συνέβη αυτό να πω την αλήθεια. Και πάντως στο σεισμό στο οποίο ήταν στο σπίτι, θυμάμαι, ίσως ήταν νομίζω ότι αυτός που έγινε πιο νωρίς πρέπει να ήταν. Άρα, γιατί η λογική λέει ότι ο τρίτος σεισμός που έγινε 12 το βράδυ θα ήταν πολύ αργά για να βλέπουμε τηλεόραση. Ήταν στον πρώτο σεισμό που έγινε στις 11 παρά.
Θυμάμαι ότι ήμασταν στο σαλόνι, στη τηλεόραση και με έπιασε σχεδόν από το σβέρκο που λέει ο λόγος. σαν κουτάβι και βγήκαμε όλοι μαζί έξω και επομένως αν θυμάμαι καλά αν είναι η αλληλουχία των γεγονότων που θυμάμαι σωστή στις 10 μέρες μετά που ήταν η νυχτερινός θυμάμαι ότι για αρκετό διάστημα μάλλον επειδή εκείνες τις μέρες θα έλειπε το βράδυ από το σπίτι και φοβόμασταν την περίπτωση που θα γίνει κάποιος μεγάλος σεισμός γιατί με τα σεισμοί γίνονταν συνεχώς κοιμόμασταν στον Ματσάδα στο σαλόνι. Δεν κοιμόμασταν στο δεύτερο όροφο του σπιτιού.
Τότε μέναμε σε ένα σπίτι που είχε δύο όροφους. Ήταν με ζωνέτα. Δεν κοιμόμασταν στον πάνω όροφο γιατί είχε μια πολύ μεγάλη σκάλα για να την κατεβείς. Επομένως μπορεί να χτυπούσαμε. Και κοιμόμασταν στον Ματσάδα στο σαλόνι. Και επίσης από τα δύο βράδια θυμάμαι πολύ έντονο ότι είχαμε πίσω το αυτοκίνητο και απλά κυκλοφορούσαμε σαν τις άδικες κατάρες μέσα στα άσπρα σπίτια στο αμάξι γιατί φοβόμασταν να γυρίσουμε στο σπίτι. Υπήρχε δηλαδή κάποιος έτσι ένας τέτοιος πανικός.
Ε, εντάξει, νομίζω ότι σιγά σιγά είχαμε γυρίσει. Δεν μείναμε δηλαδή όλο το βράδυ έξω. Δεν θυμάμαι τώρα να πω την αλήθεια εμείς να είχαμε πάει κάπου αλλού ή να είχε έρθει κάποιος σε εμάς. Μπορεί να είχαν συμβεί και αυτά αλλά δεν τα θυμάμαι. Πολλοίς κόσμος δεν το έκανε. Εμείς το κάναμε γιατί πρέπει να το πω εδώ πέρα η μαμά μου φοβόταν πάρα μα πάρα πολύ το σεισμό και βέβαια πρέπει κάπου εδώ να πούμε ότι ο σεισμός στο συγκεκριμένο κτίριο που μέναμε, στον ένατο μάλιστα όροφο αν ήταν τρομακτικός μία φορά για κάποιον ο οποίος μένει σε ένα εισόγειο ή σε κάποιον όροφο πρώτο σύμφωνα με αυτό που τις μάρτυρες το κτίριο ταλαντευόταν 45 μοίρες είναι ούτε σε ταινίες καταστροφής από αυτές τις παλιές του Hollywood δεν βλέπεις τέτοια πράγματα επίσης σύμφωνα με αυτό που πάμε και στις διηγήσεις πλέον η μαμά μου έχει πει ότι επίσης όπως και εσύ ανέφερες μας άρπαξαν κανονικά και κατεβαίνανε τις σκάλες σε νέα ορόφων μέσα στο πανικό φυσικά όπου ο πανικός ήταν σε όλους τους
κατοίκους της σε όλους τους ένικους της πολυκατοικίας και νομίζω ότι εκείνες τις στιγμές ήταν πραγματικά τρομακτικές εν τω μεταξύ η πλάκα είναι ότι τώρα καθώς μιλάμε γίνεται σεισμός όχι ευτυχώς μακριά από εδώ γιατί έχω ένα μικρό φόβο για τους σεισμούς όπως είπαμε και σε προηγούμενο επεισόδιο αλλά αυτό το οποίο έχω να πω είναι ότι θυμήθηκα πως υπάρχει ένα ηχητικό όπου με έχει βάλει ο θείος Τάσος και μιλάω σε ένα μικρόφωνο σχετικά με τις αναμνήσεις μου από τον ενεσισμό του 81 το οποίο προφανώς και το διηγούμε με την παιδική μου φωνή σαν πολύ πρόσφατο άρα είναι όντως ντοκουμέντο εκείνης της εποχής μπορεί να μου δηλαδή μετά το 82 ας πούμε όταν τα έλεγα ή και αργότερα το 81 Θα ψάξω και θα το βρω.
Πήγαμε κάτω, πήγαμε μια βόλτα, στο αυτοκίνητο κοιμηθήκαμε, την άλλη μέρα ξυπνήσαμε. Πέρα από αυτό λοιπόν και μετά και από αυτές τις από πρώτο χέρι μαρτυρίες, πρέπει να πούμε πως τα άσπρα σπίτια, αυτά καθεαυτά ήμασταν τυχεροί γιατί δεν είχαν πολλές ζημιές. Ήταν πολύ καλά χτισμένα τα σπίτια, πολύ γερά χτισμένα, σε πολύ μεγάλη αντίθεση, με πάρα πολλά σπίτια και κατασκευές γενικότερα, τα οποία διαλύθηκαν στους σεισμούς αυτούς, σε διάφορες περιοχές οι οποίες επηρεάστηκαν έντονα.
και μιλάμε για περιοχές όπως η Κόρυθος, το Λουτράκι, στην Περαχώρα Κοριθίας επίσης είχαν γίνει πάρα πολλές ζημιές. Δύο ξενοδοχεία πέσανε λίσα τραπουλόχαρτα, ιδίως ένα ξενία το οποίο λέγανε ότι ήταν το καμάρι της περιοχής και αργότερα βέβαια αποδείχτηκε πως είχε χτιστεί εντελώς παράνομα και με λάθος τρόπο φυσικά κόβοντας κόστη για να μπορέσει να βάλουν υλικά, τα οποία προφανώς και δεν ήταν πολύ καλά για τη στατική του κατάσταση και φυσικά χωρίς στατικές μελέτες.
Να πούμε ότι ο σεισμός αυτός ήταν η αιτία να αλλάξει εντελώς ο πολεοδομικός κανονισμός και να αρχίσουν να χτίζονται από τότε και έπειτα αυτό που λέγαμε αντισυσμικά κτίρια. Έτσι. Και υπήρχε πάντα μέχρι και σχετικά πρόσφατα ο διαχωρισμός ή τέλος πάντων όταν πουλιόταν ένα σπίτι, όταν νοικιαζόταν αναφερόταν ότι είναι χτισμένο μετά το 1981.
Έτσι, έτσι ακριβώς. Και να σου δίνει τη σιγουριά ότι έχουν τηρηθεί οι αντισυσμικοί κανόνες στην κατασκευή του. Και όχι μόνο αυτό, μετά το 1981 άλλαξε τελείως και η όλη αντιμετώπιση απέναντι στους σεισμούς, ξεκινώντας από τα σχολεία και από τις οδηγίες που μας δίνανε, υπήρχε πάντοτε, θυμάμαι ότι μας λέγανε τι να κάνουμε στα σχολεία σε περίπτωση σεισμού, πείτε κάτι από τα θρανία, σφύριχτης τέτοια.
Εδώ υπάρχει μια μεγάλη συζήτηση γι' αυτό. Αυτόν υστέρον βγήκαν κάποια από αυτά σωστά Βγήκαν ότι δεν θα έπρεπε να ακολουθηθούν Ναι ότι κάτω από το θρανείο Αν πέσει το ταβάνι Θα πέσει πάνω στο θρανείο και θα σε πλακώσει Ενώ λέει ότι το σωστό Τουλάχιστον οι Άπωνες Νομίζω το κάνουν Οι Άπωνες ξέρουν σίγουρα πολλά περισσότερα Είναι να είσαι δίπλα σε κάποιο έπιπλο Έτσι ώστε αν θα πέσει το ταβάνι Να χτυπήσει πάνω στο αυτό και να κάνει μια γωνία μια γωνία καλά το είπες και να σε προστατεύσει πάντως η αλήθεια είναι ότι έγινε μια προσπάθεια θυμάμαι τώρα μου ήρθε και όλας ότι η χρυσή οδηγή η τηλεφωνική κατάλογη βασικά είχαν οδηγίες για το σεισμό στις πρώτες τους σελίδες το θυμάσαι αυτό σε εικονογράφηση Βαγγέλη Ιωάννου του Μητρόπουλου που ήταν πολύ γνωστός γελιογράφος μου ήρθε τώρα σαν φλασιά αλλά ισχύει μπορούν να μας το επιβεβαιώσουν και οι ακροατές μας αν θέλουν από κάτω αυτό που θα πω είναι επίσης ότι θα μπορούσε και θα έπρεπε να έχει γίνει πολύ πιο νωρίς
όλη αυτή η κινητοποίηση από πλευράς κράτους διότι ήταν πάρα πάρα πολύ πρόσφατη οι σεισμοί του 1978 στη Θεσσαλονίκη, οι οποίοι και πολύ νεκροί υπήρξανε και και με πάρα πάρα πολλά κτίρια να έχουν διαλυθεί προφανώς όμως εκεί το θεώρησα σαν μεμονωμένο γεγονός δεν ξέρω τι ακριβώς σκεφτόνισαν μιας και είμαστε χτισμένοι πάνω σε τεκτονικά αρρήγματα πραγματικά πάντως δεν το λάβαμε το μήνυμα, το μέμω Ίσως επειδή φιλαράκι έγιναν στη Θεσσαλονίκη και δεν έγιναν στην Αθήνα στην πρωτεύουσα που πάντα όλα για την πρωτεύουσα γίνονται έτσι πρωτεύουσα φίλε δεν έχουμε στις θεσμούς εμείς εδώ μόνο τριαντάφυλλα πέφτουν από τους ουρανούς τέλος πάντων πραγματικά θα μπορούσαν να έχουν σωθεί οι ζωές υπήρχαν 20 νεκροί καταγεγραμμένοι από αυτές τις από τους σεισμούς του 81 πολλοί μάλιστα δεν πολύ περισσότεροι δεν ήταν οι τραυματίες και πιο αξιομνημόνευτοι αυτών οι τραυματισμοί οι οποίοι προήλθαν από ανθρώπους οι οποίοι πηδούσαν από τα μπαλκόνια τους στην απόγνωσή τους να απελευθερώσουν
να φύγουν από το σπίτι τους μια ώρα αρχίτερα υπήρχαν λέει μανάδες που πέταξαν τα παιδιά τους από όροφο κάτω θέλω να πιστεύω ότι υπήρχε κάποιος από κάτω να τα πιάσει αλλιώς δεν έχει πάρα πολύ νόημα ή θέλανε έτσι και αλλιώς να τα πετάξουν ή βρήκαν απλά μια αφορμή να τα πετάξουν δεν ξέρω γιατί να πετάς το παιδί σε αυτό το μπαλκόνι και όχι να το πάρεις στην αγκαλιά σου να το προστατεύσεις ακριβώς δεν μπορώ να απαντήσω σε καμιά από αυτές τις ερωτήσεις μου ακούγονται το ίδιο παράλογες κάθε μάλλον εξήγηση που δίνω στο μυαλό μου μου ακούγεται το ίδιο παράλογο με την ίδια την πράξη Επίσης διάφορες πηγές που προσπάθησα να να αποσύρω να ανασύρω μάλλον και να μπορέσω από εκεί μέσα να πάρω τις πληροφορίες που θέλω για το επεισόδιο. Μιλούσε για ένα τεράστιο χάος που δημιουργήθηκε τον βράδυ των δύο πρώτων μεγάλων σεισμών στην Αθήνα διότι απλούστατα όλοι βγήκαν στους δρόμους προφανώς, όλοι βγήκαν με την ίδια λογική που βγήκατε και εσείς φυσικά όπως και όλοι οι απόλυποι
βγήκανε από τα σπίτια τους και μπήκανε στα μάξια τους καθώς δεν ξέρεις πού ακριβώς είσαι ασφαλής και αν το κτίριο που είσαι δίπλα του πέσει πάνω σου οπότε μπαίνεις στα μάξια σου και προσπάθεις να βγεις κάπου μακριά και πολύ προσήπταν, έτσι είχαν προσάψει στην τροχιά ότι άρχισε πάρα πολύ να βγει και να βοηθήσει την κατάσταση με το να ρυθμίσει την κυκλοφορία και δημιούργησε ένα τεράστιο χάος το οποίο αν το κάνεις μια ωραία ανάμιξη με τον πανικό το οποίο υπήρχε δημιούργησε ακόμα μεγαλύτερο χάος στην Αθήνα εκείνα τα βράδια.
Μάλιστα. Αυτό που διάβασα εγώ ήταν ότι να πούμε ότι ο σεισμός αυτός είναι γνωστός και σαν σεισμός στις Αλκιονίδες που είναι ένα νησιωτικό συμπλέγμα στον Κοριθιακό που εκεί ήταν το επίκεντρο, εκεί ήταν το ρήγμα. υπάρχει ένα καλό και ένα κακό νέο. Το καλό νέο είναι ότι το συγκεκριμένο ρήγμα δεν ανησυχεί δεν ανησύχησε τα επόμενα χρόνια και ούτε ανησυχεί τους σεισμολόγους για ότι μπορεί να ξαναδώσει ένα τέτοιο μεγάλο σεισμό από τη στιγμή που έγινε αυτός ο σεισμός.
Το κακό όμως νέο είναι ότι αντίστοιχα ρήγματα υπάρχουν πάνω από 10 στην περιοχή τα οποία μπορούν να δώσουν σεισμούς από 5,5 μέχρι 6,7 ρίχτερ. Οπότε είναι ένα... Και επίσης έχει και πάρα πολλά χρόνια να γίνει σεισμός με επίκεντρο την περιοχή. Οπότε αυτό είναι ένα θεματάκι που πρέπει λίγο να προσέχουμε. Αλλά ας επιστρέψουμε στο τότε σεισμό.
Νομίζω πως κάπου εκεί ήταν και η αρχή της μεγάλης διαμάχης που ξεκίνησε με το ΒΑΡ. το οποίο δεν έχει να κάνει φίλοι μας τζεν τζεν ντύτες με το βάρ του ποδοσφαίρου, όχι, καμία σχέση. Είχε να κάνει με μια μηχανή, με ένα μηχανισμό πρόβλεψης των σεισμών, την δημιουργία του οποίου την διεκδικούσε ο Βαρότσος, ο οποίος ήταν ένας σεισμολόγος πολύ γνωστός της εποχής και τότε ξεκίνησε λοιπόν αυτή η διαμάχη με το αν θα έπρεπε το κράτος να έχει υιοθετήσει το ΒΑΡ σαν σύστημα πρόβλεψης σεισμών να το χρηματοδοτήσει όπου υιοθετήσει βλέπετε χρηματοδοτήσει φυσικά γιατί τα πάντα από εκεί πέρα περνάνε και για το πόσο πολύ θα είχαμε γλιτώσει καταστροφές ή θα γλιτώναμε καταστροφές στο μέλλον.
Νομίζω ότι αυτή η Βαροτσιάδα Πήγε πολλά Μια δεκαετία τουλάχιστον μετά Κορυφώθηκε με το σεισμό στην Καλαμάτα Το 86 Αλλά νομίζω πως Πραγματικά Δεν υπήρξε ποτέ Μια πραγματική απάντηση για το Αν το σύστημα Βαρ Ήταν πραγματικά τόσο Αλάνθαστο Και αν θα μπορούσε Αν το είχαμε εγκαταστήσει σε όλα σε όλα τα σημεία τα οποία είχε προτείνει τότε ο κύριος Βαρότσος θα είχαμε γλιτώσει καταστροφές και καταστροφικούς σεισμούς κατ' επέκταση όπως ήταν της Καλαμάτας και αργότερα βέβαια και της Πάρνηθας το 1999 Για ένα περίεργο λόγο στο βιογραφικό του τουλάχιστον αυτό που υπάρχει στην Wikipedia δεν αναφέρεται καθόλου το Βαρ δεν ξέρω αν Λοιπόν το έχει αποκηρύξει πλέον Είναι πολύ πιθανό Γιατί να πεις ότι κάποια στιγμή κάποιοι σεισμολόγοι από την Ιαπωνία είχαν αρχίσει να το αποδομούνε το όλο σύστημα.
Και νομίζω κάπου εκεί βέβαια το έχασα κιόλας. Έχασα την εξέλιξη παρόλο που το παρακολουθούσα σαν με πολύ καλή διαμάχη. Αλλά για να μην το έχει ο άνθρωπος αυτός πλέον στη σελίδα του παραπείπως μάλλον δεν πήγε πολύ καλά κι αυτό. Ισχύει, ισχύει. Πάντως ήταν σίγουρα ένα γεγονός που είχε συγκλονίσει τότε την εποχή. Είχε πάρα πολλούς τραυματίες, πέφτανε στα νοσοκομεία και κυρίως το σημαντικό ήταν αυτό που είπαμε και πριν ότι υπήρχε η επιπτώση του σεισμού.
Μπορώ να κάνω μια μικρή διόρθωση, συγγνώμη. Τώρα που είναι νωρίς ήταν η μέθοδος Βαν, όχι Βαρ. Μην νομίζετε ότι το έβγαλε ο άνθρωπος από το όνομα του Βαρότσος. Είναι Βαν. Συγγνώμη. Και νομίζω ότι ήταν από το δικό του όνομα το Βαρότσος και από τα ονόματα τα αρχικά άλλων δύο οσυσμολόγων, αν δεν κάνω λάθος. Ακριβώς όπως το λες, Βαρότσος Αλεξόπουλος Νομικός.
Μπράβο. Ορίστε, τώρα βάλαμε τα πράγματα στη θέση τους. Ναι, εντάξει, θα μπορούσε να το λένε και Βάρομος, δεν πειράζει. Να πηγαίνουμε στο Βάρ για να δούμε τον σεισμό. Πες μου λίγο το πόσο κρίσιμο ρόλο έπαιξε ένα τηλεοπτικό σύριαλ σε αυτόν τον σεισμό. Βεβαιώς, θα το ξεχνούσα και δεν τα έπρεπε. Σύμφωνα με τον αστικό μύθο, τέλος πάντων, να το ξεκινήσω διαφορετικά.
Κάθε τρίτη λοιπόν τα βράδια εκείνη την ώρα Παιζόταν ένα σύριαλ το Φως του Αυγερινού Το οποίο πραγματικά έσπαγε τις τηλεθεάσεις Στην κρατική φυσικά τηλεόραση η οποία το πρόβαλε Και όπως και εκείνο το βράδυ λοιπόν Το ίδιο πράγμα ακριβώς συνέβη Ο κόσμος συνέρεε στις οθόνες της τηλεόρασης Και λέω συνέρε και δεν έλεγα ότι καθόταν στο καλαπεδάκο τους και το βλέπανε γιατί τότε οι τηλεοράσεις δεν ήταν δεδομένο ότι πήγαν σε κάθε σπίτι οπότε πολλές φορές κάποιοι θα είχες καλεσμένους.
ακριβώς, έχεις καλεσμένους για να δείτε μαζί ας πούμε το σύριαλ, άρα λοιπόν ο αστικός μύθος λοιπόν για να το πάω και πάλι από εκεί που το ξεκίνησα λέει πως γλιτώσαμε 100 βυθιμάτων σε κύριο το σεισμό, ακριβώς γιατί παρόλο που ήταν 11 παράκαι ιδίως στην επαρχία είναι μια ώρα όπου κοιμάται ο κόσμος δηλαδή δεν έχει να κάνει και πάρα πολλά πράγματα η δημοφιλία λοιπόν του συγκεκριμένου σύριαλ κράτησε τον κόσμο ξύπνιο και φυσικά όταν ήρθαν οι πρώτες έτσι δονήσεις από τον σεισμό των 6,7 ρίχτε μπόρεσαν να αντιδράσουν άμεσα φεύγοντας από τα κτίρια τα οποία δεχομένως κατέραν και σώζοντας και τα παιδιά τους τους ηλικιωμένους τους άτομα τα οποία δεχομένως δεν θα μπορούσαν να βγούνε αν αυτό γινόταν με μειωμένο χρόνο αντίδρασης από τους ανθρώπους οι οποίοι έχουν τη φροντίδα τους.
Άρα ναι, εδώ το φως του Αυγερινού έσωσε την Ελλάδα μας. Κοραλία Καράτη και Αλμπέρτιος Κενάζη. Πω πω, ναι. Έβλεπα σήμερα το πραγματικό. Συγγνώμη, έβαλα να δω γιατί σου λέω όταν σκάβεις, δεν ξέρεις τι θα βρεις όταν σκάβεις για να βρεις το υλικό του επειστοδίου. Είδα λοιπόν την Κοραλία Καράτη ντυμένη βοσκοπούλα και πραγματικά άξιζε.
Άξιε. Μέχρι που το έβλεπα και εγώ τώρα ξανά. Οκ, καταλάβαμε. Λοιπόν, υπήρχε μια μαρτυρία μάλιστα ενός κατοίκου στο χωριό Γεράνια της Περαχώρας. Ο οποίος λέει ότι την ώρα του σεισμού ήταν με πάρα πολλούς συντοπίτες του στο καφενείο του χωριού. Και έβλεπαν το σύριαλ. Το οποίο καφενείο άντεξε. όταν βγήκαν από το καθενή όμως μετά το σεισμό, είδαν τα σπίτια τους είχαν όλα καταστραφεί και εκεί κολλάει περισσότερο το γεγονός ότι η μαρτυρία μάλλον ότι τους έσωσε πραγματικά το σύρρελ γιατί αν ήταν στα σπίτια τους και δεν έβλεπαν το σύρρελ θα μπορεί να είχαν σκοτωθεί πάντως όπως και να έχει είναι γεγονός ότι από τους 20 περίπου νεκρούς ήταν μόνο τέσσερις λέει αυτοί που σκοτώθηκαν από χαλάσματα μέσα σε ερείπια σπιτιών, οι περισσότεροι θάνατοι ήταν από καρδιακά, εγκεφαλικά και από το φόβο δηλαδή των ανθρώπων λόγω του σεισμού και όχι λόγω των κτηρίων.
Καλό και κακό ταυτόχρονα αυτό. Εντάξει, ναι. Οι τραυματίες ήταν πάνω από 500 και οι μετασυσμοί που έγιναν ξεπέρασαν τους χίλιους στο επόμενο διάστημα. Φοβερό. Και συνεχίστηκαν για περίπου 7 μήνες. Μέχρι τα μέσα του Σεπτεμβρίου του 1981 γίνονταν μετασυσμοί στην περιοχή. Μάλιστα. Μπορώ να πω ότι μετά από αυτό, από τους σεισμούς του 1981, μάθαμε να ζούμε με τους σεισμούς.
Ακούγεται λίγο χλυσέ, αλλά ισχύει. εγώ ας πούμε κάποιες στιγμές θυμάσαι το 1992 επίσης έγιναν κάποιοι δυνατοί σεισμοί στην περιοχή μας στο Αίγλιο σωστά δεν υπήρξε πανικός δηλαδή κατεβήκαμε λίγο κάτω ακριβώς αυτό τα είπαμε και λέμε αντε πάμε πάλι πάνω και αυτό είναι κάτι θετικό δηλαδή βγήκε κάτι θετικό μέσα από μια πάρα πολύ δύσκολη διαδικασία του να ζήσεις δύο σεισμούς, τρεις σεισμούς μάλλον πάνω των 6,5 ρίχτερ μέσα σε τόσο μικρό χρονικό διάστημα.
Μάθαμε λοιπόν να ζούμε με τους σεισμούς και να ζούμε με μεγαλύτερη ασφάλεια απέναντι σε ένα κίνδυνο ο οποίος είναι πάντα υπαρκτός. Δηλαδή χώρες όπως η Ιαπωνία όπως εμείς πάντα θα ζούμε με αυτό το φόβο. Εννοείται, εννοείται. Πόσο δε στην περιοχή που μέναμε εμείς που λόγω του Κορυθιακού, όλου του Κορυθιακού, όχι μόνο των Αλκιονίδων, οι σεισμοί ήταν πάρα πολύ συχνοί.
Υπήρχαν περιπτώσεις που γινόταν σεισμός και δεν τον άκουγες στα μέσα. Γιατί ήταν τόσο τοπικός που προφανώς δεν ήταν άξιος αναφοράς, ας πούμε, από τις ειδήσεις. Θυμάμαι πάρα πολλές περιπτώσεις σεισμών μικρότερων, μεγάλων, μεσαίων. Βέβαια, βέβαια. Και είναι αυτό που λες, ότι από κάποιο σημείο και μετά, Λες, εννοείται ότι ακόμα μας φοβίζουν, μας τρομάζουν, είναι ένας φόβος που περιέχει μέσα το άγνωστο.
Δηλαδή δεν ξέρεις πώς θα εξελιχθεί, τι θα συμβεί. Ακριβώς. Η φωτιά μπορεί λίγο πολύ να προβλέψεις σε κάποιες περιπτώσεις. Δεν ξέρω τι άλλη καταστροφή, πλημμύρα ας πούμε, μπορείς να προβλέψεις και να προσπαθήσεις να προφυλακτήσεις. Έχεις το χρόνο. με το σεισμό είναι κάτι που σε πιάνει ξαφνικά σε πιάνει στον ύπνο κυριολεκτικά και μεταφορικά και δεν ξέρεις πότε θα σταματήσει αυτό είναι ένα πολύ τρομακτικό πράγμα αλλά πρέπει να μάθουμε να ζούμε με αυτό και να το αντιμετωπίζουμε και κυρίως να παίρνουμε τα μέτρα που άρχισαν να παίρνονται τα μέτρα αυτά, δηλαδή τα ασφαλέστερα σπίτια ο καλύτερος σχεδιασμός των σπιτιών τα καλύτερα υλικά άρχισαν να συμβαίνουν αυτά μετά από ένα τέτοιο περιστατικό.
Αυτός ο σεισμός δηλαδή που έγινε το 1999 στην Πάρνηθα εάν δεν υπήρχαν αυτοί οι κανονισμοί από το σεισμό το 1981 σκέψου τι καταστροφές θα έχει γκρεμιστεί η Μισή Αθήνα. Δεν υπήρχε περίπτωση. Και μόνο αυτά που καταστρέφηκαν με την πάρα πολύ δυσάρεστη με την τραγική καταστροφή της Ερικομέξ υπήρχαν, ναι, ναι σίγουρα κατέρευσαν κτίρια ήταν όμως η εξαίρεση και αυτό είναι το σημαντικό ήταν η εξαίρεση, ακριβώς ήταν η εξαίρεση επειδή ήταν πάνω σε ένα ρέμα ήταν το πέδα, δηλαδή υπήρχαν κάποια στοιχεία που συνέβαναν σε αυτό αλλά σε γενικές ράμπες δεν υπήρχαν ζημιές που αντίστοιχες με το μέγεθος του σεισμού και με την απόσταση ήταν ακριβώς δίπλα στην πόλη Ακριβώς. Υπάρχουν πράγματα που μπορείς να προβλέψεις, υπάρχουν πράγματα που δεν μπορείς να προβλέψεις.
Ο σεισμός είναι στα δεύτερα. Αυτό που μπορείς να κάνεις είναι να είσαι όσο γίνεται κατά το δοκούν, όσο καλύτερα γίνεται προετοιμασμένος. Τώρα θέματα όπως είναι το υπέδαφος, θέματα όπως είναι το σημείο το οποίο τέλος πάντων πόσο επιφανειακός είναι, προφανώς δεν περνάνε ποτέ από τα χέρια μας. εμείς ας είμαστε όσο πιο καλά γίνεται προετοιμασμένοι και ας αφαιθούμε στα χέρια της μοίρας και του εγκέλαδου και μετά από αυτό το μήνυμα της πολιτικής προστασίας το 112 δεν θυμάμαι να βάλει στην τελευταία φορά που έχει εδώ πέρα ένα μικρό σεισμό και δεν ξέρω ίσως θα πρέπει να το κοιτάξω και αυτό το 112 δεν νομίζω ότι μπορεί να βοηθήσει σε αυτό πριν το σεισμό Υπάρχει όμως μια τεχνολογία που νομίζω η Google την έχει εφαρμόσει.
Θα σου πω γι' αυτό ακριβώς. Και νομίζω κάποιος μου είπε, νομίζω η αδερφή μου μου είπε ότι στο τελευταίο σεισμό που έγινε στη Χαλκιδική της ήρθε ένα μήνυμα γύρω στα 5-6 δευτερόλεπτα πριν ξεκινήσει να κουνάει. Ακριβώς αυτό έγινε. Και σε εμάς το ίδιο, στη Θέρμη που είμαστε, στον ίδιο σεισμό μάλλον για το ίδιο μιλάμε, μου έρχεται μήνυμα και γυρνάω και λέω κουνήθηκες στην Ελένη που είμαστε δίπλα και βλέπαμε κάτι και μου λέει όχι και εκείνης την κουνήθηκαμε το οποίο παιδιά τι βαν μου λέτε εσείς τώρα εδώ πέρα το βρίσκουν live χρησιμοποιεί την τεχνολογία που έχουν τα κινητά όταν το κινείς το κινητό δεξιά αριστερά όχι geolocation κάπως έτσι λέγεται που διαφεύγει και χρησιμοποιούν αυτή την τεχνολογία για να λάβει μήνυμα από μαζικά, από κάποια κινητά που είναι σε μια περιοχή ότι κουνιούνται. Οπότε σου λέει δεν είναι φυσιολογικό αυτό να κουνιούνται όλα μαζί και βρίσκει αμέσως το επίκεντρο και στέλνει αμέσως σε χιλιοστάδιο δευτερολέπτου μια ειδοποίηση σε όσους είναι σε ένα έυρος της περιοχής
ότι γίνεται σεισμός εκεί κοντά. Για να προλάβει ό,τι μπορεί. Και εντάξει. Μακάρι να έχει... Αν δηλαδή βλέπεις κάτι τέτοιο και προλαβαίνεις να καλυφθείς σε κάποιο σημείο ή να πάρεις αγκαλιά ένα βαλιτσάκι με μια σφυρίχτρα και δεν ξέρω πότι άλλο σίγουρα θα σώσεις κάποιες ζωές. Σίγουρα το να ξέρεις ότι κάτι έρχεται έστω και στα επόμενα δευτερόλεπτα σου δίνει μια ανάσα, μια προετοιμασία ψυχολογική έστω και για λίγο λέγεται τώρα που καθώς μιλούσες έκανα μια αναζήτηση το Android Earthquake Alert λέγεται αυτό το σύστημα όπου το σύστημα της Google χρησιμοποιεί λέει τους επιταχυντές Accelerometers στο Android Μπράβο και επιτέλους και το κινητό πραγματικά φάνηκε κάπως χρήσιμο και αυτό το μαζικό που τέλος πάντων έχουνε πλήν των μέσων κοινωνικής δικτύωσης ενώ κάτι το οποίο μαζικά θα μας ενημερώσει για κάτι που πραγματικά μας ενδιαφέρει όχι για το ποιος βγήκε στο Μετ Γκαλά αντιμένου σαν πάπια ή με το γνωστό μιμ που μπαίνει κάθε φορά με τον Χάρη Ρώμα να παίζει τρομπέτα
που βάζει μετά από κάθε σεισμό Δηλαδή κάνεις αναζήτηση Συσβός ξέρω εγώ στα social Για να δεις που έχει γίνει Ποιος κουνήθηκε, τι έχει συμβεί Και σου παιχνιέ ο Χάρης Ρόμα Παιχνιέ ο Χάρης Ρόμα που παίζει τρομπέτα Απαγορεύστε το επιτέλους το μήνυμα Σάρθουμε να βρούμε κάτι χρήσιμο Λοιπόν βρήκαμε τον τρόπο να κλείσουμε Γελώντας και στο επεισόδιο Για το Συσβότο 81 Τα καταφέραμε, μπράβο μας Εντάξει το έχουμε αφήσει πίσω μας είναι παλιό κομμάτι το συζητήσαμε το θυμηθήκαμε γιατί αφορά τη γενιά μας και αυτό και τα παιδικά μας βιώματα αλλά εντάξει ήταν και αυτό μια εμπειρία της ζωής γιατί να μην διακομωδήσουμε και ένα μικρό κομμάτι διακομωδώντας τους φόβους σου τους καταπολεμείς τους αφήνεις πίσω πρέπει να το πούμε στο προηγούμενο επεισόδιο όμως ή το είπαμε δεν θυμάμαι όσοι μας ακούτε όμως σταθερά θεωρήστε ότι ο τελευταίος είναι ο επίλογος και του προηγούμενου επεισόδιου σαν να τα γράψουμε μαζί ένα πράγμα αυτά λοιπόν και για σήμερα άλλο ένα επεισόδιο των GenEx Post δεν έφτασε στο τέλος του
θα είμαστε και πάλι κοντά σας την επόμενη βδομάδα με ένα ακόμα ενδιαφέρον ελπίζουμε θέμα καλή συνέχεια, γεια σας γεια σας
Σχόλια
Χωρίς σχόλιαΣυνδεθείτε για να συμμετάσχετε στη συζήτηση
Σύνδεση για ΣχολιασμόΔεν υπάρχουν σχόλια ακόμα