#561 - Τα Green Flags της Ψυχοθεραπείας - Τάνια Αναγνωστοπούλου
GiatiOxiΣχετικά με αυτό το επεισόδιο
Τάνια Αναγνωστοπούλου
Κλινική ψυχολόγος και ψυχοθεραπεύτρια ειδικευμένη σε θέματα υγείας. Πήρε το διδακτορικό της από το Pennsylvania State University στις Η.Π.Α. και εργάστηκε στο Mental Health Center, University of Massachusetts, Amherst και στο Τμήμα Ψυχιατρικής και Συμπεριφορικής Ιατρικής της κλινικής Lahey στη Βοστώνη, όπου εξειδικεύτηκε στη συμβουλευτική-διασυνδετική, στα προγράμματα χρόνιου πόνου και σε κλινικές παρεμβάσεις με εξωτερικούς ασθενείς.
Αυτόματη μεταγραφή — ενδέχεται να περιέχει λάθη.
Χαιρόμαι πάρα πολύ, Τάνια Αναγνωστοπούλου, πάλι στο Γιατί Όχι, αυτή τη φορά και με εικόνα. Καλημέρα Τάνια, καλώς ήρθες στο σοου. Σε συνέχεια της εκπομπής που κάναμε παιδιά για τα Red Flags, τα οποία και στείλατε πάρα πάρα πολλές ερωτήσεις πριν, στείλατε πάρα πολλές σχόλια και τοποθετήσεις μετά, και επειδή λόγω της φύσης αυτής της εκπομπής που το πιο πολύ είναι ψυχική υγεία στέλνετε συνέχεια για να σας προτείνω ψυχολόγους, ψυχοθεραπευτές, ψυχιάτρους, ερωτήσεις, τοποθετήσεις, σχόλια θεώρησα ότι πρέπει να γίνει ακόμα μία εκπομπή αυτή τη φορά όμως για τα green flags της ψυχοθεραπείας και εγώ σαν θεραπευόμενη καταρχάς μετά σαν δέσποινα που κάνω αυτή την εκπομπή και σαν άνθρωπος που έχω πάρα πολλούς φίλους, συγγενείς που ενδιαφέρονται, έχουν κάνει, θα κάνουν, κάνουν κτλ είναι πολύ παρεξηγημένο τι είναι ψυχοθεραπεία και τι δεν είναι εγώ θα ρω οπότε είναι μεγάλη χαρά και τιμή και προνόμιο που έχω στην εκπομπή πάλι την Τάνια Αναγνωστοπούλη η οποία είναι κλινική ψυχολόγος, διδακτορ
έχει γράψει μεταξύ άλλων το βιβλίο «Ηθικά ζητήματα στην ψυχολογία και στην ψυχική υγεία» εκδόσεις ύψη για να μιλήσουμε για το θέμα. Είναι παρεξηγημένη η ψυχοθεραπεία. Νομίζω ότι έχει εμπορευματοποιηθεί πάρα πολύ. Δηλαδή πρέπει να βάλουμε και αυτή τη διάσταση. Ότι πλέον με το TikTok και τα βιντεάκια και αυτά τα εύκολα, με διαγνώσεις που δίνονται πολύ γρήγορα, εύκολα.
Τρεις τρόποι. Ναι. Τρεις τρόποι. Πέντε τρόποι, δέκα τρόποι. Ταμπέλες. Ταμπέλες. Ταμπέλες. Είμαι αποφευκτική. Άρα αυτό. Νομίζω ότι αυτό έχει κάνει μεγάλη ζημιά. Θεωρώ ότι στα αστικά κέντρα έχει φύγει το στίγμα. Και οι άνθρωποι πάνε πολύ πιο εύκολα, ιδιαίτερα οι νέοι άνθρωποι, πάνε πολύ πιο εύκολα πλέον σε έναν ψυχοθεραπευτή.
το ερώτημα παραμένει βέβαια πώς επιλέγουμε, τι επιλέγουμε και τι θέλουμε. Εγώ θα πω ότι φεύγει το στίγμα, συμφωνώ μαζί σου, αλλά φεύγει γιατί έχω ακούσει ούτε έρατα από κόσμο γύρω μου που καταλαβαίνω ότι ντρέπονται να παραδεχτούν, να πούν. Μου κάνει πάρα πολύ εντύπωση. Εμένα δεν είναι ο ρόλος μου να επιχειρηματολογήσω.
Αυτό που ακούω συμφωνώ κιόλας γιατί ξέρω από δική μου πείρα ότι δεν είναι δική μου δουλειά να σώσω τους άλλους. Για να σώσω τους άλλους πριν να θέλει να σωθεί, πριν να σε ρωτήσει. Έχετε μήπως δεδομένα για το πώς ο κόσμος πηγαίνει σχετικά με 20 χρόνια πριν. επίσημα δεδομένα δεν έχουμε δεν υπάρχουν ωστόσο ξέρουμε ότι πλέον πηγαίνουν πολύ περισσότεροι άνθρωποι κυρίως στα αστικά κέντρα και επίσης εδώ να πω ότι έχει βοηθήσει η διαδικτυακή θεραπεία στο να πηγαίνουν και πολλά άτομα τα οποία ζουν σε πιο απομονωμένα μέρη σε πιο υπαρχιακά μέρη που φοβούνται το στίγμα είναι από τα θετικά της διαδικτυακής θεραπείας Και με το δίκιο τους έτσι, δηλαδή.
Φυσικά. Το έχω σκεφτεί πάρα πολλές φορές. Φυσικά. Εάν μένεις τώρα σε ένα μικρό... Νησί, πάνω σε ένα ορεινό χωριό, πώς θα πας. Ούτε καν εκεί, όχι μόνο αυτό, δηλαδή. Μέσα από μια μικρή πόλη, ξέρω εγώ τι να πω. Εγώ με τύπο τα παιδιά. Δηλαδή θα πάω διδεκτιακά. Ναι, ναι, ναι. Ή παλιότερα πήγαιναν σε διπλανές πόλεις. Ναι. Αυτοί από τα τρίκαλα πήγαιναν στην καρδίτσα και οι καρδιτσιώτες πήγαιναν στα τρίκαλα Ναι ναι ναι Αξιολογικό το βρίσκω αυτό Το μέγα ερώτημα είναι Πότε πηγαίνει κάποιος ψυχοθεραπεία Γιατί Από ό,τι έχω καταλάβει εγώ Όλοι τελικά πηγαίνουμε ψυχοθεραπεία Μάλλον οι περισσότεροι από εμάς Τρία χρόνια μετά Από το που έπρεπε να είχαμε πάει Γιατί δεν είναι το πιο εύκολο Πότε πηγαίνει κάποιος, πότε αναζητά βοήθεια Λοιπόν, καταρχήν ευχαριστώ πολύ για την ερώτηση Είναι πάρα πολύ εύστοχη Και είναι κάτι το οποίο θα ήθελα να δούμε μαζί Όχι μόνο στο πότε, αλλά και στο γιατί Συνήθως οι άνθρωποι πηγαίνουν με τη διαδικασία του κατεπήγοντος Όταν προκύψει ένα σημαντικό θέμα
Αυτό μπορεί να είναι μια σοβαρή κατάθλιψη, μπορεί να είναι κρίσεις πανικού που τους στέλνουν στο νοσοκομείο που μετά τους λένε ότι δεν έχεις κάτι οργανικό, είναι ψυχολογικό, πρέπει να πας σε έναν ψυχολόγο. Οπότε σε κάποια από αυτά τα θέματα έρχονται με τη διαδικασία του κατεπήγοντος. Ωστόσο θα πρέπει γενικά να σκεφτούμε αν θέλουμε να πάμε ψυχοθεραπεία τι ακριβώς είναι η ψυχοθεραπεία και τι περιμένουμε εμείς από την ψυχοθεραπεία Δεν είναι σαν να πηγαίνουμε στον οδοντίατρο που απλά αφήνουμε το σώμα μας στην καρέκλα και ο οδοντίατρος δουλεύει το στόμα μας και τα δόντια μας είναι μια διαδικασία στην οποία υπάρχει μια ενεργητική συμμετοχή και του θεραπευόμενου.
Επομένως, θεωρώ ότι χρειάζεται καταρχήν να σκεφτούμε εμείς αν περάσει η σκέψη ότι θέλω να πάω κάπου, για ποιο λόγο θέλω να πάω και τι είδους διαδικασία περιμένω ότι θα πάω. διότι υπάρχουν άτομα τα οποία έχουν την αίσθηση ότι πάνε σε έναν ειδικό ο οποίος με ένα μεγικό τρόπο θα τους όπως είναι ο διαιτολόγος καταλαβαίνεις νομίζουν ότι θα πάνε και θα τους δώσει ένα διαιτολόγιο και θα το απολουθήσουν μετά τις επόμενες εβδομάδες εγώ όμως έχω λίγο μία ένσταση ξέρεις που να αναρωτηθεί κάποιος τι διαδικασία θέλει αν το επέλεγε σε μια φάση της ζωής του που είναι νορμάλ όταν κάποιος είναι έχουν ανάψει σιναγερμή κόκκινα τι είναι να αναρωτηθεί είναι λίγο ψάχνει ένα σωσίβιο να πιαστεί και να σταματήσει να πνίγεται και λίγο να κρατάει το κεφάλι του πάνω από το νερό γι' αυτό έκανα και το διαχωρισμό έτσι και είπα ότι όταν πάμε με τη διαδικασία του κατεπλήγοντος Αναγκαστικά δεν έχουμε έτσι και πολύ χρόνο να το σκεφτούμε. Εν τούτης μπορούμε να το σκεφτούμε στη διάρκεια, διότι οι έρευνες έχουν δείξει ότι χρειάζεται να ξέρουμε εάν μας βοηθάει να έχουμε μία κατεύθυνση, μία δομή σε αυτή τη διαδικασία
Ή αν θέλουμε να είμαστε πιο χαλαροί, να μπορούμε να ξεδιπλώσουμε τις σκέψεις μας, να έχουμε το χώρο μας, να μπορούμε να μιλάμε ελεύθερα για ό,τι θέλουμε. Είναι δύο διαφορετικές ανάγκες αυτές. Κάποιοι άνθρωποι θέλουν τη δομή και την κατεύθυνση, άλλοι άνθρωποι θέλουν να είναι πιο χαλαροί, πιο ελεύθεροι και ο άλλος, ο θεραπευτής, η θεραπεύτρια να τους συνοδεύει.
Ναι. Οπότε, είναι καλό αυτό να το έχουμε υπόψη μας όταν κάνουμε μία επιλογή. Και εδώ βέβαια δεν μιλάμε για τη διαδικασία του κατεπίγωνος. Ας πάμε στην περίπτωση που το σκεφτόμαστε και το ξανασκεφτόμαστε. Μπράβο, μου αρέσει που το διαφορείς. Και ρωτάμε και λέμε που πήγες εσύ και πώς είναι ο δικός σου θεραπευτής. Ή διαβάζουμε αρθράκια ή βλέπουμε ανθρώπους έτσι που διαφημίζονται.
Πώς επιλέγονται, γιατί έχει έρθει πολύ αυτή η ερώτηση. Εγώ και τις δύο φορές παιδιά που ξεκίνησα, ήμουν στη φάση του κατεπήγοντος. Και δυστυχώς ήμουν και στη φάση του κατεπήγοντος κάποιο διάστημα πριν και το καθυστερούσα. Γιατί καθυστερούμε. Φοβόμαστε νομίζω. Αυτή η αντίσταση τι είναι, πες μου. Είναι φόβος. Είναι φόβος.
Είναι φόβος. Οι περισσότεροι άνθρωποι φοβούνται το ψυχικό. Το ψυχικό τους τρομάζει. Έχω κάνει έρευνες που έχω ρωτήσει διάφορα πράγματα προσωπικότητας και μου κάνει εντύπωση ότι ακόμη και άτομα μορφωμένα στην ερώτηση φοβάμαι ότι αν αφήσω τα συναισθήματά μου θα κατακλειστώ από αυτά. Είναι μία φράση στην οποία σχεδόν οι μισοί απαντούν θετικά.
Ότι φοβούνται. Φοβούνται αυτό το συναισθηματικό κατακλυσμό. Φοβούνται ότι θα δουν κάτι που θα τους τρομάξει. Βέβαια, δεν είναι το να επιλέξω να πάω ακομοτήριο. Είναι μας ταρακουνάει η θέμελα κάτι τέτοιο. Ναι. Και νομίζω ότι και σαν κοινωνία το φοβόμαστε το ψυχικό. Και όταν αισθανόμαστε άσχημα, προσπαθούμε να βρούμε πρακτικούς τρόπους να το διαχειριστούμε.
Του τύπου να βγούμε έξω, να πάμε για ψώνια, να μιλήσουμε με φίλους, κάπως να το ηρεμήσουμε χωρίς να δούμε ποια είναι η αιτία του. Ωραία, πάμε στην περίπτωση, όχι του κατεπήγοντος, του λίγο πριν που σκέφτομαι. Ωραία, εκεί θέλω να μου πεις. Κάποιος εκεί τότε διαβάζει άρθρα, όπως είπες. Ρωτάει γνωστούς του φίλους του που έχουν πάει.
Κάποιοι στέλνετε σε μένα να σας πω, που τον καταλαβαίνω για ποιο λόγο έχουμε μία σχέση τέλος πάντων και κάπως αν είχε ακούσει και 550 ώρες είναι πολύ εντιμέτη το podcast αμέσως. Το καταλαβαίνω και αυτό. Πώς επιλέγει κάποιος τελικά? Ναι, είναι ένα δύσκολο ερώτημα. Έτσι πολύ χαίρομαι που το θέτεις. Δεν είναι εύκολο. Δεν είναι εύκολο γιατί μπαίνουν πολλές παράμετροι.
Καταρχήν θα πρέπει να επιλέξουμε έναν άνθρωπο ο οποίος να έχει εχέγγυα. ότι έχει ένα πτυχίο, έχει μία εκπαίδευση, έχει μία εμπειρία. Έτσι αυτό είναι σημαντικό. Από εκεί πέρα βέβαια δεν ξέρουμε κάτι άλλο και πολλοί άνθρωποι, πολλοί επαγγελματίες, οι οποίοι τα έχουν όλα αυτά και τα πτυχία και τα μεταπτυχιακά και τις ειδικεύσεις και πάλι μπορεί να μην είναι κατάλληλοι.
Να μην είναι κατάλληλοι γενικά ή μπορεί να μην είναι κατάλληλοι ειδικότερα για μας. οπότε μετά μπαίνουμε στο κομμάτι της προσέγγισης δηλαδή με ποιον τρόπο δουλεύει αυτός ο άνθρωπος γιατί ο κάθε ειδικός δουλεύει με τον δικό του τρόπο θεωρώ ότι είναι πάρα πολύ θεμητό εάν έχουμε βέβαια το χρόνο και δεν πάμε με τη διαδικασία του κατεπίγοντος να πάμε σε έναν άνθρωπο που μας τον έχουν συστήσει και να ρωτήσουμε ευθέως, έχω αυτό το πρόβλημα, ας πούμε θα πάρει το ιστορικό να καταλάβει λίγο τι γίνεται και μετά να ρωτήσουμε με ποιον τρόπο δουλεύεις, πώς θα δουλέψεις μαζί μου, με τι στόχο.
Τάνια, αυτά όμως για μας δεν είναι εύκολο να τα ρωτήσουμε και ειδικά όταν πρώτο ξεκινάμε, που πάμε εκεί, Βεσύνδρομα καλού παιδιού People pleasing Έχουμε δισταγμό, έχουμε συστολή Πώς θα το ρωτήσουμε αυτό το πράγμα Κατάλαβες τι λέω Κατάλαβες τι λέω Κατάλαβες τι λες, γι' αυτό είμαι εδώ Για να πω Σαν θεραπεύτρια Ότι είναι πολύ οκ να το ρωτήσεις Ωραία Ότι είναι πολύ οκ να ρωτήσεις Διότι πάλι οι διεθνείς έρευνες Οι οποίες πραγματικά Πλέον ρωτάνε τους θεραπευόμενους μετά που τελειώσει η θεραπεία, τους ρωτάνε πώς φάνηκε η θεραπεία, ήταν αυτό που ήθελες, τι δεν πήγε καλά. Οπότε έχουμε συσσωρεύσει πολλή γνώση πάνω σε αυτό το θέμα.
Και ένα βασικό ζήτημα είναι ότι δεν υπάρχει τέριασμα ανάμεσα σε αυτό που χρειάζεται το άτομο και σε αυτό που προσφέρει η θεραπεία, η συγκεκριμένη θεραπευτική προσέγγιση και ο θεραπευτής. Περίμενε, δεν υπάρχει τέργιασμα Γιατί το είπες τώρα αυτό Γιατί αυτό δείχνουν οι έρευνες Και γι' αυτό πρέπει να υπάρχει αυτό το ξεκαθάρισμα από την αρχή Και αυτό χρειάζεται να γίνει και με ευθύνη των ίδιων των θεραπευτριών Ότι, ξέρεις Δέσποινα, εγώ βλέπω ότι έχεις αυτό και αυτό το θέμα Ναι Έτσι, μίλησα μαζί σου μια ώρα, εγώ αυτό κατάλαβα Καλά το κατάλαβα, μου λες Μετά σου λέω ότι ξέρεις εγώ το δουλεύω με αυτόν και με αυτόν τον τρόπο.
Ναι. Δηλαδή θα δουλέψουμε για παράδειγμα με τον τρόπο που σκέφτεσαι και θα σε ρωτάω για τον τρόπο που σκέφτεσαι και μπορεί να σου λέω ότι αυτός ο τρόπος που σκέφτεσαι δεν είναι σωστός και θα κάνουμε τέτοιους ασκήσεις. Αυτός είναι ένας τρόπος. Στο εξηγώ. Ωραία. Ή μπορώ να σου πω ότι θα σε αφήσω να μιλήσεις ελεύθερα και να μου πεις ό,τι θέλεις. Είσαι ok με αυτό?
Εδώ είναι τα καλά της pop κουλτούρας και του podcast αυτό γιατί όχι. Γιατί ο κόσμος είναι και ενημερωμένος για τις προσεγγίσεις. Ακριβώς. Αυτά, παρόλα αυτά, γιατί έχει έρθει και ερώτηση. Αυτές οι θεραπευτικές προσεγγίσεις τελικά τον θεραπευόμενο τον αφορούν, γιατί ρωτάνε εδώ με ποιο τρόπο μπορώ να καταλάβω ποια θεραπευτική προσέγγιση μου ταιριάζει και αν τελικά έχει νόημα εγώ να καταλάβω.
θεωρώ ότι έχει νόημα να καταλάβει κάποιος και επαναλαμβάνω είναι ευθύνη των θεραπευτών να εξηγούν τον τρόπο με τον οποίο δουλεύουν και συνήθως αυτό το κάνουμε στην αρχή εάν συμφωνήσουμε ότι θα δουλέψουμε μαζί θέτουμε ένα πλαίσιο μέσα στο πλαίσιο είναι η στόχη πρέπει να συμφωνήσουμε στους στόχους πρέπει να ξέρουμε για ποιο πράγμα δουλεύουμε δεν είναι έτσι ότι παίρνουμε μια βάρκα και πάμε αλλά όταν έρχεται ο άλλος η άλλη χαουμένος χαουμένη και έχει φτάσει σε ένα τέλμα στη ζωή του και δεν έχει να σου πει εγώ θέλω να με φτιάξεις εδώ τώρα βλέπεις που ήρθα εγώ ένα ματσοχάλια κάνε κάτι να το κεφάλι να μείνει πάνω από το νερό και να μάθω και να κολυμπάω και όλος και να μάθω και να κολυμπάω και με χαρά.
Αυτός είναι ο στόχος. Ωραία. Λοιπόν, όταν έρχεται κάποιος και πνίγεται όπως λες, αυτό θεωρείται κατάσταση κρίσης. Οπότε, σε αυτή την περίπτωση, προσπαθούμε να βοηθήσουμε να καταλαγιάσει κρίση. Ωραία. Έτσι, κάνουμε παρέμβαση σε κρίση. Αυτό ισχύει για όλους. Μπορεί να υπάρχουν έντονα συμπτώματα κατάθλιψης. Μπορεί να υπάρχουν έντονα συμπτώματα άγχους, μπορεί το άτομο να μην μπορεί να κοιμηθεί.
Εκεί θα πρέπει να σκεφτούμε μήπως χρειάζεται να πάει σε έναν γιατρό, μήπως χρειάζεται να πάει σε έναν ψυχίατρο, να πάρει μια φαρμακευτική αγωγή, να τον βοηθήσουμε. Ναι, γιατί κατάστασε εκτάκτου ανάγκης. Ακριβώς. Είναι σε κρίση. Όταν όμως καταλαγιάσει η κρίση, το ερώτημα είναι αν θα συνεχίσει το άτομο για να δουλέψει τις αιτίες που τον έφεραν στην κρίση ή αν, και αυτό συμβαίνει συχνά, απλά ηρεμεί και φεύγει.
Ωραία. Και περιμένει την επόμενη κρίση. Ναι, ναι, ναι. Σαφέστατα. Εγώ ρωτάω το θεραπευτή ή τη θεραπεύτρια ποια προσέγγιση δουλεύεται. Αν και κάποιες φορές γίνεται γεγραμμένο στο site και τα λοιπά Υπάρχει δηλαδή περίπτωση Εγώ να χρειάζομαι Στη γαναλυτή Και να πάω σε Γνωστική συμπεριφορική Ας πούμε ή να πάω σε gestalt Και να έχω κάνει λάθος Ή δεν παίζει ρόλο τελικά Είναι πολύ ok Καταρχήν και όταν βλέπουμε Έναν άνθρωπο και τον τρόπο που μας συμπεριφέρεται καταλαβαίνουμε κάποια πράγματα αν μας ταιριάζει αν μας ταιριάζει ή όχι φαίνεται αυτό ενστικτοδόστο ξέρουμε αυτό το πράγμα αν λοιπόν νιώσουμε ότι σε αυτή την πρώτη επαφή καταρχήν είμαστε ok μπορούμε να ρωτήσουμε πως δουλεύεις είναι ok να την κάνουμε παιδιά ρωτάμε είναι σημαντικό χωρίς ντροπή γιατί αυτή είναι και η δουλειά του Θεραπευτή και τη θεραπεύτρια να ακούσει από εμάς τις ερωτήσεις.
Ακριβώς. Και να μας καθοδηγήσει, να μας βοηθήσει να καταλάβουμε πώς θα δουλέψουμε. Διευκολύνει την όλη διαδικασία. Πόσο χρόνο δίνεις στη θεραπεία. Όχι στη θεραπεία. Να καταλάβεις ότι ταιριάζεις, αλλά και πόσο χρόνο δίνεις και στη θεραπεία. Αυτά είναι πολύ προσωπικά και μπαίνουν πολλοί παράγοντες. Λοιπόν, άρα εδώ πρέπει να πούμε το εξής, ότι η ψυχοθεραπεία είναι μια ζωντανή διαδικασία που έχει πολύ να κάνει με τους δύο ανθρώπους που συμμετέχουν.
Φυσικά εδώ μιλάμε για ατομική θεραπεία γιατί αν πάμε οικογενειακή, αν πάμε ομαδική εκεί αλλάζουν τα πλαίσια και τα πράγματα. αλλά στην ατομική είμαστε δύο άνθρωποι που η προσωπικότητα μας παίζει ρόλο η χημία μας παίζει ρόλο η κατάρτιση του θεραπευτή παίζει ρόλο όλα αυτά παίζουν ρόλο είναι ζωντανό, μπαίνουν πάρα πολλοί παράγοντες μέσα και πρέπει συνεχώς ο θεραπευτής καταρχήν που έχει την ευθύνη της διαδικασίας να παρατηρεί αν πάει καλά αν προχωράει καλά η θεραπεία Ναι, ναι. Είναι η ευθύνη του θεραπευτή αυτό. Αλλά και εμείς θα πρέπει να έχουμε το νου μας και αν κάτι νιώθουμε ότι δεν μας ταιριάζει, δεν το καταλαβαίνουμε, να ξεχάσουμε λίγο το καλό παιδί και να πούμε, πες μου κυρία Αναγνωστοπούλου, τι ακριβώς έγινα, γιατί μου μίλησες έτσι.
Βέβαια Γιατί νομίζω ότι δεν με προσέχεις αρκετά Νομίζω ότι είσαι αφηρημένη Βεβαίως Εμείς τα καλωσορίζουμε αυτά Στη θεραπεία Το καταλαβαίνω να δυσκολεύονται οι άνθρωποι Μου το στέλνουν πάρα πολύ συχνά Είναι σχετικά ικανοποιημένοι Από τη θεραπεία τους Και όπως έχουμε πει πολλές φορές Δεν υπάρχει ο τέλος θεραπευτής Η τέλεια θεραπεύτρια Υπάρχει αρκετά καλή και να είστε και πάρα πολύ ευγνώμονες εάν βρήκατε, βρεθήκατε σε μια αρκετά καλή θεραπεία.
Αλλά καταλαβαίνω να κολλάνε να ρωτήσουν. Εκεί όμως βοήθαν οι θεραπευτές. Και αυτό είναι κάτι που πρέπει να μπει στη θεραπευτική κουλτούρα ότι χρειάζεται να κάνουμε αυτόν τον έλεγχο κατά καιρούς και να έχουμε γενικά να φουγκραζόμαστε τα μικρά σημαδάκια που δείχνουν ότι ο άλλος είναι δυσαριστημένος αλλά δεν θέλει να το πει.
Που συνήθως αποτραβιέται. Ε, ήταν μια πάρα πολύ δύσκολη δουλειά. Για μένα είναι η πιο δύσκολη δουλειά του κόσμου. Εντάξει, δεν είναι του κόσμου, αλλά μην ξεχνάμε ότι και ο ίδιος ο Φρόι το ονόμασε the impossible profession. αυτό που δεν γίνεται γιατί ακριβώς έχει πολλές ιδιαιτερότητες ξέρεις γιατί το λέω γιατί σκέφτομαι τώρα έναν ανθρωπότον θεραπευτή, θεραπεύτη και έχει απέναντί του κάποιον ο οποίος είναι σε πήκη επεισοδίου κατάθλιψης θέλει πάρα πολύ δουλειά με τον εαυτό του και για τώρα θα το πω πολύ ξεκάθαρα εγώ παιδιά σε θεραπευτή που δεν έχει κάνει ψυχοθεραπεία όχι τρέξτε μακριά Σε άλλες φορές ήμουν πιο μετεπιό να το πω έτσι κάπως απαλά απαλά τώρα θα το πω πολύ ξεκάθαρα τρέξτε μακριά, όποιος δεν έχει κάνει ψυχοθεραπεία ψυχοθεραπευτής, τρέξτε μακριά, να ξέρετε που πρέπει να εμπεριέξει τον άνθρωπο που έχει απέναντί του σε τόσο ευαίσθητη κατάσταση και ότι αυτός ο άνθρωπος ο θεραπευτής, η θεραπεύτρια έχει και μια προσωπική ζωή μετά, πρέπει να γυρίσει σπίτι του
φοβερό φοβερό φοβερό αυτό που γίνεται είναι ότι χρειάζεται στη δουλειά μας να συντονιστούμε συναισθηματικά με τον άλλον όπου βρίσκεται ο άλλος πρέπει να πάμε και εμείς και ταυτόχρονα να μπορέσουμε αυτό να το γιώσουμε έτσι ώστε όταν θα έρθει ο επόμενος να μην κουβαλάμε του προηγούμενου έτσι ακριβώς και μετά όταν πάμε σπίτι μας να είστε ok σχετικά ok Ακριβώς, ακριβώς.
Ναι, βέβαια. Μα εγώ διαβάζω και τρεις φορές ειδήσεις, ξέρω, εγώ οι βλέπω στο facebook για δέσποτες, κακοποιήσεις και τέτοια για τα ζωάκια και τυχαίνει φορές, αναλόγω με τα περιστατικά, να το κουβαλάω δύο ώρες μετά. Πόσο να έχω απέναντί μου έναν άνθρωπο. Πάρα πολύ δύσκολη δουλειά, πολύ πολύ. Και αν σε μία κωμότρια, σε μία τεχνίτρια νυχιών, πού να πω αλλού, Παίζει ρόλο η εμπειρία και η προσωπικότητα του άλλου.
Είναι το επάγγελμα το οποίο η προσωπικότητα του άλλου. Παίζει η προσωπική του καλλιέργεια, η προσωπική του στάση για τα πράγματα. Πόσο σημαντικό είναι. Και φαίνεται που είπες και φαίνεται. Όπως έχω πει σε πολλούς ακροάτρες που μου έχουν στείλει να τους προτείνω και δεν προτείνω. Και τους λέω είναι σαν να σας προτείνω καλύτερη φίλη.
Θα προκύψει η καλύτερη φίλη. Θεωρώ καταρχήν ότι η τοποθέτησή σου είναι πάρα πάρα πολύ εύστοχη. Και θέλω λίγο να δώσω και πιο θεωρητικό υλικό. Ότι πλέον εδώ τα τελευταία 15-20 χρόνια, στο χώρο της ψυχοθεραπείας, δεν είναι τι προσέγγιση κάνεις, αλλά τι επάρκεια έχει. Τι επάρκεια έχει. Πώς, τι ορισμός επάρκεια. Το ακριβώς θα εξηγήσω.
Η επάρκεια νοείται στο σχήμα μιας πυραμίδας. Ναι. Της λεγόμενης θεραπευτικής πυραμίδας. Όπου η βάση της είναι αυτό που είπες πριν. Ποιος είναι ο θεραπευτής σαν άνθρωπο. Αυτό, αυτό. Σαν άνθρωπο. Στην προσωπικότητα έχει. Τι αξίες έχει. Ποια είναι η ηθική του στάση απέναντι στα πράγματα και στη ζωή. Τα βιώματά του. Όλα αυτά.
είναι ο εαυτός του. Το πιο σημαντικό, παιδιά. Ο εαυτός του. Αυτή λοιπόν είναι η βάση, είναι το μεγαλύτερο κομμάτι της πυραμίνας. Μετά μπαίνουμε σε ορισμένες γενικές κλινικές δεξιότητες, που είναι ικανότητα να ακούμε. Έτσι. Πρέπει να ακούμε περισσότερα από ότι ακούει ένας οποιοςδήποτε άνθρωπος. Ακούμε... Αυτά που δεν λέγονται.
Αυτά που δεν λέγουν. Αυτά που λέγονται με ένα γελάκι, με έναν αστεναχμό, με ένα σχόλιο για την επικαιρότητα με μια σιωπή βεβαίως πρέπει να αφουγκραζόμαστε αυτή είναι μια μεγάλη ικανότητα και εξουθενωτική έτσι δεξιότητα μάλιστα λένε ότι οι θεραπευτές έχουμε το τρίτο αυτή όπως είναι το τρίτο μάτι που λέει περισσότερο εμείς πρέπει να έχουμε το τρίτο αυτή η ικανότητα ακριβώς να κάνουμε επαφή με πολύ διαφορετικές προσωπικότητες γιατί υπάρχουν άνθρωποι που έρχονται που είναι δύσκολοι άνθρωποι Είναι απαιτητικοί ή δεν μιλάνε ή είναι απαθείς ή θέλουν να κυριαρχήσουν. Πρέπει να μπορούμε όλους αυτούς με κάποιο τρόπο να μπορέσουμε να συνδιαλλαγούμε μαζί τους.
Αυτές οι δεξιότητες μαθαίνονται ως ένα σημείο, είναι και από μέσα μας να τις έρθουμε και είναι το μεσαίο κομμάτι της πυραμίδας και μετά στην κορυφή το μικρό κομμάτι της πυραμίδας είναι οι τεχνικές. όλο αυτό που λέμε ότι κάνουμε συμπητή κάνουμε ψυχανάλυση, κάνουμε γκεστάλ κάνουμε το ένα, κάνουμε το άλλο είναι εκείνο το μικρό κομματάκι δυστυχώς έχει επικρατήσει η άποψη ότι η τεχνική είναι το παν έχεις δώσει την πιο ωραία απάντηση πολύ τη χάρη και αυτή την απάντηση η τεχνική είναι το παν έτσι θεωρούμε και πολλοί θεραπευτές που εκπαιδεύονται θεωρούν ότι τεχνικές είναι αυτές οι οποίες βοηθάνε Όμως αυτό δεν είναι αλήθεια. Παναλαμβάνω, οι έρευνες δείχνουν ότι διαφορετικές προσεγγίσεις έχουν παρόμοια αποτελέσματα που δείχνουν ότι το σημαντικό είναι το τι διαμείβεται ανάμεσα μας.
Ακριβώς, ακριβώς. Στο εκεί και το τότε της ψυχοθεραπείας και το τι άνθρωπος είναι αυτός απέναντί σας. Τάνια, πηγαίνω, πηγαίνω και μιλάω εγώ, γι' αυτό δεν ξαναπήγα, λένε. Λοιπόν, εδώ θα πρέπει λίγο να καταλάβουμε τι είδους διαδικασία ακολουθεί ο θεραπευτής. Γιατί υπάρχουν, όπως είπα πριν, διαδικασίες οι οποίες δίνουν πολύ χώρο στον άλλον, είναι ανοιχτές και τις διαμορφώνουμε εμείς με ό,τι θέλουμε και λέμε εμείς ό,τι θέλουμε.
και ο θεραπευτής περισσότερο συνοδεύει και υπάρχουν άλλες διαδικασίες που είναι πιο δομημένες, πιο κατευθυντικές. Επομένως, το πρώτο ερώτημα είναι εάν εμείς νιώθουμε άνετα με μία τόσο ανοιχτή διαδικασία ή αν θέλουμε κάποιον ο οποίος να είναι πιο παρόν κάπως να κατευθύνει περισσότερο και να δομεί περισσότερο τη διαδικασία.
εάν θέλουμε κάτι πιο ανοιχτό και αυτή είναι και η προσέγγιση της θεραπεύτριας την οποία έχουμε πάει και νιώθουμε ότι δεν μας καλύπτει πάλι πρέπει να το πούμε οτιδήποτε μας δυσκολεύει θα πρέπει να το λέμε είναι μια αμοιβαία διαδικασία αυτή εγώ θέλω να μιλάει ο Άνιος θέλει να μιλάει και είναι καλό να το πεις ότι εγώ θέλω να μιλάς.
Ειδικά μου μιλάει. Το λέω γιατί το έχω ακούσει πολύ ξέρω εγώ ότι... Από την άλλη όμως ρε παιδιά. Ειδικά τις πρώτες φορές, τις πολλές πρώτες φορές εμείς πρέπει να πούμε. Δεν θα πάμε να πούμε πες, τι πες αφού δεν σας ξέρει ο άλλος. Πρέπει να δώσεις, δώσε εκεί. Ό,τι μπορείς δώσε. Συνήθως αυτό που κάνουμε εμείς είναι να καθρεφτήσουμε.
Δηλαδή να σε ακούσω να μιλάς και να πω δες ποινα μου σε νιώθω ότι έχεις ένα θέμα ποιοι είμαι τις σχέσεις ή έχεις ένα θέμα με το πως να διεκδικείς πράγματα ή σε νιώθω ότι όταν ζορίζεσαι έχεις μετά συναποτραυγέσαι μπορούμε να κάνουμε τέτοιου είδους καθαριστίσματα και αυτά είναι χρήσιμα γιατί ακριβώς είναι τσικάρισμα ότι όντως κατάλαβα Δεν έχω μαγικό τρόπο να καταλάβω πώς νιώθεις. Θα πρέπει να μου δώσεις κάτι, θα σου το δώσω λίγο πίσω, θα μου πεις ναι, όχι.
Λοιπόν, θέλω να μου πεις πώς τελειώνει όλο αυτό. Δηλαδή, η ψυχοθεραπεία πόσο διαρκεί, τι είναι ο θεραπευτικός κύκλος που ρωτάνε εδώ, το θεραπευτικό πλάνο που ρωτάνε εδώ, τελειώνει. Όταν νιώθεις, το νιώθεις αυτό ότι τελείωσε. Και πάλι κάνεις μια πολύ εύστοχη ερώτηση. Και δύσκολο να απαντήσεις. Πρώτα ζούμε στο γιατί όχι μετά κάνουμε.
Τώρα, το πόσο θα κρατήσει η θεραπεία εξαρτάται από πολλούς παράγοντες. Υπάρχουν θεραπείες οι οποίες ξεκινάνε και είναι πιο δομημένες. όσο πιο δομημένη είναι η θεραπεία τόσο πιο συγκεκριμένο είναι και το χρονικό πλάνο δηλαδή σου λέει θα έρθεις 15 φορές θα έρθεις 20 φορές θα έρθεις 6 μήνες για να δουλέψουμε ένα συγκεκριμένο θέμα υπάρχει τέτοια θεραπεία που σου λέει θα έρθεις 6 μήνες ναι σου δίνει κάποιες φυσικά μπορεί να σου το πει ή θα σου πει θα έρθεις τόσες φορές υπάρχουν οπότε σε αυτή την περίπτωση που βλέπεις και υπάρχει πάντα η δυνατότητα Προς το τέλος να κάνουμε μία επαναξιολόγηση και να πούμε πετύχαμε τους στόχους μας, δεν τους πετύχαμε, θέλουμε κι άλλο, πάμε για δεύτερο ή μη χρόνο, μπορούμε να το κάνουμε κι αυτό.
Από την άλλη υπάρχουν περιπτώσεις στις οποίες καταλαβαίνει ο θεραπευτής ότι έχουμε να κάνουμε με ένα βαθύ πρόβλημα. και εκεί είναι καλό να πούμε ότι ξέρεις αυτό δεν θα περάσει εύκολα θα χρειαστεί για να ξέρει και ο άλλος να είναι μια επένδυση χρόνου και χρημάτων ότι εδώ θα πρέπει να βρεθούμε τουλάχιστον δύο χρόνια γιατί είναι μια διαδικασία η οποία θα πάρει χρόνο και εξέτερα παιδιά είναι πράγματα τα οποία έχουν διαμορφωθεί σε μας μοτίβα patterns, πεπιθήσεις όλη μας τη ζωή δηλαδή αν αυτό το πράγμα άλλαζε με έξι μήνες με ένα χρόνο μακάρι μακάρι όμως και εκεί είναι και η ένστασή μου, εμένα και όλων των επιστήμων τέλος πάντων, θεραπευτριών, ψυχολόγων τρεις τρόποι δεν υπάρχει τρεις τρόποι για να βρεις αυτοπεποίθηση δεν υπάρχει η ανθρώπινη φύση ο ψυχισμός είναι μια άβυσος ποιος το έχει πει αυτό η ψυχή του ανθρώπου είναι μια άβυσος είναι αβυσος, είναι δυναμικό αλλάζει κάθε μέρα ξυπνάς το πρωί και γίνεται τεκτονικές πλάκες έχουν κουνηθεί δεν είναι τρεις τρόποι
να το πω πάλι ότι το γιατί όχι δεν αποτελεί διάγνωση το γιατί όχι δεν αποτελεί ψυχοθεραπεία ψυχοθεραπεία είναι μόνο η ψυχοθεραπεία παρόλα αυτά καταλαβαίνω κάτι που ακούσατε στο γιατί όχι να το πάτε στη θεραπεία όπως το ίδιο συμβαίνει και με την ταινία αν διαβάζετε ένα πήμα να γίνει ένα σκηνικό που δεν αφορά εσένα αφορά στον δρόμο κάτι είδες και σου έκανε κάτι trigger και το πας στη θεραπεία Αυτά όλα είναι όμως βοηθητικά της θεραπείας που είναι μαζί με έναν άλλον άνθρωπο.
Γενικά είναι σημαντικός ο συντονισμός που υπάρχει μεταξύ θεραπευτή-θεραπευόμενου και να υπάρχουν κοινείς στόχοι. Να δουλεύουμε στην ίδια κατεύθυνση. Ναι. Και να ό,τι ερώτηση υπάρχει, να απαντιέται. Γιατί έχει έρθει η ερώτηση, όταν υπάρχει στασιμότητα και θες να αλλάξεις. Είναι προδοσία, συνεχίζει η ερώτηση. Εδώ μπαίνουμε λίγο στο σύνδρομο του καλού παιδιού.
Στο ότι είμαστε αυτό που είπες people pleasers. ότι θεωρούμε ότι αφού πάμε σε έναν άνθρωπο πρέπει να μείνουμε μαζί του forever and ever ό,τι και αν συμβαίνει. Θα είναι οικογένεια. Αυτή είναι η οικογένειά μας. Αυτή είναι η μαμά μας. Αυτός είναι ο μπαμπάς μας. Αυτά που μας δυσκολεύουν στην προσωπική μας ζωή θα μας δυσκολέψουν και μέσα στο ψυχοθεραπευτικό δωμάτιο με άλλα λόγια.
Όταν βλέπουμε και όντως είναι ένα συνηθισμένο πρόβλημα ότι κολλάει η θεραπεία Παναλαμβάνουμε τα ίδια και τα ίδια Να μασάμε τα ίδια και τα ίδια Δεν προχωράει Αυτό είναι κάτι που το βλέπουν και οι θεραπευτές Και φυσικά το βλέπουν και οι θεραπευόμενοι Είναι καλό να τεθεί Στο τραπέζι Όπως μιλάμε εμείς τώρα Να πω εγώ ξέρεις Δέσποινα βλέπω Βλέπω ότι δεν προχωράμε Α να το πω Βεβαίως Και τι θα πω εγώ μετά Είναι θέμα του θεραπευτή μετά να πάρει την εποπτεία του και να το σκεφτεί και να δει λίγο πώς θα του δουλέψει γιατί οι θεραπείες δεν πάνε γαζί συναχόμενα έχουν δυσκολίες πάνω κάτω πίσω μπρος και κολλάνε και είναι ok μπορούμε να τις ξεκολλήσουμε και να πάνε ακόμη πιο δυνατά μετά πώς καταλαβαίνω ότι ήρθε η ώρα να τελειώσει λοιπόν όταν αρχίσουμε και νιώθουμε ότι έχουμε φτάσει τους στόχους μαζί. Αυτό είπα από την αρχή.
Ότι πρέπει να υπάρχουν κάποιοι στόχοι. Τίπο να γίνω πιο διεκδικητική. Τίπο να ανακτήσω αυτοπεποίθηση. Να θέλω να χωρίσω. Αυτό. Όχι μόνο αυτό. Αλλά το να νιώθω πιο ελεύθερη μέσα. Α, ωραίο αυτό. Να μπορώ να νιώθω αυτή την ευρυχωρία, την ψυχική. Ότι δεν πιέζομαι τόσο πολύ. Αχ, ναι. Και χαρά. και χαρά τυχή για να έρθει η χαρά κάνουμε χώρο για τη χαρά στην ψυχοθεραπεία οπότε αυτό δεν έρχεται ξαφνικά έτσι έρχεται σιγά σιγά όταν λοιπόν νιώσουμε ότι το έχουμε κατακτήσει και το βλέπει και ο θεραπευτής αρχίζουν οι συζητήσεις και μπορούμε να ξεκινήσουμε εμείς μπορεί να ξεκινήσει ο θεραπευτής ότι κοίταξε βλέπω ότι πάνε καλύτερα τα πράγματα και μετά από κοινού αποφασίζουμε ότι ήρθε η ώρα να τελειώσουμε είναι κάτι που το συζητάμε νομίζω δέσποινα ότι από όλα αυτά που είπαμε μέχρι στιγμής προκύπτει η σημασία του διαλόγου του ανοιχτού διαλόγου όπου θέτουμε ό,τι μας απασχολεί το θέτουμε στον θεραπευτή δεν περιμένουμε από αυτό να αποφασίσει ή να πει ή να κάνει ότι τελείωσε σαν καλό παιδί
όχι μόνο το τελείωσε σε όλα τα πράγματα που μας θεμαχωρούν μπορούμε να τα φέρουμε στη θεραπεία υπάρχει μία αμοιβαιότητα συμμετέχουμε και εμείς στη διαδικασία δεν είναι μία πράξη που γίνεται όπως γίνεται το χειρουργείο ξαπλώνουμε και κάποιος κάνει κάτι πάνω μας θα σας δώσει το διατολόγιο του μήνα τα βήματα και θα κάνετε τα βήματα και θα γίνει Γιατί Εγώ έχω ακούσει Δυο-τρία τώρα πρόσφατα και όλας Που ένας φίλος μου είναι στο εξωτερικό Και όλος μου πει το πόκεμπο άνετα Γιατί είναι στην δεν θα πω ποια χώρα Αλλά πέλος πάντων Ο ψυχολόγος εκεί ήταν τύπου Σούντασε το χαρτί με πέντε βήματα Και έφρυξα Δυστυχώς αυτό που είπα στην αρχή Η θεραπεία Έχει εμπόρευμα Αυτό, αυτό, αυτό.
Και επειδή στο εξωτερικό πληρώνεται από ασφαλιστικές... Πληρώνεται από ασφαλιστικές συγκεκριμένα. Από την εταιρεία πληρώνεται κιόλας. Από την εταιρεία βάζουν πολύ συγκεκριμένο αριθμό συνεδριών, οι οποίες το κοιτάν πάνω πάνω, έτσι, δηλαδή έχουμε γίνει διακυπηρεωτικοί. Μπράβο. Και δεν βλέπουμε την ουσία. Και έχουμε και μία τάση άνθρωποι να βλέπουμε όλα, όπου έχει λίστες, έχουμε μία, μας αρέσουν οι λίστες.
Πέντε τρόποι, πέντε βιβλία, πέντε... Ναι. Οκ. Εδώ όμως χρειάζεται πολύ μεγάλη προσοχή γιατί η ψυχοθεραπεία έχει να κάνει με την ψυχή μας. Ναι, ναι. Και η ψυχή είναι κάτι το οποίο δεν έχει νούμερα. Δεν έχει νούμερα, έχει... ιστορίες. Λοιπόν... Λοιπόν, λοιπόν, λοιπόν, λοιπόν... Να βοηθήσω λίγο. Να πες πες. Επειδή μιλάμε εδώ για τα green flags, τι να βλέπουμε το οποίο μας κάνει να νιώθουμε ασφάλεια.
Λοιπόν, να συνοψίσουμε μέχρι στιγμής αυτά που είπαμε. Ότι είναι σημαντικό να νιώθουμε καλά, να νιώθουμε ασφάλεια, να νιώθουμε εμπιστοσύνη με τον θεραπευτή, τη θεραπεύτρια που έχουμε απέναντί μας. Να έχουμε στόχους κοινούς. να ξέρουμε για τι πράγμα δουλεύουμε, να είμαστε ok με τη διαδικασία, δηλαδή αν είναι πιο χαλαροί, πιο ελεύθεροι, πιο ρευστοί, να είμαστε ok με αυτό, να μην μας ζορίζει ή αν είναι πιο δομημένοι, επίσης να μην μας ζορίζει, γιατί αν μας ζορίζει είναι καλό να αλλάξουμε.
Ωραία. Θα είμαστε και προσεγγίσει. Ωραία. Έτσι. Αυτό σημαίνει ότι δεν θα ταιριάξει. Αυτό είναι πολύ σημαντικό που λες. Ναι. και δυστυχώς απανταχούς στον κόσμο έχει βρεθεί ότι ένα μεγάλο θέμα στις θεραπείες που δεν πάνε καλά είναι ότι δεν υπάρχει αυτό το τέργιασμα επομένως χρειάζεται να βρούμε αυτό που μας ταιριάζει καμιά φορά χρειάζεται να πάμε και σε δύο και σε τρία άτομα εγώ με την τέταρτη βρήκα τη δεύτερη φορά με την τέταρτη, εντάξει συμβαίνει αυτό και είναι πολύ οκ και μ' άρεσε που είπες τι μου αφήνει μετά τις συνεδρίες και μετά και αθρηστικά βέβαια και αυτή η αίσθηση της ασφάλειας αλλά και ότι φεύγει το το πόδι του ελέφαντα από το στήθος μου και το challenge όμως ότι τι μου είπε τώρα αυτή Πρέπει να υπάρχουν και τα δύο Εντάξει, στη θεραπεία δεν χαϊδεύουμε τους ανθρώπους τους δίνουμε χώρο αποδεχόμαστε πολλά πράγματα αλλά όταν χρειαστεί το challenge που λες θα το κάνουμε το challenge γιατί αλλιώς δεν κάνουμε τίποτα και εδώ δυστυχώς για να το συνδέσω με αυτό που είπες πιο πριν
υπάρχουν θεραπευτές οι οποίοι δεν είναι σωστά καταρτισμένοι Οπότε τους είναι πολύ εύκολο είτε να μιλάνε πάρα πολύ οι ίδιοι, είτε να μένουν πίσω και να αφήνουν τον άλλον χωρίς καμία υποδομή, χωρίς κανένα στόχο, χωρίς τίποτα. Αυτό είναι απουσία κατάρτισες. Δεν είναι καλό αυτό το πράγμα. Κανονικά χρειάζεται να υπάρχει και το ανοιχτό και να υπάρχει και μία δόμηση, ένας στόχος.
Την εξάρτηση πώς την αντιλαμβάνεται κάποιος. Αυτό είναι δύσκολο. Γιατί τα άτομα τα οποία έχουν την τάση να εξαρτώνται, το έχουν κάνει μια ζωή και το επαναλαμβάνουν με τον θεραπευτή. Τους φαίνεται πάρα πολύ φυσικό αυτό το πράγμα. Είναι πλέον στην επικράτεια του θεραπευτή να καταλάβει αυτή την εξάρτηση και να μην την εκμεταλλευτεί.
οπότε καταλήγουμε πάλι στον άνθρωπο που είναι και τις αξίες που έχει κάτι το οποίο είναι σημαντικό να πούμε σαν green flag και το είχαμε πει στα red flags την περασμένη φορά είναι το θέμα του πλαισίου ότι μία ψυχοθεραπεία πρέπει να έχει ένα πλαίσιο να έχει μία σταθερότητα μία συνέπεια στο χρόνο ότι θα βρισκόμαστε κάθε Δευτέρα στις 7 Στη συχνότητα.
Στη συχνότητα. Κάθε εβδομάδα θα βρισκόμαστε. Έτσι. Ότι υπάρχει μία αμοιβή, ότι υπάρχει ο στόχος. Επίσης ότι οι σχέσεις, οι μεταξύ μας σχέσεις, μένουν επαγγελματικές. Ένα red flag το οποίο είχαμε πει είναι ότι... Οι διπλές σχέσεις. Οι διπλές σχέσεις. Πάνε για καφέ με τους θεραπευτές. Όχι μόνο. Όχι μόνο. Είμαι ο λογιστής, κάνω και τα λογιστικά του θεραπευτή Ναι Ή έχω ακούσει και το άλλο κουφό ότι ο θεραπευτής αρχίζει και μιλάει για τον εαυτό του Ναι, αυτό το είπανε την προηγούμενη φορά πολύ Ναι, ότι μιλάει για τα δικά του προβλήματα Αυτό είναι χη, κατηγορηματικά χη Επομένως, το να υπάρχει ένα πλαίσιο το οποίο είναι σταθερό, με συνέπεια, επαγγελματικό που υπάρχει σωστή απόσταση ανάμεσα στους δύο, ούτε πολύ κοντά, ούτε πολύ μακριά.
Γιατί και οι απομακρυφεραπευτές δεν βοηθάνε, αλλά και αυτοί που είναι πάρα πολύ βοηθητικοί και φιλικοί και δες πεινά μου και κορίτσι μου και έλα τώρα και ούτε αυτοί. Ξέρεις τι όμως, αυτοί που μιλάνε με για τον εαυτό τους μία ώρα, τέτοια red flags παιδιά τα θέλουμε γιατί είναι πολύ εμφανή και δεν ξαναπατάς. Τα άλλα που χαϊδεύουν και αποθεώνουν και αγκαλιάζουν μόνο, εγώ αυτά φοβάμαι.
Ναι, εκεί είναι λίγο παγίδα. Είναι λίγο παγίδα. Αυτός αυτό έχει σημαίνει. Ναι, τα εμφανήρετη φλάξη που μακάρι, κατευθείαν, δεν χάσεις καιρό. Τα υπόγεια. Λοιπόν, εδώ τώρα θα ανοίξω μία παρένθεση, η οποία έχει άμεση σχέση με αυτό που συζητάμε. Και αφορά πάλι την εμπορεθματοποίηση της ψυχοθεραπείας. Αυτό είναι κάτι που το γράφω και στο βιβλίο.
Υπάρχει το κεφάλαιο 9, το οποίο έχει τον τίτλο «Μπορεί να βλάψει η ψυχοθεραπεία». Και απάντηση είναι φυσικά μπορεί να βλάψει. Ναι, ναι, ναι. Έτσι. Οτιδήποτε μπορεί να βοηθήσει μπορεί ταυτόχρονα να βλάψει. Και να βλάψει. Αυτό λοιπόν το οποίο έχουμε δει να κυκλοφορεί στο χώρο του marketing είναι αυτό που λέμε, και αυτό είναι αρκετές δεκαετίες που γίνεται, είναι η λεγόμενη πώληση των σχέσεων.
Τι σημαίνει αυτό. Ότι ένας πολιτής, όχι θεραπευτής, μπορεί να πουλάει αυτοκίνητα, μπορεί να πουλάει σπίτια, μπορεί να πουλάει κοσμήματα, οτιδήποτε. Έχει έναν τρόπο να δημιουργεί μια σχέση με τον υποψήφιο αγοραστή, να δημιουργήσει μια σχέση εμπιστοσύνης για να πουλήσει. Για να πουλήσει. Ναι, έτσι είναι, έτσι είναι. Και αυτό δυστυχώς έχει περάσει και στην ψυχοθεραπεία.
Οπότε υπάρχουν άνθρωποι που μπαίνουν στο χώρο της ψυχοθεραπείας ως θεραπευτές και δεν μπαίνουν με στόχο να βοηθήσουν το άτομο, αλλά θέλουν να παίξουν το ρόλο του θεραπευτή. Πλέον είναι ένα επάγγελμα επικερδές. Το βλέπουμε αυτό στις διαφημίσεις. Ναι, ναι. Και μπαίνουν με στόχο, μέσα από τέτοιες τεχνικές μάρκετινγκ, να προσελκύσουν ανθρώπους, ανθρώπους οι οποίοι δεν έχουν το ένστικτο να καταλάβουν ότι κάτι δεν πάει καλά και να τους πουλήσουν εντός εισαγωγικών ένα πακέτο θεραπείας.
Εγώ βλέπω στα μίντια τέρατα να γίνονται. Θα ήθελα πάρα πολύ τώρα να απασφαλίσω. δεν θα το κάνω, δεν έχω καμία όρεξη για αυτά που βλέπω και αυτούς και αυτές που βλέπω να προωθούν υπάρχει και για μένα έχουν και τα κανάλια έχουν μερίδιο ευθύνης αλλά δεν τους νοιάζει για καθόλου οπότε κάπως μετά καταλήγω ότι έχουμε το θεραπευτή που είμαστε δηλαδή τώρα τάξη έχουμε και εμείς ευθύνη, θεραπευόμενοι, θεραπευόμενες Ωραία, συμφωνώ και γι' αυτό το λόγο θέλουμε ενημερωμένους και ενδυναμωμένους ανθρώπους διότι η κατάσταση όπως του είχαμε πει και την προηγούμενη φορά δεν είναι θεσμοθετημένη στην Ελλάδα οποιοςδήποτε μπορεί να δηλώσει θεραπευτές το είπαμε και δεν έχει αναταχθεί αυτό και δεν νομίζω ότι θα αναταχθεί είναι πλέον τόσο διαδεδομένο που δεν νομίζω ότι υπάρχει και οι ενώσεις δεν ξέρω τι κάνουν αλλά αυτό τώρα είναι άλλη συζήτηση Τάνια πηγαίνω ένα χρόνο και δεν έχω δει κάτι ωραία τι κάνω εκεί που ξεκίνησα εκεί είμαι ψυχικά αυτό είναι πάλι κάτι που το φέρνω
στη θεραπεία δηλαδή λέω ότι κοίταξε εγώ βλέπω ότι δεν έχω διαφορά σε τι οφείλεται αυτό είναι θέμα χρόνου θέλει περισσότερο χρόνο είναι ότι δεν είναι σωστή αυτή η προσέγγιση που ακολουθούμε. Ωραία. Είναι κάτι άλλο που πρέπει να γίνει. Και ένας καλός θεραπευτής, θεραπεύτρια τι θα απαντήσει σε αυτό. Θα απαντήσει όσο πιο ειλικρινά μπορεί.
Ωραία. Και ένας κακός θεραπευτής που θέλει τα λεφτά μου. Σε αυτή την περίπτωση ρίχνουμε το φταίξιμο στον θεραπευόμενο. Είναι η κλασική τεχνική ότι δεν προσπαθείς αρκετά. Δεν προσπαθείς αρκετά. τις κερές ανοιχτές παιδιά δηλαδή μετά από ένα χρόνο δεν είναι ένα εύλογο διάστημα να νιώσω όχι να δω να νιώσω μέσα κάτι ναι συνήθως υπάρχει και πολύ πιο νωρίς βλέπουμε τις διαφορές για να δούμε βέβαια κάτι πολύ πιο ουσιαστικό θέλει το χρόνο δεν το συζητάω Αλλά όχι, δεν είναι ότι περιμένουμε πέντε χρόνια για να δούμε οποιαδήποτε αλλαγή.
Επίσης, ένα άλλο green flag που πρέπει να έχουμε υπόψη μας, είναι ότι αν κατά τη διάρκεια της θεραπείας νιώθουμε ότι ο άλλος μας ακούει, ότι είναι παρόν, ότι θυμάται, ότι κάτι που είπαμε, για παράδειγμα, την προηγούμενη φορά, το θυμάται ότι το είπαμε. Ή πολλές φορές Αυτό είναι πολύ σημαντικό Και κάτι που είπαμε και πριν ένα μήνα Και πέντε μήνες και ένα χρόνο Το ότι θυμάται Και πολλές φορές ξαφνιάζονται και λένε Α το θυμάσαι Και θυμόμαστε και ονόματα πολλές φορές Ο τάδε φίλος Το οποίο δείχνει ότι είμαστε παρόντες Και αυτό Λειτουργεί Και βοηθάει Ότι ο άλλος είναι εκεί γιατί μπορεί κάποιος να κάθεται και να σκέφτεται άλλα πράγματα και μετράει τέλος πάντων και ο απέναντί μου θεραπευτής με θεραπεύει τριά μου, με υπολογίζει με έχει στο νου της χωρίς αυτό όμως αυτό είναι ουσιαστικό κομμάτι της θεραπείας ότι όντως τον βλέπουμε τον άλλον όντως τον αποδεχόμαστε και όντως είμαστε παρόντες δηλαδή αυτά τα 50 λεπτά που δίνουμε είναι 50 λεπτά που είμαστε 100% εκεί
Τη θεραπεία την κατευθύνω εγώ, την πάω εκεί που θέλω εγώ, εγώ η θεραπευόμενη. Λοιπόν, αυτό εξηγούσα στην αρχή. Υπάρχουν δύο διαφορετικές σχολές. Η μία σχολή είναι ότι εφόσον συμφωνήσουμε ότι θέλεις να δουλέψεις της κρίσης πανικού, την αυτοεκτήμηση, τη διεκητικότητα, την κατάθλιψη, τι τι τι, και συμφωνήσουμε σε αυτό, μπαίνουν κάποιες προδιαγραφές, τι πρέπει να γίνει.
και ακολουθούμε αυτές τις προδιαγραφές με βάση το στόχο που έχουμε συμφωνήσει από κοινού υπάρχουν όμως και οι άλλες θεραπείες που το αφήνουν τελείως χαλαρότη ας πούμε σήμερα θες να μιλήσεις με τη σχέση με τη μάνα σου και την άλλη φορά θες να μιλήσεις για κάτι άλλο αυτό το ρωτάω γιατί συνήθως ερχόμαστε για το γεγονός ότι δεν είμαι δικδικητική δεν έχω αυτοπεποίθηση και από πίσω θα βγει είναι σαν να κρέμεται ένα κομμάτι ύφασμα από μια ντουλάπα και από πίσω υπάρχουν άλλα και με το που ανήχεις να βγει το τεραβάζ και έχω ξεφορτώσει αυτό σε αυτή την περίπτωση το βλέπουμε το βλέπουμε και το λέμε ότι κοίταξε δεν είσαι διεκδικητική γιατί όμως δεν είσαι διεκδικητική μήπως έχει σχέση με αυτά που μου είπες για την παιδική σου ηλικία μήπως έχει σχέση με αυτά που μήπως για τους γονείς σου μήπως έχει σχέση με αυτή την εμπειρία που είχες στο σχολείο, το bullying μήπως είχε έτσι φυσικά και ανοίγει μετά θα ανοίξει, δεν υπάρχει περίπτωση μια καλή ψυχοθεραπεία θα ανοίξει παιδιά
θα ανοίξει και εκείνη η συνοδεία που έχεις τον άλλον απέναντι να το δείτε μαζί επίσης να πούμε εδώ ότι το επάγγελμα της ψυχοθεραπείας έλκει δύο διαφορετικούς τύπους θεραπευτών. Ο ένας τύπος είναι η μαμά πάπια. Ναι, τα έχουμε δει σε φωτογραφίες που έχει τα παπάκια. Που έχει τα παπάκια κάτω από τις τερούχες της, είναι πολύ εκεί, πολύ παραμβατική, να βοηθήσει, να ενθαρρύνει, μη φοβάσαι, να εμψυχώσει.
Τα προπονητής. Ναι, αυτό δημιουργεί Αρχικά ένα καλό συνέστημα. Ότι έχουμε έναν άνθρωπο ο οποίος μας στηρίζει, μας βοηθάει. Από την άλλη όμως μπορείς να καταλάβεις ποιο είναι το πρόβλημα. Ότι χάνουμε την αυτονομία μας. Και δημιουργείται αυτή η σχέση εξάρτησης που αναφέραμε πριν. Και μετά φοβόμαστε να φύγουμε. Γιατί δεν θα έχουμε αυτή τη μαμά πάπια να μας έχει από κοντά.
Οπότε αυτός είναι ένας τύπος που συχνά υπάρχει και ο άλλος τύπος είναι ο τύπος του σωτήρα. Που έχει και αυτά τα ναρκισιστικά χαρακτηριστικά. Να ξέρεις ότι το επάγγελμά μας έλκει τους ναρκισιστές. Ναι, το έχω καταλάβει. ότι νιώθουμε ότι είμαστε σημαντικοί για κάποιον άλλον ότι είμαστε παντοχνώστες ότι μπορούμε να κατευθύνουμε τη ζωή ενός ανθρώπου νιώθουμε και καλά για τον εαυτό μας γιατί βλέπουμε ότι υπάρχουν άλλοι οι οποίοι είναι πολύ χειρότερα από εμάς Ναι, καλά τα λες Εγώ έχω δει στα social media από ψυχοθεραπευτές ψυχοθεραπεύτριες coaches, παντός τύπου coaches ό,τι coach θέλετε να γράφουν πως ότι με χρειάζεσαι και απορώ εμένα είναι και πάρα πολύ διεμένα να πες μου ότι με χρειάζεσαι σαν κιόλος στήλο και το είπα και στην προηγούμενη εκδοτική που κάναμε μαζί για μένα το πιο σημαντικό είναι το βλέμμα να με κοιτάει ο θεραπευτής και η θεραπεύτρια σαν να μην είμαι στο ίδιο επίπεδο δηλαδή εμένα και οι δύο οι ψυχοθεραπευτές μου με κοιτούσαν σαν άνθρωπο στο ίδιο επίπεδο
δεν νιώσα στιγμή παρόλο που πάω εκεί γιατί ζητάω τη βοήθειά τους δεν νιώσα στιγμή να με κοιτάνε ωραία αυτή τη στιγμή βγάζεις ακόμη ένα green flag που είναι ο σεβασμός ότι ο άλλος πρέπει να σε σέβεται να μην παραβιάζει τα ωριά σου να δέχεται τις απόψεις σου τις ιδιαιτερότητες σου, τις αξίες σου να μην προσπαθεί να σε προσιλητήσει ή να σε προσετεριστεί σε κάποια συγκεκριμένα θέματα αυτό είναι πάρα πολύ σημαντικό ναι με χρειάζεσαι επίσης να πούμε ότι οι coach δεν κάνουν ψυχοθεραπεία έτσι κάνουν coaching είναι άλλο πράγμα αυτό δυστυχώς όμως ο κόσμος τον μπερδεύει τον μπερδεύουν όλοι ο κόσμος, αυτοί όλοι τον μπερδεύουν και εκεί έχει γίνει ζημιά αλλά εκεί ίσως να καλέσω και κάποιο όργανο από τους coaches, δεν ξέρω τι υπάρχει εκεί για να μιλήσουν για το πλαίσιο και την βιοντολογία του σωστού coaching κάθε τύπου business, ξέρω εγώ life, whatever ξέρω εγώ coaching Έχει και πολλά πια.
Εγώ, Τάνια, την δεύτερη φορά που πήγα ψυχοθεραπεία, να ξεκινήσω ψυχοθεραπεία, βρήκαμε την τέταρτη και με τις δύο, τις τρεις θεραπεύτριες που δοκίμασα πριν καταλήξω στην τέταρτη, θορυβήθηκα, θα πω. το ριβήθηκα με αυτά που άκουσε στα δωμάτια αυτά και θα πω πολύ το και σκέφτηκα ότι σκέψου ότι πήγα εγώ που είμαι και υποψιασμένη όχι λόγω της εκπομπής λόγω της πρώτης φοράς που πήγα ψυχοθεραπεία αλλά και λόγω της εκπομπής και λέω τώρα ένας άλλος άνθρωπος σε άλλη φάση και θέση από τη δική μου θα το τρώγε γιατί δεν ήταν red flag κραυγαλαίο και στις δύο περιπτώσεις και ειδικά στη δεύτερη τώρα οι διαγνώσεις στο επίπεδο καφετζού και στις δύο φορές που έχω πάει ψυχοθεραπεία οι άνθρωποι αργήσαν πάρα πολύ να πούν μωρέ μήπως αυτό σημαίνει αυτό αυτές οι δύο ήτανε τώρα φοράς μαύρο και άσπρο και σημαίνει αυτό την πρώτη φορά που με βλέπεις τώρα αλήθεια και φαντάζομαι ότι για κάποιον άλλον που δεν πάει πρώτη φορά ζωή του ενδεχομένως να πει γιατί μας έρευσαν και πάρα πολλοί
οι εύκολες λύσεις και αυτά τα μαγικά και αυτά τα ζώδια και άρα αυτό πραγματικά μπορεί να βλάψει η ψυχοθεραπεία μπορεί να βλάψει με περισσότερους από αυτούς τους τρόπους αυτό είναι σχετικά light Α, και light το βλέπεις Αυτό είναι πολύ light διότι αυτό που βλέπουμε στην ψυχοθεραπεία είναι όταν χρησιμοποιείται λάθος τεχνική λάθος τεχνική που μπορεί γιατί οι τεχνικές είναι σαν ιστέρη Ναι, αλλά hold your thought λάθος τεχνική, άμα ήταν στο δωμάτιο και ένας άλλος ψυχολόγος και έβλεπε τι γίνεται Εγώ πού να το ξέρω.
Όχι, εσύ δεν το ξέρεις. Αυτό. Εντάξει, αυτό λέω. Αλλά λέμε γενικά ότι μπορεί να βλάψει η ψυχοθεραπεία. Είναι καλό να το έχουμε κατά νου. Και ένας από τους τρόπους είναι με λάθος χρήση. Δηλαδή χρησιμοποιούμε λανθασμένη τεχνική. Ή μπορεί να χρησιμοποιούμε τη σωστή τεχνική με λάθος τρόπο. Σε λάθος timing. Σε λάθος timing.
Σε λάθος timing. Αυτό μας ξαναγυρίζει στη σημασία της εκπαίδευσης των θεραπευτών που πρέπει να ξεφύγουν από το τεχνικό κομμάτι της προσέγγισης. Τα προγράμματα τα εκπαιδευτικά πρέπει να δίνουν μεγαλύτερη έμφαση στο ποιους παίρνουν, τις προσωπικότητες που έχουν, τις αξίες που έχουν και επίσης να δουν κατά τη διάρκεια της εκπαίδευσης αν όντως τηρούν τις προδιαγραφές για να γίνουν θεραπευτές.
Δεν είναι όλοι για να γίνουν θεραπευτές. Θυμήθηκα και ένα άλλο περιστατικό που δεν θα το πω στο νέο όμως Γιατί είναι περίπτωση ολογία Αλλά θέλω να πω ότι με αυτό που του είπε Μετά από έξι μήνες νομίζω Αλλά και μετά από ένα χρόνο Όταν του είπε να αλλάξει κάτι Φρίκαρε και δεν ξαναπάτησε Με αυτό που άκουσε Θα σας το πω ότι άκουσε Δεν είναι τώρα Του είπε ο ψυχοθεραπευτής Ότι νιώθεις ερωτικά για τη μάνα σου Τώρα αλήθεια Αλήθεια Έχω πάθει σοκ Τα πετάνε έτσι και δεν ξαναπάτησαν Αυτό δείχνει έναν άνθρωπο που δεν έχει καλή κατάρτιση Δεν έχει καλή κατάρτιση Και υπάρχουν πάρα πολλοί τέτοιοι Ναι πάρα πολλοί και πάρα πολλές Ναι εννοώ το Ναι ναι ναι ναι Κατά κύριο λόγο γυναίκες είμαστε Πάρα πολλοί και πάρα πολλές Προσοχή παιδιά προσοχή Ναι Αν θελήσουμε λίγο πάλι να κάνουμε Μια σύνοψη δέσποινα θα επιστρέψω στο κομμάτι της ενημέρωσης των ατόμων να είναι ενημερωμένοι εκπομπές σαν αυτές βοηθάν τα βιβλία βοηθάν κάποια άρθρα βοηθάν να υπάρχει αυτή η ενημέρωση να ξέρουμε ότι είμαστε
και εμείς ότι έχουμε δικαίωμα να είμαστε ενεργητικοί στη διαδικασία να ρωτάμε αν κάτι μας ενοχλεί να το λέμε αν κάτι μας δημιουργεί απορία επίσης να το ρωτάμε χωρίς ντροπή, χωρίς φόβο χωρίς δισταγμό ότι θα μας κρίνουν μα εκεί πάμε γιατί δεν θα μας κρίνουν για αυτό πάμε μας κρίνουν στην κανονική ζωή εκεί είναι η φυσαλίδα μας και να ξέρουμε και για ποιο λόγο πάμε αυτό μας προστατεύει εδώ θα πρέπει να πω ότι σε πολλούς ανθρώπους υπάρχει αυτή η φαντασίωση ότι με κάποιον τρόπο ο θεραπευτής θα με μεταμορφώσει.
Είναι αυτή η ιστορία της ταχτοπούλου. Πάρα πολύ, πάρα πολύ υπάρχει αυτό. Ότι υπάρχει ένα μαγικό ραβδάκι, θα μου πει κάτι, θα μου δείξει ένα κόλπο, κάπως θα μεταμορφωθώ εγώ, θα μεταμορφωθεί η ζωή μου. Δεν υπάρχει τέτοιο πράγμα. Δεν υπάρχει μαγικό ραβδάκι. Η ψυχοθεραπεία είναι μια διαδικασία η οποία θέλει το χρόνο της, Η ψυχή θέλει το χρόνο της, δεν μπορούμε να πιέσουμε τα πράγματα, επομένως πρέπει να ακούμε το ενστικτό μας και να αναγνωρίζουμε ότι η ψυχοθεραπεία μπορεί να βλάψει.
Όχι μόνο βοηθάει, βλάπτει και να βλάψει. Και βλάπτει κιόλας. δύο ερωτήσεις τώρα για το τέλος θέλω να τελειώσω την ψυχοθεραπεία το λέω ή γιατί έχω ακούσει πάρα πολλά περιστατικά παιδιά που απλά δεν ξαναπήγανε το πούμε και αυτό τι λες αυτό το πράγμα το ότι σταματάνε από μόνοι τους ή στέλνουν ένα εισεμές δεν μπορώ σήμερα και δεν ξανάρχονται είναι πολύ συνηθισμένο αυτό όμως δείχνει ότι υπάρχει μια ρήξη στη θεραπεία. Κάτι έχει γίνει.
Κάπως δεν συντονιζόμαστε καλά. Και επειδή φοβάται να το πει το άτομο προτιμάει να φύγει. Το σωστό θα ήταν να το πει ή αν δει ότι δεν του ταιριάζει αυτή η θεραπεία να πει ξέρεις τι δεν μου ταιριάζει αυτή η θεραπεία φεύγω. Αν να το πει βοηθάει. Βοηθάει αυτό. Ναι. Γιατί όταν έχουμε κακές θεραπείες Ψυχοθεραπείες. Μετά, δεν είναι μόνο ότι δεν κάναμε κάτι, αλλά μετά διστάζουμε να ξαναπάμε.
Ναι, ναι, ναι. Γιατί λέμε ότι χάσαμε χρόνο και η ελπίδα μας επίσης ματαιώνεται. Ότι υπάρχει ένας τρόπος να νιώσω καλύτερα που είναι η ψυχοθεραπεία. Πήγα μία, πήγα δύο, δεν έγινε τίποτα. Άρα, είναι μια ματέωση. Μην το βάζετε κάτω πάντως, εγώ βρήκαμε την τέταρτη δεύτερη φορά και στην ερώτηση, αυτή είναι η δεύτερη ερώτηση, πώς να βρεις ψυχοθεραπευτή, να ρωτήσετε φίλους, γνωστούς, συγγενείς που έχουν πάει να πάρετε ένα feedback κάπως άμα θα σκηνητοποιήσει κάτι, να πάτε.
αν δείτε κάποιον να μιλάει σε podcast στην τηλεόραση δεν ξέρω κάποιος τι να πω εγώ ας πούμε τη δεύτερη φορά την πρώτη φορά ήταν πρόταση του δοντιάτρου μου τη δεύτερη φορά ήταν πρώτη είναι μία καλεσμένη πολλοί από εμένα είμαι καλεσμένη κιόλας έκανα μία σύσταση Δεν ταιριάζε καθ... δηλαδή δεν είναι και ταιριάσμα ρε παιδί μου, ήταν πολύ λάθος. Τη δεύτερη φορά μία που μου είπε ένας φίλος μου και είπε αυτή ότι είμαι γεμάτη, δοκίμασε. Κάπως θέλει να δοκιμεί και λάθος, θέλει να πεις εγώ τώρα θα δώσω το μεγαλύτερο δώρο που έχω δώσει τον εαυτό μου είναι η ψυχοθεραπεία, αυτό το κλισέ που το λένε όλοι αλλά δεν είναι κλισέ.
δηλαδή αν πετύχεις το σωστό άτομο το σωστό άτομο για σένα που θα είναι αρκετά καλή θεραπεύτρια, να το ξαναπούμε δεν υπάρχει αν πετύχεις την τέλε θεραπεύτρια, δεν υπάρχει αυτό αλλά αν πετύχεις παιδιά το σωστό άτομο αυτό που γίνεται με πολύ κόπο και οδυνηρά αυτά τα πράγματα οδυνηρά πως θα γίνει, είναι μαγικό, νιώθεις να έχει φύγει εδώ πέρα ο ελέφαντας Από το στήθος από πάνω και να αναπνέεις.
Ναι. Υπάρχει αυτή η ψυχική ευρυχορία. Έτσι. Αυτό. Εγώ κάπως έτσι οδηγήθηκα. Θέλω λίγο... Και αυτό, το μεταξύ αυτό το κλισέ επίσης, είναι κομμάτι της θεραπείας τελικά, έτσι. Το πώς θα βρω. Εγώ θα έλεγα πρώτον να υπάρχουν κάποια εχέγγυα. Δηλαδή να υπάρχουν οι κατάλληλες σπουδές, οι κατάλληλες ειδικεύσεις. Θα έλεγα να έχουν καλές συστάσεις Αυτά θα τα έψαχνα Και μετά θα πήγαινα δοκιμαστικά Δοκιμαστικά Και ίσως πήγαινα και σε δύο άτομα Ναι ναι Για να δω τι μου ταιριάζει καλύτερα Αυτό αυτό Ποιος τρόπος μου ταιριάζει καλύτερα Να πεις εγώ τώρα θα κάνω casting ρε παιδί μου Οπότε θα δοκιμάσω αυτό Ναι και πρέπει να έχουμε ένα καλό ένστικτο Ναι ναι Για να μην πέσουμε σε κάτι κακοποιητικό, κάτι που...
Εγώ και τις δύο φορές αυτές, μάλλον και τις τρεις προηγούμενες, το ένστικτο ήταν... Το πρόβλημα είναι ότι δεν έχουν όλοι οι άνθρωποι ένστικτο. Και καμιά φορά είναι θαμμένο, μωρέ, έχουν ένστικτο, είναι θαμμένο, είσαι φάση της ζωής που είναι, δεν το βλέπουν. εγώ ας πούμε την τρίτη φορά γιατί βρήκαμε την τέταρτη σε επίκ επεισόδιου κατάθλιψης με είχε πιάσει κιόλας μόνο πού είσαι εγώ το πρόβλημα και η τρίτη δεν μου κάνει ε ναι και η τρίτη δεν μου κάνει τι κάνουμε τώρα συμβαίνει μπορεί να συμβεί φυσικά το ένστικτο πολύ σημαντικό παιδιά κάτι άλλο έχουμε να πούμε κλείνοντας Νομίζω ότι είπαμε αρκετά πράγματα για τα green flags. Ας κρατήσουμε το ότι είμαστε ενεργοί συμμετέχοντες στη διαδικασία. Ενεργοί συμμετέχοντες.
Ναι, ναι. Και τολμάμαι να ρωτήσουμε τον θεραπευτή και τη θεραπεύτρια, γιατί τελικά τολμάμαι εκεί, σε ένα πλαίσιο, κλειστό, ασφαλές. Μετά αυτό, αν τολμήσουμε και ρωτήσουμε εκεί την ερώτηση που ντρεπόμαστε, θα είναι η ερώτηση που ντρέπομαι να κάνω μετά στον σύντροφό μου έξω στη ζωή, θα πω εγώ. Ναι, μας βοηθάει, μας λύνει, μας λυτρώνει αυτό το πρόγραμμα.
Ναι, ναι, ναι. Τάνια Αναγνωστοπούλου, σε ευχαριστούμε για ακόμη μια φορά για το μοίρασμα στο γιατί όχι, γιατί η ψυχοθεραπεία πολύ καίει το θέμα. Πολλοί άνθρωποι το σκέφτονται, πολλοί άνθρωποι έχουν ερωτήσεις, οπότε ακόμη ένα βοηθητικό επεισόδιο στο γιατί όχι. Και εγώ ευχαριστώ, γιατί θεωρώ ότι αυτά ενδυναμώνουν τους ανθρώπους και κάνουν καλύτερες επιλογές.
Και τους επαγγελματίες μαζί, έτσι. Τους επαγγελματίες Τους επαγγελματίες και όλοι να είμαστε ενημερωμένοι πια Γιατί υπάρχουν οι κακοί επαγγελματίες Υπάρχουν όμως και εξαιρετικοί επαγγελματίες Δεν το συζητάμε Εξαιρετικοί Και είμαστε αιώνια ευγνώμων Αλλά η δουλειά στη ψυχοθεραπεία Είναι η τέξι του του τάγκο Θα πούμε τώρα κλείνοντας Λοιπόν φιλιά πολλά
Σχόλια
Χωρίς σχόλιαΣυνδεθείτε για να συμμετάσχετε στη συζήτηση
Σύνδεση για ΣχολιασμόΔεν υπάρχουν σχόλια ακόμα