Ο κόσμος είναι αυτό που διαλέγεις, εγώ διάλεξα την ελευθερία

Αυτόματη μεταγραφή — ενδέχεται να περιέχει λάθη.

00:08 Podcast Women Survivors, ένα podcast με επιστολές γυναικών που επέζησαν γεια σας είμαι ο πρόδρομος τα ψυχολόγος συστημικό ψυχοθεραπευτής και συμπαραγωγός του podcast narisi, ιστορία ψυχοθεραπείας και του podcast. Της. Είμαι η Κατερίνα Λίλη, παιδαγωγός και εκπαιδευόμενη ψυχολόγος, ψυχοθεραπεύτρια, προσωποεντρικής προσέγγισης.

00:32 Εδώ ακούμε ιστορίες με πρωταγωνιστές γυναίκες. Γυναίκες που δεν διστάζουν να μιλήσουν ανοιχτά. Για την έμφυλη βία, για τα στερεότυπα που κουβαλούν από γενιά σε γενιά, για την οικογενειακή βία ως μέρος μιας κουλτούρας που τις ανέθρεψε για το ρατσισμό στην επαγγελματική αρένα. Οι γυναίκες που μιλούν ανοιχτά για το πολύ πλευρό ρόλο τους ως σύντροφοι μητέρες, εργαζόμενες ποθητές γυναίκες και ένας οφείλευμα multiτάς και ιδιοτήτων χωρίς τέλος. Γυναίκες που μιλούν ανοιχτά για τη μαιευτική βία. Τον καθεσισμό, την αιώνια νεότητα, τον καρκίνο. Αν γνωρίσεις μια τέτοια ιστορία ή αν είσαι εσύ η ίδια μία γυναίκα που η ιστορία σου έχει να προσφέρει πληροφορίες για όλα αυτά που βαραίνουν και βλάπτουν την ψυχική και σωματική υγεία όλων των γυναικών.

01:22 Στείλτε μας επιστολή στα email μας. Γιατί κάθε επιστολή σου επιβεβαιώνει ότι όσο ζεις μαθαίνεις, αλλά και όσο θεραπεύεσαι, μαθαίνεις περισσότερο. Γεια σας είμαστε στο πέμπτο επεισόδιο του podcast Women Survivors με μια πολύ ενδιαφέρουσα επιστολή, γεια σου Κατερίνα. Γεια σου Πρόδρομε. Έχουμε έτσι άλλη μία έτσι πολύ ζωντανή επιστολή που θα μας διαβάσεις αμέσως.

01:46 Ο τίτλος της είναι ο κόσμος, είναι αυτό που διαλέγεις. Εγώ διάλεξα την ελευθερία, ας ακούσουμε την επιστολή. Ξετυλίγοντας το ημερολόγιό μου για μία ακόμα φορά γύρισα πίσω. Όχι πως δεν γυρνάω συχνά, όμως όταν διαβάζω εκείνες τις σελίδες, θυμάμαι λεπτομέρειες που ξεχνάω μέσα στην καθημερινότητά μου. Είμαι η Άννα και το ημερολόγιό μου γράφει για τις δύσκολες ώρες που περνούσα από όταν ήμουν παιδί, όταν έπρεπε να υιοθετήσω έναν ρόλο μιας ερωτικής γυναίκας, η οποία θα εξυπηρετούσε κάθε ερωτική ή άλλου είδους επιθυμία του βιαστή της.

02:22 Και ήμουν μόλις 10. Έτσι μεγάλωσα έτσι με έμαθα να επιβιώνω, να δέχομαι κάθε του επιθυμία και να της κάνω μέρος της ζωής μου για να μη βλέπω να ξεσπάσει πάνω στα άλλα μέλη της οικογένειας. Διότι αν δεν έκανα πράξη κάτι από αυτά που ήθελε, περνούσαν οι άλλοι χειρότερα φορτωμένοι με αυτό το βάρος έμαθα τα πρέπει πρέπει να χαμογελάς.

02:47 Πρέπει να κάνεις το ένα, πρέπει να κάνεις το άλλο. Νιώθω πάντα περίεργα όταν περιγράφω τον τρόπο που με προσέγγισα και με έπεισε να μην πω σε κανέναν. Όσα μου έκανε για το πόσοι απειλές του έγιναν η καθημερινή μου εφιάλτες και ο τρόπος επιβίωσής μου να παίζω θέατρο για να μην καταλάβει κανείς τίποτα και αλώβητη για τους έξω να γδέρνω την ψυχή και το Σώμα μου, αφήνοντας τον να μου παίρνει ό τι πιο αθώο και όμορφο είχα το Σώμα μου έρμαιο των πράξεών του, τα όνειρά μου ανύπαρκτα και η μόνη μου παρηγοριά όλα τα χρόνια του εφιάλτη ήταν εγώ δεν είμαι κακός άνθρωπος κάποια. Θα είμαι ελεύθερη παντού αδιέξοδα για χρόνια, ίδια κατάσταση φτάνοντας με πολλές φορές στα όρια της αυτοκαταστροφής, τη μία ξεφεύγοντας στα χάπια την άλλη. Στο ποτό όμως το πιο επίπονο ήταν να καθαρίζω τον εαυτό μου από τα σημάδια που άφηνε πάνω μου μετά από κάθε πράξη και εκεί μέσα σε όλα τα αδιέξοδα και τις τύψεις για το Σώμα και την ψυχή μου, καταπιέζοντας τα δάκρυα και την πραγματικότητα, κάποιος κατάλαβε ότι περνούσα δύσκολα.

03:57 Με ρώτησε ευθέως, αυτός ο άνθρωπος ασελγεί πάνω σου διότι η συμπεριφορά του δεν είναι ενός πατριού. Ήταν η πρώτη φορά μετά από 8 χρόνια που κοίταξα την αλήθεια κατάματα και χωρίς να μπορώ να κρύψω κάτι απάντησα ναι. Αυτός ο άνθρωπος είναι όλα αυτά που περιγράψατε. Δεν ήθελα βοήθεια. Ο φόβος ήταν πάνω από όλα και από όλους. Η ντροπή και η σκέψη της απόρριψης από όλους ήταν κάτι που δεν μπορούσα να διαχειριστώ.

04:28 Ποιος θα με πιστέψει, ποιος θα με αγαπάει μετά από όλα όσα έχω κάνει Δεν θα μπορέσω ποτέ ξανά να τους κοιτάξω στα μάτια. Έχω κάνει πολύ κακό στους ανθρώπους της οικογένειάς μου με όλο αυτό που έχω κάνει. Θα με σκοτώσει αν έρθει ότι μίλησα όλα αυτά για μέρες ξανά και ξανά έκανα τον φόβο μου να μεγαλώνει και να με πνίγει. Έλεγα ξανά και ξανά ότι δεν πειράζει καλά είμαι δεν πειράζει που περνάω ότι περνάω αρκεί να μην αλλάξει τίποτα γιατί φοβάμαι φοβάμαι την οργή που θα προκαλούσα στο Διαστή μου. Φοβόμουν το κακό που θα κάνει όχι τόσο σε μένα, αλλά στην οικογένειά μου.

05:05 Η σκέψη ότι εγώ φταίω για όλα με σκότωνε τότε ήταν προς τα κρυφά. Δέχτηκα βοήθεια. Μίλησα πρώτη φορά με ψυχολόγο, η οποία μου είπε ότι δεν ευθύνομαι για όλα αυτά που περνούσα και πρέπει να φύγω από αυτό το τοξικό περιβάλλον. Είναι βάναυσο να ακούς αυτά τα λόγια; Η άρνηση τεράστια. Τι εννοείς δεν φταίω εγώ ξέρω πολύ καλά τι επέτρεψα να συμβεί.

05:30 Κι όμως έφυγα χρόνια μετά έχω να πω πως το πιο δύσκολο κομμάτι είναι να δεχτείς βοήθεια. Ξέρω πόσο δύσκολο είναι να εμπιστευθείς τη ζωή σου σε κάποιον που θα σου πει εγώ θα σε βοηθήσω, όμως δεν πρέπει ποτέ να απορρίψουν αυτή τη βοήθεια. Δεν είναι εύκολο γιατί για πολλά χρόνια μαθαίνεις ότι κανένας απολύτως δεν πρόκειται να σε βοηθήσει γιατί ο κόσμος είναι κακός και μόνο κακό θέλει να σου κάνει ο κόσμος θα σε εκμεταλλευτεί και μετά θα σου φερθεί άσχημα.

05:58 Όμως ξέρεις κάτι; Ο κόσμος είναι αυτό που διαλέγεις. Εγώ διάλεξα την ελευθερία Πόνεσα ναι, πόνεσα και έκλαψα άπειρα από τη στιγμή που έφυγα και άρχισα να καταλαβαίνω τι περνούσα κάθε ανάμνηση με πονούσε πολύ περισσότερο όταν τη θυμόμουν. Παρά οτατιβίωνα η σκληρότητα που αντιμετώπιζα τον εαυτό μου με πονούσε πέρασαν πολλά χρόνια μέχρι να αγαπήσω το δέρμα μου, το στήθος, την κοιλιά μου, τα χείλη μου. Μέχρι που με αγκάλιασα, αγκάλιασα το Σώμα μου σαν να ήταν η πρώτη φορά που συνειδητοποίησα ότι υπάρχει είναι δικό μου μου ανήκει τελευταίο αγάπησα και το Χαμόγελό μου μετά από 17 χρόνια από την πρώτη μου κακοποίηση αγάπησα το χαμόγελό μου.

06:45 Κατάφερα να ερωτευτώ και να κάνω έρωτα. Ξέρω φαίνονται πολύ όμορφα, έτσι όπως τα περιγράφω και θα σκεφτείς ότι όλα αυτά είναι μπούρδες. Ξέρω όταν είσαι σε μία κακοποιητική κατάσταση κάθε ιστορία με καλό τέλος σου φαίνεται να είναι πλασμένη με ψέματα στα δικά σου μάτια. Ξέρω πως μόνο με την ιστορία πόνου μπορείς να ταυτιστείς. Ξέρω πως όταν διαβάζεις ότι κατάφερα να ξεφύγω, ενδεχομένως να θυμώνεις ή να νιώθεις λύπη, γιατί πιστεύεις πως ποτέ δεν θα το καταφέρεις και εσύ αυτό και είναι απόλυτα λογικό. Όλοι εμείς που έχουμε περάσει δύσκολα δεν το παίζουμε κάποιες επειδή σωθήκαμε, δεν νιώθουμε ανώτερες, πολεμάμε κάθε μέρα με το τέρας που έχει μείνει μέσα μας και κάνει την εμφάνισή του όποτε θέλει, χωρίς να ρωτήσει όμως σου υπόσχομαι πως αξίζει να ζητήσεις βοήθεια.

07:36 Αξίζει να κοιτάξεις τον εαυτό σου και να πεις ως εδώ κανένας δεν είναι πιο σημαντικός από τον εαυτό σου. Μην παραμελείς τις μέρες που περνάνε χωρίς να ζητήσεις βοήθεια. Θέλει πολλή δουλειά, το ξέρω, θέλει πολλή δύναμη να φτάσεις στη στιγμή που θα πεις. Τέλος, όμως είναι μόνο μια στιγμή η στιγμή που θα αλλάξεις μια κατάσταση είναι πάντα μία στιγμή.

08:01 Η πραγματική μάχη είναι μετέπειτα, όταν θα πρέπει να αγαπήσεις ξανά τον εαυτό σου. Όμως το υπόσχομαι πως δεν υπάρχει μεγαλύτερη ανακούφιση και ευτυχία από τη στιγμή που θα νιώθεις ότι αγαπάς τον εαυτό σου. Εντάξει, αυτή είναι μία επιστολή που μπορεί κανείς να την απλά να τη διαβάσει και να μην τη σχολιάζαμε καθόλου. Νομίζω δεν θα είχε μεγάλη διαφορά στο αποτέλεσμά της.

08:25 Έτσι είναι αυτό το κορίτσι με τη δύναμη που έχει κιόλας μας λέει και κλείνοντας την επιστολή και όλα όσα έχει ζήσει είναι πραγματικά συγκλονιστική. Α Ναι, νομίζω έχεις το πριν το μετά και το κατά τη διάρκεια το έχεις όλο αποτυπώσει με έναν τρόπο που. Είναι πάρα πολύ πραγματικός. Μία σκέψη μου ήταν αυτή ακριβώς που έλεγε η Άννα ότι όταν μιλάμε για αυτές τις ιστορίες. Συνήθως τις αναφερόμενες σαν ιστορίες νίκης σαν ιστορίες επιτυχίας σαν ιστορίες θαύματος και εδώ η Άννα κάνει μία πάρα πολύ ξεκάθαρη αποτύπωση ότι ο κ.

09:03 Όλες οι ιστορίες δεν καταλήγουν σε δυτικό πρόσημο. Όλα όλα τα μυστικά δεν είναι, δεν αποκαλύπτονται ή δεν ανοίγω ότι οι άνθρωποι μέσα από τέτοιες κακοποιήσεις μπορεί να υποφέρουν μία ζωή χωρίς να βρουν λύτρωση, οπότε δεν είναι όλα success stories. Ή survivor Story παρόν, άνθρωποι που ναι μεν έχουν επιζήσει, αλλά δεν. Υποφέρουν ακόμα και ίσα ίσα που επιζουν ή που έχει τόσο μεγάλες επιπτώσεις στη ζωή τους, όλο αυτό που πραγματικά τους κυνηγάει μια ζωή. Πάμε να δούμε λιγάκι το κυρίως θέμα της επιστολής που οπότε καταλαβαίνετε η σεξουαλική κακοποίηση, τα συναισθήματα που προκύπτουν από αυτήν τα διλήμματα, οι τύψεις, οι ενοχές, τα αδιέξοδα, η επαφή με τον εαυτό μας με το Σώμα μας, οι αντιδράσεις.

09:50 Όλα αυτά που είναι μας αναφέρει η Άννα στο στην επιστολή της πάμε να δούμε το προφίλ. Ναι, φαίνεται ξεκάθαρα ότι είναι μια κοπέλα που έχει κακοποιηθεί σεξουαλικά μέσα στο οικογενειακό περιβάλλον, παλεύει με το εγώ φταίω καθώς έχει αναλάβει μία ευθύνη που δεν της αναλογεί και σηκώνει ένα φορτίο, όπως μας λέει και η ίδια σηκώνει ένα βάρος και μάλιστα αυτό συμβαίνει από την ηλικία των 10 ετών. Υιοθετεί ένα ρόλο που θεωρεί ότι εξυπηρετεί και συντηρεί το καλό της οικογένειας και έτσι μέσα σε όλο αυτό μαθαίνει τα πρέπει για να συντηρεί την εικόνα.

10:26 Ναι, θα δούμε τους ρόλους της είναι κόρη για την μητέρα της, για τον πατέρα της, αλλά ζει με τον πατριό και τη μητέρα της. Από το καταλαβαίνουμε και μετά καθώς μεγαλώνει, απελευθερώνεται και ζει μόνη της. Να δούμε λίγο το κοινωνικό πλαίσιο στο. Κοινωνικό πλαίσιο φαίνεται ότι ο θεσμός της οικογένειας είναι σημαντικός. Υπάρχει εκεί, έτσι μία ευθύνη από τα λόγια της να είναι οικογένεια καλά. Το κοινωνικό φαίνεσθαι έρχεται, λέει ότι έμαθα τα πρέπει πρέπει να χαμογελάς.

10:56 Πρέπει να κάνεις το ένα, πρέπει να κάνεις το άλλο. Κάπου εκεί ίσως για να κρύψει και όλο αυτό το βαθύ πόνο που βιώνει και το φόβο ταυτόχρονα. Αφού η ίδια υιοθετεί έναν ρόλο, ίσως υπάρχει και το στοιχείο των ρόλων στην οικογένεια. Αυτά έρχονται ως προς το κοινωνικό πλαίσιο. Ναι ναι ναι, δεν μας μιλάει για το μέρος στο οποίο μεγάλωσε, οπότε δεν μπορούν να το διακρίνουμε.

11:18 Βέβαια φαίνεται ότι το πλαίσιο της στην ουσία είναι να παρέχει πρόστασή στην οικογένεια και σαν να υπάρχει και ένα πιστό σύστημα, εκεί θα το συζητήσουμε και αναλυτικά στα θεραπευτικά να δούμε λίγο από τι π ζει από βέβαια βιασμό σεξουαλική κακοποίηση που τόσο μικρή και για τόσα χρόνια κρατήστε το και για το τόσα χρόνια. Έτσι γιατί είναι σημαντικό να μιλήσουμε λίγο για το τόσες έχει και μία χρόνια κακοποίηση.

11:47 Όχι ότι μία στιγμιαία δεν είναι το ίδιο σημαντική. Έχει εκφοβισμό ότι αν μιλήσει θα γίνουν όλα αυτά, θα γίνουν ενοχές, έχει σωματικό τραύμα, ψυχικό τραύμα. Εδώ θα λέγαμε ότι είναι αυτό που λέμε το Cpts D, το οποίο θα το συζητήσουμε το cronic Μετατραυματικό στρες, το τραυματικό stress, το οποίο επανέρχεται και ξαναεπανέρχεται, πολεμάει κάθε μέρα με το τέρας που έχει μείνει.

12:15 Μέσα της για να κάπως να τα να τα καταφέρει. Να έχουμε αλκοολισμό και τις ουσίες και οτιδήποτε μπορεί να ήταν αδιέξοδο σε αυτό το δράμα που βίωνε. Έχουμε σκληρότητα προς τον ίδιο της τον εαυτό και επιβιώνει και από την δυσκολία και το ταμπού του να ζητήσει κανείς βοήθεια όταν έχει έστω και κάποια ενοχή σε σχέση με αυτό που του έχει συμβεί να δούμε από από πού αντίλη δύναμη.

12:41 Αντλεί δύναμη από το υγιές κομμάτι. Μέσα της που φωνάζει αυτό που πολύ ωραία αποτυπώνει η ίδια στην επιστολή που της λέει, εγώ δεν είμαι κακός άνθρωπος κάποια μέρα. Θα είμαι ελεύθερη. Επίσης απλή δύναμη από την απόφασή της να εμπιστευτεί και να παραδεχτεί την κακοποίησή της. Να ζητήσει βοήθεια και να δεχτεί βοήθεια και ελπίζει ότι θα αγαπήσει το Σώμα της τον εαυτό της.

13:11 Τους γύρο ανθρώπους και θα καταφέρει να οριοθετήσει; Έρχεται η μέρα που λέει τέλος, όπως μας λέει η ίδια, οπότε έχοντας αυτή την ελπίδα κάποια στιγμή αντλεί τη δύναμη και το κάνει πράξη και φυσικά μέσω της ψυχοθεραπείας. Φαίνεται να έχει μία ενότητα σε έναν άνθρωπο με τέτοια κακοποίηση και μάλιστα από παιδί μπορεί να σχηματίζονται αυτές οι φωνές ότι φταίω εγώ κάνω κάτι βρώμικο, κάνω κάτι πονηρό, κάνω κάτι στο οποίο συναινό φαίνεται σαν να υπάρχει μία φωνή η οποία έτσι είναι πιο ενισχυτική και πιο βοηθητική και πιο.

13:45 Συμπονετική έχει μια πιο συμπονετική φωνή, η οποία κάπως λέει ότι όχι, εγώ είμαι καλή και αυτό που αναζητώ είναι η απελευθέρωση μου από αυτό που ζω. Ωραία να δούμε λοιπόν ποιες είναι οι θεραπευτικές προκλήσεις για ένα άτομο. Στο θεραπευτικό δωμάτιο εδώ έχουμε τη σεξουαλική κακοποίηση σαν κεντρικό θέμα. Η σεξουαλική κακοποίηση σίγουρα είναι αυτό που πρώτο έρχεται και έτσι καθώς διαβάζαμε. Την επιστολή σκεφτόμουν το εξής, ότι αν για έναν ενήλικα που έχει βιώσει ένα γεγονός που τον έχει τραυματίσει, χρειάζεται να περάσει αρκετό διάστημα χρόνια να δώσει χώρο σε όλο αυτό και χρόνο για να το επεξεργαστεί και να το διαχειριστεί. Αν συνειδητοποιήσουμε ότι η Άννα ήταν ένα παιδί 10 ετών, όταν ξεκίνησε όλο αυτό, όπου ένα παιδί δεν έχει δομήσει ακόμα εντός του μηχανισμού σάυνας μηχανισμούς επιβίωσης βιώνει έναν ένα.

14:46 Αδιέξοδο εκεί, καθώς κάποια πράγματα ίσως δεν μπορούν να τα καταλάβει. Αρκετά συνειδητοποιεί ότι κάτι γίνεται, αλλά γίνεται από έναν άνθρωπο που τον εμπιστευόταν μέχρι πριν, οπότε αυτό συνειδητοποιούμε πόσο τεράστιο είναι για ένα παιδί η. Θεραπευτική πρόκληση καταρχάς εγώ νομίζω ξεκινάει από το να βρεθεί ένας άνθρωπος να εμπιστευτεί έναν θεραπευτή, δηλαδή όταν οι άνθρωποι έχουν.

15:14 Υποστεί τόσο βάναυσες κακοποιήσεις μέσα στο οικογενειακό περιβάλλον. Ποιος τους λέει ότι ο άγνωστος είναι ένας άνθρωπος όπου μπορούν να εμπιστευτούν; Μπορεί όντως ένας άγνωστος να είναι πιο έμπιστος από έναν πατέρα; Ξέρω γω πατριό μάλλον που κακοποιεί το παιδί του, όμως νομίζω ότι το πρώτο βασικό θέμα στη σεξουαλική κακοποίηση είναι ένας άνθρωπος να υπερικήσει τη φωνή που του λέει, Δεν μπορείς να εμπιστευτείς πια κανέναν. Το οποίο γίνεται μία διάρρηξη, ας πούμε, της εμπιστοσύνης από πάρα πολύ μικρός, πάρα πολύ μικρή. Ναι, έχει να κάνει με το πώς βιώνει ουσιαστικά τη σεξουαλική κακοποίηση ένα παιδί και συνήθως ναι δυσκολεύονται τα παιδιά να αναπτύξουν εμπιστοσύνη.

15:59 Έπειτα και σε άλλους ανθρώπους, γι αυτό συνήθως μπορεί να υπάρχει και κοινωνική απομόνωση και να δυσκολεύονται να δημιουργήσουν σχέσεις. Επίσης, τα παιδιά που έχουν κακοποιθεί μπορούν να αισθάνονται ντροπή, ενοχές, να υπάρχει μεγάλος φόβος, ίσως συναντήσουμε και συμπτώματα εκεί μετατραυματικού στρες, όπως ανέφερες πρόδρομε να έχουν εφιάλτες αναδρομές στο τραυματικό παρελθόν.

16:23 Υπάρχει έτσι μία εσωστρέφεια, ίσως και κάποια χαρακτηριστικά κατάθλιψης. Μια γενική απόσυρση και ψυχολογική υπερ γρήγορα, δηλαδή να υπάρχει μια μόνιμη αίσθηση απειλής. Επίσης, κάτι που συναντάμε στα παιδιά που βιώνουνε σεξουαλική κακοποίηση και όπως φαίνεται ξεκάθαρα εδώ και στην επιστολή που μας έστειλε η Άννα είναι ότι συχνά κατηγορούν τον εαυτό τους για αυτό που συνέβη και κατά συνέβη έρχονται στην επιφάνεια αισθήματα ντροπής και ευθύνης.

16:55 Και ακριβώς αυτό το σημείο είναι που νιώθουν ότι υπάρχει. Αδιέξοδο και ότι όλα είναι μάταια. Έτσι όλη αυτή την ένταση τη γυρίζουν στον εαυτό τους, με αποτέλεσμα να υπάρχουν καταστροφικές συμπεριφορές προς τον εαυτό, όπως θα μπορούσαν να είναι οι αυτοτραυματισμοί και άλλα. Όπως μας λέει εδώ η Άννα που χρησιμοποίησε μας λέει συγκεκριμένα έπαιζα θέατρο για να μην καταλάβει κανείς τίποτα. Έτσι βλέπουμε το ότι το γυρνάει βλέπουμε ένα αίσθημα ντροπής και ευθύνης μας λέει σε κάποια άλλη στιγμή και εκεί μέσα σε όλα τα αδιέξοδα και τις.

17:29 Για το Σώμα και την ψυχή μου καταπίζα τα δάκρυα και την πραγματικότητα. Αν δεν έκανα πράξη κάτι από αυτά που ήθελε, περνούσαν οι άλλοι χειρότερα. Ντροπή, ενοχές, φταίω εγώ για όλα. Ή ξεκάθαρα ο φόβος ο φόβος ήταν πάνω από όλα και από όλους. Ποιος θα με πίστευε; Μιλάγανε, μας λέει Τι θα έκανα μετά αυτός ο άνθρωπος σε μένα και στην οικογένειά μου φοβόμουν το κακό που θα κάνει και όχι τόσο σε μένα, αλλά στην οικογένειά μου.

17:58 Η σκέψη ότι εγώ φταίω για όλα με σκότωνε έτσι λοιπόν βιώνω ένα παιδί τη σεξουαλική κακοποίηση. Εντάξει, είναι αμέτρητες οι φορές που έχω ακούσει στο θεραπευτικό καναπέ ανθρώπους να λένε. Καταρχάς να σβήνουν αυτή τη μνήμη και να λένε όχι, όχι μάλλον. Εγώ δεν τα θυμάμαι καλά. Δεν έχουν συμβεί αυτά. Είναι κάτι που είδα κάτι που φαντάστηκα, κάτι που μάλλον η μνήμη μου με απατά. Δεν ξέρω, δεν είμαι καλά ψυχολογικά και φαντάζομαι πράγματα αυτό.

18:31 Έτσι κάπως ξεκινάει πολλές φορές με τους ανθρώπους. Αυτή η ιστορία συνεχίζεται με το ότι δεν μπορεί και εγώ θα το θελα, δεν μπορεί και εγώ θα έβαλα το χεράκι μου που είναι όλο αυτό το πράγμα που μπορεί να στήτης. Πολύ εύκολα σε ένα παιδί ιδιαίτερα να έτσι να εμφυσήσει ας πούμε ότι εντάξει το ξέρω ότι της αρέσει. Το έχουμε δει με πολλές ιστορίες αυτό, ότι κάπως ο θύτης αναφέρεται στο ότι εσύ είσαι του προνομιούχου μου παιδί, εσένα σε φροντίζω περισσότερο, σε νοιάζομαι περισσότερο ή να αναθέτει κάπως ρε παιδί μου ότι σου αρέσει και το ευχαριστιέσαι πολλές φορές. Μάλιστα βλέπουμε και παιδιά θύματα που μπορεί να είχανε κάποια σωματική ανταπόκριση σε σχέση με αυτό, δηλαδή μία. Διέγερση αυτόματη δηλαδή μπορεί ένα όρι να είχε μία στύση, ας πούμε, ξέρω γω σε μία σεξουαλική παραβίαση ή μια γυναίκα να είχε κάποιο σωματική διέγερση; Αυτά τα θεωρούν ως σημάδια ότι ήθελα και εγώ και συναίνεσα, διότι αν δεν ήθελα γιατί είχα σωματική διέγερση, αυτό είναι λάθος σωματικές διεγέρσεις που μπορεί να είναι αντανακλαστικές, μπορεί

19:38 να συμβούν ακόμα και σε. Πολύ σε πολύ βαριές επιθέσεις βιασμού. Μπορεί να υπάρχει κάποια σωματική διέγερση. Επίσης, το άλλο στοιχείο είναι. Ότι ο εξευμενισμός του θύτη, όταν δηλαδή ένα άτομο χρειάζεται να είναι πολύ μικρότερο σε δύναμη και πάρα πολύ και φοβάται πάρα πολύ το θύτη παύλα βιαστή στη συγκεκριμένη περίπτωση και μάλιστα χρειάζεται να το βλέπει και όλη μέρα.

20:01 Έτσι γιατί ζουν στο ίδιο σπίτι αρχίζει η έννοια του εξευμενισμού, δηλαδή ότι ο κ. Δεν πειράζει, ας το επιτρέψω να μου κάνει εμένα κακό προκειμένου να μη με βλάψει εμένα και να μη βλάψει και τους γύρω μου. Αυτός ο εξευμενισμός είναι γραμμένος και σε πάρα πολλά παραμύθια όπου χρειαζόταν, ας πούμε να δώσουν. 3 νέους για να το τέρας να εξευμενιστεί γενικά τώρα γίνεται εξευμινισμού. Υπάρχει πάρα πολύ αποτυπωμένη σε σχέση με τους κακούς και είναι ένα κομμάτι το οποίο βγαίνει πάρα πολύ αυτόματα στα παιδιά. Είναι άλλο κομμάτι επίσης που βγαίνει είναι να αρχίζουν τα παιδιά να κόβουν την πραγματικότητα όπως εδώ το να παίζω θέατρο που είπες πριν δεν είναι μόνο ένα. Ας πούμε παίζω θέατρο, κάνω τον έξυπνο, κάνω τον όμορφο και τα λοιπά είναι ότι προσπαθώ να κόψω τον εαυτό μου στα 2 αυτό το κομμάτι που πονάει.

20:49 Ότι δεν υπάρχει και το υπόλοιπο να το κάνω ότι ξεπερνάμε κατά τα άλλα μία ζωή καλά και προστατεύω και την οικογένεια. Μία άλλη θεραπευτική πρόκληση που έρχεται εδώ είναι το ζήτημα της σιωπής. Έχει παρατηρηθεί ότι η κακοποίηση που μπορεί να υφίσταται ένα παιδί να έρχεται στην επιφάνεια πολύ καιρό μετά ίσως και χρόνια. Και εκείνοι που αναρωτιόμαστε γιατί το παιδί δεν έχει μιλήσει νωρίτερα, η σιωπή στα θύματα της σεξουαλικής κακοποίησης είναι κάτι σύνηθες το ψυχικό τραύμα της σεξουαλικής κακοποίησης.

21:22 Είναι πέρα από αυτό που μπορεί να διαχειριστεί ένα παιδί, το να το επικοινωνήσει ουσιαστικά είναι ένας τρόπος διαχείρισης και το παιδί ακόμα δεν μπορεί να το διαχειριστεί, τουλάχιστον σε ένα αρχικό στάδιο. Γιαυτό κιόλας οι ειδικοί εθιστούν την προσοχή στο να υπάρχει έτσι κατάλληλη εκπαίδευση στα άτομα που είναι γύρω από τα παιδιά, αλλά αυτό είναι κάτι που μπορούμε να το δούμε και μετέπειτα, οπότε το θέμα είναι εδώ. Γιατί; Το παιδί έχει σιωπή γιατί κάνει πολύ καιρό έτσι ώστε να το φέρει στην επιφάνεια.

21:53 Όλο αυτό σκέφτομαι ότι μερικές φορές όταν το τραύμα είναι τόσο βαθύ. Το σοκ που υπάρχει, η κατάσταση που ίσως επαναλαμβάνεται θα έκανε ακόμα και εμάς τους ενήλικες να παγώσουμε. Όταν λοιπόν ένα παιδί βρίσκεται σε ένα περιβάλλον που κάποια θέματα δεν συζητιούνται και είναι ήδη σε σοκ, πώς θα μπορούσε να ξεκινάει να μιλάει για αυτό; Λαμβάνοντας υπόψη τα συναισθήματα που προκαλούνται μέσα από αυτό το τραυματικό γεγονός της σεξουαλικής κακοποίησης, καταλαβαίνουμε ότι η σιωπή μοιάζει ένας τρόπος επιβίωσης. Νιώθει συνένοχο το παιδί και συνήθως ο κακοποιητής ενήλικας φροντίζει για αυτό.

22:29 Ο τρόπος της αποπλάνησης που δημιουργεί φροντίζει να περάσει την ευθύνη και στο παιδί ως προς αυτό που συμβαίνει. Και ενώ στο αυτιά μας αυτή τη στιγμή αυτό ακούγεται παράλογο, αυτό συμβαίνει. Ο ενήλικας εκμεταλλεύεται τη σχέση εξάρτησης που έχει το παιδί μαζί του, τη θέση ισχύος ή ελέγχου θα λέγαμε παραβιάζοντας την ακεραιότητα του, παραβιάζοντας τα βασικά του δικαιώματα.

22:52 Έτσι το παιδί είναι σε θέση να καταλάβει ότι αυτό το οποίο γίνεται δεν είναι νορμάλ. Ο κακοποιητής το κάνει να νιώθει ότι αφού το. Το ίδιο συμμετέχει, έχει ευθύνη και αυτός είναι ο τρόπος που χρησιμοποιούν οι κακοποιητές για να εξασφαλίσουν τη συγκατάθεση του παιδιού, άρα και την αποσιώπηση του γεγονότος μας λέει στην επιστολή.

23:14 Νιώθω πάντα περίεργο, το περιγράφω τον τρόπο που με προσέγγισε και με έπεισε να μην πω σε κανέναν για όσα μου έκανε. Καταρχάς, όταν σκέφτομαι ότι όταν αποσιωπάμαι κάτι, καταρχάς το αποσιωπούμε και για τον εαυτό μας, δηλαδή όταν. Δεν λέμε κάτι, είναι μία πρωταρχική μέθοδος για να μην το ακούσουμε και εμείς. Αυτό είναι και αυτό που κάνει και ο εγκέφαλος πολλές φορές να το συζητήσουμε και σε σχέση με το με το κομμάτι του τραύματος ότι προσπαθεί με κάποιο τρόπο αυτό το κομμάτι να το βγάλει και να το ξεζώσει και να το πετάξει.

23:48 Αυτοί οι σιωπή τις περισσότερες φορές δεν είναι και μία ατομική σιωπή τις περισσότερες φορές και χωρίς αυτό να είναι μία γενίκευση είναι και μία οικογενειακή σιωπή δηλαδή. Έχω ακούσει πάρα πολύ ιστορίες, όπου λίγο πολύ σε αυτό το περιβάλλον οι κακοποίηση είναι γνωστή. Δηλαδή δεν είναι μια ιστορία μεταξύ του παιδιού και του γονιού ή ξέρω γω του πατρί ή του μέλους που μπορεί να κακοποιεί το παιδί λίγο πολύ και οι υπόλοιποι γνωρίζουν και σου σιωπούν, οπότε είναι κάπως σαν να περνάτε και ένα μήνυμα που λέει ο κ. Ας μη μιλήσουμε αυτό το που είναι. Μη ρωτάς μη λες μην σκέφτεσαι τίποτα. Μου θυμίζει δηλαδή μία ιστορία που δούλευα με μία γυναίκα πριν από πολλά χρόνια.

24:32 Όπου η μητέρα της κάθε φορά που ήτανε να την κακοποιήσει ο πατέρας της. Τυχαία πήγαινε για ψώνια εκείνη τη στιγμή ή τυχαία και εκείνη τη στιγμή τσακωνότανε με την ίδια και έφυγε από το σπίτι. Ναι, είναι φοβερό. Επίσης έχει άμα κάτσουμε και το συνειδητοποιήσουμε αυτό όλο και γιατί ηλικίες μιλάμε. Μιλάμε για μία τεράστια δυσκολία διαχείρισης, γιατί υπάρχει μία ματαίωση εκεί.

24:57 Το άτομο που σε προστατεύει ταυτόχρονα σε κακοποιεί αυτό. Συθέμελα την ίδια την ύπαρξη του παιδιού και καθώς το παιδί αυτό το διπλό μήνυμα αυτό το. Αυτή την αντικρουόμενη κατάσταση δεν μπορεί να τη διαχειριστεί, δεν μπορεί να την αντιμετωπίσει. Προτιμά τη λειτουργία της αποσύνδεσης για αυτό και σιωπά. Ουσιαστικά προσπαθεί σαν να λέγαμε να ξεχάσει αυτό που που συνέβη συμβαίνει και να μπορέσει να συνεχίσει να ζει έτσι.

25:28 Ουσιαστικά τι κάνει; Είναι σαν να βάζει σε μία κατάσταση σίγασης ό τι το πονάει αναμνήσεις. Οι ζεστήσεις, συναισθήματα. Σκέψεις. Ναι και για αυτό έρχονται στη θεραπεία και λένε, το Είδες στον ύπνο μου; Δεν το ξέρω αυτό που λέγαμε πριν και πολλές φορές σου λένε είναι πιθανό να έχω πλάσει. Έχω φτιάξει πλαστές αναμνήσεις και να κατηγορώ ξεροχό τον Πατριό μου τον γονιό μου, τον αδερφό μου, να τους κατηγορώ άδικα και κάπως είναι η νομιμοποίηση ρε παιδάκι μου, αυτό των συναισθημάτων και στο θεραπευτικό δωμάτιο είναι πολύ σημαντικό, διότι είναι πολύ σημαντικό στην κατά τη διάρκεια της ψυχοθεραπείας να βάλουμε τα πράγματα στη θέση τους, δηλαδή να πούμε ότι δεν υπάρχει σε καμία περίπτωση συναίνεση ανηλίκου παιδιού στο βιασμό του, δηλαδή τα πράγματα πρέπει να μπαίνουν στη θέση τους.

26:12 Δεν μπορεί να υπάρχει. Συνενοχή. Δεν μπορεί να υπάρξει δηλαδή συναίνεση και συνενοχή. Δεν μπορεί ένα άτομο έχοντας τόσο μεγάλη εξουσία και σωματικά και λόγω θέσης να έχει την ίδια θέση και την ίδια επιρροή σε κάτι που γίνεται με ένα ανήλικο παιδί 18 χρονών οτιδήποτε. Το δεύτερο στοιχείο είναι ότι ο κ. Ναι δεν κάθεται κανένας εκεί που ρεμβάζει και πλάθει αναμνήσεις βιασμού, εκτός αν έχει κάποιο πολύ σοβαρή διαταραχή και ούτως ή άλλως είναι. Το αντίδεκτός πραγματικότητας, που κι αυτό αν αυτές είναι οι αναμνήσεις ή αν αυτή είναι αυτά, δεν ξέρω το τι οι παραισθήσεις που έχει και αυτό θα ήταν πολύ σημαντικό να το δούμε, αλλά κανένας δεν κάθεται και λέει τώρα ρε λες να με δεις ξέρω γω ο πατριός μου και μάλιστα επαναλαμβανόμενα. Το άλλο στοιχείο είναι ότι επειδή ακριβώς το άτομο αυτό όπως λες έχει σβήσει ένα κομμάτι του εγκεφάλου, η επανασύνδεση με αυτά τα συναισθήματα γίνεται πάρα πάρα πολύ αργά και θέλει πάρα πολύ χρόνο και πολλή εμπιστοσύνη. Πρώτα να κατανοηθούν με ένα

27:17 τρόπο νοητικό να κατανοηθούν να τοποθετηθούν, να απελευθερωθούν, να νιώσει ασφάλεια το άτομο και όχι ασφάλεια μόνο σε σχέση με τον θεραπευτή, αλλά ασφάλεια και σε σχέση με το να το ακουμπήσει αυτά τα κομμάτια δηλαδή για κάποιο λόγο τα έχει απομακρύνει. Δεν είναι πολλές φορές στη θεραπεία και πιο άπειροι θεραπευτές μπορούν να πούνε Ωραία έλα πάμε να τα ανασύρουμε, πάμε να τα πούμε, πάμε να τα ανοίξουμε, να τα φέρουμε στην επιφάνεια, να τα βιώσεις και να τα ξεπεράσεις.

27:44 Δεν νομίζω ότι είναι καλή ιδέα αυτό. Ναι, η ψυχοθεραπεία είναι μία φροντιστική διαδικασία ζωτικής σημασίας για τα άτομα που έχουν υποστεί μια τέτοια τραυματική εμπειρία και σίγουρα όπως λες και εσύ θέλει χώρο και χρόνο, θέλει αυτό το οποίο κάθε φορά φέρνει το άτομο. Αυτό που αντέχει βήμα βήμα εδώ θα ήταν μία πολύ καλή ευκαιρία να θίξουμε λίγο και το ζήτημα της προστασίας των παιδιών μας, καθώς οι έρευνες έχουν δείξει ότι η σεξουαλική κακοποίηση συμβαίνει από άτομα που έχουν πρόσβαση.

28:15 Στα παιδιά βρίσκονται συνήθως το οικογενειακό περιβάλλον, γι αυτό το λόγο είναι σημαντική η σεξουαλική διαπαιδαγώγηση και η σεξουαλική αγωγή, δηλαδή εκπαίδευση και για τους γονείς εκπαίδευση και για τα παιδιά σε σχέση με τα όρια που χρειάζονται τα παιδιά να βάζουν στους ανθρώπους που είναι κοντά τους και όχι απαραίτητα κοντά τους να διακρίνουν το αθώο από το πονηρό άγγιγμα, τα καλά και τα κακά μυστικά.

28:43 Νομίζω ότι οι άνθρωποι που βρίσκονται στην εκπαίδευση. Οι γονείς, οι φροντιστές είναι κάτι το οποίο χρειάζεται να το κάνουν από πολύ μικρή ηλικία, έτσι ώστε να υπάρχει προστασία των παιδιών. Και νομίζω ότι ένα παιδί είναι πολύ πιο εύκολο να μιλήσει για μια εμπειρία του και να ζητήσει βοήθεια. Αν το κλίμα στην οικογένεια του το επιτρέπει, δηλαδή αυτό που λέμε από τις περισσότερες φορές στατιστικά είναι ότι τα παιδιά μπορούν να πέσουν από 90 έως 95 τα 100 μέσα. Στις αντιδράσεις που θα είχαν οι γονείς τους αν τους αποκαλύπτουν κάτι, ρώτησαν δηλαδή κάποια παιδιά ότι για παράδειγμα, ότι αν αποκαλύπτεται στους γονείς σου. Ότι έχεις κάνει έχεις πάρει μία αποβολή στο σχολείο. Πώς πιστεύεις ότι θα αντιδρούσαν και κατά 90, 55 τα 100; Τα παιδιά έπεφταν μέσα στην προσδοκώμενη ανταποκρίτρια τους γονείς, οπότε είναι πολύ σημαντικό μαζί με την εκπαίδευση που θα κάνουμε στα παιδιά να αναγνωρίζουν τι είναι καλό άγγιγμα, τι είναι κακό, Τι γίνεται, τι σημαίνει, πώς αποκαλύπτουμε τα μυστικά, Πώς

29:42 δεν προστατεύουμε τους μεγάλους, ας πούμε, ένας βασικός κανόνας είναι ότι ποτέ ένας μεγαλύτερος δεν μπορεί να χρειάζεται κάτι από ένα μικρότερο παιδί. Ειδικά αν αυτό γιατί το χρειάζομαι, μπορεί να λέει συνήθως ένας κακοποιητής. Το άλλο στοιχείο είναι αυτό, η αίσθηση ότι το παιδί μου μπορεί να μου πει ότι να ναι και εγώ θα το διαχειριστώ με ένα τρόπο ενήλκο και ψύχραιμο. Είναι σαν να ανοίγει την πόρτα στην ουσία για να μπορέσουμε να μιλήσουμε και για αυτό τα περισσότερα παιδιά θύματα είναι και παιδιά όπου στην οικογένεια οι γονείς. Οι φροντιστές γενικά είχαν θέματα και οι ίδιοι πολλά, οπότε δεν μπορούσανε ήταν εκφοβιζόμενοι και οι ίδιοι από τον κακοποιητή, όπως υποψιάζομαι ότι μπορεί να συμβαίνει. Σε αυτή την περίπτωση ή έχουνε άλλα πολύ σοβαρά δικά τους θέματα που δεν μπορούν να αντιληφθούν αυτή την πραγματικότητα ή αν την αντιληφθούν, φοβούνται ότι θα έχουν και τα ίδια πολύ σημαντικές επιπτώσεις. Ναι, έτσι είναι γενικώς τα παιδιά νιώθουν ότι μέσα στο οικογενειακό κλίμα στο σπίτι

30:45 υπάρχουν θέματα, ταμπού, δηλαδή κάποια πράγματα εδώ δεν συζητιούνται ή έτσι και αναφέρω κάτι. Η αντίδραση είναι υπερβολικά έντονη. Τότε σαφώς δεν θα μπορούμε με την ίδια ευκολία να μοιραστούν κάτι που τους απασχολεί, γιατί μπορεί να νιώσουν ότι αυτό το οποίο τώρα εδώ έρχεται. Τους αναστατώνει, δεν μπορώ να το διαχειριστούν και μπορούν και στη διαδικασία.

31:03 Τι θα κάνω εδώ τώρα με αυτό μετά, οπότε όταν υπάρχει αυτό το ανοιχτό κλίμα που λες και εσύ μπορεί εύκολα ένα παιδί και έχει και τη γνώση. Ταυτόχρονα μία σχετική ενημέρωση θα μπορούσε να πείτε το οτιδήποτε ναι, αυτό ακριβώς. Και βέβαια ένα πεδίο. Το οποίο έχει πολύ υποστήριξη από την οικογένεια. Ίσως ίσως εντάξει, δεν είναι κιόλας έτσι να μην είναι και το εύκολο θύμα, δηλαδή ένα παιδί που αισθάνεται ότι η οικογένειά του είναι εκεί.

31:27 Θα το υποστηρίξει; Οι γονείς θα του εντοπίσουν γρήγορα και ίσως εντάξει, okay, όλα τα παιδιά μπορεί να είναι θύματα και γιατί είναι ευάλωτα; Ίσως να μην μπορεί να είναι εύκολα μακροχρόνια. Η κακοποίηση. Μία άλλη θεραπευτική πρόκληση που φέρνει εδώ η φίλη μας η Άννα είναι η ψυχολογία της επιβίωσης. Η επιβίωση ουσιαστικά είναι ένα ένστικτο που λέει, θέλω να ζήσω αυτό το ένστικτο οδηγεί τον άνθρωπο σε έντονη εστίαση ως προς ένα στόχο, ο οποίος στόχος είναι ικανός να τον βγάλει από το αδιέξοδο που βιώνει εδώ.

32:02 Φαίνεται ότι ο στόχος της Άννας ήταν η ελευθερία, λέει η μόνη μου παρηγοριά όλα τα χρόνια του εφιάλτη ήταν εγώ δεν είμαι. Άνθρωπος, κάποια μέρα θα είμαι ελεύθερη. Η σκέψη της υπογράμμισε ότι αν και ήταν γεμάτη από τύψεις και ενοχές, δεν ήταν κακός άνθρωπος όπως εκείνος και ναι μπορούσε να επιδιώξει την ελευθερία της. Η ψυχική ανθεκτικότητα αυτού του κοριτσιού τη βοήθησε να διατηρήσει μία θετική προοπτική, μια προοπτική που μπορούσε να δει τον εαυτό της ελεύθερο.

32:36 Η ψυχική ανθεκτικότητά της την έκανε να διατηρήσει την ελπίδα της. Σε μία κατάσταση παρατεταμένης επιβίωσης και αδιέξοδο για εκείνη και πραγματικότητα είναι ότι μια τραυματική εμπειρία. Κανείς δεν μπορεί να τη θεραπεύσει με την έννοια να την εξαφανίσει από το νου, αλλά και αυτό που προκαλεί το τραύμα ουσιαστικά στο συναισθηματικό κομμάτι είναι μια εμπειρία που μένει και με άλλες εμπειρίες στη μετέπειτα ζωή μας έρχεται ως ανάμνηση αυτό που μπορεί να κάνει το άτομο ουσιαστικά είναι να αντιμετωπίσει αυτό το αποτύπωμα που έχει δημιουργηθεί. Γνωστικά και συναισθηματικά και στον εγκέφαλο δηλαδή και στο Σώμα το αποτύπωμα.

33:24 Του τραύματος γιατί το τραύμα δηλώνει την απώλεια του αισθήματος ελέγχου και αυτό είναι μια ψυχολογική επίπτωση. Ένα άτομο που έχει αντιμετωπίσει ένα τραυματικό γεγονός χρειάζεται να επανακτήσει μέσα του ότι πλέον το ίδιο το άτομο έχει την κυριότητα του Σώματος και του μυαλού του. Αυτό καταλαβαίνουμε φυσικά ότι είναι μία διαδικασία πορείας ανάκαμψης και προϋποθέτει χρόνο, προϋποθέτει εμπιστοσύνη σε ειδικούς, όπως έκανε η Άννα εμπιστεύτηκε.

33:54 Μια ψυχολόγο, όπως μας λέει, το τραύμα δεν είναι απλά ιστορία της ζωής μας ή μια ιστορία από τη ζωή μας. Το τραύμα είναι μία πληγή, μία πληγή που όταν μια εμπειρία φέρει μία ανάμνηση, ανακινεί τα ίδια συναισθήματα που νιώσαμε κάποτε το να επαναβιώσω αυτά τα συναισθήματα στο εδώ και τώρα μπορεί να είναι περισσότερο επώδυνο, διότι πλέον έχω πάρει απόσταση και έχω περισσότερο. Γνώση και συνείδηση της κατάστασης απόταν ήμουν, ας πούμε. 10 ετών μας λέει κάθε ανάμνηση με πονούσε πολύ περισσότερο όταν τη θυμόμουν, παρά όταν τη βίωνα. Σκληρότητα που αντιμετώπιζα τον εαυτό μου με πονούσε. Βλέπουμε ότι ένα άτομο, ιδιαίτερα με ένα σεξουαλικό τραύμα, είναι σαν να δημιουργεί μια πολύ μεγάλη ποικιλία στρατηγικών προκειμένου να επιβιώσει. Για παράδειγμα εδώ βλέπουμε την Άννα να απέχει. Από τις σεξουαλικές επαφές και θα δούμε λίγο και τις επιπτώσεις και στο Σώμα, κάνοντας μετά μία παρένθεση. Υπάρχουν άτομα τα οποία κάνουν το ακριβώς αντίθετο και θα φαινόταν περίεργο αυτό δηλαδή

35:03 δημιουργούν μία υπερσεξουαλικοποίηση του εαυτού τους μπαίνουν σε πάρα πολλή σχέση, κάνουνε πάρα πολύ σεξ, κάνουνε σεξ με άτομα τα οποία μπορεί να ήταν στην ίδια ηλικία με τον κακοποιητή τους παίρνουν δηλαδή σε μία πολύ μεγάλη, έτσι εγρήγορση. Αυτό μπορεί να τους μπερδεύει ακόμα πιο πολύ, διότι μπορεί να λένε, αφού εγώ ούτως ή άλλως ξέρω γω αυτό το γκρουπ των ανθρώπων επέλεγα ή ότι να αφού μου άρεσε τόσο πολύ το σεξ ας πούμε ή τι πρόβλημα; Είχα, ξέρω εγώ και αυτές μου τις εμπειρίες αυτό βέβαια είναι μία προσπάθειά τους να κατανοήσουν τι έζησαν και μία προσπάθεια ίσως σε ένα επίπεδο να το νομιμοποιήσουν μέσα τους ότι okay ήταν εντάξει.

35:40 Αυτό δεν ήτανε κάτι κακό να γίνει και να τους ωραιοποιήσουν και με κάποιο τρόπο από την άλλη η αποχή ή τα πολύ σοβαρά προβλήματα σε σχέση με τη σεξουαλικότητα και στους άντρες και στις γυναίκες και οι πολύ σοβαρές αμφιβολίες. Ο πόνος κατά τη σεξουαλική πράξη. Προβλήματα στους άντρες στύσης στις γυναίκες με πολύ έντονο πόνο και άλλα προβλήματα φαίνεται ότι κάπως είναι και η απάντηση του Σώματος στο τι μπορεί να θυμίζει όλο αυτό.

36:11 Πολλές φορές μπορεί αυτά τα flashbacks που συζητούσαμε πριν Κατερίνα να είναι και flashbacks, τα οποία προέρχονται από πάρα πολύ. Έτσι καθημερινά πράγματα, όπως ας πούμε ένας ήχος. Ένα άγγιγμα, αλλά όχι και πράγματα που παραπέμπουν στη σεξουαλικότητα. Δηλαδή μπορεί να είναι ότι εκείνη την ώρα που γινόταν. Μου γάζει ένας σκύλος, ξέρω γω υπήρχε ένας άλλος θόρυβος, υπήρχε μία μυρωδιά και που πολλές φορές το άτομο που του εύχεται από το flashback δεν μπορεί να ξεχωρίσει από τον τρόμο του. Τι ανήκει στο παρελθόν και τι ανήκει στο παρόν αυτό που έλεγες και εσύ νωρίτερα; Εντάξει, γενικά είναι κάτι που διαμορφώνει το Σώμα μας όλο μας το Σώμα, όχι μόνο τον εγκέφαλο όλο μας, το Σώμα και την ψυχή μας. Την διαμορφώνει πάρα πολύ έντονα και ότι θέλουμε πολύ χρόνο και δουλειά και με την ψυχοθεραπεία και με την τραυμα. Που είναι ένα πολύ σημαντικό κομμάτι της φυσικοθεραπείας και με το ίδιο το Σώμα, προκειμένου να βγει αυτό προς τα έξω. Ναι, αυτό ακριβώς σκεφτόμουν ότι

37:12 η ψυχοθεραπεία και ειδικά τραύματα θεραπεία μπορεί να βοηθήσει σε αυτές τις συνδέσεις και πρακτικά απελευθερώνοντας τα μπλοκαρισμένα συναισθήματα που υπάρχουν, φέρνοντας έτσι ανακούφιση και ασφάλεια, αλλά και μέσω της σχέσης που πάντα αναπτύσσεται μεταξύ θεραπευτή και θεραπευόμενου που προσφέρει. Υποστήριξη για το οικοδόμημα που εκ νέου δημιουργεί ο θεραπευόμενος εντός του άλλου, όπως ήδη είδαμε σεξουαλική κακοποίηση. Πλήττει αρκετά και την εμπιστοσύνη, οπότε μέσω της ψυχοθεραπείας αυτή η σχέση που δημιουργείται ενισχύει και το κομμάτι της εμπιστοσύνης που φαίνεται να είναι ζωτικό και αυτό.

37:51 Είναι ένα θεραπευτικό κομμάτι. Μπορεί να είναι προϋποθέσεις, πάντα αυτό που κάνει τώρα η Άννα δηλαδή που στέλνει μια επιστολή, δηλαδή δεν μπορεί να μην είναι πάντα καλό. Δηλαδή έχει τύχει άνθρωποι να περιφέρουν το τραύμα τους και να το πηγαίνουν σε συνέδρια. Αλλά να σας πω εγώ έχω κακοποιηθεί, ξέρω γω ή να το παρακθέτουν και αυτό να τους δημιουργεί πολύ μεγάλη αναστάτωση.

38:12 Όμως, κάποια στιγμή το να σπάσει κανείς τη σιωπή, την ντροπή με το να μιλήσει ανοιχτά, βάζοντας τα πράγματα στη θέση τους. Με μία τέτοια επιστολή, όπως αυτό που κάνει η Άννα, έχοντας διασφαλίσει ότι τώρα είναι καλά, νομίζω ότι μπορεί να είναι και μέρος το να μιλήσει, δηλαδή κάνεις ανοιχτά να κάνει αυτά τα ανοίγματα. Μπορεί πάλι κάποιοι θεραπευτές μπορεί να συζητούν για το ότι πρέπει να πας να αντιμετωπίσεις κατά πρόσωπο του. Αυτό θα το σκεφτόμασταν μόνο αν είναι κάτι ασφαλές και που έχει νόημα για τον ίδιο τον άνθρωπο που το κάνει, δεν είναι μία. Μαγική συνταγή, πηγαίνετε, βρείτε το θύτη σας, αντιμετωπίστε το κατά πρόσωπο να λυτρωθείτε αν θέλετε για να μην έχει νόημα αυτό για σας.

38:49 Κάντε, αλλά πρέπει να είναι κάτι που να έχει προσωπικό νόημα για να. Μία άλλη θεραπευτική πρόκληση είναι και η δεξιότητα του. Να ζητάς βοήθεια που μας φέρνει εδώ έτσι πολύ. Η Άννα μας λέει ότι χρόνια μετά έχω να πω πως το πιο δύσκολο κομμάτι είναι να δεχτείς βοήθεια. Δεν ήθελα βοήθεια, μας λέει. Όμως υπόσχομαι πως αξίζει να ζητήσεις βοήθεια και αυτό είναι κάτι το οποίο το βλέπουμε. Αρκετά και στους θεραπευόμενους ότου στη στιγμή να ξεκινήσουν έτσι τι ψυχοθεραπεία; Γιατί ίσως φορές είναι πιο εύκολο να αρνηθούμε ότι δυσκολευόμαστε και χρειαζόμαστε βοήθεια, παρά να παραδεχτούμε ότι χρειαζόμαστε τη βοήθεια ενός άλλου ανθρώπου και συχνά πυκνά το να ζητάμε βοήθεια μας βοηθά να ανταπεξέλθουμε ψυχολογικά και σωματικά από κάτι που ίσως δεν αντέχουμε τη δεδομένη στιγμή.

39:41 Απλά ίσως δεν το έχουμε κάνει και δεν τοχουμε δοκιμάσει αυτό που. Φέρνει εδώ η Άννα είναι ότι. Το να ζητάς βοήθεια δεν σε κάνει αδύναμο ίσα ίσα σε κάνει δυνατό γιατί δείχνει ότι αναγνωρίζεις δείχνει ότι ζητώντας βοήθεια εγώ αναγνωρίζω τα όριά μου. Δείχνει ότι όπως όλοι οι άνθρωποι έτσι και εγώ έχω αδυναμίες και δεν γνωρίζω τα πάντα. Αναγνωρίζω δηλαδή τις ελλείψεις μου και τα αδύνατα σημεία και θέλω να βελτιωθώ.

40:08 Φυσικά βέβαια, σε αυτή την περίπτωση η δυσκολία είναι τεράστια γιατί υπάρχει και ο φόβος που έχει έτσι θρονιαστεί σε αυτή την κοπέλα, όπως και η έλλειψη εμπιστοσύνης για τους ανθρώπους, οπότε. Εκεί σίγουρα υπάρχει μια δυσκολία πολύ πιο δυνατή. Ωστόσο, όπως σε κάθε επιστολή, έτσι και σε αυτή αποτελεί το έναυσμα για σημεία έτσι που θα θέλαμε να ρίξουμε φως, οπότε το να ζητάω βοήθεια δείχνει ότι εμπιστεύομαι και εμπιστοσύνη από πλευράς μου.

40:34 Ουσιαστικά τι κάνει; Ενισχύει την αυτοεκτίμησή μου ζητώντας βοήθεια, δηλαδή η Άννα πήρε δύναμη, ένιωσε να πατάει στα πόδια της, ενίσχυσε την αυτοεκτίμησή της. Ήταν σαν να λέει στον εαυτό της, μου επιτρέπω να μη μπορώ. Μπορώ να μην μπορώ ανοίγω τον εαυτό μου και σε κάποιον άλλον άνθρωπο ζητώντας κάτι που χρειάζομαι αυτό το άνοιγμα στην εμπιστοσύνη και στη σύνδεση που κάνει ζητώντας βοήθεια είναι πολύτιμο και μάλιστα είναι πολύτιμο και για αυτό που λαμβάνει βοήθεια και για αυτό που προσφέρει βοήθεια είναι, όπως καταλήγει ουσιαστικά την επιστολή της που λέει Μην παραμελήσεις τις μέρες που περνάμε χωρίς να ζητήσεις βοήθεια. Η βοήθεια λοιπόν που πήρε ήταν σωτηρία για εκείνη. Στην ουσία η βοήθεια έχει πάρα πολλά στοιχεία για έναν άνθρωπο. Εγώ σκεφτόμουν όση ώρα μιλούσες ότι πώς να ζητήσεις βοήθεια όταν έχεις καταφέρει να επιζήσεις για χρόνια και χρόνια σαν ένα τόσο μικρό παιδί μέσα από τόσες μεγάλες δυσκολίες; Είναι δηλαδή σαν να έχει γίνει μία δεύτερη

41:36 σου φύση, το να τα καταφέρεις μόνος σου και να πιστεύεσαι μόνο τον εαυτό σου και γιατί να μην το εμπιστευτείς θα έλεγε μια άλλη φωνή, αφού τελικά ο μόνος που σε υποστήριξε ήταν ο ίδιος και γιατί τώρα να πάω να; Σε κάποιον άλλον και αυτό είναι ο φόβος του επανατραυματισμού. Ότι αν πάω να αφεθώ σε έναν άλλον και μου κάνει κάτι στην ουσία μπορεί να ξανά τραυματιστώ. Και τότε τι θα γίνει αν σε καλύτερα έχω τον εαυτό μου και αυτό πολλές φορές ξέρεις.

42:02 Μπορεί να γίνεται και μία υπερλειτουργία που συζητάμε πριν, δηλαδή ένας άνθρωπος να τα καταφέρει πάρα πολύ καλά σε πάρα πολλά πράγματα να μην επιτρέψει στον εαυτό του να βγαίνει από αυτή την κατάσταση. Από ποια κατάσταση είναι η κατάσταση αυτή του fight; Η οποία προσπαθεί να ανακτήσει κάποιας μορφής έλεγχο ζωής. Αυτό που συζητούσαμε.

42:20 Αυτός ο έλεγχος της ζωής όμως, μπορεί να μην επιτρέπει να υπάρχουν άλλες εναλλαγές, συναισθηματικές, δηλαδή να μην μπορεί να υπάρξει μια πιο ήπια κατάσταση όπου θα μπορεί να χαλαρώνει, θα μπορεί να πιστεύεται, θα μπορεί να αφήνεται, θα είναι συνέχεια σαν να φάει το που στην ουσία αυτός ο αγώνας δεν θα είναι ένας αγώνας επιβίωσης ψυχικής.

42:39 Ναι, αυτό ακριβώς είναι αυτό που έλεγε και η ίδια στην επιστολή της πριν φτάσει σε αυτό το σημείο να αναγνωρίσει το πόσο πολύτιμη είναι η βοήθεια, λέει. Έλεγα ξανά και ξανά ότι δεν πειράζει καλά είμαι δεν πειράζει που περνάω ότι περνάω αρκεί να μην αλλάξει τίποτα. Γιατί γιατί υπήρχε εκεί ο φόβος με αυτό ακριβώς μόλις. Είπες ναι, εντάξει, το να μην αλλάξει αφορούσε και το και το φόβο ότι τα πράγματα μπορεί να γίνουν χειρότερα και αυτή η έννοια της αλλαγής είναι ότι ο κ. Εντάξει καμιά φορά μπορεί κάποιος να χρειάζεται να νοηματοδοτήσει και την ίδια τη θυσία, δηλαδή να λέει, εντάξει, τουλάχιστον να το κάνω εγώ γιατί προστατεύω τους άλλους. Δεν έχει νόημα τόσο τόσο κακό δηλαδή δεν έχει νόημα αν δεν του αποδώσεις ένα νόημα, η άλλη σκέψη που έκανα είναι το πόσες φορές κατηγορούνται.

43:27 Και κυρίως οι γυναίκες όταν επαναφέρουν ένα θέμα μετά από χρόνια ένα θέμα κακοποίησης, το ακούγαμε πάρα πολύ, ας πούμε, δεν ξέρω αν το θυμάσαι στο κομμάτι του me Two το ακούγαμε πάρα πολύ ότι γιατί το είπε τώρα μετά από 20 χρόνια; Γιατί γιατί της ήρθε τώρα μετά από 5 χρόνια και αν γνωρίζανε λοιπόν όλοι αυτοί που το λέγανε αυτό αυτούς τους μηχανισμούς που συζητάμε σήμερα θα καταλάβει, θα καταλαβαίνανε γιατί το είπε τώρα. Ή τώρα μπόρεσε ναι είναι, είναι μια πολύ μεγαλύτερη διαδικασία. Η οποία πολλές φορές ακόμα και τον άνθρωπο την ξεπερνά πρακτικά έχει διάφορα κατάλοιπα ένα κατάλοιπο ας πούμε, μπορεί να είναι όταν έρχεται η ώρα να μεγαλώσει τα δικά του παιδιά εκεί μπορεί να είναι ξανά να αρχίζω να ξανά ξυπνάνε τα τραύματα, δηλαδή να έχει πάρα πολύ μεγάλο φόβο. Μην το παιδί το πάθει τα ίδια.

44:19 Μην συμβεί κάτι το ίδιο και στο παιδί ή ακόμα ακόμα και η μορφή ενός μικρού παιδιού μέσα στο σπίτι που μοιάζει με τον ίδιο του τον εαυτό μπορεί να δημιουργεί πολύ με. Αναστάτωση; Μια άλλη θεραπευτική πρόκληση είναι και η ταύτηση με τον πόνο μας λέει εδώ στην επιστολή της η Άννα. Ξέρω πως μόνο με την ιστορία πόνου μπορείς να ταυτιστείς.

44:38 Ξέρω πως όταν διαβάζεις ότι κατάφερα να ξεφύγω, ενδεχομένως να θυμώνεις ή να νιώθεις λύπη, γιατί πιστεύεις πως ποτέ δεν θα καταφέρεις και εσύ αυτό και αυτό είναι απόλυτα λογικό να συμβαίνει όπως μας λέει εδώ. Έτσι μία σκέψη που είχα είναι ότι υπάρχουν άνθρωποι που φαίνεται να έχουν μία πεποίθηση που λέει υποφέρω άρα υπάρχω. Οι λόγοι εδώ είναι σαφώς πυρηνικοί και σίγουρα αν δεν βρεθεί προσωπικό κίνητρο, η ανάπτυξη, η εξέλιξη και η θεραπεία του ανθρώπου θα βρίσκει εμπόδιο. Έχει αυτή την πεποίθηση, η θεραπευτική πρόκληση Λοιπόν εδώ είναι να εντοπιστεί το τι εξυπηρετεί αυτό το υποφέρω άρα υπάρχω η Άννα μέσα από την επιστολή της λέει ότι δεν μπορείς να ταυτιστείς με κάτι που φεύγει μακριά από τον πόνο, γιατί ενδεχομένως θυμώνεις.

45:24 Λυπάσαι, καθώς πιστεύεις ότι εσύ δεν θα τα καταφέρεις. Έπειτα κάνει μία πρόσκληση και τονίζει πόσο πολύ αξίζει η προσπάθεια η μάχη για να αγαπήσεις ξανά τον εαυτό σου. Μας λέει πολεμάμε, πολεμάω κάθε μέρα με το τέρας που έχει μείνει μέσα. Το οποίο κάνει την εμφάνισή του όποτε θέλει χωρίς να ρωτήσει εδώ ή άνω φαίνεται καλά να γνωρίζει πως το να προσπαθήσουμε να φτάσουμε σε ένα σημείο με ασφάλεια έχει κόστος. Με ποια έννοια όμως με την έννοια ότι δεν μπορούμε να φύγουμε από ένα μέρος απλώς αποφεύγοντας το; Άρα εάν ένα κομμάτι του παρελθόντος μας πονάει, χρειάζεται ουσιαστικά να το συναντήσουμε, να το δούμε κατάματα, να δουλέψουμε με αυτό και έπειτα να το αποχαιρετήσουμε. Τα κομμάτια που μας πονάνε τα τραυματικά μας κομμάτια, τα ντροπιαστικά μας κομμάτια, αυτά που δημιουργούν τις πεποιθήσεις μας και τη δική μας πραγματικότητα, τις μνήμες μας χρειάζεται πρώτα από όλα να τα αποδεχτούμε, αφού τα συναντήσουμε τόσο γίνεται μέσα σε μία θεραπευτική σχέση, όπως είναι η ψυχοθεραπευτική σχέση

46:30 και το να έρθω σε επαφή με τα συναισθήματά μου, να τα αντικρίσω με πονάει γιατί τα βλέπω κατάματα και πίσω από όλα αυτά βλέπω το τραύμα που. Έτσι δημιουργεί μια συναισθηματική. Διαδικασία και αυτά όλα είναι κινήσεις που ουσιαστικά μας οδηγούν στην προσωπική ευθύνη του εαυτού μας για το ποιοι θέλουμε να είμαστε, τιμώντας τον πόνο που νιώσαμε, ίσως έρχεται η ώρα να επιλέξουμε κάτι άλλο.

46:57 Η καθήλωση στον πόνο ή αποφυγή του πόνου δεν μπορεί να μας δώσει σίγουρα εξέλιξη και μία ζωή σε επαφή με τον εαυτό μας. Άρα η ταύτιση με τον πόνο αν υπάρχει με την πεποίθηση υποφέρω άρα υπάρχω. Χρειάζεται ίσως να κάνουμε εκεί έτσι κάποια ερωτήματα σχετικά με το τι μας προσφέρει ακριβώς αυτό; Είναι πολύ σημαντικό αυτό γενικά γιατί; Αλλά αυτές τελικά η μόνη επαφή που έχει με τον εαυτό του, η μόνη το μόνο συναίσθημα που έχει κυριαρχήσει στη ζωή του και η μόνη ταυτότητα που τελικά που έχει από πολύ μικρό σε μικρή είναι ο πόνος.

47:35 Είναι σαν να μην μπορεί να αναγνωρίζει την ύπαρξή του έξω από αυτό και τελικά όταν αναπαράγεται αυτό δεν αναπαράγεται επειδή κάποιος το θέλει και του αρέσει. Αναπαράγεται γιατί αυτό γνωρίζει για τον εαυτό του και εκεί αυτό θα μπορούσε να κάνει και αυτή τη σύνδεση που συζητούσε η Άννα με το Σώμα της που έλεγε ότι η σύνδεσή μου με το Σώμα με επίσης ήτανε κάτι το οποίο μου προκαλούσε αηδία, πόνο, αρνητικά συναισθήματα, ντροπή. Δεν μπορώ στον καθρέφτη, διότι η μοναδική σύνδεση που είχε με το Σώμα της ήταν το Σώμα της.

48:07 Ήταν στην ουσία το εργαλείο για την κακοποίηση που δεχόταν, δηλαδή το Σώμα της. Η επαφή θα γυναικείες κομμάτια, οποιαδήποτε ήταν αυτά που τελικά με κάποιο τρόπο ήτανε που άνοιγαν την πόρτα στην κακοποίηση της που τη συνέβαινε με την κακοποίησή της και ήταν σαν αυτά να μην μπορούσαν να τα συνδέσει με τίποτα άλλο που ίσως σαν ένας άνθρωπος που δεν έχει κακοποιηθεί, μπορεί να συνδέσει το Σώμα του με του χάδι με την ευχαρίστηση με τη φροντίδα, με το νιάξιμο, με τη σύνδεση, με όλα τα θετικά που μπορεί με την ομορφιά και ότι εκεί είναι κάπως ήταν σαν να προσπαθούσε να αποσυνδέσει το σώμα της να το κόψει. Για αυτό βλέπουμε πολλές φορές οι άνθρωποι μπορεί να θέλουν να πειθούν, να ξεπλυθούν, να ξεβρωμίσουν. Υπάρχουν άνθρωποι που σε ένα μετατραυματικό επίπεδο κάνουνε πάρα πολλά μπάνια κακοποιημένοι σεξουαλικά που κάνουν πάρα πολύ μπάνιο που μόλις τους βγαίνει αυτό θέλουν πάρα πολύ να πλυθούν, να καθαριστούν και το άλλο κομμάτι έχει να κάνει ότι πάλι με την ανοχή που λέγαμε.

49:04 Ότι κάπως αυτό το κομμάτι του Σώματος, ότι μάλλον αυτό μου το προκάλεσε, οπότε αν το βγάλω από πάνω μου, αν το πετάξω. Θα απαλλαγώ και ίσως να κάνουμε και μια σύνδεση σε πολλές αναφορές για διατροφικές διαταραχές. Όπου η εικόνα του Σώματος όταν ένα άτομο είναι κακοποιημένο, μπορεί να αλλοιώνεται σε πολύ μεγάλο επίπεδο και με ένα τρόπο να υπάρχει είτε κάποια διατροφική είτε κάποιος τραυματισμός, είτε οτιδήποτε. Όταν ένα παιδί είναι σωματικά ή ψυχικά κακοποιημένο, δηλαδή σαν να θέλει να κάνει κακό στο σώμα του με κάποιο τρόπο ή να θεωρεί ότι επειδή το Σώμα του έχει ενοχοποιηθεί για την. Για τα κακά έχει ενοχοποιηθεί.

49:45 Έτσι μην το πούμε ότι φταίει το Σώμα του παιδιού έχει ενοχοποιηθεί για τα κακά που έχουν συμβεί σε αυτό το παιδί. Ότι αν ξεφορτωνόταν το Σώμα ή το έκανε με κάποιο τρόπο πάρα πολύ παχύ πάρα πολύ αδύνατο, πάρα πολύ αποκρουστικό, τότε στην πραγματικότητα θα ήταν ασφαλής από την κακοποίηση, διότι εντάξει ένα πάρα πολύ αποκρουστικό σώμα.

50:05 Θεωρητικά δεν θα ήταν ερωτεύσιο, αλλά μία δύσκολη επιστολή. Άμα σε ευχαριστούμε πάρα πολύ για το τόλημα να μας μιλήσεις για όλα αυτά και έτσι όπως κάνουμε κάθε φορά πάμε να μπούμε και να κάνουμε ένα ταξίδι. Στην ζωή της Θάνος, ξέρω τι μπορεί να είναι. Πολύ δύσκολο, αλλά νομίζω ότι μπορεί να κάνει σε όλους μας καλό και να μας ευαισθητοποιήσει το να αρχίσουμε να καταλαβαίνουμε αυτή την πορεία.

50:32 Μια πορεία από ένα μικρό παιδί όπου ο φροντιστής του μέσα στο σπίτι του δημιουργεί τόσο έντονα αρνητικά συναισθήματα που και τόσο έντονα σωματικά αποτυπώματα. Να αρχίσουμε να μπούμε στα παπούτσια της. Πώς είναι λοιπόν n είσαι η Άννα; Πώς είναι λοιπόν να έχεις βιώσει όλες αυτές τις δυσκολίες; Πώς είναι να βρίσκεις τη δύναμη και να λες; Ως εδώ πώς είναι να αγαπάς ξανά τον εαυτό σου; Σας ευχαριστούμε πολύ για την ακρόαση.

51:15 Ευχαριστούμε πολύ που είσαστε κοντά μας.