Πίστευα ότι, με την αγάπη μου...
Γυναίκες που επέζησαν - Women SurvivorsΣχετικά με αυτό το επεισόδιο
"Καλύτερα να πεθάνεις πάρα να χωρίσεις" ήταν η εντολή που παγίδευσε την γυναίκα της σημερινής επιστολής. Με αφορμή την επιστολή μιλάμε για την κακοποίηση, τα παιδιά, το love bombing αλλά και την επανόρθωση της σχέσης γονιού παιδιού.
Αυτόματη μεταγραφή — ενδέχεται να περιέχει λάθη.
Podcast Women Survivors, ένα podcast με επιστολές γυναικών που επέζησαν γεια σας είμαι ο πρόδρομος ταράζης, ψυχολόγος, συστημικό ψυχοθεραπευτής και συμπαραγωγός του podcast narrative, ιστορία ψυχοθεραπείας και του podcast. Της. Είμαι η Κατερίνα Λίλη, παιδαγωγός και εκπαιδευόμενη ψυχολόγος, ψυχοθεραπεύτρια, προσωποκεντρικής προσέγγισης. Εδώ ακόμα ιστορίες με πρωταγωνιστές γυναίκες. Γυναίκες που δε διστάζουν να μιλήσουν ανοιχτά για την έμφυλη βία, για τα στερεότυπα που κουβαλούν από γενιά σε γενιά, για την οικογενειακή βία ως μέρος μιας κουλτούρας που τις ανέθρεψε και το ρατσισμό στην επαγγελματική αρένα. Οι γυναίκες που μιλούν ανοιχτά για το πολύ πλευρό ρόλο τους ως σύντροφοι μητέρες, εργαζόμενες ποθητές γυναίκες. Και αν συφίλευμα μου τιτάς και ιδιοτήτων χωρίς τέλος, τέλος. Γυναίκες που μιλούν ανοιχτά για τη μαιευτική βία. Καθώς την αιώνια νεότητα τον καρκίνο. Αν γνωρίσεις μια τέτοια ιστορία ή αν είσαι εσύ η ίδια μία γυναίκα που η ιστορία σου έχει
να προσφέρει πληροφορίες ή για όλα αυτά που βαραίνουν και βλάπτουν την ψυχική και σωματική υγεία όλων των γυναικών, Στείλτε μας επιστολή στα e-mail μας. Γιατί κάθε επιστολή σου επιβεβαιώνει ότι όσο ζεις μαθαίνεις, αλλά και όσο θεραπεύεσαι, μαθαίνεις περισσότερο. Καλώς ήρθατε σε ένα ακόμα επεισόδιο του podcast του Survivors. Γεια σου Κατερίνα.
Γεια σου Πρόδρομε. Έχουμε. Ακόμα μία επιστολή. Την έβδομη κατά σειρά με τίτλο Νόμιζα ότι με την αγάπη μου θα μπορούσαν να είναι λίγο καλύτερα τα πράγματα να ακούσουμε την επιστολή και να επανέλθουμε με τα σχόλιά μας. Είμαι μία γυναίκα πάνω από τα 60 και χωρισμένη περίπου 5 χρόνια. Είμαι μητέρα 2 ενήλικων παιδιών και γιαγιά ενός εγγο. Γνώρισα τον πρώην σύζυγο και πατέρα των παιδιών μου σε ειδική εικοστριών χρονών τόσο περίπου ήταν και εκείνος ήταν μόλις απολύθηκε από το στρατό.
Εγώ ήμουνα φοιτήτρια σε μία σχολή δημοσιογραφίας και δούλευα και σε καλή. Στο δημόσιο ήταν μια τυχαία γνωριμία. Από την πρώτη στιγμή άρχισε να με πολιορκεί πολύ έντονα όμορφα λόγια, περιποίηση, δώρα, πράγματα που εμένα με έκαναν να νιώθω πάρα πολύ όμορφα να νιώθω θεά τον Ερωτεύτηκα πολύ γρήγορα. Έμενα μόνη μου στην Αθήνα γιατί κατάγομαι από την επαρχία. Εκείνος πολύ γρήγορα έφερε λίγα ρούχα στο σπίτι και έμενα μαζί μου χωρίς να μου δώσει το περιθώριο να το σκεφτώ. Στην αρχή τανούλα πολύ όμορφα.
Ένιωθα ότι με αγαπάει και ήμουν ευτυχισμένη. Πάρα πολύ γρήγορα η συμπεριφορά του άρχισε να αλλάζει σιγά σιγά μου απαγόρευε να κάνω παρέα με τους φίλους και τις φίλες που είχα από τη σχολή. Με πίεζε καθημερινά με κάθε τρόπο να σταματήσω τη σχολή. Είχαμε καθημερινούς καυγάδες για αυτό το θέμα μου έκανε παρατηρήσεις για τις δουλειές του σπιτιού. Άρχισε να μου επιβάλλει τα δικά του θέλω με πίεζε οικονομικά για να ικανοποιεί τις δικές του ανάγκες. Εγώ ένιωθα ένα βάρος να μου πλακώνει το στήθος. Κατάλαβα ότι ήταν ο λάθος άνθρωπος για εμένα, αλλά οι εμπειρίες που είχα από τη ζωή ήταν ελάχιστες. Μου μιλούσε για τα δύσκολα παιδικά του χρόνια, τον δικαιολογούσε κάποιες φορές.
Ήξερα από τους γονείς μου ήταν ότι καλύτερα να πεθάνεις παρά να χωρίσεις. Θυμάμαι τη μητέρα μου να κλαίει στα κρυφά για συμπεριφορές του πατέρα μου, αλλά ήταν πάντα γλυκιά και χαμογελαστή απέναντί του και δεν υπήρχε περίπτωση να του τη μιλήσει. Είχα ακούσει να λένε στην οικογένεια για κάποια γυναίκα, αφού τον πήρε καλά να πάθει έβλεπα και γυναίκες στην οικογένεια πολύ κακοποιημένες που πέμεναν καρτερικά και περίμεναν πότε θα πεθάνει ο δυνάστης και σκεπτόμουν αφού τον διάλεξα, εγώ πρέπει να βρω τον τρόπο να ζήσω μαζί του. Άρχισαν να προσαρμόζομαι, σταμάτησα τη σχολή, σταμάτησα να βλέπω τους φίλους και τους συγγενείς. Τα μηνύματα που έπαιρνα από τους γονείς μου ήταν διφορούμενα. Από τη μια τον κατηγορούσαν γιατί έβλεπαν τις άσχημες συμπεριφορές και από την άλλη μου έλεγαν ότι έπρεπε να παντρευτώ γρήγορα γιατί συζούσαμε και ο κόσμος κουτσομπόλευε.
Υπήρχαν βέβαια και οι καλές μέρες που θυμόμουν για λίγο τον πρώτο καιρό, ήταν όμως ελάχιστες. Κάποιες μέρες που εκείνος ήθελε να περάσει καλά στο χρόνο, Παντρευτήκαμε και έκανα και το πρώτο παιδί. Τα πράγματα χειροτέρεψαν πολύ στον τέταρτο μήνα της εγκυμοσύνης μου έδωσε την πρώτη μπουνιά στο πρόσωπο. Εγώ αντέδρασα έντονα, τον απείλησα ότι θα το πω στους γονείς μου γιατί ο πατέρας μου δεν είχε χτυπήσει ποτέ τη μάνα μου. Αυτό δεν το περίμενα, αλλά εκείνος μου είπε ότι η ντροπή είναι δική μου και αυτό που έπρεπε να πω ήταν ότι χτύπησα στο πόμορο της πόρτας.
Η αρχή έγινε. Η βία σε όλα τα επίπεδα. Καθημερινή σπασίματα, βρισιές που ντρέπομαι ακόμα και να τις σκεφτώ, σωματική κακοποίηση και πολλά άλλα. Είχα πάει 3 φορές σε νοσοκομείο παραμέληση της οικογένειας. Επίσης από την πλευρά του και πολύ συχνά μας εγκατέλειπε έκανε τη ζωή του και επέστρεφε όταν εκείνος ήθελε. Εγώ προσπαθούσα να προσέχω και να προστατεύω το παιδί.
Να είμαι συνεπής στη δουλειά μου και να είμαι ζωντανή. Είχα επωμιστεί όλες τις υποχρεώσεις της οικογένειας. Εκείνος έδινε λίγα λεφτά στο σπίτι γιατί έτσι κι αλλιώς δεν έπαιρνε πολλά και το έπαιζε καλός πατέρας. Όταν το θυμόταν δεν υπήρχε σταθερότητα και σιγουριά. Ντρεπόμουν να μιλήσω γι αυτά σε όλους. Το έπαιζα ευτυχισμένη και χαρούμενη και τον υποστήριζα.
Το ίδιο έκανα και στα παιδιά. Όταν άρχισα να καταλαβαίνουν τον υποστήριζα έλεγα ότι ήταν σε δουλειά ενώ μας είχε εγκαταλείψει. Τις νύχτες Έκλαιγα και παρακαλούσα τον Θεό να μου δίνει δύναμη. Ένιωθα ότι δεν είχα την που χρειαζόταν για να ασχοληθώ με χωρισμούς και διαζύγια. Προσπάθησα αρκετές φορές να χωρίσω, όμως τότε τα πράγματα γίνονταν πολύ επικίνδυνα μέσα στο σπίτι. Έτσι και εγώ προσπαθούσα να τον έχω ευχαριστημένο να τον στηρίξω σε κάθε τρέλα που έκανε μήπως και δει το παιδί ένα χαμόγελο στα χείλη του νόμιζα ότι με την αγάπη μου θα μπορούσαν να είναι λίγο καλύτερα τα πράγματα.
Αυτό βέβαια δεν έγινε ποτέ. Αργότερα ήρθε και το άλλο παιδί. Τώρα που βλέπω τα πράγματα από απόσταση, αναρωτιέμαι πώς το έφερα μέσα σε αυτή την προβληματική οικογένεια; Όμως τότε λειτουργούσαν σαν ρομπότ. Ήμουν πολύ αδύναμη, πολύ μπερδεμένη και δεν είχα τη δύναμη να πάρω καμία απόφαση ήταν σαν να μην υπή. Τώρα κατάλαβα ότι έπαιξαν το ρόλο τους και όλες αυτές οι βρισιές που με υποτιμούσαν και με ξεφτίλιζαν τα παιδιά ζούσαν μέσα στην κακοποίηση, στο φόβο και την ανασφάλεια. Όταν μεγάλωσαν άρχισε να παίζει με την ψυχή τους, άρχισε να με κακοποιεί μπροστά στα παιδιά και να με μειώνει. Προσπαθούσε να τα πάρει με το μέρος του. Αυτό με πονούσε πολύ γιατί δεν είχα τη δύναμη να τα προστατεύσω.
Έγιναν πολύ καλά παιδιά και έξυπνα, έχουν όμως πολλά τραύματα στην ψυχή τους και προσπαθούν να τα θεραπεύσουν. Εγώ αυτό που έκανα ήταν να προσπαθώ να είμαι κοντά τους και πάντα να τους δίνω ασφάλεια, να τα διαβάζω, να μοιράζομαι μαζί τους όλα τα όμορφα και τα δύσκολα της καθημερινότητάς τους και να τους προσφέρω όσο γίνεται ένα λειτουργικό σπιτικό, κρύβοντας το μεγάλο πρόβλημα κάτω από το χαλί.
Έφυγαν εκτός Αθηνών όταν πέρασαν στο πανεπιστήμιο για να σπουδάσουν και δεν επέστρεψαν στο πατρικό τους. Ήταν για αυτά μία ευκαιρία να γλιτώσουν. Μείναμε οι δύο μας στο σπίτι. Δεν είχα κανένα ζητούμενο από εκείνον, αλλά οι επιθέσεις και οι προσβολές ήταν καθημερινές. Κάποια στιγμή αρρώστησα με μία χρόνια ασθένεια, τότε ένιωσα πολύ αδύναμη και ήταν για μένα αδύνατο να ανέχομαι όλες αυτές τις απάνθρωπες συμπεριφορές. Έβλεπα τις νύχτες εφιάλτες, τότε ήταν που μίλησα σοβαρά για χωρισ.
Νόμιζε ότι ήταν άλλο ένα από τα παιχνίδια από αυτά που έπαιζε τόσα χρόνια με την ψυχή μας που προσπάθησε να γυρίσει μετά από καιρό. Δεν υπήρχε όμως περίπτωση. Ήμουν αποφασισμένη και τα κατάφερα με τη βοήθεια της ψυχολόγου μου. Δεν ξέρω που τη βρήκα τη δύναμη. Ίσως το αίσθημα της επιβίωσης τώρα μένω μόνη μου. Προσπαθώ να γιατρέψω το Σώμα μου και την ψυχή μου.
Αυτό που με πληγώνει πολύ είναι ότι δεν έχω το δέσιμο που θα ήθελα με τα παιδιά μου γιατί μου καταλογίζουν ότι. Ήμουν πολύ αδύνατη και δεν τα προστάτεψα από όλη αυτή την κακοποίηση. Υπήρξε βέβαια και ακόμη υπάρχει εκείνος σαν μία διαλυτική ουσία ανάμεσά μας. Από την άλλη, από τότε που χωρίσαμε φορτώνει όλα τα βάρη της ζωής του που δεν είναι και λίγα στα παιδιά τα οποία τα σήκωσε εγώ όλα αυτά τα χρόνια γιατί ποτέ δεν είχε πάρει ο ίδιος την ευθύνη της ζωής του. Προσπαθώ όμως όσο μπορώ και όσο μου επιτρέπουν να είμαι κοντά τους και να σώσω ό τι σώζεται.
Πολλά στοιχεία. Αυτή η επιστολή διάφορα θέματα ίσως να μπορέσουμε να μιλήσουμε λιγάκι και για το επανορθωτικό κομμάτι. Δηλαδή εκτός από τα προφανή που θα συζητήσουμε. Να μπορέσουμε λίγο να μιλήσουμε και για το πώς οι σχέσεις μπορεί να έχουν αυτό τον επανορθωτικό χαρακτήρα κάποιες φορές και πώς επανερχόμαστε στις σχέσεις, ιδιαίτερα με τα παιδιά για να δούμε τα κεντρικά θέματα αυτής της επιστολής και αυτού του γράμματος που μας παρουσιάζει φίλοι μας. Ναι, θα μπορούσαμε να πούμε ότι τα θέματα εντάξει είναι πάρα πολλά σίγουρα το πρώτο έτσι το οποίο εντοπίζω είναι. Η αυταπάτη που μπορεί ίσως να υπάρχει κάποιες φορές. Ενδόμυχα ή από μία ανάγκη μας ότι η αγάπη από μόνη της σώζει, έρχεται το ζήτημα της ενδοοικογενειακής βίας, της σωματικής λεκτικής με την έννοια της παραμέλησης, της εγκατάλειψης.
Οι πεποιθήσεις για το διαζύγιο, το γλυκό προσωπείο που μπορεί να έχει κάποιος άνθρωπος ως μορφή θεάτρου προς τους έξω για αυτά τα οποία βιώνει αλλά δεν θέλει να τα δείξει τα διπλά μηνύματα. Που; Έχει όλο αυτό για τα παιδιά που παρατηρούν ή και η ίδια, όπως μας φέρνει στην επιστολή της στα διπλά μηνύματα που έπαιρνε από τους γονείς της. Επίσης, το γεγονός ότι όταν κάτι δεν κάνουμε με τις δυσλειτουργίες μας, πως το Σώμα μιλά το ζήτημα το οποίο ήδη έφερες πρόδρομα που έχει να κάνει με τις με την επιδιόρθωση στη σχέση μας με τα παιδιά, γιατί εδώ τίθεται πολύ αυτό ότι το πώς ένιωθε η ίδια, ότι τα προστάτευσε τα παιδιά από την κακοποίηση, πώς εκεί να απομακρύνθηκαν; Και σίγουρα. Θα μπορούσαμε να εστιάσουμε και στο ζήτημα της ηλικίας μας στέλνει επιστολή μια γυναίκα η οποία είναι 60. Αν θυμάμαι καλά χρονών που αυτό μας επιβεβαιώνει ότι ποτέ δεν είναι αργά.
Ναι, ναι, ιδιαίτερα γιατί το κομμάτι των σχέσεων δεν είναι αργά. Εντάξει, κάποια πράγματα δεν είναι καλό να τα ζούμε, αλλά εντάξει είναι οπότε ξεκινήσαμε να λέμε και λίγο και για το προφίλ της γυναίκας. Είναι μία γυναίκα 60 ετών, οπότε καταλάβατε από την επαρχία. Έχει διάφορους ρόλους, οι ρόλοι της είναι ότι είναι κόρη των γονιών της, είναι μητέρα και είναι και σύζυγος ενός κακοποιητικού συζύγου για να δούμε και το κοινωνικό πλαίσιο.
Ναι, είναι μία γυναίκα, όπως ανέφερες και εσύ όπου έχει μεγαλώσει στην επαρχία, ζει τα τελευταία χρόνια τουλάχιστον ως νέα γυναίκα. Ζει στην Αθήνα όλος ο περίγυρος βέβαια, από ότι καταλαβαίνουμε βρίσκεται στην επαρχία, οπότε εκεί υπάρχει αυτό το οποίο μας δίνει πολύ ξεκάθαρα, το οποίο έρχεται από τους γονείς. Το καλύτερο να πεθάνεις παρά να χωρίσεις ή κάποιες αναφορές στις οποίες κάνει που θυμάται η ίδια.
Για γυναίκες που αντιμετωπίζουν δυσκολίες, αλλά ας μην τον επέλεγες, αφού τον πήρες κάτσε και λούσου τα αυτό. Είναι πολύ σημαντικό το ότι αναφέρουμε στην ουσία σαν πλαίσιο της αφηγήσεις με τις οποίες έχει μεγαλώσει ή τις αφηγήσεις των γονιών τους των γονιών της σε σχέση με το γάμο. Είναι πάρα πολύ σημαντικό και να το έχουμε υπόψη μας ότι πλαίσιο δεν είναι μόνο. Οι άνθρωποι γύρω μας είναι και οι αφηγήσεις που έχουμε. Μεγαλώσει.
Τι θα πει ο κόσμος έτσι και το όλο αυτό το ότι το καταπίνω και δείχνω μία εικόνα προς τα έξω μη πραγματική που έχει να κάνει Σίγουρα με αυτές τις αφηγήσεις, όπως λες και εσύ. Ναι, που κάπως στενεύουνε και το κομμάτι των επιλογών. Ωραία να δούμε λοιπόν ότι επιζεί στην ουσία από βία, σωματική, ψυχολογική. Όλα αυτά, τέλος πάντων, που περιγράφουν μία. Και βέβαια μας αναφέρει ότι βγάζει και κάποιο κάποια ασθένεια έτσι και από αυτό, επειδή επίσης δηλαδή έχει να κάνει με αυτό και βέβαια αργότερα έχει να αντιμετωπίσει και τα θέματα των παιδιών και τη σχέση να δούμε και από πού αντλεί δύναμη.
Ναι, φαίνεται να αντλεί δύναμη από την ψυχοθεραπεία μας αναφέρει ότι κάποια στιγμή βρίσκεται με μία ψυχολόγο που είναι αυτή η οποία την βοηθά στην απόφασή της. Να χωρίσει και ακόμη και όταν εκείνος επιστρέφει, εκείνη παραμένει αποφασισμένη, οπότε σίγουρα αντλεί δύναμη από αυτήν τη θεραπευτική σχέση από όλο αυτό το οποίο έχει.
Φαίνεται ότι έχει αρχίσει να συνειδητοποιεί και κάλλιο αργά παρά ποτέ φαίνεται η ίδια να αρχίσει να προστατεύει τον εαυτό της και να βλέπει τη σχέση της με τα παιδιά κάτω από μία κάτω από ένα άλλο πρίσμα. Να πάμε να δούμε τις θεραπευτικές προκλήσεις. Εδώ θα λέγαμε ότι είναι. Θα μπορούσε να οι θεραπευτικές προκλήσεις να είναι ένα ολόκληρο εγχειρίδιο για το πώς διαχειριζόμαστε θέματα κακοποίησης; Το πρώτο στοιχείο έτσι που αναδεικνύεται πάρα πολύ και το λέει και η ίδια είναι η βασική πεποίθηση ότι η αγάπη μπορεί να σώσει μία σχέση. Αυτό μπορούμε να το πάρουμε εκτός από το να το συζητήσουμε λίγο για το πώς αυτό, όπως είπαμε, μπορεί να είναι μία αυταπάτη για τις σχέσεις για να μιλήσουμε για την. Έτσι για τους μονόδρομους και τα αδιέξοδα, τα αδιέξοδες πεποιθήσεις με τις οποίες έχει μεγαλώσει αυτή η κοπέλα. Δηλαδή η πρώτη πεποίθηση είναι ότι κάνεις τα πάντα εκτός από το να φύγεις.
Δεύτερη πεποίθηση είναι ότι αν τον αγαπήσεις πολύ αυτό είναι και μια παλιότερη. Δεν ξέρω αν την έχεις ακούσει από παλιότερους που λέγανε ότι με την αγάπη της τον άλλαξε. Ότι η αγάπη αν τον αγαπάς πολύ ακόμα κι αν είναι δεν ξέρω αλκοολικός αν είναι κακοποιητικός με την αγάπη, οι άνθρωποι αλλάζουν και είναι μία. Επίσης μία πολύ δεσμευτική αφήγηση, δηλαδή ο πρώτος στόχος θεραπευτικά για αυτήν την γυναίκα θα ήταν να εξετάσει τι έχει μέσα το βαλιτσάκι με τις αφηγήσεις και τις εντολές. Γιατί δεν ήταν απλές αφηγήσεις;
Τι κάνουν οι άνθρωποι στη ζωή τους; Παιδί μου ήταν και εντολές και εσύ να κάνεις τα ίδια. Και αυτό ακριβώς που λες. Αυτή η πεποίθηση ουσιαστικά φαίνεται να καθορίζει. Τη ζωή της και μάλιστα να την οδηγεί σε μια συμπεριφορά που, όπως μας λέει η ίδια, την κάνει να βάζει οτιδήποτε της συμβαίνει κάτω από το χαλί και σκέφτομαι πόσο μεγάλο μπορεί να είναι πλέον αυτό το χαλί που μπορεί να χωρέσει όλη αυτή την κακοποίηση και να γυρνάμε ξανά στην ίδια πεποίθηση ότι εντάξει η αγάπη ίσως τον κάνει να αλλάξει όπως είπες ή εγώ με την αγάπη μου μπορώ να αντέξω; Ουσιαστικά όμως αυτή η πεποίθηση.
Θα μπορούσαμε να πούμε ότι είναι μια διαδεδομένη αυταπάτη για τις ανθρώπινες σχέσεις και υπάρχει λόγος που το λέμε αυτό γιατί είναι αυταπάτη. Γιατί αρχικά η αγάπη από μόνη της δεν λύνει τα πάντα; Οι σχέσεις απαιτούν επικοινωνία, απαιτούν συμβατότητα, απαιτούν προσωπική εξέλιξη και διαχείριση. Αν υπάρχει μια σύγκρουση ή οτιδήποτε. Ναι, η αγάπη μπορεί να είναι.
Κάτι ισχυρό, μια κινητήριος δύναμη, αλλά δεν μπορεί να διορθώσει βαθιά ψυχολογικά τραύματά ούτε τοξικές συμπεριφορές. Ή μη ρεαλιστικές προσδοκίες, μια μη ρεαλιστική προσδοκία είναι ότι αυτό το άτομο θα διαφοροποιηθεί. Θα αλλάξει να τώρα. Κάτι έγινε και μετακινήθηκε, να δεν θα το ξανακάνει. Δεν μπορεί να συμβεί αυτό το πράγμα.
Η αγάπη δεν διορθώνει ή αλλάζει κάποιον άλλον άνθρωπο αν ο ίδιος δεν θέλει να αλλάξει, δεν θέλει να δουλέψει με τον εαυτό του και καμία ποσότητα αγάπης δεν μπορεί να τον μεταμορφώσει. Μία σχέση. Ένας γάμος χρειάζεται να έχει κι άλλες βάσεις. Δεν είναι μόνο η αγάπη για να μιλάμε για μία υγιή σχέση. Χρειάζεται το σεβασμός, η αλληλοκατανόηση. Η εμπιστοσύνη, η κοινή προσπάθεια αν λείπουν όλα αυτά λοιπόν η αγάπη δεν μπορεί να τα αντικαταστήσει. Δεν γίνεται αυτό και όλο αυτό ουσιαστικά δημιουργεί μία εξειδανίκευση στο μυαλό μας που αργά ή γρήγορα θα μας οδηγήσει σε απογοήτευση.
Το να πιστεύουμε δηλαδή ότι η αγάπη αρκεί το να μας κάνει αυτό να ανεχόμαστε συμπεριφορές που μας πληγώνουν, ελπίζοντας ότι τα συναισθήματα είναι σε θέση να διορθώσουν την κατάσταση και από ότι φαίνεται και εδώ για να κρατάει όλο αυτό τόσα χρόνια. Αυτό αυτή η πεποίθηση μπορεί να οδηγήσει σε σχέση εξάρτησης. Και απογοήτευσης και να επηρεάσει κι άλλα μέλη, όπως είναι τα παιδιά που μας το αναφέρει η.
Ίδια, έτσι εγώ σκεφτόμουν να δούμε τι εννοούμε, αγάπη έτσι δηλαδή λέει αυτή η αγάπη. Πίστευα με την αγάπη. Τι είναι η αγάπη; Η φίλη μας είναι σαν να αναφέρει την αγάπη ή σαν να πίστευε παλιότερα ότι μία μορφή αγάπης, όχι όλη η μορφή της αγάπης, δηλαδή η αγάπη ως ανοχή, η αγάπη ως υπομονή. Η αγάπη ως αγάπη σε σχέση μόνο με τον άλλον.
Εγώ δηλαδή πιστεύω ότι η αγάπη μπορεί να βοηθήσει και τη σχέση και τους ανθρώπους και τα παιδιά και ότι φτάνει, αλλά τι φτάνει; Δεν μιλάμε μόνο την αγάπη ως ανοχή. Μιλάμε την αγάπη ως δύναμη αλλαγής. Μιλάμε την αγάπη προς όλες τις κατευθύνσεις. Δηλαδή δεν μπορεί να λέμε η αγάπη σε μία οικογένεια φτάνει η αγάπη ποιανού. Η αγάπη μόνο ως προς την ανοχή αυτού που κάνει το κακό στους άλλους, δηλαδή νομίζω ότι έχουμε πάρει αυτό τον όρο πολλές φορές και το διαστρεβλώνουμε.
Διότι αγάπη ας πούμε, δεν σημαίνει αγάπη για τον εαυτό μας. Αγάπη δεν σημαίνει αποφασιστικότητα, δεν σημαίνει προστασία, δεν σημαίνει οριοθέτηση, δεν σημαίνει αλλαγή. Άρα αν πάρουμε την αγάπη μόνο σε τον αντέχω και δεν τον και του επιτρέπω η αγάπη ως επιτρεπτικότητα, δηλαδή μπορεί να είναι και βλαβερό πράγμα. Δηλαδή ας σκεφτούμε ας πούμε, η αγάπη σε ένα παιδί να ορίζεται μόνο από την επιτρεπτικότητα που του έχουμε σε σχέση με τις συμπεριφορές του να πούμε τον Αγαπάω πολύ, ας πούμε τον γιο μου, την κόρη μου, την Αγαπάω πολύ γιατί την αφήνω, την αγαπάω και την αφήνω να κάνω ό τι θέλει.
Άρα αν είναι να ορίσουμε την αγάπη σε μία σχέση είναι να την ορίσουμε σε σχέση. Την αγάπη για τον εαυτό μας, τον σεβασμό για τους γύρω, τον σεβασμό για τη διαφορετικότητα των γύρω τους. Συναποφασίζουμε το κινούμαστε μαζί, δηλαδή δεν είναι και νομίζω ότι αυτό που με λέγανε οι παλιοί αν τον αγαπήσεις θα αλλάξεις στην ουσία λέγανε άλλαξε εσύ και άντεξε τον και νομίζω ότι ο ίδιος για να πάμε λίγο και σε ένα άλλο θέμα που έχουμε εντοπίσει είναι ότι ο ίδιος. Χρησιμοποίησε 1 1, 1 επίφαση αγάπης για να την προσεγγίσει και να την.
Να αισθανθεί ότι είναι πραγματικά χρήσιμη και αγαπητή για εκείνον που είναι αυτό που λέει ότι κάπως ήτανε μία ένδειξη υπερβολικής αγάπης και. Είναι αυτό που το συναντάμε πολύ συχνά σε πάρα πολλά παραδείγματα, δηλαδή αυτό που πάντα καταλήγει, που πάντα που συχνά καταλήγει σε κακοποίηση στη σχέση. Αν το γυρίσουμε πάντα. Αν το γυρίσουμε προς τα πίσω, θα δούμε ότι στην αρχή υπήρχε αυτό ακριβώς ένας άνθρωπος άνθρωπος. Ο οποίος κατακλύζει με υπερβολική αγάπη, προσοχή, στοργή έναν άλλον άνθρωπο.
Είναι δηλαδή ένα χαρακτηριστικό και για αυτό το λόγο, επειδή αυτό επαναλαμβάνεται, φτάνουμε να λέμε ότι είναι μία τακτική είναι μία χειριστική τακτική που μπορεί να κολακεύσει κάποιον άλλον να έκανε να νιώθω θεά, μας λέει οι φίλοι μας, αλλά συνήθως καταλήγει και συνδέεται με τοξικές και κακοποιητικές σχέσεις. Και οι έρευνες, σύγχρονες έρευνες μιλάνε ακριβώς σαυτό για τον για το love bobbing, δηλαδή με κατακλύζει ο άλλος με υπερβολική προσοχή, αγάπη Ε το οποίο μπορεί και να έτσι να έχει και κάποια στοιχεία ναρκισσιστικά. Ναι έχει.
Οι έρευνες λοιπόν, αυτές λένε ότι οι άνθρωποι που εφαρμόζουν ακριβώς αυτή την τακτική. Οι ίδιοι ίσως έχουν έτσι χαρακτηριστικά ναρκισσισμού και επιθυμούν να εξιδανικεύσουν τον άνθρωπο που έχουν απέναντί τους. Θύμα θα μπορούσαμε να πούμε στην αρχή, έτσι ώστε αργότερα να τον υποτιμήσουμε, όπως ακριβώς συμβαίνει και στο παράδειγμα εδώ της φίλης μας.
Γιατί αν αυτό ίσχυε στην αρχή τη μεσολάβησε λίγο καιρό μετά, αφού υπήρχε η κατάκτηση από την πλευρά του. Τόση αγάπη, Τι έγινε; Μετά που εξατμίστηκε έτσι. Επίσης μία μελέτη που έγινε το 2020. Έτσι, καθώς διάβαζα την επιστολή και βρήκα το πώς συνδέεται έτσι όλο αυτό με τις κακοποιητικές σχέσεις. Εσείς ανέφερε ότι τα άτομα που βιώνουν έντονη πολιορκία στην αρχή μιας σχέσης είναι πολύ πιο πιθανό να αναφέρουν αργότερα συναισθηματική κακοποίηση. Γιατί γιατί υπάρχει αυτή η υπερβολική εφορία αρχικά, αλλά μετά όταν αλλάζει η συμπεριφορά, το άτομο που βιώνει αυτή την αλλαγή αρχίζει και το πάει όλο το παίρνει όλο πάνω του και μπαίνουν οι αμφιβολίες.
Μπαίνει το άγχος. Και η εξάρτηση έτσι από το θείο δηλαδή τι έγινε και άλλαξε; Μήπως έκανα κάτι εγώ; Τι συνέβη; Μήπως εγώ Δεν ήμουν αρκετά καλή; Μήπως εγώ δεν κάλυψα την ανάγκη του; Μήπως δεν τον άκουσα και μπαίνει εκεί λοιπόν ένας μπαίνουν τα άτομα σε ένα φαύλο κύκλο και πιο πολύ το θύμα, γιατί αυτό ταλαιπωρείται και ουσιαστικά έχει εκεί ξεκινήσει η εξάρτηση από το θύτη. Να έχετε πάντα υπόψη σας ότι δεν μπορεί να φαίνονται 2 πολύ διαφορετικές πλευρές.
Το σε ανυψάνω τόσο πολύ και τόσο υποτιμάω. Όμως δεν είναι τόσο διαφορετικές με την έννοια ότι αν τις δούμε με σημείο αναφοράς το θύτη δηλαδή τι λέει ο θύτης; Έχω ανάγκη να σε φέρω κοντά μου ωραία εξυπηρετώ την ανάγκη μου. Όχι, βλέπω τόσα πολλά στοιχεία σε σένα τα οποία θέλω να στα δώσω γιατί θέλω να τα μοιραστώ μαζί σου.
Μετά με ενοχλεί κάτι που κάνεις πολύ ωραία, άρα πάλι εξυπηρετώ την ανάγκη μου και σε χτυπάω. Σου κάνω κακό σε βρίσκω σε μειώνω μετά ξανά, εξυπηρετώ την ανάγκη μου γιατί έχουμε και τέτοιους κύκλους που τους έχουμε συζητήσει και σε άλλα επεισόδια όπου επιστρέφω ξανά στο να σε ανυψι και. Ένα σημείο που είπατε το λέω στους Θεραπευόμενους είναι ότι ωραία πότε πρόλαβε ακόμα και αν λέει τα καλύτερα λόγια και φαίνεται ο καλύτερος άνθρωπος. OK, πότε πρόλαβε πραγματικά να δει όλα αυτά τα καλά στοιχεία σε σένα; Δηλαδή μου λένε πολλές φορές γνώρισα κάποιον κάποια ξέρω γω και αυτό είναι μία με έχει κατακλύσει με θετικά στοιχεία με έχει μου μιλάει πολύ ωραία μου λέει ότι έχω ωραίο λόγο, έχω ωραία.
Ωραίες ιδέες, ωραίες αξίες έχουμε πολύ έξυπνη. Είμαι πολύ όμορφη, είμαι. Οκ, συνήθως για να αναγνωρίσουμε τέτοια στοιχεία σε έναν άνθρωπο μας παίρνει ο καιρός. Σκεφτείτε, ας πούμε τους φίλους μας. Δεν είναι το γνωρισμένα άνθρωπο πολλές φορές, γνωρίζοντας κι έναν άνθρωπο που δεν τον ξέρουμε καλά καλά και τον πρωτογνωρίζουμε. Μπορεί να έχουμε και κάποια έτσι να ξεζόμαστε, να μην τον ξέρουμε καλά να λέμε τι είναι αυτό τώρα και να μας παίρνει χρόνο να βρούμε τα καλά στοιχεία, να τα μοιραστούμε, να διακρίνουμε οι αξίες στον άλλον άνθρωπο.
Ένας άνθρωπος που έρχεται σα ερωτικά και λέει είσαι ωραίο σέξι σε όμορφη, είσαι έξυπνη είσαι. Ξέρω γω με έχεις όλοι αξίες. Η μάνα των παιδιών μου δεν ξέρω και εγώ είναι πάρα πολύ ύποπτο. Διότι δεν πρόλαβε να τα δει τα στοιχεία, οπότε για να συνοψίσουμε ότι ένας άνθρωπος μπορεί να κάνει όχι για τη διακρίνει στοιχεία θετικά στο άλλο άτομο, αλλά διότι διακρίνει κάποια ανάγκη να το πλησιάσει αυτό το άτομο και μετά εξυπηρετεί την ίδια ανάγκη.
Εστιασμένο στον εαυτό του όταν του κακοποιεί. Και σκέφτομαι πως αυτό μπορεί να ακουμπάει στη δική μου ανάγκη δηλαδή. Όλο αυτό το οποίο λες όντως είναι με βάση την αρχή της πραγματικότητας. Όντως για να. Εκτιμήσεις σε έναν άνθρωπο και να έρθει κοντά του. Θέλεις λίγο χρόνο να καταλάβεις και τα λοιπά; Όταν εγώ όμως βρίσκομαι σε μία σε μία κατάσταση που η δική μου ανάγκη είναι να πάρω αγάπη, να πάρω ενδιαφέρον, να πάρω προσοχή εδώ οι φίλοι μας λέει είχε έρθει από επαρχία και ήταν μόνη της στην Αθήνα, σε ανοίγματα τα οποία είχε ήδη ξεκινήσει. Οπότε ίσως να βρισκόταν ίσως σε μία τέτοια περίοδο που και η δική της ανάγκη να είπαν να το πάρει όλο αυτό. Και να αυτή η ανάγκη να μην να μην δίνει πολλές φορές το χώρο. Να συνειδητοποιήσω να καταλάβω ότι λίγο αυτό το οποίο έρχεται είναι πολύ απότομο και δεν έχει και πολλή λογική πότε πρόλαβε οπότε όλο αυτό, αφού είναι και δική μου ανάγκη. Ίσως να θέλω να το ρουφήξω και στην τελική είναι και άκρως κολακευτικό κάποιος άνθρωπος που
μόλις με γνωρίζει να με βλέπει μία θεά και να μου το δηλώνει. Και με αφορμή λοιπόν και αυτή την επιστολή είναι καλό να τονίσουμε αυτά τα προειδοποιητικά σημάδια. Τα retlacks που. Λέμε. Ότι κάτι δεν πάει καλά, που είναι αυτές οι υπερβολικές δηλώσεις αγάπης από πολύ νωρίς. Η πίεση για συνεχή επικοινωνία με μηνύματα, κλήσεις έτσι άνφορίων όλο αυτό η απομόνωση από φίλους οικογένεια να σταματήσει τη σχολή της.
Συνήθως αυτά τα άτομα θέλουν να σε έχουν εκεί κοντά τους και μόνο η ζήλια και η κτητικότητα, την οποία συνήθως θα παρουσιαστεί από τα άτομα αλλά και από εμένα που έχω την ανάγκη ως πάθος είναι το πάθος. Δεν αντέχει χωρίς εμένα. Και φυσικά οι γρήγορες εναλλαγές της συμπεριφορά από υπερβολική αγάπη σε απότομη ψυχρότητα. Που ένας άνθρωπος συνήθως που έχει μπει σε αυτό και το ρουφάει, το γυρνάει, το είπα και πριν και το ξαναλέω στον ίδιο του τον εαυτό.
Εγώ μήπως κάνω κάτι και ξαφνικά; Όμως όλα αυτά αυτά τα κομμάτια κομμάτι κομμάτι μας δείχνουν αυτά τις κόκκινες σημαίες, όπως λες και εσύ ότι κάτι δεν πάει καλά και υπάρχει κίνδυνος. Να σκεφτούμε ότι. Όλα αυτά που μπορεί να δυναμώνουν μία γυναίκα, αυτά είναι οι εχθροί του κακοποιητή της. Ας πούμε, αν μία γυναίκα πηγαίνει στη σχολή της, νιώθει καλά με αυτό ενδυναμώνεται.
Αυτό σημαίνει ότι θα αυτονομηθεί, θα δει κι άλλους ανθρώπους που μπορεί να της πούνε. Μα τι κάνεις, τι σου συμβαίνει; Είσαι καλά σε βλέπουμε χτυπημένοι όλα τα πράγματα δηλαδή που μπορεί να τη δυναμώσουν, που είναι η δουλειά που είναι το κοινωνικό δίκτυο, που είναι οι φίλοι που είναι η σχολή που είναι τα προσωπικά ενδιαφέροντα ξαφνικά. Αρχίζουν να κάνουνε το θύτη με δυσφορία. Και επειδή αυτή η δυσφορία είναι πολύ σημαντική για το θύμα, δηλαδή να μην του δημιουργεί η δυσφορία, είναι πολύ πιθανό να συναιλεί για να έχει το κεφάλι της ήσυχο. Το άλλο στοιχείο είναι, νομίζω ότι ένα άτομο που αυτή τη συμπεριφορά του, οπότε ζέστη ποτέ κρύο προσπαθεί να τον αποδώσει σε κάτι που κάνει το ίδιο, είναι πολύ πιθανό να έχει μεγαλώσει με άτομα γονείς, κηδεμόνες, οτιδήποτε τα οποία έψαχνε πολύ να βρει.
Τι έχουν δει ότι δεν είχανε μια σταθερότητα στη συμπεριφορά τους; Δηλαδή ένα πράγμα που κάνουν τα παιδιά Είναι αυτό, βλέπουν ένα γονιό ο οποίος εναλλάσσει τη συμπεριφορά του ή τη διάθεσή του χωρίς προφανή λόγο και τα ρίχνει, ας πούμε, στη συμπεριφορά των παιδιών, οπότε το παιδί μπορεί να καταναλώνει πάρα πολύ μεγάλη και να λέει τι έκανα και άμα κάνω αυτό τώρα τι θα προκαλέσει και αυτό μπορεί μετά να το πάρω και σε ένα σύντροφο και να πει ναι για να έχει τις μαύρες του πρέπει να βρω τι κάνω εγώ. Και βέβαια, έτσι συρρικνώνουμε έναν άνθρωπο, διότι αν τερνείμαι και τον ενοχλώ, σημαίνει ότι μάλλον δεν θα πρέπει ούτε να αναπνέω στο τέλος.
Είναι το ότι θέλω και εγώ να καλύψω τη δική μου ανάγκη είναι να επαναλαμβανόμενο μοτίβο, το οποίο με πάει στα δικά μου πυρηνικά που σίγουρα είναι οικογένεια και αυτό το κομμάτι είναι που ίσως μπορεί και εμένα να με κάνει πιο εύκολα να κολλήσω με ένα τέτοιον άνθρωπο. Αλλά όσο βρίσκομαι σε επίγνωση πάντα κάτι μπορεί να γίνει. Μπορώ αυτό να το πάω στη θεραπεία μου κάνοντας ψυχοθεραπεία ευρισκόμενη με έναν ψυχολόγο για να δω τι είναι ακριβώς αυτό το οποίο εμένα με έλκει με κάνει. Έτσι ώστε να γίνουμε να είμαι καλά γιατί η κακοποίηση σίγουρα δεν με κάνει να περνάω καλά και γενικά αυτό το οποίο έχω δει είναι ότι ο άνθρωπος που πραγματικά σε αγαπά ο άνθρωπος που πραγματικά αξίζει να ασχοληθείς μαζί του είναι αυτός που θέλει να εξελίσσεσαι ένας άνθρωπος ο οποίος κόβει την εξέλιξή σου ή σε περιορίζει τότε κάτι άλλο δικό του θέλει να ικανοποιήσει και δεν έχει καμία σχέση με την αγάπη για την οποία μπορεί να μιλά.
Ναι, επειδή μιλάμε για τις έτσι τις πτυχές. Αγάπης ένα βασικό νομίζω στοιχείο της αγάπης είναι η ελευθερία, δηλαδή δεν μπορεί να αγαπάς κάποιον ή κάποια χωρίς να του δίνεις να δίνεις σεβασμό σε αυτό που πραγματικά είναι. Δεν μπορεί να λες ωραία σαγαπώ, αλλά αν πηγαίνεις στη σχολή θα σαγαπώ λιγότερο. Αν εσύ είχες όνειρο να σπουδάσεις αυτό εμένα με εμποδίζει, αλλά συγχωρώ να σαγαπώ. Δεν νομίζω ότι είναι πτυχή της αγάπης. Εντάξει, νομίζω ότι πολλά στοιχεία είναι να δει κανείς σε αυτή την.
Υπόθεση. Ένα άλλο, ας πούμε, θεραπευτικό στοιχείο είναι πώς μία γυναίκα δίνει, έχει με κάποιο τρόπο αφοσίωση σαν την αφοσίωση στην οικογένειά της. Σαν εντολή σαν δηλαδή πως δίνουμε μία γυναίκα σε μία γυναίκα ρητά πολλές φορές και εντάξει άρρητα ας πούμε μέσω των κοινωνικών κομμάτι ότι η γυναίκα κρατάει την οικογένεια, δηλαδή είναι ένα στοιχείο το οποίο είναι πάρα πολύ ακόμα και στις μέρες μας. Ότι η γυναίκα πρέπει να κρατήσει την οικογένεια ενωμένη; Και αυτό μπορεί να είναι μία παγίδα, διότι αν θέσεις μία έτσι διαχρονική γυναική αποστολή σε μία γυναίκα θα κρατήσεις την οικογένεια.
Μπορεί η ίδια να νιώθει ενοχές εκτός από το ότι αυτή η γυναίκα έχει και εντολή να μην διαλύει σαφή εντολή από τους γονείς της; Μπορεί και ενοχές ότι τελικά δεν κατάφερα να την κρατήσει την οικογένεια. Ή ότι ο ρόλος της μητέρας ας πούμε, είναι πάνω από τις προσωπικές μου ανάγκες, οπότε μπορεί να κάνω το καλό για τα παιδιά μου.
Νομίζω ότι θα ήταν μία θεραπεία επίλυσης πολλών διαστρεβλώσεων. Ακριβώς και αυτό φαίνεται όλο και σε μία φράση καλύτερα να πεθάνεις παρά να χωρίσεις έτσι είναι είναι μία ιδέα, είναι μία πεποίθηση έτσι που φέρανε οι παλαιότερες γενιές, την οποία εγώ θα έλεγα ότι είναι αρκετά έτσι παρωχημένη και είναι και επικίνδυνη για την ψυχική υγεία του ανθρώπου που για να φέρει έτσι εις πέρας σε όλο αυτό, πλήττεται πλήττεται η ψυχική υγεία, πλήττεται η αυτοεκτίμηση. Έτσι απλά και μόνο για να είσαι προσκολλημένος για να μένεις εκεί, σε έναν δηλαδή δυσλειτουργικό και κακοποιητικό. Γάμο είναι φορές που ο χωρισμός, το διαζύγιο. Με συνείδηση δεν είναι αποτυχία, αλλά είναι μια ευκαιρία για ένα νέο και καλύτερο ξεκίνημα.
Μάλιστα, σύγχρονες έρευνες δείχνουν ότι ένας ένας χωρισμός, ένα διαζύγιο είναι προτιμότερος από μία τοξική συμβίωση για την υγεία του ανθρώπου, για τα μέλη της οικογένειας. Αν υπάρχουν παιδιά, μπορεί να βελτιώσει την ψυχική υγεία και για τους 2 συντρόφους μπορεί στην περίπτωση εδώ της φίλης μας ας πούμε, να είναι καλύτερα η υγεία της αφού βγήκε αυτό το.
Το σωματικό θέμα και αν το πάμε και από την άλλη πλευρά μπορεί να είναι και μια ευκαιρία για έναν άνθρωπο που είχε μάθει πάντοτε κάποιος άλλος να αναλαμβάνει την ευθύνη της ζωής του, να πει Ώπα τώρα δεν υπάρχει κανένας τι κάνω; Ίσως είναι έτσι και σίγουρα βγαίνεις από μία τοξική ατμόσφαιρα που υπάρχει μέσα στο σπίτι που που σε αρρωσταίνει.
Δεν μπορεί να μη σε αρρωσταίνει τελικά με τον έναν τρόπο ή με τον άλλο το να δέχεσαι κακοποιήσει η κακοποίηση μας αρρωσταίνει. Τελεία δεν υπάρχει, δεν υπάρχει κακοποίηση την οποία. Μπορούμε αν βάλουμε τα δυνατά μας να την αντέξουμε και να μην έχει πτώσεις στην υγεία μας, στο Σώμα μας, την ψυχική μας υγεία. Βέβαια το καλύτερο να πεθάνεις παρά να χωρίσεις. Έχει και μία σαφή σημασία σε σχέση με το τι θα κάνει το υποστηρικτικό δίκτυο.
Αν χωρίσεις θα τα βάλει μαζί σου. Δηλαδή είναι μία σαν να λέμε σε ένα παιδί ότι αν πάρεις ποτέ ξέρω γω κάτω από τη βάση στους βαθμούς θα σε σπάσω στο ξύλο. Τι περιμένει το παιδί; Ότι θα του σπάσει το ξύλο είναι σαφές, δηλαδή νομίζω δηλαδή το ότι η οικογένεια της λέει καλύτερα να αντέξεις όλα αυτά, παρά να χωρίσεις. Είναι σαν να της λέει ότι αν χωρίσεις αλίμονό σου δεν έχεις κάτι να περιμένεις από μας παρά επιθέσεις ή υποδείξεις για αποτυχία; Σκέφτομαι ότι και αυτό κάποιες φορές βέβαια εξαρτάται γιατί πάντοτε σχετιζόμαστε. Δηλαδή είμαι εγώ σε σχέση με σε σχέση με τη μητέρα μου σε σχέση με τον πατέρα μου και τα λοιπά.
Αν εγώ λοιπόν. Μετακινητώ για τους σωστούς λόγους. Και είμαι πεπεισμένη και σίγουρη ότι κάνω το καλύτερο δυνατό για μένα και την ψυχική μου υγεία και για τα παιδιά μου αυτόματα. Αυτό μου δημιουργεί μια διαφορετική στάση προς την οικογένεια, οπότε μετακινούμε και αυτό το οποίο ίσως νόμιζα ή φανταζόμουν. Με βάση όλα αυτά τα οποία άκουγα όλο αυτό το διάστημα και μεγάλωσα, μπορεί να είναι πολύ καλύτερο από ότι το φαντάζομαι, δηλαδή σε αυτή τη μετατόπιση μπορεί κάποιος από την οικογένεια να γυρίσει και να πει εντάξει, αφού δεν είναι καλά ή αφού το πιστεύει. Πολλές ναι, δηλαδή έχουμε και περισσότερο είναι περισσότερο μάλλον ο φόβος παρά η πραγματικότητα και αυτό βέβαια για να το διαπιστώσεις αρκεί να κάνεις το βήμα έτσι. Ναι ναι, ίσως να ναι ναι να ναι μια εντολή που να είναι να δυσχεραίνει το βήμα.
Βεβαίως, αν πάρει κανείς την απόφαση και όντως είναι σταθερό στην απόφαση, μπορεί να μετακινήσει και τους άλλους, μπορεί και να μην τους μετακινήσει. Είναι από αυτές τις εντολές. Έτσι τις πιο παραδοσιακές τις ακούμε πολλές φορές τη θεραπεία. Αν χωρίσεις, καλύτερα να χωρίσεις, παρά να πεθάνεις τις προάλλες άκουγα λέει καλύτερα, καλύτερα να έχεις καρκίνο παρά να ήσουν λεσβία καλύτερα τόνο παρά το άλλο. Δηλαδή είναι αυτά τα διλήμματα που είναι σαν να του λέει του ανθρώπου.
Μην ακολουθείς αυτό που είσαι και αυτό που νιώθεις και αυτό που σου συμβαίνει. Ακολουθώ τον κανόνα και επίσης θεραπευτικό θέμα πάρα πολύ σημαντικό οι άνθρωποι να φύγουμε από δηλειικούς κανόνες. Και να τους επανεξετάσουμε έναν έναν μέχρι αυτοί να δουλεύουν για μας. Αυτό δηλαδή είναι ένα στάδιο θεραπεία σχετικά υψηλού υψηλής εξέλιξης που είναι να πάρουμε όλο μας το αξιακό σύστημα και να το θέσουμε να δουλεύει για μας. Διότι δεν είναι αξιακό σύστημα μια γυναίκα να υποφέρει, ας πούμε, για να υποστηρίξει που στην ουσία δεν υποστηρίζει το γάμο της, γιατί ο γάμος είναι 2 άτομα, δεν είναι ένα. Ναι, φαίνεται εκεί από πίσω να υπάρχουν έτσι συναισθήματα, όπως είναι ο φόβος να έρχονται ενοχές για τους ανθρώπους και ναναι και το δικό μας γνώριμο κομμάτι που μας δυσκολεύει πολύ να μετακινηθούμε.
Μία άλλη θεραπευτική πρόκληση που έρχεται. Που τη συναντούμε και στην κακοποίηση αλλά και σε άλλα πράγματα είναι η προσποίηση, δηλαδή το θέατρο ότι όλα είναι καλά, ότι επειδή αυτό που γίνεται πολύ με πιέζει, ντρέπομαι, δεν θέλω να το δείξω προς τα έξω κάνω σαν να μην συμβαίνει τίποτα το οποίο σκέφτομαι πώς μεγάλη έτσι ψυχολογική εξάντληση μπορεί να φέρει.
Συναισθηματική εξουθένωση να προσπαθήσει συνεχώς να διατηρήσει μία ψεύτικη εικόνα γιατί έχει τεράστια ψυχική από πίσω. Όλο αυτό δημιουργεί άγχος και κατάθλιψη. Γιατί τι κάνουμε όταν μπαίνουμε σε αυτή την σε αυτή την προσποίηση; Ουσιαστικά καταπιέζουμε τα αληθινά μας συναισθήματα. Έτσι ο πόνος αυξάνεται γιατί όλο και πιο πολύ απομακρύνομαι από αυτό το οποίο εγώ είμαι από αυτό το οποίο εγώ θέλω να ζω και αυτό ίσως φέρει και σωματικά συμπτώματα.
Όταν λοιπόν εμείς δεν μπαίνουμε, δεν μιλάμε για αυτό. Επικοινωνούμε, δεν θέλουμε ούτε στον εαυτό μας πολλές φορές να το παραδεχτούμε. Έρχεται λοιπόν το Σώμα μας και μας μιλάει και μας λέει, όπου εδώ κάτι δεν πάει καθόλου καλά μπορεί να ξεκινήσει με ένα πονοκέφαλο απνία, ταχυκαρδίες και να βγαίνουν όλα αυτά έτσι σε σε ψυχοσωματικά.
Και όλα αυτά γιατί υπάρχουν εκεί πίσω πράγματα τα οποία δεν τα ακούμε. Ο φόβος μας, οι ενοχές μας, η πίεση, το να νιώθουμε ότι δεν υπάρχει ελπίδα για αλλαγή ή να συνεχίζουμε να πιστεύουμε ότι ίσως υπάρχει ελπίδα. Για αλλαγή. Για αυτό λοιπόν, σε αυτές τις περιπτώσεις. Πέρα από την προσωπική δουλειά που αντέχουμε και μπορούμε να κάνουμε με τον εαυτό μας στο τι θέλουμε εμείς πραγματικά στο τι μας λειτουργεί; Σίγουρα η αναζήτηση ψυχολογικής υποστήριξης βοηθάει έστω για αρχή να μπουν όλα αυτά τα πράγματα.
Έτσι, σε μία σειρά να έρθω σε επαφή με το συναίσθημά μου με τον εαυτό μου για να μπορέσω ίσως μετέπειτα να κάνω κάποιες αλλαγές. Δεν μπορεί να γίνει καμία αλλαγή όταν βρίσκομαι σε αυτό το συναισθηματικό χάος. Είμαι από αποδυναμωμένη, είμαι. Παγωμένη πολλές φορές είναι περιγράφουν οι θεραπευόμενοι σαν να έχουν μπει τα πόδια μου μέσα στο χιόνι, να είναι παγωμένα και να μην μπορώ να κάνω ένα βήμα, ενώ έχω επίγνωση. Εκεί λοιπόν χρειάζεται να μπορούμε να λέμε χρειάζομαι χρειάζομαι βοήθεια και να κάνω κάτι ως προς αυτό. Εντάξει, το έχουμε πει και σε άλλα επεισόδια του podcast μας ότι ένα πράγμα που γίνεται όταν κακοποιούμαστε είναι ότι αρχίζουμε και κόβουμε κομμάτια για να μην έχουμε επαφή με αυτά και.
Δεν μπορεί κανείς όντως να κάνει πολλές αλλαγές αν δεν ξαναενωθούν τα κομμάτια. Δηλαδή, αν το κομμάτι το που υποφέρει με το κομμάτι που εστιάζει στα καλά και πολλές φορές έλεγε γράφουν οι άνθρωποι, εστίαζαν στα καλά εμένα στα καλά δεν μπορούμε να μείνουμε στα καλά. Όταν υπάρχει κακοποίηση πρέπει κάτι να κόψω να κόψω, κάνα χέρι, κάνα πόδι, κάτι κάτι γίνεται και νομίζω ότι πρώτο θεραπευτικό στάδιο είναι ένας άνθρωπος να αρχίζει να βλέπει όλη την εικόνα που είναι πολύ δύσκολο. Επίσης πολλές φορές οι κακοποιητές, οι άνθρωποι που ασκούν πολύ μεγάλο έλεγχο σε μία γυναίκα. Είναι άνθρωποι οι οποίοι.
Αποκόπτουν και από την ψυχολογική υποστήριξη το θύμα τους δηλαδή είναι πάρα πολύ δύσκολο μία γυναίκα να ξεκλέψει χρόνο, χρήματα και να μπει σε μία θεραπευτική σχέση, διότι είναι πάρα πολύ δύσκολο να πει πού πάει να εξηγήσει γιατί λείπει να διαθέσει τα χρήματα. Είναι δηλαδή και αυτό είναι πολύ κομμάτι που την μπλοκάρει πάρα πολύ.
Δηλαδή μπορεί να χρειάζεται να πάει 01:00 στον ψυχολόγο και να της λέει Γιατί πας στον ψυχολόγο; Εγώ ας πούμε, είχα μία περίπτωση που. Δεν την επέτρεπε να φύγει από το σπίτι πάνω από 01:00, οπότε δεν προλάβαινε να έρθει και ευτυχώς η τεχνολογία μας βοήθησε με το διαδικτυακό ότι μπορούσε διαδικτυακά κάποια στιγμή που τα έλειπε ο άνθρωπος που την κακοποιούσε και τότε η σύζυγός της να μπορεί διαδικτυακά να μιλήσει και να που έψαχνε. Και τα ίχνη της δηλαδή έψαχνε μέχρι και το κινητό της. Αν έχει κάνει video clips είναι δηλαδή. Σε τέτοιες πρακτικές δυσκολίες σίγουρα. Ωστόσο, όταν νιώθεις ότι είναι ζωτική η ανάγκη είναι ζωτικό όλο αυτό ζωτικό να συμβεί κάτι για μένα και για τα παιδιά μου ή για μένα μόνο τότε κάπως νομίζω ότι πάντοτε μπορούν να βρεθούν λύσεις και εδώ να πούμε ότι υπάρχουν και δομές. Υπάρχουν οργανώσεις που δίνουν θεραπευτικές συνεδρίες και δωρεάν ως ένα νούμερο ως έναν αριθμό σε ανθρώπους οι οποίοι το έχουν ανάγκη.
Υπάρχουν λοιπόν αυτές οι δομές που τηρούν το απόρρητο; Ή να έχουν προβλέψει μάλλον καταστάσεις τέτοιου είδους και. Δεν υπάρχει κίνδυνος έτσι ώστε η γυναίκα να εκτεθεί από ένα τηλεφώνημα που θα μπορούσε να κάνει κάποια στιγμή που το που το χρειάζεται και να πάρει έτσι και ψυχολογική υποστήριξη. Ναι να σκεφτούμε. Ότι στην επαρχία μπορεί να είναι λίγο πιο δύσκολα τα πράγματα γενικά σε επίπεδο διαθεσιμότητας, σε ειδικών ψυχικής υγείας.
Εντάξει, πάλι το Διαδίκτυο, το τηλέφωνο, όλα αυτά μπορεί να μας. Βοηθήσουν έτσι να καλύψουμε ένα μικρό κενό σε σχέση με αυτά, πάμε να δούμε και για τα παιδιά τι γίνεται. Πολλές φορές βλέπουμε ότι τα παιδιά είναι επίσης θύματα, ακόμα κι αν τα ίδια δεν είναι θύματα σωματικής κακοποίησης, δηλαδή ακόμα και αν κακοποίηση στρέφεται όλη προς τη γυναίκα, είναι πολύ πιθανό τα παιδιά να όχι πολύ πιθανό. Είναι σίγουρο ότι τα παιδιά θα έχουν πολλές επιπτώσεις. Οι βασικές επιπτώσεις είναι ότι και οι μάρτυρες της κακοποίησης είναι.
Θύματα δεν είναι μόνο αυτούς που δέχεται το ξύλο ή το χτύπημα ή το την προσβολή ή την βρισιά είναι και όσοι βρίσκονται εκεί στο νοικοκυριό και το ακούν. Δεν είναι δηλαδή μόνο αν στρέφεται προς τα παιδιά, γιατί πολλές φορές και οιθείτε σε αυτό το αξιοποιούν αρνητικά. Δηλαδή λένε ότι εγώ τα παιδιά μου δεν τα έχω πειράξει ποτέ η γυναίκα μου που μου σπάει τα νεύρα, ας πούμε. Μου δημιουργεί προβλήματα, τα παιδιά μου εγώ είμαι καλός πατέρας και πολλές φορές.
Σε δικαστήρια και όλα αυτά παρουσιάζουν και αυτό το προφίλ. Εντάξει, εγώ με τη γυναίκα μου είχαμε διαφορές. Εγώ είμαι πάρα πολύ καλός πατέρας και διεκδικούνε και σχέση με τα παιδιά και λένε λόγια για τους γονείς πολλές φορές για τον άλλο γονιό λένε να η μητέρα σου που με εκνευρίζει είναι μία εκνευριστική ήταν συμμαχούν πολλές φορές με τα παιδιά και τα κάνουνε συνενόχους.
Ας πούμε σε αυτό ή τι θέλουνε πάντα. Θέλει πάντα γύρω του ανθρώπους να τους πάρει μαζί του και να τους υποστηρίξει ιδιαίτερα αν είναι και χειριστικός. Να δούμε λιγάκι για τα μηνύματα που στέλνουν η μία μητέρα που δέχεται την κακοποίηση από τη μία και φροντίζει προσπαθεί να φροντίσει τα παιδιά. Από την άλλη τα διπλά μηνύματα σε σχέση με τα παιδιά. Τα διπλά μηνύματα τα οποία διπλά μηνύματα δημιουργούν σύγχυση, δημιουργούν άγχος και συναισθηματική ανασφάλεια και στο ίδιο το άτομο, το οποίο το κάνει και ουσιαστικά δηλώνει ότι δεν θέλει να έχει επαφή με την πραγματικότητα. Δεν αντέχει ίσως να έχει επαφή με την πραγματικότητα, αλλά και. Για τα παιδιά γενικώς όταν δεν αναγνωρίζουμε το πρόβλημα. Τότε είναι πιο δύσκολο να βρεθεί μία λύση και τόσο πιο πολύ εμείς.
Απομακρυνόμαστε από τον ίδιο μας τον εαυτό. Τα διπλά δεν έχουν να κάνουν πάντα μόνο με την κακοποίηση. Διπλά μηνύματα γενικώς μπορεί να έρχονται σε έναν γάμο σε μία σχέση και ως προς τον εαυτό, αλλά και για τα παιδιά. Και εκεί λοιπόν τι χρειάζεται να κάνουμε; Έτσι μπορούμε να μπαίνουμε; Σε συζήτηση με τα παιδιά, ειδικά αν είναι τα παιδιά, έτσι μεγάλα. Όπου να δίνονται απλές και ειλικρινείς απαντήσεις χωρίς να φορτώνονται το συναισθηματικό φορτίο που μπορεί να βιώνει το ζευγάρι.
Για παράδειγμα, μπορούμε να πούμε κάτι όπως μερικές φορές οι γονείς έχουν δυσκολίες μεταξύ τους, προσπαθούμε να τις λύσουμε τώρα όταν υπάρχει ένα κακοποιητικό περιβάλλον που προσπαθείς να. Δείξεις ή να πεις με λόγια ή με τη στάση σου ότι δεν είναι αυτό που νομίζεις εκεί το φορτίο είναι. Είναι τεράστιο και έχει μεγάλη. Έχει ένα μεγάλο βαθμό δυσκολίας που ίσως αυτό αργότερα απομακρύνει τα παιδιά από το μη υγιές περιβάλλον ως μη άμυνα, μία προστασία για τον εαυτό, οπότε εκεί το πρώτο που χρειάζεται να αναρωτηθούμε νομίζω είναι πού ακριβώς εδώ υπάρχει το διπλό μήνυμα τι θέλω να πω στον εαυτό μου, τι δεν θέλω να δω; Για να καταλάβω ότι το ίδιο ακριβώς δίνω και στην και στα παιδιά μου. Ναι, ας πούμε, ένα διπλό μήνυμα μπορεί να είναι να λες σε ένα παιδί ότι εσύ παιδί μου να μην ανέχεσαι τη βία και εγώ να την ανέχομαι.
Είναι ένα διπλό μήνυμα ή ένα διπλό μήνυμα. Μπορεί να είναι ότι οι άνθρωποι είναι πολύ σημαντικό να είναι ελεύθεροι και να κάνουν ότι θέλουν και εγώ να τον παγιδεύω το παιδί του λέω δεν θα πας εκεί, δεν θα πας εδώ ή ένα διπλό μήνυμα μπορεί να είναι ότι εγώ θα σε αγαπάω ό τι και αν κάνεις και όταν κάνεις κάτι να αποσύρω την αγάπη μου.
Τις περισσότερες φορές τα παιδιά που είναι κάπως έχουνε ενοικωθεί. Μέσα σε μία οικογένεια που υπήρχε κακοποίηση έχουνε και αυτά δίπλα συναισθήματα από τη μία έχουνε κάποιες μορφή συμπόνια σε σχέση με τον γονιό που κακοποιείται και λένε και εκείνη τη τράβαγε τι συνέβαινε, πόσο δύσκολα ήταν. Θαθελα πολύ να τη βοηθήσω. Πολλές φορές επωμίζονται και τη βοήθεια και την υποστήριξη του γονιού που. Ήταν εκεί το θύμα και άλλες φορές νιώθουν πολύ αδικημένα και παραμελημένα.
Αυτό που έτσι είναι και το λέμε και στην κοινωνία ότι μία μητέρα έχει κάπως ανερή αποστολή να προστατεύει πάντα το παιδί της, οπότε νομίζω ότι κινούνται μέσα από το ότι εντάξει και εκείνη ήταν θύμα, όπως και εγώ. Άρα δεν μπορώ να τη θέσω στο ρόλο του θύτη και άλλες φορές κινούνται στο κομμάτι του ότι και εκείνη τι έκανε για να με προστατεύσει.
Γιατί δεν με νοιάζει για το δικό της το δράμα; Οι μυικοί ήταν, ας έκανε ότι ήθελε, λέει ένα έτσι πιο θυμωμένο προφίλ, ας πούμε. Και είναι κάτι που ταλανίζει πάρα πολύ και τα παιδιά, διότι. Από τη μία κάθε παιδί θα ήθελε ο γονιός του να είναι καλά και τον συμπονά και τον κατανοεί και από την άλλη του καταλογίζει και αυτές τις υπερδυνάμεις ότι ο γονιός πρέπει να είναι πάνω από όλα γονιός και να μπορεί και στην πιο δύσκολη συνθήκη να μπορεί να με προστατέψει. Νομίζω ότι εκεί θα πάμε στο κομμάτι της επανόρθωσης που είναι να πούμε γιαυτό το πρώτο πράγμα που επανορθώνει τα πράγματα είναι η αναγνώριση της ευθύνης, δηλαδή το καλύτερο πράγμα που έχει να κάνει ένας γονιός που δεν κατάφερε να αποτρέψει κάποιο κακό που έχει είναι να αναλάβει την ευθύνη αυτού που του κακού που έγινε να μην συνεχίσει, γιατί πολλοί γονείς αυτό που κάνουνε είναι ότι από τις δικές τους ενοχές από τις δικές του τύψεις.
Αρχίζουν λίγο και κάνουν εκεί αυτό που υπέστησαν και οι ίδιοι, δηλαδή μια γυναίκα μπορεί να. Μειώνει το περιστατικό να το λέει, εντάξει, δεν με χτύπαγε κάθε μέρα ΡΕ παιδί μου, εντάξει όντως ήταν κακοποιητικός, αλλά εσύ εσάς σας προστάτευα; Δεν ήσασταν και πάντα μπροστά ή εσείς δεν έχετε δικαίωμα να διαμαρτύρεστε, διότι εμείς μαλώναμε κρυφά, δεν μας βλέπετε ποτέ ή ότι εντάξει ήτανε ο πατέρας σας πολύ χάλια, αλλά δεν ήταν τόσο χάλια ή ότι δεν έγιναν και τόσα πολλά περιστατικά.
Ή ότι εντάξει σας είχα βγάλει από αυτό το υπέθε μόνο όλα αυτά. Φαίνεται σαν να ακυρώνουν το βίωμα που έχει το παιδί σου, λέει το παιδί. Εγώ έχω βιώσει αυτό, οπότε το πρώτο πράγμα που εγώ θα συμβούλευα να κάνει κάποιος γονιός κάποια μητέρα στη σχέση με το παιδί θα ήταν να πει ότι ωραία παιδί μου σου αναγνωρίζω ότι. Έχεις υποφέρει μαζί μου σε αυτό; Επίσης, δεν θα σου πω ότι δεν ήταν ευθύνη μου να το κάνω, αλλά θα σου πω σαν ένας άνθρωπος και όχι σαν ένας Θεός τι δεν μπορούσα να κάνω; Αν δηλαδή πει κάποιος ανοιχτά, δεν μπορούσα να σε προστατέψω γιατί φοβόμουν γιατί μου ήταν δύσκολο γιατί δεν μπορούσα όταν μπόρεσα.
Προσπάθησα να το κάνω. Αναλαμβάνω την ευθύνη για αυτό που έγινε. Αυτά που νιώθεις αυτά και έγιναν και πες μου τι θα ήταν βοηθητικό από δω και πέρα να αναλάβω ας πούμε, είχα μια μητέρα που ανέλαβε την ευθύνη της ψυχοθεραπείας του παιδιού της οικονομικά δηλαδή του είπε ότι ξέρεις κάτι ναι εγώ. Είμαι υπεύθυνη για το πόσο πολύ ταλαιπωρήθηκε στα 7 να σε προστατέψω.
Πες μου, τι θα μπορούσα να κάνω για σένα; Και μόνη της ανέλαβε και είπε, Ωραία το πρώτο πράγμα που θα κάνω θα ήταν να αναλάβω οικονομικά για όσο χρειαστεί. Την ψυχοθεραπεία σου. Αυτό που λες μου αρέσει πάρα πολύ πρόδρομα γιατί όλο το υπόλοιπο κομμάτι είναι σαν να καθόμαστε να κλαίμε πάνω από το χυμένο γάλα, ενώ αυτό τώρα το οποίο εδώ έτσι φέρνεις, είναι το να μπορέσει ένας γονιός που μέσα σε όλο αυτό το οποίο έχει υποστεί. Ο ίδιος εδώ η φίλη μας, η ίδια και ταυτόχρονα έχει και την ενοχή ως προς τα παιδιά.
Να μπορέσει λοιπόν με αυθεντικότητα να σταθεί απέναντί τους και να πει ναι έγινε αυτό Ναι, αναγνωρίζω τη δική μου ευθύνη, Ναι, είσαι πληγωμένος, είσαι πληγωμένη, έχεις κάθε δικαίωμα να νιώθεις έτσι αυτό; Όλο λοιπόν είναι ότι κατανοώ το παρελθόν και αναγνωρίζω τις επιπτώσεις και σε μένα αλλά και σε σένα και αυτό από μόνο του μπορεί να είναι.
Πολύ υποβοηθητικό είναι σαν να φροντίζεις το τραύμα ναι και είναι το καλύτερο δυνατό που μπορείς να κάνεις γιατί όπως έχουμε ξαναπεί, δεν μπορούμε να γυρίσουμε το χρόνο πίσω ούτε και να καθόμαστε πάνω από το γάλα και να κλαίμε και να λέγαμε τι θα μπορούσαμε να είχαμε να είχαμε να. Κάνουμε δύσκολες φορές, αυτό μπορεί να ανοίξει ένα καινούργιο κύκλο κακοποίησης χωρίς να το θέλουμε όπου να έρχεται το παιδί στο γονιό κάθε τόσο για να μπορέσει να λυτρωθεί το έχω δει και αυτό σε πολλά παραδείγματα όπου λέει Ωραία μου κάνεις κακό όταν ήμουν μικρός μικρή. Πολύ ωραία θα μου γράψεις το σπίτι σου, θα μου δώσεις χαρτζιλίκι, θα έρχομαι κάθε φορά και θα σου λέω τι χάλια να ήσουν που η αναφορά στο παρελθόν μπορεί να γίνει ότι με δυσκόλεψε αυτό με δυσκόλεψε αυτό με δυσκόλεψε. Αυτό είναι να γίνει για να κλείσει, όμως δεν είναι να γίνει για να μείνουμε όλοι κολλημένοι σε αυτό, οπότε όλοι μαζί είναι να χτίσουμε το παρόν και το μέλλον. Και βέβαια εγώ θα έδινα το δικαίωμα σαν γονιός, δηλαδή θα έδινα και το δικαίωμα στο παιδί
μου. Να μη θέλει να με δει, διότι μέσα στην ελευθερία το όταν κάποιος έχει βλάψει κάποιον ηθελημένα ή άθελα του πρέπει να του δίνουμε το δικαίωμα συναισθηματικά να πει ότι ο κ. Για μένα είναι του ματς. Αυτό δεν μπορώ. Να σε βλέπω γιατί με ταράζει, δεν μπορώ να έχω στενές σχέσεις μαζί σου. Παρόλο που είσαι η μητέρα μου. Διότι μου θυμίζουν τα δικά μου τα τραύματα και μέχρι να τα διαχειριστεί αυτό μπορεί να μη θέλω ή μπορεί να μη θέλω ποτέ. Διότι αν δώσουμε πραγματικά την ελευθερία σε έναν άνθρωπο να αποφασίσει με βάση τα συναισθήματά του, τότε του παρέχουμε τη μεγαλύτερη δυνατή φροντίδα, διότι πολλές φορές λέμε A ντά XOK, εγώ είμαι σύζυγος, δεν μπορούσα να φύγω. Το παιδί μου είναι το παιδί μου, δεν μπορεί να φύγει και αυτό από μένα και συνεχίζουμε χωρίς να το θέλουμε. Τίτλο Κακοποίησης και εγκλωβισμού, διότι μπορεί να ενοχοποιούμε το άτομο, να λέμε ωραία επειδή είμαι μητέρα σου έχεις υποχρέωση να με συγχωρέσεις; Όχι, δεν έχουμε καμία υποχρέωση να συγχωρέσουμε
κανένα γονιο, ούτε να σχετιζόμαστε με κανένα γονιό. Έχουμε υποχρέωση και θα πρέπει αυτό ο γονιός να το δώσει σαν δικαίωμα στο παιδί του που είναι ταραγμένο από τη δική του συμπεριφορά. Σανύστη, αναγνώριση του ότι εγώ θα κάνω τα πάντα. Προκειμένου το παιδί μου να είναι καλά. Μια ακόμα θεραπευτική πρόκληση που έρχεται εδώ είναι το ποτέ δεν είναι αργά που το αναφέραμε έτσι λίγο και στην αρχή. Ουσιαστικά ποτέ δεν είναι αργά για αλλαγή. Ποτέ δεν είναι αργά για ανάπτυξη ή για θεραπεία. Όλα αυτά δεν έχουνε ηλικία.
Η προσωπική αναγέννηση δεν έχει ηλικία, η εσωτερική αλλαγή. Για θεραπεία μπορεί να μας κάνει να έτσι σαν να βάζουμε το κοντέρ στο μηδέν ξανά. Έτσι και εδώ οι φίλοι μας φαίνεται να βρίσκεται ακριβώς αυτή την κατάσταση φαίνεται να βιώνει μία αναγνώριση για όλα αυτά τα οποία έχουν γίνει φαίνεται να είναι κοντά στην αποδοχή, στην επεξεργασία όλων αυτών των συναισθημάτων που υπήρχαν, φαίνεται να αναζητά νέους στόχους. Έτσι κάπως κλείνει και την επιστολή εδώ να πούμε ότι. Υπάρχουν έρευνες και υπάρχουν άνθρωποι που το αποδεικνύουν αυτό, ότι οι άνθρωποι μπορούν να αλλάξουν ακόμα και στην ενήλκη ζωή τους.
Ο εγκέφαλος παραμένει πλαστικός ή είναι ικανός για νέα μάθηση και ανάπτυξη και όλο αυτό ουσιαστικά ενισχύει την αυτοεκτίμηση των ανθρώπων να μπορούν να νιώθουν ικανή ότι μπορώ να επιλύω συναισθηματικά ζητήματα τα οποία στο παρελθόν μου φέρανε τεράστια δυσκολία, αλλά στο εδώ και τώρα μου και στο από δω και πέρα έχω. Άλλους στόχους έτσι; Επίσης εδώ η φίλη μας δείχνει να έχει να επιζητά την ενδυνάμωση μέσα από την ψυχοθεραπεία και σίγουρα και την.
Αυτοπραγμάτευση, καθώς τη βλέπουμε να θέλει και να το κάνει να επαναπροσδιορίζει την ταυτότητά της, τη σχέση της με τα παιδιά της, φαντάζομαι και γενικά και γενικώς με το μέλλον της και όλα αυτά σκέφτομαι πρόδρομε είναι θαύματα που μπορούν να συμβούν, αρκεί εμείς να τα επιτρέπουμε, παραμένοντας πάντα σε επαφή με μας και επιτρέποντας στον εαυτό μας να ζητάει βοήθεια. Μπορούμε πολλά πράγματα να κάνουμε, μπορούμε πολλά πράγματα να κάνουμε.
Όταν είμαστε έτοιμοι και ο ασφάλεια μπορούμε να κάνουμε και πολλά πράγματα, ακόμα και αν δεν το πιστεύουμε. Ωραία, όπως κάνουμε κάθε φορά να προσπαθήσουμε να μπούμε στα παπούτσια αυτής της γυναίκας. Αν θέλετε, κλείστε τα μάτια σας και σκεφτείτε πώς είναι να λέει, κάνεις τη θέση αυτής της γυναίκας; Μια γυναίκα με την εντολή καλύτερα να πεθάνεις παρά να χωρίσεις μία γυναίκα εγκλωβισμένη.
Σε έναν κακοποιητικό λόγο στην ενοχή 2 παιδιά που αποφασίζει να αλλάξει τη ζωή της. Πώς είναι λοιπόν να έχεις περάσει όλη αυτή τη διαδρομή; Πώς είναι να έχεις βιώσει μια βαθιά κακοποιητική σχέση; Πώς είναι να αποφασίζεις να βγεις από αυτήν; Σας ευχαριστούμε ακόμα μια φορά για την ακρόαση. Ευχαριστούμε πολύ που ήσασταν κοντά μας.
Δείτε επίσης.
Σχόλια
Χωρίς σχόλιαΣυνδεθείτε για να συμμετάσχετε στη συζήτηση
Σύνδεση για ΣχολιασμόΔεν υπάρχουν σχόλια ακόμα